Σχόλια

Δημοσιεύθηκε στις : [ 14-04-1997 ]

ΠΟΛ.1130/14.4.1997 Κοινοποίηση των άρθρων 21 έως και 35 του Ν.2459/1997 (ΦΕΚ 17 Α/18.2.1997)"Κατάργηση φοροαπαλλαγών και άλλες διατάξεις"

(Κοινοποίηση των άρθρων 21 έως και 35 του Ν.2459/1997 (ΦΕΚ 17 Α/18.2.1997)"Κατάργηση φοροαπαλλαγών και άλλες διατάξεις" )

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Αθήνα 14 Απριλίου 1997
Αρ.Πρωτ.: 1042365/251/Β0013

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝ.Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Δ/ΝΣΗ Φ/ΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ (13Η)-ΤΜΗΜΑ Β'

ΠΟΛ.: 1130

ΘΕΜΑ: Κοινοποίηση των άρθρων 21 έως και 35 του ν. 2459/97 (ΦΕΚ 17Α'/18.2.1997) "Κατάργηση φοροαπαλλαγών και άλλες διατάξεις".

Σας κοινοποιούμε τις διατάξεις των άρθρων 21 έως και 35 του Ν.2459/1997 (ΦΕΚ 17 Α'/18.2.1997) και σας δίνουμε τις ακόλουθες οδηγίες για την ορθή εφαρμογή τους.


Ι. Γενικά

Με τις διατάξεις που σας κοινοποιούνται:

1. Επιβάλλεται φόρος στη μεγάλη ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα και έτσι φορολογείται όχι μόνο η απόκτηση περιουσίας, αλλά και η κατοχή της. Η επιβολή του φόρου αυτού αιτιολογείται από το γεγονός, ότι η κατοχή ακίνητου πλούτου αποφέρει οφέλη (όπως π.χ. εισόδημα, ανεξαρτησία, ασφάλεια, επιρροή κ.λπ.).
Σκοποί του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας είναι:

- η σύλληψη της φορολογητέας ύλης και η δικαιότερη κατανομή του φορολογικού βάρους,
- η αύξηση της προοδευτικότητας του φορολογικού συστήματος,
- η άμβλυνση της ανισοκατανομής του πλούτου και
- η ορθολογικότερη χρησιμοποίηση των οικονομικών πόρων της χώρας.

ΙΙ. Ειδικά

Ειδικότερα, για καθένα από τα άρθρα που σας κοινοποιούνται, παρέχουμε τις ακόλουθες διευκρινίσεις:

Αρθρο 21
Αντικείμενο φόρου

Με το άρθρο αυτό προβλέπεται η επιβολή φόρου στη μεγάλη ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα, που αποτελείται από ακίνητα ή εμπράγματα δικαιώματα σε ακίνητα ή εμπράγματα δικαιώματα σε ακίνητα εκτός από την υποθήκη. Ο φόρος επιβάλλεται στη συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας κάθε φυσικού ή νομικού προσώπου, είναι ετήσιος και η επιβολή του αρχίζει από το οικονομικό έτος 1997 και για κάθε μεταγενέστερο έτος.
Η ακίνητη περιουσία των ανήλικων άγαμων τέκνων μέχρι 18 ετών, την οποία απέκτησαν με αγορά, δωρεά εν ζωή ή γονική παροχή, για τον υπολογισμό του φόρου, προστίθεται κατά ίσα μέρη στην ακίνητη περιουσία του πατέρα και της μητέρας, εφόσον αυτοί ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα.
Σε περίπτωση που η γονική μέριμνα ασκείται από τον ένα γονέα (λόγω διαζυγίου, θανάτου του άλλου κ.λπ.), η ακίνητη περιουσία του ανηλίκου τέκνου προστίθεται στην περιουσία του γονέα που ασκεί τη γονική μέριμνα.
Η ακίνητη περιουσία των ανηλίκων άγαμων τέκνων, την οποία απέκτησαν από κληρονομιά, κληροδοσία ή δωρεά αιτία θανάτου, δεν θα υπολογίζεται στην περιουσία των γονέων, αλλά θα φορολογείται αυτοτελώς, υποβάλλοντας οι γονείς για λογαριασμό των ανήλικων παιδιών τους χωριστή δήλωση ΦΜΑΠ.
Η ακίνητη περιουσία της γυναίκας φορολογείται χωριστά. Χωριστά, επίσης, φορολογείται η ακίνητη περιουσία των ανηλίκων τέκνων, εφόσον έχουν κάνει γάμο. Ανήλικοι, κατά τον Αστικό Κώδικα (άρθρο 127), είναι εκείνοι που δεν έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, για τη συμπλήρωση του οποίου υπολογίζεται και η ημέρα γέννησης (άρθρο 241 Α.Κ.). Η ηλικία των ανήλικων τέκνων αποδεικνύεται από το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας
ή από τη ληξιαρχική πράξη γέννησής τους. Στο νόμο ορίζεται ότι η έννοια των ακινήτων λαμβάνεται όπως αυτή δίνεται από τον Αστικό Κώδικα.
Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα (άρθρο 948), ακίνητα είναι μόνο το έδαφος και τα συστατικά μέρη αυτού. Γενικώς, κατά το αστικό δίκαιο, συστατικά είναι τα πράγματα που δεν μπορούν να αποχωριστούν από το κύριο πράγμα ή να αλλοιωθεί η ουσία ή ο προορισμός τους (953 Α.Κ.).
Εκτός όμως από αυτά, συστατικά θεωρούνται (άρθρο 954) και:

α) Τα πράγματα εκείνα που είναι συνδεδεμένα με το έδαφος στερεά, ιδιαίτερα τα οικοδομήματα.

β) Τα προϊόντα του ακινήτου, εφόσον είναι συνδεδεμένα με το έδαφος. Ετσι, συστατικά του εδάφους είναι οι κάθε είδους καρποί των δένδρων, πριν από τη συγκομιδή τους.

γ) Τα υπόγεια ύδατα και οι πηγές.

δ) Οι σπόροι μόλις γίνει η σπορά τους.

ε) Τα δένδρα μόλις φυτευτούν.

στ) Ολα τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για να ανεγερθεί μία οικοδομή (π.χ. πέτρες, τσιμέντο, σίδερα, τούβλα κ.λπ.) ή που συναρμόσθηκαν με την οικοδομή (π.χ. πόρτες, παράθυρα κ.λπ.).

Οσον αφορά την έννοια του εμπράγματου δικαιώματος, ο Αστικός Κώδικας ορίζει (άρθρο 973) ότι είναι το δικαίωμα που παρέχει εξουσία άμεση και κατά οποιουδήποτε επί του πράγματος. Ο Αστικός Κώδικας ρητά και περιοριστικά απαριθμεί τα εμπράγματα δικαιώματα σε ακίνητα, τα οποία είναι κυριότητα, οι δουλείες και η υποθήκη. Εκτός από αυτά, κανένα άλλο δικαίωμα δεν είναι εμπράγματο σε ακίνητο. Με άλλα λόγια, η απαρίθμηση των εμπραγμάτων αυτών δικαιωμάτων είναι αποκλειστική.

Δουλείες είναι τα εμπράγματα δικαιώματα σε ξένα ακίνητα, που υπάρχουν παράλληλα με το δικαίωμα της κυριότητας.
Οι δουλείες διακρίνονται κυρίως σε πραγματικές, αν συστάθηκαν για την ωφέλεια κάποιου άλλου ακινήτου (π.χ. η δουλεία άντλησης ή διοχέτευσης ύδατος κ.λπ.) και σε προσωπικές, αν συστήθηκαν για ωφέλεια ορισμένου φυσικού ή νομικού προσώπου (π.χ. επικαρπία, οίκηση κ.λπ.).
Σε περίπτωση που η επικαρπία έχει αποχωριστεί από την κυριότητα, φορολογούνται και ο επικαρπωτής και ο ψιλός κύριος, αλλά καθένας χωριστά.

Αρθρο 22
Υποκείμενο φόρου

Με το άρθρο αυτό ορίζεται ότι, υπόχρεος σε φόρο είναι κάθε πρόσωπο που κατά την 1η Ιανουαρίου του έτους φορολογίας έχει κυριότητα ή εμπράγματα δικαιώματα (εκτός της υποθήκης) σε ακίνητα τα οποία βρίσκονται στην Ελλάδα. Το πρόσωπο τούτο μπορεί να είναι:

α) φυσικό, χωρίς να ενδιαφέρει η ιθαγένεια ή η κατοικία του,
β) νομικό, χωρίς να ενδιαφέρει αν η έδρα του είναι στην Ελλάδα ή στην αλλοδαπή. Τονίζεται ιδιαίτερα ότι, αποκλειστικό κριτήριο για υπαγωγή σε φόρο ενός προσώπου (είτε φυσικού, είτε νομικού), είναι το γεγονός ότι το πρόσωπο αυτό είναι κύριος ακινήτου ή εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο που βρίσκεται στην Ελλάδα.

Επομένως, αν μετά την 1η Ιανουαρίου μεταβιβασθεί το ακίνητο σε άλλο πρόσωπο, η υποχρέωση για φόρο βαρύνει εκείνον, που ήταν κύριος ή είχε εμπράγματο δικαίωμα στο ακίνητο την 1η Ιανουαρίου.
Οταν τα ακίνητα είναι επίδικα, υπόχρεος σε φόρο είναι ο νομέας τους. Ακόμη, υπόχρεος είναι ο νομέας και όταν νέμεται το ακίνητο χωρίς νόμιμο τίτλο. Σε περίπτωση, όμως, που το ακίνητο εκνικηθεί με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ο νομέας, που έχει φορολογηθεί, έχει δικαίωμα αναγωγής κατά του αμετάκλητα αναγνωρισθέντος ως κυρίου, για το φόρο που πλήρωσε. Ειδικότερα, υπόχρεος σε φόρο είναι:

α) Ο άνδρας για την ακίνητη περιουσία του.
β) Η γυναίκα για την ακίνητη περιουσία της.
γ) Οι γονείς για την ακίνητη περιουσία των ανηλίκων αγάμων τέκνων τους, που προέρχεται από αγορά, δωρεά ή γονική παροχή, όταν αυτοί ασκούν από κοινού τη γονική μέριμνα.
Οταν η γονική μέριμνα ασκείται από τον ένα γονέα, τότε η ακίνητη περιουσία των ανηλίκων άγαμων τέκνων προστίθεται στην περιουσία του γονέα αυτού.
δ) Τα ανήλικα παιδιά, εφόσον είναι έγγαμα, για την ακίνητη περιουσία τους.
ε) Ο κηδεμόνας, για την ακίνητη περιουσία της κληρονομίας που σχολάζει. Η κληρονομία σχολάζει και ορίζεται κηδεμόνας γι'αυτή, όταν είναι άγνωστος ο κληρονόμος ή δεν είναι γνωστό αν αποδέχτηκε την κληρονομιά (άρθρο 1865 Α.Κ.).
Σε περίπτωση ανέγερσης πολυκατοικίας με το σύστημα της αντιπαροχής υπόχρεος σε φόρο είναι:

1. Ο οικοπεδούχος:

α) Για την αξία του οικοπέδου για μια επταετία από τη χορήγηση της οικοδομικής άδειας ή μέχρι να ματαβιβασθούν τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας σε τρίτα πρόσωπα ή στον εργολάβο ή μέχρι να εκμισθωθούν ή κατά οποιονδήποτε τρόπο χρησιμοποιηθούν πριν την πάροδο της επταετίας.

β) Για την αξία των διαμερισμάτων, τα οποία συμφωνήθηκε να πάρει ο οικοπεδούχος, μετά την πάροδο της επταετίας από τη χορήγηση της οικοδομικής άδειας ή αφότου εκμισθωθούν ή κατά οποιοδήποτε τρόπο χρησιμοποιηθούν αυτά πριν την πάροδο της επταετίας.

