Άρθρα

Ο Φ.Π.Α. που επιβάλλεται στις μισθώσεις Ε.Ε. μέχρι 9 θέσεων δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό του δικαιώματος χρήσεως του παγίου περιουσιακού στοιχείου συμφώνα με το ΔΠΧΑ 16 «μισθώσεις» - ΣΟΛ ΑΕ

22 Μάι 2020

Taxheaven.gr

 
Αναδημοσίευση από το Ενημερωτικό Δελτίο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 2020 της ΣΟΛ Α.Ε.
www.solcrowe.gr


ΕΡΩΤΗΜΑ


Εταιρεία που έχει υιοθετήσει το λογιστικό πλαίσιο των Δ.Π.Χ.Α, στην χρήση 2019, θα εφαρμόσει τις απαιτήσεις του ΔΠΧΑ 16, σύμφωνα με τις οποίες οι λειτουργικές μισθώσεις, εφεξής, αντιμετωπίζονται λογιστικά με καταχώριση δικαιώματος χρήσεως περιουσιακού στοιχείου, αποτιμούμενου στην παρούσα αξία των καταβαλλόμενων μισθωμάτων και αντίστοιχης υποχρεώσεως.

Η εταιρεία σύνηψε στην χρήση 2019 σύμβαση μίσθωσης ΙΧ αυτοκινήτου πέντε θέσεων.

Δεδομένου ότι, κατά την αγορά επιβατικών Ι.Χ. αυτοκινήτων μέχρι εννέα (9) θέσεων, ο Φ.Π.Α. προσαυξάνει το κόστος κτήσεώς τους, στην περίπτωση μισθώσεως ενός τέτοιου αυτοκινήτου, προκειμένου να υπολογιστεί το ποσό του δικαιώματος χρήσεως, τα μισθώματα θα προεξοφληθούν καθαρά από τον ΦΠΑ ή συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ;

ΓΝΩΜΗ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

Σύμφωνα με την παράγραφο 16 του ΔΛΠ 16, «Το κόστος ενός στοιχείου των ενσώματων παγίων περιλαμβάνει:

(α) την τιμή αγοράς του, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγικών δασμών και των μη επιστρεπτέων φόρων αγοράς μετά την αφαίρεση εμπορικών εκπτώσεων και μειώσεων τιμών,

(β) κάθε κόστος που αφορά άμεσα τη θέση του περιουσιακού στοιχείου στην τοποθεσία και την κατάσταση που απαιτείται για τη λειτουργία που η διοίκηση έχει προσδιορίσει, …………….. ……………………………………………………».

Σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 30 του Ν. 2859/2000, «δεν παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης του φόρου με τον οποίο έχουν επιβαρυνθεί οι δαπάνες αγοράς, εισαγωγής ή ενδοκοινοτικής απόκτησης επιβατικών αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης μέχρι εννέα (9) θέσεων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων, σκαφών και αεροσκαφών ιδιωτικής χρήσης που προορίζονται για αναψυχή ή αθλητισμό, καθώς και οι δαπάνες καυσίμων, επισκευής, συντήρησης, μίσθωσης και κυκλοφορίας αυτών γενικά».

Ο ΦΠΑ αγοράς ενός επιβατικού αυτοκινήτου αποτελεί μη εκπιπτόμενο φόρο και συνεπώς, εάν η εταιρεία αγόραζε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, θα καταχώριζε στο κόστος κτήσεως τον ΦΠΑ αγοράς του αυτοκινήτου αυτού.

Στην παράγραφο 24 του ΔΠΧΑ 16 αναφέρεται ότι « Το κόστος του περιουσιακού στοιχείου με δικαίωμα χρήσης αποτελείται από:

(α) το ποσό της αρχικής επιμέτρησης της υποχρέωσης από τη μίσθωση, όπως περιγράφεται στην παράγραφο 26».



Στην παράγραφο 26 του ΔΠΧΑ 16 αναφέρεται ότι: «Κατά την ημερομηνία έναρξης της μισθωτικής περιόδου, ο μισθωτής επιμετρά την υποχρέωση από τη μίσθωση στην παρούσα αξία των μισθωμάτων τα οποία παραμένουν ανεξόφλητα κατά την ημερομηνία αυτή».

Κατά τους ορισμούς του ΔΠΧΑ 16 ως μισθώματα θεωρούνται οι καταβολές τις οποίες πραγματοποιεί ο μισθωτής προς τον εκμισθωτή και αφορούν το δικαίωμα χρήσεως του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου.

Οι καταβολές μισθωμάτων που πραγματοποιεί ο μισθωτής προς τον εκμισθωτή περιλαμβάνουν ΦΠΑ, ο οποίος είναι μη εκπεστέος φόρος.

Ο φόρος προστιθέμενης αξίας (Φ.Π.Α.) για τα έξοδα μίσθωσης αυτοκινήτων οφείλεται από τον μισθωτή και η υποχρέωση γεννάται κατά την έκδοση των περιοδικών τιμολογίων μισθώσεως του εκμισθωτή, δηλαδή ο Φ.Π.Α. δεν οφείλεται κατά την υπογραφή της συμβάσεως μισθώσεως του αυτοκινήτου. Ο εκμισθωτής ενεργεί ως εισπράκτορας των φορολογικών αρχών και απλώς εισπράττει τον Φ.Π.Α. μέσω του περιοδικού τιμολογίου μισθώσεως. Ως εκ τούτου, για τον μισθωτή, ο Φ.Π.Α. πρέπει να θεωρηθεί «εισφορά» που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Διερμηνείας της Ε.Δ.Δ.Χ.Α. 21 «εισφορές».

Στην παράγραφο 4 της Διερμηνείας αναφέρεται ότι «Για τους σκοπούς της παρούσας Διερμηνείας, η εισφορά είναι μια εκροή πόρων που ενσωματώνουν οικονομικά οφέλη η οποία επιβάλλεται από τα κράτη σε οντότητες σύμφωνα με τη νομοθεσία (δηλαδή νόμους και/ή κανονιστικές ρυθμίσεις), εκτός από τα ακόλουθα:

(α) εκροές πόρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής άλλων Προτύπων (όπως φόροι εισοδήματος που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΔΛΠ 12 Φόροι Εισοδήματος) και

(β) πρόστιμα ή άλλες κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις της νομοθεσίας.».

Στην παράγραφο 11 της Διερμηνείας αναφέρεται ότι: «Η υποχρέωση για την καταβολή εισφοράς καταχωρίζεται σταδιακά εάν το δεσμευτικό γεγονός συμβεί κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου (ήτοι εάν η δραστηριότητα που ενεργοποιεί την καταβολή της εισφοράς, όπως προσδιορίζεται από τη νομοθεσία, παρατηρείται σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο). Για παράδειγμα, αν το δεσμευτικό γεγονός είναι η παραγωγή εσόδων κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου, η αντίστοιχη υποχρέωση καταχωρίζεται κατά το διάστημα στο οποίο η οικονομική οντότητα παράγει τα εν λόγω έσοδα.».

Συμπερασματικά, ο Φ.Π.Α. δεν αποτελεί μέρος των μισθωμάτων, πρέπει να θεωρηθεί «εισφορά» που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Διερμηνείας Ε.Δ.Δ.Χ.Α. 21 «εισφορές» και, κατά συνέπεια, πρέπει να καταχωρίζεται ως έξοδο του μισθωτή, κατά την έκδοση του τιμολογίου. Δεν αποτελεί μέρος της υποχρεώσεως από την μίσθωση και δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στις καταβολές μισθωμάτων, προκειμένου να υπολογιστεί το κόστος του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου.  


Taxheaven.gr