Jump to content
Sign in to follow this  
ΕΙΡΗΝΗ

15 Ιουλίου 1974 ... Δεν ξεχνώ!

Recommended Posts

Καλημέρα αγαπητοί συνάδελφοι

Πολλά και πολλοί έφταιξαν ...

Εμείς; θα συνεχίσουμε έτσι και εδώ; ... και τώρα; ... και πάντα; ...

Καλή δύναμη καλή συνέχεια σε όλους.

Φιλικά

Share this post


Link to post
Share on other sites

ο πατέρας μου λέει

" Ευτυχώς δεν είμαι κι εγώ ένας Σταυρός κι μια φωτογραφία "

τραυματίας με διαπερες τραύμα στον πόλεμο ήταν στα φυλάκια του Ρετζης " Regis " ( βιομηχανία παγωτού )

Share this post


Link to post
Share on other sites

δεν κατάλαβα Ειρήνη με ποιον δεν συμφωνείς ?

Δεν ήταν οι Αμερικάνοι ?

δεν ήταν οι ντόπιοι πράκτορές τους (τα λέει και ο γιατρός)

όταν ο φίλος σου μίλησε για την μαμα - πατρίδα και μόνο δεν είπες τίποτα

εκτός αν και συ συμφωνείς περί δόγματος και περί συντρόφων που είπαν το ένα ή το άλλο

Γιάννη, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να συμφωνήσω η να διαφωνήσω με κάποιον και που...

Δεν εξέφρασα καμμία διαφωνία, μια επισήμανση έβαλα, για τη συνεχόμενη λήθη και την ατιμωρισία των ενόχων...

Είμαι η τουλάχιστον προσπαθώ να είμαι ξεκάθαρη σε αυτό που λέω.

Αν δεν κάνω λάθος εγώ άνοιξα το θέμα, και νομίζω είναι σαφής η άποψη μου και η θέση μου.

Και επιπλέον, όπως ξέρεις, είμουνα αρκετά μεγάλη για να θυμάμαι τα γεγονότα. Και την επιστράτευση, και όσα διαδραματίστηκαν μετά τα έζησα από πάρα πολύ κοντά...

Ξαναμεταφέρω αυτό που έγραψα. Και Δημήτρη, μιλάω και για πολιτικούς. ο Καραμανλής μπορεί να πέθανε, αλλά μην μου πείς ότι ήταν ο σωτήρας που ήρθε να σώσει την Ελλάδα...

Μόνο που είναι εύκολο να λέμε φταίνε οι Αμερικάνοι... Σίγουρα από εκεί ξεκίνησαν και δρομολογ'ηθηκαν όλα (βλέπε Κίσσινγκερ κ.λπ.). Χωρίς τη σύμπραξη όμως της Χούντας, των τότε αρχηγών του Στρατού, των πολιτικών, δεν θα γινότανε τίποτα απο όλα αυτά. Οι δικοί μας πολιτικοί και στρατιωτικοί δεν φταίνε; Τιμωρήθηκε κανείς τους; Καταδικάστηκε κανείς για αυτήν την έσχατη προδοσία; Και ο Ιωαννίδης δεν καταδικάστηκε για την συμμετοχή του στην προδοσία της Κύπρου, αλλά για την Χούντα και τα βασανηστήρια. Ο φάκελλος Κύπρου δεν άνοιξε ποτέ....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γιατί πάντα για εθνικά θέματα να διαφωνούμε; Δεν θέλουμε όλοι το καλό της πατρίδας μας; Γιατί πάντα να μας χωρίζουν ιδεολογίες; Τις λίγες φορές που ενωθήκαμε ως έθνος μεγαλουργήσαμε, τις περισσότερες φορές που μας χώρισαν οι ιδεολογίες μας αλληλοεξοντοθήκαμε. Τί φταίει; Είναι δυνατόν να βάζουμε τα κομματικά μας πάνω από την Ελλάδα;

Αυτήν την εντύπωση αποκόμισα τον τελευταίο χρόνο ιδιαίτερα στο φόρουμ αυτό, συνέχεια όσοι διαφωνούν με κάποια στάση ή θέση που είναι εδώ η επικρατούσα από συγκεκριμένους συναδέλφους αντιμετωπίζονται μπορώ να πω δυναμικά αν όχι εχθρικά. Εμείς πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αγαπημένοι, μόνο έτσι πιστεύω μπορούμε να προοδεύσουμε.

Ας γίνουμε εμείς η εξαίρεση από τον κανόνα που επικρατεί στην "άρρωστη" πολιτική σκηνή του τόπου αυτού και με σεβασμό να αντιμετωπίζουμε όλα τα θέματα που μας απασχολούν.

Δεν μπορώ να παραβλέψω βέβαια την μέγαλη βοήθεια που προσφέρουν όλοι οι συνάδελφοι στα προβλήματα μας και θέλω να τους ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου.

Ειρήνη ημίν συνάδελφοι. :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Θα συμφωνήσω μαζί σου συνάδελφε georgiosk. Μα δυστυχώς φαίνεται ότι οι δυσκολίες αντί να μας ενώνουν μας χωρίζουν, και αυτό είναι κάτι που το βιώνω καθημερινά προσωπικά μα και επαγγελματικά σε μεγάλο βαθμό. Πέρα όμως από όλα αυτά, το θέμα το άνοιξα γιατί θεωρώ υποχρέωση μας να ενθυμούμαστε εμείς οι μεγαλύτεροι, και να μεταφέρουμε τις μνήμες μας και τις γνώσεις μας στους νεότερους. Σίγουρα υπάρχουν μεταξύ μας, άνθρωποι που ζήσανε εκείνες τις ημέρες τα γεγονότα από πιο κοντά, ίσως μέσω συγγενών, φίλων κλπ. Περίμενα κάτι παραπάνω από ιδεολογικές προσεγγίσεις... Μιά προσωπική μαρτυρία, το πως βίωσε ο καθένας μας αυτά τα γεγονότα...

Δεν ξέρω για εσάς, εγώ νοιώθω πάρα πολύ κουρασμένη από όλα αυτά, πόσο μάλλον φανταστείτε τα παιδιά μας. Μας αρέσει η όχι, και ανεξάρτητα από τη ατομική μας συμμετοχή η μη, αποτύχαμε σαν γενιά να δώσουμε στις επόμενες γενιές αυτό που εμείς ονειρεύομασταν. Ένα καλύτερο κόσμο. Αντί αυτού, αφεθήκαμε στον καταναλωτισμό, και οδηγηθήκαμε σε πολύ χειρότερη σκλαβιά από αυτήν των Τούρκων.

Οι Αμερικάνοι, το ΝΑΤΟ, η ΕΥΡΩΠΗ, η πρών ΕΣΣΔ κοκ, σίγουρα παίξανε ο καθένας το δικό του ρόλο, και αυτά τα έχουμε πεί και ξαναπεί, τα έχουμε αναλύσει και αναλύσει...Τη δική μας ευθύνη όμως; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που ξεχάσανε, εμείς δεν εκλέγαμε αυτούς που μας κυβερνούσανε τόσα χρόνια, εμείς δεν αφήσαμε στη λήθη τα παιδιά μας, και καλύψαμε τα κενά με goodys, barbie και "games"; Το μεγάλο συγνώμη το οφείλουμε πρώτα στα παιδιά μας, που τα ρίξαμε γυμνά στην αρένα, και φυσικό είναι αυτοί οι άλλοι - βλέπε Χρυσή Αυγή και κάποιους διαφωτιστές- να τους τα πούν όπως αυτοί θέλανε.

Ας κάνουμε λοιπόν μια αρχή, μιλώντας από καρδιάς, χωρίς χαρακτηρισμούς και ταμπέλλες. Να θυμηθούμε απλά και αληθινά. Ίσως έτσι τα παιδιά μας να μας ακούσουν.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ 17Ν ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 14-6-88

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ

ΑΠ' ΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟΥ

ΧΟΥΝΤΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η σημερινή αντιιμπεριαλιστική ενέργεια μας αποτελεί το δεύτερο σκέλος αυτής που έγινε στις 23 του Μάη, όταν χτυπήσαμε με βόμβες 4 αυτοκίνητα διπλωματών του Τούρκικου δικτατορικού και ρατσιστικού καθεστώτος.

Λέγαμε τότε ότι το Νταβός αποτελεί πριν απ' όλα απαίτηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αφού ο Παπανδρέου είναι έρμαιο του και δεν υπάρχει ελληνικός στρατός παρά μόνο Νατοϊκός. Ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρίσκεται πίσω απ' τις τούρκικες διεκδικήσεις, ότι αυτός οργάνωσε τη συνωμοσία του 74 —σε Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο— που οδήγησε στην Τούρκικη εισβολή και κατοχή Κυπριακού εδάφους, κι ότι ο Τούρκικος μιλιταριστικός επεκτατισμός λειτουργεί σήμερα σαν χωροφύλακας του στην περιοχή.

Πέρα όμως απ' την εξώφθαλμη κι αυταπόδεικτη ευθύνη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για την κυπριακή τραγωδία και τις τούρκικες διεκδικήσεις, υπάρχουν ευθύνες και στο εσωτερικό της χώρας. Λέγαμε λοιπόν ότι ευθύνες έχουν στο πολιτικό επίπεδο τόσο η χούντα, όσο και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, στο δε στρατιωτικό οι ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων απ' τη Δικτατορία μέχρι σήμερα. Αυτή την άποψη θα αναπτύξουμε σήμερα.

Όσοι προσπαθούν να επιρρίψουν τις ευθήνες αποκλειστικά στη χούντα, αντιγράφουν ηπιότερα τη συνταγή που εφαρμόστηκε μετά τη μικρασιαστική καταστροφή. Με τη δίκη, καταδίκη, εκτέλεση των 6 ρίχτηκαν οι ευθύνες αποκλειστικά σ' αυτούς και βγήκαν αθώοι όλοι οι υπόλοιποι, το πολιτικό σύστημα, όπως κι ο αγγλικός ιμπεριαλισμός. Σήμερα όμως κανένας σοβαρός ιστορικός δεν αρνείται ότι στον εξωτερικό τομέα ήταν υπεύθυνοι τόσο οι βενιζελικοί, αφού πρώτος ο Βενιζέλος έστειλε το στρατό στη Μ. Ασία, υπακούοντας στις διαταγές των Άγγλων, όσο και οι αντιβενιζελικοί, παρ' ότι οι τελευταίοι έχουν πιο άμεσες ευθύνες. Κι ότι στο εξωτερικό επίπεδο, υπεύθυνος ήταν ο αγγλικός ιμπεριαλισμός που χρησιμοποίησε τον ελληνικό στρατό χωροφύλακα τόσο για τα πετρέλαια της Μοσούλης όσο και να εκφοβίσει το ανερχόμενο αντιαποικιακό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα των λαών της Εγγύς Ανατολής.

Κάτι ανάλογο επιχειρείται και σήμερα στη λεγόμενη Κοινοβουλευτική Επιτροπή που υποτίθεται ότι διερευνάει τις ευθύνες για την Κύπρο. Για να γίνει όμως αποδεκτή μια τέτια θέση είναι απαραίτητο να σβηστούν οι ευθύνες της Κυβέρνησης Καραμανλή του 74, πούναι άμεσες κι αυταπόδεικτες. Γι' αυτό βλέπουμε ν' ανάπτύσσεται μια ολόκληρη φιλολογία ψευδολογίας και παραπλάνησης του λαού, προβολής μιας ανιστόρητης και προκλητικής θέσης, ότι ένας πρωθυπουργός μπορεί νάναι ανεύθυνος πολιτικά για τις παραλείψεις και την ολιγωρία του. Ο Καραμανλής, ακόμη κι αν είχε ευθύνες, πρέπει να παρουσιαστεί αθώος για να ριχτούν οι ευθύνες αποκλειστικά στη χούντα και να κλείσει ο φάκελος. Ας θυμίσουμε εδώ ότι πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι η CIA είχε δύο πληροφοριοδότες, δηλαδή πράκτορες για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, μέσα στην κυβέρνηση Καραμανλή του 74. Αυτό το σημαντικό στοιχείο, που συνδέεται άμεσα με τη στάση της Κυβέρνησης Καραμανλή στο δεύτερο Αττίλα, θάφτηκε απ' το σύνολο του τύπου, κι ενώ όλοι γνωρίζουν ποιος είναι ο ένας, που κατείχε καίρια θέση, απ' τους πράκτορες της CIA.