2. Ο εργολάβος:

Για την αξία των διαμερισμάτων που δεν πουλήθηκαν, τα οποία συμφωνήθηκε να μεταβιβασθούν σ' αυτόν ή σε τρίτα πρόσωπα που θα υποδείξει, μαζί με το ποσοστό του οικοπέδου που αναλογεί σ'αυτά, μετά την πάροδο της πιο πάνω επταετίας ή αφότου εκμισθωθούν ή κατά οποιοδήποτε τρόπο χρησιμοποιηθούν πριν την πάροδο της
επταετίας.
Σε περίπτωση που ο εργολάβος υποσχέθηκε, με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο, να μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο διαμέρισμα, τότε υπόχρεος σε φόρο είναι ο αγοραστής, από την παράδοση του διαμερίσματος σ' αυτόν, η οποία πρέπει να αποδεικνύεται με συμβολαιογραφικό έγγραφο παράδοσης που καταρτίζεται μέσα σ' ένα δίμηνο από την παράδοση.

Αρθρο 23
Απαλλαγές από το φόρο

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού απαλλάσσονται από το φόρο:

α) Η αξία των γεωργικών και κτηνοτροφικών εκτάσεων, εφόσον ο κύριος υπόχρεος σε φόρο (φυσικό πρόσωπο), γεωργός ή κτηνοτρόφος, τις αυτοκαλλιεργεί ή τις εκμεταλλεύεται κατά κύριο επάγγελμα.
Διευκρινίζεται ότι, αγροτικά ακίνητα θεωρούνται εκείνα που από τη φύση τους προορίζονται για γεωργική ή κτηνοτροφική εκμετάλλευση και βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλης ή οικισμού, κατά τις σχετικές διατάξεις περί σχεδίων πόλεων. Ακόμη, θεωρούνται ως αγροτικά ακίνητα και συνεπώς δεν φορολογούνται τα κτίσματά τους, οι οικοδομές εκείνες που χρησιμεύουν για αποθήκευση σπόρων, λιπασμάτων, μηχανημάτων ή χρησιμεύουν για σταυλισμό ζώων κ.λπ. Εξυπακούεται ότι, αν τα κτίσματα αυτά δεν εξυπηρετούν το σκοπό για τον οποίο ως
άνω προορίζονται, αλλά εξυπηρετούν οποιονδήποτε άλλο σκοπό (π.χ κατοικία του αγρότη), φορολογούνται.
Η έννοια του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη παρέχεται με την αριθ. 1044822/804/Α0012/ εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών.

β) Η αξία των δασικών εκτάσεων που ανήκουν σε φυδικά ή νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα αν τα πρόσωπα αυτά τις εκμεταλλεύονται ή όχι. Κατά το δασικό Κώδικα (άρθρο 1 Ν.Δ.86/1969) θεωρούνται δασικές εκτάσεις, εκείνες που καλύπτονται ολικά ή μερικά από άγρια ξυλώδη φυτά, οποιωνδήποτε διαστάσεων και ηλικίας ή από αραιή και φτωχή δασική ξυλώδη χαμηλή θαμνώδη βλάστηση.

γ) Τα δικαιώματα μεταλλειοκτησίας και εξόρυξης ορυκτών ή λίθων. Είναι γνωστό, πως το δικαίωμα μεταλλειοκτησίας ή εξόρυξης ορυκτών και λίθων είναι ανεξάρτητο από το δικαίωμα της κυριότητας του εδάφους. Κατά συνέπεια, δεν θα φορολογηθεί εκείνος που έχει το δικαίωμα της μεταλλειοκτησίας ή της εξόρυξης. Ενώ, αντίθετα, ο κύριος του εδάφους θα φορολογηθεί για την αξία του εδάφους.

δ) Τα κτίσματα των ακινήτων και τα άλλα συστατικά του εδάφους, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μηχανήματα και γενικά οι κατασκευές που είναι στερεά συνδεδεμένες με το έδαφος. Απαλλαγή θα υπάρξει μόνο αν τα κτίσματα και τα άλλα συστατικά του εδάφους ιδιοχρησιμοποιούνται για την παραγωγή ή την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας από βιομηχανικές, μεταλλευτικές, λατομικές, βιοτεχνικές, εμπορικές, γεωργικές ή κτηνοτροφικές, ξενοδοχειακές και γενικά επαγγελματικές επιχειρήσεις, καθώς και τα κτίσματα των ακινήτων που χρησιμοποιούνται από νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και κοινωφελή ιδρύματα.
Την ίδια απαλλαγή θα έχουν και τα ακίνητα που ιδιοχρησιμοποιούνται για την παραγωγή ή την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας από τις πιο πάνω επιχειρήσεις και έχουν εισφερθεί σ' αυτές κατά χρήση.
Σε όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις που απαλλάσσονται τα κτίσματα κ.λπ., σε φόρο υποβάλλεται μόνο η αξία του οικοπέδου.
Διευκρινίζεται ότι, η απαλλαγή της αξίας των κτισμάτων καταλαμβάνει μόνο τα ακίνητα όλων γενικά των επιχειρήσεων, τα οποία ιδιοχρησιμοποιούνται για την παραγωγή και την άσκηση της εμπορικής τους δραστηριότητας. Συνεπώς, αν η επιχείρηση προβαίνει στην εκμίσθωση κάποιου ακινήτου ή παραχωρεί δωρεάν τη χρήση του, η αξία των κτισμάτων του ακινήτου αυτού δεν απαλλάσεται από το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
Επίσης, αν μέρος του ακινήτου δεν χρησιμοποιείται για την παραγωγή ή την άσκηση την εμπορικής δραστηριότητας (π.χ. για γραφεία, λογιστήριο, αίθουσα δεξιώσεων κ.λπ.), η αξία των κτισμάτων αυτών δεν απαλλάσσεται από το ΦΜΑΠ. Διευκρινίζεται περαιτέρω ότι, για τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα και αποκτούν εισόδημα Δ' πηγής (από εμπορικές επιχειρήσεις), απαλλάσσεται από το ΦΜΑΠ η αξία των κτισμάτων των δωματίων και διαμερισμάτων αυτών.
Η ανωτέρω απαλλαγή της αξίας των κτισμάτων δεν ισχύει για τα ακίνητα, τα οποία ιδιοχρησιμοποιούν για τις ανάγκες άσκησης του επαγγέλματός τους οι ελεύθεροι επαγγελματίες, καθόσον η απαλλαγή της αξίας των κτισμάτων περιορίζεται μόνο στα χρησιμοποιούμενα ακίνητα από επιχειρήσεις.
Ως ασκούντα ελευθέριο επάγγελμα θεωρούνται τα πρόσωπα εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο 48 του Ν.2238/1994 "περί κυρώσεως του κώδικα φορολογίας εισοδήματος". Δηλαδή, στην περίπτωση αυτή, θα φορολογηθεί η αξία των κτιρίων και η αξία του οικοπέδου.
Οσον αφορά τα κοινωφελή ιδρύματα, κοινωφελής σκοπός, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 του Ν.2039/1994 όπως ισχύει, είναι κάθε κρατικός, θρησκευτικός, φιλανθρωπικός και γενικά σκοπός επωφελής στο κοινό, είτε γενικά, είτε μερικά, του οποίου σκοπού η εκτέλεση ανατίθεται, με τη συστατική του νομικού προσώπου
πράξη, σε ιδρύματα σωματεία, κάθε μορφής οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, νομικά πρόσωπα κ.λπ., που υπάρχουν.
Συνεπώς, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να διερευνάται αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για απαλλαγή των κτισμάτων. Θα πρέπει, δηλαδή, να προκύπτει, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι το συγκεκριμένο νομικό πρόσωπο έχει συσταθεί νόμιμα, είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και επιδιώκει σκοπούς γενικά κοινωφελείς, αλλά και ότι οι σκοποί αυτοί στην πραγματικότητα εκπληρώνονται. Επισημαίνεται ότι, της απαλλαγής αυτής (των κτισμάτων) εξαιρούνται τα αλλοδαπά νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, καθώς και τα αλλοδαπά κοινωφελή ιδρύματα. Συνεπώς, η αξία του οικοπέδου και των κτισμάτων που ανήκουν στα πρόσωπα αυτά, υπόκειται σε φόρο.

Εξαιρούνται της πιο πάνω απαλλαγής τα κτίσματα των επιχειρήσεων που το αντικείμενο των εργασιών τους είναι η εκμετάλευση των ακινήτων τους.

ε) Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, με οποιαδήποτε μορφή και αν λειτουργούν (π.χ. ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, μοτέλ κ.λπ.). Η απαλλαγή αφορά μόνο το 50% της αξίας των γηπέδων που ανήκουν κατά κυριότητα στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, χρησιμοποιούνται απ' αυτές για τουριστική εκμετάλλευση και στα οποία έχουν κατασκευασθεί έργα που εξυπηρετούν τις λειτουργικές ανάγκες των επιχειρήσεων αυτών. Τέτοια γήπεδα είναι εκείνα επί των οποίων έχει ανεγερθεί το κτίριο του ξενοδοχείου, έχουν διαμορφωθεί χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων, χώροι αθλοπαιδιών κ.λπ.
Η αυτή απαλλαγή του 50% της αξίας τους ισχύει και για τα γήπεδα των ακινήτων που είναι εκμισθωμένα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και το μίσθωμά τους υπολογίζεται σε ποσοστό στις εισπράξεις τους.
Διευκρινίζεται πως, αν στο ίδιο κτίριο που στεγάζεται ξενοδοχειακή επιχείρηση, υπάρχουν και γραφεία ή καταστήματα, αυτά φορολογούνται. Επίσης, απαλλάσσονται τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, οποιασδήποτε βαθμίδας,
εκπαίδευσης και κατάρτισης για το 50% της αξίας των γηπέδων τους, στα οποία έχουν κατασκευασθεί έργα που εξυπηρετούν τις λειτουργικές ανάγκες του εκπαιδευτηρίου, όπως το κυρίως κτίριο (σχολείο, χώροι αθλοπαίδων, στάθμευσης αυτοκινήτων κ.λπ.).

στ) Τα κτίσματα οικοδομής που ανεγείρεται για μια επταετία από τότε που εκδόθηκε η οικοδομική άδεια ή μέχρι να εκμισθωθούν ή οπωσδήποτε χρησιμοποιηθούν πριν από την πάροδο της επταετίας. Στην περίπτωση αυτή, θα φορολογηθεί μόνο η αξία του εδάφους.
Η επταετία αρχίζει από την ημερομηνία έκδοσης της αρχικής οικοδομικής άδειας και όχι από τυχόν αναθεώρησή της.
Συνεπώς, μετά την πάροδο της επταετίας ή μετά την εκμίσθωση ή κατά οποιονδήποτε τρόπο χρησιμοποίηση των κτισμάτων της οικοδομής πριν από την πάροδο της επταετίας, θα φορολογηθεί η αξία τους (κτισμάτων) μαζί με την αξία του οικοπέδου (εδάφους).
Σε περίπτωση που ανεγείρεται πολυκατοικία, υποβάλλεται αμέσως σε φόρο μόνο η αξία του οικοπέδου, ενώ η αξία των διαμερισμάτων, καταστημάτων, γραφείων, αποθηκών κ.λπ. κτισμάτων, απαλλάσσεται του φόρου για μια επταετία από τη χορήγηση της οικοδομικής άδειας ή μέχρι την εκμίσθωση ή οποιαδήποτε χρησιμοποίησή τους πριν από την επταετία. Μετά την πάροδο της επταετίας ή τη χρησιμοποίηση ή εκμίσθωσή τους, τα διαμερίσματα, καθώς και τα λοιπά κτίσματα της πολυκατοικίας, που συμφωνήθηκε να μεταβιβασθούν στον εργολάβο ή σε τρίτα πρόσωπα που ο ίδιος θα υποδείξει και δεν έχουν πουληθεί, θεωρούνται κατ' αμάχητο τεκμήριο ότι έχουν μεταβιβασθεί στον εργολάβο μαζί με το ανάλογο ποσοστό του οικοπέδου και γι' αυτό υπόχρεος σε φόρο είναι ο εργαλάβος για την αξία των κτισμάτων και την αξία των ποσοστών του οικοπέδου που αναλογούν σ' αυτά.
Εδώ σημειώνεται πως, αν τα διαμερίσματα, που έχει συμφωνηθεί να μεταβιβασθούν στον εργολάβο ή σε πρόσωπα τρίτα που αυτός θα υποδείξει, χρησιμοποιηθούν από τον ίδιο ή εκμισθωθούν πριν από την πάροδο της επταετίας, σε φόρο θα υπαχθεί ο εργολάβος για την αξία τους από το χρόνο της εκμίσθωσης ή χρησιμοποίησής τους. Αν ο εργολάβος έχει υποσχεθεί, με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο, να μεταβιβάσει σε τρίτο πρόσωπο ένα διαμέρισμα, το διαμέρισμα αυτό θεωρείται, κατ' αμάχητο τεκμήριο, ότι μεταβιβάσθηκε στον αγοραστή, μαζί με το ποσοστό του οικοπέδου που του αναλογεί, από το χρόνο παράδοσής του σ' αυτόν. Η παράδοση αυτή αποδεικνύεται μόνο με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο πρέπει απαραίτητα να καταρτισθεί μέσα σ' ένα δίμηνο από την παρόδοσή του διαμερίσματος. Δεν είναι απαραίτητη η σύνταξη ιδιαιτέρου συμβολαιογραφικού εγγράφου παράδοσης, σε περίπτωση που αυτή προκύπτει από το συμβολαιογραφικό προσύμφωνο.

