Δημοσιεύθηκε στις : [ 15-12-1999 ]

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ Ν.Σ.Κ. 774/1999 Προϋποθέσεις εγγραφής ή μη, φυσικών και νομικών προσώπων στα Επιμελητήρια του Ν.2081/1992

(Προϋποθέσεις εγγραφής ή μη, φυσικών και νομικών προσώπων στα Επιμελητήρια του Ν.2081/1992)

Κατηγορία: Ασφαλιστικά - ΙΚΑ - ΤΕΒΕ - Λοιπά (ΠΡΟ ΕΦΚΑ)

Προϋποθέσεις εγγραφής ή μη, φυσικών και νομικών προσώπων στα Επιμελητήρια του Ν.2081/1992

Αρ. Γνωμ. Ν.Σ.Κ. 774/1999


Περίληψη ερωτήματος: 1) εάν η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Χ. Χ… και Σία Ο.Ε.» και το διακριτικό τίτλο «Μ… Ο.Ε.», είναι ή όχι υποχρεωμένη να εγγραφεί στο οικείο Επιμελητήριο της έδρας της, που θεσπίζει ο Ν.2081/1992, 2) πότε οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, όπως αυτό οριοθετείται στο άρθρο 48 του Ν.2238/1994 «Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος» (πρώην άρθρο 40 του Π.Δ.129/1989 και άρθρο 45 του Ν.Δ.3323/1955) έχουν την υποχρέωση βάσει των διατάξεων του Ν.2081/1992, να εγγραφούν στα οικεία Επιμελητήρια, 3) εάν οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ, π.χ. Τεχνολόγοι Μηχανικοί, οι οποίοι δεν μνημονεύονται στο άρθρο 48 του Ν.2238/1994, θα πρέπει ή όχι να εγγράφονται στα Επιμελητήρια του Ν.2081/1992.

Επί των ερωτημάτων αυτών το Γ' Τμήμα του Ν.Σ.Κ. γνωμοδότησε ομοφώνως ως ακολούθως:

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 1, παρ. 1 του Ν.2081/1992 «τα επιμελητήρια είναι υποχρεωτικές, αυτοτελείς και ανεξάρτητες ενώσεις φυσικών και νομικών προσώπων, που ασκούν εμπορική δραστηριότητα σε ορισμένη περιφέρεια, αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου …». Στην παρ. 3 του άρθρου αυτού, ορίζεται ότι «μέλη του Επιμελητηρίου είναι υποχρεωτικά: α) τα φυσικά πρόσωπα, που έχουν την έδρα της εμπορικής τους δραστηριότητας στην περιφέρεια του Επιμελητηρίου, β) τα νομικά πρόσωπα και οι συνεταιρισμοί, εφόσον έχουν εμπορική ιδιότητα και έδρα στην περιφέρεια του Επιμελητηρίου …». Εξάλλου, κατά το άρθρο 2, παρ. 1 του Π.Δ. από 27.11.-14.12.1926 «περί κωδικοποιήσεως των περί συστάσεως Τεχνικού Επιμελητηρίου κειμένων διατάξεων» όπως αντικαταστάθηκε και ισχύει σήμερα από το άρθρο 2 του Π.Δ.512/1991, «ως τακτικά μέλη του ΤΕΕ εγγράφονται υποχρεωτικά όλοι οι Ελληνικής ιθαγένειας, ή οι έχοντες την ιθαγένεια κράτους - μέλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, διπλωματούχοι του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, των Πολυτεχνικών Σχολών της Χώρας και των ισοτίμων σχολών του εξωτερικού, μετά τη λήψη της άδειας άσκησης του επαγγέλματος …».

