ΠΟΛ.1175/13.6.1995

Εκπτωση εξόδων κηδείας

13 Ιούν 1995

Taxheaven.gr
Αθήνα, 13 Ιουνίου 1995
Αρ.Πρωτ.1070416/481/Α0013

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝ.Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛ.& Δ.Π.
Δ/ΝΣΗ ΦΟΡ/ΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΤΜΗΜΑ Α'

ΠΟΛ 1175

ΘΕΜΑ: 'Εκπτωση εξόδων κηδείας.

1070416/481/Α0013/

Με αφορμή προφορικά ερωτήματα σχετικά με το πιο πάνω θέμα, σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία για τη φορολογία κληρονομιών, για την επιβολή του φόρου κληρονομίας από την αξία της κληρονομιαίας περιουσίας εκπίπτονται - ως βάρη της κληρονομίας - τα έξοδα κηδείας του κληρονομουμένου. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν δικαιολογητικά για τα έξοδα κηδείας, εκπίπτεται ποσό 200.000 δραχμών, το οποίο μπορεί να αναπροσαρμόζεται με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών (άρθρο 22 ν.δ.118/1973).
Ο νομοθέτης, με τη θέσπιση της διάταξης του άρθρου 22, αναγνωρίζει ότι με το θάνατο του προσώπου δημιουργούνται κάποια βάρη στους κληρονόμους του (απόρροια του θανάτου), τα οποία δεν μπορούν αυτοί να αποφύγουν (έξοδα κηδείας, δημοσίευσης διαθήκης, έκδοσης κληρονομητηρίου, απογραφής κ.λπ.). Σκοπός της
νομοθετικής ρύθμισης είναι η ανακούφιση - κατά, κάποιο τρόπο - των κληρονόμων, καθιερώνοντας απευθείας την έκπτωση των πιο πάνω βαρών από την αξία της κληρονομιαίας περιουσίας και όχι μετά από αίτηση των κληρονόμων και αιτιολογημένη απόφαση της ΔΟΥ, όπως αντίθετα προβλέπεται από το άρθρο 21 παραγρ. 3-5 του ν.δ. 118/1973 για την έκπτωση χρεών.
Αποτέλεσμα της νομοθετικής βούλησης είναι τόσο η διατύπωση του προϊσχύσαντος ν.1641/1919 (άρθρο 8) όσο και η διατύπωση του ισχύοντος ν.δ.118/1973 (άρθρο 22). Επειδή δε τα έξοδα κηδείας ανέρχονται συνήθως σε υψηλά ποσά, καθορίζεται το ελάχιστο προς έκπτωση ποσό, το οποίο κατά χρονικά διαστήματα αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τις κρατούσες οικονομικές συνθήκες (1.000 ή 500 δρχ. με βάση το ν.1641/1919 και αργότερα 10.000, 30.000, 50.000 και 200.000 δρχ. σταδιακά μέχρι σήμερα). Εάν όμως υφίστανται αποδείξεις ότι τα έξοδα είναι ψηλότερα, δεν υπάρχει περιορισμός, οπότε εκπίπτεται το πράγματι δαπανηθέν ποσό (σχετ. εγκ. Υπ. Οικ. 53/1973 παραγρ. 64).
Από τη θέσπιση της φορολογίας κληρονομιών, ουδέποτε συναρτήθηκε η έκπτωση του ελαχίστου ποσού των εξόδων κηδείας από την ιδιότητα του κληρονομουμένου ως ασφαλισμένου σε κάποιον οργανισμό ή από την καταβολή στους κληρονόμους αυτού κάποιου βοηθήματος προς κάλυψη των εξόδων κηδείας από τον ασφαλιστικό του φορέα. Αντιθέτως, οι εκάστοτε υφιστάμενες διατάξεις διατυπώνουν την προφανή νομοθετική βούληση για παροχή κάποιου ελάχιστου βοηθήματος στους συγγενείς του θανόντος με τη μορφή της έκπτωσης αξίας από την κληρονομιαία περιουσία, πέρα από κάθε τυχόν άλλη σχετική καταβολή.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει σαφώς ότι, στην περίπτωση που οι υπόχρεοι για την υποβολή δήλωσης φόρου κληρονομίας δεν συνυποβάλουν κάποιο αποδεικτικό στοιχείο (π.χ. τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών κ.λπ.), εκπίπτεται από την αξία της κληρονομιαίας περιουσίας ποσό δρχ. 200.000 ως έξοδα κηδείας, αυτοδίκαια εκ του νόμου, ακόμη κι αν δεν έχει περιληφθεί αυτό στην οικεία δήλωση, χωρίς σε καμιά περίπτωση να εξετάζεται αν ο κληρονομούμενος ήταν ασφαλισμένος σε κάποιο ασφαλιστικό οργανισμό και ως εκ της ιδιότητας του αυτής οι κληρονόμοι του έλαβαν ή είχαν το δικαίωμα να λάβουν κάποιο βοήθημα έναντι των εξόδων κηδείας.
Μόνο στην περίπτωση που οι υπόχρεοι συνυποβάλουν δικαιολογητικά εξόδων κηδείας, τα οποία υπερβαίνουν το ποσό των 200.000 δρχ. ή το εκάστοτε ισχύον, εκπίπτεται το πράγματι δαπανηθέν ποσό ή - αν έχουν εισπράξει ήδη τμήμα αυτού από το ασφαλιστικό οργανισμό του θανόντος εκπίπτεται η διαφορά μεταξύ του πράγματι δαπανηθέντος ποσού και του καταβληθέντος βοηθήματος.
Οι ΔΟΥ, στις οποίες κοινοποιείται η παρούσα, παρακαλούνται για την πιστή εφαρμογή της.


Taxheaven.gr