Οι ευθύνες όμως του πολιτικού κόσμου και της ηγεσίας του στρατού δεν περιορίζονται μόνο χρονικά τον Αύγουστο του 74 με το δεύτερο Αττίλα. Υπάρχει μια τρίτη περίοδος ευθυνών που εκτείνεται από τότε μέχρι σήμερα.

Οι ελληνικές κυβερνήσεις της Ν.Δ. στην αρχή και του ΠΑΣΟΚ στη συνέχεια όπως και οι ηγεσίες του στρατού, βρίσκονται πια απέναντι στο τετελεσμένο γεγονός της Τούρκικης κατοχής ενός ανεξάρτητου κράτους μετά από βίαια στρατιωτική εισβολή, και παράλληλα απέναντι σε μια σειρά από κλιμακούμενες διεκδικήσεις του Τούρκικου επεκτατισμού σε βάρος της Ελλάδας. Απέναντι σ' αυτές τις επιθετικές ενέργειες, οι ελληνικές κυβερνήσεις και ο στρατός όχι μόνο όφειλαν, αλλά ήταν υποχρεωμένες να δώσουν μια δυναμική βίαια απάντηση επιλέγοντας αυτές τη μορφή της και το χρόνο, σ' όλα αυτά τα 14 χρόνια. Αυτό δεν θα σήμαινε γενικευμένο πόλεμο, ο οποίος αποκλείεται για μια σειρά λόγους, αλλά στη χειρότερη των περιπτώσεων μια τοπικά και χρονικά περιορισμένη συμπλοκή που θα διαρκούσε το μάξιμουμ δύο-τρεις μέρες. Οι δυνατές επιλογές, λοιπόν, δεν ήταν ανάμεσα στις συζητήσεις και το γενικευμένο πόλεμο όπως το θέλει η μυθολογία των καθεστωτικών δυνάμεων για να αποσείσει τις ευθύνες της αλλά ανάμεσα σε μια σειρά από δυνατές δυναμικές απαντήσεις που ξεκινάνε απ' την πιο ήπια, π.χ. την κατάρριψη στρατιωτικού τούρκικου αεροπλάνου που παραβιάζει τον εναέριο χώρο, και φτάνει μέχρι πιο σοβαρές δυναμικές ενέργειες. Χρέος και καθήκον των ελληνικών κυβερνήσεων και της ηγεσίας του στρατού ήταν να επιλέξουν την πιο ευνοϊκή για τις ελληνικές δυνάμεις, τοπικά και χρονικά, δυναμική απάντηση, που θα συνοδεύονταν μετά από πρόταση για συζητήσεις, αλλά από διαφορετική διαπραγματευτική θέση.

Κι επειδή υπάρχει άλλος ένας μύθος, ότι οποιαδήποτε στρατιωτική δυναμική ενέργεια ήταν και είναι αδύνατη, θα δώσουμε εδώ ένα παράδειγμα μιας τέτιας ενέργειας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι την προτείνουμε, αλλά απλά για να δείξουμε ότι τέτιες ενέργειες ήταν δυνατές1.

______________________________

1. Και πραγματοποιήσιμες από την καθαρά στρατιωτική σκοπιά του ζητήματος.

______________________________

Θα ήταν δυνατόν, σ' όλα τα αυτά τα χρόνια, να εκπονηθεί ένα σχέδιο και να πραγματοποιηθεί, κάτω από τις δυνατές προϋποθέσεις μυστικότητας, που απ' τη μια να ενισχύει στρατιωτικά τις αμυντικές δυνατότητες των Ελληνοκυπρίων κι απ' την άλλη να βασίζεται στην αποστολή μυστικών ολιγομελών ομάδων κομμάντος, που να πραγματοποιούν δολιοφθορές στα κατεχόμενα εδάφη. Μια τέτια δράση είναι δυνατή, δεν απαιτεί ούτε επιστρατεύσεις ούτε υπερσύγχρονο και βαρύ οπλισμό αλλά αντίθετα λίγες, εκπαιδευμένες επίλεκτες δυνάμεις ανορθόδοξου πολέμου, αλεξιπτωτιστών, κομμάντος κλπ. Μια τέτια δραστηριότητα θα πλαισιώνονταν εν συνεχεία στα σίγουρα κι από Ελληνοκύπριους πρόσφυγες. Ακόμη κι αν αποκαλύπτονταν —μετά από ενδεχόμενες συλλήψεις ή τραυματισμούς— ότι είναι Έλληνες, η διεθνής κοινή γνώμη δεν θα μπορούσε να καταδικάσει μια τέτια δράση ενάντια στον Τούρκο κατακτητή. Με μια τέτια δραστηριότητα μπορεί να μην επιτυγχάνονταν ανακατάληψη των εδαφών, θα εξασφαλίζονταν όμως τα πάρα κάτω: 1) θα δημιουργούσε μια ανασφάλεια στο Τούρκικο τμήμα που θα εμπόδιζε την παγίωση της κατοχής και τη δημιουργία της σημερινής ντε φάκτο κατάστασης, 2) θα κράταγε επίκαιρο στο Διεθνή χώρο το Κυπριακό θυμίζοντας την κατοχή και το δίκαιο των Ελληνοκυπρίων, 3) θα διευκόλυνε τη διαπραγματευτική θέση των Ελληνοκύπριων και τέλος τέταρτο και κυριότερο θα δίνονταν ένα σαφές μήνυμα στον Τούρκικο επεκτατισμό ότι σε οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια θα υπάρχει μια δυναμική απάντηση απ' την Ελλάδα, πράγμα που θάχε σοβαρότερες επιπτώσεις σ' όλες τις άλλες σημερινές διεκδικήσεις του.

Το τελευταίο αυτό σημείο είναι η καίρια πτυχή της υπόθεσης. Γιατί υπάρχουν καταστάσεις όπου είσαι υποχρεωμένος να δώσεις δυναμική απάντηση, ακόμη κι αν οι συνθήκες είναι δυσμενείς. Και τέτια ήταν η κατάσταση που αντιμετώπιζαν οι ελληνικές κυβερνήσεις κι ο στρατός στην τρίτη περίοδο, δηλαδή μετά το Σεπτέμβρη του 74. Με το να αρνηθούν να δώσουν αυτήν την απάντηση, έδωσαν στον Τούρκικο επεκτατισμό το αντίστροφο μήνυμα, ότι όσο πιο επιθετικοί και προκλητικοί είναι, τόσο πιο υποχωρητική και ενδοτική θάναι η Ελλάδα, ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά αντίπαλος, αφού ο στρατός δεν είναι εθνικός αλλά Νατοϊκός. Μ' αυτή τη μη απάντηση της Ελλάδας, οι Τούρκοι φασίστες στρατοκράτες είναι πεπεισμένοι ότι και σήμερα δεν θα υπάρξει δυναμική απαίτηση στις κλιμακούμενες παραβιάσεις, στις προκλητικές επιθετικές ενέργειες στο Αιγαίο. Είναι πεπεισμένοι ότι μ' αυτές δεν ρισκάρουν τίποτε, κι ότι αν χρειαστεί θα κάνουν και πάλι περίπατο όπως στην Κύπρο. Ότι με μόνες τις στρατιωτικές απειλές και παραβιάσεις επιτυγχάνουν βαθμιαία τους στόχους τους, όπως το πέτυχαν ήδη μερικά στην υφαλοκρηπίδα.

Μια τέτια πολιτική δυναμικής απάντησης ήταν καθήκον και χρέος μίας οποιαδήποτε ελληνικής κυβέρνησης, πολιτικά ανεξάρτητης, που δεν είχε άλλη δυνατή επιλογή. Αν δεν εφαρμόστηκε μια τέτια πολιτική, είναι γιατί τόσο η κυβέρνηση Ν.Δ. όσο και αυτή του ΠΑΣΟΚ έθεσε πάνω απ' τα εθνικά συμφέροντα του τόπου, πολιτικά της συμφέροντα παραμονής στην εξουσία, αφού μια τέτια πολιτική συγκρούεται με τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Λειτούργησαν δηλαδή σαν κυβερνήσεις εθνικής μειοδοσίας, και όχι κυβερνήσεις μιας ουσιαστικά ανεξάρτητης χώρας. Γι' αυτό αποκρύβονται οι ευθύνες της τρίτης περιόδου. Ρίχνουν άπλετο αποκαλυπτικό φως στη φύση του σημερινού κοινοβουλευτικού συστήματος. Δείχνουν ολοκάθαρα ότι οι ηγεσίες τόσο της Ν.Δ. όσο και του ΠΑΣΟΚ είναι έρμαια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και κατά συνέπεια το σημερινό πολιτικό κοινοβουλευτικό σύστημα που βασίζεται στο δικομματισμό, είναι ένας κοινοβουλευτισμός εθνικής - μειοδοσίας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η πληθώρα των αριστερών καθεστωτικών δημοσιογράφων έχει βαλθεί να ρίξει τις ευθύνες αποκλειστικά στους 6 αντιβενιζελικούς, θέλουμε να πούμε στη χούντα, και να αθωώσει τον Καραμανλή παρ' ότι οι ευθύνες του είναι πασιφανείς και αυταπόδεικτες. Οι ευθύνες του Καραμανλή οδηγούν κατ' ευθείαν στις ευθύνες του κοινοβουλευτικού συστήματος εθνικής μειοδοσίας.

Εξ ίσου όμως υπεύθυνες είναι και οι Ένοπλες Δυνάμεις και βασικά οι ηγεσίες τους απ' το 74 μέχρι σήμερα. Ο ελληνικός στρατός αποτελεί ένα απ' τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της ελληνικής κοινωνίας, για το οποίο δεν τολμάει να μιλήσει κανένας ακόμη και σήμερα επί κοινοβουλευτισμού. Αν ρίξουμε μια σύντομη ματιά στα έργα και τις ημέρες του μεταπολεμικά, και παραβλέποντας το γεγονός ότι ήταν και είναι κράτος εν κρατεί, με φασιστικούς εσωτερικούς κανονισμούς, και συνεχίζει να είναι όπως το δείχνουν οι δεκάδες αυτοκτονίες των φαντάρων, θα δούμε ότι έκανε έναν εμφύλιο, μια απόπειρα πραξικοπήματος το 51, οργάνωσε και συμμετείχε ενεργά στις εκλογές βίας και νοθείας του 61, πραγματοποίησε το πραξικόπημα των συνταγματαρχών του 67 και τη δικτατορία, ενώ άλλη χούντα στρατηγών της κλασικής δεξιάς προετοίμασε άλλο πραξικόπημα, πραγματοποίησε το αποτυχόν βασιλικό πραξικόπημα του 68. Επενέβη στρατιωτικά κι έπνιξε στο αίμα μαζί με την αστυνομία την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73. Πραγματοποίησε το πραξικόπημα το 74 στην Κύπρο και ορισμένες μικροαπόπειρες στη μεταπολίτευση. Σ' όλες αυτές τις περιπτώσεις έδρασε ενάντια όχι σε εξωτερικό εχθρό αλλά ενάντια στον ελληνικό λαό, δηλαδή έδρασε σαν ταξικός στρατός της άρχουσας τάξης της λματ και του ιμπεριαλισμού. Και τη μόνη φορά που χρείαστηκε να δράσει σαν εθνικός στρατός το καλοκαίρι του 74 ενάντια στην Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και στην επομένη περίοδο όπως εξηγήσαμε, έλαμψε δια της απουσίας του.

