Jump to content
  • 0

Αναζήτηση Απόφασης του Συμβουλίου Επικρατείας ΣτΕ


TOLIS090576
 Share

Question

Καλησπέρα σε όλους,

Ψάχνω τις με αριθμό 931/1991 και 626/1988 Αποφάσεις του ΣτΕ

Θα μπορούσε κάποιος να βοηθήσει?

Από τον σχετικό site ste.gr δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη.

Ευχαριστώ

Link to comment
Share on other sites

2 answers to this question

Recommended Posts

  • 0

Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 931 Ετος: 1991

Κείμενο Απόφασης

Αριθμός 931/1991

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ A'

Συγκείμενον εκ των μελών αυτού Δ. Μαργαρίτη, Αντιπροέδρου, Πρόεδρου του Α' Τμήματος, Π.Ζ. Φλώρου, Γ. Παναγιωτοπούλου Συμβούλων της Επικρατείας, Μ. Καραμανώφ και Μ. Γκορτζολίδου, Πάρεδρων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνεδριάσαν δημοσία εν τω ακροατηρίω του τη 21η Ιανουαρίου 1991, παρούσης και της Γραμματέως του Α' Τμήματος Ειρ. Καλλιούλη, δια να δικάση την κατωτέρω εκτιθεμένην υπόθεσιν επί τη από 10ης Σεπτεμβρίου 1987 αιτήσει: του ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού (ΤΑΣ), (Κολοκοτρώνη 13 Αθήναι), παραστάντος δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Βασ. Παπαδογεώργου (Α.Μ. 11167), δυνάμει πληρεξουσίου,

κατά του Δημητρίου Σίμου, κατοίκου Πειραιώς (ΙΙ Μεραρχίας 17), παραστάντος δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Ευαγγ. Καλαφάτη (Α.Μ. 9059), τον οποίον διώρισεν επ' ακροατηρίου,

περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 8111/1987 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ακούσαν του εισηγητού, Συμβούλου της Επικρατείας Γ. Παναγιωτοπούλου, αναγνόντος και αναπτύξαντος την έκθεσιν αυτού.

Ακούσαν του πληρεξουσίου του αναιρεσείοντος Ταμείου, αναπτύξαντος και προφορικώς τους λόγους της υπόκρίσιν αιτήσεως και αιτησαμένου την παραδοχήν αυτής και του πληρεξουσίου τα του αναιρεσιβλήτου, αιτησαμένου την απόρριψην τοιαύτης.

Ι δ ό ν τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ ε φ θ έ ν κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο ν

1. Επειδή, δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, δια την άσκησιν της οποίας κατεβλήθησαν τα νόμιμα τέλη, εκδοθέντων των υπ' αριθμ. 2950743 και 2950744 του έτους 1987 διπλοτύπων εισπράξεως του Ταμείου Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών και το κατά νόμον παράβολον (υπ' αριθμ. 641053 και 664076 του έτους 1987 έντυπα παραβόλου), το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού, νομιμοποιηθέν προς τούτο, ζητεί παραδεκτώς την αναίρεσιν της υπ' αριθμ. 8111/1987 αποφάσεως του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Δια της αποφάσεως ταύτης, γενομένης δεκτής προσφυγής του αναιρεσιβλήτου, ηκυρώθη η υπ' αριθμ. 25/7/20.12.1985 απόφασις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού, ήτις είχε, τελικώς, απορρίψει αίτημα τούτου περί χορηγήσεως εις αυτόν συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος. Περαιτέρω, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διετάχθη η εις τον αναιρεσίβλητον χορήγησις του ανωτέρω εφ' άπαξ βοηθήματος επί τη βάσει του νομοθετικού καθεστώτος, του ισχύσαντος προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ.

2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985 (Α.91).