Περαιτέρω, στο άρθρο 28, παρ. 1 του Ν.2238/1994 «Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» (ΦΕΚ 151/Α'), ορίζεται ότι «εισόδημα από εμπορικές επιχειρήσεις είναι το κέρδος που αποκτάται από ατομική ή εταιρική επιχείρηση εμπορική, βιομηχανική ή βιοτεχνική, ή από την άσκηση οποιουδήποτε κερδοσκοπικού επαγγέλματος, το οποίο δεν υπάγεται στα ελευθέρια επαγγέλματα που αναφέρονται στο άρθρο 48, ενώ στο άρθρο 48 του ίδιου νόμου (πρώην άρθρο 40 του Π.Δ.129/1989 και άρθρο 45 του Ν.Δ.3323/1955), ορίζεται ότι: «1. Εισόδημα από υπηρεσίες ελευθερίων επαγγελμάτων είναι οι αμοιβές από την άσκηση του ελευθερίου επαγγέλματος του ιατρού, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, φυσιοθεραπευτή, βιολόγου, ψυχολόγου, μαίας, δικηγόρου, δικολάβου, συμβολαιογράφου, άμισθου υποθηκοφύλακα, δικαστικού επιμελητή, αρχιτέκτονα, μηχανικού, τοπογράφου, χημικού …».
Επιπλέον, στο άρθρο 2 του Διατάγματος της 2/14.5.1835 «περί της αρμοδιότητος των Εμποροδικείων» (τα Εμποροδικεία ως ειδικά δικαστήρια έχουν καταργηθεί δια του νόμου ΑΥΝΖ/1887, και οι αρμοδιότητές τους περιήλθαν στα πολιτικά δικαστήρια, αλλά οι λοιπές ουσιαστικές διατάξεις του διατάγματος τούτου, εξακολουθούν να ισχύουν), ορίζεται ότι «ο νόμος θεωρεί πράξεις εμπορικάς: τας αγοράς προϊόντων γης ή τέχνης, τας οποίας ήθελε κάμει τις, είτε δια να μεταπωλήση ταύτα ακατέργαστα ως τα ηγόρασεν, ή κατειργασμένα και μεταποιημένα εις χειροτεχνήματα, είτε επί σκοπώ να μισθώσει απλώς την χρήσιν αυτών. Πάσαν επιχείρησιν χειροτεχνιών, παραγγελίας ή μετακομίσεως δια γης ή ύδατος. Πάσαν επιχείρησιν προμηθείας, πρακτορίας, πλειστηριάσεως και δημοσίων θεαμάτων. Ολας τας κολλυβιστικάς, τραπεζικάς και μεσιτικάς εργασίας. Ολας τας εργασίας των δημοσίων τραπεζών. Ολας τας μεταξύ εμπόρων και τραπεζιτών υποχρεώσεις. Τας συναλλαγματικάς και τας από τόπου εις τόπον αποστολάς χρημάτων, οποιοιδήποτε και εάν είναι οι συναλλαττόμενοι.»

Τέλος, στο άρθρο 1 του Εμπορικού Νόμου, ορίζεται ότι «έμποροι είναι όσοι μετέρχονται πράξεις εμπορικάς και κύριον επάγγελμα έχουν την εμπορίαν», ενώ στο άρθρο 20 του ίδιου Νόμου ορίζεται ότι «ομόρρυθμος εταιρία είναι η συσταινομένη μεταξύ δύο ή και πολλών, σκοπόν εχόντων να συνεμπορεύωνται υπό επωνυμίαν εταιρικήν.»

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με το διδόμενο πραγματικό, η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Χ. Χ… και Σία Ο.Ε.» και διακριτικό τίτλο «Μ... Ο.Ε. », έχει δύο ομόρρυθμα μέλη, πτυχιούχους χημικούς, τους Χ… Χ… και Χ… Μ… και σκοπός της είναι η παροχή υπηρεσιών στον τομέα των εργαστηριακών χημικών αναλύσεων και την ανάπτυξη της έρευνας, διάρκειας τριάντα ετών και αρχικό κεφάλαιο 200.000 δρχ., όπως δε προκύπτει από το καταστατικό της, τα παραπάνω ομόρρυθμα μέλη μετέχουν στην εταιρία και στη διανομή των κερδών και των ζημιών, κατά ποσοστό 50% έκαστο. Η εταιρία αυτή, υπέβαλε το ερώτημα προς το Υπουργείο Οικονομικών (Διεύθυνση 15η Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, Τμήμα Α'), που διαβιβάσθηκε προς την ερωτώσα Υπηρεσία, εάν υπέχει ή όχι υποχρέωση εγγραφής στο Εμπορικό ή Βιοτεχνικό Επιμελητήριο του Νομού ……., όπου εδρεύει, με δεδομένο ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών υπ' αριθ. ΑΥΟ 1060739/408/ΠΟΛ.1167/28.4.1993, περ. β', παρ. 5, δεν εγγράφονται υποχρεωτικά σε Επιμελητήρια οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα, όπως κατονομάζονται στο άρθρο 48 του Ν.2238/1994 και το επάγγελμα του χημικού συμπεριλαμβάνεται στα κατονομαζόμενα ελευθέρια επαγγέλματα.

ΙΙΙ. Ενόψει των προπαρατεθεισών διατάξεων και του ως άνω πραγματικού, επί των υπό κρίση ερωτημάτων συνάγονται τα ακόλουθα:
Οπως γίνεται δεκτό από τη θεωρία (βλ. Εμ. Περάκη, Γενικό Μέρος του Εμπορικού Δικαίου, εκδ. 1999, Τσιριντάνη, Στοιχεία Εμπορικού Δικαίου, Τεύχος Α', Λ. Γεωργακόπουλου, Γενικό Μέρος Εμπορικού Δικαίου, Εμπορικές πράξεις - Εμποροι κ.λπ.), η ανίχνευση του τύπου της εμπορικότητας θα επιχειρηθεί με συνδυασμό των παραδοσιακών στοιχείων της εμπορικής δράσης, δηλαδή της ριψοκίνδυνης διαμεσολάβησης ή άλλης παροχής υπηρεσιών κατά την παραγωγή και κυκλοφορία των αγαθών και των υπηρεσιών αφενός, και του κέρδους αφετέρου. Θα προστεθεί το στοιχείο της «αγοράς», που προσδιορίζει το γενικότερο πλαίσιο, εντός του οποίου εκτυλίσσεται η εμπορική δράση. Η διαμεσολάβηση αρχίζει από τότε που συγκεκριμένο αγαθό τεθεί σε κυκλοφορία, μετατρεπόμενο έτσι σε εμπόρευμα, άρα εμπόριο δεν θα υπάρχει αν το αγαθό μεταβαίνει αμέσως από την παραγωγή στην κατανάλωση και παίρνει πολλές μορφές. Διαμεσολάβηση υπάρχει και στον τομέα των υπηρεσιών, όπου θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των «πρωτογενών» και των «απλών διαμεσολαβητικών υπηρεσιών». Ετσι, οι υπηρεσίες του γιατρού, του δικηγόρου, του αρχιτέκτονα, του καθηγητή, του συγγραφέα, του χημικού, του ηθοποιού, του επιστήμονα, του ξεναγού κ.λπ., συνιστούν ουσιαστική παροχή, με την οποία ικανοποιείται άμεσα μία ανθρώπινη βιοτική ανάγκη. Οι υπηρεσίες αυτές, που παραδοσιακά κατηγοριοποιούνται ως υπηρεσίες ελευθέριων, επιστημονικών και καλλιτεχνικών επαγγελμάτων, βρίσκονται εκτός εμπορίου και εκτός του Εμπορικού Δικαίου. Η αιτιολογία του αποκλεισμού της εμπορικότητας στα ελευθέρια επαγγέλματα είναι όχι μόνο η παράδοση, αλλά από άποψη ουσίας ο ιδιαίτερα στενός προσωπικός δεσμός των προσώπων αυτών με την πελατεία τους, ενώ ο δεσμός του εμπόρου με τους πελάτες του είναι πολύ χαλαρότερος. Τούτο έχει κριθεί πρόσφατα και με την υπ' αριθ. 286/1998 απόφαση του Αρείου Πάγου (Δελτίου Συνδ. Α.Ε. και Ε.Π.Ε., αρ. 1747, Ιούνιος 1998, σελ. 237), η οποία δέχεται ότι οι παραπάνω παροχές δεν μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικής δραστηριότητας, όταν σ' αυτές προέχει το επιστημονικό ή καλλιτεχνικό στοιχείο, το δε αστικό και το επιστημονικό ή καλλιτεχνικό κέρδος δεν είναι εμπορικό κέρδος. Τούτο όμως ισχύει μόνο γι' αυτόν που τις παρέχει αυτοπροσώπως. Αντιθέτως, όταν μεσολαβεί τρίτος μεταξύ του επιστήμονα ή καλλιτέχνη και του κοινού, για τον τρίτο είναι εμπορικές οι παροχές εκείνες λόγω του στοιχείου της διαμεσολαβήσεώς του. Επιπλέον, για να είναι εμπορική η παροχή υπηρεσιών, θα πρέπει να είναι δημόσια («προς το κοινό»), να λαμβάνει δηλαδή χώρα σε αγορά. Το χαρακτηριστικό αυτό στενεύει αρκετά τον κύκλο των εμπορικών υπηρεσιών, αφού υπηρεσίες σε ιδιωτική βάση, χωρίς δημόσια εμφάνιση, θα είναι εκτός εμπορικότητας. Περαιτέρω, όσον αφορά την εμπορικότητα, κατά την μάλλον κρατούσα γνώμη, το ισχύον σύστημα στην Ελλάδα είναι το αντικειμενικό, δηλαδή ότι η εμπορικότητα προσδίδεται από τη διενέργεια αντικειμενικώς εμπορικών πράξεων, όπως αυτές προσδιορίζονται στα άρθρα 2 και 3 του Β.Δ/τος «περί αρμοδιότητας των Εμποροδικείων». Η απαρίθμηση των αντικειμενικώς εμπορικών πράξεων του χερσαίου εμπορίου, όπως προσδιορίζονται στο άρθρο 2 του άνω Β.Δ/τος είναι περιοριστική, εκτός από ορισμένους θεσμούς του εμπορικού δικαίου που δεν είχε υπόψη του το έτος 1835 ο Εμπορικός Νόμος. Εξάλλου, όπως γίνεται παγίως δεκτό από τη θεωρία και τη νομολογία, κατ' αρχήν η εμπορικότητα της εταιρίας προσδιορίζεται με βάση το σκοπό, όπως διατυπώνεται στο καταστατικό, θα πρέπει όμως να ασκείται πράγματι εμπορική δραστηριότητα. Αντίστροφα, εταιρία με αστικό (κατά το καταστατικό) σκοπό, θα γίνεται εμπορική όταν στην πραγματικότητα επιδιώκει εμπορικό σκοπό. Αν δεν επιδιώκεται εμπορικός σκοπός, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υιοθετήσουν το σχήμα της δημοσιευμένης κατά τον Αστικό Κώδικα αστικής εταιρίας (άρθρο 784 του Α.Κ.), σε μία τέτοια περίπτωση δε η εταιρία θα παραμένει αστική και τα μέλη της δεν θα είναι έμποροι, έστω και αν έχει υιοθετήσει επωνυμία «ομόρρυθμης» ή «ετερόρρυθμης» εταιρίας. Εμπορικές εταιρίες κατά το ουσιαστικό σύστημα, εταιρίες δηλαδή των οποίων προσδίδεται η εμπορικότητα από τη διενέργεια εκ μέρους τους πρωτοτύπως αντικειμενικών εμπορικών πράξεων, τις οποίες αν ασκούσε το φυσικό πρόσωπο, θα προσέδιδαν σε αυτό την ιδιότητα του εμπόρου, με τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι η ομόρρυθμη και η ετερόρρυθμη εταιρία, καθώς και οι παραλλαγές τους (ετερόρρυθμη κατά μετοχές, εταιρία στην οποία συμμετέχει ως ομόρρυθμο μέλος κεφαλαιουχική εταιρία κ.λπ.). Προσωπικές εταιρίες ελεύθερων επαγγελματιών είναι αστικές και όχι εμπορικές. Για να είναι εμπορική μία προσωπική εταιρία, απαιτείται η απόδειξη της εμπορικότητας του σκοπού της εταιρίας, ομόρρυθμης ή ετερόρρυθμης, της οποίας ο ομόρρυθμος ή ετερόρρυθμος εταίρος είναι μέλος. (Εφ. Θεσ. 785/1995 ΔΕΕ 1995.609, Εφ. Πατρών 176/1984 Δ.547, κ.ο.κ.).

Α) Επί του πρώτου ερωτήματος
Με βάση τα δεδομένα αυτά, στην προκειμένη περίπτωση η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Χ. Χ… και Σία Ο.Ε.» και διακριτικό τίτλο «Μ… Ο.Ε.», όπως τουλάχιστον προκύπτει από το καταστατικό της, κατ' αρχήν δεν φαίνεται να έχει εμπορικό σκοπό, αλλά επιδιώκει την παροχή υπηρεσιών ελευθερίου επαγγέλματος, ήτοι του επαγγέλματος του χημικού, όπως άλλωστε χαρακτηρίζεται τούτο και στο άρθρο 48, παρ. 1 του Ν.2238/1994, περί φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων, δοθέντος ότι οι υπηρεσίες της εξαντλούνται στον τομέα των εργαστηριακών χημικών αναλύσεων και την ανάπτυξη της έρευνας. Ο σκοπός αυτός, ασφαλώς δεν εμπίπτει στις περιοριστικώς απαριθμούμενες πρωτοτύπως εξ αντικειμένου εμπορικές πράξεις του χερσαίου εμπορίου, από το άρθρο 2 του Β.Δ/τος «περί αρμοδιότητος των Εμποροδικείων» και άλλωστε όπως δέχεται η θεωρία και η νομολογία, ρητώς εξαιρούνται οι προαναφερθείσες υπηρεσίες από την εμπορία. Ομως, για να διακριβωθεί με ασφάλεια και πειστικότητα εάν η προαναφερθείσα εταιρία είναι ή όχι έμπορος κατά το ουσιαστικό σύστημα, προκειμένου αυτή να εγγραφεί ή μη στο οικείο Εμπορικό Επιμελητήριο, θα πρέπει να γίνει έλεγχος σ' αυτήν και να μην αρκεσθούμε στο καταστατικό της, αφού, όπως προεξετέθη, εταιρία με αστικό, κατά το καταστατικό σκοπό, θα γίνεται εμπορική, όταν στην πραγματικότητα επιδιώκει εμπορικό σκοπό. Ετσι, εφόσον από τον έλεγχο προκύψει ότι η εταιρία αυτή έχει «οικογενειακό χαρακτήρα» με μοναδικά μέλη της, τους δύο ομορρύθμους εταίρους της Χ… Χ… και Χ… Μ…, και προέχον στοιχείο της είναι η προώθηση και ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, έστω και αμειβόμενης, εκδηλούμενη με ποικίλους τρόπους, π.χ. οργάνωση επιστημονικών συνεδρίων και σεμιναρίων, επιστημονικών διαλέξεων και αμιγώς επιστημονικών εργασιών, τότε θα πρόκειται για κλασσική περίπτωση συστάσεως προσωπικής εταιρίας ελεύθερων επαγγελματιών αστικού χαρακτήρα, η οποία τύποις μόνον έχει περιβληθεί τον μανδύα της ομόρρυθμης εταιρίας και δεν υπέχει υποχρέωση εγγραφής στο οικείο Εμπορικό Επιμελητήριο.