Η κατάσταση αυτή μετατρέπεται σε ανοιχτή κοροϊδία και απάτη όταν αναλογιστούμε ότι ο ελληνικός λαός έχει τις μεγαλύτερες μετά τις ΗΠΑ στρατιωτικές δαπάνες σαν ποσοστό του εγχώριου προϊόντος. Φτάνουν σχεδόν το 7% ενώ οι μεσαίες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σαν τη Γαλλία και την Αγγλία πούχουν ισχυρότατες ένοπλες δυνάμεις αλλά και πυρηνικά δαπανούν περίπου τα μισά 3,5-4%. Οι δαπάνες αυτές γονατίζουν την ελληνική οικονομία και είναι μία απ' τις αιτίες του μοναδικού φαινόμενου στην Ευρώπη, όπου το Ελληνικό κράτος-απατεώνας δεν είναι σε θέση να προσφέρει τις κλασικές υπηρεσίες Παιδείας —η αρνητική στάση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στα δίκαια αιτήματα των εκπαιδευτικών δείχνει ότι και σήμερα δεν θέλει να την προσφέρει— Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας, Ασφάλισης, που προσφέρονται από ιδιωτικούς μηχανισμούς. Ένα κράτος που δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει απλώς ανθρώπινες κι υποφερτές συνθήκες διαβίωσης στον πληθυσμό του λεκανοπέδιου, αφού με τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και το νέφος δηλητηριάζεται καθημερινά και φθείρεται η υγεία του.

Οι κοινωνικές λοιπόν συνέπειες αυτών των υπέρογκων δαπανών αποτελούν πραγματική θεομηνία για τον ελληνικό λαό, τη στιγμή που οι πάσης φύσης στρατιωτικοί απολαμβάνουν παχυλότατες αμοιβές, πάσης φύσης προνόμια, αποστρατεύονται στα 40 τους με αστρονομικές συντάξεις και εφάπαξ και προσλαμβάνονται σε άλλες εργασίες με άλλες παχυλές αμοιβές. Χωρίς βέβαια να εκπληρώνουν το καθήκον τους όπως είδαμε για το οποίο υποτίθεται ότι τους πληρώνει ο ελληνικός λαός.

Σ' όλα τα ανώτερα κλιμάκια του στρατού επικρατεί σήψη και διαφθορά. Στρατιά ολόκληρη από πράκτορες και πρακτορίσκους έχουν διεισδύσει σ' αυτά με αποτέλεσμα νάχει δημιουργηθεί πραγματική γάγγραινα. Τα νήματα αυτών των διχτύων κινούνται απ' τις Δυτικές μυστικές υπηρεσίες, τις πρεσβείες, τους αντιπρόσωπους στη χώρα των πολεμικών βιομηχανιών της Δύσης. Επειδή αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο ατμομηχανής στις δοκιμαζόμενες από κρίση Δυτικές καπιταλιστικές οικονομίες, η εξασφάλιση αγορών έχει τεράστια σημασία γι' αυτές τις χώρες. Απίθανα λοιπόν ποσά διατίθενται για την εξαγορά των ανώτατων αξιωματικών, όπως το βλέπουμε στα διάφορα σκάνδαλα που αποκαλύπτει ο λυσσαλέος ανταγωνισμός των διάφορων ομάδων ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Σκάνδαλο Λέοπαρντ, πύραυλοι γαλλικοί κατά αμερικάνικων, αεροπλάνων Μιράζ κατά Φάντομ Μακ Ντόναλντ, φρεγάτες Ολλανδικές ενάντια στις Γερμανικές και τελειωμό δεν έχει. Ανώτατοι αξιωματικοί εν ενεργεία, στρατηγοί σε αποστρατεία, μεσάζοντες καπιταλιστές, δημοσιογράφοι πράκτορες, ξένοι στρατιωτικοί ακόλουθοι, Νατοϊκοί αξιωματικοί, ξένοι παραγωγοί μπλέκονται σ' ένα κουβάρι και συναγωνίζονται για τα δισεκατομύρια που πληρώνει το κορόιδο ο ελληνικός λαός. Κολυμπώντας ανάμεσα σ' όλα αυτά, η εθνική ανεξαρτησία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας είναι το τελευταίο απ' τα ενδιαφέροντα των ανωτάτων αξιωματικών των επιτελείων. Σ' όλα τα ανώτατα επιτελεία βασιλεύουν οι Αραπάκηδες (Αραπάκης είναι ο αξιωματικός αρχηγός ΓΕΝ που στην κρίση του 74 ακύρωσε την εντολή που είχε δοθεί να βυθίσουν τα ελληνικά υποβρύχια τα Τουρκικά αποβατικά, επειδή τον διέταξε ο Αμερικανός υπουργός εξωτερικών Σίσκο πούχε έρθει για να επιτηρεί τις κινήσεις του ελληνικού στρατού.)

Ο στόχος λοιπόν της ανακριτικής επιτροπής δεν είναι ν' αποκαλύψει τα αίσχη και τους υπεύθυνους της Κυπριακής Τραγωδίας, αλλά να ρίξει τις ευθύνες αποκλειστικά στη χούντα πούχει απλά, μαζί με τον Καραμανλή, πιο άμεσες ευθύνες και ν' αποκρύψει τις ευθύνες τόσο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, όσο και των κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, του κοινοβουλευτισμού εθνικής μειοδοσίας, αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων, που λειτουργούν σαν Νατοϊκός αλλά όχι εθνικός στρατός. Άλλωστε και μόνο το πρωτοφανές ιστορικό γεγονός ότι 14 χρόνια μετά την Κυπριακή-Τραγωδία η επίσημη πολιτεία δεν έχει πάρει μια επίσημη θέση γι' αυτήν, τα αίτια και τους υπευθύνους της αποκαλύπτει την ενοχή της.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι ηγεσίες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ είναι τυφλά όργανα του ιμπεριαλισμού ή επί χρήμασι προδότες. Απλά προσπαθώντας να πορευτούν αυστηρά μέσα στα πλαίσια πούχει χαράξει ο ιμπεριαλισμός, χωρίς ποτέ να συγκρούονται μαζί του ακόμη κι αν το επιτάσουν τα συμφέροντα της χώρας, εφαρμόζουν στην πράξη μια πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του, σε βάρος των συμφερόντων της χώρας, μια πολιτική εθνικής μειοδοσίας. Για τη χάραξη αυτής της πολιτικής διαθέτουν πάντα μια μικρή αυτονομία, που δεν τους επιτρέπει πάντως να ξεπεράσουν αυτά τα προδιαγραμμένα απ' τον ιμπεριαλισμό πλαίσια.

Ας μην ξεχνάμε ότι ακόμη κι ο Παπαδόπουλος, για τον οποίο οι ίδιοι οι Αμερικάνοι έχουν ομολογήσει ότι ήταν πράκτορας της CIA, τους είχε αρνηθεί στη διάρκεια του Αραβο-Ισραηλινού πολέμου του 73, τη χρησιμοποίηση από τα αμερικανικά στρατιωτικά αεροπλάνα της βάσης του Ελληνικού.

Οι αιτίες μιας τέτιας πρακτικής του πολιτικού προσωπικού του καθεστώτος της χούντας, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ δεν είναι υποκειμενικές αλλά ανάγονται στην αντικειμενική φύση του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλιστικού σχηματισμού. Στο αντικειμενικό γεγονός ότι η άρχουσα τάξη, η λούμπεν μεγαλοαστική τάξη, είναι εξαρτημένη απ' το δυτικό μεγάλο κεφάλαιο και ότι απέτυχε ιστορικά ν' αναπτύξει αυτοδύναμα κι ανεξάρτητα τη χώρα. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε κατάκτηση εθνικής ανεξαρτησίας στο πολιτικό επίπεδο είναι αδύνατη χωρίς την κατάκτηση ανεξαρτησίας και σχετικής αυτοδυναμίας στο οικονομικό επίπεδο. Μία τέτια ανεξαρτησία είναι αδύνατο να αποχτήσει σήμερα η λματ και το πολιτικό προσωπικό της, Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, όπως άλλωστε τόδειξε η οικτρή αποτυχία της ιστορικής εμπειρίας του ΠΑΣΟΚ, και μόνο η εργατική τάξη και οι ταξικοί της σύμμαχοι, οι άλλες λαϊκές τάξεις, μπορούν να την κατακτήσουν.

Προϋποθέσεις λοιπόν για μια πολιτική εθνικής ανεξαρτησίας είναι η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας απ' την εργατική τάξη (δεν εννοούμε το ΚΚΕ) και τους συμμάχους της και η εφαρμογή μιας δέσμης μέτρων ρήξης των δεσμών ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Οι μίνιμουμ προϋποθέσεις στο πολιτικό επίπεδο είναι το άμεσο, κλείσιμο όλων των αμερικάνικων βάσεων και η έξοδος της χώρας απ' το ΝΑΤΟ. Στο οικονομικό επίπεδο, η κρατικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, με διεύθυνση των οικονομικών μονάδων από συμβούλια εργαζομένων σ' αυτές, που θα εκλέγονται άμεσα απ' τη βάση σε γενική συνέλευση των εργαζομένων, θάναι ανά πάσα στιγμή ανακλητά και θα λογοδοτούν σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των προβληματικών και όσων υπήρξαν τέτιες, και διεύθυνση τους απ' τους εργαζομένους, με τον ίδιο πάρα πάνω τρόπο. Αναστολή και άρνηση πληρωμής για μια τουλάχιστον πενταετή περίοδο των χρεωλύσιων του εξωτερικού χρέους και εφαρμογή αναπτυξιακού προγράμματος ελληνικής οικονομίας, προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των εργαζομένων και όχι της λματ και του ξένου δυτικού κεφαλαίου. Μια τέτια δέσμη μέτρων είναι προϋπόθεση για την απόκτηση ουσιαστικής εθνικής ανεξαρτησίας, για να πάψει ο δυτικός ιμπεριαλισμός να καθορίζει τις τύχες μας.

Ο ιμπεριαλισμός δεν ενδιαφέρεται για την εθνική και πολιτισμική ταυτότητα, για την τοπική κουλτούρα των λαών. Πάγια τακτική του υπήρξε η καταστροφή τους, στον Τρίτο κόσμο, δια πυρός και σιδήρου πολλές φορές. Έτσι και σήμερα οι στενόμυαλοι στρατηγίσκοι του αμερικάνικου Πενταγώνου, αυτοί οι πρωταθλητές του μακιαβελικού τυχοδιωκτισμού, που καθορίζουν την πολιτική του NATO και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, αδιαφορούν παντελώς για το αν στην Κύπρο ζούσαν Έλληνες σε αναλογία 80%, πούχαν μακρυά ιστορία, πλούσιες τοπικές παραδόσεις και κουλτούρα, μια ισχυρή Ελληνική εθνική ταυτότητα. Αδιαφορούν για το ότι μαζί τους ζούσαν αρμονικά 18% Τούρκοι —μια μειονότητα όπως υπάρχει σε όλες περίπου τις χώρες— διασκορπισμένοι σε όλα τα χωριά της, πούχαν κι αυτοί τη δική τους ζωή και κουλτούρα. Αδιαφορούν για το ότι το Αιγαίο και τα νησιά του υπήρξαν πάντα ελληνικά. Αυτό που τους ενδιαφέρει αποκλειστικά είναι η άμυνα του ΝΑΤΟ, για τη δημιουργία χωροφύλακα ενάντια στα εθνικοαπελευθερωτικά· κινήματα της Μέσης Ανατολής. Κι απ' αυτή τη σκοπιά βέβαια τη γεωγραφική και στρατιωτική πούναι η μόνη που τους ενδιαφέρει, ο καλύτερος χωροφύλακας στην Κύπρο, αλλά και στο Αιγαίο, και στον εναέριο χώρο είναι ο τούρκικος φασιστικός μιλιταρισμός αφού η Τούρκικη ηπειρωτική χώρα γειτνιάζει. Αυτός είναι ο λόγος της Τούρκικης εισβολής το 74, της διαιώνισης της κατοχής του Κυπριακού εδάφους, αλλά και της κλιμάκωσης των τούρκικων διεκδικήσεων σε βάρος της χώρας, στο Αιγαίο, στον εναέριο χώρο, στην υφαλοκρηπίδα.

Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε έναν απ' τους ανώτερους αξιωματούχους των στρατιωτικών δυνάμεων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη χώρα μας, που κυκλοφορούσε με το θωρακισμένο αυτοκίνητο με ελληνικές πινακίδες YAM 1727. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός είναι ο κύριος υπεύθυνος για την Κυπριακή τραγωδία, για τη συνέχιση της Τούρκικης κατοχής Κυπριακού εδάφους, για τις κλιμακούμενες τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Οι ίδιοι άλλωστε οι αμερικάνοι ούτε καν κρύβονται: αυτοί οργάνωσαν τις εκατοντάδες πρόσφατες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, αφού σ' αυτές συμμετείχαν ταυτόχρονα τόσο αμερικάνικα όσο και τούρκικα στρατιωτικά αεροπλάνα.

Όπως έχουμε δηλώσει στο παρελθόν οι αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις στη χώρα μας αποτελούν δύναμη κατοχής, και θα χτυπάμε οποιονδήποτε είναι μέλος της ή πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της. Η σημερινή μας ενέργεια είναι η τέταρτη αντιαμερικανική αντιιμπεριαλιστική σε διάστημα ενός χρόνου περίπου, μετά απ' τη βόμβα ενάντια σε αμερικάνικο στρατιωτικό λεωφορείο στου Ρέντη που μετέφερε στρατιωτικούς που συντηρούν τις αμερικάνικες πυρηνικές κεφαλές στη χώρα μας, τη βόμβα σε αμερικάνικο λεωφορείο στο Καβούρι που μετέφερε το μισθοφορικό προσωπικό βομβαρδιστικού της αμερικάνικης αεροπορίας που στέλνεται για να τρομοκρατεί και να βομβαρδίζει χώρες της Μέσης Ανατολής, τη βόμβα που θα έσκαγε ενάντια στον πράκτορα της μυστικής υπηρεσίας του στρατού, της DIA, του Κάρος στη Φιλοθέη.

Οι ενέργειες αυτές θα συνεχιστούν και θα ενταθούν μέχρις ότου φύγει ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης απ' την Κύπρο, κι ο τελευταίος Αμερικάνος στρατιωτικός απ' τη χώρα μας.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΕ ΛΑΪΚΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΑΠΟ ΑΙΡΕΤΑ

ΚΙ ΑΝΑΚΛΗΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αθήνα 14-3-88

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Re: ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ 17Ν ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 20-5-88

Ν' ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΕΔΑΦΗ ΕΠΙ 14 ΧΡΟΝΙΑ

Ν' ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ

Ν' ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΙ ΑΒΙΑΣΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ

Τους τελευταίους μήνες ο ελληνικός λαός παρακολουθεί με ολοένα αυξανόμενη οργή καιαγανάκτηση να αναπτύσσεται μια επιχείρηση παραπληροφόρησης, σύγχυσης, αποπροσανατολισμού σχετικά με τα προβλήματα της χώρας με τις ΗΠΑ, την Τουρκία και τις αιτίες τους. Ενώ μέχρι τώρα τα προβλήματα αυτά ήταν απόρροια μιας κλασικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή και η Τουρκία ήταν χωροφύλακας τους, ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν. Υπάρχει μόνο η Ελλάδα με την Τουρκία και δικαιώνεται έτσι η άποψη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ότι υπαίτιο είναι το τυφλό και άσβεστο μίσος των δύο προαιώνιων απολίτιστων εχθρών, τους οποίους αγωνίζονται να συμφιλιώσουν με ανιδιοτέλεια, οι πολιτισμένοι αυτοί ουδέτεροι επιδιαιτητές.

Παρακολουθούμε λοιπόν ένα ατέλειωτο γαϊτανάκι με πολιτικούς, εκδότες, δημοσιογράφους, καπιταλιστές, καλλιτέχνες, Έλληνες και Τούρκους. Πηγαινοέρχονται αδιάκοπα, συνεντευξιάζονται, προβάλοντας τις γραφικές ανατολίτικες πλευρές της μαγευτικής Τουρκίας και μας βομβαρδίζουν με σειρά από γελοιότητες, που είναι ακριβώς τα αντίθετα από όσα ισχυρίζονταν 14 χρόνια τώρα. Χωρίς βέβαια να νοιάζονται για το ότι καταφέρνουν έτσι ένα ακόμη καίριο πλήγμα στην ανύπαρκτη άλλωστε αξιοπιστία και υπόληψη ολόκληρου του πολιτικού κόσμου και των μαζικών μέσων ενημέρωσης.

Και τι δεν ακούσαμε. Τις πιο απίθανες ανιστόρητες ηλιθιότητες, τις πιο εξώφθαλμες ψευδολογίες, τις πιο προκλητικά αφελείς ασυναρτησίες. Άλλος μας λέει ότι η Τουρκία είχε δικαίωμα να επέμβει αφού κινδύνευε η τουρκική μειονότητα μετά απ' το χουντικό πραξικόπημα του Ιωαννίδη, λες και υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία κατακτητής ξένων εδαφών που να μην είχε προετοιμασμένη την πρόφαση που θα χρησιμοποιήσει, όπως άλλωστε την είχαν και οι Έλληνες κατακτητές της Μικράς Ασίας το 20.

Άλλος μας λέει ότι ο Οζάλ είναι μετριοπαθής και πρέπει να ενισχυθεί απέναντι στους σκληρούς στρατιωτικούς, λες και δεν είναι πάγια πολιτική τακτική των διάφορων δικτατορικών καθεστώτων η συνεχής εναλλαγή της καραμέλας και του ρόπαλου, που εκφράζεται συγκεκριμένα με τα παράλληλα χαμόγελα του Οζάλ και τις σκληρές δηλώσεις άλλων υπουργών αλλά κυρίως τις συνεχιζόμενες και αυξανόμενες παραβιάσεις του εναέριου χώρου στο Αιγαίο.

Άλλος θεωρεί ανύπαρκτο το θέμα των 2000 αγνοούμενων, λες και το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είναι σε θέση να δώσει πληροφορίες για την τύχη τους δεν αποδείχνει κατά τον καλύτερο τρόπο ότι εξοντώθηκαν βάρβαρα στις μεσαιωνικές φυλακές της και ότι συνεχώς το καθεστώς του Οζάλ-Μαρκεζίνη με τις χιλιάδες καταδίκες σε θάνατο κι εκτελέσεις και τα βασανιστήρια, αποτελεί μια απ' τις σκληρότερες —αν όχι την πιο βάρβαρη κι αιμοσταγή— δικτατορίες στον κόσμο, μπροστά στην οποία ωχριά κι αυτή ακόμη η Χιλή του Πινοσέτ. Κι αποσιωπάει παράλληλα το γεγονός ότι όλοι αυτοί οι δημοκράτες Πασόκοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι που προπαγανδίζουν σήμερα την αναγκαιότητα του Νταβός, είναι οι ίδιοι που απαιτούσαν στη διάρκεια της δικτατορίας του Παπαδόπουλου, απ' τις δυτικές κυβερνήσεις να την μποϋκοτάρουν βοηθώντας έτσι τον ελληνικό λαό.

Άλλος ψευδολογεί ασύστολα ότι η ΕΟΚ αρνείται δήθεν να δεχτεί την Τουρκία μέχρι να φύγουν τα στρατεύματα απ' την Κύπρο, ή να σταματήσει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. Κι αποκρύβει, την. .αλήθεια, ότι η ΕΟΚ αρνήθηκε την ένταξη μέχρι το '92 όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά σε μια σειρά χώρες — Νορβηγία, Αυστρία, Ελβετία — , που δεν είναι βέβαια δικτατορίες κι ούτε κατέχουν ξένα εδάφη, για λόγους καθαρά οικονομικούς εσωτερικούς της ΕΟΚ, πούχουν σχέση με τα προβλήματα που θ' ανακύψουν απ' την ενοποίηση του 92. Κι αποκρύβει την αλήθεια πούναι ακριβώς η αντίθετη, ότι η Τουρκία είναι το χαϊδεμένο παιδί όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και της ΕΟΚ, που έχει αναπτύξει πολύπλευρες σχέσεις με τη φασιστική αυτή δικτατορία, βοηθώντας την οικονομικά και στρατιωτικά, έχοντας συστήσει μεικτές κοινοβουλευτικές επιτροπές όπου συμμετέχουν Τούρκοι βουλευτές του κοινοβουλίου-βιτρίνα του Οζάλ. Κι ότι η ΕΟΚ, έχει γραμμένο στα τελευταία των υποδημάτων της τον Κυπριακό λαό και για αυτό ακριβώς το λόγο, η Τούρκικη κατοχή συνεχίζεται μετά από 14 χρόνια, αφού η ουσιαστική διχοτόμηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της όπως κι αυτά των ΗΠΑ. Αποκρύβει τέλος ότι όσα γράφονται σε διακηρύξεις είναι χωρίς αντίκρυσμα, είναι για τα μάτια, αλλά και για να παρουσιάσουν μια ενδεχόμενη απομάκρυνση μερικών χιλιάδων απ' τις 40000 στρατού κατοχής, σαν ουσιαστική υποχώρηση, και να οδηγήσουν την ελληνική πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για το οριστικό θάψιμο του Κυπριακού.

Άλλος τέλος λέει ότι χρειάζεται ένας Έλληνας ή Τούρκος Ντε Γκωλ, παραχαράζοντας εξώφθαλμα την ιστορία, αφού οι Γάλλοι αποικιοκράτες ήταν κατακτητές στην Αλγερία κι όχι θύματα. Αποσιωπώντας ακόμη το καθοριστικό γεγονός ότι η ανεξαρτησία της Αλγερίας δεν «παραχωρήθηκε» απ' τον Ντε Γκωλ, αλλά κατακτήθηκε απ' το λαό της μετά από σκληρό πολύχρονο ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα. Κι αν αυτός ο ένοπλος αγώνας δεν είχε πραγματοποιηθεί, κανένας Ντε Γκωλ δεν θα «παραχωρούσε» την ανεξαρτησία στην Αλγερία που θάταν ακόμη σήμερα αποικία όπως άλλωστε δεν την παραχώρησε στην σπαρασσόμενη σήμερα Νέα Καληδονία και στις υπερπόντιες κτήσεις-αποικίες της Γαλλίας στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Παρ' όλο όμως τον καταιγισμό, το ερώτημα παραμένει αναπάντητο για τον ελληνικό λαό, αφού ούτε η κυβέρνηση ούτε ο τύπος της έδωσε πειστική απάντηση. Πώς και γιατί, η θέση ότι δεν συ-. ζητάμε με την Τουρκία μέχρις ότου φύγουν τα στρατεύματα κατοχής απ' την Κύπρο, και μόνο για το συνυποσχετικό, για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας απ' το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, μετατράπηκε στην πολιτική του Νταβός όπου συζητάμε τα πάντα χωρίς καμιά προϋπόθεση;

Η 17Ν είχε προβλέψει αυτή τη στροφή και την είχε διατυπώσει ρητά σε προηγούμενη προκήρυξη του Μάρτη του 87, βασιζόμενη σ' ένα μόνο στοιχείο. Ότι ο Παπανδρέου είναι έρμαιο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, εξαρτάται ολοκληρωτικά απ' τις μεγάλες Δυτικές Τράπεζες, ενώ το σώμα των ανώτερων αξιωματικών είναι απολύτως διαβρωμένο και ελέγχεται από πράκτορες δυτικών μυστικών υπηρεσιών, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ελληνικός στρατός. Έτσι η μόνη δυνατότητα που απομένει στον Παπανδρέου για να παραμείνει στην εξουσία, είναι να πορευτεί μέσα στα στενά πλαίσια πούχει προδιαγράψει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο οποίος επιζητάει με ανυπομονησία τα τελευταία χρόνια άμεσες και απ' ευθείας διαπραγματεύσεις Ελλάδας-Τουρκίας που θα ξεμπλοκάρουν τα εκκρεμή προβλήματα του ΝΑΤΟ. Όπως η πολιτική λιτότητας ήταν απαίτηση της ΕΟΚ και των Δυτικών Τραπεζών, έτσι και το Νταβός είναι πριν απ' όλα απαίτηση των Αμερικάνων. Η στροφή του Νταβός αντιστοιχεί με τη στροφή της λιτότητας στα εθνικά ζητήματα.

Όλος λοιπόν αυτός ο θόρυβος, ένα βασικό στόχο έχει. Να συσκοτίσει την αλήθεια, την ουσία του προβλήματος. Ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρίσκεται πίσω απ' τις Τούρκικες διεκδικήσεις, ότι αυτός οργάνωσε τη συνωμοσία του 74 —σε Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο — που οδήγησε στην Τούρκικη εισβολή και κατοχή Κυπριακού εδάφους. Κι ότι ο Τούρκικος μιλιταριστικός επεκτατισμός λειτουργεί σήμερα σαν χωροφύλακας του στην περιοχή, όπως ακριβώς έδρασε η Ελλάδα σαν χωροφύλακας του κυρίαρχου τότε αγγλικού ιμπεριαλισμού στην κατακτητική ενέργεια της μικρασιατικής εκστρατείας του 20, με πρόφαση την ασφάλεια της Ελληνικής κοινότητας. Όλος αυτός ο θόρυβος έχει σα στόχο να υποβαθμίζει το Κυπριακό, να το παρουσιάσει σαν δευτερεύον και ασήμαντο ζήτημα.

Το Κυπριακό όμως δεν είναι μόνο ένα απ' τα μεγαλύτερα εγκλήματα των τελευταίων χρόνων. Αποτελεί συνάμα σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων, κόλαφο για όλο το λεγόμενο ελεύθερο κόσμο, για τη Δυτική κοινότητα. Ρίχνει άπλετο αποκαλυπτικό φως στην ισχύ και αξία των λεγόμενων αρχών του, τόσο του Διεθνούς Δικαίου όσο και των περίφημων ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Ολοι θυμάστε τις ατέλειωτες και μονότονες κραυγές των Δυτικών σχετικά με το Αφγανιστάν. Ότι η Σοβιετική Ένωση καταπάτησε τις αρχές της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Αφγανιστάν. (Για να μη δημιουργηθεί καμιά παρανόηση απ' τους γνωστούς φίλους μας, ξεκαθαρίζουμε ότι εμείς καταδικάζουμε την επέμβαση της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν, όπως και οποιαδήποτε επέμβαση σε άλλη χώρα, καταπάτηση της ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της, εκτός απ' την περίπτωση διεθνιστικής αλληλεγγύης σε ανεπτυγμένο λαϊκό επαναστατικό κίνημα που κινδυνεύει, πράγμα που δεν υπήρχε στην περίπτωση του Αφγανιστάν). Όλοι θυμόμαστε τα σκληρά αντίποινα της Δύσης ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, το εμπάργκο στα προϊόντα ψηλής τεχνολογίας. Κι ενώ λοιπόν οι παραπάνω αρχές παραβιάστηκαν απ' τους Σοβιετικούς, δεν παραβιάστηκαν απ' τους Τούρκους φασίστες στην Κύπρο. Ενώ οι πρώτες οδηγούν τους Δυτικούς σε σκληρές οικονομικές κυρώσεις, οι δεύτερες οδηγούν στην οικονομική βοήθεια της Τουρκίας, στο στήριγμα της κατοχής εδαφών της Κύπρου. Χωρίς αυτή τη βοήθεια της Δυτικής κοινότητας, η Τούρκικη κατοχή δεν θα διαρκούσε όχι 14 χρόνια αλλά ούτε μια βδομάδα.

Βλέπουμε λοιπόν ολοκάθαρα ότι οι περιβόητες αυτές αρχές του Δυτικού κόσμου, δεν είναι παρά απλά κουρελόχαρτα, που ρίχνονται στον κάλαθο των αχρήστων. Ότι η Δύση τις επικαλείται μόνο όταν συμπίπτουν με τα ωμά οικονομικά της συμφέροντα. Ότι η μόνη αρχή που γίνεται σεβαστή απ' τη Δύση είναι ο νόμος της ζούγκλας, του ισχυρότερου. Είσαι ισχυρός; Εισβάλλεις σε μια χώρα, καταλαμβάνεις το ένα τρίτο των εδαφών της, παραμένεις επί 14 χρόνια και δημιουργείς ντε φάκτο κατάσταση, αφού όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεις κυρώσεις, αλλά αντίθετα σε ενισχύουν. Μεταβάλεις και τη σύνθεση του πληθυσμού με το συνεχή εποικισμό δεκάδων χιλιάδων Τούρκων κι έχεις δικό σου κράτος. Για ποιον λοιπόν σεβασμό των αρχών του Διεθνούς Δικαίου μας μιλάει η Δύση;

Και το πιο κωμικοτραγικό στοιχείο της υπόθεσης, για την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι ότι η μεν Σοβιετική Ένωση, που η Δύση δεν χάνει ευκαιρία να κατακεραυνώνει για την καταπάτηση των αρχών δικαίου και που δεν ανήκει στη Δύση, αποσύρει όλα της τα στρατεύματα και αποχωρεί απ' το Αφγανιστάν. Η δε «κοινοβουλευτική» Τουρκία που είναι σύμμαχος της Ελλάδας, έχει στενότατες σχέσεις με ΕΟΚ και ΗΠΑ, ανήκει στη Δυτική κοινότητα που υποτίθεται ότι σέβεται τις αρχές δικαίου, μετά από 14 χρόνια κατοχής όχι μόνο δεν αποσύρεται απ' την Κύπρο, αλλά αντίθετα διαιωνίζει την κατοχή της, ενισχύοντας συνέχεια τα στρατεύματα της.

Τέλος πρέπει να πούμε δυο λόγια και για την άλλη φαρισαϊκή δημοκοπία της Δύσης, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε σχέση πάντα με την Τουρκία. Έχουμε βαρεθεί ν' ακούμε τους δυτικούς να καταγγέλουν την παραβίαση τους, στην Πολωνία, στην ΕΣΣΔ, στη Λιβύη, στο Ιράν και αλλού; Να συζητάει σοβαρά για σκληρές οικονομικές κυρώσεις που θα επιβάλλει σ' αυτές τις χώρες και να τις επιβάλλει πολλές φορές. Ποτέ όμως δεν ακούσαμε τη Δύση να μιλάει επίσης, κι όχι ακαδημαϊκά, για επιβολή οικονομικών ή άλλων κυρώσεων στην Τουρκία επειδή παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κι αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, αν αναλογιστούμε ότι η Τουρκία, όπως είπαμε πάρα πάνω, δεν είναι μια απλή δικτατορία, αλλά μια απ' τις πιο στυγνές κι αιμοδιψείς φασιστικές δικτατορίες σ' όλο τον κόσμο, που παρουσιάζεται σήμερα μ' ένα προσωπείο κοινοβουλευτικού τύπου Μαρκεζίνη-Παπαδόπουλου. Οι καταδίκες σε θάνατο αγωνιστών κι οι εκτελέσεις τους τα τελευταία χρόνια, μετριούνται κατά χιλιάδες ή μάλλον κατά δεκάδες χιλιάδες. Έτσι εξηγείται και η εξαφάνιση των 2000 Κύπριων αγνοουμένων μέσα στις φυλακές. Οι καταδίκες στα στρατοδικεία μετριούνται σε εκατοντάδες χρόνια. Τα βασανιστήρια είναι στην ημερήσια διάταξη. Οι απεργίες πείνας στις φυλακές γίνονται κατά εκατοντάδες. Μόνο την πρωτομαγιά, σε μια ελάχιστη διαδήλωση, δολοφονήθηκαν δύο αγωνιστές, συνελήφθησαν και κλείστηκαν φυλακή οι υπόλοιποι, ενώ ο φασίστας πρόεδρος Εβρέν απειλούσε με νέο γύψο. Όλ' αυτά συμβαίνουν στην Τουρκία, χωρίς να ιδρώνει κανενός το αυτί στη Δύση, που θεωρεί ότι αυτή είναι σήμερα κοινοβουλευτική δημοκρατία που θα μπορούσε να ενταχθεί στην ΕΟΚ, αν δεν υπήρχαν τα οικονομικού τύπου προβλήματα της, για τα οποία μιλήσαμε πιο πάνω.

Η εξήγηση βέβαια είναι απλή: Όλες οι δυτικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία κλπ. ανταγωνίζονται άγρια για να μπορέσουν να διεισδύσουν περισσότερο μέσα στην Τουρκία. Γιατί αυτή προσφέρει απείρως μεγαλύτερες δυνατότητες στο ξένο κεφάλαιο απ' ό,τι η Ελλάδα. Έχει μια αγορά 50 εκατομμυρίων, είναι μια γέφυρα σε όλη τη Μέση Ανατολή, έχει χαμηλό εργατικό κόστος, απουσία συνδικαλισμού, άρα ψηλά ποσοστά εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, στρατηγική γεωγραφική θέση. Τα οικονομικά συμφέροντα λοιπόν υπαγορεύουν στη Δύση αυτή τη στάση. Ας σταματήσει λοιπόν το παραμύθι για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ότι νοιάζεται δήθεν για τη Δημοκρατία, κι ας μιλάει μόνο για τα συμφέροντα της.

Επειδή τέλος προβλέπουμε ότι οι διάφοροι τσαρλατάνοι, που ενώ ισχυρίζονται ότι ο μαρξισμός είναι αναχρονιστικός, εντούτοις δεν χάνουν ευκαιρία για να μας δώσουν μαθήματα μαρξισμού, παρ' ότι τον έχουν μελετήσει από τα κόμικς, θα ισχυριστούν και πάλι ότι η 17Ν εγκατέλειψε το μαρξισμό και το σοσιαλισμό και τόριξε στον εθνικισμό, θα θυμίσουμε ότι μια απ' τις βασικές και πάγιες αρχές του μαρξισμού είναι το δικαίωμα των λαών και εθνοτήτων στην αυτοδιάθεση. Και τέτιο αναφαίρετο δικαίωμα έχει και ο Κυπριακός λαός που δεν περιλαμβάνει τους κάθε τύπου έποικους και τα Τούρκικα στρατεύματα. Όσα έχει γράψει μόνο ο Λένιν πάνω στο ζήτημα του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση, του δικαιώματος στην άμυνα απέναντι στις ιμπεριαλιστικές επεκτατικές επιθέσεις και τις προσαρτήσεις, γεμίζουν τουλάχιστον ένα τόμο. Ας αφήσουν λοιπόν τα παραπλανητικά πυροτεχνήματα.

Αποφασίσαμε λοιπόν να ανατινάξουμε με βόμβες τα αυτοκίνητα διπλωματών του Τούρκικου φασιστικού καθεστώτος. Η ενέργεια αυτή κατευθύνεται μόνο ενάντια στο Τούρκικο φασιστικό καθεστώς, το χωροφύλακα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή, κι όχι στον αδελφό Τούρκικο λαό, στον οποίο εκφράζουμε την αγωνιστική μας συμπαράσταση κι αλληλεγγύη. Απευθύνουμε αγωνιστικό χαιρετισμό σ' όλους τους καταπιεσμένους που αγωνίζονται εναντίον αυτού του καθεστώτος. Στον Κυπριακό λαό, στους Τούρκους και Κούρδους επαναστάτες, στους Αρμένιους αγωνιστές. Χαιρετίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις Ελλήνων και Κύπριων, Τούρκων, Κούρδων και Αρμενίων αγωνιστών ενάντια στην επίσκεψη του ψευτοδήμαρχου Σκυλίτση-Νταλάν της Κωνσταντινούπολης, και τους χαλούμε να τις εντείνουν, οργανώνοντας μαζικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις ενάντια στην επίσκεψη του Οζάλ και των άλλων επίσημων Τούρκων φασιστών μέχρις ότου εγκαταλείψει το έδαφος της Κύπρου ο τελευταίος Τούρκος στρατιώτης-κατακτητής.

ΧΟΥΝΤΑ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ,

ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αθήνα 20-5-88

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Υ.Γ. Οφείλουμε να κάνουμε μια επανόρθωση σε δύο σημεία της προηγούμενης προκήρυξης που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Έθνος» και μια διαμαρτυρία. Σε κάποιο σημείο, από τυπογραφικό λάθος, το «επαναστατικό ρεύμα» που γράφαμε, μετατράπηκε στην εφημερίδα σε «επαναστατικό κόμμα». Αυτή η αλλαγή μιας λέξης έδωσε την ευκαιρία σε ορισμένους ν' αναπτύξουν μια ολόκληρη φιλολογία γι' αυτό το «επαναστατικό κόμμα». Περιττό να πούμε ότι αυτή η φιλολογία δεν ήταν τελείως αθώα, γιατί σε όλο το υπόλοιπο κείμενο μιλούσαμε για επαναστατικό ρεύμα κι όχι κόμμα.

Στην προτελευταία φράση της προκήρυξης αφαιρέθηκαν ορισμένες λέξεις. Το ζήτημα δε θάχε ιδιαίτερη σημασία, αν δεν παρέμενε ακατανόητος για μας ο λόγος για τον οποίο αφαιρέθηκαν. Φοβήθηκαν μήνηση απ' τον αντιεξουσιαστή Γ.Β.; Πλάκα θάχε. Η φράση λοιπόν έλεγε: «Ο λαμπρός αυτός δημοσιογράφος έδωσε και πάλι στο πανελλήνιο ένα μάθημα άτεγκτης δεοντολογίας, ένα μάθημα τόλμης, ήθους, λεβεντιάς, ένα αξεπέραστο δείγμα διαλεχτικού στοχασμού και ιδεολογικής καθαρότητος» και αφαιρέθηκαν οι λέξεις «ένα μάθημα άτεγκτης δεοντολογίας, ένα μάθημα τόλμης, ήθους, λεβεντιάς».

Τέλος διαμαρτυρόμαστε γιατί η εφημερίδα που άνοιξε το «διάλογο» αρνήθηκε να δημοσιεύσει τα ανυπόγραφα άρθρα των αναγνωστών. Δεν νομίζει ότι παρακρύβεται πίσω απ' το δάκτυλο της, όταν απ' τη μια μας μιλάει για ηλεκτρονικό φακέλωμα που γίνεται σήμερα κι απ' την άλλη ζητάει ονόματα αναγνωστών που υποστηρίζουν τη 17Ν; Και δεν γνωρίζει ότι οι μυστικές υπηρεσίες μπορούν πολύ εύκολα να στείλουν ενυπόγραφα γράμματα, όπως άλλωστε τόκαναν, και ορισμένα δημοσιεύτηκαν παρ' ότι κάνουν μπαμ από δέκα χιλιόμετρα.

Άλλωστε γιατί να μη δημοσιευτούν τα ανυπόγραφα; Συνήθως ο τύπος προβάλλει αυτό το επιχείρημα, για να μη συρθεί στα δικαστήρια από μήνηση κάποιου που συκοφαντείται απ' τον ανώνυμο. Στην προκειμένη όμως περίπτωση ο μόνος που θα μπορούσε να θεωρήσει τον εαυτό του θύμα συκοφαντίας είναι ο Γ.Β. που δεν μπορεί να διατηρεί ένα τέτιο δικαίωμα, τη στιγμή που το αρνείται στην πράξη μ' όσα συνειδητά, ψευδή και συκοφαντικά γράφει εκ του ασφαλούς ενάντια στη 17Ν. Η μη δημοσίευση των ανυπόγραφων γραμμάτων ισοδυναμεί με καθαρή λογοκρισία απ' την εφημερίδα σ' αυτό το «διάλογο» υπέρ του Γ.Β. Δικαίωμα της είναι να θέλει να αναστηλώσει το ξεπεσμένο πια κύρος του αρχισυντάκτη της, ανατρέχοντας ακόμη και στο δεξιό δήμαρχο του Πειραιά, δεν μπορεί όμως να μη δημοσιεύσει τα ανυπόγραφα άρθρα ασκώντας έτσι λογοκρισία. Ή υπάρχει διάλογος και δημοσιεύονται όλα και κρίνουν οι αναγνώστες, ή δημοσιεύονται τα μισά και δεν υπάρχει διάλογος.

Re: ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ 17Ν ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Eπαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 16-7-91

ΕΛΛΑΔΑ, Η ΠΑΛΙΟΨΑΘΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

Μακρυγιάννης

Ο πρόσφατος πόλεμος στον Κόλπο υπήρξε για την Ελλάδα μια ακόμη πικρή εμπειρία αλλά και μια διδακτική αποκάλυψη της βαθιάς προσήλωσης και πίστης της Δύσης στις αρχές της δικαιοσύνης και της διεθνούς νομιμότητας. Οι παρατεταμένοι βομβαρδισμοί μη στρατιωτικών στόχων στα μετόπισθεν, τους οποίους Ισραηλινός στρατηγός σε αποστρατεία χαρακτήρισε πρόσφατα σαν «πράξη βανδαλισμού παρόμοια μ' αυτές της εισβολής των Μογγόλων στο Ιράκ τον 13ο αιώνα», έπεισαν και τον πιο δύσπιστο ότι η Δύση δεν αστειεύεται με τους παραβάτες του διεθνούς νόμου. Πριν λοιπόν συμπληρωθούν 7 μήνες, ο βιαστής και εισβολέας του Κουβέιτ όχι μόνο εξαναγκάστηκε με τη βία των όπλων να το εγκαταλείψει, αλλά επί πλέον ο «χασάπης» της Βαγδάτης τιμωρήθηκε παραδειγματικά. Τουλάχιστον 150.000 Ιρακινοί εξολοθρεύτηκαν, η χώρα τους καταστράφηκε ολοσχερώς, η οικονομία της πήγε 50 χρόνια πίσω.

Αν όμως 7 μήνες άρκεσαν για να λυθεί το ζήτημα της κατάληψης του Κουβέιτ, 17 χρόνια δεν ήταν αρκετά για την Κύπρο. Οι χασάπηδες Λοιπόν της Άγκυρας, για να χρησιμοποιήσουμε κι εμείς τη Δυτική ορολογία, μπορούν να εισβάλλουν, να καταστρέφουν, να καταλαμβάνουν ανενόχλητα το ένα τρίτο της Κύπρου. Μπορούν να διαιωνίζουν το έγκλημα, να δημιουργούν ντε φάκτο κρατίδιο, τη σημερινή ουσιαστική διχοτόμηση και αυριανή συνομοσπονδία με τις ευλογίες της διεθνούς κοινότητας και κυρίως των Αγγλοαμερικανών που εδώ δεν αντιλήφθηκαν καμία παραβίαση της νομιμότητας.

Ενώ στην περίπτωση του Κουβέιτ, η Δύση αρνιόταν κάθε συνεννόηση με το Σαντάμ πριν τα στρατεύματα του αποχωρήσουν, εδώ ποτέ δεν ζητήθηκε από την Δύση με την ίδια επιμονή, η αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων από την Κύπρο. Ποτέ δεν αποφασίστηκε κάποιο οικονομικό εμπάργκο ενάντια στην Τουρκία. Ποτέ δεν επιχειρήθηκε καμία στρατιωτική επιδρομή εναντίον της για να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση. Και σήμερα τέλος οι μυστικές διαπραγματεύσεις γίνονται χωρίς να μπαίνει απ' τους Αγγλοαμερικάνους ο sine qua non όρος για οποιαδήποτε συμφωνία, η αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους.

Ο κάθε Έλληνας λοιπόν δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την αφοσίωση της Δύσης στο διεθνή νόμο και να θεωρήσει τους Αγγλοαμερικάνους και τον Τούρκικο φασιστικό επεκτατισμό υπεύθυνους γι' αυτή τη νέα συνωμοσία σε βάρος της χώρας, τη νέα συρρίκνωση του ελληνισμού.

Η πολιτική της Δύσης απέναντι στην Τουρκία υπήρξε, από την εποχή του Κεμάλ και από τη στιγμή που αυτός ανέτρεψε τα πρώτα σχέδια της, πραγματικό σκάνδαλο.

Σκάνδαλο που συνίσταται σε συνεχείς παραχωρήσεις λόγω της σημαντικής γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας με σκοπό τον προσεταιρισμό της και τη μετατροπή της σε χωροφύλακα της Δύσης.

Σκάνδαλο που συνίσταται στην έμπρακτη και έμμεση αποδοχή από τη Δύση όλων των εγκλημάτων μιας απ' τις βασικές συνιστώσες του Κεμαλισμού, της φασιστικής πρακτικής και του επεκτατισμού. Έτσι ενώ η συνθήκη των Σεβρών, σε εφαρμογή της αρχής του δικαιώματος των εθνών στην αυτοδιάθεση, προέβλεπε τη δημιουργία Αρμενικού και Κουρδικού κράτους, η Δύση όχι μόνο συμφώνησε με την Κεμαλική Τουρκία, για τη δημιουργία τους μέχρι σήμερα, αλλά επί πλέον έκλεισε τα μάτια μπροστά στη γενοκτονία των Αρμενίων, των Κούρδων, των 350.000 Ποντίων, στις σφαγές των Ελλήνων. Συναίνεσε σιωπηλά στη φασιστικού τύπου επίλυση του ζητήματος των μειονοτήτων από τον Κεμαλι-σμό με τις σφαγές, τους άγριους διωγμούς και τις αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Στη διάρκεια του μεσοπολέμου κι ενώ η Κεμαλική Τουρκία είχε άριστες σχέσεις με τη ναζιστική Γερμανία, στο πρόσωπο της οποίας έβλεπε την πραγματική κοινωνική επανάσταση και την οποία τροφοδοτούσε με πρώτες ύλες για την πολεμική της βιομηχανία ακόμη και στη διάρκεια του πολέμου, παράλληλα υπέγραφε συνθήκες με τους Αγγλογάλλους που συναγωνίζονταν σε παραχωρήσεις για να εξασφαλίσουν την ουδετερότητα της. Έτσι η Τουρκια παίζοντας σε δυο ταμπλό, οντάς απ τη μια στενός σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας απ' την οποία εξοπλίζονταν, πέτυχε απ' την άλλη, πέρα απ' τα οικονομικά οφέλη, να αναθεωρήσει υπέρ αυτής το καθεστώς των Στενών με τη Συνθήκη του Μοντρέ και να αποσπάσει απ' τους Γάλλους την περιοχή του Χατάι (το σαντζάκι της Αλεξανδρέττας) που ανήκε στη Συρία (υπό Γαλλική εντολή τότε) την οποία κατέχει μέχρι σήμερα.

Όπως είναι φυσικό αυτή η σκανδαλώδης συμπεριφορά της Δύσης προς την Τουρκία είχε τραγικές συνέπειες για τις γειτονικές της χώρες με πρώτη ανάμεσα της την Ελλάδα. Συνέπειά της υπήρξε η δυσμενής επίλυση του αλυτρωτικού ζητήματος και η συνεχής συρρίκνωση του ελληνισμού μέχρι σήμερα.

Πρώτη πράξη αυτής της πορείας υπήρξε η ανακωχή στα Μουδανιά και η Συνθήκη της Λωζάνης που επιβλήθηκαν με εξευτελιστικό τρόπο στην ηττημένη Ελλάδα, από τους Δυτικούς και τους Τούρκους, γονατίζοντας την και βάζοντας της το μαχαίρι στο λαιμό. Μ' αυτές η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει πανάκριβα την Τουρκία για την αρπαγή απ' τους Άγγλους των πετρελαίων της Μοσούλης.

Η περιοχή της Μοσούλης, που διεκδικούσε η Κεμαλική Τουρκία — ενώ βέβαια ανήκε στο υπό ίδρυση Κουρδικό κράτος του οποίου οι δραματικές περιπέτειες συνεχίζονται μέχρι σήμερα — εντάχθηκε στο Ιράκ που βρίσκονταν τότε σε καθεστώς αγγλικού προτεκτοράτου, και η Τουρκία ανταμείφθηκε με την παραχώρηση απ' την Ελλάδα της Ανατολικής Θράκης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και με την αναγκαστική μετακίνηση ολόκληρου του ελληνικού πληθυσμού.

Όπως συμβαίνει πάντα με τους ηττημένους, η Ελλάδα υποχρεώθηκε στη Λωζάνη να υπογράψει μια συνθήκη που περιείχε εξευτελιστικούς και τελείως άδικους γι' αυτήν όρους. Σε πλήρη αντίθεση όμως με τα διδάγματα της Ιστορίας, που λένε, ότι αυτοί οι ηττημένοι, σχεδόν πάντα, αμφισβητούν και στη συνέχεια αγωνίζονται κι ανατρέπουν στο μέλλον τις άδικες συνθήκες που τους επιβλήθηκαν, όπως τόκαναν η Γερμανία με τη συνθήκη των Βερσαλλιών και η Κεμαλική Τουρκία με την ανακωχή του Μούδρου και τη Συνθήκη των Σεβρών, οι ελληνικές κυβερνήσεις, ξεπερνώντας κάθε όριο δουλικότητας, υποταγής στη Δύση και εθνικής μειοδοσίας, ποτέ δεν αμφισβήτησαν τους εξευτελιστικούς και άδικους όρους της συνθήκης της Λωζάνης, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να τους επικαλούνται.

Αντί λοιπόν η Ελλάδα νάθετε χτες ζήτημα Ανατολικής Θράκης (όχι Κωνσταντινούπολης) που κατοικούνταν από ελληνικούς πληθυσμούς και της αποσπάστηκε, άδικα, λόγω της αγγλικής αποικιοκρατίας, θέτει σήμερα η Τουρκία θέμα Δυτικής Θράκης.

Αντί να κατάγγελνε την φασιστικού τύπου επίλυση του ζητήματος των μειονοτήτων, με τις αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών και το ξερίζωμα του ελληνισμού, που όμοια της δεν υπάρχει σχεδόν πουθενά στον κόσμο, η Τουρκία, μετά το 50, προχώρησε σε νέους διωγμούς και, μετά την δεκαετία του 60, την επανέλαβε στην Κύπρο.

Αντί νάθετε χτες η Ελλάδα ζήτημα Ίμβρου και Τενέδου, που είχαν ελληνικούς πληθυσμούς, θέτει σήμερα η Τουρκία ζήτημα βραχονησίδων, υφαλοκρηπίδας, εναέριου χώρου, ακόμη και Δωδεκανήσου.

Αντί να αμφισβητούσαν την αποδοχή, κάτω από εξαναγκασμό στη Λωζάνη, της αγγλικής κατοχής και κυριαρχίας της Κύπρου, ιδίως μετά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 50, οι ελληνικές κυβερνήσεις προχώρησαν σε νέες προδοτικές συμφωνίες στη Ζυρίχη και το Λονδίνο, αναγνωρίζοντας δικαιώματα τόσο στην Τουρκία όσο και στην Αγγλία, που οδήγησαν στην εισβολή του 74 και στη σημερινή ουσιαστική διχοτόμηση της Κύπρου.

Με τα παραπάνω δεν προσπαθούμε να υποστηρίξουμε καμιά νέα «Μεγάλη Ιδέα» ή μια στρατιωτική εισβολή στην Ανατολική Θράκη, όπως θα μας κατηγορήσουν οι διάφοροι αγύρτες, τσαρλατάνοι δημοσιογράφοι αλλά ν' αποδείξουμε, πώς η χώρα έφτασε στο σημερινό τραγικό αποτέλεσμα. Η απουσία μιας πολιτικής δίκαιης αμφισβήτησης των άδικων και ταπεινωτικών συμφωνιών, που συνόδευαν τη συνθήκη της Λωζάνης, οδήγησε την Τουρκία στην εδραίωση των νέων κατακτήσεων της, από τις οποίες προωθεί νέες όλο και πιο προωθημένες διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας.

Οι σημαντικές εδαφικές κατακτήσεις του τούρκικου επεκτατισμού, μέσω μιας φασιστικής πρακτικής, από τις οποίες η πιο πρόσφατη είναι η κατοχή και η διχοτόμηση της Κύπρου, την έχουν μετατρέψει σε πάγια πολιτική πρακτική του τούρκικου πολιτικοστρατιωτικό συμπλέγματος, ανεξάρτητα από το είδος της κυβέρνησης στην Άγκυρα. Απέναντι σε μια τέτοια μόνιμη επιθετικότητα, η στρατηγική των ελληνικών κυβερνήσεων, τις τελευταίες δεκαετίες, είτε της παλιάς δεξιάς της ΕΡΕ είτε της χούντας είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ, συνιστά ένα διαρκές Μόναχο.

Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, όχι μόνο σε νέες παραχωρήσεις και σε νέα συρρίκνωση, αλλά και σε ένοπλη σύγκρουση (όχι σε μακροχρόνιο πόλεμο αλλά σε σύγκρουση περιορισμένης χρονικά και τοπικά μορφής), στην οποία θα συρθεί η Ελλάδα από τα πράγματα, με όρους και πάλι δυσμενείς, αφού δεν θάχει επιλέξει ούτε τη χρονική στιγμή ούτε το χώρο.

Παράλληλα η συνεχιζόμενη σήμερα σκανδαλώδης εύνοια των δυτικοευρωπαϊκών και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα την έχει αποθρασύνει. Παρέχοντας της σημαντική οικονομική αλλά και απεριόριστη δωρεάν στρατιωτική βοήθεια, για να μπορεί να παίξει αποτελεσματικά το ρόλο του χωροφύλακα τους στην περιοχή, οι Δυτικοί ιμπεριαλισμοί είναι αναγκασμένοι ν' αποκρύβουν από την κοινή γνώμη τους, όχι μόνο τις εξόφθαλμες αρπαγές εδαφών, όπως της Κύπρου, αλλά και τα σημερινά εγκλήματα του τούρκικου φασιστικού καθεστώτος σε βάρος του λαού της Τουρκίας και των Κούρδων.

Τίποτε δεν δείχνει καλύτερα αυτή την υποκρισία όσο η πρόσφατη αναγωγή της Τουρκίας, από τη Δύση, σε προστάτη των Κούρδων του Ιράκ! Ενώ τα εγκλήματα, οι μαζικές δολοφονίες, τα βασανιστήρια, οι βιασμοί μικρών κοριτσιών, οι βίαιες εκκενώσεις πληθυσμών του Κουρδιστάν είναι εξ ίσου αν όχι πιο στυγερά απ' αυτά του Σαντάμ ενάντια στους Κούρδους, στη Δύση κανένας δεν μιλάει γι' αυτά. Ενώ το τουρκικό καθεστώς απαγορεύει τη δημόσια χρήση και διδασκαλία της κουρδικής γλώσσας, η Δύση χαιρετίζει σαν δημοκρατικό μέτρο το πρόσφατο για ανοχή στην ιδιωτική χρήση της! Ενώ οι συλλήψεις, φυλακίσεις, οι βασανισμοί και οι μαζικές δίκες-παρωδία ενάντια στους Τούρκους αγωνιστές συνεχίζονται αδιάκοπα, ενώ η πρόσφατη αμνηστία αφορά μόνο τους εγκληματίες φασίστες, κανένας στη Δύση δεν μιλάει για τους χασάπηδες της Άγκυρας.

Κι όχι μόνο βέβαια κανείς δεν μιλάει για την τούρκικη εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, για τους 2.000 αγνοούμενος, για τις λεηλασίες και αρπαγές των εδαφών και των σπιτιών των Ελληνοκυπρίων αλλά η Δύση έφτασε στο σημείο, για να δικαιολογήσει το σημερινό της έγκλημα της διχοτόμησης ενάντια στον ελληνισμό, να πλαστογραφεί ανοιχτά την Ιστορία, γράφοντας σε μεγάλα λεξικά ότι στη δεκαετία του 50 άρχισαν οι πρώτες σφαγές ανάμεσα σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, ενώ όπως όλοι γνωρίζουν τότε έγινε ένοπλος εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Ελληνοκυπρίων ενάντια στους Άγγλους αποικιοκράτες, για την ένωση με την Ελλάδα. Ένωση που νομιμοποιούνταν από το γεγονός, ότι η Κύπρος είναι ένα νησί με πανάρχαιο ελληνικό πολιτισμό, που κατοικούνταν από Έλληνες εδώ και 3.000 χρόνια και του οποίου ο λαός αγωνίστηκε σκληρά για την ένωση. Που ακόμη και τις παραμονές της εισβολής του 74 και παρ' όλες τις καθοδηγούμενες από τη Δύση προβοκάτσιες, τόσο των Ελλήνων όσο και των Τούρκων εθνικιστών, η τούρκικη μειονότητα του 18% ήταν διασκορπισμένη σ' όλο το νησί και ζούσε δίπλα και μαζί με τα 82% των Ελλήνων. Πραγματικότητα που διαψεύδει τα δυτικά παραμύθια περί μη δυνατότητας συμβίωσης των δύο κοινοτήτων.

Ένωση που θα επιτυγχάνονταν το 59, αν δεν προδίδονταν αυτός ο αγώνας από την τότε ελληνική κυβέρνηση, από τον Αβέρωφ και τον «εθνάρχη» Καραμανλή, όπως το αποκάλυψαν ακόμη και αυτοί οι πάτρωνες τους, Άγγλοι, εξευτελίζοντας τους, με τη δημοσίευση πέρυσι των μυστικών αρχείων του Φόρεϊν Όφις. Αν δεν πετύχαιναν, με τη συνεργασία της Φρειδερίκης, με τις απειλές και τους εκβιασμούς, να παγιδέψουν το Μακάριο, να κάμψουν την αντίσταση του και να τον εξαναγκάσουν να υπογράψει.

Όσον αφορά τον ανεκδιήγητο Βασιλείου, που αγωνίζεται να μετατρέψει την Κύπρο σε καζίνο, σε φορολογικό παράδεισο οφ-σορ του Ειρηνικού, όπου θα αλωνίζουν οι διάφοροι εφοπλιστές Χατζηιωάννου με τα σαπιοκάραβα τους και των οποίων τα κατορθώματα είδαμε πρόσφατα στην οικολογική καταστροφή του Χέιβεν, αλλά και την ελληνική κυβέρνηση του εξωνημένου και φαύλου Μητσοτάκη, που ετοιμάζονται αδελφωμένοι να υπογράψουν τη διχοτομη-ση-«λύση» του Κυπριακού, εναποθέτοντας την τελική ταφόπετρα στον Κυπριακό ελληνισμό και τους αιματηρούς αγώνες του, τους αφιερώνουμε τα πάρα κάτω λόγια του Μακάριου το 54, στα πρώτα βήματα της αντιαγγλικής εξέγερσης του Κυπριακού λαού. Απλώς για να ενθυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.

«Κύπριοι αδελφοί,

Στώμεν καλώς. Ουδείς ας ορρωδήσει. Ουδείς ας προδώσει τας αρχάς και τας πεποιθήσεις του. Είμεθα Έλληνες και μετά Ελλήνων επιθυμούμεν να ζήσωμεν. Υπό τους ιερούς αυτούς θόλους ας δώσωμεν σήμερον τον άγιον όρκον: θα παραμείνωμεν πιστοί έως θανάτου εις το εθνικό μας αίτημα. Άνευ υποχωρήσεων. Άνευ παραχωρήσεων. Άνευ συναλλαγών, θα περιφρονήσουμε την βίαν και την τυραννίαν. Με θάρρος θα υψώσωμεν το εθνικόν παράστημα μας υπεράνω των μικρών και εφήμερων κωλυμμάτων, εν και μόνον επιδιώκοντες, εις εν και μόνον αποβλέποντες τέρμα: την Ένωσιν και μόνον την Ένωσιν...».

Μπροστά στο νέο έγκλημα των ΗΠΑ και της ΕΟΚ ενάντια στον ελληνισμό, που συνιστά η λύση διχοτόμησης-συνομοσπονδίας, χωρίς την προηγούμενη πλήρη αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων και την επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους, λύση που θα προσπαθήσει να επιβάλει ο Μπους με το ταξίδι του, ο κάθε Έλληνας πολίτης θέτει στη Δύση, την τόσο άτεγκτη απέναντι στους παραβάτες της νομιμότητας και την τόσο πιστή στις αρχές, την ηθική, τα δικαιώματα, τα εξής ερωτήματα:

Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κώδικα, ποιων δικαιωμάτων των εθνοτήτων, η διασκορπισμένη σ' όλο το νησί τούρκικη μειονότητα 18% θεμελιώνει το δικαίωμα στην απόσχιση και διχοτόμηση, ενώ η αμιγής κουρδική μειονότητα 25% των 12 εκατομμυρίων Κούρδων, εκ των οποίων 5 εκατομμύρια συμπαγής πληθυσμός στο Τούρκικο Κουρδιστάν, δεν θεμελιώνει δικαίωμα στην απόσχιση και τη δημιουργία αυτόνομου Κουρδικού κράτους, όπως άλλωστε πρόβλεπε η συνθήκη των Σεβρών.

Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κανόνα, ποιου δικαιώματος των εθνοτήτων, τα νησιά που βρίσκονται στον Ειρηνικό η στον Ατλαντικό, χιλιάδες μίλια μακριά από τις μητροπόλεις, με ελάχιστες μειονότητες λευκών αποίκων, όπως τα νησιά της Μικρονησίας ή η Χαβάη είναι αμερικάνικα; τα νησιά της Μελανη-σίας ή τα Φόκλαντ είναι αγγλικά; η Νέα Καληδονία ή τα νησιά της Πολυνησίας και η Ταϊτή γαλλικά; και δεν είναι δίκαιο η Κύπρος, με 82% ελληνικό πληθυσμό επί χιλιάδες χρόνια, να είναι ελληνική!!!

Αποφασίσαμε λοιπόν να χτυπήσουμε τον τούρκικο φασιστικό επεκτατισμό, ανατινάζοντας με παγιδευμένο αυτοκίνητο το ΔΣ 36 12 διπλωματικό αυτοκίνητο, όπου επέβαιναν ο επιτετραμμένος αναπληρωτής του Τούρκου Πρέσβη, Μπουλουκμπασί, η διευθύνουσα σύμβουλος της πρεσβείας Κεκετζί, καθώς και ο οδηγός-σωματοφύλακάς τους. Όλοι αυτοί, με τη θέση που κατέχουν στο διπλωματικό κλάδο του πολιτικο-στρατιωτικού συμπλέγματος της Τουρκίας, έχουν συγκεκριμένη και άμεση ευθύνη για όλα τα εγκλήματα του ενάντια στον κυπριακό ελληνισμό, στον κουρδικό λαό και τον ίδιο τον τούρκικο λαό. Τονίζουμε με ιδιαίτερη έμφαση, ότι η ενέργεια μας δεν κατευθύνεται ενάντια στον τούρκικο λαό, αλλά ενάντια στη φασιστική πολιτική του τούρκικου πολιτικο-στρατιωτικού συμπλέγματος, της οποίας άλλωστε θύμα είναι και ο ίδιος ο τουρκικός λαός.

Απευθύνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στις τούρκικες οργανώσεις ένοπλης αντίστασης και στις κουρδικές αντάρτικες οργανώσεις, που αγωνίζονται ένοπλα μέσα στην Τουρκία, για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν.

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 16-7-91

Re: ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ 17Ν ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 7-10-91

Στην τελευταία μας προκήρυξη αναλύσαμε τους λόγους για τους οποίους κανένας Έλληνας δεν μπορεί και ούτε πρόκειται να δεχτεί ποτέ λύση του Κυπριακού, χωρίς την προηγούμενη αποχώρηση όλων των Τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και την επιστροφή στα σπίτια τους όλων των Ελληνοκυπρίων προσφύγων. Εξηγήσαμε γιατί, χωρίς αυτούς τους sine qua non όρους, οποιαδήποτε λύση συνιστά καταπάτηση των αρχών του διεθνούς δικαίου, οι οποίες δεν μπορεί να ισχύουν επιλεκτικά μόνο για το Κουβέιτ. Ότι αποτελεί νέο έγκλημα των ΗΠΑ, της ΕΟΚ, της φασιστικής Τουρκίας ενάντια στον ελληνισμό, αφού σημαίνει επίσημα αναγνώριση από τη Δύση και αποδοχή του εγκλήματος του τουρκικού επεκτατισμού, της βιαίας στρατιωτικής εισβολής και της Ι7χρονης κατοχής του ενός τρίτου του Κυπριακού εδάφους.

Εξηγήσαμε πώς μια τέτοια λύση προσπαθεί σήμερα να επιβάλει ο Μπους κι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, κυρίως μέσω της εξωνημένης κυβέρνησης του γραικύλου Μητσοτάκη. Πώς η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων, από την εποχή της ΕΡΕ, περνώντας απ' τη χούντα και μέχρι σήμερα, υπήρξε μια συνεχής παραίτηση κι ενδοτικότητα, απέναντι στις συνεχείς- συνεχώς κλιμακούμενες τούρκικες διεκδικήσεις, ένα διαρκές Μόναχο. Μόναχο μέσω του οποίου ο τουρκικός επεκτατισμός, υποδαυλιζόμενος από την Δύση, κατακτάει συνεχώς πιο προωθημένες θέσεις σε βάρος του ελληνισμού, χωρίς να χρειάζεται να ρίξει ούτε μία τουφεκιά. Μόναχο, για το οποίο, τουλάχιστον για την περίοδο της μεταπολίτευσης, μεγάλες ευθύνες δεν έχουν μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και η Βουλή, ο στρατός, ο τύπος και τα μεγάλα συγκροτήματα του, αφού στο βωμό του κέρδους, της «ησυχίας», των καλών σχέσεων με τους συμμάχους, του βολέματος τους «ποιούν την νήσσα», όντας πρόθυμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα.

Ποια εφημερίδα και ποιος δημοσιογράφος π.χ. τόλμησε ν' αποκαλύψει την αλήθεια, για το ρόλο του πολιτικού που θα περάσει στην ιστορία σαν ο πρώτος νεκροθάφτης του Κυπριακού. Το ρόλο του Καραμανλή, που έγινε πρωθυπουργός το 55, μετά από επιλογή των Αγγλο-αμερικάνων, αφού είχε συνάψει συμφωνίες μαζί τους για το ξεπούλημα της Κύπρου, για τις μυστικές συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, που υπήρξαν οι κύριες αιτίες της μετέπειτα εξέλιξης και της σημερινής κατάστασης, αφού παρείχαν υπερβολικά δικαιώματα στην τουρκική μειονότητα και το δικαίωμα στη στρατιωτική επέμβαση. Οι μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού τίμιοι δημοσιογράφοι ή συγγραφείς, πούχαν το θάρος να το καταγγείλουν, καταστράφηκαν επαγγελματικά και τους έπνιξε το μαύρο σκοτάδι.

Διαρκές Μόναχο που, όπως εξηγήσαμε, οδήγησε τη χώρα στο σημερινό τραγικό αδιέξοδο. Στο να αντικρύζει ανήμπορη και παράλυτη τις νέες κατακτήσεις και κλιμακούμενες διεκδικήσεις του τούρκικου επεκτατισμού. Την κατοχή του ενός τρίτου της Κύπρου, τις διεκδικήσεις στο Αιγαίο, την υφαλοκριπίδα, τον εναέριο χώρο, τη Θράκη, τα Δωδεκάνησα κι αλλού.

Αυτό το διαρκές Μόναχο των εξωνημένων πολιτικών, στρατιωτικών, εκδοτών, μονό η άμεση λαϊκή κινητοποίηση στη βάση μπορεί να ανατρέψει, να βάλει έναν αποφασιστικό φραγμό στη συνεχή προδοσία και το συνεχές ξεπούλημα της χώρας.

Μετά λοιπόν το βίαιο χτύπημα στις 16 Ιούλη ενάντια στους Τούρκους διπλωμάτες στο Ψυχικό, αποφασίσαμε να εκτελέσουμε τον ακόλουθο Τύπου της Τουρκικής Πρεσβείας Τσετίν Γκιοργκιού. Ο κύριος αυτός, από τη θέση του, προωθούσε τα συμφέροντα του τούρκικου επεκτατισμού και ανάμεσα στ' άλλα εργάζονταν για την διαιώνιση του εγκλήματος της εισβολής και κατοχής του ενός τρίτου της Κύπρου, για την επιβολή στην Κύπρο της «λύσης» του Τούρκικου πολιτίκο-στρατιωτικού συμπλέγματος, θα συνεχίσουμε να χτυπάμε όλους όσους κατέχουν επίσημη θέση στο Τούρκικο πολιτικο-στρατιωτικό σύμπλεγμα κι έτσι έχουν συγκεκριμένες ευθύνες για όλα τα εγκλήματα στον κυπριακό ελληνισμό, μέχρις ότου επιστρέψουν όλοι οι Κύπριοι πρόσφυγες στα κατεχόμενα χωριά και σπίτια τους. Μέχρις ότου φύγει ο τελευταίος αμερικάνος στρατιωτικός από την χώρα μας, αφού όπως γνωρίζουν οι πάντες, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρίσκεται πίσω από τις τούρκικες διεκδικήσεις. Επαναλαμβάνουμε, ότι η ενέργεια μας κατευθύνεται ενάντια στη φασιστική πολιτική του τούρκικου πολιτίκο-στρατιωτικού συμπλέγματος, της οποίας άλλωστε θύμα είναι και ο ίδιος ο Τουρκικός λαός.

Τέλος θα επαναλάβουμε εδώ το ερώτημα που θέτει ο κάθε Έλληνας πολίτης στη Δύση, την τόσο άτεγκτη απέναντι στους παραβάτες της διεθνούς νομιμότητας, την τόσο πιστή στις αρχές, την ηθική, τα δικαιώματα:

«Βάση ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κανόνα, ποιων δικαιωμάτων των εθνοτήτων, η διασκορπισμένη σε όλο το νησί τουρκική μειονότητα 18% θεμελιώνει το δικαίωμα απόσχισης και διχοτόμησης, ενώ η αμιγής κουρδική μειονότητα 25% των 12 εκατομμυρίων Κούρδων, εκ των οποίων 5 εκατομμύρια συμπαγής πληθυσμός στο Τούρκικο Κουρδιστάν, δεν θεμελιώνει δικαίωμα στην απόσχιση και τη δημιουργία αυτόνομου Κουρδικού κράτους, όπως άλλωστε προέβλεπε η συνθήκη των Σεβρών.

»Βάση ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κανόνα, ποιου δικαιώματος των εθνοτήτων, τα νησιά που βρίσκονται στον Ειρηνικό ή στον Ατλαντικό, χιλιάδες μίλια μακριά από τις μητροπόλεις, με ελάχιστες μειοψηφίες λευκών αποίκων, όπως τα νησιά της Μικρονησίας ή η Χαβάη είναι αμερικάνικα; Τα νησιά της Μελανησίας ή τα Φόκλαντ είναι αγγλικά; Η Νέα Καληδονία ή τα νησιά της Πολυνησίας και η Ταϊτή γαλλικά; Και δεν είναι δίκαιο η Κύπρος, με 82% ελληνικό πληθυσμό επί χιλιάδες χρόνια, να είναι ελληνική!!!»

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα 7-10-91

Υ/Γ Απο μια αλλη ματια ........για οσους βγαζουν καντηλες...!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι ξεχνάμε, και όχι μόνο αυτό, αλλά και πάμπολλα άλλα...

Κάποιοι άλλοι όμως δεν ξεχνάνε, παρελαύνουν και πανηγυρίζουν!!!

 

post-3739-0-81957700-1405934858_thumb.jp

 

post-3739-0-94836600-1405934896_thumb.jp

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×