2. Επειδή, δια του Ν.Δ. 398/1974 (Α. 116) ορίζεται ότι σκοπός των υφισταμένων Ταμείων Αλληλοβοηθείας Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας είναι η χορήγησις εφ' άπαξ χρηματικού βοηθήματος εις του εξερχομένους των τάξεων των Ενόπλων Δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος μετόχους (άρθρ. 1, παρ. 1), ότι μέτοχοι των Ταμείων τυγχάνουν υποχρεωτικώς οι εν ενεργεία μόνιμοι Αξιωματικοί, Ανθιπασπισταί και Υπαξιωματικοί των αντιστοίχων κλάδων (άρθρ. 8 παρ. 1), ότι η μετοχική σχέσις άρχεται από της κατατάξεως των εν άρθρω 8 ως μόνιμων στελεχών και λήγει από της οριστικής εξόδου των εκ των τάξεων του στρατεύματος, της τοιαύτης εξόδου δια τους καταλαμβανομένους υπό του ορίου ηλικίας λογιζομένης ως γενομένης την 31 Δεκεμβρίου του έτους συμπληρώσεως του ορίου τούτου (άρθρ. 9, παρ. 1 και 3), ότι μέτοχοι των Ταμείων, εξερχόμενοι Στρατεύματος και λαμβάνοντες τας σχετικάς παροχάς, επανερχόμενοι εις την ενεργόν υπηρεσίαν ως μόνιμοι, ανακτούν και συνεχίζουν την μετά των Ταμείων μετοχικήν σχέσιν, του εκτός ενεργού υπηρεσίας χρόνου λογιζομένου ως χρόνου μετοχικής σχέσεως (άρθρ. 11, παρ. 1, ως αντικατεστάθη δι άρθρ. 3 Ν. 788/1978, Α. 104), ως και ότι το ύψος του χορηγουμένου εφ' άπαξ βοηθήματος καθορίζεται επί τη βάσει των αποδοχών, δι ων εμισθοδοτήθη ο δικαιούχος κατά την ημέραν της εξόδου του, επί τον αριθμόν των ετών συμμετοχής του εις το αντίστοιχον Ταμείον (άρθρ. 17, παρ. 1). Τέλος εις την διάταξιν του άρθρ. 16 του αυτού νομοθετήματος καθορίζονται αι προϋποθέσεις χορηγήσεως του εφ' άπαξ βοηθήματος εις τους δικαιουμένους προς τούτο μετόχους, το οποίον είναι απαιτητόν μετά την έξοδο των δικαιούχων εκ του στρατεύματος, εάν δε οι μέτοχοι δεν δικαιούνται συντάξεως ή έχουν μικρότερον του καθοριζομένου χρόνον συμμετοχής εις το Ταμείον, αναλαμβάνουν ατόκως τας πράγματι καταβληθείσας παγίας εισφοράς των.

3. Επειδή, δια της περαιτέρω, διατάξεως της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν.

1545/1985, η οποία ήρξατο ισχύουσα από 20 Μαΐου1985 (άρθρ. 40 Ν. 1545/1985), προσετέθη εις το ως άνω άρθρ. 16 του Ν.Δ. 398/1974 παράγραφος υπ' αριθμ. 8, δια της οποίας προβλέπεται ότι όσοι καθ' οιονδήποτε τρόπον αποκαθίστανται διοικητικώς δεν δικαιούνται συμπληρωματικού μερίσματος ή εφ' άπαξ βοηθήματος εκ των οικείων Μετοχικών Ταμείων και Ταμείων Αλληλοβοηθείας. Δι εκείνους οι οποίοι επανέρχονται πράγματι εις την ενέργειαν εξακολουθεί εφαρμοζόμενον το άρθρ. 11 του Ν.Δ. 398/1974, ως αντικατεστάθη δια της παραγρ. 1 του άρθρ. 20 του Ν.

1545/1985. Η ανωτέρω όμως παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, κατά την έννοια της, δεν τυγχάνει, πάντως, εφαρμογής εις ας περιπτώσεις ή, συνεπεία είτε απλής διοικητικής κρίσεως, είτε συμμορφώσεως προς ακυρωτικήν απόφασιν του αρμοδίου δικαστηρίου, διοικητική αποκατάστασις του μονίμου Αξιωματικού κλπ., μετόχου του οικείου μετοχικού Ταμείου ή του Ταμείου Αλληλοβοηθείας, γενομένη κατά την, επί τη βάσει των παγίων σχετικών διατάξεων, εξέλιξιν της υπηρεσιακής σταδιοδρομίας του, ανάγεται εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της τελευταίας ταύτης διατάξεως, ανεξαρτήτως του χρόνου, κατά τον οποίον έλαβε χώραν ή σχετική περί αποκαταστάσεως υπηρεσιακή κρίσις, ή του χρόνου, καθ' όν εδημοσιεύθη εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεωςη οικεία διοικητική πράξις (πρβλ. Σ.τ.Ε. 626/1988).

4. Επειδή, εν προκειμένω, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εγένοντο, ειδικώτερον δεκτά τα εξής: Εις συμμόρφωσιν προς την υπ' αριθμ. 2444/1984 ακυρωτικήν απόφασιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, εξεδόθη, κατόπιν της υπ' αριθμ. 5/Σ.9/27.2.1985 αποφάσεως του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.), το Π.Δ. της 17/24.5.1985, δια του οποίου ο αναιρεσίβλητος προήχθη κατ' εκλογήν εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου και απεστρατεύθη φέρων τον αυτόν βαθμόν. Εν όψει τούτου, ούτος δι αιτήσεως του προς το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού εζήτησεν όπως τω χορηγήθη συμπληρωματικό εφ' άπαξ βοήθημα. Η αίτησις αυτή απερρίφθη τελικώς δια της επί προσφυγή προσβληθείσης πράξεως, καθ' όσον το ανωτέρω Π. διάταγμα εδημοσιεύθη την 24 Μαΐου 1985, ήτοι μετά την έναρξιν της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, κατ' εφαρμογήν της οποίας ο αναιρεσίβλητος δεν δικαιούται συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος. Υπό τα δεδομένα ταύτα, το δικάσαν δικαστήριον, κρίναν ότι η ως άνω παραγρ. 2 του άρθρ.

20 του Ν. 1545/1985 αντιβαίνει προς την υπό της διατάξεως της παραγρ. 1 του άρθρ. 4 του Συντάγματος κατοχυρουμένην αρχήν της ισότητος και απόρριψαν τους λοιπούς ισχυρισμούς της προσφυγής του αναιρεσιβλήτου, εδέχθη ότι η δια της προσφυγής προσβληθείσα πράξις, εκδοθείσα κατ' εφαρμογήν της αντικειμενικής εις το Σύνταγμα παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, είναι ακυρωτέα, εις δε τον αναιρεσίβλητον, λόγω της δια του Π.Δ. της 17/24.5.1985 διοικητικής αποκαταστάσεως του εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου, πρέπει να χορηγηθή το όπερ ούτος δικαιούται συμπληρωματικό εφ' άπαξ βοήθημα κατ' εφαρμογήν των διατάξεων, αι οποίαι ισχύον προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν.

1545/1985. Βάσει δε των σκέψεων τούτων, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εγένετο δεκτή η υπό του αναιρεσιβλήτου ασκηθείσα προσφυγή, ηκυρώθη η δια της προσφυγής ταύτης προσβληθείσα πράξις και διετάχθη η χορήγησις εις τούτον του συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος, το οποίον ούτος δικαιούται βάσει των προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985 ισχυσασών διατάξεων.

5. Επειδή, το δικάσαν δικαστήριον, δεχθέν κατά τα προεκτεθέντα, ότι η διοικητική αποκατάστασις του αναιρεσιβλήτου εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου, γενομένη εις συμμόρφωσιν προς ακυρωτικήν απόφασιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατόπιν δε σχετικής αποφάσεως του Σ.Α.Γ.Ε., ήτοι επί τη βάσει των παγίων διατάξεων, των διεπουσών την υπηρεσιακήν εξέλιξιν των μονίμων Αξιωματικών του Στρατού του, ανάγεται, ως τούτο προκύπτει εκ του έτους δημοσιεύσεως της αποφάσεως ταύτης του Συμβουλίου της Επικρατείας (1984), εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν.

1545/1985, νομίμως, ει και επί διαφόρω αιτιολογία ηρνήθη την εφαρμογήν της τελευταίας ταύτης διατάξεως και, ως εκ τούτου, ηκύρωσε την δια της προσφυγής προσβληθείσαν πράξιν, ήτις είχεν σχετικόν αίτημα του αναιρεσιβλήτου επί τη βάσει της εν λόγω διατάξεως, και επέβαλε την χορήγησιν εις τούτον του ούτινος δικαιούται συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος κατ' εφαρμογήν των διατάξεων, αι οποίαι ίσχυον προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν.

1545/1985. Τούτο δε διότι, κατά τα εις τα προηγουμένας σκέψεις, η διάταξις αυτή δεν τυγχάνει εφαρμογής εις ας περιπτώσεις, ως και εν προκειμένω η διοικητική αποκατάστασις του νομίμου Αξιωματικού του Στρατού, μετόχου του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού, ως τοιαύτης νοουμένης και της επερχομένης συνεπεία συμμορφώσεως προς ακυρωτικήν απόφασιν του αρμοδίου δικαστηρίου, γενομένη επί τη βάσει των παγίων σχετικών διατάξεων περί της υπηρεσιακής σταδιοδρομίας των μονίμων Αξιωματικών του Στρατού, ανάγεται εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985. Ουδεμίαν δε ασκεί, από της επόψεως ταύτης, επιρροήν ούτε ο χρόνος, κατά τον οποίον έλαβε χώραν ή σχετική επί αποκαταστάσεως υπηρεσιακή κρίσις, ούτε ο χρόνο, καθ' όν εδημοσιεύθη η οικεία διοικητική πράξις. Συνεπώς, οι λόγοι της υπό κρίσιν αιτήσεως, δια των οποίων προβάλλεται ότι εν προκειμένω τυγχάνει εφαρμογής η παραγρ. 2 του άρθρ.

20 του Ν. 1545/1985, είναι απορριπτέοι, ως νόμω αβάσιμοι, δεκτών καθισταμένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών του αναιρεσιβλήτου, των προβαλλομένων δια του από 7 Ιανουαρίου 1991 εμπροθέσμως κατατεθέντος υπομνήματός του.

6. Επειδή, κατά ταύτα, μη προβαλλομένου άλλου λόγου αναιρέσεως, η υπό κρίσιν αίτησις είναι απορριπτέα εν τω σύνολω της.

Δια ταύτα

Απορρίπτει την υπό κρίσιν αίτησιν.

Διατάσσει την κατάπτωσιν του κατατεθέντος παραβόλου και,

Επιβάλλει εις το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού την δικαστικήν δαπάνην του αναιρεσιβλήτου εκ δρχ. δέκα τεσσάρων χιλιάδων (14.000).

Εκρίθη και απεφασίσθη εν Αθήναις τη 22α Φεβρουαρίου 1991.

Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματεύς του Α' Τμήματος

Εδημοσιεύθη δ' αυτόθι εν δημοσία συνεδριάσει τη 18η Μαρτίου του ιδίου έτους. Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματεύς

Link to comment
Share on other sites

  • 0

Ευχαριστώ πολύ,

Τελικά πήγα στο ΣτΕ πλήρωσα ένα μικρό αντίτιμο και τις πήρα σε φ/ο.

Ενημερωτικά, για πιθανή μελλοντική αναζήτηση, υπάρχει τρόπος

διαδικτυακής αναζήτησης?

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...