Αντίθετα, εάν από τον έλεγχο διακριβωθεί ότι προέχον στοιχείο της εταιρίας αυτής δεν είναι αυτή καθ' εαυτή η επιστημονική έρευνα, και ο καταστατικός σκοπός αποτελεί την επίφαση μόνον, ενώ σκοπείται κατά κύριο λόγο η ριψοκίνδυνη διαμεσολάβηση και η εμπορική κερδοσκοπία και η εκδήλωση των υπηρεσιών της στην αγορά και όχι σε ιδιωτική βάση, χωρίς δημοσία εμφάνιση, όπως π.χ. η απασχόληση ειδικευμένου υπαλληλικού ή επιστημονικού προσωπικού, η ευρεία διαφήμιση των υπηρεσιών της προς την αγορά, η μίσθωση χώρων ή εξειδικευμένων μηχανημάτων ή οργάνων για τη χημική ανάλυση του ύδατος, η συστηματική αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου και η επένδυση των κερδών της σε άλλες μορφές κερδοσκοπίας, π.χ. χρηματιστήριο, επέκταση εγκαταστάσεων ή επέκταση τομέων εμπορικής δραστηριότητας κ.ο.κ., τότε η εταιρία σημαίνει ότι ασκεί εμπορική δραστηριότητα και υπέχει υποχρέωση εγγραφής στο οικείο Επιμελητήριο.