ζ) Τα ακίνητα που φορολογούνται ως κληρονομιαία και για τα οποία ο φόρος είναι καταβλητέος εκ του νόμου σε τριμηνιαίες δόσεις, ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής, για μια διετία. Η διετία αρχίζει τον επόμενο του χρόνου που γεννήθηκε η φορολογική υποχρέωση.
Κατά κανόνα, στις κληρονομιές ο χρόνος που γεννιέται η φορολογική υποχρέωση είναι ο χρόνος υπαγωγής της κληρονομίας, δηλαδή ο χρόνος θανάτου του κληρονομουμένου.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που η φορολογική υποχρέωση γεννιέται σε χρόνο μεταγενέστερο εκείνου του θανάτου του κληρονομουμένου. Η μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης γίνεται είτε αυτοδίκαια από το νόμο, στις περιπτώσεις που ειδικά και περιοριστικά απαριθμεί (άρθρο 7 Ν.Δ.118/1973 "περί
Κώδικος Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών κ.λπ."), είτε με απόφαση του αρμόδιου προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. (άρθρο 8 Ν.Δ.118/1973).
Συνεπώς, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να διερευνάται και να βρίσκεται ο χρόνος γένεσης της φορολογικής ενοχής, οπότε η διετία θα υπολογίζεται από το επόμενο έτος αυτής. Ετσι, αν π.χ. έχουμε χρόνο θανάτου το έτος 1996, αλλά υπάρχει επιδικία για το κληρονομικό δικαίωμα, η οποία λήγει το έτος 1998, η διετία απαλλαγής θα αρχίσει από το έτος 1999 και όχι το 1996, γιατί στην περίπτωση της επιδικίας έχουμε από το νόμο μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής ενοχής στο χρόνο λήξης της επιδικίας (άρθρο 7 Ν.Δ.118/1973).

η) Τα γήπεδα, τα κτίρια και οι εγκαταστάσεις που ανήκουν σε ανάδοχους φορείς προγραμμάτων ενεργού πολεοδομίας και βρίσκονται σε περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ή θα χαρακτηρισθούν, κατά τις κείμενες διατάξεις, ως ζώνες ενεργού πολεοδομίας, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των προγραμμάτων, σύμφωνα με τις σχετικές συμβάσεις ανάθεσης, εκτός αν προηγουμένως εκμισθωθούν ή χρησιμοποιηθούν κατά οποιοδήποτε τρόπο.

θ) Το ελληνικό Δημόσιο, στην έννοια του οποίου περιλαμβάνονται και οι αποκεντρωμένες δημόσιες υπηρεσίες, οι οποίες λειτουργούν ως Ειδικά Ταμεία. Ακόμη, απαλλάσσονται οι δήμοι, οι κοινότητες, η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση και οι δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις, καθώς και οι Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.) και η Κεντρική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.).

ι) Τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και οι Γεωργικές Σχολές.

ια) Οι δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί στο μετοχικό κεφάλαιο των οποίων συμμετέχει το Δημόσιο με ποσοστό 50% και άνω.

ιβ) Το Ιερό Κοινό του Πανάγιου Τάφου, η Ιερή Μονή του Ορους Σινά και το Αγιο Ορος.

ιγ) Οι ιεροί ναοί, οι ιερές μονές, τα αναγνωρισμένα θρησκευτικά δόγματα, για τα ακίνητα που χρησιμοποιούν.

Οπως έγινε δεκτό από τη διοίκηση, οι ιεροί ναοί και οι ιερές μονές, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.590/1977 (ΦΕΚ 146 Α') είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και απαλλάσσονται από το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

ιδ) Τα σωματεία, οι ενώσεις ή ομοσπονδίες που έχουν νόμιμα συσταθεί και αναγνωρισθεί από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, καθώς και οι ανώνυμες εταιρίες ποδοσφαίρου, απαλλάσσονται από το φόρο για τα ακίνητα και τις
εγκαταστάσεις, εφόσον τους ανήκουν και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την πραγματοποίηση των αθλητικών τους δραστηριοτήτων.

ιε) Τα κάθε είδους ταμεία και οργανισμοί κύριας ή επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης.

ιστ) Τα γήπεδα και τα κτίρια που ανήκουν κατά πλήρη κυριότητα στην ΕΤΒΑ ή στη ΒΙΠΕΤΒΑ, εφόσον όμως βρίσκονται μέσα σε βιομηχανικές περιοχές. Συνεπώς, για κάθε άλλο ακίνητό τους που βρίσκεται έξω από βιομηχανική περιοχή, η ΕΤΒΑ ή ΒΙΠΕΤΒΑ θα φορολογηθούν.

ιζ) Τα ξένα κράτη, για τα ακίνητα που βρίσκονται στην Ελλάδα και τους ανήκουν και τα οποία χρησιμοποιούν για την εγκατάσταση των Πρεσβειών και Προξενείων τους, με τον όρο της αμοιβαιότητας. Τούτο σημαίνει, ότι η απαλλαγή θα ισχύσει μόνο αν, με βάση τη νομοθεσία του αλλοδαπού Κράτους, τα ακίνητα που βρίσκονται στο Κράτος αυτό και ανήκουν στην Ελλάδα και χρησιμοποιούνται ως εγκατάσταση εκεί της ελληνικής Πρεσβείας ή Προξενείου, απαλλάσσονται του αντίστοιχου φόρου. Κάθε σχετική με το θέμα αυτό πληροφορία θα ζητάται απευθείας από το Υπουργείο Εξωτερικών.

ιη) Οι ξένοι πρεσβευτές και άλλοι διπλωματικοί αντιπρόσωποι και πράκτορες, με τον όρο της αμοιβαιότητας. Για κάθε αναγκαία πληροφορία, για να εξακριβωθεί ποια από τα πρόσωπα αυτά έχουν την ιδιότητα του πρεσβευτή ή του διπλωματικού αντιπροσώπου ή πράκτορα, θα πρέπει να απευθύνεσθε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Εδώ τονίζουμε ότι, η απαλλαγή θα ισχύσει μόνο αν στη νομοθεσία του Κράτους, την ιθαγένεια του οποίου έχουν τα πιο πάνω πρόσωπα, υπάρχει αντίστοιχη διάταξη που να απαλλάσσει από τον οικείο φόρο τους αλλοδαπούς, για το κράτος εκείνο, πρεσβευτές, πράκτορες κ.λπ.
Θεωρούμε ακόμη σκόπιμο να τονίσουμε πως η απαλλαγή αφορά μόνο τα ακίνητα των πρεσβευτών, διπλωματικών αντιπροσώπων ή πρακτόρων, οι οποίοι είναι διαπιστευμένοι στην Ελλάδα κατά το έτος της φορολογίας.

ιθ) Οι πρόξενοι, προξενικοί πράκτορες, καθώς και το κατώτερο προσωπικό των ξένων Πρεσβειών και Προξενείων, με τον όρο της αμοιβαιότητας, όπως αναφέρεται στις περιπτώσεις ιζ' και ιη' του άρθρου αυτού και εφόσον έχουν ιθαγένεια του κράτους που αντιπροσωπεύουν και δεν ασκούν εμπόριο ή βιομηχανία ή δεν είναι διευθυντές επιχειρήσεων στην Ελλάδα, εκτός, φυσικά, αν διαφορετικά ορίζεται από διεθνείς συμβάσεις.

κ) Οι κάθε μορφής συνδικαλιστικές οργανώσεις, για τα ακίνητα που ιδιοχρησιμοποιούν.

κα) Η Τράπεζα της Ελλάδος, η Αρχαιολογική Εταιρία, καθώς και το Εθνικό Ιδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Αποδήμων και Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων.

κβ) Οι τουριστικές επιχειρήσεις Ελλάδας ΞΕΝΙΑ Α.Ε., για όσο χρονικό διάστημα οι μετοχές της εταιρίας βρίσκονται εξ ολοκλήρου στα χέρια του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού.

κγ) Το 50% της αξίας των ακινήτων που έχουν δεσμευθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία. Η δέσμευση αυτή πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο φορολογίας και αποδεικνύεται με σχετική βεβαίωση της αρμόδιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Επίσης, το 50% της αξίας των ακινήτων που έχουν ιστορική σημασία, όπως αυτά χαρακτηρίζονται με προεδρικά διατάγματα, που εκδίδονται μετά από πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού.

κδ) Κτίσματα τα οποία έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα, καθώς και κτίσματα για τα οποία έχει εκδοθεί άδεια ή πρωτόκολλο κατεδάφισης. Απαραίτητη προϋπόθεση για να εξαιρεθούν του φόρου τα κτίσματα αυτά, είναι η προσκόμιση σχετικού ΦΕΚ, στο οποίο εμφαίνεται η κήρυξη του ακινήτου ως απαλλοτριωτέο, καθώς και η βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας ότι δεν έχει ανακληθεί η απαλλοτρίωση ή η προσκόμιση της άδειας ή το πρωτόκολλο κατεδάφισης αντίστοιχα.

κε) Τα ακίνητα που παραχωρούνται κατά τη χρήση, χωρίς αντάλλαγμα στο Ελληνικό Δημόσιο.

Αρθρο 24
Προσδιορισμός αξίας ακίνητης περιουσίας

Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού καθορίζεται γενικά ο τρόπος που πρέπει να ακολουθηθεί, για να προσδιορισθεί η αξία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας που θα υπαχθεί σε φόρο.
Προκειμένου, λοιπόν, να υπολογισθεί ο φόρος, λαμβάνεται υπόψη η συνολική αξία που έχουν τα ακίνητα, καθώς και τα εμπράγματα σ' αυτά δικαιώματα, κατά την 1η Ιανουαρίου του έτους της φορολογίας. Ο προσδιορισμός της αξίας θα γίνεται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 3 του Α.Ν.1521/1950 "περί φόρου μεταβιβάσεως ακινήτων" και των άρθρων 41 και 41Α του Ν.1249/1982, όπως ισχύουν.
Συνεπώς, για τα ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές που εφαρμόζεται το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας τους (άρθρο 41 Ν.1249/1982) θα υποβάλλονται εις διπλούν μαζί με τη δήλωση ΦΜΑΠ και τα αντίστοιχα φύλλα υπολογισμού (1 έως και 5 και έντυπα Κ4 έως και Κ9), βάσει των οποίων προκύπτει η αντικειμενική αξία αυτών. Για τα ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές που εφαρμόζεται το μικτό σύστημα του
άρθρου 41Α του Ν.1249/1982 (με αντικειμενικά κριτήρια), το οποίο προστέθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 10 του Ν.2386/1996, η αξία των κτισμάτων θα υπολογίζεται με βάση τα ειδικά έντυπα (Κ1 έως και Κ9), τα οποία θα υποβάλλονται εις διπλούν. Ενώ η αξία του οικοπέδου θα υπολογίζεται με βάση τα συγκριτικά στοιχεία. Για γήπεδα (αγροτεμάχια - οικόπεδα) χωρίς κτίσματα που βρίσκονται σε περιοχές στις οποίες δεν ισχύει το αντικειμενικό σύστημα ή το μικτό σύστημα προσδιορισμού της αξίας τους, ο προσδιορισμός αυτός γίνεται με βάση την αγοραία
αξία, όπως αυτή διαμορφώνεται με τα συγκριτικά στοιχεία.
Αν η επικαρπία έχει διαχωρισθεί από την κυριότητα, ο προσδιορισμός της αξίας της γίνεται σύμφωνα με όσα ισχύουν στη φορολογία κληρονομιών, δωρεών και προικών (άρθρο 15 Ν.Δ.118/1973).
Ετσι:

α) Προκειμένου περί ισόβιας ή αόριστου χρόνου επικαρπίας, η αξία της υπολογίζεται σε ποσοστό της αξίας της πλήρους κυριότητας, ανάλογα με την ηλικία του επικαρπωτή, όπως αναλυτικά αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του Ν.Δ.118/1973.

