Jump to content
  • 0

ΑΙΣΧΟΣ ! δέν θά αφήσουν τίποτα όρθιο. τέλεια ισοπέδωση της εργατικής νομοθεσίας!


Question

Συνάδελφοι αυτο το ειδατε?

απόσπασμα από τό

Ενημερωτικό Σημείωμα για το Προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου «Επείγοντα

Μέτρα Εφαρμογής του Προγράμματος Στήριξης της Ελληνικής Οικονομίας»

<<Επεκτείνεται ο χρόνος της διαθεσιμότητας των εργαζομένων στις

επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα από 6 σε 9

μήνες.

Επανακαθορίζεται η διάρκεια της απασχόλησης εργαζομένων

σε έμμεσο εργοδότη (με τυχόν παρατάσεις) στους 36 μήνες από 18 που είναι

σήμερα. Μετά την πάροδο των 36 μηνών ο εργαζόμενος θεωρείται ότι έχει

σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου με τον έμμεσο εργοδότη.

Ρυθμίζεται για πρώτη φορά με νόμο η δοκιμαστική περίοδος εργασίας, στο

πλαίσιο της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου. Συγκεκριμένα, προβλέπεται

ότι η δοκιμαστική περίοδος θα έχει διάρκεια έως 12 μήνες, και η σύμβασή

εργασίας μπορεί να καταγγελθεί χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση

απόλυσης, εκτός κι αν έχει συμφωνηθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη κάτι

άλλο.

Επανακαθορίζεται ο χρόνος προειδοποίησης για την απόλυση

εργαζόμενου με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, διάρκειας εργασίας από

12 μήνες έως 24 μήνες, σε ένα μήνα. Σε περίπτωση μη προειδοποίησης, τότε

προβλέπεται αποζημίωση απόλυσης ενός μηνός.

Ρυθμίζονται διαδικασίες για την απλούστευση των τρόπων ανακοίνωσης στοιχείων στις

αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, και

γενικά διευκολύνεται η εποπτεία της τήρησης της εργατικής νομοθεσίας>>

φίλοι μου καί φίλες αγοράστε όλοι τσαπιά καί πίσω στό χωριό μας .τουλάχιστον νά βγάζουμε κάτι νά τρώμε διότι εδώ θά φάμε ό ένας τόν άλλον ,διότι στό τέλος βλέπω νά βγάζουν νόμο <ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ  ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΥ ΑΠΟΔΟΧΩΝ

δέν πιστεύω στά μάτια μου,ξεφτιλα,αισχος,κατάντια....<":P"

Link to post
Share on other sites
  • Answers 212
  • Created
  • Last Reply

Top Posters For This Question

Recommended Posts

  • 0

Δεν διαφωνώ Τζαβέλλα.Αλλά μην ξεχνάς ότι το ΠΑΜΕ δημιουργήθηκε γιατί η ΓΣΣΕ ήταν πλήρως υποταγμένοι στο ΠΑΣΟΚ. Τωρα να κάνεις διαδήλωση μαζί με τον Παναγόπουλο,τον Πολυζωγόπουλο?Είναι για γέλια. Τώρα η ΓΣΣΕ ξεβρακώθηκε τελείως και έπαληθεύτηκε το ΠΑΜΕ για τις επιλογέ του. Για να μην σου πω για τον Πρωτόπαπα τον γλήφτη το Ρωμανιά και πολλά άλλα σκουλήκια.

μηπως ακουσες στον Τριανταφυλλοπουλο ποσα παιρνουν-επαιρναν αντιστοιχως αυτοι ?αν δεν κανω λαθοσ 65.000 το μηνα με τι καρδια να εκπροσωπισουν το εργατικο κινημα αφου οι τσεπες τους δεν τα χωραγαν?αφου να φανταστης για καποιο επιδομα που τον ρωτησε το οποιο ηταν ηταν 800 ευρω ο παναγοπουλος απαντησε : τι ηταν μωρε αυτα ?800 ευρω ηταν ......οσα δηλαδη παιρνει ενας υπαληλλος το μηνα και πιθανως ζη και οικογενεια.και μεις περιμενουμε απο αυτον τον αχρειο :Pνα παλεψη για τα δικα μας δικαιωματα αμ δε.....

Link to post
Share on other sites
  • 0

μηπως ακουσες στον Τριανταφυλλοπουλο ποσα παιρνουν-επαιρναν αντιστοιχως αυτοι ?αν δεν κανω λαθοσ 65.000 το μηνα με τι καρδια να εκπροσωπισουν το εργατικο κινημα αφου οι τσεπες τους δεν τα χωραγαν?αφου να φανταστης για καποιο επιδομα που τον ρωτησε το οποιο ηταν ηταν 800 ευρω ο παναγοπουλος απαντησε : τι ηταν μωρε αυτα ?800 ευρω ηταν ......οσα δηλαδη παιρνει ενας υπαληλλος το μηνα και πιθανως ζη και οικογενεια.και μεις περιμενουμε απο αυτον τον αχρειο :Pνα παλεψη για τα δικα μας δικαιωματα αμ δε.....

Κάτι πήρε το μάτι μου στο Λαζόπουλο αλλά ήταν γρήγορά και δεν το εννόησα σωστά.Μα τι σκουλήκια είναι? Δεν έχουν τσίπα καθόλου?

Καλά αυτοί είναι χειρότεροι και απο την δεξιά της δεκαετίας του 1960.Μιλάμε για τα απόλυτα σκουλήκια.

Link to post
Share on other sites
  • 0

ΚΑΛΟΟΟΟΟΟ

ΛΕΩ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΕΝΑ ΚΟΥΤΟΥΚΙ ΝΑ ΠΝΙΓΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΡΑΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Όσο πίνεις τόσο πιό όμορφη την βλέπεις την άσχημη γκόμενα.

Έτσι και τα μέτρα της ανύπαρκτης κυβέρνησης.

Όσο πίνεις τόσο πιό φιλολαϊκά τα βλεπεις.:P

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Δυστυχώς από την γεννιά των 700,00 ευρώ μας πάνε ολοταχώς στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ 700,00 ΕΥΡΩ και δεν μιλάει κανείς.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Δυστυχώς από την γεννιά των 700,00 ευρώ μας πάνε ολοταχώς στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ 700,00 ΕΥΡΩ και δεν μιλάει κανείς.

και πολλα....ειναι φιλε μου τι ηθελες να παιρνουμε κανενα χιλαρικο!! αφου η κατσελη το θεωρησε επιτευμα!!! που κατορθωσε λεει να συγκρατηση τους μισθους στις επιχειρισιακες -αντιεργατικες συμβασεις , να μην πεσουν κατω απο τα 700 δηλαδη μαλλον 1ος στοχος ηταν προς το ΖΕΡΟΟΥ . καλα ειπα εγω προηγουμενως, υποχρεωση εργασιας ΑΝΕΥ ΑΠΟΔΟΧΩΝ μετα ξυλοδαρμου στα τεσσερα ,ανευ περιθωριου και δικαιωματος ουδεμιας εναντιωσεως, ειναι η επερχομενη αλλαγη του νεου Μερκελομνημονικου ,εργατικου νομου.

2ος στοχος (αυτος επετευχθη) κανεις να μην προλαβαινη να παιρνη συνταξη ,τα λεφτα πρεπει να μεινουν να τα γλεντησουν αυτοι εμεις μονο παλαμακια...θα βαραμε και ανευ διαμαρτυριας παρακαλω :)ΠΥΡ βρεεε:P

Link to post
Share on other sites
  • 0

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΧΤΕΝΙΖΕΤΑΙ

ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ (ΠΑΜΕ)ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ).

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest Επισκέπτης

Ακόμα και σ΄αυτά τα χάλια ο εχθρός είναι .......... το ΚΚΕ.

Δεν θα ξυπνήσουμε ποτέ.

θα πεθάνουμε αποβλακωμένοι.

Link to post
Share on other sites
  • 0

ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΚΕ (ΠΑΜΕ)ΣΤΗΡΙΞΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΩΝ

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ).

Γιατί δυστυχώς ή ευτύχως αυτοί είναι οι μόνοι μαλάκες που βγαίνουν στους δρόμους. Αυτοί έλεγαν αυτα που θα έρθουν εδώ και κάποια χρόνια.Τα οποία ήταν όλα προδιαγεγραμμένα.Απλά ήταν ενημερωμένοι.

Βλέπεις φίλε αυτοί διαβαζαν, ενώ εσυ, ίσως και εγώ, ενημερωνόμαστε απο τον Καψή την Τρέμη το Πρετεντέρη τον Πορτοσάλτε το Χατζηνικολάου τον Κώνστα ποιούς να πρωτοθυμηθείς. Επίσης διαβάζαμε κολοφυλλάδες όπως τα Νέα,το Έθνος, το Βήμα, τον Ελέυθερο τύπο οι οποίες ήταν και είναι προσκύμενες στις εξουσίες, με σκοπό την αποχαύνωση και αντάλλαγμα υπερτιμολογημένα δημόσια έργα τον εργολάβων που κατα σύμπτωση ήταν και μεγαλοεκδότες.

Για δώσε μας περισσότερα στοιχεία για το μεγαλοεργολάβο ΚΚΕ.Πραγματικά θέλω να μάθω.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Δυό πράγματα σφήνωσαν στο μυαλό μου από τα όσα δήλωσε προχθές ο Στρός Κάν.

Πρώτο : η Ελλάδα κάνει τα πρώτα βήματα, το πρόγραμμα της Τρόικα βρίσκεται στην αρχή , και

Δεύτερο : δε γίνεται διαφορετικά...θα πρέπει να θυσιαστεί μια γεννιά σ ΄αυτή τη χώρα.

Εφαρμόζουν χωρίς πόλεμο τη μέθοδο επίθεσης στην Γιουγκοσλαυία και στο Ιράκ. "Σοκ και Δέος" την ονομάζουν.

Πράγματι θα συμφωνήσω ότι έχουμε δεχτεί από την πρώτη μέρα που κυβερνάει ο ΓΑΠ αλλελάπηλα κοινωνικά σφυροκοπήματα και είμαστε ζαλισμένοι σαν κοτόπουλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι την 5η Μαίου που βγήκε ο κόσμος στο δρόμο και περικύκλωσε με άγριες διαθέσεις την βουλή, έκαψαν τέσσερις ανθρώπους ζωντανούς στην Marfin.

Τσιμουδιά για το γεγονός.Θαφτηκε. Δεν σας φαίνεται περίεργο?. Οπως και νάχει φόβισαν τον κόσμο και δεν αντιδράει αναλόγως μέχρι και σήμερα.

Έτσι λοιπόν αποθρασύνθηκαν και μας λένε ότι στηρίζουμε το πρόγραμμα της Τρόικα και γι αυτό τους ξαναφηφίσαμε στις δημοτικές (άσχετα αν αποχή-άκυρα ξεπερνούσαν το 50% πανελλαδικά).

Άρα λοιπόν τους άνοιξε η όρεξη να συνεχίσουν. Έτσι προχθές με το πολυνομοσχέδιο αποφάσισαν να βομβαρδίσουν και τα ερρείπια της κοινωνίας κατ εντολήν

5 τραπεζιτών , 10 βιομηχάνων και 5 καναλαρχών-μεγαλοεργολάβων- αεριτζίδων που στήνουν μπάρες και εισπράτουν αέρα κοπανιστό στις εθνικές οδούς.

Το επόμενο δίμηνο ξανά μανά χέρι στο ασφαλιστικό και στις συντάξεις (κατάργηση επικουρικών, μείωση βασικών, αύξηση ορίων στα 67 χρόνια). Τα παπαγαλάκια μετά τα Χριστούγεννα θα αρχίζουν να προετοιμάζοιυν την κοινωνία γι΄αυτό. Αφού μειώνονται οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και οι συντάξεις θα μας ξαναπούνε.

Ολα αυτά δε σημαίνουν ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επειδή οι εργαζόμενοι δεν έχουν πολιτικούς φορείς και συνδικάτα να αντιδράσουν. Ή καλλίτερα επειδή τα συνδικάτα έχουν χρεοκοπήσει και ξεπουληθεί, ή επειδή τα αριστερά κόμματα κοιμούνται όρθια ή δεν θέλουν να συγκρουστούν. Όσο το καπάκι πιέζει τη χύτρα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η έκρηξη. Είναι νόμος της φύσης και καμιά Τρόικα και κανένας ΓΑΠ δεν μπορεί να τον παραβιάσει.

Θα εξαφανιστούν όλοι τους και δεν θα ξαναπατήσουν στην Ελλάδα. Αυτό που προβληματίζει υπόκωφα την κοινωνία είναι το μετά. Μετά από αυτούς τι κάνουμε. Σ΄αυτό δεν υπάρχει μέχρι στιγμής πολιτικός ορίζοντας.

Το μετά θα προκύψει και θα αντρωθεί μέσα από νέες εμπειρίες που θα γεννήσει η αυτοοργάνωση της κοινωνίας μπροστά στην υπεράσπιση της ζωής της.Είναι αναποφευκτη η δημιουργία ενός σύγχρονου ΕΑΜ που θα ιδρύσει κράτος εν κράτει από τους κάτω με όλα τα όργανα εξουσίας,και διαχείρησης του κράτους των πολιτών, απέναντι στο αστικό κράτος.

Ποιός θα μεριμνά για τους άνεργους και τους πεινασμένους?. Σίγουρα όχι ο ΟΑΕΔ ή η εκκλησία.

Ποιός θα προστατεύει τους ασθενείς από την εγκατάλειψη της δημόσιας υγέιας?. Σίγουρα όχι ο Λομβέρδος.

Ποιός θα προστατεύει το λαό από τα καρτέλ και τους τραπεζίτες?. Σίγουρα όχι ο Χρυσοχοίδης ή η Κατσέλη.

Ποιός θα προστατεύει τις γειτονιές από την καθημερινή βία, τις κλοπές και τις αλητοσυμμορίες?. Σίγουρα όχι ο Παπουτσής ή οι Χρυσαυγίτες.

Ο Ελληνικός λαός θα καταλάβει γρήγορα ότι δεν μπορεί να περιμένει λύσεις στα προβλήματα του από κρατικαδίαιτους αυτόκλητους σωτήρες, αλλά μονάχα από τα δίχτυα αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που θα υποχρεωθεί να δημιουργήσει. Σε τέτοια πορεία θα αναδείξει αποφασιστικούς ηγέτες μέσα από ανατρεπτική δράση, θα ζωντανέψει την πάλη τα μαθήματ και τα παθήματα προηγούμενων γεννεών

και θα ανακτήσει την χαμένη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την ζωή του καταστέφοντας όλο αυτό το σάπιο οικοδόμημα που μας περιβάλλει. Δεν είμαστε μακρυά, οι ανάγκες επιβίωσης μας οδηγούν εκεί.

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest PRESJOHN

Το παλιό αντάρτικο τραγούδι στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και μετά έλεγε:

Το Ε.Α.Μ. μας έσωσε απ'την ΠΕΙΝΑ θα μας σώσει κι απο την ΣΚΛΑΒΙΑ!

Σήμερα πάλι αυτοί οι στίχοι ειναι επίκαιροι όσο ποτέ.

Και πείνα έχουμε(αντεργατικοί-αντιασφαλιστικοί νόμοι) και σκλαβιά(ΤΡΟΙΚΑ-ΜΝΗΜΟΝΙΟ)

ΕΝΑ ΝΕΟ Ε Α Μ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ

Οπως τότε το ΚΚΕ ηταν η ψυχή του ΕΑΜ και της Εθνικής Αντίστασης,έτσι και σήμερα το ΚΚΕ πάλι,

με μροστάρη το ΠΑΜΕ είναι η μοναδική ελπίδα του δοκιμαζόμενου λαού μας ενάντια στην νέα Κατοχική

λαίλαπα.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Δυό πράγματα σφήνωσαν στο μυαλό μου από τα όσα δήλωσε προχθές ο Στρός Κάν.

Πρώτο : η Ελλάδα κάνει τα πρώτα βήματα, το πρόγραμμα της Τρόικα βρίσκεται στην αρχή , και

Δεύτερο : δε γίνεται διαφορετικά...θα πρέπει να θυσιαστεί μια γεννιά σ ΄αυτή τη χώρα.

Εφαρμόζουν χωρίς πόλεμο τη μέθοδο επίθεσης στην Γιουγκοσλαυία και στο Ιράκ. "Σοκ και Δέος" την ονομάζουν.

Πράγματι θα συμφωνήσω ότι έχουμε δεχτεί από την πρώτη μέρα που κυβερνάει ο ΓΑΠ αλλελάπηλα κοινωνικά σφυροκοπήματα και είμαστε ζαλισμένοι σαν κοτόπουλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι την 5η Μαίου που βγήκε ο κόσμος στο δρόμο και περικύκλωσε με άγριες διαθέσεις την βουλή, έκαψαν τέσσερις ανθρώπους ζωντανούς στην Marfin.

Τσιμουδιά για το γεγονός.Θαφτηκε. Δεν σας φαίνεται περίεργο?. Οπως και νάχει φόβισαν τον κόσμο και δεν αντιδράει αναλόγως μέχρι και σήμερα.

Έτσι λοιπόν αποθρασύνθηκαν και μας λένε ότι στηρίζουμε το πρόγραμμα της Τρόικα και γι αυτό τους ξαναφηφίσαμε στις δημοτικές (άσχετα αν αποχή-άκυρα ξεπερνούσαν το 50% πανελλαδικά).

Άρα λοιπόν τους άνοιξε η όρεξη να συνεχίσουν. Έτσι προχθές με το πολυνομοσχέδιο αποφάσισαν να βομβαρδίσουν και τα ερρείπια της κοινωνίας κατ εντολήν

5 τραπεζιτών , 10 βιομηχάνων και 5 καναλαρχών-μεγαλοεργολάβων- αεριτζίδων που στήνουν μπάρες και εισπράτουν αέρα κοπανιστό στις εθνικές οδούς.

Το επόμενο δίμηνο ξανά μανά χέρι στο ασφαλιστικό και στις συντάξεις (κατάργηση επικουρικών, μείωση βασικών, αύξηση ορίων στα 67 χρόνια). Τα παπαγαλάκια μετά τα Χριστούγεννα θα αρχίζουν να προετοιμάζοιυν την κοινωνία γι΄αυτό. Αφού μειώνονται οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και οι συντάξεις θα μας ξαναπούνε.

Ολα αυτά δε σημαίνουν ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επειδή οι εργαζόμενοι δεν έχουν πολιτικούς φορείς και συνδικάτα να αντιδράσουν. Ή καλλίτερα επειδή τα συνδικάτα έχουν χρεοκοπήσει και ξεπουληθεί, ή επειδή τα αριστερά κόμματα κοιμούνται όρθια ή δεν θέλουν να συγκρουστούν. Όσο το καπάκι πιέζει τη χύτρα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η έκρηξη. Είναι νόμος της φύσης και καμιά Τρόικα και κανένας ΓΑΠ δεν μπορεί να τον παραβιάσει.

Θα εξαφανιστούν όλοι τους και δεν θα ξαναπατήσουν στην Ελλάδα. Αυτό που προβληματίζει υπόκωφα την κοινωνία είναι το μετά. Μετά από αυτούς τι κάνουμε. Σ΄αυτό δεν υπάρχει μέχρι στιγμής πολιτικός ορίζοντας.

