Δημοσιεύθηκε στις : [ 08-08-2003 ]

1073038/362/0013/8.8.2003 Απαλλαγή του 50% της αξίας των γηπέδων των Κάμπινγκς, στη φορολογία μεγάλης περιουσίας.

(Απαλλαγή του 50% της αξίας των γηπέδων των Κάμπινγκς, στη φορολογία μεγάλης περιουσίας.)

Κατηγορία: Φορολογία Κεφαλαίου

Απαλλαγή του 50% της αξίας των γηπέδων των κάμπινγκ στη φορολογία μεγάλης περιουσίας

1073038

1073038/362/0013/8.8.2003

1. Σχετικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε ότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Τμήμα Β) εξέδωσε την υπ αριθ. 18/2003 γνωμοδότησή του, που έγινε δεκτή από τον Υφυπουργό Οικονομικών (φωτοτυπία επισυνάπτεται) και στην οποία αναφέρονται τα εξής:
Τα κάμπινγκ, εφόσον ασκούν «ξενοδοχειακή επιχείρηση», απαλλάσσονται από το Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας για τα κτίσματα των ακινήτων που ιδιοχρησιμοποιούν, αλλά και για το 50% της αξίας του γηπέδου που τους ανήκει κατά κυριότητα και χρησιμοποιείται για τουριστική εκμετάλλευση, με την προϋπόθεση ότι σ αυτό έχουν κατασκευασθεί έργα που εξυπηρετούν τις λειτουργικές ανάγκες της επιχείρησης.

2. Οι προϊστάμενοι των ΔΟΥ, καθώς και των ελεγκτικών κέντρων, παρακαλούνται να διανείμουν την παρούσα στα αρμόδια τμήματα και οι κ.κ. επιθεωρητές στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους να μεριμνήσουν για την ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή της.

Αρ. γνωμ.: 18/23.1.2003

Περίληψη ερωτήματος: Ερωτάται:
1. Ποια είναι η έννοια των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων των περ. δ και ε του άρθρου 23 του Ν.2459/1997 για την κατά τις διατάξεις αυτές απαλλαγή από το ΦΜΑΠ. Εάν υπάγονται σ αυτή τα κάμπινγκ.
2. Πώς μπορούν να προσδιορισθούν (ενδεικτικά ή περιοριστικά) οι έννοιες «εμπορικές», «επαγγελματικές», «βιομηχανικές» επιχειρήσεις που ωσαύτως αναφέρονται στην περ. δ του άνω άρθρου.

Επί του άνω ερωτήματος το ΝΣΚ γνωμοδότησε ως εξής:

