ΣτΕ 1976/1998

Για να πάψει να βαρύνεται πλοίο υπό ελληνική σημαία με φόρο και εισφορά, κατά το άρθρο 1 του Ν.27/1975, ως αναγκαίο στοιχείο μεταβίβασης της κυριότητας με πλειστηριασμό ή διάλυση (του πλοίου), απαιτείται η καταχώριση στο νηολόγιο περίληψης της οικείας κατακυρωτικής έκθεσης, ανεξάρτητα από τον τόπο διενέργειας του πλειστηριασμού.



Σχόλια:


1 Ιαν 1998

Taxheaven.gr
Διακοπή φορολόγησης πλοίου Σ.τ.Ε.: 1976/1998 Για να πάψει να βαρύνεται πλοίο υπό ελληνική σημαία με φόρο και εισφορά, κατά το άρθρο 1 του Ν.27/1975, ως αναγκαίο στοιχείο μεταβίβασης της κυριότητας με πλειστηριασμό ή διάλυση (του πλοίου), απαιτείται η καταχώριση στο νηολόγιο περίληψης της οικείας κατακυρωτικής έκθεσης, ανεξάρτητα από τον τόπο διενέργειας του πλειστηριασμού. <------> 8. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο οικονομικός έφορος πλοίων Πειραιώς επέβαλε, με την ένδικη πράξη του, σε βάρος της αιτούσας εταιρίας, φόρο του Ν.27/1975 και το παρομαρτούν πρόστιμο, με την αιτιολογία ότι η εταιρία αυτή δεν είχε υποβάλει φορολογική δήλωση του έτους 1983 για το δεξαμενόπλοιό της "......", το οποίο κατά το έτος αυτό ήταν εγγεγραμμένο στα ελληνικά νηολόγια. Η αιτούσα ισχυρίσθηκε ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας ότι, κατά το υπόλοιπο έτος το εν λόγω πλοίο δεν της ανήκε κατά κυριότητα, δεδομένου ότι τούτο είχε εκπλειστηριασθεί στο Κουβέιτ στις 12.1.1982 και είχε αγορασθεί από αλλοδαπή εταιρία, προσκόμισε δε βεβαίωση περί του πλειστηριασμού του προξενικού γραφείου της Πρεσβείας της Ελλάδας στο Κουβέιτ. Το δικάσαν Διοικητικό Εφετείο έκρινε ότι το επίμαχο πλοίο εξακολουθούσε κατά το έτος 1983 να ανήκει κατά κυριότητα στην αιτούσα, με συνέπεια η τελευταία να οφείλει τον ένδικο φόρο, διότι μέχρι το έτος αυτό δεν είχε γίνει εγγραφή στο νηολόγιο περί της μεταβίβασης της κυριότητας. Η κρίση αυτή του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου είναι νόμιμη διότι, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν σε προηγούμενη σκέψη, εφόσον μέχρι το έτος 1983 δεν είχε καταχωρηθεί στο νηολόγιο περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης του (φερόμενου ως διενεργηθέντος στο Κουβέιτ) δημόσιου πλειστηριασμού, το πλοίο εξακολουθούσε να λογίζεται κατά το έτος αυτό υπό ελληνική σημαία και να οφείλεται γι' αυτό ο φόρος του Ν.27/1975 και είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος λόγος αναίρεσης. 9. Επειδή, τέλος, με την κρινόμενη αίτηση προβάλλεται ότι η αιτούσα με την προσφυγή της είχε ισχυρισθεί ότι το επίμαχο πλοίο είχε διαλυθεί το έτος 1982, πράγμα το οποίο δέχεται και η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία έσφαλε διότι δεν απέδωσε έννομη σημασία στο γεγονός αυτό και δεν δέχθηκε ότι εκ του λόγου τούτου δεν οφειλόταν φόρος για το έτος 1983. Ο λόγος όμως αυτός αναίρεσης ερείδεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης και πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι ούτε η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, όπως προκύπτει από το περιεχόμενό της, ότι το εν λόγω πλοίο είχε διαλυθεί το έτος 1982, ούτε η αιτούσα είχε προβάλει τέτοιον ισχυρισμό με την προσφυγή της, αλλά είχε αορίστως αναφέρει τη διάλυση του πλοίου στο επί της προσφυγής υπόμνημά της.
Taxheaven.gr