Δημοσιεύθηκε στις : [ 20-01-2010 ]

Άρειος Πάγος Απόφαση 131/2010 Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση. Στοιχεία του εγκλήματος. Αιτιολογημένη καταδίκη για το έγκλημα αυτό του κατηγορουμένου, ο οποίος εξέδωσε εικονικά τιμολόγια - δελτία αποστολής. Απορρίπτεται ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα επειδή δεν προκύπτει η ταυτότητα αναγνωσθέντος εγγράφου. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως

(Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση. Στοιχεία του εγκλήματος. Αιτιολογημένη καταδίκη για το έγκλημα αυτό του κατηγορουμένου, ο οποίος εξέδωσε εικονικά τιμολόγια - δελτία αποστολής. Απορρίπτεται ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα επειδή δεν προκύπτει η ταυτότητα αναγνωσθέντος εγγράφου. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως)

Κατηγορία: Κ.Β.Σ.

Απόφαση 131 / 2010   

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Έγγραφα, Φοροδιαφυγή.


Περίληψη:
Έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση. Στοιχεία του εγκλήματος. Αιτιολογημένη καταδίκη για το έγκλημα αυτό του κατηγορουμένου, ο οποίος εξέδωσε εικονικά τιμολόγια - δελτία αποστολής. Απορρίπτεται ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα επειδή δεν προκύπτει η ταυτότητα αναγνωσθέντος εγγράφου. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως.