Στο άρθρο 21 του Ν.2459/1997 ορίζονται τα εξής:
«1. Από το οικονομικό έτος 1997 και για κάθε επόμενο έτος επιβάλλεται φόρος στη μεγάλη ακίνητη περιουσία που βρίσκεται στην Ελλάδα. Σε φόρο υποβάλλεται η συνολική αξία της περιουσίας, που ανήκει σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο και αποτελείται από ακίνητα που βρίσκονται στην Ελλάδα ή εμπράγματα δικαιώματα σε αυτά, εκτός της υποθήκης.»
Στο άρθρο 23 του ίδιου νόμου που τιτλοφορείται «Απαλλαγές από το φόρο» ορίζονται τα εξής:
«Απαλλάσσονται από το φόρο:
α) .
β) .
γ) .
δ) Τα κτίσματα των ακινήτων και τα λοιπά συστατικά του εδάφους, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα μηχανήματα και γενικά οι κατασκευές, που είναι συνδεδεμένες στερεά με το έδαφος και τα οποία ιδιοχρησιμοποιούνται για την παραγωγή ή την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας από βιομηχανικές, μεταλλευτικές, λατομικές, βιοτεχνικές, εμπορικές, γεωργικές, κτηνοτροφικές, ξενοδοχειακές και επαγγελματικές γενικά επιχειρήσεις καθώς και τα κτίσματα των ακινήτων που ιδιοχρησιμοποιούνται από νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και κοινωφελή ιδρύματα.
Εξαιρούνται τα κτίσματα των επιχειρήσεων των οποίων το αντικείμενο των εργασιών τους είναι η εκμετάλλευση των ακινήτων τους.
Επίσης τα ανωτέρω ισχύουν και για τα ακίνητα που ιδιοχρησιμοποιούνται από τις πιο πάνω επιχειρήσεις για την παραγωγή ή την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας και εισφέρθηκαν σε αυτές κατά χρήση.
ε) Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις οποιασδήποτε μορφής, για το πενήντα τοις εκατό (50%) της αξίας των γηπέδων, που τους ανήκουν κατά κυριότητα και τα χρησιμοποιούν για τουριστική εκμετάλλευση και στα οποία έχουν κατασκευασθεί έργα που εξυπηρετούν τις λειτουργικές ανάγκες αυτών όπως το κυρίως κτίριο του ξενοδοχείου και λοιποί χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων, χώροι αθλοπαιδιών κ.λπ.
Η αυτή απαλλαγή ισχύει και για τα γήπεδα των ακινήτων που είναι εκμισθωμένα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και το μίσθωμά τους υπολογίζεται σε ποσοστό στις εισπράξεις τους.»
Κατά την έννοια της πρώτης των άνω διατάξεων και ενόψει του σκοπού του νόμου που συνίσταται στη μη φορολογική επιβάρυνση γενικά των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, της απαλλαγής από του άνω φόρου απολαμβάνουν όχι μόνο τα ξενοδοχεία, αλλά και τα κάμπινγκ, τα χωριά διακοπών κ.λπ. (βλ. Σ.τ.Ε.1142-3/1989 για την ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 5, παρ. 10 του Ν.11/1975).

Περαιτέρω και για τον αυτό ως άνω λόγο, η ίδια έννοια πρέπει να δοθεί και στην επόμενη παρ. ε του άρθρου 23 του Ν.2459/1997. Και ναι μεν με την υπ αριθ. 1559/1995 απόφαση του Σ.τ.Ε. κρίθηκε ότι η απαλλαγή που προβλεπόταν από το καταρχήν ταυτόσημης διατύπωσης άρθρο 12, παρ. 2, περ. γ του Ν.1249/1982 από το φόρο υπεραξίας των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων δεν περιελάμβανε και τα κάμπινγκ, αφού αφορούσε τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται κτίριο ως ξενοδοχείο, πλην η τοιαύτη κρίση εξηνέχθη ενόψει του ότι ο νόμος μετήρχετο τον όρο «ξενοδοχειακές επιχειρήσεις», ενώ ήδη ο κρίσιμος νόμος μετέρχεται τον όρο «ξενοδοχειακές επιχειρήσεις οποιασδήποτε μορφής», πράγμα που υποδηλώνει τη βούληση του νομοθέτη του άρθρου 23 του Ν.2459/1997 να περιλάβει στην έννοιά του και τα κάμπινγκ, αφού και αυτά εμπίπτουν στην ευρύτερη έννοια των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων (βλ. και άρθρο 2, παρ.1 του Ν.2160/1993 και ερμηνεία αυτού με την υπ αριθ. 98/2002 απόφαση του Σ.τ.Ε., καθώς και ορισμούς του άρθρου 26 του Ν.2636/1998). Ενταύθα πάντως πρέπει να επισημανθεί ότι οι άνω διατάξεις τής περί τουριστικών επιχειρήσεων νομοθεσίας δεν είναι αναγκαία προσδιοριστικές για την ερμηνεία φορολογικής φύσεως διατάξεων (βλ. γνωμοδότηση 117/2002 του ΝΣΚ).

Ως προς το δεύτερο σκέλος του ερωτήματος λεκτέον ότι, εφόσον πρόκειται περί φορολογικής απαλλαγής, οι απαριθμούμενες στο νόμο μεταξύ άλλων κατηγορίες των εμπορικών, επαγγελματικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων, έχουν μεν γενικό αλλά πάντως περιοριστικό χαρακτήρα και οπωσδήποτε όχι ενδεικτικό τοιούτο.
Οθεν στο υποβληθέν ερώτημα και κατά την ομόφωνη γνώμη του Τμήματος Β του ΝΣΚ, η άνω προσήκει αναλυτική απάντηση.


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο