Jump to content
Sign in to follow this  
Viper

Νέος Λογιστής..... σε κρίση.....!

Recommended Posts

Η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έχει κανένα άλλο σκοπό παρά να ξαλαφρώσω....!

Και ίσως να συμπαρασύρω μαζί και κανέναν άλλο σε ανάλογη κατάσταση με τη δική μου...!

Είμαι 30, χωρίς παιδιά και υποχρεώσεις ευτυχώς (γιατί διαφορετικά μάλλον θα ήμουν σε ένα από τα κελιά του Δρομοκαϊτείου) και εν δυνάμει λογιστάκι... Και λέω εν δυνάμει, γιατί μέχρι στιγμής δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να θεωρήσω τον εαυτό μου ολοκληρωμένο επαγγελματία του είδους....!

Μετά από 10 ολόκληρα χρόνια στην Αθήνα και εμπειρία από δουλειά σε τρελούς ρυθμούς και ωράρια, χωρίς ίχνος προσωπικής ζωής, αποφάσισα να γυρίσω "σπίτι" μπας και περνούν οι μέρες και οι βδομάδες μου κάπως πιο ανθρώπινα... Μπας και βλέπω τους φίλους μου, τους δικούς μου, μπας και κάνω κάνα μπάνιο τα καλοκαίρια μετά το σχόλασμα σ'αυτόν τον ευλογημένο και πανέμορφο τόπο που έχω την τύχη να ζω....

Η δουλειά δεν με τρόμαξε ποτέ, όση και αν ήταν...

Γυρίζοντας σπίτι λοιπόν, βρίσκω -λόγω απίστευτου timing- μια δουλειά μισθωτή 8ωρη (ψιλο-επαφιέμενη με το λογιστικό αντικείμενο) και αποφασίζω μιας και η δουλειά αυτή έβγαινε και μιας και τα λογιστικά και τη χαρτούρα τα αγαπούσα πάντα απ' όσο θυμάμαι τον εαυτό μου (ξέρω, ξέρω, μαζοχισμός...), να ξεκινήσω όπως μπορώ παράλληλα το "γραφειάκι" μου με μερικούς πελάτες, για να βγαίνει το κάτι παραπάνω όσο γίνεται και να ασχοληθώ με αυτό που πάντα με ιντρίγκαρε....

Το "γραφειάκι" είναι στο σπίτι και το παλεύω μόνη -όσο μπορώ τουλάχιστον- 2,5 χρόνια κοντά τώρα....

Ειλικρινά, δεν ξέρω πως τα καταφέρνετε όλοι εσείς.... Όλοι εσείς με τα οργανωμένα γραφεία, με την τρελή δουλειά...

Εγώ, ίσως και επειδή οι γνώσεις μου δεν είναι τόσες, ίσως επειδή δεν εργάστηκα ποτέ σε λογιστικό γραφείο να δω τη γλύκα παρά μόνο σε λογιστήριο εταιρείας με συγκεκριμένα και περιορισμένα αντικείμενα, ίσως επειδή είναι και που έχω και τις δύο δουλειές τώρα, ίσως επειδή οι πελάτες αυξάνονται και τρέχω σαν την τρελή γύρω-γύρω να πάρω τιμολόγια, να πληρωθώ (χα,χα,χα,χα...), να παραδώσω δηλώσεις, να πάρω δικαιολογητικά, να ψάξω, να, να, να.... Έχω αρχίσει και πελαγώνω...! Τις βρίσκω τις λύσεις μου, τα βγάζω πέρα, όμως το άγχος και το στρες μου ώρες-ώρες είναι απερίγραπτο....

Πέφτω για ύπνο και σκέφτομαι τι έχω να κάνω αύριο, πόσο έχει ο μήνας, τι εκκρεμότητες έχω, αγχώνομαι για το τι έκανα ή δεν έκανα και κάπως, πως να το πω... Ζω με υπενθυμίσεις του κινητού μου πια....!!!

Μην παρεξηγηθώ.... Την αγαπώ αυτή τη δουλειά.... Τη θεωρώ ζόρικη αλλά δημιουργική.... Και νομίζω πως δεν είναι όλοι "φτιαγμένοι" για να την κάνουν.... Θέλει διάβασμα, σεμινάρια, ενημέρωση, θέλει οξύτητα σκέψης και πνεύματος, θέλει καλή οργάνωση, τσαγανό και πολύ γερό στομάχι....

Και ειλικρινά, όσο μπαίνω πιο βαθιά σε όλο αυτό, αντιλαμβάνομαι πόση αγάπη και αφοσίωση χρειάζεται για να μπορέσεις να κάνεις ένα γραφείο που να μπορεί να στέκεται στα πόδια του, για να γίνεις ένας ολοκληρωμένος Επαγγελματίας αλλά και πόσες φορές μπορεί να βρεθείς τόσο κοντά στο να κάνεις μια και να κάψεις στην πυρά όλη τη χαρτούρα, τους υπολογιστές και τα προγράμματά σου μαζί!!!

Αντιλαμβάνομαι πόσο η δουλειά αυτή δεν αναγνωρίζεται, πόσο εύκολα και απλά τα νομίζουν όλοι όλα, θεωρώντας πως ο κύκλος κλείνει όταν στείλεις ένα ΦΠΑ ή μια δήλωση....

Θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορέσω να φτιάξω κάτι, ένα χώρο που θα μπορεί να ανταποκρίνεται σωστά και υπεύθυνα σε όλους όσους θα εξυπηρετεί.... Ίσως πιο οργανωμένα, πιο "συγκεντρωμένα", πιο γνωστικά.... Για να μπορώ και εγώ να έχω χρόνο ελεύθερο.... Να δω τους ανθρώπους μου με ηρεμία και όχι κάπου ανάμεσα σε σχολάσματα και ραντεβού ή προθεσμίες....

Εύχομαι λοιπόν, για τον εαυτό μου αλλά και για όλους όσους είναι στο επάγγελμα αυτό και το αγαπούν πραγματικά, κουράγιο, υπομονή και συλλογικότητα.... Συλλογικότητα στην αντίδραση σε όλα αυτά που επιβάλλονται από ανθρώπους πίσω από γραφεία που δεν έχουν ζήσει ποτέ το άγχος και την τρέλα ενός λογιστή ή ενός οργανωμένου γραφείου... Συλλογικότητα όχι πίσω από την οθόνη και πάνω από το πληκτρολόγιο.... Συλλογικότητα με πράξεις.... Μέσω ανθρώπων και συλλόγων που πραγματικά ενδιαφέρονται για την ανάδειξη όλου αυτού του κόπου και όχι για την καρέκλα και την προσωπική προβολή τους.... Συλλογικότητα όμως και στην αλληλοβοήθεια.... Την οποία επί προσωπικού, την έχω εισπράξει από ανθρώπους του επαγγέλματος εδώ που ζω και αισθάνομαι ειλικρινά πολύ τυχερή που βρέθηκαν κάποιοι να με βοηθήσουν και να με συμβουλεύσουν όταν το χρειάστηκα μέσα στον δικό τους πανικό....

 

Αυτά τα ολίγα.... Σκόρπιες σκέψεις....

Και πάμε για επιστροφή στο τρελοκομείο.....

Share this post


Link to post
Share on other sites

σα να βλεπω τον εαυτο μου.μετα απο χρονια σε λογιστηρια εταιρειων βαρεθηκα κ αποφασισα να παρω το ρισκο κ να ανοιξω ενα "γραφειακι" (οπως το ειπες) μεσα στο σπιτι μου κ δοξα το θεο παει καλα.η τρελλα μεγαλη,το αγχος τεραστιο αλλα η χαρα της δημιουργικοτητας και πανω απ ολα η τρελλα για να φτιαξω κατι δικο μου που θα βασιζεται στα χερια μου με εχει κανει να στεκομαι στα ποδια μου.

κανεις δε γεννηθηκε να τα ξερει ολα.η εμπειρια καθε ημερας με κανει καλυτερο κ ευτυχως εχω καταφερει να ειμαι ακομα ορθιος.στην ιδια ηλικια με σενα,με 2 χρονια γραφειο,χωρις οικογενειακα βαρη κ χωρις προσωπικη ζωη μια κ η δουλεια με εκανε να θυσιασω πολλα.θα ανταμειφθουμε κ οι 2 θα δεις!

Καλη συνεχεια!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παιδιά καλησπέρα.Βλέποντας πως στην ίδια μοίρα με εμένα είναι και άλλοι,νιώθω καλύτερα.Περίπου στην ίδια γιατί έχω και δύο μικρά παιδάκια παράλληλα με τα της δουλειάς. Μακάρι να ανταμειφθούμε όπως γράφει και ο φίλος giorgos και όλες οι θυσίες να πιάσουν τόπο.Καλή συνέχεια και από εμένα σε όλους.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έχει κανένα άλλο σκοπό παρά να ξαλαφρώσω....!

Και ίσως να συμπαρασύρω μαζί και κανέναν άλλο σε ανάλογη κατάσταση με τη δική μου...!

Είμαι 30, χωρίς παιδιά και υποχρεώσεις ευτυχώς (γιατί διαφορετικά μάλλον θα ήμουν σε ένα από τα κελιά του Δρομοκαϊτείου) και εν δυνάμει λογιστάκι... Και λέω εν δυνάμει, γιατί μέχρι στιγμής δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να θεωρήσω τον εαυτό μου ολοκληρωμένο επαγγελματία του είδους....!

Μετά από 10 ολόκληρα χρόνια στην Αθήνα και εμπειρία από δουλειά σε τρελούς ρυθμούς και ωράρια, χωρίς ίχνος προσωπικής ζωής, αποφάσισα να γυρίσω "σπίτι" μπας και περνούν οι μέρες και οι βδομάδες μου κάπως πιο ανθρώπινα... Μπας και βλέπω τους φίλους μου, τους δικούς μου, μπας και κάνω κάνα μπάνιο τα καλοκαίρια μετά το σχόλασμα σ'αυτόν τον ευλογημένο και πανέμορφο τόπο που έχω την τύχη να ζω....

Η δουλειά δεν με τρόμαξε ποτέ, όση και αν ήταν...

Γυρίζοντας σπίτι λοιπόν, βρίσκω -λόγω απίστευτου timing- μια δουλειά μισθωτή 8ωρη (ψιλο-επαφιέμενη με το λογιστικό αντικείμενο) και αποφασίζω μιας και η δουλειά αυτή έβγαινε και μιας και τα λογιστικά και τη χαρτούρα τα αγαπούσα πάντα απ' όσο θυμάμαι τον εαυτό μου (ξέρω, ξέρω, μαζοχισμός...), να ξεκινήσω όπως μπορώ παράλληλα το "γραφειάκι" μου με μερικούς πελάτες, για να βγαίνει το κάτι παραπάνω όσο γίνεται και να ασχοληθώ με αυτό που πάντα με ιντρίγκαρε....

Το "γραφειάκι" είναι στο σπίτι και το παλεύω μόνη -όσο μπορώ τουλάχιστον- 2,5 χρόνια κοντά τώρα....

Ειλικρινά, δεν ξέρω πως τα καταφέρνετε όλοι εσείς.... Όλοι εσείς με τα οργανωμένα γραφεία, με την τρελή δουλειά...

Εγώ, ίσως και επειδή οι γνώσεις μου δεν είναι τόσες, ίσως επειδή δεν εργάστηκα ποτέ σε λογιστικό γραφείο να δω τη γλύκα παρά μόνο σε λογιστήριο εταιρείας με συγκεκριμένα και περιορισμένα αντικείμενα, ίσως επειδή είναι και που έχω και τις δύο δουλειές τώρα, ίσως επειδή οι πελάτες αυξάνονται και τρέχω σαν την τρελή γύρω-γύρω να πάρω τιμολόγια, να πληρωθώ (χα,χα,χα,χα...), να παραδώσω δηλώσεις, να πάρω δικαιολογητικά, να ψάξω, να, να, να.... Έχω αρχίσει και πελαγώνω...! Τις βρίσκω τις λύσεις μου, τα βγάζω πέρα, όμως το άγχος και το στρες μου ώρες-ώρες είναι απερίγραπτο....

Πέφτω για ύπνο και σκέφτομαι τι έχω να κάνω αύριο, πόσο έχει ο μήνας, τι εκκρεμότητες έχω, αγχώνομαι για το τι έκανα ή δεν έκανα και κάπως, πως να το πω... Ζω με υπενθυμίσεις του κινητού μου πια....!!!

Μην παρεξηγηθώ.... Την αγαπώ αυτή τη δουλειά.... Τη θεωρώ ζόρικη αλλά δημιουργική.... Και νομίζω πως δεν είναι όλοι "φτιαγμένοι" για να την κάνουν.... Θέλει διάβασμα, σεμινάρια, ενημέρωση, θέλει οξύτητα σκέψης και πνεύματος, θέλει καλή οργάνωση, τσαγανό και πολύ γερό στομάχι....

Και ειλικρινά, όσο μπαίνω πιο βαθιά σε όλο αυτό, αντιλαμβάνομαι πόση αγάπη και αφοσίωση χρειάζεται για να μπορέσεις να κάνεις ένα γραφείο που να μπορεί να στέκεται στα πόδια του, για να γίνεις ένας ολοκληρωμένος Επαγγελματίας αλλά και πόσες φορές μπορεί να βρεθείς τόσο κοντά στο να κάνεις μια και να κάψεις στην πυρά όλη τη χαρτούρα, τους υπολογιστές και τα προγράμματά σου μαζί!!!

Αντιλαμβάνομαι πόσο η δουλειά αυτή δεν αναγνωρίζεται, πόσο εύκολα και απλά τα νομίζουν όλοι όλα, θεωρώντας πως ο κύκλος κλείνει όταν στείλεις ένα ΦΠΑ ή μια δήλωση....

Θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορέσω να φτιάξω κάτι, ένα χώρο που θα μπορεί να ανταποκρίνεται σωστά και υπεύθυνα σε όλους όσους θα εξυπηρετεί.... Ίσως πιο οργανωμένα, πιο "συγκεντρωμένα", πιο γνωστικά.... Για να μπορώ και εγώ να έχω χρόνο ελεύθερο.... Να δω τους ανθρώπους μου με ηρεμία και όχι κάπου ανάμεσα σε σχολάσματα και ραντεβού ή προθεσμίες....

Εύχομαι λοιπόν, για τον εαυτό μου αλλά και για όλους όσους είναι στο επάγγελμα αυτό και το αγαπούν πραγματικά, κουράγιο, υπομονή και συλλογικότητα.... Συλλογικότητα στην αντίδραση σε όλα αυτά που επιβάλλονται από ανθρώπους πίσω από γραφεία που δεν έχουν ζήσει ποτέ το άγχος και την τρέλα ενός λογιστή ή ενός οργανωμένου γραφείου... Συλλογικότητα όχι πίσω από την οθόνη και πάνω από το πληκτρολόγιο.... Συλλογικότητα με πράξεις.... Μέσω ανθρώπων και συλλόγων που πραγματικά ενδιαφέρονται για την ανάδειξη όλου αυτού του κόπου και όχι για την καρέκλα και την προσωπική προβολή τους.... Συλλογικότητα όμως και στην αλληλοβοήθεια.... Την οποία επί προσωπικού, την έχω εισπράξει από ανθρώπους του επαγγέλματος εδώ που ζω και αισθάνομαι ειλικρινά πολύ τυχερή που βρέθηκαν κάποιοι να με βοηθήσουν και να με συμβουλεύσουν όταν το χρειάστηκα μέσα στον δικό τους πανικό....