β) Προκειμένου περί επικαρπίας ορισμένου χρόνου, η αξία της υπολογίζεται σε τόσα εικοστά της αξίας της πλήρους κυριότητας, όσα τα χρόνια που θα διαρκέσει η επικαρπία. Σε καμιά, όμως, περίπτωση, η αξία της επικαρπίας ορισμένου χρόνου δεν μπορεί να υπερβεί τα 8/10 της αξίας της πλήρους κυριότητας. Η αξία της ψιλής κυριότητας βρίσκεται, αν από την αξία της πλήρους κυριότητας αφαιρέσουμε την αξία της επικαρπίας, όπως την προσδιορίσαμε πιο πάνω. Τέλος, πρέπει να τονισθεί πως, από πλευράς φορολογίας με επικαρπία, εξομοιώνεται η οίκηση και κάθε άλλη δουλεία, η οποία παρέχει εξουσία χρήσης στο ακίνητο.

Αρθρο 25
Εκπτώσεις - Αφορολόγητο όριο - Υπολογισμός φόρου

Με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι, από τη συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας, όπως αυτή προσδιορίστηκε με τη διαδικασία του άρθρου 24, αφαιρούνται τα χρέη που είναι εξασφαλισμένα με
υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης σε ακίνητα του φορολογουμένου, αρκεί αυτά:

α) Να υπάρχουν κατά την 1η Ιανουαρίου του έτους της φορολογίας. Εξυπακούεται ότι αφαιρείται μόνο το ποσό του χρέους που οφείλεται κατά την ημερομηνία αυτή.

β) Να προέρχονται από δάνεια που χορηγήθηκαν από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ή από τράπεζες. Ο νόμος δεν κάνει καμία διάκριση, όσον αφορά τις τράπεζες και συνεπώς τα χρέη μπορεί να προέρχονται από δάνεια που χορηγήθηκαν από οποιαδήποτε τράπεζα, είτε ημεδαπή, είτε αλλοδαπή.
Αν τα χρέη προέρχονται από δάνεια που χορηγήθηκαν από οποιοδήποτε άλλο νομικό πρόσωπο ή ιδιώτη, δεν αφαιρούνται, έστω και αν αυτά είναι ασφαλισμένα με υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης.

γ) Να χρησιμοποιήθηκαν αποδεδειγμένα για την ανέγερση ή την επέκταση ή επισκευή των κτισμάτων που ανήκουν στον υπόχρεο και υπόκεινται σε φόρο ακίνητης περιουσίας. Αν δεν χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό αυτό, δεν αφαιρούνται. Με την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται, ότι από τη συνολική αξία της ακίνητης περιουσίας, μετά την αφαίρεση των πιο πάνω χρεών, ποσό 60.000.000 δρχ., για τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα, μένει αφορολόγητο και το υπόλοιπο υποβάλλεται σε φόρο.
Ειδικά για τα ημεδαπά και τα αλλοδαπά με τον όρο της αμοιβαιότητας νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, που επιδιώκουν αποδεδειγμένα σκοπούς κοινωφελείς, θρησκευτικούς, φιλανθρωπικούς και εκπαιδευτικούς, καθώς και για τα ημεδαπά κοινωφελή ιδρύματα, το αφορολόγητο ποσό ορίζεται σε 150.000.000 δρχ. Επισημαίνουμε και πάλι ότι, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει να ερευνάται από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. αν στο νομικό πρόσωπο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου (κοινωφελής σκοπός κ.λπ.) για να τύχει του αφορολόγητου ποσού των 150.000.000 δρχ.
Σε περίπτωση συζύγων, δεν φορολογείται η αξία της ακίνητης περιουσίας μέχρι 60.000.000 δρχ. για καθένα από αυτούς. Αν, όμως, ο ένας από τους συζύγους έχει ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη από το αφορολόγητο όριο και ο άλλος σύζυγος έχει μικρότερη ή δεν έχει καθόλου περιουσία, η απαλλαγή παρέχεται μέχρι τη συμπλήρωση των δύο αφορολόγητων ορίων, δηλαδή 120.000.000 δρχ. Οταν υπάρχουν ανήλικα παιδιά, το αφορολόγητο ποσό των γονέων προσαυξάνεται κατά 15.000.000 δρχ. για καθένα παιδί, ανεξάρτητα αν αυτά έχουν ή όχι ακίνητη περιουσία. Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση θανάτου ή διαζυγίου, το αφορολόγητο ποσό του επιζώντα ή διαζευγμένου συζύγου προσαυξάνεται κατά 15.000.000 δρχ. για καθένα από τα ανήλικα παιδιά του των οποίων έχει τη γονική μέριμνα. Οταν το ανήλικο τέκνο υποβάλλει αυτοτελή δήλωση ΦΜΑΠ, δεν φορολογείται η αξία της ακίνητης περιουσίας του μέχρι 60.000.000 δρχ. Μετά τον υπολογισμό των παραπάνω αφορολογήτων ορίων, το υπόλοιπο ποσό που απομένει υποβάλλεται σε φόρο ως εξής:

α) για τα φυσικά πρόσωπα σύμφωνα με την ακόλουθη κλίμακα:


¦ Κλιμάκιο ¦ Φορολογικοί ¦ Ποσό φόρου ¦ Σύνολο ¦ Σύνολο ¦
¦ ¦ συντελεστές ¦ κατά ¦ φορ/τέας ¦ φόρου ¦
¦ ¦ κατά κλιμάκιο ¦ κλιμάκιο ¦ περιουσίας ¦ ¦
¦ ¦ % ¦ ¦ ¦ ¦
+


¦ 50.000.000 ¦ 0.3 ¦ 150.000 ¦ 50.000.000 ¦ 150.000 ¦
¦ 50.000.000 ¦ 0.4 ¦ 200.000 ¦ 100.000.000 ¦ 350.000 ¦
¦ 50.000.000 ¦ 0.5 ¦ 250.000 ¦ 150.000.000 ¦ 600.000 ¦
¦ 100.000.000 ¦ 0.6 ¦ 600.000 ¦ 250.000.000 ¦ 1.200.000 ¦
¦ 100.000.000 ¦ 0.7 ¦ 700.000 ¦ 350.000.000 ¦ 1.900.000 ¦
¦ υπερβάλλον ¦ 0.8 ¦ ¦ ¦ ¦
L



β) για τα νομικά πρόσωπα με πάγιο συντελεστή 0,7%. Ειδικά για τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, καθώς και για τα ημεδαπά κοινωφελή ιδρύματα που έχουν αυξημένο αφορολόγητο όριο 150.000.000 δρχ. με πάγιο συντελεστή 0,35%.

Αρθρο 26
Υπόχρεοι σε δήλωση

Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού ορίζεται ότι όποιος είναι υποχρεωμένος να καταβάλει φόρο και αν είναι ανίκανος αυτός, ο νόμιμος αντιπρόσωπός του, έχει υποχρέωση να υποβάλει δήλωση φόρου ακίνητης περιουσίας, με την οποία θα δηλώσει ολόκληρη την ακίνητη περιουσία του, η οποία φορολογείται σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου. Αν η γυναίκα έχει ακίνητη περιουσία μπορεί, εφόσον διαρκεί ο γάμος, να υποβάλει κοινή με τον άνδρα της δήλωση, την οποία συνυπογράφουν και οι δύο. Σε περίπτωση που ο υπόχρεος σε δήλωση πεθάνει ή κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης, η υποχρέωση για υποβολή της δήλωσης βαρύνει τους κληρονόμους ή το σύνδικο της πτώχευσης, αντίστοιχα.
Ακόμη, ο νόμος ορίζει, ότι στις περιπτώσεις της σχολάζουσας κληρονομίας, της μεσεγγύησης ή της περιουσίας που βρίσκεται σε αναγκαστική διαχείριση, υποχρέωση για την υποβολή της δήλωσης έχουν, για κάθε περίπτωση αντίστοιχα, ο κηδεμόνας, ο μεσεγγυούχος, ο διαχειριστής. Προκειμένου για νομικά πρόσωπα, υποχρέωση για υποβολή της δήλωσης έχουν οι νόμιμοι εκπρόσωποί τους.
Περαιτέρω, με την παράγραφο 5, προσδιορίζονται τα πρόσωπα εκείνα (φυσικά ή νομικά), που είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν οπωσδήποτε δήλωση, ανεξάρτητα του αν έχουν ή όχι υποχρέωση για καταβολή φόρου και τα οποία είναι:

α) Κάθε φυσικό πρόσωπο που η αξία της ακίνητης περιουσίας του υπερβαίνει το ποσό των 60.000.000 δρχ. Σε περίπτωση συζύγων θα πρέπει το άθροισμα της αξίας της ακίνητης περιουσίας τους να είναι μεγαλύτερο από 120.000.000 δρχ.

β) Ολα τα νομικά πρόσωπα και οι κοινωνίες αστικού δικαίου, ανεξάρτητα αν έχουν ακίνητη περιουσία ή αν υποβάλλουν δήλωση εισοδήματος. Τα νομικά πρόσωπα που απαλλάσσονται από το φόρο, βάσει του άρθρου 23 του νόμου αυτού ή βάσει ειδικών διατάξεων, θα υποβάλουν και αυτά δήλωση ΦΜΑΠ, στην οποία θα καταγράψουν μόνο την ακίνητη περιουσία τους, χωρίς να προσδιορίζουν την αξία των ακινήτων τους.

γ) Οσα πρόσωπα κληθούν από τον αρμόδιο προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. να υποβάλουν δήλωση.

δ) Τέλος, παρέχεται η δυνατότητα υποβολής δήλωσης και σε πρόσωπα που δεν έχουν υποχρέωση. Ακόμη, παρέχεται η δυνατότητα υποβολής δήλωσης με επιφύλαξη.

Αρθρο 27
Αρμόδιος προϊστάμενος Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας - Προθεσμία υποβολής και περιεχόμενο δήλωσης

1. Με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού ορίζεται ότι για την παραλαβή των δηλώσεων και βεβαίωση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας αρμόδιος είναι ο προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. που είναι αρμόδιος για τη φορολογία εισοδήματος.
Ειδικά για τους υποχρέους που κατοικούν στην αλλοδαπή, αρμόδιος είναι ο προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. Γενικών Εσόδων.
Με αποφάσεις του Υπουργού των Οικονομικών, μπορεί κάθε φορά να τροποποιείται η αρμοδιότητα που ορίζεται από το προηγούμενο εδάφιο.

2. Η δήλωση υποβάλλεται σε δύο αντίτυπα στον αρμόδιο για τη φορολογία εισοδήματος προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. και μέσα στις προθεσμίες που προβλέπονται από τις διατάξεις της φορολογίας εισοδήματος.