Αριθμός 131/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Ζαχαριάδη, περί αναιρέσεως της 3157/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγον το Ελληνικό Δημόσιο, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από την πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Μαρία - Λουίζα Μπακαλάκου.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Μαΐου 2009 αίτησή του αναιρέσεως καθώς και στο από 19 Οκτωβρίου 2009 δικόγραφο των προσθέτων λόγων αυτής (αίτησης), που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 798/2009.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 19 παρ. 1 εδαφ. α' του Ν. 2523/1997, όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών (3) μηνών, ενώ κατά το εδάφ. β' του ίδιου άρθρου που προστέθηκε με το άρθρο 40 παρ. 1 του Ν. 3220/2004, ειδικά όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολό της ή για μέρος αυτής τιμωρείται: α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) Ευρώ και β) με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) Ευρώ. Περαιτέρω κατά την παράγ. 4 του ίδιου ως άνω άρθρου, εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του ούτε έχει θεωρήσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία. Εικονικό είναι επίσης το στοιχείο που φέρεται ότι εκδόθηκε ή έχει ληφθεί από εικονική εταιρία, κοινοπραξία, κοινωνία ή άλλη οποιασδήποτε μορφής επιχείρηση ή από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή, οπότε στην τελευταία αυτή περίπτωση η ποινική δίωξη ασκείται κατά του πραγματικού υπευθύνου που υποκρύπτεται. Εξάλλου κατά το άρθρο 21 παρ. 2 εδάφ. γ' και 10 εδάφ. β' του ίδιου ως άνω νόμου, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του νόμου αυτού η ποινική δίωξη ασκείται άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά του προϊσταμένου της αρμόδιας ΔΟΥ, η δε παραγραφή αρχίζει από το χρόνο διαπίστωσης του αδικήματος, ο οποίος προσδιορίζεται από την ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε τον έλεγχο. Περαιτέρω η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η ειδική και εμπεριστατωμένη αυτή αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται όχι μόνον στην κρίση για την ενοχή, αλλά να περιλαμβάνει και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία το Δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Τα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελεί, όμως, λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 3157/2009 απόφασή του δέχτηκε στο σκεπτικό ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκαν τα εξής: "Αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείστηκε ότι ο κατηγορούμενος στη ... κατά τις διαχειριστικές περιόδους 1/1/2002-31/12/2002, 1/1/2003-31/12/2003, 1/1/ 2004-31/12/2004 και 1/1/2005-31/12/2005, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, προέβη στην έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, ως διαχειριστής της εδρεύουσας επί της οδού ... ατομικής επιχείρησης με αντικείμενο δραστηριότητας την εμπορία καλλυντικών-απορρυπαντικών και με διακριτικό τίτλο "...", εξέδωσε προς τους πελάτες της ... και ..., πατέρα και υιό αντίστοιχα, τα αναλυτικά στο διατακτικό της παρούσας τιμολόγια - δελτία αποστολής, τα οποία ως φορολογικά στοιχεία κρίνονται εικονικά, αφού αφορούν συναλλαγές, που ουδέποτε έλαβαν χώρα. Την κρίση αυτή το Δικαστήριο συνάγει από το ότι, οι δια των ως άνω τιμολογίων γενόμενες πωλήσεις εμπορευμάτων δεν δικαιολογούνται, ούτε ανταποκρίνονται στο ύψος των πραγματοποιηθεισών, κατά τα ανωτέρω έτη, αγορών αντίστοιχων εμπορευμάτων, τόσο από την εσωτερική αγορά, όσο και από το εξωτερικό, ενώ από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη αποθεματικού, που θα επέτρεπε την πώληση τόσο μεγάλων ποσοτήτων. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι για τη χρήση 2002, ενώ η ανωτέρω εταιρία εμφανίζει πωλήσεις συνολικής αξίας 126.060,09 ευρώ, οι αγορές, που αυτή πραγματοποίησε από την εσωτερική αγορά και από χώρες του εξωτερικού, δεν ξεπερνούν το ποσό των 7.000 ευρώ. Επιπλέον, στα περισσότερα από τα τιμολόγια αυτά, αν και είναι μεγάλης αξίας, αναγράφεται η ένδειξη "απολύτου μετρητοίς", κάτι που δεν συνηθίζεται στις συναλλαγές, ενώ σε άλλα που αναγράφεται η ένδειξη "επί πιστώσει", από κανένα στοιχείο δεν αποδεικνύεται ο τρόπος εξόφλησης των. Επίσης, οι μεταφορές των πωληθέντων εμπορευμάτων προς ιούς δύο προαναφερόμενους πελάτες της εταιρίας δεν αποδεικνύονται από κάποιο παραστατικό της σχετικής δαπάνης. Εξάλλου, ενώ οι περισσότερες πωλήσεις του κατηγορουμένου πραγματοποιούνται προς τον ..., που είναι και ο κύριος πελάτης του, οι ελάχιστες αγορές που φέρονται να έχουν πραγματοποιηθεί από αυτόν (κατηγορούμενο) από την εσωτερική αγορά, εμφανίζουν και πάλι ως προμηθευτή την επιχείρηση του ..., γεγονός που από μόνο του δημιουργεί πλείστες αμφιβολίες ως προς το εάν οι συναλλαγές αυτές έχουν όντως συντελεστεί. Όλα τα ανωτέρω και κυρίως η δυσαναλογία μεταξύ πωλήσεων και αγορών, καθώς και η μη απόδοση προς το Ελληνικό Δημόσιο του εισπραχθέντος από τις πωλήσεις αυτές Φόρου Προστιθέμενης αξίας (ο κατηγορούμενος δεν υπέβαλε περιοδικές και εκκαθαριστικές δηλώσεις ΦΠΑ για τα έτη 2002, 2003, 2004 και 2005), οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για συναλλαγές ανύπαρκτες στο σύνολο τους, τα δε τιμολόγια-δελτία αποστολής που κατωτέρω αναλυτικά παρατίθενται, εκδόθηκαν με μοναδικό σκοπό την ενθυλάκωση του ΦΠΑ και την εμφάνιση από την επιχείρηση του κατηγορουμένου διογκωμένων πωλήσεων, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα δανειοδότησης της από τις διάφορες Τράπεζες. Ενόψει όλων αυτών, πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί ένοχος, όπως κατηγορείται. Στη συνέχεια στο διατακτικό της αποφάσεώς του το Δικαστήριο όρισε τα εξής: "ΚΗΡΥΣΣΕΙ τoν κατηγορούμενο ένοχο του ότι: Στη ... κατά τις διαχειριστικές περιόδους 1/1/2002-31/12/2002, 1/1/2003- 31/12/2003, 1/1/2004-31/12/2004 και 1/1/2005-31/12/2005, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, προέβη στην έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, ως διαχειριστής της εδρεύουσας επί της οδού ... ατομικής επιχείρησης με αντικείμενο δραστηριότητας την εμπορία καλλυντικών-απορρυπαντικών και με διακριτικό τίτλο "...", εξέδωσε προς τους ... και ... τα κάτωθι τιμολόγια - δελτία αποστολής: 1) Κατά την χρήση 2002, προς τον ..: 1.- Τ.Π.-Δ.Α. No 2241/10-5-2002 με αξία 9.474,00 πλέον Φ.Π.Α. 1.705,32 ευρώ 2.- Τ.Π-Δ.Α. No 2242/13-5-2002 με αξία 13.588,00 πλέον Φ.Π.Α. 2.445,84 ευρώ 3.- Τ.Π-Δ.Α. Νο 2246/16-9-2002 με αξία 7.384,54 πλέον Φ.Π.Α. 1.329,22 4.- Τιμ. πώλησης No 75/2-8-2002 με αξία 4.854,88 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 873,88 ευρώ 5.- Τιμ. πώλησης Νο77/2-8-2002 με αξία 17.495,20 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 3.149,14 ευρώ 6.- Τιμ. πώλησης Νο78/4-8-2002 με αξία 7.000,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 1.260,00 ευρώ Σύνολο εκδοθέντων εικονικών στοιχείων προς τον ανωτέρω: 59.796,62 ευρώ Πλέον Φ.Π.Α. 10.763,40 ευρώ. Και προς τον ...: 1.- Τ.Π.-ΔΑ. No 2243/31-5-2002 με αξία 12.001,02 πλέον Φ.Π.Α. 2.160,18 ευρώ 2.-Τ.Π.-Δ.Α: No 2252/9-12-2002 με αξία 9.835,62 πλέον Φ.Π.Α. 1.770,41 ευρώ 3.- Τ.Π. -Δ.Α. No 2253/30-12-2002 με αξία 5.580,00 πλέον Φ.Π.Α. 1.004,40 ευρώ 4.- Τιμ. πώλησης No 74/2-8-2002 με αξία 7.014,36 πλέον Φ.Π.Α. 1.262,62 ευρώ 5.- Τιμ. πώλησης No 76/2-8-2002 με αξία 18.843,44 πλέον Φ.Π.Α. 3.391,82 ευρώ Σύνολο εκδοθέντων εικονικών στοιχείων προς τον ανωτέρω: 53.274,44 ευρώ Πλέον Φ.Π.Α. 9.589,43 ευρώ. 2) Κατά τη χρήση 2003, προς τον ...: 1.- No 2267/7-4-2003 με αξία 19.373,58 πλέον Φ.Π.Α. 3.487,24 ευρώ 2.- No 2272/23-6-2003 με αξία 36.283,80 πλέον Φ.Π.Α. 6.016,58 ευρώ 3.- No 2276/8-9-2003 με αξία 9.079,76 πλέον Φ.Π.Α. 1.565,80 ευρώ 4.- No 2277/8-9-2003 με αξία 8.967,96 πλέον Φ.Π.Α. 1.614,23 ευρώ 5.- No 2278/23-9-2003 με αξία 9.599,09 πλέον Φ.Π.Α. 1.727,84 ευρώ 6.- No 2279/23-9-2003 με αξία 1.535,84 πλέον Φ.Π.Α. 276,45 ευρώ 7.- No 2280/30-9-2003 με αξία 7.823,20 πλέον Φ.Π.Α. 1.120,18 ευρώ 8.- No 2281/24-10-2003 με αξία 5.566,18 πλέον Φ.Π.Α. 920,03 ευρώ 9.- No 2284/26-11-2003 με αξία 11.496,96 πλέον Φ.Π.Α. 1.799,99 ευρώ 10.- No 2285/26-11-2003 με αξία 7.188,89 πλέον Φ.Π.Α. 1.294,00 ευρώ 11.- No 2286/ 14-12-2003 με αξία 14.152,02 πλέον Φ.Π.Α. 2.547,36 ευρώ 12.- No 2287/22-12-2003 με αξία 7.097,52 πλέον Φ.Π.Α. 1.277,55 ευρώ. Σύνολο εκδοθέντων εικονικών φορολογικών στοιχείων: 138.164,80 ευρώ. Πλέον Φ.Π.Α. 23,647.25 ευρώ. 3) Κατά τη χρήση 2004, προς τον ...: 1.- Τ.Π-Δ.Α. No 2288/31-3-2004 με αξία 11.227,41 πλέον Φ.Π.Α. 1.554,10 ευρώ 2.- Τ.Π - Δ.Α. No 2292/28-6-2004 με αξία 8.108,83 πλέον Φ.Π.Α. 1.170,99 ευρώ 3.- Τ.Π. -Δ.Α. No 2295/15-7-2004 με αξία 11.202,26 πλέον Φ.Π.Α. 2.016,41 ευρώ 4.- Τ.Π.- Δ.Α. No 2296/21-7-2004 με αξία 8.608,50 πλέον Φ.Π.Α. 1.549,53 5.- Τ.Π. -Δ.Α. Νο2300/8-9-2004 με αξία 13.481,19 πλέον Φ.Π.Α. 1.974,09 6.- Τιμολόγιο No 79/13-4-2004 με αξία 3.013,20 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 542,38 ευρώ Σύνολο εκδοθέντων εικονικών στοιχείων 55.641,39 ευρώ Πλέον Φ.Π.Α. 8.807,50 ευρώ. 4) Κατά τη χρήση 2005, προς τον ...: 1.- Νο 2309/21-1-2005 με αξία 16.607,54 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 2.530,50 ευρώ 2.- Νο 2310/25-2-2005 με αξία 21.222,43 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 3,568,79 ευρώ 3.- No 2311/13-5-2005 με αξία 7.391,05 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 1.224,80 ευρώ 4.-No 2329/5-9-2005 με αξία 5.562,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 676,70 ευρώ 5.- Νο 2330/12-9-2005 με αξία 8.234,20 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 861,78 ευρώ 6.- No 2331/19-9-2005 με αξία 6.961,00 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 761,95 ευρώ. Σύνολα εκδοθέντων εικονικών στοιχείων: 65.978,22 ευρώ Πλέον Φ.Π.Α 9.624,44 ευρώ. Παρά το γεγονός ότι οι συναλλαγές αγοραπωλησίας των αναφερομένων στα ανωτέρω φορολογικά στοιχεία εμπορευμάτων ουδέποτε έλαβαν χώρα, δοθέντος ότι, η ανωτέρω επιχείρηση ουδέποτε διακίνησε τα εμπορεύματα αυτά". Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε ποινή φυλακίσεως δεκαπέντε (15) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετίαν.