Β) Επί του δεύτερου ερωτήματος
Κατ' αρχήν, θα πρέπει να τονισθεί ότι όπως γίνεται παγίως δεκτό από τη θεωρία, το φορολογικό δίκαιο έχει αυτονομία έναντι του εμπορικού δικαίου και επομένως οι έννοιες της εμπορικής πράξης, της επιχείρησης και των ελευθερίων επαγγελμάτων στο φορολογικό δίκαιο και στο εμπορικό δίκαιο δεν ταυτίζονται (βλ. Λ. Γεωργακόπουλου, Γενικό Μέρος Εμπορικού Δικαίου - Εμπορικές πράξεις, Κεφ. δεύτερο, σελ. 45-46, Ευάγγελου Περάκη, Γενικό Μέρος του Εμπορικού Δικαίου, παρ. 30, υποτιτλ. 16 και 30, παρ. 44, υποτιτλ. 7, 14, παρ. 47 υποτ. 15, παρ. 48, υποτ. 10, παρ. 83, υποτ. 2). Ετσι και η απαρίθμηση των ελευθερίων επαγγελμάτων στο άρθρο 48 του φορολογικού νόμου, περί φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων (Ν.2238/1994), γίνεται αποκλειστικά από φορολογική σκοπιά, ούτως ώστε το εισόδημα από τα επαγγέλματα αυτά να υπαχθεί στην πηγή φορολογίας των ελευθερίων επαγγελμάτων και να αντιδιαστείλει αυτή από το εισόδημα εξ ατομικών και εμπορικών επιχειρήσεων, που υπάγεται σε άλλη πηγή. Εν πάση όμως περιπτώσει, τα ελευθέρια επαγγέλματα, όπως ρητώς και περιοριστικώς από απόψεως φορολογικού δικαίου κατονομάζονται στις παρ. 1 και 2 του άρθρου 48 του Ν.2238/1994 - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στα ελευθέρια επαγγέλματα από απόψεως εμπορικού δικαίου δεν μπορούν να υπαχθούν και άλλες μη κατονομαζόμενες στο άρθρο αυτό περιπτώσεις - ανήκουν στα παραδοσιακώς ελευθέρια επαγγέλματα, κυρίως επιστημονικού ή καλλιτεχνικού χαρακτήρα, τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται στις εξ αντικειμένου περιοριστικώς απαριθμούμενες εμπορικές πράξεις του χερσαίου εμπορίου, του άρθρου 2 του Β.Δ/τος «περί αρμοδιότητος των Εμποροδικείων». Υπό την έννοια αυτή, οι αυτοπροσώπως ασκούντες αμειβόμενα ελευθέρια επαγγέλματα, όπως αυτά ρητώς κατονομάζονται στο άρθρο 48, παρ. 1 και 2 του Ν.2238/1994 (πρώην άρθρο 40 του Π.Δ.129/3.3.1989 και άρθρο 45, παρ. 1 του Ν.Δ.3323/1955), δεν υπέχουν υποχρέωση να εγγραφούν βάσει των διατάξεων του Ν.2081/1992, στα οικεία Επιμελητήρια. Εάν όμως, κατά τα ανωτέρω αναλυτικώς εκτεθέντα και επί του πρώτου ερωτήματος διαλαμβανόμενα, οι ασκούντες ελευθέριο επάγγελμα δεν παρέχουν τις υπηρεσίες τους αυτοπροσώπως, αλλά έχουν συστήσει ατομική χερσαίου εμπορίου, του άρθρου 2 του Β.Δ/τος «περί αρμοδιότητος των Εμποροδικείων», οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ, με την προϋπόθεση ότι ασκούν αυτοπροσώπως τη δραστηριότητά τους, η οποία εξαντλείται στην επιστημονική τους έρευνα και εργασία, δεν έχουν υποχρέωση να εγγραφούν στο οικείο Επιμελητήριο της περιφέρειάς τους. Σύμφωνα όμως με όσα προαναφέρθηκαν και επί των παραπάνω πρώτου και δεύτερου ερωτήματος, οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ, π.χ. Τεχνολόγοι - Μηχανικοί, εάν στην πραγματικότητα έχουν συστήσει ατομική επιχείρηση ή προσωπική εταιρία, όπου κυριαρχούν η ριψοκίνδυνη διαμεσολάβηση, η εμπορική κερδοσκοπία και η απεύθυνση των δραστηριοτήτων τους όχι σε ιδιωτική βάση, αλλά προς την αγορά, τότε σημαίνει ότι εμπορεύονται και θα πρέπει στις περιπτώσεις αυτές να εγγραφούν στο οικείο Επιμελητήριο της περιφέρειας όπου ασκούν τη δραστηριότητά τους. Επισημαίνεται ότι οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ, όπως π.χ. οι Τεχνολόγοι - Μηχανικοί, στις προαναφερθείσες περιπτώσεις που ασκούν εμπορική δραστηριότητα, δεν θα πρέπει να εγγραφούν στο Τεχνικό Επιμελητήριο, γιατί δεν είναι μέλη αυτού, κατά το άρθρο 2 του Π.Δ.512/1991, παρά μόνο οι διπλωματούχοι του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, των Πολυτεχνικών Σχολών της χώρας και των ισοτίμων Σχολών του εξωτερικού, αλλά θα εγγραφούν στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της επαγγελματικής κατοικίας τους, που θεσπίζει ο Ν.2081/1992. Εξάλλου, όπως έχει γίνει δεκτό και με την υπ' αριθ. 259/1994 γνωμοδότηση του Α' Τμήματος του Ν.Σ.Κ., οι τεχνικές εταιρίες που ασκούν αποδεδειγμένα εμπορική δραστηριότητα ή έχουν εμπορική ιδιότητα κατά το τυπικό κριτήριο, πρέπει να εγγράφονται υποχρεωτικά στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της έδρας τους, άσχετα από την αναγγελία της έναρξης των εργασιών τους στο Τεχνικό Επιμελητήριο, όπου δεν αποκτούν την ιδιότητα του μέλους, πράγμα που λαμβάνει χώρα στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της έδρας τους.