Ετσι, τα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι προσωπικές εταιρίες (Ο.Ε., Ε.Ε.) και οι κοινωνίες αστικού δικαίου που δεν τηρούν βιβλία ή τηρούν βιβλία Α' ή Β' κατηγορίας Κ.Β.Σ., υποχρεούνται να υποβάλουν δηλώσεις ΦΜΑΠ μέχρι την 2 Μαρτίου κάθε χρόνο και σύμφωνα με το αρχικό γράμμα της επωνυμίας των. Ειδικά για τη δήλωση που αφορά την ακίνητη περιουσία της 1ης Ιανουαρίου 1997, τα παραπάνω πρόσωπα μπορούν να υποβάλουν εμπρόθεσμα τη δήλωση ΦΜΑΠ μέχρι και 15 Απριλίου 1997, σύμφωνα με την αριθμ. 1027933/146/Β0013/ΠΟΛ. 1085/6.3.1997 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών.
Οι προσωπικές εταιρίες και οι κοινωνίες αστικού δικαίου, που τηρούν βιβλία Γ' κατηγορίας Κ.Β.Σ., υποχρεούνται να υποβάλουν δηλώσεις ΦΜΑΠ μέχρι 15 Απριλίου, κάθε χρόνο, ανεξάρτητα από το χρόνο κλεισίματος ισολογισμού ή υπερδωδεκάμηνης διαχειριστικής χρήσης.
Οσον αφορά τα νομικά πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 101 του Ν.2238/1994 (ανώνυμες εταιρίες, Ε.Π.Ε., συνεταιρισμοί, αλλοδαπές επιχειρήσεις με μόνιμη ή μη εγκατάσταση στην Ελλάδα κ.λπ.), έχουν υποχρέωση να υποβάλουν δήλωση ΦΜΑΠ μέχρι 15 Μαϊου, κάθε χρόνο, ανεξάρτητα αν το νομικό πρόσωπο έχει υπερδωδεκάμηνη
διαχειριστική χρήση.

3. Σε περίπτωση που ο υπόχρεος για την υποβολή της δήλωσης πεθάνει προτού υποβάλλει τη δήλωση, η υποχρέωση για την υποβολή της βαρύνει τους εξ αδιαθέτου ή εκ διαθήκης κληρονόμους, ανάλογα αν υπάρχει ή όχι διαθήκη, που υποχρεούνται να υποβάλουν τη δήλωση μέσα σε ένα εξάμηνο από το θάνατο ή τη δημοσίευση της διαθήκης, αντίστοιχα.

4. Οι νόμιμοι αντιπρόσωποι, οι κηδεμόνες σχολάζουσας κληρονομίας, οι μεσεγγυούχοι, οι διαχειριστές και οι σύνδικοι πτωχεύσεων έχουν εξάμηνη προθεσμία για υποβολή της δήλωσης, η οποία αρχίζει από τότε που έλαβαν γνώση του διορισμού τους.

5. Οι πιο πάνω προθεσμίες υπολογίζονται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

6. Τονίζεται ότι, για ο,τιδήποτε αφορά τον τρόπο υποβολής της δήλωσης, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 68 του Ν.Δ.118/1973 "Περί Κώδικος Φορολογίας Κληρονομιών, δωρεών κ.λπ.".

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου αυτού, η δήλωση υποβάλλεται αυτοπροσώπως από τον υπόχρεο ή από το νόμιμο πληρεξούσιό του και υπογράφεται μπροστά στον αρμόδιο οικονομικό υπάλληλο.
Η πληρεξουσιότητα μπορεί να δοθεί και με απλή επιστολή, που έχει θεωρηθεί ατελώς, για το γνήσιο της υπογραφής του αντιπροσωπευομένου, από δημοτική, κοινοτική ή αστυνομική αρχή.
Αν ο υπόχρεος για δήλωση διαμένει στην αλλοδαπή, η δήλωση μπορεί να υποβληθεί στο οικείο ελληνικό Προξενείο.
Η δήλωση μπορεί να επιδοθεί και με δικαστικό επιμελητή, οπότε το γνήσιο της υπογραφής των υποχρέων ή των πληρεξουσίων τους, βεβαιούται ατελώς από δημοτική, κοινοτική ή αστυνομική αρχή, εκτός και αν η δήλωση υπογράφεται από πληρεξούσιο δικηγόρο, οπότε, αντί της θεώρησης για το γνήσιο της υπογραφής, αρκεί αναγραφή
στη δήλωση των στοιχείων της επαγγελματικής του δικηγόρου ταυτότητας.

Σημειώνεται ότι η δήλωση μπορεί να σταλεί και ταχυδρομικά, με συστημένη επιστολή.

7. Η δήλωση συντάσσεται με έντυπο που χορηγείται δωρεάν από την υπηρεσία. Ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης, καθώς και κάθε άλλο έγγραφο που είναι απαραίτητο να επισυναφθεί σ' αυτή, καθορίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, οι οποίες δημοσιεύονται στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η ανωτέρω διαδικασία υποβολής δήλωσης ΦΜΑΠ δεν ισχύει για τα φυσικά πρόσωπα. Τα πρόσωπα αυτά θα υποχρεωθούν σε υποβολή δήλωσης μετά την αποστολή σχετικής πρόσκλησης του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Η διαδικασία υποβολής της δήλωσης για τα φυσικά πρόσωπα θα καθορισθεί με απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών που θα εκδοθεί.

Αρθρο 28
Διαδικασία βεβαίωσης του φόρου - Παραγραφή - Ατέλειες

Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού ορίζεται ότι, οι διατάξεις που ισχύουν στη φορολογία εισοδήματος και αναφέρονται στην καταχώρηση των δηλώσεων, την έκδοση πράξεων επιβολής του φόρου, την επίδοση των προσκλήσεων, των πράξεων και των λοιπών εγγράφων, την εξώδικη λύση των διαφορών, το απόρρητο των φορολογικών στοιχείων και γενικά τη διαδικασία βεβαίωσης του φόρου, εφαρμόζονται ανάλογα και στη φορολογία ακίνητης περιουσίας, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στα άρθρα 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου.
Επίσης, μπορεί να ασκηθεί προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια κατά της πράξης επιβολής του φόρου ακίνητης περιουσίας, καθώς και τα ένδικα μέσα, που προβλέπονται από τις διατάξεις της φορολογικής Δικονομίας.
Ειδικά, όσον αφορά στην έκπτωση του Δημοσίου από το δικαίωμά του να κοινοποιήσει πράξη επιβολής φόρου και προστίμου, ορίζεται στο άρθρο αυτό ότι, εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις του άρθρου 102 του Ν.Δ.118/1973, που προβλέπουν την παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για την επιβολή φόρου κληρονομιών, δωρεών, γονικών παροχών, προικών. Συνεπώς, το δικαίωμα του Δημοσίου για την επιβολή φόρου ακίνητης περιουσίας και
προστίμου παραγράφεται:

α) στην περίπτωση που η δήλωση είναι ανακριβής, μετά πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο υποβλήθηκε η δήλωση,

β) στην περίπτωση που δεν υποβλήθηκε δήλωση, είτε για ολόκληρη, είτε για μέρος της ακίνητης περιουσίας, μετά πάροδο δεκαπενταετίας από το τέλος του έτους, μέσα στο οποίο έληξε η προθεσμία υποβολής της δήλωσης και

γ) στην περίπτωση επιβολής προστίμου, μετά πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους, μέσα στο οποίο συντελέστηκε η παράβαση.

Προκειμένου για περιουσιακά στοιχεία που δεν δηλώθηκαν και μετά την πάροδο της πιο πάνω προθεσμίας (δεκαπενταετίας) και μέσα στην επόμενη από αυτή δεκαπενταετία, ο προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. δεν μπορεί να χορηγήσει πιστοποιητικό, αν δεν του υποβληθεί δήλωση και δεν καταβληθεί ο φόρος που αναλογεί. Επίσης, εφαρμόζονται ανάλογα και όλες οι άλλες περιπτώσεις του άρθρου 102 του Ν.Δ.118/1973, σύμφωνα με τις οποίες επιτρέπεται η κοινοποίηση πράξεων του προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. και μετά την πάροδο των πιο πάνω προθεσμιών, όπως κατωτέρω:

α) αν ακυρώθηκε από το διοικητικό δικαστήριο, για οποιοδήποτε μη ουσιαστικό λόγο, η πράξη του προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. που έχει κοινοποιηθεί εμπρόθεσμα,

β) αν με δικαστική απόφαση ακυρωθεί η βεβαίωση των φόρων και προστίμων, για τυπικά ελαττώματα του τίτλου βεβαίωσης,

γ) αν η δήλωση υποβλήθηκε στο τελευταίο έτος της δεκαετούς ή δεκαπενταετούς παραγραφής ή αν η φορολογική υποχρέωση προκύπτει από απόφαση διοικητικού δικαστηρίου, που εκδόθηκε το τελευταίο αυτό έτος και

δ) αν ο υπάλληλος ή ο προϊστάμενος Δ.Ο.Υ., με βάση την έκθεση ελέγχου του οποίου εκδόθηκε η αρχική πράξη, τιμωρήθηκε πειθαρχικά με αμετάκλητη απόφαση του αρμόδιου οργάνου, για βαρεία αμέλεια ή δόλο, κατά τον έλεγχο που έκανε.

Στις περιπτώσεις α', β' και γ', η κοινοποίηση της πράξης του προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. μπορεί να γίνει μέσα σε ένα έτος από την ακύρωση της προγενέστερης πράξης ή από την έκδοση της απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου ή από της υποβολής της δήλωσης του υποχρέου, ενώ στην περίπτωση δ' μέσα σε ένα έτος από την αμετάκλητη σχετική απόφαση του αρμόδιου οργάνου.

Αρθρο 29
Καταβολή του φόρου

Με το άρθρο αυτό ορίζεται ότι ο φόρος που αναλογεί στην αξία της ακίνητης περιουσίας, όπως αυτή δηλώθηκε, καταβάλλεται σε τρεις (3) ίσες άτοκες διμηνιαίες δόσεις, μέσα στους μήνες Μάιο, Ιούλιο και Σεπτέμβριο του έτους
φορολογίας. Ο κύριος φόρος που οφείλεται με βάση οποιοδήποτε άλλο τίτλο (π.χ. δικαστική απόφαση, οριστική πράξη, επειδή δεν ασκήθηκε προσφυγή κ.λπ.), ο πρόσθετος φόρος και το πρόστιμο καταβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις φορολογίας εισοδήματος, που εδώ εφαρμόζονται ανάλογα.
Σε περίπτωση που ο υπόχρεος σε φόρο καταβάλλει εφάπαξ όλα τα ποσά (κύριο φόρο και πρόσθετο), που βεβαιώθηκαν σε βάρος του μέσα στην προθεσμία καταβολής της πρώτης δόσης, έχει έκπτωση 5%.
Αν ασκηθεί προσφυγή κατά της πράξης επιβολής του φόρου ακίνητης περιουσίας, βεβαιώνεται αμέσως ποσοστό 20% του αμφισβητούμενου με την πράξη κύριου και πρόσθετου φόρου. Το ποσό αυτό που βεβαιώνεται εισπράττεται εφάπαξ μέσα στον επόμενο από τη βεβαίωση μήνα και συμψηφίζεται με το φόρο που θα προκύψει με
βάση την απόφαση του διοικητικού δικαστηρίου. Το επιπλέον ποσό του 20%, που τυχόν βεβαιώθηκε, εκπίπτεται ή επιστρέφεται, κατά περίπτωση.

Αρθρο 30
Πρόσθετοι φόροι

Με το άρθρο αυτό ορίζονται οι πρόσθετοι φόροι που επιβάλλονται σε περίπτωση υποβολής εκπρόθεσμης ή ανακριβούς δήλωσης ή σε περίπτωση παράλειψης υποβολής δήλωσης.

1. Συγκεκριμένα, όταν υποβληθεί εκπρόθεσμη δήλωση, επιβάλλεται πρόσθετος φόρος, ο οποίος ορίζεται σε ποσοστό 5% στο ποσό του φόρου που οφείλεται με βάση τη δήλωση, για κάθε μήνα καθυστέρησης υποβολής της δήλωσης, χωρίς το ποσό αυτό συνολικά να μπορεί να υπερβεί το 50% του κύριου φόρου. Ο πρόσθετος αυτός φόρος συμβεβαιώνεται και συνεισπράττεται με τον κύριο φόρο της δήλωσης και δεν απαιτείται η έκδοση από τον προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. ιδιαίτερης πράξης.