Η προκύπτουσα από το συνδυασμό των ανωτέρω σκεπτικού και διατακτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως αιτιολογία είναι η επιβαλλόμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη με την εκτεθείσα έννοια, αφού εκτίθενται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος της εκδόσεως εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ' εξακολούθηση για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ως άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Ειδικότερα εξειδικεύονται όλα τα εκδοθέντα εικονικά τιμολόγια με τα πλήρη στοιχεία τους, καθώς και για ποια επιχείρηση εκδόθηκε το καθένα από αυτά. Επίσης αιτιολογείται η εικονικότητα των τιμολογίων και αναφέρονται τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει η εν λόγω εικονικότητα. Ο αναιρεσείων προβάλλει ως έλλειψη αιτιολογίας και τα παρακάτω: 1) ότι ενώ αιτιολογείται η κρίση της προσβαλλόμενης απόφασης για την εικονικότητα των τιμολογίων της χρήσεως 2002, δεν περιέχονται σκέψεις για την εικονικότητα των τιμολογίων των υπόλοιπων χρήσεων (2003, 2004 και 2005), 2) ενώ αναφέρεται στην απόφαση ότι στα περισσότερα τιμολόγια, αν και είναι μεγάλης αξίας, αναγράφεται η λέξη "απολύτου μετρητοίς", κάτι που δεν συνηθίζεται στις συναλλαγές, ενώ σε άλλα αναγράφεται "επί πιστώσει" χωρίς να αποδεικνύεται η εξόφλησή τους, δεν εξειδικεύεται στην απόφαση ποιά είναι τα "περισσότερα" τιμολόγια και ποια είναι τα "άλλα" τιμολόγια, με αποτέλεσμα να υπάρχει ασάφεια ως προς τα συγκεκριμένα τιμολόγια της κάθε κατηγορίας και 3) ότι το Δικαστήριο οδηγήθηκε στην κρίση περί της ενοχής του όχι με πλήρη δικανική πεποίθηση αλλά σε "πλείστες αμφιβολίες", αφού αναφέρει "Εξάλλου, ενώ οι περισσότερες πωλήσεις του κατηγορουμένου πραγματοποιούνται προς τον ..., που είναι και ο κύριος πελάτης του, οι ελάχιστες αγορές που φέρονται να έχουν πραγματοποιηθεί από αυτόν (κατηγορούμενο) από την εσωτερική αγορά, εμφανίζουν και πάλι ως προμηθευτή την επιχείρηση του ..., γεγονός που από μόνο του δημιουργεί πλείστες αμφιβολίες ως προς το εάν οι συναλλαγές αυτές έχουν όντως συντελεστεί". Επί των ανωτέρω αιτιάσεων λεκτέα αντιστοίχως τα εξής: 1) Η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει σκέψεις για την εικονικότητα των τιμολογίων όλων των χρήσεων, απλώς αναφέρει ενδεικτικά τη χρήση του έτους 2002, χωρίς ενίσχυση της σκέψης και για τις άλλες χρήσεις, 2) η αναφορά των "περισσότερων" και των "άλλων" τιμολογίων αποτελεί ένα επιπλέον επιχείρημα για την ενίσχυση της κύριας σκέψης στην οποία στηρίζεται η κρίση περί της ενοχής και 3) οι "πλείστες αμφιβολίες" δεν αφορούν στις εικονικές πωλήσεις του κατηγορουμένου προς την επιχείρηση ... για τις οποίες κηρύχθηκε αυτός ένοχος, αλλά στις αγορές αυτού (κατηγορουμένου) από τον ..., πράγμα άσχετο με την κατηγορία. Επομένως ο σχετικός μοναδικός λόγος αναιρέσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, είναι αβάσιμος.

Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 364 παρ. 2 και 369 του ΚΠΔ προκύπτει ότι η λήψη υπόψη και η συνεκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας ως αποδεικτικού στοιχείου, εγγράφου που δεν αναγνώσθηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο προκαλεί απόλυτη ακυρότητα κατά το άρθρο 171 παρ. 1 περίπτ. δ του ΚΠΔ και ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως γιατί έτσι παραβιάζεται η άσκηση του προβλεπόμενου από το άρθρο 358 του ΚΠΔ δικαιώματος του κατηγορουμένου να προβαίνει σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Στα πρακτικά της δημόσιας συζήτησης που συντάσσονται δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται το αποδεικτικό θέμα στο οποίο αφορά το έγγραφο ούτε να καταχωρίζεται το περιεχόμενο του αναγνωσθέντος εγγράφου. Αρκεί να αναφέρονται στα πρακτικά τα στοιχεία που προσδιορίζουν την ταυτότητά του σε τρόπο που να μπορεί να διαγνωσθεί ότι το συγκεκριμένο έγγραφο πράγματι αναγνώσθηκε. Έτσι εφόσον βεβαιώνεται στα πρακτικά ότι έγινε η ανάγνωση τέτοιου εγγράφου, εννοείται ότι αναγνώσθηκε ολόκληρο το περιεχόμενό του και επομένως ο κατηγορούμενος έλαβε πλήρη γνώση αυτού και είχε τη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο, λαμβανομένου υπόψη ότι η δυνατότητά του αυτή λογικώς δεν εξαρτάται μόνο από τον τρόπο που αναφέρεται το έγγραφο αυτό στα πρακτικά, αλλά κυρίως από το αν αναγνώσθηκε.