 

Αυτά τα ολίγα.... Σκόρπιες σκέψεις....

Και πάμε για επιστροφή στο τρελοκομείο.....

Oλοι οι λογιστες λιγο πολυ εχουν σπασμενα νευρα και ψυχολογια ειδικα μετα την κριση  ειτε εχουν τσαγανο ειτε δεν εχουν και μερικοι οταν βλεπουν νεο μονο ζηλεια και κακια βγαζουν επειδη ακριβως τους εχουν σπασει τα νευρα.

 

το ασχημο ειναι οτι στην ελλαδα η λογιστικη τεχνη αναλωνεται σε δηλωσεις ΦπΑ δηλωσει Φορολογια καταχωρησεις εγγραφες και γενικοτερα την γραφειοκρατια του ελληνικου κρατους  και οχι σε proactive λογιστικη που ισως να βοηθουσε και την ελληνικη οικονομια

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παιδιά καλησπέρα.Βλέποντας πως στην ίδια μοίρα με εμένα είναι και άλλοι,νιώθω καλύτερα.Περίπου στην ίδια γιατί έχω και δύο μικρά παιδάκια παράλληλα με τα της δουλειάς. Μακάρι να ανταμειφθούμε όπως γράφει και ο φίλος giorgos και όλες οι θυσίες να πιάσουν τόπο.Καλή συνέχεια και από εμένα σε όλους.

 

να σου ζήσουν φίλε!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από τη μικρή εμπειρία που έχω στο λογιστικό γραφείο (τρία χρόνια) θα συμφωνήσω μαζί σας.

Σας κατανοώ απόλυτα!

 

Ο πατέρας μου και ο θείος μου έχουν 35 χρόνια στο επάγγελμα και μου λένε

ότι τα 3 τελευταία χρόνια είναι τα χειρότερα. ;-) Πιστεύουν παρ' όλα αυτά ότι το επάγγελμα

θα "στρώσει" αλλά όχι πριν περάσει μια πενταετία. Υπομονή...

Αισθάνομαι τυχερός που έχω αυτά τα στηρίγματα γιατί οι υποχρεώσεις είναι πολλές.

 

Κάποιες προσωπικές παρατηρήσεις:

 

1. Λόγω των εξελίξεων και των νέων υποχρεώσεων τύπου ΚΕΠ, ήτοι

επίδομα θέρμανσης, επίδομα τέκνων, κοινωνικό μέρισμα,

εκτύπωση τελών κυκλοφορίας, εκτύπωση εκκαθαριστικών και Τ.Ο.,

ρυθμίσεις, δηλώσεις ακατάσχετου ( :-) ) αρχίζει να διαφένεται η ανάγκη ύπαρξης ενός ανθρώπου

που ασχολείται μόνο με αυτά καθώς και τα τηλέφωνα και συναντήσεις που συνεπάγονται.

Φυσικά για να είναι εφικτό αυτό πρέπει τα παραπάνω να χρεώνονται.

Δεν υποτιμάω τις παραπάνω εργασίες, κάθε άλλο, είναι και από αυτές από τις οποίες

ο φορολογούμενος παίρνει λεφτά ή διευκολύνεται.

Θεωρώ όμως ότι ο λογιστής πρέπει να έχει χρόνο να διαβάζει-ενημερώνεται, να παρακολουθεί σεμινάρια

και να ασχολείται με τις βασικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων (ενημέρωση βιβλίων, ΦΠΑ, ΜΥΦ, δηλώσεις εισοδήματος, εργατικά,

φορολογικός προγραμματισμός-συμβουλευτική κλπ).

 

2. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει ένας δεύτερος άνθρωπος, ο οποίος θα μπορεί να λειτουργήσει

αξιοπρεπώς το γραφείο ώστε να μπορείς να αποδράσεις κάποιες μέρες το χρόνο με την οικογένειά σου.

Τώρα αν αυτός ο άνθρωπος είναι συγγενής, ή συνέταιρος ή υπάλληλος εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά,

τις ιδιαιτερότητες και τις προτιμήσεις κάθε λογιστικού γραφείου. Η ζωή δεν είναι μόνο εκκαθαριστικά, φόροι

και ρυθμίσεις. Υπάρχουν η οικογένεια και οι φίλοι, πολύ σπουδαία και τα δύο. Η δεύτερη παρατήρηση σχετίζεται με την πρώτη.

 

3. Πολλές φορές πρέπει να λέμε και μερικά όχι στο τι μπορούμε να αναλάβουμε, αξιολογώντας τους πόρους

και τη δυναμική της επιχείρησής μας.

 

Αυτά προς το παρόν.

 

Εύχομαι καλή δύναμη σε όλους και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν στρώσει ποτέ αυτό το επάγγελμα ενημερώστε με... :)

 

Ή καλύτερα ενημερώστε τα εγγόνια μου ... :)

 

Πλάκα κάνω, έτσι;

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν στρώσει ποτέ αυτό το επάγγελμα ενημερώστε με... :)

 

Ή καλύτερα ενημερώστε τα εγγόνια μου ... :)

 

Πλάκα κάνω, έτσι;

Εγώ πάντως δεν γέλασα .... 

 

Μου φαίνεται πολύ ρεαλιστικό αυτό που είπες . . .  :(

Share this post


Link to post
Share on other sites

Από τη μικρή εμπειρία που έχω στο λογιστικό γραφείο (τρία χρόνια) θα συμφωνήσω μαζί σας.

Σας κατανοώ απόλυτα!

 

Ο πατέρας μου και ο θείος μου έχουν 35 χρόνια στο επάγγελμα και μου λένε

ότι τα 3 τελευταία χρόνια είναι τα χειρότερα. ;-) Πιστεύουν παρ' όλα αυτά ότι το επάγγελμα

θα "στρώσει" αλλά όχι πριν περάσει μια πενταετία. Υπομονή...

Αισθάνομαι τυχερός που έχω αυτά τα στηρίγματα γιατί οι υποχρεώσεις είναι πολλές.

 

Κάποιες προσωπικές παρατηρήσεις:

 

1. Λόγω των εξελίξεων και των νέων υποχρεώσεων τύπου ΚΕΠ, ήτοι

επίδομα θέρμανσης, επίδομα τέκνων, κοινωνικό μέρισμα,

εκτύπωση τελών κυκλοφορίας, εκτύπωση εκκαθαριστικών και Τ.Ο.,

ρυθμίσεις, δηλώσεις ακατάσχετου ( :-) ) αρχίζει να διαφένεται η ανάγκη ύπαρξης ενός ανθρώπου

που ασχολείται μόνο με αυτά καθώς και τα τηλέφωνα και συναντήσεις που συνεπάγονται.

Φυσικά για να είναι εφικτό αυτό πρέπει τα παραπάνω να χρεώνονται.

Δεν υποτιμάω τις παραπάνω εργασίες, κάθε άλλο, είναι και από αυτές από τις οποίες

ο φορολογούμενος παίρνει λεφτά ή διευκολύνεται.

Θεωρώ όμως ότι ο λογιστής πρέπει να έχει χρόνο να διαβάζει-ενημερώνεται, να παρακολουθεί σεμινάρια

και να ασχολείται με τις βασικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων (ενημέρωση βιβλίων, ΦΠΑ, ΜΥΦ, δηλώσεις εισοδήματος, εργατικά,

φορολογικός προγραμματισμός-συμβουλευτική κλπ).