Το μετά θα προκύψει και θα αντρωθεί μέσα από νέες εμπειρίες που θα γεννήσει η αυτοοργάνωση της κοινωνίας μπροστά στην υπεράσπιση της ζωής της.Είναι αναποφευκτη η δημιουργία ενός σύγχρονου ΕΑΜ που θα ιδρύσει κράτος εν κράτει από τους κάτω με όλα τα όργανα εξουσίας,και διαχείρησης του κράτους των πολιτών, απέναντι στο αστικό κράτος.

Ποιός θα μεριμνά για τους άνεργους και τους πεινασμένους?. Σίγουρα όχι ο ΟΑΕΔ ή η εκκλησία.

Ποιός θα προστατεύει τους ασθενείς από την εγκατάλειψη της δημόσιας υγέιας?. Σίγουρα όχι ο Λομβέρδος.

Ποιός θα προστατεύει το λαό από τα καρτέλ και τους τραπεζίτες?. Σίγουρα όχι ο Χρυσοχοίδης ή η Κατσέλη.

Ποιός θα προστατεύει τις γειτονιές από την καθημερινή βία, τις κλοπές και τις αλητοσυμμορίες?. Σίγουρα όχι ο Παπουτσής ή οι Χρυσαυγίτες.

Ο Ελληνικός λαός θα καταλάβει γρήγορα ότι δεν μπορεί να περιμένει λύσεις στα προβλήματα του από κρατικαδίαιτους αυτόκλητους σωτήρες, αλλά μονάχα από τα δίχτυα αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που θα υποχρεωθεί να δημιουργήσει. Σε τέτοια πορεία θα αναδείξει αποφασιστικούς ηγέτες μέσα από ανατρεπτική δράση, θα ζωντανέψει την πάλη τα μαθήματ και τα παθήματα προηγούμενων γεννεών

και θα ανακτήσει την χαμένη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την ζωή του καταστέφοντας όλο αυτό το σάπιο οικοδόμημα που μας περιβάλλει. Δεν είμαστε μακρυά, οι ανάγκες επιβίωσης μας οδηγούν εκεί.

tzimdim καταπληκτικό. Τα σέβη μου.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Συνάδελφοι με κραυγές και ουρλιαχτά δεν γίνεται τίποτα. Ούτε θα γίνει τίποτα αν κάψουμε την Αθήνα. Εμείς θα κληθούμε να την ξαναφτιάξουμε.

Λύσεις έχει κανείς να προτείνει; Να τις ακούσουμε.. Εναλλακτική πολιτική λύση υπάρχει; Μάλλον όχι.

Αρα : '' .....Τωρα το μόνο που μένει είναι να παλέψουμε για το αυριο των παιδιών μας .

Ο κάθε ένας πρέπει να σταθεί στον καθρεπτη και να αποφασίσει τί πρέπει να κάνει απο εδω και πέρα , ο κάθε ένας απο εμας εχει την δική του δυναμική και όλοι μαζί με σύνεση και λογική μπορουμε να αλλαξουμε βασικά δεδομένα."

(Δανείζομαι τα λόγια του Κίμωνα.)

Πατριώτες δυστυχώς το τυρί το είδαμε, κι άλλοι τσιμπήσαμε λίγο, άλλοι το καταβροχθήσαμε. Τη φάκα όμως δεν την είδαμε.

Στα χρόνια της ψεύτικης ευδαιμονίας όλα ήταν καλά. Πακέτα Ντελόρ, πακέτα Σαντέρ, Μεσογειακά κλπ κλπ.

Οσοι μπόρεσαν άρπαξαν. Στους δήμους, στους συνεταιρισμούς, στα νοσοκομεία, στο ΙΚΑ,τις επιδοτήσεις,τους φόρους.....παντού..

Μας έκαναν συνένοχους στο μεγάλο πλιάτσικο. Γιατί για να μπορέσουν να ρημάξουν τον τόπο έπρεπε να έχουν συνενόχους. Κι έτσι η διαφθορά απο την κορυφή , έφτασε μέχρι και τα λαικά στρώματα.

Κάναμε την κλοπή της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας των παιδιών μας, μαγκιά. Ετσι όποιος έκλεβε φόρους, εισφορές κλπ, έκλεβε "το κράτος". Το κράτος είναι για τον Ελληνα μια περίεργη έννοια. Είναι μια οντότητα που έχει υποχρεώσεις και μόνο υποχρεώσεις. Ετσι η κλοπή του κράτους δεν είναι η κλοπή του συμπολίτη, δεν είναι κλοπή των γενιών που έρχονται, είναι απλά ένας τρόπος για να ζεί ο ίδιος καλύτερα.Να αγοράσει ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα αυθαίρετο εξοχικό, να ζει πλουσιοπάροχα αυτός κι η οικογένεια, οι γκόμενες κι όλοι οι άλλοι "να πάνε να πηδηχτούνε".

Ο λαός μας έχει πολλά ελαττώματα. Ενα απο αυτά είναι και η κοντή μνήμη. Δεν διδάσκεται απο την ιστορία και κυρίως δεν μαθαίνει απο τα λάθη του.

Είμαστε ένας λαός "άρπα κόλλα". Τσαπατσούληδες, άπληστοι και με πολλά απωθημένα. Ο λεγόμενος "πατριωτισμός" φθάνει μέχρι εκεί που δεν θίγεται το προσωπικό συμφέρον.

Ξέρω θα μου πείτε οτι εσείς δεν είστε έτσι. Με συγχωρείτε δεν σας πιστεύω.

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για το πλιάτσικο που έγινε. Και όσοι άρπαξαν και όσοι ανέχτηκαν αυτό που δεκαετίες γινόταν.

Κι επειδή η δουλειά σας σαν λογιστές ήταν και είναι και η επαφή με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, απαντείστε με το χέρι στην καρδιά: Πόσοι απο σας δεν είχατε παράνομη συναλλαγή, για λογαριασμό πελάτη σας; Πόσοι καταγγείλατε τον παράνομο πλουτισμό εφοριακών, ελεγκτών ΙΚΑ, τελωνειακών; Ναι το ξέρω η δουλειά σας είναι αυτή. Τί να κάνετε θα πεινάσουν τα παιδιά σας.

Πρέπει εν κατακλείδι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, τρόπο ζωής. Πρέπει σαν πολίτες να γίνουμε πιο συνεπείς στις υποχρεώσεις μας και καθόλου ανεκτικοί στην παρανομία για να μπορούμε να είμαστε απαιτητικοί και απο αυτούς που εμείς (τρομάρα μας) εκλεγουμε. Μη ξεχνάτε οτι αυτοί οι 300 δεν ανήκουν σε κανένα εξωτικό είδος. Αν εξαιρέσουμε κάποιους με καταγωγή απο τζάκι, πολλοί ήταν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.Εμείς τους εκλέξαμε, εμείς τους αναδείξαμε κι εμείς είμαστε αυτοί που θα τους ξαναδώσουμε ή όχι το δικαίωμα να βρίσκονται εκεί που είναι.

Αυτό που με απογοητεύει πέρα απο τις οικονομικές, εθνικές και λοιπές συνέπειες αυτής της λαίλαπας, είναι οτι ο έλληνας συνεχίζει να ψάχνει ενόχους και όχι λύσεις. Για ακόμη μια φορά φταίνε οι άλλοι, οι ξένοι, οι συνωμότες κατά της Ελλάδας και δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως κανένας κερδοσκόπος δεν έχει προσωπική εμπάθεια με την Ελλάδα. Ο κερδοσκόπος θα πουλήσει και τη μάνα του αν είναι να βγάλει λεφτά. Η ύαινα δεν θα επιτεθεί σ' ένα λιοντάρι.Θα επιτεθεί στο μικρό και απροστάτευτο ζώο. Το ίδιο κάνουν κι αυτοί. Οπου μυριστούν άιμα ορμάνε. Απλά είναι τα πράγματα.

Συνάδελφοι καλό Σαββατοκύριακο.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Συνάδελφοι με κραυγές και ουρλιαχτά δεν γίνεται τίποτα. Ούτε θα γίνει τίποτα αν κάψουμε την Αθήνα. Εμείς θα κληθούμε να την ξαναφτιάξουμε.

Λύσεις έχει κανείς να προτείνει; Να τις ακούσουμε.. Εναλλακτική πολιτική λύση υπάρχει; Μάλλον όχι.

Αρα : '' .....Τωρα το μόνο που μένει είναι να παλέψουμε για το αυριο των παιδιών μας .

Ο κάθε ένας πρέπει να σταθεί στον καθρεπτη και να αποφασίσει τί πρέπει να κάνει απο εδω και πέρα , ο κάθε ένας απο εμας εχει την δική του δυναμική και όλοι μαζί με σύνεση και λογική μπορουμε να αλλαξουμε βασικά δεδομένα."

(Δανείζομαι τα λόγια του Κίμωνα.)

Πατριώτες δυστυχώς το τυρί το είδαμε, κι άλλοι τσιμπήσαμε λίγο, άλλοι το καταβροχθήσαμε. Τη φάκα όμως δεν την είδαμε.

Στα χρόνια της ψεύτικης ευδαιμονίας όλα ήταν καλά. Πακέτα Ντελόρ, πακέτα Σαντέρ, Μεσογειακά κλπ κλπ.

Οσοι μπόρεσαν άρπαξαν. Στους δήμους, στους συνεταιρισμούς, στα νοσοκομεία, στο ΙΚΑ,τις επιδοτήσεις,τους φόρους.....παντού..

Μας έκαναν συνένοχους στο μεγάλο πλιάτσικο. Γιατί για να μπορέσουν να ρημάξουν τον τόπο έπρεπε να έχουν συνενόχους. Κι έτσι η διαφθορά απο την κορυφή , έφτασε μέχρι και τα λαικά στρώματα.

