ΣτΕ 4119/1997

Για να γίνει δεκτή η έκπτωση επισφαλών απαιτήσεων, δεν αρκεί η κήρυξη προσώπου σε κατάσταση πτώχευσης και κήρυξη παύσης των εργασιών της πτώχευσης. Απαιτείται ν αποδειχθεί ότι εξέλιπε κάθε πιθανότητα είσπραξης της απαίτησης, παραθέτοντας την περιουσιακή κατάσταση του πτωχεύσαντος, την τυχόν ύπαρξη ασφαλειών κ.λπ. (απόφαση κατά πλειοψηφία)



Σχόλια:


1 Ιαν 1997

Taxheaven.gr


Επισφαλείς απαιτήσεις προς έκπτωση
Σ.τ.Ε.: 4119/1997

Για να γίνει δεκτή η έκπτωση επισφαλών απαιτήσεων, δεν αρκεί η κήρυξη προσώπου
σε κατάσταση πτώχευσης και κήρυξη παύσης των εργασιών της πτώχευσης. Απαιτείται
ν' αποδειχθεί ότι εξέλιπε κάθε πιθανότητα είσπραξης της απαίτησης, παραθέτοντας
την περιουσιακή κατάσταση του πτωχεύσαντος, την τυχόν ύπαρξη ασφαλειών κ.λπ.
(απόφαση κατά πλειοψηφία)


15. Επειδή, κατά το άρθρο 35, παρ. 1, περ. στ' του Ν.Δ.3323/1955, από τα
ακαθάριστα έσοδα της επιχειρήσεως αφαιρούνται "αι δι' οριστικών εγγραφών
αποσβέσεις επισφαλών απαιτήσεων". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο
φορολογούμενος που ισχυρίζεται ότι ορισμένη απαίτησή του είναι επισφαλής και
προβαίνει σε έκπτωσή της, οφείλει να αποδείξει το επισφαλές της απαιτήσεως, με
θετικά και συγκεκριμένα στοιχεία, πιθανολογούντα το μη εισπράξιμο αυτής υπό τις
συντρέχουσες ειδικές περιστάσεις, αναγόμενες κυρίως στην αφερεγγυότητα του
οφειλέτη (βλ. Σ.τ.Ε. 2245/1991 κ.λπ.). Εν προκειμένω, το Διοικητικό Εφετείο
αναγνώρισε προς έκπτωση, ως επισφαλείς, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες απαιτήσεις
της αναιρεσίβλητης κατά πτωχευσάντων οφειλετών: ........., ενόψει αποφάσεων των
Πολυμελών Πρωτοδικείων Αθηνών και Πειραιά, με τις οποίες κηρύχθηκε η παύση των
εργασιών των πτωχεύσεων των ως άνω εταιριών λόγω έλλειψης της αναγκαίας
περιουσίας για τη συνέχιση των εργασιών τους. Η κρίση, όμως, αυτή του
Διοικητικού Εφετείου, κατά την άποψη που πλειοψήφησε στο Δικαστήριο, δεν είναι
νόμιμη, διότι μόνη η κήρυξη προσώπου σε κατάσταση πτώχευσης, λόγω παύσεως των
πληρωμών, καθώς και η κήρυξη της παύσεως των εργασιών της πτώχευσης, λόγω
ελλείψεως ή αδυναμίας εξευρέσεως των αναγκαίων χρημάτων προς συνέχιση των
εργασιών της, δεν δημιουργούν, ούτε αποδεικνύουν εξ αντικειμένου αφερεγγυότητα
του πτωχεύσαντος, το Δικαστήριο δε πρέπει να αιτιολογήσει περαιτέρω την κρίση
του ότι εξέλιπε κάθε πιθανότητα είσπραξης της απαιτήσεως, παραθέτοντας και τα
λοιπά περιστατικά, από τα οποία εξαρτάται η εν όλω ή εν μέρει είσπραξή της,
όπως η περιουσιακή κατάσταση του πτωχεύσαντος, η τυχόν ύπαρξη ασφαλειών κ.λπ.
Συνεπώς, για το λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση, η
προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά το μέρος αυτό. Κατά τη γνώμη,
όμως, του Προέδρου του Τμήματος Γ. Κουτνατζή, η ως άνω κρίση του Διοικητικού
Εφετείου περί του επισφαλούς των επίδικων απαιτήσεων, στηριζόμενη στο γεγονός
της παύσεως των εργασιών της πτώχευσης ελλείψει χρημάτων, είναι επαρκώς
αιτιολογημένη και ο περί του αντιθέτου λόγος αναιρέσεως θα έπρεπε να απορριφθεί
ως αβάσιμος.


Taxheaven.gr