Δημοσιεύθηκε στις : [ 04-02-2009 ]

Σ.τ.Ε. 362/2009 Αν το τιμολόγιο ή άλλο έγγραφο που επέχει θέση τιμολογίου έχει χρεωθεί από τον εκδότη του με ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας για κάποια συναλλαγή, ο φόρος αυτός είναι αποδοτέος στο Δημόσιο, ανεξάρτητα αν έχει εισπραχθεί ή όχι από τον αντισυμβαλλόμενό του, γιατί ο λήπτης του τιμολογίου μπορεί να τον εκπέσει από τον φόρο εκροών ως φόρο εισροών, ανεξάρτητα αν πράγματι τον έχει καταβάλει ή όχι στον αντισυμβαλλόμενό του. Αν ο φορολογούμενος, έχοντας υποβάλει στη φορολογική αρχή δήλωση έναρξης ασκήσεως επιτηδεύματος και θεωρήσει σχετικά βιβλία και στοιχεία, παρέδωσε αυτά οικειοθελώς, προς ελευθέρα χρήση σε τρίτο πρόσωπο, διατηρεί έναντι της φορολογικής αρχής την ευθύνη για τις περί την τήρηση των ανωτέρω βιβλίων και στοιχείων παραβάσεις και τις απορρέουσες από αυτήν φορολογικές υποχρεώσεις, χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι τυχόν δεν αναμίχθηκε περαιτέρω στις δραστηριότητες της επιχείρησης, την οποία αφορούν τα εν λόγω βιβλία και στοιχεία. άλλο, όμως, είναι το θέμα αν, συνεπεία τέλεσης αξιόποινης πράξης (π.χ. κλοπής-υπεξαγωγής-απάτης-πλαστογραφίας), αφαιρέθηκαν από τον φορολογούμενο τα βιβλία και στοιχεία ή χρησιμοποιήθηκαν παρά την θέλησή του κατ` άλλο τρόπο, οπότε στην εν λόγω περίπτωση, αυτός δεν φέρει ευθύνη για όσα στοιχεία εκδίδονται μετά την διάπραξη των αξιόποινων πράξεων.

(Αν το τιμολόγιο ή άλλο έγγραφο που επέχει θέση τιμολογίου έχει χρεωθεί από τον εκδότη του με ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας για κάποια συναλλαγή, ο φόρος αυτός είναι αποδοτέος στο Δημόσιο, ανεξάρτητα αν έχει εισπραχθεί ή όχι από τον αντισυμβαλλόμενό του, γιατί ο λήπτης του τιμολογίου μπορεί να τον εκπέσει από τον φόρο εκροών ως φόρο εισροών, ανεξάρτητα αν πράγματι τον έχει καταβάλει ή όχι στον αντισυμβαλλόμενό του. Αν ο φορολογούμενος, έχοντας υποβάλει στη φορολογική αρχή δήλωση έναρξης ασκήσεως επιτηδεύματος και θεωρήσει σχετικά βιβλία και στοιχεία, παρέδωσε αυτά οικειοθελώς, προς ελευθέρα χρήση σε τρίτο πρόσωπο, διατηρεί έναντι της φορολογικής αρχής την ευθύνη για τις περί την τήρηση των ανωτέρω βιβλίων και στοιχείων παραβάσεις και τις απορρέουσες από αυτήν φορολογικές υποχρεώσεις, χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι τυχόν δεν αναμίχθηκε περαιτέρω στις δραστηριότητες της επιχείρησης, την οποία αφορούν τα εν λόγω βιβλία και στοιχεία. άλλο, όμως, είναι το θέμα αν, συνεπεία τέλεσης αξιόποινης πράξης (π.χ. κλοπής-υπεξαγωγής-απάτης-πλαστογραφίας), αφαιρέθηκαν από τον φορολογούμενο τα βιβλία και στοιχεία ή χρησιμοποιήθηκαν παρά την θέλησή του κατ` άλλο τρόπο, οπότε στην εν λόγω περίπτωση, αυτός δεν φέρει ευθύνη για όσα στοιχεία εκδίδονται μετά την διάπραξη των αξιόποινων πράξεων.)

Κατηγορία: Φ.Π.Α.

Αριθμός 362/2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 15 Οκτωβρίου 2008 με την εξής σύνθεση: Φ. Στεργιόπουλος, Aντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Β΄ Τμήματος, Α.-Γ. Βώρος, Β. Καλαντζή, Σύμβουλοι, Ε. Σκούρα, Π. Γρουμπού, Πάρεδροι. Γραμματέας η Π. Στεργιοπούλου, Γραμματέας του Β΄ Τμήματος.

Για να δικάσει την από 14 Ιανουαρίου 2003 αίτηση:

Του Προϊσταμένου Δ.Ο.Υ. Γιαννιτσών Πέλλας, ο οποίος παρέστη με τον Π. Πανάγο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κατά της ........ ..... , κατοίκου Γιαννιτσών (οδός ..... .. αρ...), η οποία δεν παρέστη.

Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων Προϊστάμενος επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ` αριθ. 17/2002 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας, Συμβούλου Β. Καλαντζή.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του αναιρεσείοντος Προϊσταμένου, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι


Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης δεν απαιτείται κατά νόμο καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή με την αίτηση αυτή ζητείται η αναίρεση της 17/2002 αποφάσεως του πενταμελούς Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε έφεση του Δημοσίου κατά της 286/1998 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βερροίας. Με την τελευταία αυτή απόφαση έγινε δεκτή προσφυγή της αναιρεσίβλητης και ακυρώθηκε η 3/1995 προσωρινή πράξη προσδιορισμού φόρου προστιθέμενης αξίας, διαχειριστικής περιόδου 1.1.1993-31.12.1993, του προϊσταμένου της ΔΟΥ Γιαννιτσών, με την οποία είχε επιβληθεί σε βάρος της φόρος προστιθέμενης αξίας ποσού 28.815.828 δραχμών και προσαύξηση, λόγω μη υποβολής δήλωσης, ύψους 24.770.544 δραχμών.

3. Επειδή, όπως προκύπτει από τις 5948-5949/8.7.2003 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή (στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης) Η. Χριστομάνου αντίγραφα της κρινόμενης αιτήσεως και της πράξεως του Προέδρου του Β΄ Τμήματος, με την οποία ορίσθηκαν ο εισηγητής και η δικάσιμος της υποθέσεως, κοινοποιήθηκαν νομοτύπως στον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσίβλητης. Συνεπώς, νομίμως εχώρησε η συζήτηση της υποθέσεως χωρίς την παρουσία αυτής στο ακροατήριο, η δε κρινόμενη αίτηση, η οποία και κατά τα λοιπά ασκείται παραδεκτώς, είναι τύποις δεκτή και εξεταστέα περαιτέρω.

4. Επειδή, ο Ν. 1642/1986 (Α΄ 125), όπως ίσχυε κατά τον ένδικο χρόνο, ορίζει : στην παρ. 1 του άρθρου 1 ότι «Επιβάλλεται φόρος κύκλου εργασιών με την ονομασία φόρος προστιθέμενης αξίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου. Ο φόρος αυτός επιρρίπτεται από τον κατά νόμο υπόχρεο σε βάρος του αντισυμβαλλομένου», στην περίπτ. α΄ του άρθρου 2 ότι αντικείμενο του φόρου είναι «Η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών, εφόσον πραγματοποιούνται από επαχθή αιτία στην ελληνική επικράτεια, από υποκείμενο στο φόρο που ενεργεί με αυτήν την ιδιότητα», στο άρθρο 3 παρ. 1 ότι : «Στον φόρο υπόκειται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ημεδαπό ή αλλοδαπό ή ένωση προσώπων, εφόσον ασκεί κατά τρόπο ανεξάρτητο οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασης, τον επιδιωκόμενο σκοπό ή το αποτέλεσμα της δραστηριότητας αυτής», στο άρθρο 23 παρ. 1 ότι : «Ο υποκείμενος δικαιούται να εκπέσει από το φόρο που αναλογεί στις ενεργούμενες από αυτόν πράξεις παράδοσης αγαθών και παροχής υπηρεσιών το φόρο με τον οποίο έχουν επιβαρυνθεί η παράδοση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών που έγιναν σ` αυτόν και η εισαγωγή που πραγματοποιήθηκε από αυτόν .», στο άρθρο 25 παρ. 1 ότι «Το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου μπορεί να ασκηθεί εφόσον ο υποκείμενος στο φόρο κατέχει : . τιμολόγιο ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο που επέχει θέση τιμολογίου, για τις παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που γίνονται σ` αυτόν .», στο άρθρο 28 παρ. 1 ότι «για την παράδοση αγαθών  και την παροχή υπηρεσιών, υπόχρεοι στο φόρο είναι : α) ο εγκατεστημένος στο εσωτερικό της χώρας υποκείμενος στο φόρο, για τις ενεργούμενες απ` αυτόν πράξεις, β) .. γ) .. δ) οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, το οποίο αναγράφει το φόρο στα τιμολόγια που εκδίδει ή άλλα εξομοιούμενα με αυτά στοιχεία . Η αληθής έννοια των διατάξεων της παραγράφου αυτής είναι ότι οποιοδήποτε πρόσωπο χρεώνει φόρο σε φορολογικό στοιχείο που εκδίδει... υποχρεούται στην απόδοση του φόρου αυτού στο Δημόσιο», στο άρθρο 29 παρ. 1 ότι «ο υποκείμενος στο φόρο υποχρεούται να υποβάλλει τις παρακάτω δηλώσεις : α... β) .. γ) δήλωση οριστικής παύσης εργασιών. Η δήλωση αυτή υποβάλλεται εντός 10 ημερών από την οριστική παύση των εργασιών του ..» και στο άρθρο 31 παρ. 1 ότι «Οι υπόχρεοι στο φόρο που ενεργούν φορολογητέες πράξεις .. για τις οποίες έχουν δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών με βάση τις διατάξεις του άρθρου 23, οφείλουν να υποβάλουν στη ΔΟΥ ... τις πιο κάτω δηλώσεις : α) προσωρινή δήλωση για κάθε φορολογική περίοδο. Η προσωρινή δήλωση περιλαμβάνει  την αξία των φορολογητέων παραδόσεων αγαθών και παροχής υπηρεσιών .. β) εκκαθαριστική δήλωση .. Η δήλωση αυτή περιλαμβάνει τα δεδομένα των περιοδικών εκκαθαρίσεων και των προσωρινών δηλώσεων της διαχειριστικής περιόδου ..».

5. Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 28 παρ. 1 περ. δ του Ν.1642/1986, αν το τιμολόγιο ή άλλο έγγραφο που επέχει θέση τιμολογίου έχει χρεωθεί από τον εκδότη του με ποσό φόρου προστιθέμενης αξίας για κάποια συναλλαγή, ο φόρος αυτός είναι αποδοτέος στο Δημόσιο, ανεξάρτητα αν έχει εισπραχθεί ή όχι από τον αντισυμβαλλόμενό του, γιατί ο λήπτης του τιμολογίου μπορεί να τον εκπέσει από τον φόρο εκροών ως φόρο εισροών, ανεξάρτητα αν πράγματι τον έχει καταβάλει ή όχι στον αντισυμβαλλόμενό του (ΣτΕ 402/2008, 4013/2005).
Περαιτέρω, κατά την έννοια των μνημονευόμενων στην προηγούμενη σκέψη διατάξεων, αν ο φορολογούμενος, έχοντας υποβάλει στη φορολογική αρχή δήλωση έναρξης ασκήσεως επιτηδεύματος και θεωρήσει σχετικά βιβλία και στοιχεία, παρέδοσε αυτά οικειοθελώς, προς ελευθέρα χρήση σε τρίτο πρόσωπο, διατηρεί έναντι της φορολογικής αρχής την ευθύνη για τις περί την τήρηση των ανωτέρω βιβλίων και στοιχείων παραβάσεις και τις απορρέουσες από αυτήν φορολογικές υποχρεώσεις, χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι τυχόν δεν αναμίχθηκε περαιτέρω στις δραστηριότητες της επιχείρησης, την οποία αφορούν τα εν λόγω βιβλία και στοιχεία. Άλλο, όμως, είναι το θέμα αν, συνεπεία τέλεσης αξιόποινης πράξης (π.χ. κλοπής-υπεξαγωγής-απάτης-πλαστογραφίας), αφαιρέθηκαν από τον φορολογούμενο τα βιβλία και στοιχεία ή χρησιμοποιήθηκαν παρά την θέλησή του κατ` άλλο τρόπο, οπότε στην εν λόγω περίπτωση, αυτός δεν φέρει ευθύνη για όσα στοιχεία εκδίδονται μετά την διάπραξη των αξιόποινων πράξεων (ΣτΕ 2937/2006).

6. Επειδή, όπως δέχθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σε βάρος της αναιρεσίβλητης, η οποία διατήρησε στα Γιαννιτσά από 25.10.1991 και 2.4.1992 (σύμφωνα με τις οικείες δηλώσεις έναρξης επιτηδεύματος) αντιστοίχως κατάστημα εμπορίας αυτοκινήτων στην οδό ....... ... και πρατήριο υγρών καυσίμων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων στην οδό ..... και θεώρησε βιβλία και στοιχεία δεύτερης κατηγορίας, καταλογίσθηκε με την 3/1995 προσωρινή πράξη του Προϊσταμένου της ΔΟΥ Γιαννιτσών ως εκδότριας, κατά την ένδικη χρήση (1993) 27 εικονικών τιμολογίων πώλησης - δελτίων αποστολής ανταλλακτικών αυτοκινήτων - καυσίμων - λιπαντικών και ορυκτελαίων συνολικής αξίας 160.087.937 δραχμών, ο αναγραφόμενος στα στοιχεία αυτά ΦΠΑ ύψους 28.815.828 δραχμών, με προσαύξηση 24.770.544 δραχμών, με την αιτιολογία ότι δεν καταχώρησε τα πιο πάνω έσοδα στο βιβλίο εσόδων - εξόδων, ούτε υπέβαλε σχετικές δηλώσεις ΦΠΑ. Η φορολογική αρχή χαρακτήρισε τα ως άνω μεν στοιχεία εικονικά, την αναιρεσίβλητη δε εκδότρια αυτών, αφού έλαβε υπόψη της τις διαπιστώσεις υπαλλήλων - ελεγκτών της ΥΠΕΔΑ Θεσσαλονίκης και της ΔΟΥ Γιαννιτσών, που προέκυψαν από τους ελέγχους της 27.9.1994 και της 4.11.1994 στις επιχειρήσεις των ληπτών των εν λόγω εικονικών τιμολογίων και στο βιβλίο εσόδων - εξόδων της αναιρεσίβλητης, μεταξύ των οποίων, ότι δεν υπήρχαν παραστατικά στοιχεία αγοράς των αναγραφόμενων στα επίμαχα τιμολόγια εμπορευμάτων, ούτε αποθηκευτικός χώρος προς φύλαξη ορισμένων μεγάλου όγκου εξ αυτών στον τόπο έκδοσής τους (οδός Εγνατίας 5) ή αλλού, ότι το επί της ως άνω οδού πρατήριο υγρών καυσίμων λειτουργούσε από της 9.6.1993 στο όνομα άλλου επιτηδευματία, ότι η αναιρεσίβλητη έπαυσε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα από μακρού χρόνου, χωρίς να υποβάλει σχετική δήλωση, ότι παρέσχε αντιφατικές πληροφορίες ως προς την τύχη των στοιχείων της, καταθέτοντας αφενός μεν την 11.989/26.9.1994 υπεύθυνη δήλωσή της περί απώλειας όλων των θεωρημένων μηχανογραφικών τιμολογίων πώλησης - δελτίων αποστολής, αφετέρου δε την 13.177/12.10.1994 μηνυτήρια αναφορά κατά του ιδιοκτήτη του πρατηρίου υγρών καυσίμων για παρακράτηση των στοιχείων αυτών και ότι με τις παραπάνω ενέργειες και παραλείψεις της αποσκοπούσε την συγκάλυψη των υπαιτίων της ως άνω παράβασης. Προσφυγή της αναιρεσίβλητης κατά της παραπάνω καταλογιστικής πράξης, με την οποία ισχυρίσθηκε, μεταξύ άλλων, ότι δεν προέβη η ίδια στην έκδοση των εικονικών τιμολογίων, αλλά εν αγνοία της ο λογιστής της .... ....... , στον οποίο, εν όψει της διακοπής της επιχειρηματικής της δραστηριότητας από τον Σεπτέμβριο του 1992, παρέδοσε όλα τα βιβλία και στοιχεία της προς τακτοποίηση των φορολογικών της υποχρεώσεων και προς υποβολή στη ΔΟΥ Γιαννιτσών δήλωσης διακοπής των εργασιών της και στον οποίο παρέμειναν αυτά μέχρι τον Ιανουάριο του 1993, οπότε «τα παρέλαβε μέσα σε μια σακούλα χωρίς λόγω της εμπιστοσύνης της σ` αυτόν και λόγω της απειρίας της να ελέγξει το περιεχόμενό της», έγινε δεκτή από το διοικητικό πρωτοδικείο και ακυρώθηκε η ανωτέρω πράξη, αφού κρίθηκε ότι δεν αποδεικνύεται από τα υπάρχοντα στο φάκελο στοιχεία ότι εκδότρια των εικονικών τιμολογίων πώλησης - δελτίων αποστολής είναι η ήδη αναιρεσίβλητη.
Το διοικητικό εφετείο επιληφθέν έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, αφού δέχθηκε ότι από τις διατάξεις του άρθρου 40 παρ. 1 του Ν.1642/1986 συνάγεται ότι για τον καταλογισμό ΦΠΑ σε βάρος προσώπου φερομένου ως εκδότη φορολογικών στοιχείων αξίας (π.χ. τιμολογίων) πρέπει τα στοιχεία αυτά να έχουν εκδοθεί πράγματι από το πρόσωπο αυτό και όχι εικονικώς από τρίτον και ότι η φορολογική αρχή και τα διοικητικά δικαστήρια μπορούν, κρίνοντας παρεμπιπτόντως περί της εικονικότητας του φορέα επιχείρησης ή του εκδότη φορολογικών στοιχείων, να θεωρήσουν ως πρόσωπο υποκείμενο στις φορολογικές υποχρεώσεις το πράγματι ασκών την επιχείρηση ή εκδίδων τα φορολογικά στοιχεία πρόσωπο, χωρίς η παρεμπίπτουσα αυτή κρίση να επηρεάζει την υπόσταση της επιχείρησης ή των βιβλίων και στοιχείων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον καταλογισμό των φορολογικών υποχρεώσεων σε βάρος του πραγματικού επιτηδευματία και, περαιτέρω, αφού έλαβε υπόψη του την με την 773/1998 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης αθώωση της αναιρεσίβλητης από το αδίκημα της φοροδιαφυγής λόγω της έκδοσης κατά τα έτη 1993-1994 27 και 8 εικονικών τιμολογίων αντιστοίχως, την με την 2636/1996 απόφαση του Πλημμελειοδικείου Γιαννιτσών καταδίκη του λογιστή της .. ......... για το αδίκημα της φοροδιαφυγής ως εκ της συνεργείας του στην κατά το από 18.2.1993 - 18.6.1994 διάστημα έκδοση 17 εικονικών τιμολογίων στο όνομα της αναιρεσίβλητης, τις διατυπωμένες στην έκθεση ελέγχου ΚΒΣ αμφιβολίες ως προς το πρόσωπο του εκδότη των επίμαχων τιμολογίων και την μη επίκληση εκ μέρους της φορολογικής αρχής, ως φέρουσας το βάρος της απόδειξης, στοιχείων στηριζόντων την κρίση της περί της ιδιότητας της αναιρεσίβλητης ως εκδότριας των ως άνω τιμολογίων, έκρινε ότι ο λογιστής της ....... ... είναι ο πραγματικός εκδότης των ανωτέρω εικονικών τιμολογίων πώλησης - δελτίων αποστολής και υποκείμενο όλων των προκυπτουσών από αυτά φορολογικών υποχρεώσεων, ως εκ τούτου δε μη νόμιμα επεβλήθη σε βάρος της αναιρεσίβλητης ο ως άνω ΦΠΑ, εφόσον στο πρόσωπό της δεν συνέτρεχε η ιδιότητα της εκδότριας των επίμαχων στοιχείων.

7. Επειδή η κρίση του διοικητικού εφετείου περί μη συνδρομής των προϋποθέσεων επιβολής του επίδικου φόρου σε βάρος της αναιρεσίβλητης είναι πλημμελώς αιτιολογημένη, ενόψει όσων αναφέρθηκαν στη σκέψη 5. Συνεπώς, ενόψει των όσων έγιναν κατά τα άνω δεκτά, το διοικητικό εφετείο, προκειμένου να αχθεί στην κρίση του ότι η αναιρεσίβλητη δεν ευθύνεται έναντι της φορολογικής αρχής για τις περί την τήρηση των από αυτήν οικειοθελώς παραδοθέντων στο λογιστή της βιβλίων και στοιχείων παραβάσεις και ότι δεν βαρύνεται με τις απορρέουσες από τα επίμαχα τιμολόγια φορολογικές υποχρεώσεις(απόδοση του αναγραφόμενου σ` αυτά ΦΠΑ), έπρεπε να διαπιστώσει αιτιολογημένα, εκτιμώντας τα υφιστάμενα στο φάκελο της υπόθεσης αποδεικτικά στοιχεία, αν τα τιμολόγια αυτά χρησιμοποιήθηκαν από τον λογιστή της παρά την θέλησή της συνεπεία διάπραξης σε βάρος της αξιόποινης πράξης (π.χ. απάτης - πλαστογραφίας), συνεκτιμώντας προς τούτο και την φύση της μεταξύ του προαναφερθέντος λογιστή και της αναιρεσίβλητης εργασιακής σχέσης (εξηρτημένης ή ανεξαρτήτων υπηρεσιών), καθώς και το ότι η αναιρεσίβλητη παρέλαβε από τον εν λόγω λογιστή τα βιβλία και στοιχεία της, μεταξύ των οποίων και τα μηχανογραφικά τιμολόγια πώλησης - δελτία αποστολής, σύμφωνα με την περιεχόμενη στην προσφυγή της ομολογία, τον Ιανουάριο του 1993, σε χρόνο δηλαδή προγενέστερο εκείνου που φέρεται ως χρόνος έναρξης έκδοσης των επίμαχων εικονικών τιμολογίων (18.2.1993), χωρίς να προβεί η ίδια, κατά το μεσολαβήσαν διάστημα, στις απαιτούμενες για την ακύρωσή τους ενέργειες, ενόψει της διακοπής των εργασιών της επιχείρησής της, όπως ισχυρίζεται.

8. Επειδή, εν όψει των ανωτέρω, πρέπει η υπό κρίση αίτηση να γίνει δεκτή, να αναιρεθεί δε η προσβαλλόμενη απόφαση και η υπόθεση, που χρειάζεται διευκρινήσεις ως προς το πραγματικό της, να παραπεμφθεί στο ίδιο ως άνω δικαστήριο για νέα κρίση.

Διά ταύτα

Δέχεται την αίτηση.

Αναιρεί την 17/2002 απόφαση του Πενταμελούς Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση κατά το αιτιολογικό.
Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη την δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, η οποία ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 2008 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 4ης Φεβρουαρίου 2009.

Ο Πρόεδρος του Β` Τμήματος Η Γραμματέας του Β` Τμήματος

Φ. Στεργιόπουλος Π. Στεργιοπούλου


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • ΑΓΡΟΤΕΣ
Up
Close
Close
Κλείσιμο