Κάναμε την κλοπή της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας των παιδιών μας, μαγκιά. Ετσι όποιος έκλεβε φόρους, εισφορές κλπ, έκλεβε "το κράτος". Το κράτος είναι για τον Ελληνα μια περίεργη έννοια. Είναι μια οντότητα που έχει υποχρεώσεις και μόνο υποχρεώσεις. Ετσι η κλοπή του κράτους δεν είναι η κλοπή του συμπολίτη, δεν είναι κλοπή των γενιών που έρχονται, είναι απλά ένας τρόπος για να ζεί ο ίδιος καλύτερα.Να αγοράσει ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα αυθαίρετο εξοχικό, να ζει πλουσιοπάροχα αυτός κι η οικογένεια, οι γκόμενες κι όλοι οι άλλοι "να πάνε να πηδηχτούνε".

Ο λαός μας έχει πολλά ελαττώματα. Ενα απο αυτά είναι και η κοντή μνήμη. Δεν διδάσκεται απο την ιστορία και κυρίως δεν μαθαίνει απο τα λάθη του.

Είμαστε ένας λαός "άρπα κόλλα". Τσαπατσούληδες, άπληστοι και με πολλά απωθημένα. Ο λεγόμενος "πατριωτισμός" φθάνει μέχρι εκεί που δεν θίγεται το προσωπικό συμφέρον.

Ξέρω θα μου πείτε οτι εσείς δεν είστε έτσι. Με συγχωρείτε δεν σας πιστεύω.

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για το πλιάτσικο που έγινε. Και όσοι άρπαξαν και όσοι ανέχτηκαν αυτό που δεκαετίες γινόταν.

Κι επειδή η δουλειά σας σαν λογιστές ήταν και είναι και η επαφή με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, απαντείστε με το χέρι στην καρδιά: Πόσοι απο σας δεν είχατε παράνομη συναλλαγή, για λογαριασμό πελάτη σας; Πόσοι καταγγείλατε τον παράνομο πλουτισμό εφοριακών, ελεγκτών ΙΚΑ, τελωνειακών; Ναι το ξέρω η δουλειά σας είναι αυτή. Τί να κάνετε θα πεινάσουν τα παιδιά σας.

Πρέπει εν κατακλείδι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, τρόπο ζωής. Πρέπει σαν πολίτες να γίνουμε πιο συνεπείς στις υποχρεώσεις μας και καθόλου ανεκτικοί στην παρανομία για να μπορούμε να είμαστε απαιτητικοί και απο αυτούς που εμείς (τρομάρα μας) εκλεγουμε. Μη ξεχνάτε οτι αυτοί οι 300 δεν ανήκουν σε κανένα εξωτικό είδος. Αν εξαιρέσουμε κάποιους με καταγωγή απο τζάκι, πολλοί ήταν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.Εμείς τους εκλέξαμε, εμείς τους αναδείξαμε κι εμείς είμαστε αυτοί που θα τους ξαναδώσουμε ή όχι το δικαίωμα να βρίσκονται εκεί που είναι.

Αυτό που με απογοητεύει πέρα απο τις οικονομικές, εθνικές και λοιπές συνέπειες αυτής της λαίλαπας, είναι οτι ο έλληνας συνεχίζει να ψάχνει ενόχους και όχι λύσεις. Για ακόμη μια φορά φταίνε οι άλλοι, οι ξένοι, οι συνωμότες κατά της Ελλάδας και δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως κανένας κερδοσκόπος δεν έχει προσωπική εμπάθεια με την Ελλάδα. Ο κερδοσκόπος θα πουλήσει και τη μάνα του αν είναι να βγάλει λεφτά. Η ύαινα δεν θα επιτεθεί σ' ένα λιοντάρι.Θα επιτεθεί στο μικρό και απροστάτευτο ζώο. Το ίδιο κάνουν κι αυτοί. Οπου μυριστούν άιμα ορμάνε. Απλά είναι τα πράγματα.

Συνάδελφοι καλό Σαββατοκύριακο.

Τη σχέση έχουν όλα αυτά με την διάλυση των εργασιακών σχέσεων?

Δηλαδή την νομοθεσία της ζούγκλας την επιβάλλουν για να μας σώσουν?

Λυσεις υπάρχουν πάρα πολλές. Μπορείς να παρακόλουθήσεις τις λύσεις που έχει προτείνει ο καθηγητής πανεπιστημείου Κρήτης Νότης Μαριάς.Ο καθηγητής εργατικού δικαίου στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμειο κος Καζάκος.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Συνάδελφοι με κραυγές και ουρλιαχτά δεν γίνεται τίποτα. Ούτε θα γίνει τίποτα αν κάψουμε την Αθήνα. Εμείς θα κληθούμε να την ξαναφτιάξουμε.

Λύσεις έχει κανείς να προτείνει; Να τις ακούσουμε.. Εναλλακτική πολιτική λύση υπάρχει; Μάλλον όχι.

Αρα : '' .....Τωρα το μόνο που μένει είναι να παλέψουμε για το αυριο των παιδιών μας .

Ο κάθε ένας πρέπει να σταθεί στον καθρεπτη και να αποφασίσει τί πρέπει να κάνει απο εδω και πέρα , ο κάθε ένας απο εμας εχει την δική του δυναμική και όλοι μαζί με σύνεση και λογική μπορουμε να αλλαξουμε βασικά δεδομένα."

(Δανείζομαι τα λόγια του Κίμωνα.)

Πατριώτες δυστυχώς το τυρί το είδαμε, κι άλλοι τσιμπήσαμε λίγο, άλλοι το καταβροχθήσαμε. Τη φάκα όμως δεν την είδαμε.

Στα χρόνια της ψεύτικης ευδαιμονίας όλα ήταν καλά. Πακέτα Ντελόρ, πακέτα Σαντέρ, Μεσογειακά κλπ κλπ.

Οσοι μπόρεσαν άρπαξαν. Στους δήμους, στους συνεταιρισμούς, στα νοσοκομεία, στο ΙΚΑ,τις επιδοτήσεις,τους φόρους.....παντού..

Μας έκαναν συνένοχους στο μεγάλο πλιάτσικο. Γιατί για να μπορέσουν να ρημάξουν τον τόπο έπρεπε να έχουν συνενόχους. Κι έτσι η διαφθορά απο την κορυφή , έφτασε μέχρι και τα λαικά στρώματα.

Κάναμε την κλοπή της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας των παιδιών μας, μαγκιά. Ετσι όποιος έκλεβε φόρους, εισφορές κλπ, έκλεβε "το κράτος". Το κράτος είναι για τον Ελληνα μια περίεργη έννοια. Είναι μια οντότητα που έχει υποχρεώσεις και μόνο υποχρεώσεις. Ετσι η κλοπή του κράτους δεν είναι η κλοπή του συμπολίτη, δεν είναι κλοπή των γενιών που έρχονται, είναι απλά ένας τρόπος για να ζεί ο ίδιος καλύτερα.Να αγοράσει ένα ακριβό αυτοκίνητο, ένα αυθαίρετο εξοχικό, να ζει πλουσιοπάροχα αυτός κι η οικογένεια, οι γκόμενες κι όλοι οι άλλοι "να πάνε να πηδηχτούνε".

Ο λαός μας έχει πολλά ελαττώματα. Ενα απο αυτά είναι και η κοντή μνήμη. Δεν διδάσκεται απο την ιστορία και κυρίως δεν μαθαίνει απο τα λάθη του.

Είμαστε ένας λαός "άρπα κόλλα". Τσαπατσούληδες, άπληστοι και με πολλά απωθημένα. Ο λεγόμενος "πατριωτισμός" φθάνει μέχρι εκεί που δεν θίγεται το προσωπικό συμφέρον.

Ξέρω θα μου πείτε οτι εσείς δεν είστε έτσι. Με συγχωρείτε δεν σας πιστεύω.

Είμαστε όλοι υπεύθυνοι για το πλιάτσικο που έγινε. Και όσοι άρπαξαν και όσοι ανέχτηκαν αυτό που δεκαετίες γινόταν.

Κι επειδή η δουλειά σας σαν λογιστές ήταν και είναι και η επαφή με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, απαντείστε με το χέρι στην καρδιά: Πόσοι απο σας δεν είχατε παράνομη συναλλαγή, για λογαριασμό πελάτη σας; Πόσοι καταγγείλατε τον παράνομο πλουτισμό εφοριακών, ελεγκτών ΙΚΑ, τελωνειακών; Ναι το ξέρω η δουλειά σας είναι αυτή. Τί να κάνετε θα πεινάσουν τα παιδιά σας.

Πρέπει εν κατακλείδι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, τρόπο ζωής. Πρέπει σαν πολίτες να γίνουμε πιο συνεπείς στις υποχρεώσεις μας και καθόλου ανεκτικοί στην παρανομία για να μπορούμε να είμαστε απαιτητικοί και απο αυτούς που εμείς (τρομάρα μας) εκλεγουμε. Μη ξεχνάτε οτι αυτοί οι 300 δεν ανήκουν σε κανένα εξωτικό είδος. Αν εξαιρέσουμε κάποιους με καταγωγή απο τζάκι, πολλοί ήταν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας.Εμείς τους εκλέξαμε, εμείς τους αναδείξαμε κι εμείς είμαστε αυτοί που θα τους ξαναδώσουμε ή όχι το δικαίωμα να βρίσκονται εκεί που είναι.

Αυτό που με απογοητεύει πέρα απο τις οικονομικές, εθνικές και λοιπές συνέπειες αυτής της λαίλαπας, είναι οτι ο έλληνας συνεχίζει να ψάχνει ενόχους και όχι λύσεις. Για ακόμη μια φορά φταίνε οι άλλοι, οι ξένοι, οι συνωμότες κατά της Ελλάδας και δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως κανένας κερδοσκόπος δεν έχει προσωπική εμπάθεια με την Ελλάδα. Ο κερδοσκόπος θα πουλήσει και τη μάνα του αν είναι να βγάλει λεφτά. Η ύαινα δεν θα επιτεθεί σ' ένα λιοντάρι.Θα επιτεθεί στο μικρό και απροστάτευτο ζώο. Το ίδιο κάνουν κι αυτοί. Οπου μυριστούν άιμα ορμάνε. Απλά είναι τα πράγματα.

