Αποτελέσματα live αναζήτησης

Άρθρα Εκτίμηση των αναμενόμενων ζημιών πιστώσεων, επί των εμπορικών απαιτήσεων, εφαρμόζοντας τις οδηγίες του ΔΠΧΑ 9 - ΣΟΛ ΑΕ

Δημοσιεύθηκε στις : [ 07-02-2020 ]
Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

Άρθρα
Εκτίμηση των αναμενόμενων ζημιών πιστώσεων, επί των εμπορικών απαιτήσεων, εφαρμόζοντας τις οδηγίες του ΔΠΧΑ 9 - ΣΟΛ ΑΕ


Αναδημοσίευση από το Ενημερωτικό Δελτίο Νοεμβρίου 2019 της ΣΟΛ Α.Ε.

www.solcrowe.gr

Δρ. Σταμάτιος Δρίτσας
Ορκωτός Ελεγκτής Λογιστής
Επικεφαλής Επιστημονικού Συμβουλίου ΣΟΛ Crowe


Εκτίμηση των αναμενόμενων ζημιών πιστώσεων1, επί των εμπορικών απαιτήσεων, εφαρμόζοντας τις οδηγίες του ΔΠΧΑ 9


Οι οντότητες, οι οποίες δεν είναι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, προκειμένου να εκτιμήσουν τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες επί των εμπορικών τους απαιτήσεων, εφαρμόζοντας τις οδηγίες του ΔΠΧΑ 9, υιοθετούν συνήθως την  απλοποιημένη μέθοδο υπολογισμού. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή το ποσό των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών υπολογίζεται σε ατομική ή σε συλλογική βάση ή σε συνδυασμό και των δύο.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες, διάφορες οντότητες εφαρμόζοντας την απλοποιημένη μέθοδο υπολογισμού των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών σύμφωνα με τις οδηγίες του ΔΠΧΑ 9, χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό της ατομικής και της συλλογικής εκτίμησης του ποσού των πιστωτικών ζημιών. Ως προς τη συλλογική εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών), συνήθως χρησιμοποιείται ένας «πίνακας προβλέψεων» (βλέπε σχετική αναφορά στην παράγραφο Β5.5.35 στη συνέχεια). Ως προς τον ατομικό υπολογισμό, εφαρμόζουν ανά περίπτωση πελάτη μία συγκεκριμένη πιθανότητα αθέτησης επί της καθαρής αξίας της απαίτησης (βλέπε σχετικά στη συνέχεια). Στην περίπτωση των εμπορικών απαιτήσεων με αντισυμβαλλόμενο το Ελληνικό Δημόσιο χρησιμοποιείται ως βέλτιστη πιθανότητα αθέτησης το  6,71%, βάσει των τιμών ομολόγων 31/12/2018 «Ελληνικών Εταιρικών Ομολόγων» («Greek Corporate Bonds»).

Περαιτέρω, οι νέες απαιτήσεις του ΔΠΧΑ 9 εφαρμόζονται αναδρομικά, σε συνέπεια και με τις απαιτήσεις του ΔΛΠ 8. Ωστόσο, στο πρότυπο προβλέπονται μία σειρά από εξαιρέσεις σε το γενικό κανόνα της αναδρομικής εφαρμογής. Όταν τα συγκριτικά στοιχεία των προηγούμενων περιόδων δεν αναμορφώνονται, οι οποίες διαφορές εντοπίζονται μεταξύ των λογιστικών υπολοίπων των περιόδων αυτών και των νέων λογιστικών υπολοίπων τα οποία διαμορφώνονται από την εφαρμογή του ΔΠΧΑ 9 πρέπει να αναγνωρίζονται στο υπόλοιπο έναρξης των κερδών εις νέον (ή σε άλλο συστατικό της καθαρής θέσης, εάν αυτό είναι κατάλληλο), κατά την ετήσια περίοδο αναφοράς, στην οποία εφαρμόζεται για πρώτη φορά το υπό συζήτηση πρότυπο. Πάντως, όταν μία οντότητα αποφασίζει να αναμορφώσει τα συγκριτικά στοιχεία των προηγούμενων περιόδων, οι αναμορφώσεις αυτές πρέπει να αντανακλούν όλες τις απαιτήσεις του ΔΠΧΑ 9.

Όσον αφορά το λογιστικό χειρισμό της μεταβολής του σωρευμένου λογιστικού υπολοίπου των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, οι οποίες προκύπτουν  από τη συλλογική εκτίμηση, βάσει ενός πίνακα προβλέψεων, από χρήση σε χρήση, ή μεταγενέστερα από την πρώτη εφαρμογή του ΔΠΧΑ 9 είναι μάλλον προφανές ότι αυτές αναγνωρίζονται στα αποτελέσματα της χρήσης στην οποία έλαβε χώρα η μεταβολή.

Ειδικότερα, τα κέρδη ή ζημίες που προκύπτουν από τα χρηματοοικονομικά στοιχεία τα οποία μεταγενέστερα αποτιμώνται στο αποσβέσιμο κόστος και τα οποία είναι υποκείμενα σε απομείωση, σύμφωνα με τις οδηγίες των παραγράφων 5.2.1 και 5.2.2, αναγνωρίζονται στην κατάσταση αποτελεσμάτων όταν τα στοιχεία αυτά διαγράφονται ή απομειώνονται ή κατά την διαδικασία απόσβεσής τους.

Ωστόσο, στις περιπτώσεις της ατομικής εκτίμησης των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών τίθεται ένα θέμα προβληματισμού ως προς το λογιστικό χειρισμό της αναστροφής της σχηματισμένου σωρευμένου υπολοίπου των αναμενόμενων ζημιών αθέτησης, ή του αρχικά σχηματισμένου υπολοίπου κατά την πρώτη εφαρμογή του ΔΠΧΑ 9, όταν τελικά εισπραχθεί η συνολική απαίτηση από το Ελληνικό Δημόσιο σε μεταγενέστερο χρόνο.

Για την προσέγγιση του θέματος αυτού εξετάζονται τα εξής:

Στο πλαίσιο της εφαρμογής της απλοποιημένης μεθόδου, οι εμπορικές απαιτήσεις ομαδοποιούνται σε κατηγορίες πελατών που έχουν κοινό πιστωτικό προφίλ και οι αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες υπολογίζονται για ολόκληρη της «διάρκεια της ζωής της απαίτησης» με τον τύπο:



Όπου:
- ΑΖΠΑ: Αναμενόμενη Ζημία Πιστωτικής Αθέτησης (σταθμισμένη με την πιθανότητα αθέτησης).
- ΠΑ: Πιθανότητα Αθέτησης των υποχρεώσεων πληρωμής ενός αντισυμβαλλόμενου
- ΠΖΠΑ: Ποσοστό Ζημίας λόγω Πιστωτικής Αθέτησης.
- ΛΥΕΑ: Λογιστικό Υπόλοιπο Εμπορικής Απαίτησης (αφού έχει αφαιρεθεί η ρευστοποιήσιμη αξία των εξασφαλίσεων).
- ΚΑΑ: Καθαρή Αξία απαιτήσεων

Για την ομαδοποίηση των πελατών χρησιμοποιούνται κριτήρια όπως η γεωγραφική περιοχή, το είδος του προϊόντος, η διαβάθμιση του πελάτη, η εξασφάλιση, ή η ασφάλιση των εμπορικών πιστώσεων και το είδος του πελάτη.

Για την πιθανότητα αθέτησης, χρησιμοποιούνται, ανά ομάδα πελατών, σταθεροί συντελεστές υπολογισμού, οι οποίοι προκύπτουν, βάσει της εμπειρίας της οντότητας από το ιστορικό πιστωτικών ζημιών ή συντελεστές που σχετίζονται με το διάστημα καθυστέρησης ανά ομάδα πελατών.

Ως προς την εφαρμογή της απλοποιημένης μεθόδου, η παράγραφος Β5.5.35 του ΔΠΧΑ 9 εξηγεί ότι μια οικονομική οντότητα μπορεί να χρησιμοποιεί πρακτικές λύσεις κατά την επιμέτρηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών εάν αυτές συνάδουν με τις αρχές της παραγράφου 5.5.17 του προτύπου. Ένα παράδειγμα πρακτικής λύσης είναι ο υπολογισμός των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών για εμπορικές απαιτήσεις χρησιμοποιώντας έναν πίνακα προβλέψεων. Η οικονομική οντότητα χρησιμοποιεί την πείρα της από το ιστορικό πιστωτικών ζημιών (ύστερα από προσαρμογή, όπως ενδείκνυται σύμφωνα με τις παραγράφους Β5.5.51–Β5.5.52, βλέπε σχετικά στη συνέχεια) για εμπορικές απαιτήσεις προκειμένου να υπολογίσει τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες δωδεκαμήνου ή τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες καθ' όλη τη διάρκεια ζωής για τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, όπως ενδείκνυται. Ένας πίνακας προβλέψεων θα μπορούσε, για παράδειγμα, να καθορίζει σταθερούς συντελεστές προβλέψεων, ανάλογα με τις ημέρες που είναι σε καθυστέρηση η εμπορική απαίτηση (για παράδειγμα, 1 τοις εκατό εάν δεν είναι σε καθυστέρηση, 2 τοις εκατό εάν είναι σε καθυστέρηση λιγότερες από 30 ημέρες, 3 τοις εκατό εάν είναι σε καθυστέρηση περισσότερες από 30 ημέρες αλλά λιγότερες από 90 ημέρες, 20 τοις εκατό εάν είναι σε καθυστέρηση από 90 έως 180 ημέρες κ.λπ.). Ανάλογα με τη διαφοροποίηση της πελατειακής της βάσης, η οικονομική οντότητα χρησιμοποιεί κατάλληλες ομαδοποιήσεις, εάν η πείρα της από το ιστορικό πιστωτικών ζημιών καταδεικνύει σημαντικές διαφορές στις κατανομές ζημιών για διαφορετικές ομάδες πελατών. Στα παραδείγματα κριτηρίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ομαδοποίηση περιουσιακών στοιχείων περιλαμβάνονται η γεωγραφική περιοχή, το είδος προϊόντος, η διαβάθμιση πελάτη, η εξασφάλιση ή η ασφάλιση εμπορικών πιστώσεων και το είδος πελάτη (όπως χονδρικής ή λιανικής).

Ειδικές οδηγίες για το θέμα της εκτίμησης των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών βάσει του πιστωτικού κινδύνου του πελάτη, παρέχονται από την παράγραφο Β5.5.36 του ΔΠΧΑ 9, η οποία παραπέμπει στην παράγραφο 5.5.9 του προτύπου σύμφωνα με την οποία, όταν μια οικονομική οντότητα καθορίζει αν ο πιστωτικός κίνδυνος για ένα χρηματοοικονομικό μέσο έχει αυξηθεί σημαντικά, πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη μεταβολή του κινδύνου αθέτησης μετά την αρχική αναγνώριση.

Επίσης, στην παράγραφο Β5.5.37 εξηγείται ότι, όταν η διοίκηση της οντότητας  ορίζει την αθέτηση για τους σκοπούς του καθορισμού του κινδύνου αθέτησης, εφαρμόζει ορισμό της αθέτησης που συνάδει με τον ορισμό που χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της εσωτερικής διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου για το σχετικό χρηματοοικονομικό μέσο και λαμβάνει υπόψη ποιοτικούς δείκτες (για παράδειγμα, χρηματοοικονομικές ρήτρες), κατά περίπτωση. Ωστόσο, υπάρχει ένα μαχητό τεκμήριο ότι πρέπει να θεωρείται ότι υφίσταται αθέτηση το αργότερο 90 ημέρες αφού ένα χρηματοοικονομικό μέσο εμφανίσει καθυστέρηση, εκτός εάν η οικονομική οντότητα έχει λογικές και βάσιμες πληροφορίες από τις οποίες προκύπτει ότι ένα κριτήριο αθέτησης που καθορίζει μεγαλύτερη καθυστέρηση είναι καταλληλότερο. Ο ορισμός της αθέτησης που χρησιμοποιείται για αυτούς τους σκοπούς πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια για όλα τα χρηματοοικονομικά μέσα, εκτός εάν προκύψουν πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι ένας διαφορετικός ορισμός της αθέτησης είναι καταλληλότερος για ένα συγκεκριμένο χρηματοοικονομικό μέσο.