2. Σε περίπτωση που υποβάλλεται ανακριβής δήλωση, ως προς την αξία, επιβάλλεται πρόσθετος φόρος, που ορίζεται σε ποσοστό 75% στο φόρο που με την ανακρίβεια θα διέφευγε ο φορολογούμενος.
Δεν θεωρείται ανακρίβεια και δεν επιβάλλεται πρόσθετος φόρος αν η αξία που προσδιορίστηκε οριστικά δεν είναι μεγαλύτερη κατά 25% από τη συνολική αξία που δηλώθηκε, μετά την αφαίρεση των χρεών, για τα οποία ορίζεται στο άρθρο 25 του κοινοποιούμενου νόμου.

3. Σε περίπτωση ανακρίβειας των περιγραφικών στοιχείων, επιβάλλεται πρόσθετος φόρος 100% στη διαφορά μεταξύ καταβληθέντος και καταλογιζόμενου ποσού φόρου, την πληρωμή του οποίου θα απέφευγε ο υπόχρεος λόγω της ανακρίβειας της δήλωσης και υπολογίζεται επιμεριστικά.

4. Σε περίπτωση που παραλείπεται η υποβολή δήλωσης, επιβάλλεται πρόσθετος φόρος, που ορίζεται σε ποσοστό 150% στο φόρο που καταλογίζεται με την πράξη του προϊσταμένου Δ.Ο.Υ., την πληρωμή του οποίου θα απέφευγε ο υπόχρεος λόγω μη υποβολής της δήλωσης.
Στις περιπτώσεις που ο φορολογούμενος δεν δήλωσε όλα τα ακίνητά του, ενώ - παράλληλα - η αξία αυτών που δήλωσε είναι μικρότερη από αυτή που προσδιορίστηκε οριστικά, κατά ποσοστό μεγαλύτερο του 25% αυτής, σύμφωνα με τα πιο πάνω, επιβάλλεται αθροιστικά πρόσθετος φόρος ανακρίβειας και πρόσθετος φόρος παράλειψης. Οι πρόσθετοι αυτοί φόροι υπολογίζονται επιμεριστικά, με βάση την οριστική αξία των ακινήτων που δηλώθηκαν και εκείνων που δεν δηλώθηκαν. Ετσι, στην αξία των ακινήτων που δεν δηλώθηκαν, θα επιβληθεί πρόσθετος φόρος ίσος με 150% του κύριου φόρου και στην αξία των ακινήτων που δηλώθηκαν ανακριβώς θα
επιβληθεί πρόσθετος φόρος ίσος με το 75% του κύριου φόρου, χωρίς να ερευνάται η ύπαρξη ή η έλλειψη δόλου ή αμέλειας του φορολογουμένου. Τέλος, με την παράγραφο 6 του άρθρου αυτού ορίζεται, ότι οι πρόσθετοι φόροι
ανακρίβειας και παράλειψης καταλογίζονται με την πράξη επιβολής του φόρου, που εκδίδει ο προϊστάμενος Δ.Ο.Υ.

Αρθρο 31
Ευθύνες και δικαιώματα των τελευταίων κατόχων ακινήτων από σύμβαση - Ευθύνες των αντιπροσώπων των υποχρέων σε φόρο

1. Ευθύνες των τελευταίων κατόχων ακινήτων από σύμβαση

Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού καθιερώνεται ευθύνη σε ολόκληρο, μαζί με τους υποχρέους σε φόρο ακίνητης περιουσίας και των τελευταίων κατόχων ακινήτων από σύμβαση. Για να θεμελιωθεί η ευθύνη απαιτείται:

α) να υπάρχει τίτλος, βάσει του οποίου βεβαιώθηκε σε βάρος του υποχρέου ο φόρος και ο οποίος θα αποτελέσει και τον τίτλο για την είσπραξη του φόρου από τον τρίτο διακάτοχο και

β) το ακίνητο να αποκτήθηκε από τον κυρίως υπόχρεο σε φόρο με σύμβαση, η οποία καταρτίστηκε μεταξύ αυτού ή των δικαιοδόχων του και του τρίτου διακατόχου. Συνέπεια των πιο πάνω είναι, ότι κάτοχος ακινήτου που το απέκτησε με αναγκαστικό πλειστηριασμό, καθώς και οι μεταγενέστεροι γενικοί ή ειδικοί διάδοχοί του, δεν ευθύνονται για το φόρο που βεβαιώθηκε σε βάρος του υποχρέου, γιατί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 54 του Κώδικα Είσπραξης Δημόσιων Εσόδων, αυτός που επισπεύδει τον πλειστηριασμό είναι υποχρεωμένος - με ποινή να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός - να κοινοποιήσει, με δικαστικό επιμελητή, στους Προϊσταμένους των Δ.Ο.Υ. της περιφέρειας της κατοικίας ή της άσκησης του επαγγέλματος του υπόχρεου σε φόρο, αντίγραφο του προγράμματος του πλειστηριασμού, ώστε να μπορεί το Δημόσιο να αναγγελθεί για την κατάταξή του στο εκπλειστηρίασμα (άρθρο 55 του ίδιου Κώδικα).

Διευκρινίζεται ότι, ο τελευταίος με σύμβαση κάτοχος δεν ευθύνεται για ολόκληρο το φόρο που οφείλεται από τον υπόχρεο, αλλά μόνο για το φόρο που επιμεριστικά αναλογεί στο ακίνητο που κατέχει. Ο φόρος αυτός βρίσκεται αν μερίσουμε το φόρο που αναλογεί στο σύνολο της αξίας της ακίνητης περιουσίας του υποχρέου μεταξύ της συνολικής αυτής αξίας και της αξίας του ακινήτου που κατέχεται από τον τρίτο.
Για να κατανοηθύν τα πιο πάνω, δίνουμε το ακόλουθο παράδειγμα:

Εστω, ότι ο Α' είναι κύριος ακίνητης περιουσίας αξίας δρχ. 80.000.000, στην οποία αναλογεί φόρος 60.000 δρχ.
Αφού καταβληθεί ο φόρος βάσει της δήλωσης, μεταβιβάζεται ένα ακίνητο αξίας δρχ. 10.000.000.
Μετά τον έλεγχο, η αξία της όλης περιουσίας προσδιορίστηκε οριστικά στο ποσό των 100.000.000 δρχ. και του ακινήτου που μεταβιβάστηκε στο ποσό των 15.000.000 δρχ. Ετσι, έχουμε:

- Αξία 100.000.000, φόρος που αναλογεί 120.000
- Μείον ο φόρος της δήλωσης 60.000


Υπόλοιπο φόρου 60.000
- Πρόσθετος φόρος ανακρίβειας (75%) 45.000


Σύνολο φόρου 105.000

Στο ποσό αυτό του φόρου αναλογεί επιμεριστικά στην αξία του ακινήτου που
μεταβιβάστηκε:

105.000 Χ 15.000.000


100.000.000

Γι' αυτό το ποσό του φόρου (15.750 δρχ.), ευθύνεται και ο τελευταίος κάτοχος. Η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου αυτού θα γίνεται μόνο στην περίπτωση που δεν μπορεί, για οποιοδήποτε λόγο, να εισπραχθεί ο φόρος από τον κύριο υπόχρεο. Γι' αυτό, οι προϊστάμενοι των Δ.Ο.Υ. θα πρέπει να εξαντλούν κάθε νόμιμο μέσο για την είσπραξη του φόρου από τον κυρίως υπόχρεο και μόνο όταν αυτό δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, πρέπει να στρέφονται κατά του τελευταίου κατόχου του.

2. Δικαιώματα των τελευταίων κατόχων, οι οποίοι απέκτησαν τα ακίνητα με σύμβαση Με το ίδιο άρθρο ορίζεται ότι, οι τελευταίοι κάτοχοι ακινήτων, με σύμβαση, δικαιούνται να ασκήσουν τα δικαιώματα που έχει ο κυρίως υπόχρεος σε φόρο, αλλά μόνο εκείνα που αφορούν την ακύρωση ή την τροποποίηση των οριστικών πράξεων του
Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Τα δικαιώματά τους αυτά μπορούν να τα ασκήσουν οι τελευταίοι κάτοχοι, μόνο αν τους κοινοποιήθηκε πρόσκληση ή ένταλμα για πληρωμή του φόρου που επιμεριστικά αναλογεί στο ακίνητο που κατέχουν. Τα δικαιώματά τους αυτά μπορούν να τα ασκήσουν και όταν περάσουν οι προθεσμίες που έχουν ταχθεί στον κυρίως υπόχρεο, αλλά πάντως όχι αργότερα από την πάροδο έτους από τότε που τους ειδοποίησε με έγγραφό του ο αρμόδιος προϊστάμενος Δ.Ο.Υ. για πληρωμή του φόρου.

3. Ευθύνες νόμιμων αντιπροσώπων κ.λπ.

Τέλος, με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι, οι αντιπρόσωποι των υπόχρεων σε φόρο και οι κηδεμόνες κληρονομιών που σχολάζουν, ευθύνονται σε ολόκληρο, μαζί με τους κυρίως υπόχρεους σε φόρο, για την πληρωμή των πρόσθετων φόρων που οφείλονται από δικές τους πράξεις ή παραλείψεις. Δηλαδή, η υποχρέωσή
τους θεμελιώνεται στην πλημμέλεια που έδειξαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους έχουν ανατεθεί.

Αρθρο 32
Υποχρεώσεις συμβολαιογράφων

Με το άρθρο αυτό απαγορεύεται να συνταχθεί συμβολαιογραφικό έγγραφο, με το οποίο μεταβιβάζεται με αντάλλαγμα ή με χαριστική αιτία η κυριότητα ενός ακινήτου ή μεταβιβάζονται ή δημιουργούνται εμπράγματα δικαιώματα σε αυτό, αν δεν επισυναφθεί από το συμβολαιογράφο, στο συμβόλαιο που συντάσσει, πιστοποιητικό αρμόδιου προϊσταμένου Δ.Ο.Υ., ότι αυτός που μεταβιβάζει το ακίνητο υπέβαλε δήλωση για την ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα κατά την 1η Ιανουαρίου του έτους που γίνεται η μεταβίβαση του ακινήτου και ότι
καταβλήθηκε ολόκληρος ο φόρος ο οποίος επιμεριστικά αναλογεί στην αξία του ακινήτου που μεταβιβάζεται. Ο φόρος αυτός, σε περίπτωση που υποβάλλεται μερικά με δήλωση πριν από την προθεσμία που προβλέπεται από το άρθρο 27 του παρόντος, υπολογίζεται με τον ανώτερο συντελεστή που ισχύει κάθε φορά. Στην περίπτωση αυτή, ο φόρος που καταβλήθηκε και αναλογεί στο ακίνητο που μεταβιβάζεται ή στο εμπράγματο σε αυτό δικαίωμα συμψηφισμού στο φόρο ο οποίος αναλογεί με βάση τη δήλωση και εκείνος που καταβλήθηκε επιπλέον επιστρέφεται.
Αν αυτός που μεταβιβάζει δεν έχει υποχρέωση να υποβάλει δήλωση φόρου ακίνητης περιουσίας, αντί του πιστοποιητικού του προηγουμένου εδαφίου, υποβάλλει στον αρμόδιο προϊστάμενο δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας υπεύθυνη δήλωση, στην οποία θα βεβαιώνεται ότι δεν έχει υποχρέωση να υποβάλει δήλωση Φ.Μ.Α.Π. Η δήλωση αυτή υποβάλλεται σε δύο αντίτυπα, από τα οποία το ένα επιστρέφεται θεωρημένο στο μεταβιβάζοντα.
Το πιστοποιητικό ή η υπεύθυνη δήλωση, κατά περίπτωση, μνημονεύεται στο σχετικό συμβόλαιο. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, καθορίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για το περιεχόμενο του πιστοποιητικού, την υποβολή της υπεύθυνης δήλωσης και την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου αυτού.