Συνάδελφοι καλό Σαββατοκύριακο.

Δημήτρη δεν μπορώ να καταλάβω το αυτομαστίγωμα και την απελπισία που διατυπώνεις. Είμαστε κοντοχωριανοί. Οι γονείς μου στα νιάτα τους ήταν αγρότες, καπνοπαραγωγοί.Θυμάμαι τον εαυτό μου από τη τρίτη δημοτικού να πηγαίνω τις διακοπές του Πάσχα στην φυτεία, ενώ λαχταρούσα 15 μέρες να τεμπελιάζω μην έχοντας σχολείο. Τα καλοκαίρια όλες τις μέρες στο σπάσιμο και στο αρμάθιασμα του καπνού. Ξύπνημα στις τρις τα μεσάνυχτα και δουλειά μέχρι την δύση του ηλίου. Πριν πάρω ανάσα έφτανε ο Σεπτέμβρης, αντε πάλι σχολείο. Τέλειωσα το λύκειο το 1981 και πέρασα στην ΑΒΣΘ(Βιομηχανική σχολή Θεσ/νίκης). Μού έδωσε 10 χιλιάρικα η αδερφή μου να βρώ σπίτι και να το εξοπλίσω (κρεββάτι , γραφείο καρέκλα κλπ). Πήγα στο μπιτ παζάρ αγόρασα μεταχειρισμένα και έμεινα και ρέστος.Πριν εγγραφώ στη σχολή θεώρησα σημαντικότερο να βρώ δουλειά. Βρήκα χαμάλης στο Καλοχώρι στην Yalco. Αργότερα στο τρίτο έτος βρήκα δουλεια σε εργοστάσιο σαν βοηθός λογιστή. Έφυγα φαντάρος, έγινα πατέρας στο στρατό και ξαναγύρισα στην ίδια δουλειά. Έμεινα μέχρι το 1996 όταν και αποφάσισα να φύγω λόγω παρακμής της επιχείρησης. Βρήκα πέντε μαγαζιά να τους κρατάω τα βιβλία και πολλά βράδυα κοστολογούσα κοσμήματα και έβγαζα τιμές σε μιά εισαγωγική εταιρία. Οταν χτύπησε η καμπάνα γιατί για δεύτερο μήνα δεν μπορούσα να πληρώνω το νοίκι σηκωθήκαμε και ήρθαμε στο χωριό της γυναίκας μου στην Λεπτοκαρυά, το 1998. Ανοιξα γραφείο χωρίς να έχω πελάτες για 4 χρόνια και πηγαινοερχόμουνα επιμένοντας στην Θεσσαλονίκη για δουλειά. Νύχτα έπαιρνα το τρένο των Αθηνών, το σούρουπο επέστρεφα. Από το 2002 άρχισε το γραφείο να δίνει μεροκάματο και ξεθάρεψα. Είχα βγάλει στεγαστικό με τα ένσημα από τον ΟΕΚ, μου έδωσε ο πεθερός μου 100 μέτρα οικόπεδο και έχτισα ένα σπίτι 80 τμ, που θα το πληρώνω ως το 2024. Φέτος ο γιός μου πέρασε και σπουδάζει στο ΤΕΙ Σίνδου. Μετά από τόσα χρόνια ξανά ενοίκιο στην Θεσσααλονίκη.

Τα πράγματα διαλύονται η αγορά που συντηρεί τα γραφεία μας κλείνει. Τι θα κάνουμε αύριο, πώς θα στηρίξουμε τις υποχρεώσεις και τα παιδιά μας?.

Αισθάνομαι ότι δέν έκλεψα ποτέ ούτε έβγαλα αεριτζίδικα χρήματα στα χρόνια της φούσκας που περάσαμε. Αντίθετα θυμάμαι τον εαυτό μου μια ζωή να δουλεύει και να πληρώνει, όπως και ο πατέρας μου, όπως και εκατομμύρια εργαζόμενοι σ΄αυτήν την χώρα που πάντα ήταν αμάν-αμάν αμήν-αμήν. Αυτά που γράφεις ισχύουν για την γραφειοκρατική νομεγκλατούρα και τους παρατρεχάμενους των μεγάλων κομμάτων που είχαν το θράσος να βουτάν με χέρια και με πόδια στο τσουβάλι με τα δανεικά λεφτά ή να ορίζουν μόνοι τους την δική τους μισθοδοσία στα δημόσια πόστα. Ο ρέμπελος παρασιτικός καπιταλισμός φυσικά και έπρεπε να δημιουργήσει συνενόχους. Πώς αλλιώς θα επιβίωνε?.

Δεν σου φαίνεται περίεργο γιατί δεν χώνουν έναν στην φυλακή έτσι για εκτόνωση της λαικής οργής. Δεν το κάνουν γιατί είναι όλοι μπλεγμένοι στο ίδιο κουβάρι. Αν τα χώσεις σε έναν, αυτός θα τα χώσει σε άλλους και όλοι μαζί θα χορεύουν καλαματιανό. Ομερτά νομίζω το λένε αυτό. Ντουπεκί ψιλοκομένο μέχρι εκεί που θα τους πάρει. Σε λίγα χρόνια οι μίζες της Siemens θα φαίνοντα πασατέμπος μπροστά στη μίζα του ΔΝΤ. Φορτώνουν χρέη στον Ελληνικό λαό για να κοναμάνε από το χρέος. Και ποιός σου είπε ότι δεν υπάρχει πολιτική λύση!. Σιγοψυθιρίζεται και φυσικά δεν θα την πεί η Τρέμη στα τηλεπαράθυρα. Κατάργηση της πληρωμής του χρέους και μονομερής διαγραφή του.

Να βγάλουμε από την καμπούρα των παιδιών μας 400 δις θηλειά. Πώς αλλιώς θα γυρίσει ο τροχός?. Και μην μου ανταπαντήσεις ότι έτσι θα βγούμε απ΄την ΟΝΕ θα απομονωθούμε και θα χρεοκοπήσουμε. Το συγχρονο ράιχ θα χρεοκοπήσει.

Μπορεί ο Ελληνικός λαός να βάλει τάξη στο σπίτι του όταν το αποφασίσει πραγματικά. Να αρχίσει να δουλεύει και να παράγει γιατι μας πέταξαν στα μπάζα και στην αγρανάπαυση οι Ευρωπαίοι δανειστές-εταίροι μας!!!!!.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Δημήτρη δεν μπορώ να καταλάβω το αυτομαστίγωμα και την απελπισία που διατυπώνεις. Είμαστε κοντοχωριανοί. Οι γονείς μου στα νιάτα τους ήταν αγρότες, καπνοπαραγωγοί.Θυμάμαι τον εαυτό μου από τη τρίτη δημοτικού να πηγαίνω τις διακοπές του Πάσχα στην φυτεία, ενώ λαχταρούσα 15 μέρες να τεμπελιάζω μην έχοντας σχολείο. Τα καλοκαίρια όλες τις μέρες στο σπάσιμο και στο αρμάθιασμα του καπνού. Ξύπνημα στις τρις τα μεσάνυχτα και δουλειά μέχρι την δύση του ηλίου. Πριν πάρω ανάσα έφτανε ο Σεπτέμβρης, αντε πάλι σχολείο. Τέλειωσα το λύκειο το 1981 και πέρασα στην ΑΒΣΘ(Βιομηχανική σχολή Θεσ/νίκης). Μού έδωσε 10 χιλιάρικα η αδερφή μου να βρώ σπίτι και να το εξοπλίσω (κρεββάτι , γραφείο καρέκλα κλπ). Πήγα στο μπιτ παζάρ αγόρασα μεταχειρισμένα και έμεινα και ρέστος.Πριν εγγραφώ στη σχολή θεώρησα σημαντικότερο να βρώ δουλειά. Βρήκα χαμάλης στο Καλοχώρι στην Yalco. Αργότερα στο τρίτο έτος βρήκα δουλεια σε εργοστάσιο σαν βοηθός λογιστή. Έφυγα φαντάρος, έγινα πατέρας στο στρατό και ξαναγύρισα στην ίδια δουλειά. Έμεινα μέχρι το 1996 όταν και αποφάσισα να φύγω λόγω παρακμής της επιχείρησης. Βρήκα πέντε μαγαζιά να τους κρατάω τα βιβλία και πολλά βράδυα κοστολογούσα κοσμήματα και έβγαζα τιμές σε μιά εισαγωγική εταιρία. Οταν χτύπησε η καμπάνα γιατί για δεύτερο μήνα δεν μπορούσα να πληρώνω το νοίκι σηκωθήκαμε και ήρθαμε στο χωριό της γυναίκας μου στην Λεπτοκαρυά, το 1998. Ανοιξα γραφείο χωρίς να έχω πελάτες για 4 χρόνια και πηγαινοερχόμουνα επιμένοντας στην Θεσσαλονίκη για δουλειά. Νύχτα έπαιρνα το τρένο των Αθηνών, το σούρουπο επέστρεφα. Από το 2002 άρχισε το γραφείο να δίνει μεροκάματο και ξεθάρεψα. Είχα βγάλει στεγαστικό με τα ένσημα από τον ΟΕΚ, μου έδωσε ο πεθερός μου 100 μέτρα οικόπεδο και έχτισα ένα σπίτι 80 τμ, που θα το πληρώνω ως το 2024. Φέτος ο γιός μου πέρασε και σπουδάζει στο ΤΕΙ Σίνδου. Μετά από τόσα χρόνια ξανά ενοίκιο στην Θεσσααλονίκη.