Στην παράγραφο 5.5.15 του ΔΠΧΑ 9 προβλέπεται ότι, παρά τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 5.5.3 και 5.5.5, μια οικονομική οντότητα επιμετρά πάντοτε την πρόβλεψη ζημίας σε ποσό ίσο με τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες καθ' όλη τη διάρκεια ζωής για: α) εμπορικές απαιτήσεις ή συμβατικά περιουσιακά στοιχεία που προκύπτουν από συναλλαγές οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΔΠΧΑ 15, και (i) δεν περιέχουν σημαντικό σκέλος χρηματοδότησης (ή όταν η οικονομική οντότητα εφαρμόζει την πρακτική λύση για συμβάσεις ετήσιας ή μικρότερης διάρκειας) σύμφωνα με το ΔΠΧΑ 15 ή (ii) περιέχουν σημαντικό σκέλος χρηματοδότησης σύμφωνα με το ΔΠΧΑ 15, εάν η οικονομική οντότητα επιλέξει ως λογιστική πολιτική της την επιμέτρηση της πρόβλεψης ζημίας σε ποσό ίσο με τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες καθ' όλη τη διάρκεια ζωής. Η εν λόγω λογιστική πολιτική εφαρμόζεται σε όλες αυτές τις εμπορικές απαιτήσεις ή τα συμβατικά περιουσιακά στοιχεία αλλά μπορεί να εφαρμοστεί χωριστά σε εμπορικές απαιτήσεις και συμβατικά περιουσιακά στοιχεία και β) απαιτήσεις από μισθώματα που προκύπτουν από συναλλαγές που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του ΔΛΠ 17, εάν η οικονομική οντότητα επιλέξει ως λογιστική πολιτική την επιμέτρηση της πρόβλεψης ζημίας σε ποσό ίσο με τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες καθ' όλη τη διάρκεια ζωής. Η εν λόγω λογιστική πολιτική εφαρμόζεται σε όλες τις απαιτήσεις από μισθώματα αλλά μπορεί να εφαρμοστεί χωριστά σε χρηματοοικονομικές και λειτουργικές απαιτήσεις από μισθώματα.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις οδηγίες της παρ. 5.5.17 του ΔΠΧΑ 9, οι αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες εκτιμώνται στην υπολειπόμενη ζωή του χρηματοοικονομικού περιουσιακού στοιχείου με τέτοιο τρόπο ώστε: α) να προσδιορίζεται ένα αμερόληπτο και σταθμισμένο ποσό,  το οποίο να προκύπτει από ένα εύρος πιθανών αποτελεσμάτων, β) να λαμβάνεται υπόψη η χρονική αξία του χρήματος και γ) να αντιπροσωπεύονται οι εύλογες και βοηθητικές πληροφορίες σχετικά με γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν, με τις υφιστάμενες συνθήκες και στα οποία να αντανακλώνται οι εύλογες και βοηθητικές προϋπολογιστικές εκτιμήσεις για μελλοντικά  γεγονότα και οικονομικές συνθήκες κατά την ημερομηνία αναφοράς.

Επίσης, στην παράγραφο Β5.5.50 του ίδιου προτύπου προβλέπεται ότι, η διοίκηση της οντότητας πρέπει να εξετάζει τις πληροφορίες που είναι εύλογα διαθέσιμες κατά την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών. Εδώ, το πρότυπο εννοεί σαφώς και πληροφορίες μεταγενέστερες της ημερομηνίας εκτίμησης. Ο βαθμός της κρίσης που απαιτείται στο πλαίσιο της εκτίμησης αυτής εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα λεπτομερών πληροφοριών.

Επιπρόσθετα, στην παράγραφο Β5.5.52 του ΔΠΧΑ 9 εξηγείται ότι, κατά την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, χρησιμοποιούνται ιστορικά στοιχεία. Αυτά, πρέπει να αναμορφώνονται ώστε να αντανακλούν τις τρέχουσες συνθήκες και τις προϋπολογιστικές εκτιμήσεις μελλοντικών συνθηκών, που δεν επηρεάζουν την περίοδο συλλογής των ιστορικών δεδομένων και τα οποία μετατρέπουν τις επιπτώσεις των συνθηκών των ιστορικών περιόδων που δεν είναι σχετικές με συμβατικές μελλοντικές ταμειακές ροές.

Σύμφωνα με τις οδηγίες του προτύπου στην ίδια παράγραφο, αλλαγές στις εκτιμήσεις επί των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών πρέπει να αντανακλούν και να είναι άμεσα συνεπείς με τις αλλαγές στα σχετικά δεδομένα που εντοπίζονται από περίοδο σε περίοδο. Η οντότητα πρέπει να επισκοπεί τακτικά τη μεθοδολογία που εφαρμόζεται και τις παραδοχές που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, προκειμένου να μειώνονται οι διαφορές μεταξύ των εκτιμήσεων και των πραγματικών γεγονότων πιστωτικών ζημιών.

Επιπλέον, σύμφωνα με την παράγραφο Β5.5.41 του ΔΠΧΑ 9, η διοίκηση της οντότητας πρέπει να εξετάζει τις πληροφορίες που είναι εύλογα διαθέσιμες κατά την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών και στο πλαίσιο αυτό τουλάχιστον δύο εναλλακτικά αποτελέσματα εκτίμησης πρέπει να μελετώνται.

Ωστόσο, η παράγραφος Β5.5.51 του προτύπου διευκρινίζει ότι, μία οικονομική οντότητα δεν απαιτείται να διεξαγάγει εξαντλητική έρευνα για πληροφορίες, αλλά λαμβάνει υπόψη όλες τις λογικές και βάσιμες πληροφορίες που είναι διαθέσιμες χωρίς αδικαιολόγητο κόστος ή προσπάθεια και είναι σχετικές με την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, συμπεριλαμβανομένης της επίδρασης των αναμενόμενων προπληρωμών. Στις πληροφορίες που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνονται παράγοντες που αφορούν ειδικά τον συγκεκριμένο οφειλέτη (πελάτη), οι γενικές οικονομικές συνθήκες και μια αξιολόγηση της τρέχουσας καθώς και της προβλεπόμενης διαμόρφωσης των συνθηκών κατά την ημερομηνία αναφοράς. Μια οικονομική οντότητα μπορεί να χρησιμοποιεί διάφορες πηγές δεδομένων, οι οποίες μπορούν να είναι και εσωτερικές (που να αφορούν τις ίδιες) και εξωτερικές. Στις πιθανές πηγές δεδομένων περιλαμβάνονται η εσωτερική πείρα ιστορικού πιστωτικών ζημιών, οι εσωτερικές διαβαθμίσεις, η πείρα πιστωτικών ζημιών άλλων οικονομικών οντοτήτων και οι εξωτερικές διαβαθμίσεις, αναφορές και τα στατιστικά στοιχεία. Οικονομικές οντότητες που δεν διαθέτουν καθόλου ή έχουν ανεπαρκείς πηγές δεδομένων που αφορούν τις ίδιες, μπορούν να χρησιμοποιούν την πείρα ομάδων ομότιμων ιδρυμάτων για το συγκρίσιμο χρηματοοικονομικό μέσο (ή ομάδες χρηματοοικονομικών μέσων).

Η παράγραφος Β5.5.52 συμπληρώνει αναφέροντας ότι, η ιστορική πληροφόρηση αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς ή βάση για την επιμέτρηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών. Ωστόσο, μια οικονομική οντότητα προσαρμόζει τα ιστορικά δεδομένα, όπως την εμπειρία πιστωτικών ζημιών, με βάση τα τρέχοντα δεδομένα που παρατηρούνται, ώστε να αντικατοπτρίζονται στις επιδράσεις των τρεχουσών συνθηκών και οι προβλέψεις της για μελλοντικές συνθήκες που δεν επηρέασαν την περίοδο στην οποία βασίζονται τα ιστορικά δεδομένα και να απαλείφονται οι επιδράσεις των συνθηκών της παρελθούσας περιόδου που δεν αφορούν στις μελλοντικές συμβατικές ταμειακές ροές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι βέλτιστες εύλογες και βάσιμες πληροφορίες μπορεί να είναι τα μη προσαρμοσμένα ιστορικά στοιχεία, ανάλογα με τη φύση των ιστορικών στοιχείων και τον χρόνο υπολογισμού τους, τα οποία συγκρίνονται με περιστάσεις κατά την περίοδο αναφοράς και τα χαρακτηριστικά του υπό εξέταση χρηματοοικονομικού μέσου. Οι εκτιμήσεις μεταβολών σε αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες πρέπει να αντικατοπτρίζουν, και να συμβαδίζουν εύλογα με, τις μεταβολές σε σχετιζόμενα δεδομένα που παρατηρούνται από περίοδο σε περίοδο (όπως τις μεταβολές στα ποσοστά ανεργίας, τις τιμές ακινήτων, τις τιμές εμπορευμάτων, την κατάσταση πληρωμών ή άλλους παράγοντες που υποδηλώνουν πιστωτικές ζημίες από το χρηματοοικονομικό μέσο ή εντός της ομάδας των χρηματοοικονομικών μέσων και το μέγεθος αυτών των μεταβολών). Μια οικονομική οντότητα επανεξετάζει τακτικά τη μεθοδολογία και τις παραδοχές που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών για μείωση τυχόν διαφορών μεταξύ των εκτιμήσεων και των πραγματικών πιστωτικών ζημιών.

Πάντως, ως προς το χρόνο έλευσης του μεταγενέστερου γεγονότος της είσπραξης μίας απαίτησης και ειδικότερα τοποθετώντας το χρόνο αυτό μετά από την ημερομηνία της αρχικής εκτίμησης της αναμενόμενης πιστωτικής ζημίας και της ημερομηνίας αναφοράς, αλλά πριν την ημερομηνία δημοσίευσης των οικονομικών καταστάσεων, παρουσιάζει ενδιαφέρον η άποψη του IFRS Transition Resource Group for Impairment Financial Instruments (ITG) τον Απρίλιο του 2015.

Σύμφωνα με την άποψη του ITG, διαπιστώνεται στο IFRS 9 έλλειμμα οδηγιών σχετικά με το θέμα και για το σκοπό αυτό συστήνεται η εφαρμογή του IAS 10 για τα μεταγενέστερα γεγονότα.

Η εφαρμογή των οδηγιών στην περίπτωση αυτή συνίσταται στην ανάγκη εξέτασης για το εάν το μεταγενέστερο γεγονός είναι διορθωτικό ή μη διορθωτικό. Το ITG συμφώνησε ότι το θέμα αυτό εμπεριέχει υψηλό βαθμό υποκειμενικότητας και στο πλαίσιο αυτό χρειάζεται να εξετάζονται προσεκτικά οι συνθήκες και τα σενάρια που ισχύουν σε κάθε περίπτωση. Στο σημείο αυτό, το ITG επισημαίνει ότι ο προσδιορισμός της «ημερομηνίας αναφοράς» καθορίζει για την οντότητα ένα χρονικό σημείο αναφοράς, ώστε αυτή να διενεργήσει τις εκτιμήσεις της σχετικά με τις αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες, λαμβάνοντας σε κάθε περίπτωση υπόψη την εύλογες και βοηθητικές πληροφορίες  για τον προσδιορισμό ενός εύρους πιθανών αποτελεσμάτων.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, στην περίπτωση της είσπραξης του συνολικού ποσού της απαίτησης από το Ελληνικό Δημόσιο, για την οποία έχει ήδη αναγνωριστεί αναμενόμενη ζημία απομείωσης, είναι σκόπιμο να εξεταστεί κατ’ αρχήν το γιατί η μεταγενέστερη είσπραξη δεν είχε ληφθεί υπόψη κατά την αρχική ατομική εκτίμηση της αναμενόμενης πιστωτικής ζημίας, και συνεπακόλουθα γιατί αυτή η ατομική εκτίμηση ήταν υπερεκτιμημένη κατά την ημερομηνία αναφοράς.  Στο σημείο αυτό πρέπει να μελετάται το ενδεχόμενο λάθους στην αρχική αναγνώριση της εκτίμησης της αναμενόμενης ζημίας και η εφαρμογή του ΔΛΠ 8, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Σε αντίθετη περίπτωση, η όποια αναστροφή της αρχικά σχηματισμένης αναμενόμενης πιστωτικής ζημίας ζημιών που έχει αναγνωριστεί προηγουμένως, σε ατομικό επίπεδο, επί της συγκεκριμένης απαίτησης θα καταχωρηθεί στην κατάσταση των αποτελεσμάτων της μελλοντικής περιόδου αναφοράς, κατά την οποία θα προκύψει η τελική είσπραξη του συνολικού ποσού.

Αυτό βέβαια μπορεί να συμβεί, εφόσον η είσπραξη αυτή θα οφείλεται σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία δεν ήταν γνωστά κατά την ημερομηνία της αρχικής αναγνώρισης, ή κατά τις μεταγενέστερες ημερομηνίες αναφοράς, στις οποίες διενεργήθηκε η επαναξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου, που θα επέφεραν και τις αντίστοιχες αναμορφώσεις στην αρχική εκτίμηση, οι οποίες θα αναγνωρίστηκαν στα αποτελέσματα των περιόδων αυτών.




1Ο Αγγλικός όρος “expected credit losses”, ο οποίος αφορά σε αναμενόμενες ζημίες επί πιστώσεων, έχει αποδοθεί κακώς στην Ελληνική μετάφραση ως «αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες». Η άποψη του Τεχνικού Γραφείου της ΣΟΛ Crowe είναι ότι η μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα  «αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες» είναι πέραν από μη δόκιμη, ως προς το εννοιολογικό μέρος του αγγλικού όρου, και παραπλανητική. Ωστόσο, προκειμένου το παρόν να μην παρουσιάζει παρέκκλιση στην αναφορά των ορισμών που χρησιμοποιούνται από την Ελληνική μετάφραση του ΔΠΧΑ 9, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση στους αναγνώστες, χρησιμοποιείται ο όρος «αναμενόμενες πιστωτικές ζημίες» αντί του ορθού «αναμενόμενες ζημίες πιστώσεων».

Want to see comments? Unfortunately this feature requires cookies currently not allowed by your settings. You may click here to change them if you wish to use this feature.

Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.


Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.


Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.


Προσωπικές σημειώσεις για αυτή την απόφαση

Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.


Πρόσφατες αποφάσεις στην κατηγορία Φορολογία Εισοδήματος

Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.



Σχετικές ειδήσεις άρθρα


Προσοχή!

Η υπηρεσία αυτή είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν είστε μέλος στον κόμβο πατήστε εδώ για περισσότερα. 

Αν είστε μέλος και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο.


Δημιουργία νέας κατηγορίας

Κατηγορίες προσωπικής βιβλίοθήκης