IV. Σαν κατακλείδα των ανωτέρω, επί των υπό κρίση ερωτημάτων προσήκουν συνοπτικά οι ακόλουθες απαντήσεις:

Η ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία «Χ. Χ… και Σία Ο.Ε.» και το διακριτικό τίτλο «Μ… Ο.Ε.», που έχει ως καταστατικό σκοπό την παροχή υπηρεσιών στον τομέα των εργαστηριακών χημικών αναλύσεων και την ανάπτυξη της έρευνας, καθώς και γενικά οι ασκούντες αυτοπροσώπως ελευθέριο επάγγελμα, όπως και οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ, π.χ. Τεχνολόγοι Μηχανικοί, δεν υποχρεούνται κατ' αρχήν να εγγραφούν στο οικείο Επιμελητήριο του τόπου της περιφέρειάς τους, διότι οι δραστηριότητές τους αυτές δεν είναι πράξεις εξ αντικειμένου εμπορικές του χερσαίου εμπορίου, όπως περιοριστικώς ορίζονται στο άρθρο 2 του Β.Δ/τος «περί αρμοδιότητος των Εμποροδικείων». Εάν όμως προέχον στοιχείο της δραστηριότητάς τους, είτε υπό τη μορφή ατομικής επιχείρησης είτε υπό τη μορφή προσωπικής εταιρίας, δεν είναι η προαγωγή της επιστήμης, της τέχνης και της έρευνας, αλλά η ριψοκίνδυνη διαμεσολάβηση και η εμπορική κερδοσκοπία, με ταυτόχρονη απεύθυνση των υπηρεσιών τους, όχι σε ιδιωτική βάση αλλά στην αγορά, τότε έχουν υποχρέωση να εγγραφούν στο οικείο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της περιφέρειάς τους, σύμφωνα με το Ν.2081/1992.

Στην περίπτωση αυτή, οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ δεν εγγράφονται στο Τεχνικό Επιμελητήριο, γιατί δεν είναι μέλη αυτού, όπως οι πτυχιούχοι του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και των ισοτίμων προς αυτό Σχολών, αλλά εγγράφονται στο οικείο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της περιφέρειάς τους.



ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

    Up
    Close
    Close
    Κλείσιμο