Αποτελέσματα live αναζήτησης

Αποφάσεις Δικαστηρίων 1999

Αποφάσεις Δικαστηρίων έτους 1999


ΣτΕ 3150/1999 Μισθωτοί. Δεν αποτελεί εισόδημα, ούτε υπόκειται σε φόρο κάθε παροχή που καταβάλλεται στο μισθωτό, με οποιαδήποτε ονομασία, εφόσον από το νόμο ή από τη φύση της προορίζεται για να καλύψει δαπάνες στις οποίες αυτός υποβάλλεται για την εκτέλεση της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί ή την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της, έστω και αν από την παροχή αυτή ωφελείται έμμεσα ο μισθωτός. Το άρθρο 1 περίπτ. 15 του Ν. 2459/1997 δεν συνεπάγεται τη φορολόγηση όλων αδιακρίτως των παροχών που καταβάλλονται στους μισθωτούς και δεν αποτελούν εισόδημα. Ενδεικτική η απαρίθμηση των παροχών που δεν αποτελούν εισόδημα (εδάφια 1 έως 5 της παραγράφου 4 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος). Το επίδομα που χορηγήθηκε στους Δικαστικούς Λειτουργούς δυνάμει του άρθρου 2 παρ. 3 του Ν. 2521/1997 αντικρύζει πραγματικές δαπάνες, έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί εισόδημα, ούτε συγκαλυμμένο φορολογικό προνόμιο. [ 27-09-1999 ]

ΣτΕ 2927/1999 α) Η έκθεση ελέγχου δεν αποτελεί πλήρη απόδειξη των γεγονότων, αλλά συνεκτιμάται ελευθέρως το περιεχόμενό της από το Δικαστήριο. β) Κατά τη διεξαγωγή φορολογικής δίκης, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διάδικου, την εξέταση μαρτύρων μόνο κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο και εφόσον ο ουσιαστικός νόμος δεν το αποκλείει. Η εξέταση μάρτυρα αποτελεί εξαιρετικό αποδεικτικό μέσο, γι αυτό πρέπει να εξηγείται η προσφυγή σ αυτό. γ) Οι απλές φωτοτυπίες εγγράφων λαμβάνονται επικουρικά υπόψη, αν το Δικαστήριο πείθεται για την ακρίβεια όσων αποδίδονται σ αυτά. [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 660/1999 Η αναζήτηση ποσού φόρου καταβληθέντος αχρεωστήτως πρέπει να γίνεται με αίτηση προς τη Φορολογική Αρχή ή ευθέως με προσφυγή προς το Διοικητικό Δικαστήριο εντός τριετίας από το τέλος του οικείου οικονομικού έτους εντός του οποίου καταβλήθηκε το ποσό και γεννήθηκε η αξίωση επιστροφής. Οποιαδήποτε συναφής προσφυγή δεν παρατείνει την προθεσμία αυτή (της τριετίας). [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 1461/1999 Δαπάνες καταβαλλόμενες σε εργαζόμενους για έξοδα που πραγματοποιούν αυτοί σε εκτός έδρας μετακινήσεις τους (διατροφή κ.λπ.), μπορούν να αναγνωρίζονται χωρίς πρωτογενή παραστατικά (εστιατορίων), αλλά μόνο με τα παραστατικά καταβολής (απόδειξη δαπάνης), εφόσον στα παραστατικά αυτά αναγράφονται τα πλήρη στοιχεία που προβλέπονται από το νόμο (άρθρο 24 του Π.Δ.99/1977 ή άρθρο 15 του Π.Δ.186/1992). [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 1461/1999 Η έκπτωση επί της αξίας πωληθέντος προϊόντος (ελαστικά επίσωστρα και αεροθάλαμοι) λόγω φθοράς από κατασκευαστικό λάθος δεν μπορεί να αναγνωριστεί, αν λόγω του αόριστου τρόπου εμφάνισης στα βιβλία και στοιχεία των σχετικών εγγραφών καθίσταται αδύνατος ο έλεγχος της παραγωγικότητας της υπόψη δαπάνης. [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 2061/1999 Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως κρίση περί τα πράγματα, δεν υπόκειται καταρχήν σε αναιρετικό έλεγχο. Ομως οι πλημμέλειες που αφορούν υποτιμολόγηση και μη έκδοση τιμολογίων πώλησης, συναρτώμενες και με την έκτασή τους, δεν θα μπορούσαν να διορθωθούν με την προσθήκη λογιστικών διαφορών. Επομένως η προσφυγή, σ αυτές τις περιπτώσεις, στον εξωλογιστικό προσδιορισμό των αποτελεσμάτων, είναι νόμιμη. [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 414/1999 Η συνιστώμενη δια κληροδοσίας ισόβια πρόσοδος δεν αποτελεί εισόδημα του κληροδόχου και δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος, αλλά σε φόρο κληρονομίας. (Σημείωση: Η κοινοποιηθείσα, με την εγκύκλιο Ε.15429/ΠΟΛ.334/1987, γνωμάτευση 637/1987 της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία η ανωτέρω ισόβια πρόσοδος αποτελεί εισόδημα, ανατρέπεται με την παρούσα απόφαση του Σ.τ.Ε.). [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 779/1999 Αν τα διαθέσιμα εκφράζονται σε ξένο νόμισμα, κατά την αποτίμηση στοιχείων της απογραφής αποτιμώνται σε δραχμές και τυχόν θετική συναλλαγματική διαφορά αποτελεί ακαθάριστο έσοδο υποκείμενο, κατά την έννοια του άρθρου 7, περ. β του Ν.1676/1986, στον Ειδικό Φόρο Τραπεζικών Εργασιών (ΕΦΤΕ). [ 01-01-1999 ]

ΣτΕ 1315/1999 Σε περίπτωση έκδοσης μερικού φύλλου ελέγχου προσδιορισμού του φόρου, δια του οποίου φύλλου η υποβληθείσα δήλωση χαρακτηρίζεται ανακριβής, η φορολογική αρχή νομίμως επιβάλλει τον προβλεπόμενο πρόσθετο φόρο, χωρίς να αναμείνει την έκδοση συμπληρωματικού φύλλου ελέγχου για τυχόν πρόσθετα εισοδήματα. [ 01-01-1999 ]