Τα πράγματα διαλύονται η αγορά που συντηρεί τα γραφεία μας κλείνει. Τι θα κάνουμε αύριο, πώς θα στηρίξουμε τις υποχρεώσεις και τα παιδιά μας?.

Αισθάνομαι ότι δέν έκλεψα ποτέ ούτε έβγαλα αεριτζίδικα χρήματα στα χρόνια της φούσκας που περάσαμε. Αντίθετα θυμάμαι τον εαυτό μου μια ζωή να δουλεύει και να πληρώνει, όπως και ο πατέρας μου, όπως και εκατομμύρια εργαζόμενοι σ΄αυτήν την χώρα που πάντα ήταν αμάν-αμάν αμήν-αμήν. Αυτά που γράφεις ισχύουν για την γραφειοκρατική νομεγκλατούρα και τους παρατρεχάμενους των μεγάλων κομμάτων που είχαν το θράσος να βουτάν με χέρια και με πόδια στο τσουβάλι με τα δανεικά λεφτά ή να ορίζουν μόνοι τους την δική τους μισθοδοσία στα δημόσια πόστα. Ο ρέμπελος παρασιτικός καπιταλισμός φυσικά και έπρεπε να δημιουργήσει συνενόχους. Πώς αλλιώς θα επιβίωνε?.

Δεν σου φαίνεται περίεργο γιατί δεν χώνουν έναν στην φυλακή έτσι για εκτόνωση της λαικής οργής. Δεν το κάνουν γιατί είναι όλοι μπλεγμένοι στο ίδιο κουβάρι. Αν τα χώσεις σε έναν, αυτός θα τα χώσει σε άλλους και όλοι μαζί θα χορεύουν καλαματιανό. Ομερτά νομίζω το λένε αυτό. Ντουπεκί ψιλοκομένο μέχρι εκεί που θα τους πάρει. Σε λίγα χρόνια οι μίζες της Siemens θα φαίνοντα πασατέμπος μπροστά στη μίζα του ΔΝΤ. Φορτώνουν χρέη στον Ελληνικό λαό για να κοναμάνε από το χρέος. Και ποιός σου είπε ότι δεν υπάρχει πολιτική λύση!. Σιγοψυθιρίζεται και φυσικά δεν θα την πεί η Τρέμη στα τηλεπαράθυρα. Κατάργηση της πληρωμής του χρέους και μονομερής διαγραφή του.

Να βγάλουμε από την καμπούρα των παιδιών μας 400 δις θηλειά. Πώς αλλιώς θα γυρίσει ο τροχός?. Και μην μου ανταπαντήσεις ότι έτσι θα βγούμε απ΄την ΟΝΕ θα απομονωθούμε και θα χρεοκοπήσουμε. Το συγχρονο ράιχ θα χρεοκοπήσει.

Μπορεί ο Ελληνικός λαός να βάλει τάξη στο σπίτι του όταν το αποφασίσει πραγματικά. Να αρχίσει να δουλεύει και να παράγει γιατι μας πέταξαν στα μπάζα και στην αγρανάπαυση οι Ευρωπαίοι δανειστές-εταίροι μας!!!!!.

Τι να πεις γιαυτήν την περιγραφή. Καταπληκτική.Αυτό είναι που μας κάνει να ελπίζουμε, ότι υπαρχουν άνθρωποι, με νοημοσύνη και μόρφωση. Όταν αυτοί οι άνθρωποι θα πάρουν την πολιτική κατάσταση στα χέρια τους μαύρο φίδι που τους έφαγε. Έχουμε φτάσει σε σημείο να προσκυνάμε ένα χαζό.Έναν ακόμη Παπανδρέου.Και μάλιστα τον πιο βλάκα.

Συνάδελφε tzimdim και πάλι τα σέβη μου, γιαυτή την καταπληκτική περιγραφή για την ζωή του μέσου Έλληνα.

Link to post
Share on other sites
  • 0

Δυό πράγματα σφήνωσαν στο μυαλό μου από τα όσα δήλωσε προχθές ο Στρός Κάν.

Πρώτο : η Ελλάδα κάνει τα πρώτα βήματα, το πρόγραμμα της Τρόικα βρίσκεται στην αρχή , και

Δεύτερο : δε γίνεται διαφορετικά...θα πρέπει να θυσιαστεί μια γεννιά σ ΄αυτή τη χώρα.

Εφαρμόζουν χωρίς πόλεμο τη μέθοδο επίθεσης στην Γιουγκοσλαυία και στο Ιράκ. "Σοκ και Δέος" την ονομάζουν.

Πράγματι θα συμφωνήσω ότι έχουμε δεχτεί από την πρώτη μέρα που κυβερνάει ο ΓΑΠ αλλελάπηλα κοινωνικά σφυροκοπήματα και είμαστε ζαλισμένοι σαν κοτόπουλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι την 5η Μαίου που βγήκε ο κόσμος στο δρόμο και περικύκλωσε με άγριες διαθέσεις την βουλή, έκαψαν τέσσερις ανθρώπους ζωντανούς στην Marfin.

Τσιμουδιά για το γεγονός.Θαφτηκε. Δεν σας φαίνεται περίεργο?. Οπως και νάχει φόβισαν τον κόσμο και δεν αντιδράει αναλόγως μέχρι και σήμερα.

Έτσι λοιπόν αποθρασύνθηκαν και μας λένε ότι στηρίζουμε το πρόγραμμα της Τρόικα και γι αυτό τους ξαναφηφίσαμε στις δημοτικές (άσχετα αν αποχή-άκυρα ξεπερνούσαν το 50% πανελλαδικά).

Άρα λοιπόν τους άνοιξε η όρεξη να συνεχίσουν. Έτσι προχθές με το πολυνομοσχέδιο αποφάσισαν να βομβαρδίσουν και τα ερρείπια της κοινωνίας κατ εντολήν

5 τραπεζιτών , 10 βιομηχάνων και 5 καναλαρχών-μεγαλοεργολάβων- αεριτζίδων που στήνουν μπάρες και εισπράτουν αέρα κοπανιστό στις εθνικές οδούς.

Το επόμενο δίμηνο ξανά μανά χέρι στο ασφαλιστικό και στις συντάξεις (κατάργηση επικουρικών, μείωση βασικών, αύξηση ορίων στα 67 χρόνια). Τα παπαγαλάκια μετά τα Χριστούγεννα θα αρχίζουν να προετοιμάζοιυν την κοινωνία γι΄αυτό. Αφού μειώνονται οι μισθοί θα πρέπει να μειωθούν και οι συντάξεις θα μας ξαναπούνε.

Ολα αυτά δε σημαίνουν ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επειδή οι εργαζόμενοι δεν έχουν πολιτικούς φορείς και συνδικάτα να αντιδράσουν. Ή καλλίτερα επειδή τα συνδικάτα έχουν χρεοκοπήσει και ξεπουληθεί, ή επειδή τα αριστερά κόμματα κοιμούνται όρθια ή δεν θέλουν να συγκρουστούν. Όσο το καπάκι πιέζει τη χύτρα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η έκρηξη. Είναι νόμος της φύσης και καμιά Τρόικα και κανένας ΓΑΠ δεν μπορεί να τον παραβιάσει.

Θα εξαφανιστούν όλοι τους και δεν θα ξαναπατήσουν στην Ελλάδα. Αυτό που προβληματίζει υπόκωφα την κοινωνία είναι το μετά. Μετά από αυτούς τι κάνουμε. Σ΄αυτό δεν υπάρχει μέχρι στιγμής πολιτικός ορίζοντας.

Το μετά θα προκύψει και θα αντρωθεί μέσα από νέες εμπειρίες που θα γεννήσει η αυτοοργάνωση της κοινωνίας μπροστά στην υπεράσπιση της ζωής της.Είναι αναποφευκτη η δημιουργία ενός σύγχρονου ΕΑΜ που θα ιδρύσει κράτος εν κράτει από τους κάτω με όλα τα όργανα εξουσίας,και διαχείρησης του κράτους των πολιτών, απέναντι στο αστικό κράτος.

Ποιός θα μεριμνά για τους άνεργους και τους πεινασμένους?. Σίγουρα όχι ο ΟΑΕΔ ή η εκκλησία.

Ποιός θα προστατεύει τους ασθενείς από την εγκατάλειψη της δημόσιας υγέιας?. Σίγουρα όχι ο Λομβέρδος.

Ποιός θα προστατεύει το λαό από τα καρτέλ και τους τραπεζίτες?. Σίγουρα όχι ο Χρυσοχοίδης ή η Κατσέλη.

Ποιός θα προστατεύει τις γειτονιές από την καθημερινή βία, τις κλοπές και τις αλητοσυμμορίες?. Σίγουρα όχι ο Παπουτσής ή οι Χρυσαυγίτες.

Ο Ελληνικός λαός θα καταλάβει γρήγορα ότι δεν μπορεί να περιμένει λύσεις στα προβλήματα του από κρατικαδίαιτους αυτόκλητους σωτήρες, αλλά μονάχα από τα δίχτυα αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που θα υποχρεωθεί να δημιουργήσει. Σε τέτοια πορεία θα αναδείξει αποφασιστικούς ηγέτες μέσα από ανατρεπτική δράση, θα ζωντανέψει την πάλη τα μαθήματ και τα παθήματα προηγούμενων γεννεών

και θα ανακτήσει την χαμένη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την ζωή του καταστέφοντας όλο αυτό το σάπιο οικοδόμημα που μας περιβάλλει. Δεν είμαστε μακρυά, οι ανάγκες επιβίωσης μας οδηγούν εκεί.

1)οι ανεργοι? θα πεθαινουν δυστυχως απο πεινα

2)τους ασθενεις?και αυτους για ψοφο τους εχουν,αρρωστησες εχεις λεφτα ή ιδιωτικη ασφαλεια?παει καλως δεν εχεις? να πεθανης εμεις δεν ειμαστε διατεθιμενοι να πληρωνουμε να σωθης εσυ . ξεχασες τι απαντησε σε διαβητικο το ΙΚΑ οταν ζητησε το ειδικο παπουτσι το οποιο του ηταν απαραιτητο? ειναι πιο συμφερον να κοψεις το ποδι σου απο το να σου δωσουμε παπουτσια.

3)οι τραπεζες? θα σου τα παιρνουν ολα και παλι θα πεθαινεις στην ψαθα

4)προστασια απο βια και κλοπες? ουδεις μπορεις μονος σου? αλλιως οποιος φαει τον αλλον εχεις εσυ? θα στο κλεψω να εχω και εγω.αντιστεκεσαι ?το λιγοτερο να υποστης καποιου ειδους βιας και το πιο συνυθησμενο να σε σκοτωσουν .φιλε μου θα μας αφανησουν να ησυχασουν ,και ισως ετσι μονο θα ησυχασουμε και εμεις.

ξερεις εσυ κανεναν αποφασιστικο ηγετη απο τους ηδη υπαρχοντες στα κομματα ?οποιος και να αναλαβη υπαλληλλος της τροϊκα θα ειναι ,οπως ειναι και ο Παπανδρεου εχουμε εμεις ουσιαστικο πρωθυπουργο? εντεταλμενο χιτλερικο υπαλληλο εχουμε ο οποιος εφαρμοζει ασελγωντας πανω μας , δια της βιας, το μνημονιο.να δητε που στο τελος, θα μας επιβαλουν και την σημαια με τον αγκυλωτο σταυρο,η οποια θα κυματιζει σε καθε παρελαση της 28ης οκτωβριου,.και μεις θα βαδιζουμε υπερηφανοι πισω της ,και αυτοι θα μας χειροκροτουν απο τις κερκιδες ικανοποιημενοι επιτελους που γιναμε καλα....παιδια. ισως λοιπον ισως λεω ,πριν δουμε και αυτα ,.... η μονη λυση να ηταν ο λαος, ο οποιος, εχει την δυναμη και το πεισμα, που απεκτησε μεσα απο ηδη,υφισταμενη ταλαιπωρια, κακουχια,και ισοπεδωση της αξιοπρεπειας του και των προσδοκιων του, εχοντας επιπροσθετως υποψιν, οτι <τα καλλιτερα>....επονται ,πρεπει επιτελους:P(,ειδικα οι νεοι), να παρη τα ηνια στα χερια του,και ισως κατι να γινει, διοτι ,μονο < οργη λαου φωνη θεου>. αδιεξοδο φιλοι μου πληρης αδιεξοδο......και δυστυχως εκει εχουμε μεινει ολοι και το μονο που κανουμε ειναι να κλαιμε την μοιρα μας, για την οποια, και εμεις εχουμε μεριδιο ευθυνης,εκλεγοντας τους ασχετους και ηδη βολεμενους..οποτε ο χορτασμενος δεν καταλαβαινει με τιποτα τον νηστικο.:)

Link to post
Share on other sites
  • 0

Μπορείς να παρακόλουθήσεις τις λύσεις που έχει προτείνει ο καθηγητής πανεπιστημείου Κρήτης Νότης Μαριάς.Ο καθηγητής εργατικού δικαίου στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμειο κος Καζάκος.

Για δώσε καμιά παραπομπή να διαβάσουμε και εμείς.....

Link to post
Share on other sites
  • 0

Για δώσε καμιά παραπομπή να διαβάσουμε και εμείς.....

Δίνω μια γεύση από γραφόμενα του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ (δεν είναι ο ΚΑΖΑΚΟΣ που ανάφερε ο συνάδελφος ).

Πρόκειται για την απάντηση του στα όσα είπε πρόσφατα ο Αλέκος Παπαδόπουλος.

του Δημήτρη Καζάκη

Οικονομολόγου – Αναλυτή

Η πολιτική και το καθεστώς εκποίησης των πάντων υπέρ των δανειστών της χώρας και των διεθνών αγορών δεν μπορεί να συνεχιστεί μέσα στα πλαίσια ακόμη κι αυτού του σαθρού κοινοβουλευτισμού που υπάρχει σήμερα. Η επικείμενη επίσημη πτώχευση της χώρας έχει ως πολιτική προϋπόθεση την μετάβαση σ’ ένα καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας και περιορισμένου κοινοβουλευτισμού, όπου οι δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού θα βρίσκονται υπό την αίρεση ανώτερων, «εθνικών» και άλλων σκοπιμοτήτων, που θα καθορίζουν αποκλειστικά οι κυβερνώντες και οι διεθνείς επιτηρητές της Ελλάδας.

Αυτό ήταν εν ολίγοις το πολιτικό πρόγραμμα που διατύπωσε ο κ. Αλέκος Παπαδόπουλος μιλώντας στο ΕΛΙΑΜΕΠ την περασμένη Τρίτη 23/11. Ένα πολιτικό πρόγραμμα που χαροποίησε ιδιαίτερα τα μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου, τα μεγάλα συμφέροντα που συνωστίζονται γύρω από την εφαρμογή της επιβαλλόμενης πολιτικής, αλλά και τον λεγόμενο «εξωτερικό παράγοντα». Ο κ. Α. Παπαδόπουλος που η ελληνική κοινωνία και πολιτική τον γνώρισε από την καλή και την ανάποδη επί των κυβερνήσεων Σημίτη, ανήκει σε εκείνη την περίεργη κάστα των πολιτικών που διακρίνονται για την απάθεια και την απέχθειά τους απέναντι σε κάθε έννοια λαϊκού συμφέροντος. Αποτέλεσε και αποτελεί ένα από τα πλέον τυπικά είδη πολιτικών διαχειριστών της εξουσίας που οδήγησαν στη σημερινή χρεοκοπία. Και σαν να μην έφταναν όλα όσα έχει προσφέρει στην καταβαράθρωση αυτού του τόπου, τώρα στα στερνά του φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο ενός νέου Παπαδόπουλου. Όχι σε μια δευτεροκλασάτη χούντα των συνταγματαρχών, όπως ο συνονόματός του της επάρατης επταετίας, αλλά σε μια σύγχρονη μεταμοντέρνα αλλά εξίσου αδίστακτη δικτατορία υπέρ των διεθνών αγορών, τραπεζιτών και κερδοσκόπων που έχουν θέσει τη χώρα και το λαός της υπό καθεστώς πτώχευσης.

Όπως κάθε ανάλογο πολιτικό πρόγραμμα που από τον 19ο αιώνα επαγγέλλεται ούτε λίγο, ούτε πολύ την κατάλυση ακόμη και της τυπικής δημοκρατίας, έτσι και το πρόγραμμα του νέου Παπαδόπουλου έχει δυο κύριες αφετηρίες: αφενός την κυνική περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης και αφετέρου την αναγωγή των πάντων στο φαύλο πολιτικό καθεστώς που πρέπει να αλλάξει άρδην. Στην ομιλία του κ. Παπαδόπουλου υπήρχε και ένα επιπλέον στοιχείο, το κατεπείγον του όλου πράγματος: «Το 2011 θα είναι μια ιδιαιτέρως αποκαλυπτική χρονιά. Θα διαμορφωθούν νέες πραγματικότητες στο πολιτικό, στο κοινωνικό και στο οικονομικό πεδίο.» Έτσι άρχισε την ομιλία του.

Τι ανησυχεί τον νέο Παπαδόπουλο; Μήπως η μαζική εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού; Μήπως η απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας; Μήπως το καθεστώς της απόλυτης κυβερνητικής αυθαιρεσίας που έφερε το μνημόνιο; Τίποτε από όλα αυτά. «Το 2011 θα διαφανεί η αδυναμία του πολιτικού συστήματος, εκ κατασκευής λαϊκιστικού, φοβικού και εξουσιαστικού, να χαράξει γραμμές στρατηγικού βάθους για την ανόρθωση της οικονομίας. Τ’ αδιέξοδα και η συνειδητοποίηση ότι η οικονομία είναι “σε αργό θάνατο” θα καταδείξουν την χαμηλή πολιτική διαχείριση της χώρας απ’ όλο το πολιτικό σύστημα.» Και για να μην αφήσει κανένα ίχνος παρεξήγησης συνεχίζει: «Εκτιμώ ότι κάτω από το φοβικό σύνδρομο της απώλειας επιρροής και δύναμης στο εκλογικό σώμα, θ’ αρχίσει να ομιλεί και να καθοδηγεί και πάλι τη χώρα η εκπαιδευμένη πλέον φύση αυτού του λαϊκισμού. Ήδη έχουμε τα πρώτα σημάδια, όπως η συζήτηση για αναθεώρηση του μνημονίου, η χαλάρωση της δημοσιονομικής προσαρμογής κλπ.» Με άλλα λόγια ο νέος Παπαδόπουλος τρέμει μην τυχόν και η δοτή κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, κάτω από την πίεση του περίφημου πολιτικού κόστους, δηλαδή της λαϊκής κατακραυγής, αρχίσει και χαλαρώνει στην άσκηση της έξωθεν διατεταγμένης πολιτικής της. Αυτός είναι ο μεγάλος καημός του νέου Παπαδόπουλου.

«Φαίνεται ότι εξαντλούνται τα ψυχικά αποθέματα της πολιτικής ελίτ της χώρας και των πέριξ αυτής δυνάμεων επιρροής. Σε λίγο θ’ αδυνατούν πλήρως να υποστηρίξουν σταθερά και με συνέπεια το επιβληθέν από τον διεθνή οικονομικό έλεγχο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και να συγκροτήσουν ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης.

Φοβάμαι δηλαδή ότι εκπνέουν οι ψυχικές αντοχές και ότι το ψυχολογικό φορτίο υποστήριξης ρεαλιστικών πολιτικών από τις ιθύνουσες δυνάμεις της χώρας έχει φτάσει στα όριά του.