 

2. Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει ένας δεύτερος άνθρωπος, ο οποίος θα μπορεί να λειτουργήσει

αξιοπρεπώς το γραφείο ώστε να μπορείς να αποδράσεις κάποιες μέρες το χρόνο με την οικογένειά σου.

Τώρα αν αυτός ο άνθρωπος είναι συγγενής, ή συνέταιρος ή υπάλληλος εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά,

τις ιδιαιτερότητες και τις προτιμήσεις κάθε λογιστικού γραφείου. Η ζωή δεν είναι μόνο εκκαθαριστικά, φόροι

και ρυθμίσεις. Υπάρχουν η οικογένεια και οι φίλοι, πολύ σπουδαία και τα δύο. Η δεύτερη παρατήρηση σχετίζεται με την πρώτη.

 

3. Πολλές φορές πρέπει να λέμε και μερικά όχι στο τι μπορούμε να αναλάβουμε, αξιολογώντας τους πόρους

και τη δυναμική της επιχείρησής μας.

 

Αυτά προς το παρόν.

 

Εύχομαι καλή δύναμη σε όλους και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.

 

 

Καλημέρα σας!

 

Θεωρώ ότι η πλέον ρεαλιστική λύση είναι η συνεργασία και η δημιουργία εταιρειών λογιστών.

Όχι λογιστικών εταιρειών, αλλά εταιρειών λογιστών (αναφέρομαι στις ΙΚΕ που πλέον δεν απαιτείται η ύπαρξη λογιστή-εταίρου: Άλλο μεγάλο θέμα αυτό)!!!!

Πλέον οι απαιτήσεις είναι υπερβολικά πολλές και το επάγγελμα τείνει να αλλάξει μοντέλο και να φύγει από το one-man-show!

Επομένως, μόλις συνειδητοποιήσουμε όλοι την αναγκαιότητα της συνεργασίας θα υπάρξουν καλύτερες μέρες.

Αρκεί να μην μας προλάβουν οι πολυεθνικές ελεγκτικές και ανοίξουν τίποτα λογιστικές εταιρείες και μετά τρεχουμε...

 

Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν τα σημερινα δεδομενα παραμεινουν ως εχουν τοτε ο σχεδιασμος ειναι να κλεισουν ολες οι ΔΟΥ και τα λογιστικα γραφεια και να αντικατασταθουν

απο πολυεθνικες εταιρειες παροχης υπηρεσιων-ιδιωτικες ΔΟΥ.Επισης θα κλεισουν το 95% των μικρομεσαιων επιχειρησεων,το 50% των υποκαταστηματων

των τραπεζων και για αρχη το 40% των καταστηματων των πολυεθνικων.Το μνημονιο αυτη την στιγμη βρισκετε στο 50% της εφαρμογης του.Το αλλο 50%

ειναι το ποιο επωδυνο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αν τα σημερινα δεδομενα παραμεινουν ως εχουν τοτε ο σχεδιασμος ειναι να κλεισουν ολες οι ΔΟΥ και τα λογιστικα γραφεια και να αντικατασταθουν

απο πολυεθνικες εταιρειες παροχης υπηρεσιων-ιδιωτικες ΔΟΥ.Επισης θα κλεισουν το 95% των μικρομεσαιων επιχειρησεων,το 50% των υποκαταστηματων

των τραπεζων και για αρχη το 40% των καταστηματων των πολυεθνικων.Το μνημονιο αυτη την στιγμη βρισκετε στο 50% της εφαρμογης του.Το αλλο 50%

ειναι το ποιο επωδυνο.

 

Να δω τη PWC να παρακολουθεί φορολογικά ψαρά στη Κάρπαθο και την KPMG εστιάτορα στη Γαύδο και τι στο κόσμο ....  :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×