Αρθρο 33
Κυρώσεις

Στις διατάξεις του άρθρου αυτού περιλαμβάνονται όλες οι περιπτώσεις για τις οποίες επιβάλλεται πρόστιμο, κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου.
Ειδικότερα, ορίζεται στο άρθρο αυτό, ότι υποβάλλεται σε πρόστιμο μέχρι 1.000.000 δραχμές, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ξεπεράσει το διπλάσιο του φόρου που θα προκύψει:

α) Κάθε υπόχρεος σε δήλωση ή σε φόρο, που δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που καθιερώνουν τα άρθρα 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου. Η επιβολή του προστίμου είναι ανεξάρτητη από την επιβολή πρόσθετων φόρων (π.χ. για παράλειψη υποβολής δήλωσης κ.λπ.) και προστίμου του Ν.820/1978.

β) Καθένας που είναι υποχρεωμένος, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 21 έως 35 του νόμου ή που καλείται από τον Προϊστάμενο Δ.Ο.Υ. να δώσει στοιχεία ή πληροφορίες ή υπηρεσίες για την εξακρίβωση φορολογητέας ύλης ή να τηρήσει όρους και διατυπώσεις, κατά τη διενέργεια πράξεων του επαγγέλματος ή του λειτουργήματος που ασκεί και αρνήθηκε ή οπωσδήποτε παρέλειψε να το πράξει. Στις πιο πάνω περιπτώσεις, το πρόστιμο επιβάλλεται σε βάρος του παραβάτη με αιτιολογημένη πράξη του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. που για την έκδοση και επίδοσή της, την άσκηση προσφυγής και ένδικων μέσων και γενικά τη διαδικασία της βεβαίωσης του προστίμου εφαρμόζονται ανάλογα οι διατάξεις επιβολής προστίμου της φορολογίας εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων. Αν οι παραβάσεις γίνονται από ομόρρυθμες, ετερόρρυθμες, περιορισμένης ευθύνης και ανώνυμες εταιρίες, συνεταιρισμούς και λοιπά νομικά πρόσωπα, το πρόστιμο επιβάλλεται σε βάρος της εταιρίας, του συνεταιρισμού ή του νομικού προσώπου.

Ακόμη, ορίζεται πως εφαρμόζονται ανάλογα και στη φορολογία ακίνητης περιουσίας οι διατάξεις των παρ. 2 των άρθρων 30 και 31 και του άρθρου 40 του Ν.820/1978, σύμφωνα με τις οποίες, στις περιπτώσεις παράλειψης υποβολής δήλωσης ή υποβολής ανακριβούς δήλωσης, επιβάλλονται και πρόστιμα που κυμαίνονται από δρχ. 5.000
έως και 1.000.000 δρχ. Τέλος, οι ποινές που προβλέπονται από το άρθρο 43 του Ν.820/1978 επιβάλλονται
και στους παραβάτες των άρθρων 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου.

Αρθρο 34
Μη επιβολή φόρου και δικαιωμάτων για λογαριασμό τρίτων - Εξουσιοδοτικές διατάξεις

1 - 2. Με το άρθρο αυτό ορίζεται ότι κανένας άλλος φόρος, τέλος, δικαίωμα ή εισφορά για λογαριασμό του Δημοσίου ή τρίτου δεν βεβαιώνεται μαζί με το φόρο ακίνητης περιουσίας, καθώς και ότι ο φόρος αυτός δεν εκπίπτεται κατά τον υπολογισμό του φορολογητέου ειοσδήματος των φυσικών και νομικών προσώπων.
Με την παρ. 3 του άρθρου αυτού δίνεται στον Υπουργό των Οικονομικών η εξουσιοδότηση, με αποφάσεις του που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως:

α) Να προσδιορίζει, εγκρίνει και δίνει εντολές για κάθε δαπάνη που είναι αναγκαία για την εκτέλεση και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου.

β) Να διατάζει τη διενέργεια γενικής απογραφής των ακινήτων που υπόκεινται στη φορολογία της ακίνητης περιουσίας και

γ) Να καθορίζει όσα αφορούν την εκτέλεση των διατάξεων των άρθρων 21 έως 35 του νόμου αυτού και γενικά κάθε άλλη λεπτομέρεια που είναι αναγκαία για την εφαρμογή τους.

Αρθρο 35
Φορολογία ακίνητης περιουσίας μειονοτικών νομικών προσώπων

Με το άρθρο αυτό ορίζεται ότι ο φόρος ακίνητης περιουσίας, για τον οποίο προβλέπουν τα άρθρα 21 έως 35 του κοινοποιούμενου νόμου, επιβάλλεται και στα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα μειονοτικά νομικά πρόσωπα, που βρίσκονται στην Ελλάδα και για τα οποία προβλέπει το άρθρο 40 της Συνθήκης της Λωζάνης της 24 Ιουλίου
1923, που κυρώθηκε με το Ν.Δ. της 25ης Αυγούστου 1923.
Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 21 έως 35 του νόμου αυτού, τα μειονοτικά νομικά πρόσωπα απαλλάσσονται από το φόρο ακίνητης περιουσίας μόνο με τον όρο της αμοιβαιότητας. Για την αμοιβαιότητα πρέπει να υπάρχει αντίστοιχη διάταξη στη νομοθεσία του αλλοδαπού κράτους, την ιθαγένεια του οποίου έχει το μειονοτικό νομικό πρόσωπο, με βάση την οποία απαλλάσσονται τα ελληνορθόδοξα νομικά πρόσωπα που εδρεύουν στο αλλοδαπό κράτος. Τα μειονοτικά νομικά πρόσωπα, για να απαλλαγούν από το φόρο ακίνητης
περιουσίας, θα πρέπει να προσκομίσουν έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών, ότι τα αντίστοιχα ελληνορθόδοξα μειονοτικά νομικά πρόσωπα απαλλάσσονται στην Τουρκία από τον αντίστοιχο φόρο.

Ι. Παραδείγματα υπολογισμού φόρου

1) Ο Κ έχει ακίνητη περιουσία αξίας 105.000.000 δρχ., η σύζυγός του Λ έχει 40.000.000 δρχ. και χρέος από δάνειο που της χορήγησε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο για ανέγερση οικίας, αξίας 10.000.000 δρχ. Εχουν ανήλικο παιδί, που δεν έχει ακίνητη περιουσία.
Αρα:
ο σύζυγος Κ = 105.000.000
η σύζυγος Λ = 30.000.000 (40.000.000 - 10.000.000)


135.000.000 αφορολόγητο

Αφορολόγητη αξία: 60.000.000 + 60.000.000 + 15.000.000.000 = 135.000.000.000

2) Ο Κ έχει ακίνητη περιουσία αξίας 130.000.000 δρχ., η σύζυγός του Λ έχει 110.000.000 δρχ., το ανήλικο παιδί τους από γονική παροχή 30.000.000 δρχ. Ο υπολογισμός του φόρου:
ο Κ = 130.000.000
η Λ = 110.000.000
το παιδί = 30.000.000
15.000.000 στον Κ
15.000.000 στον Λ
άρα :
ο Κ = 130.000.000 - (60.000.000 + 7.500.000) + 15.000.000 =
= 77.500.000 - 50.000.000 Χ 0,3% = 150.000
27.500.000 Χ 0,4% = 110.000


260.000 φόρος

η Λ = 110.000.000 - (60.000.000 + 7.500.000) + 15.000.000 =
= 57.500.000 - 50.000.000 Χ 0,3% = 150.000
7.500.000 Χ 0,4% = 30.000


180.000 φόρος

3) Εστω ότι ο Κ έχει ακίνητη περιουσία αξίας 200.000.000 δρχ., η σύζυγός του Λ έχει 120.000.000 δρχ., το παιδί τους Α έχει ακίνητη περιουσία 40.000.000 δρχ. από κληρονομιά και το άλλο παιδί Β, του οποίου τη γονική μέριμνα έχει μόνο ο πατέρας, έχει από γονική παροχή ακίνητη περιουσία 60.000.000 δρχ.
ο Κ = 200.000.000
η Λ = 120.000.000
το Α = 40.000.000 φορολογείται αυτοτελώς. Επειδή, όμως, είναι κάτω των 60.000.000 δρχ. είναι αφορολόγητο.
το Β = 60.000.000
ο Κ = 200.000.000 - (60.000.000 + 15.000.000 + 7.500.000) + 60.000.000 =
= 177.500.000 50.000.000 Χ 0,3% = 150.000
50.000.000 Χ 0,4% = 200.000
50.000.000 Χ 0,5% = 250.000
27.500.000 Χ 0,6% = 165.000


765.000 φόρος

η Λ = 120.000.000 - (60.000.000 + 7.500.000) =
= 52.500.000 50.000.000 Χ 0,3% = 150.000
2.500.000 Χ 0,4% = 10.000


160.000 φόρος

Παραδείγματα με επιβολή προσθέτων φόρων

1) Ο Α δήλωσε ακίνητη περιουσία αξίας 110.000.000 δρχ., δάνειο 10.000.000 δρχ. και ο φόρος που προκύπτει είναι 120.000 δρχ. Η οριστική αξία κατόπιν ελέγχου που προσδιορίστηκε είναι 160.000.000 δρχ. Πρόσθετος φόρος 75% λόγω ανακρίβειας ως προς τη δηλωθείσα αξία υπολογίζεται ως εξής:

Ο φόρος στη δηλωθείσα αξία των 110.000.000 δρχ. μετά την αφαίρεση του χρέους (δανείου των 10.000.000δρχ. ) είναι 120.000 δρχ.
100.000.000 + (100.000.000 Χ 25% = 25.000.000) = 125.000.000
οριστική αξία: 160.000.000 - 10.000.000 = 150.000.000
μεγαλύτερο του 125.000.000, άρα επιβάλλεται πρόσθετος 75%.
Ο φόρος που προκύπτει της οριστικής αξίας - μετά την αφαίρεση του δανείου είναι:
160.000.000 - 10.000.000 = 150.000.000
σε αξία 150.000.000 ο φόρος είναι 310.000
σε αξία 50.000.000 ο φόρος είναι Χ


50.000.000
Χ = 310.000 Χ


150.000.000

5) Ο Α δήλωσε ακίνητη περιουσία αξίας 100.000.000 δρχ. Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι είχε παραλείψει να δηλώσει διαμέρισμα αξίας 10.000.000 δρχ., θα επιβληθεί πρόσθετος φόρος παράλειψης 150%. Ο υπολογισμός του πρόσθετου φόρου γίνεται ως εξής:
σε αξία 100.000.000 ο φόρος είναι 120.000
σε αξία 110.000.000 ο φόρος είναι 150.000
σε αξία 110.000.000 ο φόρος είναι 150.000
σε αξία 10.000.000 ο φόρος είναι Χ


10.000.000
Χ = 150.000 Χ


110.000.000

6) Ο Α δήλωσε ακίνητη περιουσία αξίας 120.000.000 δρχ. Κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκε ανακρίβεια ως προς τα περιγραφικά στοιχεία ακινήτου και προέκυψε διαφορά αξίας του συγκεριμένου ακινήτου 10.000.000 δρχ. Ο πρόσθετος ανακρίβειας
ως προς την αξία 100% υπολογίζεται ως εξής:
σε αξία 120.000.000 ο φόρος είναι 190.000
σε αξία 130.000.000 ο φόρος είναι 230.000
σε αξία 130.000.000 ο φόρος είναι 230.000
σε αξία 10.000.000 ο φόρος είναι Χ


10.000.000 230.000
Χ = 230.000 Χ


130.000.000 13

ΙΙ. Παραδείγματα για συμπλήρωση της δήλωσης ΦΜΑΠ

Παράδειγμα 1ο
Διαμέρισμα στην οδό Χρυσανθέμων 52 στο Ψυχικό στον 1ο όροφο πολυκατοικίας εμβαδού 120 τ.μ. Στο διαμέρισμα ανήκει υπόγεια αποθήκη εμβαδού 15 τ.μ. με είσοδο από το κλιμακοστάσιο. Η οικοδομική άδεια εκδόθηκε το 1982 και αγοράσθηκε το 1985 το συγκεκριμένο διαμέρισμα.
Ο υπόχρεος έχει την πλήρη κυριότητα.
Στο Ε9 έχει καταγραφεί με τον αύξοντα αριθμό 1.
Τ.Ζ. = 480.000 ΣΕ = 1,0
α) Με το φύλλο υπολογισμού με αριθμό 1, υπολογίζουμε την αξία του διαμερίσματος
του 1ου ορόφου.
480.000 (101) Χ 1,00 (106) Χ 120 (107) Χ 1,05 (111) Χ 0,75 (115) = 45.360.000
β) Με το φύλλο υπολογισμού 4, υπολογίζουμε την αξία της αποθήκης.
480.000 (401) Χ 0,15 (406) Χ 15 (407) Χ 0,85 (409) = 918.000