Εν προκειμένω ο αναιρεσείων προβάλλει ότι προκλήθηκε απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, συνιστάμενη στο ότι δεν τηρήθηκαν οι διατάξεις που καθορίζουν την άσκηση από μέρους του των δικαιωμάτων που του παρέχει ο νόμος και συγκεκριμένα επειδή στα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρεται ότι αναγνώσθηκε "έκθεση ελέγχου" από την αόριστη δε αυτή αναφορά, δεν προκύπτει η ταυτότητα του ανωτέρω εγγράφου ώστε να μπορεί να διαγνωσθεί ότι το συγκεκριμένο έγγραφο πράγματι αναγνώσθηκε, με αποτέλεσμα να αποστερείται ο κατηγορούμενος της δυνατότητας να ασκήσει το παρεχόμενο σ'αυτόν από το άρθρο 358 του ΚΠΔ δικαίωμα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικές με το ως άνω έγγραφο. Από τα ως άνω πρακτικά προκύπτει ότι η ανωτέρω έκθεση ελέγχου, η οποία αναφέρεται στα πρακτικά με τον αριθμό i, είναι η μοναδική έκθεση ελέγχου που αναγνώσθηκε και έτσι προκύπτει με σαφήνεια ότι πρόκειται για την έκθεση ελέγχου της φορολογικής αρχής που προβλέπεται από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 21 παρ. 2 του Ν. 2523/1997. Επομένως προκύπτει με επάρκεια η ταυτότητα του ανωτέρω εγγράφου, ώστε να μπορεί να διαγνωσθεί ότι πράγματι αυτό αναγνώσθηκε, ενώ με την προκύπτουσα από τα πρακτικά βεβαίωση περί αναγνώσεως αυτού προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος (δια της εκπροσωπούσης αυτόν συνηγόρου του) έλαβε γνώση του περιεχομένου του και είχε τη δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικές με το ως άνω έγγραφο και έτσι δεν στερήθηκε του δικαιώματος που απορρέει από το άρθρο 358 του ΚΠΔ.

Συνεπώς ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως του κύριου δικογράφου της αιτήσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του ΚΠΔ, είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της (αναίρεση και πρόσθετοι λόγοι) και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, καθώς και τα δικαστικά έξοδα του παρασταθέντος πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία πρέπει να μειωθούν στο μισό σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-5-2009 αίτηση και τους από 19-10-2009 πρόσθετους λόγους του ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 3157/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) Ευρώ, καθώς και τα (μειωμένα) δικαστικά έξοδα του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Ιανουαρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο