Δημοσιεύθηκε στις : [ 28-01-2009 ]

Σ.τ.Ε. 280/2009 Επιστροφή του φόρου. Θεώρηση συμφωνητικών από τη ΔΟΥ κατά το άρθρο 8 του ν.1882/1990. Δεν καθιερώνεται ανίσχυρο κάθε συμφωνητικού, δημοσίου ή ιδιωτικού, στο οποίο έχει καταχωρισθεί σύμβαση μεταξύ εμπόρων ή άλλων επιτηδευματιών και μεταξύ εκείνων και τρίτων, εφόσον δεν έχει υποβληθεί εμπροθέσμως προς θεώρηση στη ΔΟΥ, αλλά η συνέπεια αυτή ισχύει μόνον έναντι της φορολογικής αρχής, χωρίς η ακυρότητα να επεκτείνεται μεταξύ των συμβαλλομένων. Το μισθωτήριο συμβόλαιο, με το οποίο μεταβιβάσθηκε στους αναιρεσείοντες η χρήση του ενδίκου ακινήτου, υπεβλήθη προς θεώρηση εκπροθέσμως και ήταν ανίσχυρο έναντι της φορολογικής αρχής. Ο καταβληθείς ΦΠΑ για "αγαθά επένδυσης" δεν ήταν επιστρεπτέος. Απορρίπτεται η αναίρεση (επικυρώνει την αριθμ. 115/2002 ΔΕφΧαν).

(Επιστροφή του φόρου. Θεώρηση συμφωνητικών από τη ΔΟΥ κατά το άρθρο 8 του ν.1882/1990. Δεν καθιερώνεται ανίσχυρο κάθε συμφωνητικού, δημοσίου ή ιδιωτικού, στο οποίο έχει καταχωρισθεί σύμβαση μεταξύ εμπόρων ή άλλων επιτηδευματιών και μεταξύ εκείνων και τρίτων, εφόσον δεν έχει υποβληθεί εμπροθέσμως προς θεώρηση στη ΔΟΥ, αλλά η συνέπεια αυτή ισχύει μόνον έναντι της φορολογικής αρχής, χωρίς η ακυρότητα να επεκτείνεται μεταξύ των συμβαλλομένων. Το μισθωτήριο συμβόλαιο, με το οποίο μεταβιβάσθηκε στους αναιρεσείοντες η χρήση του ενδίκου ακινήτου, υπεβλήθη προς θεώρηση εκπροθέσμως και ήταν ανίσχυρο έναντι της φορολογικής αρχής. Ο καταβληθείς ΦΠΑ για "αγαθά επένδυσης" δεν ήταν επιστρεπτέος. Απορρίπτεται η αναίρεση (επικυρώνει την αριθμ. 115/2002 ΔΕφΧαν).)

Κατηγορία: Φ.Π.Α.

Αριθμός 280/2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 26 Νοεμβρίου 2008 με την εξής σύνθεση: Δ. Κωστόπουλος, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Ε. Αναγνωστοπούλου, Μ. Σταματελάτου-Μπεριάτου, Σύμβουλοι, Σ. Βιτάλη, Ειρ. Σταυρουλάκη, Πάρεδροι. Γραμματέας η Α. Ζυγουρίτσα.

Για να δικάσει την από 5 Σεπτεμβρίου 2002 αίτηση:

Των : 1) ...... και 2) ...... , κατοίκων Μάλεμε Κυδωνίας Χανίων, οι οποίοι δεν παρέστησαν, αλλά ο δικηγόρος που υπογράφει την αίτηση νομιμοποιήθηκε με συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο, κατά του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον Παν. Πανάγο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με την αίτηση αυτή οι αναιρεσείοντες επιδιώκουν να αναιρεθεί η υπ` αριθ. 115/2002 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας, Παρέδρου Ειρ. Σταυρουλάκη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος ζήτησε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ  μ ε λ έ τ η σ ε  τ α  σ χ ε τ ι κ ά  έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε  κ α τ ά  τ ο  Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ` αριθμ. 185963/2002 ειδικό γραμμάτιο παραβόλου σειράς Α`).

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται, παραδεκτώς, η αναίρεση της 115/2002 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Χανίων, με την οποία απερρίφθη έφεση των αναιρεσειόντων κατά της 831/1999 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Χανίων. Με την τελευταία απόφαση είχε απορριφθεί προσφυγή των ιδίων κατά της αρνήσεως του Προϊσταμένου της Β` ΔΟΥ Χανίων να τους επιστρέψει ποσό 5.842.013 δραχμών, αντιστοιχούν σε αχρεωστήτως, κατά τους αναιρεσείοντες, καταβληθέντα από αυτούς φόρο προστιθεμένης αξίας κατά το χρονικό διάστημα από 6-12-1996 έως 31-8-1997.

3. Επειδή, στο ν.1642/1986 («Για την εφαρμογή του φόρου προστιθέμενης αξίας», Α`125), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, ορίζεται, στο άρθρο 27 ότι «1.Με την επιφύλαξη των σχετικών με την παραγραφή διατάξεων ο φόρος επιστρέφεται, εφ`όσον: α) καταβλήθηκε στο δημόσιο αχρεώστητα ή δ) αφορά αγαθά επένδυσης που προβλέπουν οι διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 26» και στο άρθρο 26 ότι «14.Ως αγαθά επένδυσης, για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου, θεωρούνται: α) τα ενσώματα αγαθά που ανήκουν κατά κυριότητα στην επιχείρηση και τίθενται από αυτή σε διαρκή εκμετάλλευση καθώς και τα κτίσματα ή άλλου είδους κατασκευές που κατασκευάζονται από την υποκείμενη στο φόρο επιχείρηση σε ακίνητο που δεν ανήκει κατά κυριότητα σ` αυτή αλλά έχει βάσει οποιασδήποτε έννομης σχέσης τη χρήση του ακινήτου αυτού, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον εννέα χρόνων [όπως η διάταξη αυτή τροποποιήθηκε διαδοχικώς με τα άρθρα 24 παρ.3 του ν.1882/1990 (Α`43) και 9 παρ.4 του ν.1947/1991 (Α` 70)]».

4. Επειδή, εξάλλου, στο άρθρο 8 του προαναφερθέντος ν.1882/1990 ορίζεται ότι «16.Συμφωνητικά που καταρτίζονται μεταξύ επιτηδευματιών ή τρίτων για οποιανδήποτε συναλλαγή θεωρούνται μέσα σε δέκα (10) ημέρες από της ημερομηνίας καταρτίσεως και υπογραφής από την αρμόδια ΔΟΥ, άλλως είναι ανίσχυρα και δεν έχουν κανένα έννομο αποτέλεσμα». Με τη διάταξη αυτή δεν καθιερώνεται γενικώς το ανίσχυρο κάθε συμφωνητικού, δημοσίου ή ιδιωτικού, στο οποίο έχει καταχωρισθεί σύμβαση μεταξύ εμπόρων ή άλλων επιτηδευματιών ή μεταξύ εκείνων και τρίτων είτε τούτο, βάσει άλλων διατάξεων, είναι συστατικό είτε είναι αποδεικτικό της συμβάσεως, εφ` όσον τούτο δεν έχει υποβληθεί εμπροθέσμως προς θεώρηση στην αρμόδια ΔΟΥ, αλλά η δυσμενής αυτή συνέπεια ισχύει μόνον έναντι της φορολογικής αρχής, χωρίς η ακυρότητα να επεκτείνεται μεταξύ των συμβαλλομένων (ΑΠ 735, 761, 1698/2001-πρβλ.ΣτΕ 104/2004).

5. Eπειδή, εν προκειμένω, με την αναιρεσιβαλλομένη έγιναν δεκτά τα εξής: «Οι [ήδη αναιρεσείοντες] υπέβαλαν προς τη Β` ΔΟΥ Χανίων την488/8-12-1996 δήλωση έναρξης εργασιών με αντικείμενο εργασιών «Ενοικιαζόμενα δωμάτια υπό ανέγερση» και την 404/17-7-1997 δήλωση μεταβολής, με την οποία δήλωσαν την έναρξη λειτουργίας των ενοικιαζόμενων δωματίων.Την 9-9-1997 με τις 1772,1773 αιτήσεις τους προς την ανωτέρω οικονομική αρχή, ζήτησαν την επιστροφή ποσού 5.842.013 δραχμών που αφορούσαν σε φόρο προστιθέμενης αξίας, τον οποίο είχαν καταβάλει κατά το χρονικό διάστημα από 6-12-1996 έως και 31-8-1997 για αγαθά επενδύσεως, σύμφωνα με την[προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 26 παρ.4 περ. α` του ν.1642/1986] στην ως άνω επιχείρησή τους. Κατά τον έλεγχο που επακολούθησε, για τον οποίο συνετάγη η από 28-1-1998 έκθεση ελέγχουπροέκυψε ότι.η επιχείρηση δεν είχε δικαίωμα εκπτώσεως ή επιστροφής του ΦΠΑ που αναλογούσε στα πάγια αγαθά που είναι συνδεδεμένα με το έδαφος αλλά αυτός βάρυνε τους [αναιρεσείοντες], ως τελικούς καταναλωτές, ενώ όσον αφορούσε τα υπόλοιπα πάγια κινητά αγαθά ήταν δυνατό να συμψηφιστούν. Στο ως άνω συμπέρασμα οδηγήθηκε ο έλεγχοςαφού έλαβε υπόψη [,μεταξύ άλλων,] ότι: 1)2) ο πατέρας [των αναιρεσειόντων] .................... , με το 3718/19-12-1990 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αλικιανού Χανίων, αγόρασε οικόπεδο 957 τ.μ. στη θέση Λειβάδι Μάλεμε Χανίων, υπέβαλε το εν λόγω οικόπεδο και τη μέλλουσα να ανεγερθεί οικοδομή στις διατάξεις της κατ` όροφο ιδιοκτησίας και ακολούθως μεταβίβασε την ψιλή κυριότητα των οριζοντίων ιδιοκτησιών στους  [αναιρεσείοντες], παρακρατώντας την επικαρπία με αποτέλεσμα ο καθένας απ` αυτούς να έχει υποχρέωση ανέγερσης των δικών του οριζοντίων ιδιοκτησιών και 3) το από 1-12-1996 ιδιωτικό συμφωνητικό ενοικιαζομένων δωματίων μεταξύ του ανωτέρω επικαρπωτή και των [αναιρεσειόντων] που αφορά στην εν λόγω πολυόροφη οικοδομή, με διάρκεια μισθώσεως δέκα (10) ετών, αρχόμενη από 1-12-1996, κατατέθηκε εκπροθέσμως στην Α` ΔΟΥ Χανίων στις 3-11-1997, ενώ το μίσθωμα δεν είχε καταχωρηθεί στα τηρούμενα βιβλία ούτε είχε δηλωθεί από τον εκμισθωτή στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του έτους 1997. Ακολούθως, με βάση την ως άνω έκθεση ελέγχου εκδόθηκαν οι 6, 7, 10, 11 και 12 προσωρινές πράξεις ΦΠΑ με τις οποίες έγινε εκκαθάριση του φόρου και προέκυψε ότι έναντι του δηλωθέντος από τους [αναιρεσείοντες] προς επιστροφή ποσού φόρου 5.842.013 δραχμών, το βάσει του ελέγχου ποσό ανήρχετο σε 1.409.808 δραχμές, ήτοι διαφορά ποσού φόρου που εκπέσθηκε παρατύπως 4.792.130 δραχμές. Την άρνηση της φορολογικής αρχής να τους επιστρέψει το ως άνω ποσό των 5.842.013 δραχμών αμφισβήτησαν οι[αναιρεσείοντες] με προσφυγή». Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, έκρινε ότι ήταν νόμιμη η ως άνω άρνηση της φορολογικής αρχής, με την αιτιολογία, μεταξύ άλλων, ότι δεν προέκυψε ότι οι αναιρεσείοντες «είχαν τη χρήση του ακινήτου δυνάμει μισθωτικής σχέσεως διαρκείας τουλάχιστον εννέα ετών, αφού ούτε μισθωτήριο προσκομίσθηκε στη φορολογική αρχή κατά τη δήλωση έναρξης εργασιών της επιχείρησης ούτε δηλώθηκαν τα μισθώματα από τον εκμισθωτή και τους μισθωτές στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος οικ.έτους 1997 και στα βιβλία επιχείρησης, αντιστοίχως». Η κρίση αυτή, ανεξαρτήτως της διατυπώσεως της ειδικότερης αιτιολογίας της, είναι εν πάση περιπτώσει ορθή, δεδομένου ότι, κατά τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά με την αναιρεσιβαλλομένη, το από 1-12-1996 μισθωτήριο συμβόλαιο, με το οποίο μεταβιβάσθηκε στους αναιρεσείοντες η χρήση του ενδίκου ακινήτου, υπεβλήθη προς θεώρηση στη φορολογική αρχή την 3-11-1997, ήτοι εκπροθέσμως, με περαιτέρω συνέπεια το ανίσχυρο αυτού έναντι της φορολογικής αρχής. Επομένως, εφ` όσον δεν προκύπτει ότι συνέτρεχε, πάντως, η προϋπόθεση της χρήσεως από τους αναιρεσείοντες του ως άνω ακινήτου βάσει της προαναφερθείσας μισθωτικής σχέσεως για χρονικό διάστημα εννέα τουλάχιστον ετών, δεν ήταν επιστρεπτέος ο καταβληθείς από αυτούς φόρος προστιθεμένης αξίας για «αγαθά επενδύσεως» κατά την έννοια του άρθρου 26 παρ.4 περ. α` του ν.1642/1986. Ενόψει δε του ότι η ως άνω αιτιολογική βάση επαρκώς στηρίζει την κρίση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου περί του νομίμου της αρνήσεως της φορολογικής αρχής να επιστρέψει τον ως άνω φόρο, αποβαίνει αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων, οι οποίοι πλήττουν τις έτερες, επάλληλες αιτιολογικές βάσεις της ως άνω κρίσεως.

6. Επειδή, ενόψει των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα.

Δια ταύτα

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες, συμμέτρως, τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 2008 και η απόφαση  δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 28ης Ιανουαρίου 2009.

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας

Δ. Κωστόπουλος Α. Ζυγουρίτσα


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο παρών ιστοχώρος και όλα τα κείμενα και δεδομένα που εμπεριέχονται σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των νομοθετικών και διοικητικών κειμένων (Νόμοι,  Διατάγματα, Υπουργικές Αποφάσεις, ΠΟΛ., Διοικητικές Πράξεις και Λύσεις κ.α.), των νομολογιακών κειμένων (Δικαστικές Αποφάσεις κ.α.), των περιλήψεων αυτών και της τήρησής τους σε βάση δεδομένων, των συσχετίσεων μεταξύ τους και των ειδικών εργαλείων αναζήτησης, αποτελούν αντικείμενο ειδικής επεξεργασίας και πνευματικής δημιουργίας και προστατεύονται από την νομοθεσία περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων και δη  από τους νόμους  2121/1993,  2557/1997, 2819/2000, τη Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης (ν. 100/1975), τη Διεθνή Σύμβαση της Ρώμης (ν. 2054/1992) και τις Οδηγίες 91/100/ΕΟΚ, 92/100/ΕΟΚ, 93/83/ΕΟΚ, 93/98/ΕΟΚ ΚΑΙ 96/9/ΕΟΚ.
Η ιδιοκτησία επ’ αυτών αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: Η αναδημοσίευση και η με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγή, εξ’ ολοκλήρου, τμηματικά ή περιληπτικά, των οιωνδήποτε κειμένων ή δεδομένων περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστοχώρο, χωρίς την έγγραφη άδεια της δικαιούχου εταιρείας.


Email:
Θέμα:
Μήνυμα:
 
Δημιουργία νέας κατηγορίας

Your Categories

  • Δηλώσεις 2017
Up
Close
Close
Κλείσιμο