Παράδειγμα 2ο

Οικόπεδο επιφανείας 600 τ.μ. στην οδό Σπετσών 142 στην Κυψέλη του Δήμου Αθηναίων του Νομού Αττικής και αποκτήθηκε το 1970.
Επί του οικοπέδου έχει ανεγερθεί κτίσμα αποτελούμενο:
α) Από ισόγειο κατάστημα εμβαδού 100 τ.μ.
β) Από κατοικία τύπου μαιζονέτα συνολικού εμβαδού 190 τ.μ., εκ των οποίων 120 τ.μ. στον α' όροφο και 70 τ.μ. στον β' όροφο και

γ) από υπόγειο χώρο εμβαδού 80 τ.μ., εκ των οποίων τα 30 τ.μ. αποτελούν χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και τα 50 τ.μ. αποθήκη με είσοδο από τον ακάλυπτο του οικοπέδου.
Η άδεια οικοδομής εκδόθηκε το 1990 για το υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο. Για το δεύτερο όροφο εκδόθηκε οικοδομική άδεια το 1992.
Το ακίνητο (κτίσμα και οικόπεδο) ανήκει κατά πλήρη κυριότητα με ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου στον υπόχρεο και κατά 50% στη σύζυγο και ιδιοκατοικείται.
Το ακίνητο έχει δηλωθεί στο Ε9 στον πίνακα 1 και με αύξοντες αριθμούς 2, 3, 4, 5, 6 και 7.
ΣΤ Ζώνη (6ου διαμερίσματος Αθήνας)
Τ.Ζ. = 175.000 ΣΕ = 1,0 ΣΑΟ = 3,6
α) Υπολογίζουμε την αξία του καταστήματος με το φύλλο υπολογισμού 2.
175.000 (201) Χ 1,00 (209) Χ 100 (214) Χ 1,00 (219) Χ 0,95 (222) Χ 0,90 (235) =
= 14.962.500.
β) Υπολογίζουμε την αξία του α' ορόφου με το φύλλο υπολογισμού 1.
175.000 (101) Χ 1,00 (106) Χ 120 (107) Χ 1,05 (111) Χ 0,90 (115) Χ 0,90 (127) =
= 17.860.500.
γ) Υπολογίζουμε την αξία των 70 τ.μ. του β' ορόφου με το φύλλο υπολογισμού 1.
175.000 (101) Χ 1,05 (106) Χ 70 (107) Χ 1,05 (111) Χ 0,90 (115) Χ 0,90 (127) =
= 10.939.556.
δ) Υπολογίζουμε την αξία των υπόγειων χώρων στάθμευσης με το φύλλο υπολογισμού
5.
175.000 (501) Χ 0,25 (502) Χ 30 (505) Χ 0,95 (506) Χ 0,90 (518) = 1.122.188.
ε) Υπολογίζουμε την αξία της αποθήκης.
175.000 (401) Χ (0,20 Χ 1,0) (404) Χ 50 (407) Χ 0,95 (409) Χ 0,90 (422) =
= 1.496.250.
στ) Υπολογίζουμε την αξία του υπολοίπου οικοπέδου με το φύλλο υπολογισμού 3.
Το οικόπεδο μπορεί να κτίσει 600 Χ 3,6 = 2.160 τ.μ.
Εχει κτίσει: 290 τ.μ.
Αρα, έχει υπόλοιπο οικοπέδου:
Τ.Ο. = 136.268,5 ΣΟ = 1

190 + (100 Χ 1,0) + (80 Χ 0,50) 330
Η2 = 1 -


600 X 3,66 2.196

= 1 - 0,1503 = 0,85 (315)

1,0 (301) Χ 136.268,5 (302) Χ 600 (307) Χ 0,85 (315) Χ 0,90 (316) = 62.547.242

Παράδειγμα 3ο

Σε οικόπεδο 1.000 τ.μ. με πρόσοψη 20 μ. επί της οδού Νικηταρά 10 στο Δήμο Αγ. Ιωάννη Ρέντη έχει ανεγερθεί βιομηχανικό κτίριο με οικοδομική άδεια ειδικού κτιρίου που εκδόθηκε το 1986.
Για το κτίριο έχει εκδοθεί και σχετική άδεια λειτουργίας.
Το βιομηχανικό κτίριο αποτελείται από συνολική επιφάνεια ισογείου 700 τ.μ., είναι κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα και ανήκει κατά πλήρη κυριότητα με ποσοστό 80% εξ αδιαιρέτου στον υπόχρεο και 20% εξ αδιαιρέτου στη σύζυγό του και ιδιοχρησιμοποιείται.
Χρόνος κτήσης οικοπέδου 1980.
Στο έντυπο Ε9 δηλώθηκε με α/α 8 και 9.
1. Υπολογίζουμε την αξία του βιομηχανικού κτιρίου με το έντυπο Κ4.
ΤΙΜΗ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ: 50.000 δρχ./τ.μ.
Κόστος εκκίνησης ανά μ2 κτίσματος: 50.000 Χ 1,40 = 70.000
Ισοδύναμη επιφάνεια: 700 τ.μ.
Συντ. Μεγέθους: 0,95
Συντ. Παλαιότητας: 0,80
Συνολική αξία κτίσματος 70.000 Χ 700 Χ 0,95 Χ 0,80 = 37.240.000 δρχ.
2. Υπολογίζουμε την αξία του οικοπέδου με το φύλλο υπολογισμού 3.
Τ.Ζ. = 135.000 ΣΑΟ = 2,60 ΣΕ = 1,0 ΣΟ = 1,00 Τ.Ο. = 69.545,5
1,0 (301) Χ 69.545,5 (302) Χ 1.200 (307) = 83.454.600 δρχ.

Παράδειγμα 4ο

Γεωργική αποθήκη που χρησιμεύει για την αποθήκευση των αγροτικών εργαλείων, των καρπών κ.λπ. βρίσκεται σε αγροτεμάχιο 2.000 τ.μ. του Δήμου Μελίκης του Νομού Ημαθίας.
Το κτίριο κτίσθηκε με οικοδομική άδεια που εκδόθηκε το 1990 και αποτελείται από ισόγειο εμβαδού 200 τ.μ., είναι κατασκευασμένο με τοίχους φέροντες από τσιμεντόλιθους και έχει πρόχειρη στέγη από αμιαντοτσιμέντο.
Το αγροτεμάχιο αποκτήθηκε το 1988 και μαζί με το κτίσμα ανήκουν κατά πλήρη κυριότητα στον υπόχρεο, ο οποίος κατά κύριο επάγγελμα είναι γεωργός. Δηλώθηκε στο Ε9 με α/α 1 του πίνακα 1 και 1 του πίνακα 2.
Η αξία του αγροτεμαχίου υπολογίζεται με συγκριτικά στοιχεία.

1. Υπολογίζουμε την αξία του κτίσματος με το έντυπο Κ5.
ΤΙΜΗ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΕΚΚ.: 38.000 δρχ./τ.μ.
Κόστος εκκίνησης ανά μ2 κτίσματος: 38.000 Χ 1,30 = 49.400
Ισοδύναμη επιφάνεια: 200 Χ 1,0 = 200
Συντελεστής μεγέθους: 1,00
Συντ. τρόπου κατασκ.: 0,80
0,30 ----
Συντ. παλαιότητας: 0,80
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΤΙΣΜΑΤΟΣ = 1.896.960
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΟΥ = 1.500.000

Παράδειγμα 5ο

Ξενοδοχειακή εγκατάσταση στην εκτός οικισμού περιοχή της Κοινότητας Αγίου Ιωάννου Αλιβερίου Νομού Ευβοίας βρίσκεται σε αγροτεμάχιο 8.000 τ.μ. και αποτελείται από:
Ξενοδοχείο Β' κατηγορίας, με ισόγειο και δύο ορόφους εμβαδού 600 τ.μ. κάθε όροφος και υπόγειο αποτελούμενο από αποθήκες, μηχανοστάσια, λεβητοστάσια κ.λπ. εμβαδού συνολικού 300 τ.μ.
Το αγροτεμάχιο αποκτήθηκε το 1990 και η ξενοδοχειακή εγκατάσταση κτίσθηκε με άδεια οικοδομής που εκδόθηκε το 1992.
Το ξενοδοχείο διαθέτει κεντρικό κλιματισμό και ανελκυστήρα.
Το ακίνητο ανήκει εξ ολοκλήρου στη σύζυγο, η οποία και το εκμεταλλεύεται.
Στο Ε9 δηλώθηκε με τους α/α 2, 3 και 4 του Πίνακα 1 και 2 του Πίνακα 2.
Με το έντυπο Κ6 υπολογίζεται η αξία των κτισμάτων.
Τιμή εκκίνησης: 88.000 δρχ.
Κόστος εκκίνησης: 88.000 Χ 1,40 = 123.200
Ισοδύναμη επιφάνεια: 1.800 Χ 1,0 = 1.800


300 Χ 0,40 = 120
Συνολική ισοδ. επιφάνεια: 1.920
Συντ. τρόπου κατασκευής
Β' κατηγορίας 0,90
Συντ. εξοπλισμού 1,05


Συντ. παλαιότητας 0,90
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ: 123.200 Χ 1.920 Χ 0,90 Χ 1,05 Χ 0,90 = 201.180.672
ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ ΑΓΡΟΤΕΜΑΧΙΟΥ = 20.000.000.

Παράδειγμα 6ο

Διαμέρισμα επιφανείας 120 τ.μ. βρίσκεται στο 5ο διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης στην οδό Β. Δούσμανη 12-14 στο 2ο όροφο.
Η οικοδομική άδεια εκδόθηκε το 1986.
Το διαμέρισμα ανήκει κατά ψιλή κυριότητα στο ανήλικο τέκνο του υπόχρεου, ο οποίος έχει το 40% της επικαρπίας και το άλλο 60% ανήκει στη σύζυγό του. Ο υπόχρεος είναι ηλικίας 62 ετών και η σύζυγός του 50.
Το διαμέρισμα περιήλθε στους συζύγους και στο τέκνο με διαθήκη της μητέρας του υπόχρεου που απεβίωσε στις 30.1.1995. Οι σύζυγοι έχουν υποβάλλει την οικεία δήλωση φόρου κληρονομίας και έχει βεβαιωθεί κύριος φόρος δρχ. 538.253 για τη σύζυγο.
Ο σύζυγος είναι αφορολόγητος λόγω ποσού.
Για τον ψιλό κύριο έχει αναβληθεί η φορολογία της ψιλής κυριότητας.
Στο έντυπο Ε9 έχει δηλωθεί στον πίνακα 1 με α/α 5, 6, 7 και 8.
Υπολογίζουμε την αξία του διαμερίσματος με το φύλλο υπολογισμού 1.
ΖΩΝΗ ΙΓ Τ.Ζ. = 165.000 ΣΕ = 1,0
165.000 (101) Χ 1,05 (106) Χ 120 (107) Χ 1,05 (111) Χ 0,80 (115) = 17.463.600
ΜΕΡΙΔΑ ΥΠΟΧΡΕΟΥ:
17.463.600 Χ 40% = 6.985.440 Χ 3/10 = 2.095.632 (επικαρπία)
ΜΕΡΙΔΑ ΣΥΖΥΓΟΥ:
17.463.600 Χ 60% = 10.478.160 Χ 4/10 = 4.191.264 (επικαρπία)
ΜΕΡΙΔΑ ΤΕΚΝΟΥ:
6.985.440 - 2.095.632 = 4.889.808 (ψιλή κυριότητα από πατέρα)
10.478.160 - 4.191.264 = 6.286.896 (ψιλή κυριότητα από μητέρα)



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο