Αποτελέσματα live αναζήτησης

'Αρειος Πάγος 1112/2011 Πλαστά και εικονικά τιμολόγια. Έκδοση και αποδοχή εικονικών τιμολογίων από νόμιμους εκπροσώπους ΑΕ. Στην περίπτωση ημεδαπής ανωνύμου εταιρίας που εκδίδει και αποδέχεται εικονικά τιμολόγια, με την έννοια του προέδρου του Δ.Σ. της εταιρίας, ως αυτουργού του εγκλήματος της φοροδιαφυγής, εξομοιώνεται και ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ., εφόσον αυτός ενεργεί στις υποθέσεις της εταιρίας αντί του προέδρου. Στην έννοια του αυτουργού εμπίπτει κι αυτός υπό την άνω ιδιότητά του, εφόσον ως εντεταλμένος, είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση, συμπράττει στη διοίκηση ή διαχείριση της εταιρίας.

Κατηγορία: Φορολογία Εισοδήματος

'Αρειος Πάγος 1112/2011
Πλαστά και εικονικά τιμολόγια. Έκδοση και αποδοχή εικονικών τιμολογίων από νόμιμους εκπροσώπους ΑΕ. Στην περίπτωση ημεδαπής ανωνύμου εταιρίας που εκδίδει και αποδέχεται εικονικά τιμολόγια, με την έννοια του προέδρου του Δ.Σ. της εταιρίας, ως αυτουργού του εγκλήματος της φοροδιαφυγής, εξομοιώνεται και ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ., εφόσον αυτός ενεργεί στις υποθέσεις της εταιρίας αντί του προέδρου. Στην έννοια του αυτουργού εμπίπτει κι αυτός υπό την άνω ιδιότητά του, εφόσον ως εντεταλμένος, είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση, συμπράττει στη διοίκηση ή διαχείριση της εταιρίας.


'Αρειος Πάγος 1112/2011 Πλαστά και εικονικά τιμολόγια. Έκδοση και αποδοχή εικονικών τιμολογίων από νόμιμους εκ

Taxheaven
Αποφάσεις - αρθρογραφία
ΑΠ 1112/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α` ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δημήτριο Κόμη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη,ως αρχαιότερο μέλος στη σύνθεση, Αντώνιο Ζευγώλη-Εισηγητή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Γεράσιμο Φουρλάνο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή, και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων: 1........................ που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του .............................. και 2........................... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του................................, περί αναιρέσεως της 87228/2009 και 87745/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγον το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών και που στο ακροατήριο εκπροσωπήθηκε από την Πάρεδρο Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Βάϊα Παπακωνσταντίνου.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ` αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 26 Φεβρουαρίου 2011 και 28 Φεβρουαρίου 2011 δυο αιτήσεις τους καθώς και στο από 15 Ιουνίου 2011 δικόγραφο πρόσθετων λόγων του Α. Μ., που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 374/2011.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Οι κρινόμενες αιτήσεις, ήτοι 1) η από 26-02-2011 του Σ. Τ. του Α. και 2) η από 28-02-2011 του Α. Μ. του Γ. μετά των από 15-06-2011 προσθέτων αυτού λόγων, για αναίρεση της υπ` αριθ. 87228/2009-87745/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να συνεκδικασθούν, ως συναφείς.

ΙΙ. Ο νόμος 2523/1997 "Διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στη φορολογική νομοθεσία και άλλες διατάξεις", τυποποιεί ως εγκλήματα τρεις βασικές περιπτώσεις φοροδιαφυγής: α) τη μη υποβολή ή την υποβολή ανακριβούς δήλωσης εισοδήματος (άρθρο 17), β) τη μη απόδοση ΦΠΑ και άλλων παρακρατουμένων φόρων ή εισφορών (άρθρο 18), και γ) την έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, την αποδοχή εικονικών και τη νόθευση τέτοιων στοιχείων (άρθρο 19).

Ειδικότερα το άρθρο 19 παρ. 1 του πιο πάνω νόμου (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση της με το άρθρο 40 παρ.1 του ν.3220/2004), ορίζει ότι: 
"1. Όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξάρτητα από το αν διαφεύγει ή μη την πληρωμή φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών. ... 2. Το αδίκημα του άρθρου αυτού είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από τα αδικήματα που προβλέπονται και τιμωρούνται με τις λοιπές ποινικές διατάξεις του παρόντος νόμου. 3. ... 4. Εικονικό είναι το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολό της ή για μέρος αυτής ή για συναλλαγή που πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο, με την έννοια ότι δεν έχει δηλώσει την έναρξη του επιτηδεύματός του, ούτε έχει δηλώσει στοιχεία στην κατά τόπο αρμόδια, σύμφωνα με την αναγραφόμενη στο στοιχείο διεύθυνση, δημόσια οικονομική υπηρεσία ...". 

Κατά το άρθρο δε 20 παρ. 1α του ίδιου νόμου "Στα νομικά πρόσωπα ως αυτουργοί του αδικήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται: α) στις ημεδαπές: ανώνυμες εταιρίες, οι πρόεδροι των Δ.Σ., οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές, ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών.
Αν ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω". 

Κατά την παράγραφο δε 6 του ίδιου άρθρου "Οι ανωτέρω αυτουργοί και συνεργοί τιμωρούνται, εφόσον κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος είχαν την ιδιότητα αυτή και εφόσον γνώριζαν ή από την ιδιότητα τους και εν όψει των συγκεκριμένων περιστάσεων γίνεται φανερό ότι γνώριζαν για τις πράξεις ή παραλείψεις, με τις οποίες εκπληρώθηκαν οι όροι των αδικημάτων του παρόντος".

Κατά τη διάταξη δε τέλος του άρθρου 21 παρ. 2 εδ. γ του ίδιου νόμου, όπως το τρίτο εδάφιο αντικαταστάθηκε με την παρ.3 αρθρ.12 Ν. 2753/1999 
"... Κατ` εξαίρεση, στις περιπτώσεις του άρθρου 19 του παρόντος νόμου η ποινική δίωξη ασκείται άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά του προϊσταμένου της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.) ή του προϊσταμένου της υπηρεσίας που διενήργησε τον έλεγχο, σε περίπτωση που ο έλεγχος διενεργήθηκε από όργανα του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (Σ.Δ.Ο.Ε.) ή των Ελεγκτικών Κέντρων του άρθρου 3 του ν. 2343/1995. Στις περιπτώσεις του προηγούμενου εδαφίου η μηνυτήρια αναφορά υποβάλλεται μέσα σε ένα (1) μήνα από την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας διοικητικής επίλυσης της διαφοράς επί της οικείας απόφασης επιβολής προστίμου (Α.Ε.Π.) του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων (Κ.Β.Σ.), ανεξάρτητα αν κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού πρωτοδικείου".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του ανωτέρω εγκλήματος, της φοροδιαφυγής, απαιτείται αντικειμενικώς έκδοση από το δράστη πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή νόθευση γνήσιων φορολογικών στοιχείων, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων και επί νοθεύσεως της γνησιότητας αυτών και περαιτέρω τη θέληση η αποδοχή του δράστη να προβεί στην έκδοση των πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ή στη νόθευση γνήσιων στοιχείων. Η αυτή ως άνω γνώση της πλαστότητας ή εικονικότητας πρέπει να συντρέχει και στο πρόσωπο του νομίμου εκπροσώπου του νομικού προσώπου, όπως είναι και η ανώνυμη εταιρία όταν το νομικό πρόσωπο εξέδωσε ή αποδέχθηκε τα εικονικά φορολογικά στοιχεία.

Σκοπός του δράστη για την απόκρυψη φορολογητέας ύλης δεν απαιτείται πλέον, ως πρόσθετο στοιχείο, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εν λόγω εγκλήματος σε αντίθεση προς το άρθρο 31 παρ.1 περ. η' του Ν. 1591/1986, που απαιτούσε για την υποκειμενική θεμελίωσή του, πλην του βασικού δόλου, αναφορικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής του υποστάσεως και σκοπό του δράστη να αποκρύψει τη φορολογητέα ύλη.

Από τις αυτές διατάξεις προκύπτει περαιτέρω ότι, στις περιπτώσεις που το αδίκημα της φοροδιαφυγής τελείται με τους ανωτέρω τρόπους (έκδοση πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, αποδοχή εικονικών ή νόθευση), η ποινική δίωξη ασκείται άμεσα με βάση τα πορίσματα του φορολογικού ελέγχου και τη μηνυτήρια αναφορά και δεν έχει ως προϋπόθεση την έκδοση τελεσίδικης απόφασης του διοικητικού δικαστηρίου επί της προσφυγής που ασκήθηκε και σε περίπτωση μη άσκησης προσφυγής, την οριστικοποίηση της φορολογικής εγγραφής, με την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής κατά της εγγραφής αυτής, όπως ορίζεται στο δεύτερο εδάφιο της αυτής διατάξεως, για τις λοιπές περιπτώσεις φοροδιαφυγής.

Τέλος στην περίπτωση ημεδαπής ανωνύμου εταιρίας, όπως σαφώς προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1α του ως άνω νόμου, με την έννοια του προέδρου του Δ.Σ. της εταιρίας, ως αυτουργού του εγκλήματος της φοροδιαφυγής, εξομοιώνεται και ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ., εφόσον αυτός ενεργεί στις υποθέσεις της εταιρίας αντί του προέδρου, ενώ κατά την ίδια διάταξη, στην έννοια του αυτουργού εμπίπτει κι αυτός υπό την άνω ιδιότητά του, εφόσον ως εντεταλμένος, είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση, συμπράττει στη διοίκηση ή διαχείριση της εταιρίας.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις (αποδεικτικά μέσα) που τα θεμελίωσαν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Έλλειψη αιτιολογίας δεν υπάρχει ακόμη και στην περίπτωση που η αιτιολογία της απόφασης εξαντλείται στην επανάληψη του διατακτικού της αποφάσεως, όταν αυτό περιέχει, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου και πραγματικά περιστατικά τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατυπώσεως του σκεπτικού. Όσον αφορά το δόλο, που απαιτείται κατά το άρθρο 26 παρ. 1 του Π.Κ. για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξεως, δεν υπάρχει ανάγκη, κατά τούτο, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, διότι αυτός ενυπάρχει στην παραγωγή των περιστατικών και προκύπτει απ' αυτή, όταν ο νόμος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για την ύπαρξη του δόλου, λ.χ. άμεσου.

Υπάρχει, όμως, και στην περίπτωση που απαιτείται η ειδική αιτιολόγηση του υποκειμενικού στοιχείου, η εν λόγω αιτιολογία, όταν, σύμφωνα με τις παραδοχές της αποφάσεως, η γνώση του δράστη, θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ίδιου, ή πράξη ή παράλειψη του, οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του, χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με τη γνώση, περιστατικών (ΑΠ 2044/2007).

Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Τέλος εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης, ως λόγος αναιρέσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε` ΚΠοινΔ, υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει σ` αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που έχει στην πραγματικότητα, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχτηκε στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής, που εμπίπτει στον ίδιο αναιρετικό λόγο, υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

III. Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει, από τα επισκοπούμενα παραδεκτώς πρακτικά της προσβαλλομένης απόφασης, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που, δικάζοντας κατ` έφεση, την εξέδωσε, δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ` είδος αναφερομένων στην εν λόγω απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, σε σχέση με τις αποδιδόμενες στους αναιρεσείοντες πράξεις της έκδοσης και αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων:

Οι κατηγορούμενοι, στην Αθήνα στις 14-10-2003, χρόνο κατά τον οποίο θεωρήθηκε η από 13-10-2003 έκθεση ελέγχου του διενεργήσαντος τον έλεγχο Σ.Δ.Ο.Ε., ο πρώτος ως διευθύνων σύμβουλος και ο δεύτερος ως αντιπρόεδρος της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία ...................., κατά το χρονικό διάστημα από 14-2-2001 έως 21-11-2001, με περισσότερες από μια πράξεις που αποτελούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος, διέπραξαν το αδίκημα της φοροδιαφυγής και συγκεκριμένα, αφενός μεν εξέδωσαν προς διάφορες επιχειρήσεις τα αναφερόμενα σε αναλυτικές καταστάσεις που παρατίθενται στην απόφαση τριάντα πέντε (35) εικονικά τιμολόγια, εν γνώσει τους ότι αυτά είναι εικονικά, διότι εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολο τους, συνολικής αξίας 8.074.557.708 δραχμών ή 23.696.479 ευρώ, αφετέρου δε, ζήτησαν, έλαβαν και καταχώρησαν στα βιβλία της επιχείρησης, τα αναφερόμενα επίσης στην απόφαση σε αναλυτικές καταστάσεις σαράντα δύο (42) εικονικά τιμολόγια, εν γνώσει της εικονικότητάς τους, διότι αναφέρονται σε ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής αξίας 8.477.378.600 δραχμών ή 24.684.720 ευρώ, και στις δύο δε ως άνω περιπτώσεις, παρά τη γνώση της εικονικότητας των άνω τιμολογίων, προέβησαν στην έκδοση και αποδοχή αυτών αντίστοιχα, με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Ειδικότερα δέχεται το Τριμελές Πλημμελειοδικείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του (σελ. 58 α, β, γ και δ του σκεπτικού της απόφασης), "ότι οι κατηγορούμενοι ήταν νόμιμοι εκπρόσωποι, ως διευθύνων σύμβουλος ο πρώτος και αντιπρόεδρος ο δεύτερος, της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία................... η οποία δραστηριοποιείτο στην παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και στην εμπορία τηλεφωνικών συσκευών. Ως εκπρόσωποι της εταιρίας αυτής το έτος 2001 αποδέχθηκαν και καταχώρησαν στα βιβλία της εκπροσωπούμενης από αυτούς επιχείρησης στα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας τιμολόγια αγοράς της εταιρίας με την επωνυμία ................, συνολικού ποσού 8.411.318.600 δραχμών και εξέδωσαν προς τις εταιρίες.................τα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας τιμολόγια πώλησης εξωτερικού, ποσού 4.350.975,415 δραχμών και 3.805.056.433 δραχμών αντίστοιχα, τα οποία είναι εικονικά, εκδοθέντα για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολό τους, προκειμένου να διευκολυνθούν οι προαναφερόμενες επιχειρήσεις, γεγονός που οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και παρόλα αυτά προέβησαν στις ως άνω πράξεις με σκοπό την απόκρυψη φορολογητέας ύλης. Ειδικότερα, η εταιρία "......", με την οποία συναλλάχθηκαν, διαχειριστής της οποίας ήταν ο Α. Μ., αιγυπτιακής καταγωγής, ο οποίος κυκλοφορούσε στη χώρα με πλαστή άδεια παραμονής, δεν είχε τα αντίστοιχα φορολογικά στοιχεία που δικαιολογούν την πώληση προς την ..................... κινητών τηλεφώνων και δη τέτοιου ύψους, πρόκειται δε για εταιρία, η οποία λειτουργούσε σε μικρό ισόγειο γραφείο, το οποίο αφενός μεν ήταν μονίμως κλειστό με εικόνα εγκατάλειψης, αφετέρου δε δεν είχε τις προϋποθέσεις (λ.χ. αποθήκες, προσωπικό κλπ), για να προβαίνει σε τόσο μεγάλες συναλλαγές. Μάλιστα η DAMI διά του διαχειριστή της, δήλωσε στις 14-11-2001 (σε χρόνο που είχε ήδη αρχίσει η σε βάρος της έρευνα από το ΣΔΟΕ) κλοπή των φορολογικών της στοιχείων (ωστόσο κάποια τιμολόγια εξ αυτών βρέθηκαν να χρησιμοποιούνται μετά το χρόνο της δήλωσης της κλοπής, είχαν δε εκδοθεί με τον ίδιο τρόπο και από τα ίδια πρόσωπα που εξέδιδαν και τα λοιπά τιμολόγια της DAMI πριν από τη δηλωθείσα κλοπή των μπλοκ εκ των οποίων είναι εξηγμένα), με συνέπεια την αποφυγή του φορολογικού ελέγχου της τόσο λόγω της έλλειψης των στοιχείων αυτών όσο και λόγω της μη υποβολής προς τη ΔΟΥ συγκεντρωτικών καταστάσεων προμηθευτών και πελατών σε καμία οικονομική χρήση. Εξάλλου, από την έρευνα που έγινε μέσω της ΙΕ` του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και μέσω της αρμόδιας Διεύθυνσης Ελέγχου Τελωνειακών Αρχών, αλλά και τη δήλωση του ίδιου του Α. Μ., δεν προκύπτουν πραγματικές αγορές τηλεφώνων από τη ....., προκειμένου αυτή να δικαιολογεί την πώληση των αναφερομένων στα τιμολόγια εμπορευμάτων στη ............... Για τις συναλλαγές της με τη .... η ....... συνεργαζόταν κυρίως με τους ................ και ..................., υπαλλήλους όχι της ...., αλλά της ατομικής της επιχείρησης του Π. Λ., ο οποίος λειτουργούσε και την εταιρία ................. στην οποία ομόρρυθμο μέλος ήταν ο Α. Μ. κατά ποσοστό 50%. Οι ως άνω υπάλληλοι ήταν αυτοί που παραλάμβαναν και τις τραπεζικές επιταγές που εξέδιδε η ........ προς εξόφληση του τιμήματος των φερομένων αγορών και κατέθεταν αυτές οπισθογραφημένες από τον Α. Μ., σε τραπεζικό λογαριασμό είτε της DAMI είτε του ............... Ο κύριος όγκος των εμπορευμάτων δεν μεταφερόταν σε αποθήκες της .............. , αλλά φέρονταν να αποστέλλονται από τη .... προς τη ............ και από αυτήν στις εταιρίες ....... ..... εκπροσωπούμενης από τον Σ. Μ. και ....... εκπροσωπούμενης από τη Μ. Α., που είχαν την έδρα τους στην Ιταλία, απευθείας μέσω του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, η δε μεταφορά τους γινόταν κυρίως, όχι από μεταφορικές εταιρίες, αλλά με μεταφορικά μέσα των ως άνω ιταλικών επιχειρήσεων και μεταβιβάζονταν περαιτέρω σε ελληνικές πάλι εταιρίες, οι οποίες ήταν ανύπαρκτες φορολογικά, όλες δε, σχετίζονταν με τον Π. Λ., με τον οποίο συμφωνούσαν μάλιστα την είσπραξη της προμήθειας. Περαιτέρω οι εταιρίες ....... και ........... δεν κατέβαλαν το τίμημα της αγοράς των τηλεφώνων με το συνήθη για τις συναλλαγές εξωτερικού τρόπο, ήτοι των εμβασμάτων μέσω τραπεζών, αλλά με τραπεζικές επιταγές που εκδίδονταν εις διαταγήν τους από τράπεζες στην Ελλάδα, ενώ κάποιες εξ αυτών των επιταγών έχουν εκδοθεί με χρέωση των λογαριασμών ............ και όχι των ιταλικών επιχειρήσεων, οι οποίες (όπως και οι εκπρόσωποί τους) δεν τηρούσαν στις αντίστοιχες τράπεζες λογαριασμούς προς κάλυψη τέτοιου ύψους χρεώσεων.
Τις επιταγές αυτές παρέδιδαν στη .......... και πάλι οι ίδιοι υπάλληλοι του .................., οπότε ο............. που και οι κατηγορούμενοι δήλωσαν ότι με αυτό συναλλάσσονταν για τις αγορές από τη DAMI φέρεται να παραδίδει στη ...... για λογαριασμό της .... εμπορεύματα και να εισπράττει τις αντίστοιχες επιταγές για λογαριασμό της .... , αλλά και (το ίδιο πρόσωπο) να παραδίδει στη ............ τις επιταγές του Μ. και της ........... για τις αγορές από τις εταιρίες ....................... των εμπορευμάτων της ............. . Έτσι οι επιταγές που εξέδιδε η ...................... προς τη .................για εξόφληση των αγορών τις επέστρεφαν και πάλι στη .............. μέσω των ιταλικών επιχειρήσεων, ως τραπεζικές επιταγές των Μ. και Α., εκδοθείσες όμως για λογαριασμό της ............ ή του ............. Περαιτέρω, ενώ με τον τρόπο αυτό φέρεται να γινόταν μεταφορά και μεταβίβαση των τηλεφωνικών συσκευών, οι ιταλικές οικονομικές αρχές, όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο τους, διαπίστωσαν ότι στην εταιρία ............ οι συσκευασίες που έπρεπε να περιέχουν τα τηλέφωνα, ήταν άδειες και τα κινητά τηλέφωνα δεν έφυγαν ποτέ από την Ελλάδα και ότι ψευδώς φέρονται να μεταφέρονται στην Ιταλία, τα δε κινητά τηλέφωνα που φέρεται να αγόραζαν οι εταιρίες ........................ φέρονταν να πωλούνται και πάλι στην Ελλάδα χωρίς να πραγματοποιείται μεταφορά και χωρίς ποτέ να φύγουν από την Ιταλία. Έτσι δεν γινόταν ποτέ αγοραπωλησία και μεταφορά προϊόντων ούτε από την Ελλάδα προς την Ιταλία ούτε από την Ιταλία προς την Ελλάδα και, επομένως, πρόκειται για ανύπαρκτες συναλλαγές.

Έτσι, η ............. πωλούσε με ενδοκοινοτικές παραδόσεις στις ιταλικές επιχειρήσεις, χωρίς να υπολογιστεί ΦΠΑ στα τιμολόγια πώλησης που εξέδωσε λόγω ενδοκοινοτικής παράδοσης, ώστε να δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για επιστροφή του ΦΠΑ των τιμολογίων αγορών από την ..... , σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων 1632/1986 και 2859/2000. Από τα παραπάνω προκύπτει και η συμμετοχή της ........... στο στροβιλισμό των συναλλαγών με διαδοχικές πωλήσεις των κινητών τηλεφώνων (φοροδιαφυγή τύπου καρουζέλ), αλλά και η γνώση της για την εικονικότητα των συναλλαγών αυτών. Τούτο δε, πρωτίστως, διότι γνώριζε ότι οι συναλλαγές αυτές, τόσο της αγοράς από αυτήν κινητών τηλεφώνων από τη .... όσο και της πώλησης αυτών από την ίδια προς τις ............................... γίνονταν μέσω των ίδιων ακριβώς προσώπων, γεγονός που δεν φαίνεται να τους προκαλεί οποιαδήποτε εντύπωση ή απορία.

Εξάλλου, εάν οι ιταλικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονταν πράγματι για την αγορά κινητών τηλεφώνων και δεν υπήρχε εικονικότητα στη συναλλαγή, δεν θα συνέτρεχε λόγος να προβαίνουν σε αγορές μέσω της ............ , αφού γνώριζαν τη ,,,,,. και το Λ. (όπως προκύπτει από το ότι οι τραπεζικές επιταγές τους εκδίδονταν από τους λογαριασμούς αυτών), τούτο δε γνώριζαν οι κατηγορούμενοι, αφού είναι προφανές ότι η παρεμβολή της .........στην αγοραπωλησία αύξανε προφανώς το τίμημα που απαιτούνταν να καταβάλουν οι ιταλικές επιχειρήσεις για την αγορά των προϊόντων, λόγω του κέρδους που θα αποκόμιζε και η ............ από τη συμμετοχή της στη διαδοχή των αγοραπωλήσεων, πράγμα ασύμφορο για αυτές. Ούτε άλλωστε μπορεί να δικαιολογηθεί στους κατηγορούμενους άγνοια τους για όσα συνέβησαν και δεν κρίνεται πειστικός ο ισχυρισμός τους ότι ανεξαρτήτως της τυχόν εικονικότητας των συναλλαγών ως προς τις .... , ................ , εκείνοι ουδέν γνώριζαν και ότι η ........... , μία εταιρία υποστατή, ενεργή και με πραγματικές συναλλαγές και τζίρο δισεκατομμυρίων δραχμών, δεν έλεγξε τις συναλλασσόμενες μαζί της εταιρίες, εφόσον επρόκειτο για συναλλαγές πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών, και τυχαίος συναλλάχθηκε με τη ....... , εταιρία αμφίβολης υπόστασης, υποδομής [χωρίς προσωπικό, γραφεία, αποθήκες (ο δε ισχυρισμός των κατηγορουμένων ότι μπορούσε να χρησιμοποιεί αποθήκες logistics για να μη γνωρίζουν οι ανταγωνιστές της τις οικονομικές της κινήσεις είναι απολύτως υποθετικός, ούτε άλλωστε ο διαχειριστής της δήλωσε στο ΣΔΟΕ την ύπαρξη τέτοιων αποθηκών) κλπ] και αξιοπιστίας, χωρίς έρευνα μέσω της περιορισμένης στα κινητά τηλέφωνα κατά το χρόνο εκείνο αγοράς, της υπόστασης και αξιοπιστίας της, έστω και με μία επίσκεψη στα γραφεία και στις αποθήκες της (όπου θα διαπίστωνε την πραγματική της κατάσταση), ούτε εκείνοι αιτιολόγησαν τη συνεργασία τους μαζί τους λόγω τυχόν συμφερότερων όρων και καλύτερου επιτευχθέντος τιμήματος, αφού από τις καταστάσεις των τιμολογίων που περιέχονται στην έκθεση ελέγχου προκύπτει ότι κατά τον ίδιο χρόνο αφενός μεν αγόραζαν και πωλούσαν κινητά τηλέφωνα από άλλες εταιρίες (λ.χ. ...................) με συμφερότερο τίμημα, αφετέρου δε, ενώ η αξία των κινητών τηλεφώνων ίδιου τύπου μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, λόγω εξέλιξης της τεχνολογίας και της εμφάνισης στην αγορά νεότερων και καλύτερων μοντέλων, η .............. εξακολουθούσε να αγοράζει από τη .... και να πωλεί στις .... , στην ίδια τιμή, σε αντίθεση με τις τιμές που αγόραζε και πωλούσε τον ίδιο τύπο τηλεφώνου από και προς άλλες εταιρίες. Τέλος, ως προς τα αναφερόμενα στο διατακτικό τιμολόγια ύψους 771.038.000 δραχμών, που αποδέχθηκε η ............................., αποδείχθηκε ότι αυτά είναι εικονικά ως προς το πρόσωπο του πωλητή, αφού, τα αντίστοιχα κινητά τηλέφωνα που φέρεται να αγόρασε η .......................... παραλαμβάνονταν στο αεροδρόμιο από τον Α. Μ. όχι για λογαριασμό της .... , αλλά για λογαριασμό της ....................., μετά από εξουσιοδότηση του εκπροσώπου της Γ. Α. προς τον Α. Μ., ο οποίος όμως και του παρέδιδε τιμολόγια-δελτία αποστολής της ... και όχι της..................., κατά την πώληση των αντίστοιχων κινητών τηλεφώνων προς τη ............. . Από όλα τα παραπάνω, κυρίως δε τη δηλωθείσα, μετά την έναρξη του ελέγχου από την αρμόδια υπηρεσία (ΣΔΟΕ) της ... , κλοπή των φορολογικών στοιχείων της ... , τη μη υποβολή από αυτήν προς τη ΔΟΥ συγκεντρωτικών καταστάσεων προμηθευτών και πελατών σε καμία οικονομική χρήση, με συνέπεια την αδυναμία ελέγχου της, τη χρήση κάποιων από τα στοιχεία αυτά από τα ίδια πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν τα φορολογικά στοιχεία της πριν από τη δήλωση της κλοπής, την έλλειψη αγορών κινητών τηλεφώνων από τη .... προκειμένου να γίνει πώληση τους προς τη ............. , τον τρόπο της φερόμενης μεταφοράς του κύριου όγκου των εμπορευμάτων με παράδοση και παραλαβή τους απευθείας στο αεροδρόμιο, χωρίς να μεταφέρονται στις αποθήκες της ............ (μη κριθέντος πειστικού του ισχυρισμού των κατηγορουμένων ότι τούτο γινόταν λόγω της ταχύτητας στην αλλαγή της τιμής των κινητών τηλεφώνων, αφού τούτο δεν προκύπτει από τις επισυναπτόμενες στην έκθεση ελέγχου του ΣΔΟΕ καταστάσεις ούτε εμφαίνεται να έπρατταν ομοίως με όλες τις συναλλασσόμενες μαζί τους επιχειρήσεις), τη συναλλαγή και την επίδειξη χωρίς έτερο κέρδος εμπιστοσύνης με αμφίβολης υπόστασης εταιρίες και μάλιστα χωρίς έλεγχο της ύπαρξης τους και της θέσης τους στην αγορά, την εύρεση άδειων των συσκευασιών τηλεφώνων στην Ιταλία, τον τρόπο καταβολής του τιμήματος από τις ιταλικές επιχειρήσεις μέσω τραπεζικών επιταγών, αντί εμβασμάτων, τις οποίες, ελλείψει δικών τους καταθέσεων, εξέδιδαν από λογαριασμούς της .... και του Λ., τις συναλλαγές τόσο με τη.... όσο και με τις ιταλικές επιχειρήσεις μέσω των ίδιων προσώπων, τις τιμές αγοράς και πώλησης των κινητών τηλεφώνων από και προς τις ως άνω εταιρίες, αποδείχθηκε ότι οι αναφερόμενες της παρούσας συναλλαγές ήταν ανύπαρκτες και, συνεπώς, τα αντίστοιχα τιμολόγια αγοράς που έλαβε η .............. από τη ................ και τα τιμολόγια πώλησης που εξέδωσε προς τις ιταλικές επιχειρήσεις είναι όλα εικονικά, τα ως άνω δε γνώριζαν οι κατηγορούμενοι-εκπρόσωποί της. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενισχύεται από τις καταθέσεις των μαρτύρων -υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι, με σαφήνεια και πειστικότητα περιέγραψαν τον τρόπο δράσης των κατηγορουμένων και τη μεθόδευση τους, προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή του ΦΠΑ. Αντίθετα οι ισχυρισμοί των κατηγορουμένων ότι η συναλλαγή τους με την ως άνω εταιρία .... ήταν αληθής και οφειλόταν στην καλή προσφορά που τους παρουσίασε η εταιρία αυτή, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρεται, αντίκειται στους κανόνες της λογικής και των συναλλαγών μία εταιρία του εύρους και του μεγέθους αυτής την οποία εκπροσωπούν οι κατηγορούμενοι να συναλλάσσεται, αληθινά και σπουδαία, με μια ουσιαστικά ανύπαρκτη εταιρία, όπως ήταν η εταιρία ....". Με βάση τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες - κατηγορούμενους των ανωτέρω πράξεων με το ελαφρυντικό, και για τους δύο, του άρθρου 84 παρ. 2α Π.Κ., και επέβαλε στον καθένα για κάθε πράξη, ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών, και συνολική ποινή για τον καθένα τριών (3) ετών, την οποία ανέστειλε για μία τριετία. Με αυτά που δέχθηκε το δίκασαν Τριμελές Πλημμελειοδικείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ` αυτήν, κατά την παραδεκτή ως άνω αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των ως άνω εγκλημάτων, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 27 παρ. 1 ΠΚ και 19 παρ. 1, 20 παρ. 1α, Ν. 2523/1997, τις οποίες διατάξεις, κατά την προεκτεθείσα έννοια, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις ανωτέρω παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης, το Δικαστήριο δέχθηκε αιτιολογημένα συνδρομή όλων των ανωτέρω υποκειμενικών και αντικειμενικών στοιχείων των πράξεων για τις οποίες κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες-κατηγορούμενους.

Συγκεκριμένα αναφέρει το Δικαστήριο ότι οι κατηγορούμενοι ενήργησαν με την ιδιότητα των νομίμων εκπροσώπων της αναφερομένης ανώνυμης εταιρίας GLOBALFON και ειδικότερα ο πρώτος ως διευθύνων σύμβουλος και ο δεύτερος ως αντιπρόεδρος, με τις ιδιότητες τους δε αυτές, αφενός μεν εξέδωσαν προς τις αναφερόμενες αλλοδαπές επιχειρήσεις τα αναφερόμενα σε αναλυτικές καταστάσεις που παρατίθενται στην απόφαση τριάντα πέντε (35) εικονικά τιμολόγια, εν γνώσει τους ότι αυτά είναι εικονικά, διότι εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές στο σύνολο τους, συνολικής αξίας 8.074.557.708 δραχμών ή 23.696.479 ευρώ, αφετέρου δε, ζήτησαν, έλαβαν και καταχώρησαν στα βιβλία της επιχείρησης, τα αναφερόμενα επίσης στην απόφαση σε αναλυτικές καταστάσεις σαράντα δύο (42) εικονικά τιμολόγια, εκδόσεως της αναφερόμενης ΕΠΕ με την επωνυμία ................. ......................, εν γνώσει της εκονικότητάς τους, διότι αναφέρονται σε ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής αξίας 8.477.378.600 δραχμών ή 24.684.720 ευρώ. Η ιδιότητα δε του αντιπροέδρου του Δ.Σ. της εταιρίας ..........., που ενεργούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος, παρά τα όσα αβάσιμα υποστηρίζει ο εκ των αναιρεσειόντων Α. Μ. με τον πρώτο λόγο της από 28- 2-2011 αναίρεσης του, εξομοιώνεται με εκείνη του προέδρου του Δ.Σ. ανώνυμης εταιρίας, που αναφέρεται το άρθρο 20 παρ. 1α του ν. 2523/1997, όταν αυτός ασκεί αντί του προέδρου τα καθήκοντά του, σύμφωνα δε με τις παραδοχές του Δικαστηρίου της ουσίας, ο άνω κατηγορούμενος υπό την ιδιότητα του αντιπροέδρου, ως εντεταλμένος να ασκεί διοίκηση στην άνω εταιρία, διέπραξε τις αξιόποινες πράξεις που του αποδίδονται.

Εξάλλου, παρά την ατελή διατύπωση του πρώτου σκέλους στο σκεπτικό και το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, πλήρως αποσαφηνίζεται σ` αυτήν ότι εκδότης των 35 εικονικών τιμολογίων με πωλήσεις κινητών τηλεφώνων προς την εταιρία .... , ήταν η εταιρία ................, αφού τόσον στο σκεπτικό, όσον και το διατακτικό της απόφασης αυτής ακολουθούν αναλυτικές καταστάσεις των τιμολογίων αυτών, με σαφή αναφορά ότι εκδότρια τους είναι η εταιρία ............ , επί πλέον δε στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται αναλυτική και σαφής αναφορά ως προς την εκδότρια των εν λόγω τιμολογίων εταιρία, και επομένως δεν πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας ως προς το σημείο αυτό, όπως αβάσιμα υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες με τους σχετικούς λόγους των δικογράφων της αιτήσεως αναιρέσεως αυτών. Εκτίθεται επίσης με σαφήνεια και πληρότητα στην προσβαλλόμενη απόφαση όλα τα αναγκαία στοιχεία των εικονικών τιμολογίων, τόσον των 35 που εκδόθηκαν από την εταιρία ............ , όσον και των 42 που αποδέχθηκε αυτή και καταχώρησε στα βιβλία της επιχείρησής της, με σαφή αναφορά, της ημερομηνίας έκδοσης, του εκδότη τους, του φερόμενου αγοραστού των αναφερομένων σ` αυτά προϊόντων και του είδους, των ποσοτήτων και της συνολικής αξίας των φερομένων ως πωληθέντων ή αγορασθέντων προϊόντων.

Ειδικώς δε σε ότι αφορά τα 42 εικονικά τιμολόγια που αποδέχθηκε η εταιρία ........... , παρά τα όσα αβάσιμα υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες με τα δικόγραφα της αναιρέσεως τους, στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τα προεκτεθέντα, γίνεται σαφής αναφορά ότι εκδότρια των εικονικών αυτών τιμολογίων και πωλήτρια των φερομένων ως πωληθέντων με αυτά προϊόντων (κινητά τηλέφωνα), είναι η εταιρία με την επωνυμία .......................... Ούτε, για την πληρότητα της αιτιολογίας, χρειαζόταν να παραθέσει το Δικαστήριο και άλλα πραγματικά περιστατικά προς αιτιολόγηση της εικονικότητας των ανωτέρω φορολογικών στοιχείων, αφού δέχεται ότι αφορούσαν ανύπαρκτες στο σύνολο τους συναλλαγές, όπως διαπιστώθηκε από το πόρισμα ελέγχου του ΣΔΟΕ που αναφέρεται στην απόφαση, η παραδοχή δε αυτή καθιστά άνευ ετέρου εικονικά, κατά την ανωτέρω έννοια της διατάξεως του άρθρου 19 παρ. 4 Ν. 2523/1997, τα εν λόγω φορολογικά στοιχεία. Περαιτέρω το Δικαστήριο, με βάση τις παραδοχές της αποφάσεως, αιτιολογεί πλήρως και την γνώση εκ μέρους των αναιρεσειόντων της εικονικότητας των φορολογικών στοιχείων, αφού δέχθηκε ότι, με την ανωτέρω ιδιότητα των νομίμων εκπροσώπων της άνω εταιρίας, όπως αυτή αναφέρεται πιο πάνω, αφενός μεν εξέδωσαν, αφετέρου δε αποδέχθηκαν και καταχώρησαν στα βιβλία της εταιρίας, κατ1 εξακολούθηση, κατά το χρονικό διάστημα από 14-2-2001 έως 21-11- 2001 τα αναφερόμενα αναλυτικά στο διατακτικό κατ` αριθμό ημερομηνία έκδοσης και αξία, τιμολόγια, συνολικής αξίας δισεκατομμυρίων δραχμών, τα οποία ήσαν εικονικά, αφού αφορούσαν στο σύνολο τους ανύπαρκτες συναλλαγές, η γνώση τους δε, ως νομίμων εκπροσώπων της άνω ανώνυμης εταιρίας, της εικονικότητας τους, ενόψει της παραδοχής ότι αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές και η εταιρία τους ήταν η φερομένη ως άμεσα συναλλαγείσα, τόσον ως πωλήτρια των προϊόντων για τα οποία εξέδωσε τα άνω 35 εικονικά τιμολόγια, όσον και ως αγοράστρια των κινητών τηλεφώνων, για τα οποία εκδόθηκαν, από την φερόμενη ως πωλήτρια τα 42 εικονικά τιμολόγια, είναι, κατά τα ανωτέρω, δεδομένη και δεν χρειαζόταν η παράθεση στην απόφαση και άλλων, πέραν των ανωτέρω, πραγματικών περιστατικών για την αιτιολόγηση της γνώσεως τους.

Συνεπώς ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' ΚΠΔ μοναδικός λόγος της από 26-2-2011 αιτήσεως αναιρέσεως του .............. καθώς και οι από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ` και Ε` ΚΠΔ, πρώτος και δεύτερος λόγοι της από 28-2-2011 αιτήσεως αναιρέσεως του ..................... τυγχάνουν αβάσιμοι και απορριπτέοι.

IV. Από τις διατάξεις των άρθρων 173 παρ.1, 174 παρ.2, και 321 παρ.1 στοιχ. δ' και 4 ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι το κλητήριο θέσπισμα, με το οποίο κλητεύεται ο κατηγορούμενος στο ακροατήριο, πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων στοιχείων, τον ακριβή καθορισμό της πράξεως για την οποία κατηγορείται και μνεία του άρθρου του ποινικού νόμου που την προβλέπει. Ως άρθρο του ποινικού νόμου νοείται κάθε διάταξη που τυποποιεί το έγκλημα και καθορίζει την απειλούμενη ποινή. Διαφορετικά υπάρχει σχετική ακυρότητα, η οποία καλύπτεται, αν, εκείνος που κλητεύθηκε στη δίκη, εμφανιστεί και δεν προβάλλει αντιρρήσεις στην πρόοδο της δίκης. Αν ο κατηγορούμενος δεν εμφανισθεί τότε η ακυρότητα αυτή δεν καλύπτεται και μπορεί να προταθεί στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μόνο με ειδικό λόγο εφέσεως κατά της εκκλητής αποφάσεως. Εφόσον η εν λόγω ακυρότητα δεν προταθεί ως λόγος εφέσεως καλύπτεται. Αν δεν καλυφθεί η ακυρότητα αυτή, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Β ΚΠοινΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης υπ` αριθ. 87228/2009, 87745/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και από τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας αποφάσεως υπ` αριθ. 83155/2009, 87331α/2009 και 89150/2009 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, σε συνδυασμό με την με έφεση των αναιρεσειόντων κατηγορουμένων και το με αριθ. Α05/ΟΙΕ/139 κλητήριο θέσπισμα του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, που επιτρεπτώς επισκοπούνται, προκειμένου να ερευνηθεί το παραδεκτό σχετικού λόγου αναιρέσεως, προκύπτουν τα παρακάτω:

Με το ανωτέρω κλητήριο θέσπισμα οι κατηγορούμενοι εισήχθησαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών για να δικασθούν σε βαθμό πλημμελήματος, ως υπαίτιοι της παράβασης του άρθρου 19 παρ. 1 του νόμου 2523/1997 (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίηση της με το άρθρο 40 παρ.1 του ν. 3220/2004), και συγκεκριμένα, ότι ως νόμιμοι εκπρόσωποι της εταιρίας........................, αφενός μεν εξέδωσαν, αφετέρου δε αποδέχθηκαν και καταχώρησαν στα βιβλία της εταιρίας, φορολογικά στοιχεία, τα οποία ήταν εικονικά, διότι εκδόθηκαν για ανύπαρκτες συναλλαγές. Οι κατηγορούμενοι εμφανίστηκαν στο άνω πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και χωρίς να έχουν αντίρρηση για την καθύλην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, προέβαλαν ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, ισχυρισθέντες τα εξής:

1) Προς θεμελίωση της κατ' άρθρον 19 παρ. 1 του Ν. 2523/1997 ποινικής ευθύνης προκειμένου περί ανωνύμου εταιρίας, πρέπει στο πρόσωπο του αυτουργού να συντρέχουν οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 20 παρ. 1α του ίδιου νόμου, κατά το οποίο ως αυτουργοί του αδικήματος της φοροδιαφυγής θεωρούνται "οι πρόεδροι των Δ.Σ., οι διευθύνοντες ή εντεταλμένοι ή συμπράττοντες σύμβουλοι, οι διοικητές, οι γενικοί διευθυντές, ως και εν γένει κάθε πρόσωπο εντεταλμένο είτε άμεσα από το νόμο είτε από ιδιωτική βούληση είτε με δικαστική απόφαση στη διοίκηση ή διαχείριση αυτών. Αν ελλείπουν όλα τα παραπάνω πρόσωπα, ως αυτουργοί θεωρούνται τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των εταιριών αυτών, εφόσον ασκούν πράγματι προσωρινά ή διαρκώς ένα από τα καθήκοντα που αναφέρονται πιο πάνω".

Εν προκειμένω με το προσβαλλόμενο κλητήριο θέσπισμα καλούμεθα να δικασθούμε ως υπαίτιοι κατ` εξακολούθηση παραβάσεως του άρθρου 19 παρ. 1 του ν. 2523/1997, ήτοι για έκδοση και αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων πράξεις που φερόμεθα ότι εκτελέσαμε "τυγχάνοντες νόμιμοι εκπρόσωποι της επιχείρησης ............................, δηλαδή μιας ανώνυμης εταιρίας.

Όμως η ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου ανωνύμου εταιρίας, είναι έννοια παντελώς άγνωστη στο άρθρο 20 του ν. 2523/1997, το οποίο κάνει λόγο για συγκεκριμένες ιδιότητες, που πρέπει να υπάρχουν στο πρόσωπο του δράστη που κατηγορείται. 

Τούτων δοθέντων το προσβαλλόμενο κλητήριο θέσπισμα είναι άκυρο

α) λόγω μη ακριβούς καθορισμού της πράξεως για την οποία κατηγορούμεθα, αφού δεν εξειδικεύεται υπό ποίαν εκ των υπό του άρθρου 20 ν. 2523/1997 περιοριστικώς αναφερομένων ιδιοτήτων ενεργήσαμε,

β) επειδή δεν αναφέρεται το άρθρο 20 ως το άρθρο του ποινικού νόμου που την προβλέπει.

2) Δεν υπάρχει ακριβής καθορισμός της άνω πράξεως για την οποία κατηγορούμεθα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το προσβαλλόμενο κλητήριο θέσπισμα, φερόμεθα ότι "ως νόμιμοι εκπρόσωποι της επιχείρησης ........................., εκδώσαμε προς διάφορες επιχειρήσεις 36 φορολογικά στοιχεία εκδόσεως της επιχείρησης ................, που εδρεύει .................... Αλλά δεν είναι δυνατόν να εκδώσαμε φορολογικά στοιχεία εκδόσεως........................,με το κλητήριο θέσπισμα να είναι κατά τούτο αόριστο ως αντιφατικό. Από την άλλη πλευρά ως προς την β` πράξη φερόμεθα ότι αποδεχθήκαμε συγκεκριμένο αριθμό εικονικών τιμολογίων των οποίων δεν μνημονεύονται οι εκδότες με αποτέλεσμα την αοριστία και πάλιν του κατηγορητηρίου. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την άνω ένσταση των κατηγορουμένων ως απαράδεκτη, το δε δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου προεβλήθη εκ νέου, με παρεμπίπτουσα απόφασή του, που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, την απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη. Από τη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 1α του ν. 2523/1997, το περιεχόμενο της οποίας αναφέρεται στην πρώτη σκέψη της παρούσης, συνάγεται ότι, ενόψει της ευρύτητας της διατύπωσης της, η έννοια του νομίμου εκπροσώπου, αποδίδει πλήρως τις ιδιότητες που αναλυτικά περιγράφει η ως άνω διάταξη, προκειμένου να προσδιορίσει τον αυτουργό του αδικήματος της φοροδιαφυγής του άρθρου 19 παρ. 1α του ίδιου νόμου, όταν πρόκειται για ανώνυμη εταιρία και επομένως, το κλητήριο θέσπισμα στο οποίο αναφέρεται ότι η κατηγορία συνίσταται στο ότι οι κατηγορούμενοι ως νόμιμοι εκπρόσωποι της προαναφερόμενης ανώνυμης εταιρίας εξέδωσαν και αποδέχθηκαν εικονικά φορολογικά στοιχεία, καλύπτει πλήρως τις προϋποθέσεις της άνω διατάξεως του άρθρου 20 παρ. 1α του ν. 2523/1997 για την πληρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, η τελευταία δε αυτή διάταξη δεν ήταν αναγκαίο να μνημονεύεται στο κλητήριο θέσπισμα, αφού αυτή δεν είναι εκείνη που τυποποιεί το έγκλημα της φοροδιαφυγής και καθορίζει την απειλούμενη ποινή, αλλά τούτο γίνεται με τη διάταξη του άρθρου 19 παρ. 1 του ίδιου νόμου, η οποία και μνημονεύεται στο κλητήριο θέσπισμα.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του κλητηρίου θεσπίσματος, αποδίδεται στους κατηγορούμενους η αξιόποινη πράξη της φοροδιαφυγής, υπό την ιδιότητά τους ως νομίμων εκπροσώπων της ως άνω ανώνυμης εταιρίας, της πράξεως αυτής διαπραχθείσης απ' αυτούς, αφενός μεν διά της εκδόσεως 35 εικονικών τιμολογίων, αφετέρου δε διά της αποδοχής 42 εικονικών τιμολογίων, εντός του προσδιοριζόμενου χρονικού διαστήματος. Η κατηγορία αναπτύσσεται σε δύο σκέλη, με πρώτο αυτό της εκδόσεως των εικονικών τιμολογίων και δεύτερο αυτό της αποδοχής.

Στο πρώτο σκέλος, σαφώς αναφέρεται ότι τα 35 εικονικά τιμολόγια εκδόθηκαν από τους κατηγορούμενους υπό την ιδιότητά τους ως νομίμων εκπροσώπων της ανώνυμης εταιρίας......................ενώ επισυνάπτεται στη συνέχεια κατάσταση, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του κλητηρίου θεσπίσματος, στην οποία αναφέρονται τα 35 εικονικά τιμολόγια εκδοθέντα από την εν λόγω εταιρία για λογαριασμό των εταιριών ............... αναφέρονται δε ακολούθως αναλυτικά τα τιμολόγια αυτά, τα επί μέρους ποσά κάθε τιμολογίου, καθώς και το συνολικό ποσό.

Η ατελής αναφορά δε που γίνεται πριν από την επισύναψη των άνω καταστάσεων, περί του ότι τα άνω τιμολόγια εκδόθηκαν από την εταιρία ..................., διατύπωση που αρμόζει στο δεύτερο σκέλος της κατηγορίας, δεν δημιουργεί καμιά ασάφεια ή αοριστία ως προς τον εκδότη των άνω 35 εικονικών τιμολογίων, που σαφώς αναφέρεται τόσον στην αρχή του πρώτου σκέλους του κατηγορητηρίου, όσον και στις επισυναπτόμενες στη συνέχεια καταστάσεις, και συνακόλουθα, δεν υφίσταται ακυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, εκ του λόγου αυτού.

Ούτε όμως από την αποδιδόμενη στο δεύτερο σκέλος του κατηγορητηρίου αξιόποινη πράξη της αποδοχής από τους κατηγορούμενους των 42 εικονικών τιμολογίων δημιουργείται ασάφεια ή αοριστία ως προς το πρόσωπο του εκδότη αυτών, αφού από τη συνολική διατύπωση του, σαφώς προκύπτει ότι εκδότρια των τιμολογίων αυτών ήταν η εταιρία ....................., από ατελή όμως διατύπωση, χωρίς να δημιουργείται ασάφεια, γίνεται αναφορά της στο πρώτο σκέλος του κατηγορητηρίου, αν και το τελευταίο δεν συνιστά αναγκαίο στοιχείο προσδιορισμού της κατηγορίας, όταν πρόκειται για αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων, αφού το καθοριστικό στοιχείο στην περίπτωση αυτή είναι ο αποδέκτης τους, ο οποίος και σαφώς προσδιορίζεται στο κλητήριο θέσπισμα.

Συνεπώς τα αντίθετα που υποστηρίζονται με τους πρώτο και δεύτερο λόγους, του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναιρέσεως του εκ των αναιρεσειόντων................., με τους οποίους αποδίδεται στην συμπροσβαλλόμενη ως άνω παρεμπίπτουσα απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν κήρυξε άκυρο το κλητήριο θέσπισμα που αφορά τους αναιρεσείοντες κατηγορούμενους και απέρριψε τη σχετική ένστασή τους, είναι αβάσιμα και πρέπει έτσι να απορριφθούν οι λόγος αυτοί της αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Β` ΚΠΔ. Μετά από αυτά και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν στο σύνολό τους οι υπό κρίση συνεκδικαζόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, και στη δικαστική δαπάνη του παρασταθέντος πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-02-2011 αίτηση του Σ. Τ. του Α. και την από 28-02-2011 αίτηση του Α. Μ. του Γ., μετά των από 15-06-2011 προσθέτων αυτού λόγων, για αναίρεση της υπ` αριθ. 87228/2009 - 87745/2009 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ για τον καθένα, και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία καθορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουλίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ 

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Want to see comments? Unfortunately this feature requires cookies currently not allowed by your settings. You may click here to change them if you wish to use this feature.

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

Προσωπικές σημειώσεις για αυτή την απόφαση

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

Πρόσφατες αποφάσεις στην κατηγορία

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

 

Η υπηρεσία ή η ενέργεια που ζητήσατε, είναι διαθέσιμη μόνο στα εγγεγραμμένα μέλη του κόμβου με πρόσβαση στη συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων».

Εάν δεν έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να εγγραφείτε σαν μέλος, μπορείτε να επιλέξετε πάνω δεξιά την επιλογή «Εγγραφή».

Αν είστε εγγεγραμμένο μέλος, έχετε κάνει είσοδο (login) στον κόμβο και θέλετε να αποκτήσετε πρόσβαση στις συνδρομητικές υπηρεσίες πατήστε εδώ.

Δείτε όλα όσα προσφέρει η συνδρομητική υπηρεσία «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων» του κόμβου με χρέωση μόνο 100,00 ευρώ το χρόνο (πλέον Φ.Π.Α.).

Δείτε τις λοιπές συνδρομητικές υπηρεσίες του κόμβου:

► «Επίλυσις» (υπηρεσία απάντησης προσωπικών ερωτημάτων)

► «Webinars» (υπηρεσία παρακολούθησης διαδικτυακών σεμιναρίων)

► «Full pack» (όλες οι υπηρεσίες «Αρχείο Νόμων και Αποφάσεων», «Επίλυσις» και «Webinars» σε ένα οικονομικό «πακέτο»)

Εφαρμογές «Cloud CRM & myData», «Ψηφιακό ωράριο», «Express ισολογισμός».

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας σ' έναν από τους παρακάτω τηλεφωνικούς αριθμούς:

210 67 73 722,
210 82 23 705,
216 70 02 616,
216 70 02 617 και
216 70 02 618

Δημιουργία νέας κατηγορίας

Κατηγορίες προσωπικής βιβλίοθήκης