Να γνωρίζουν πάντως εκείνοι που καλλιεργούν αφελώς την ιδέα της δημοσιονομικής χαλάρωσης και προσαρμογής σε βάθος χρόνου ότι ακόμα κι αν το ανεχόταν η τρόικα, οι αγορές θα αντιδρούσαν βίαια.»

Το βασικό πρόβλημα για τον νέο Παπαδόπουλο είναι η αδυναμία της «πολιτικής ελίτ» να αντέξει την πίεση της κοινωνίας και το βάρος των αντιδράσεων, της οργής και της μαζικής δυσαρέσκειας. Γι’ αυτό και προειδοποιεί ανοιχτά τους συναδέλφους του ότι «ακόμα κι αν το ανεχόταν η τρόικα, οι αγορές θα αντιδρούσαν βίαια.» Με τον τρόπο αυτό ξεκαθάρισε στο όνομα ποιων συμφερόντων μιλά και για ποιους δουλεύει.

Όπως σε όλα τα πολιτικά διαγγέλματα επίδοξων δικτατόρων, έτσι και στην περίπτωση του νέου Παπαδόπουλου, την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση έχει – ποιος άλλος; – η ίδια η κοινωνία: «Η κοινωνία μας είναι έντονα μικροαστικοποιημένη στην συντριπτική της πλειοψηφία, κατακερματισμένη και με καταργημένες τις ιεραρχίες της, με σχολάζουσες έως και ανύπαρκτες τις πρωτοπόρες εκείνες μειοψηφίες που θ’ άνοιγαν τους καινούριους δρόμους και χωρίς κινητήριες εσωτερικές δυνάμεις. Είναι έτοιμη η κοινωνία μας σήμερα να παραδοθεί στον ανεξέλεγκτο μικροαστικό λαϊκισμό, που αντιδρά ως άθροισμα ατομικών συμπεριφορών και όχι ως συντεταγμένη κοινωνική δύναμη.»

Η θεωρία του κοινωνικού κατακερματισμού, που ο νέος Παπαδόπουλος ονομάζει «μικροαστικοποιημένη κοινωνία», ήταν το αγαπημένου μοτίβο του ιταλικού φασισμού κατά την άνοδό του στη δεκαετία του ’20, που δανείστηκε από τους παλιούς εκπροσώπους της μεσαιωνικής απολυταρχίας. Έτσι ήξεραν πάντα να διαβάζουν οι σκοταδιστές και οι αντιδραστικοί την κατάσταση της κοινωνίας: οι αντιθέσεις που την διέπουν, οι εντάσεις, οι συγκρούσεις, οι αντιπαραθέσεις ήταν ανέκαθεν για όλους αυτούς η πηγή του κακού. Δεν είχαν αντικειμενική βάση στην ίδια την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, στην καταπίεση και την εκμετάλλευση των πλατιών εργατικών στρωμάτων, αλλά ήταν προϊόν εξατομικευμένων συμφερόντων, δημαγωγικών πρακτικών και κακόβουλων επιλογών που δεν επέτρεπαν στην κοινωνία να αποτελέσει «συντεταγμένη δύναμη», όπως λέει κι ο νέος Παπαδόπουλος. Επομένως η δημοκρατία, ιδιαίτερα εκείνη που θεμελιώνεται στη λαϊκή κυριαρχία, ήταν ανέκαθεν ένα άκρως επικίνδυνο πολίτευμα γιατί έφερνε στο φως, στην επιφάνεια, με τον πιο ανοιχτό και ξεκάθαρο τρόπο αυτές τις κοινωνικές αντιθέσεις ώστε μέσα από τη διαπάλη τους να δοθεί λύση. Αντίθετα όσοι ανέκαθεν έτρεμαν την κοινωνία και τις συγκρούσεις που αναπαράγει λόγω της ταξικής της φύσης, είχαν έτοιμο το φάρμακο: παλιά την απολυταρχία του μονάρχη ως μετουσίωση της «ενότητας» και της «συνοχής», ενώ αργότερα την απολυταρχία της πολιτικής δικτατορίας.

Αυτός είναι ο λόγος που ο νέος Παπαδόπουλος ανησυχεί τόσο για τις «καταργημένες ιεραρχίες» της κοινωνίας και μιλά για «ανύπαρκτες τις πρωτοπόρες εκείνες μειοψηφίες», που τα παλιά χρόνια ονομάζονταν φύρερ και με τον βούρδουλα ήξεραν πώς να πειθαρχούν τις «μικροαστικοποιημένες κοινωνίες». Σε μια Ελλάδα που μετά από 36 συναπτά έτη μεταπολίτευσης ο λαός της δεν έχει ακόμη κατακτήσει τη δημοκρατία και στη θέση της βιώνει την εκάστοτε κυβερνητική απολυταρχία με κοινοβουλευτικό μανδύα, οι αναφορές για κοινωνικές ιεραρχίες και πρωτοπόρες μειοψηφίες πρέπει να μας ανησυχήσουν σοβαρά και να ξυπνήσουν τα κοιμισμένα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

Κι όπως πάντα βασικός μοχλός για την φασίζουσα ανάγνωση του προβλήματος είναι η κυνική ομολογία της αλήθειας: «Στο λαό μέχρι σήμερα δεν καλλιεργήθηκε η εθνική αυτογνωσία. Δεν του έχουν μιλήσει ακόμη για τη δεινή θέση της χώρας και την προοπτική της. Επέλεξε, παραδείγματος χάριν, ο λαϊκισμός που καταδυναστεύει τη χώρα δεκαετίες να του αποκρύψει την φοβερή αλήθεια ότι τελούμε υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Αντίθετα, του μιλάνε και διαπληκτίζονται για ένα κάποιο “χαρτί”, το “μνημόνιο”, θέλοντας συνειδητά κάτω από το βάρος συνολικών ενοχών τους να ελαχιστοποιήσουν ή να ξορκίσουν ότι ο διεθνής οικονομικός έλεγχος έχει ήδη επιβληθεί από τον περασμένο Μάιο.

Και το λαϊκίστικο πνεύμα δε σταματά μάλιστα εδώ. Παρουσιάζει τον διεθνή οικονομικό έλεγχο ως μια συνήθη απλή επιτήρηση ρουτίνας, η οποία μάλιστα θα αρθεί πολύ σύντομα.

Και αυτά τα λένε όλα τα κόμματα, ισχυριζόμενα μάλιστα ότι έχουν δήθεν έτοιμες λύσεις για να εξέλθουμε από την κρίση και να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση. Δεν επιτρέπουν δηλαδή στο λαό να κατανοήσει το βάθος του προβλήματος, αφήνοντάς τον να πιστεύει απλώς ότι «κάτι κακό συμβαίνει, γι’ αυτό κάνε υπομονή, μπόρα είναι θα περάσει».

Ένα ψεύδος που επίσης καλλιεργείται στο λαό είναι αν η χώρα μας θα χρεοκοπήσει ή όχι. Αρνείται ο παραπλανητικός λαϊκισμός ν’ αποδεχθεί ότι τέτοιο δίλημμα ουσιαστικά δεν υπάρχει, γιατί η χώρα ήδη τελεί “υπό χρεοστάσιο” από τον περασμένο Μάιο, όταν οι διεθνείς κεφαλαιαγορές αρνήθηκαν να μας χρηματοδοτήσουν με συνέπεια να επέμβει ένας πολυμερής διεθνής οικονομικός έλεγχος και να μας χορηγήσει ένα διακρατικό δάνειο προκειμένου να εξοφλήσουμε τους δανειστές μας. Το δίλημμα αντίθετα είναι αν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι, και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τις εθνικών διαστάσεων αποφάσεις που θα λάβουμε.»

Προσέξτε τη λογική του νέου Παπαδόπουλου. Δεν έχει καμμιά σημασία πώς φτάσαμε ως εδώ. Ποιος μας έφτασε εδώ; Ποιος ευθύνεται για την σημερινή κατάντια και την υπαγωγή στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο; Για όλα αυτά δεν φταίνε οι κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις που αδιαφορώντας για την κατάσταση του λαού και της χώρας κυριολεκτικά λεηλάτησαν κράτος, οικονομία και κοινωνία. Όχι βέβαια. Αυτό που έχει σημασία για τον νέο Παπαδόπουλο είναι το πώς θα υπερασπιστεί με τον καλύτερο τρόπο το σημερινό καθεστώς της χρεοκοπίας και του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου. Κι έτσι η απάντηση που έρχεται να δώσει στην επιχείρηση αποπροσανατολισμού από μεριάς της κυβέρνησης δεν είναι το πώς θα γλυτώσει η χώρα και ο λαός από αυτή την κατάσταση, αλλά το πώς θα υποταχτεί σ’ αυτήν αδιαμαρτύρητα και χωρίς αυταπάτες. Ας τελειώνουμε με τις αυταπάτες και τα κατά συνθήκη ψέματα της κυβέρνησης, η χώρα τελεί υπό καθεστώς χρεοκοπίας και Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο όχι προσωρινά, αλλά επ’ αόριστο. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που έρχεται να υπηρετήσει ο νέος Παπαδόπουλος. Αυτή είναι η «εθνική αυτογνωσία» που θέλει να φέρει ο πολιτικός λόγος του, η «εθνική αυτογνωσία» του πιο άθλιου καθεστώτος υποτέλειας που έχει γνωρίσει στην ιστορία της η Ελλάδα, της υποδούλωσης του λαού της και μετατροπής της χώρας σε αποικία του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου.

Γι’ αυτό και ο νέος Παπαδόπουλος μπορεί να μιλά με την ειλικρίνεια που λείπει από την κυβέρνηση: «Το 2011 προβλέπω ότι θα είναι μια εφιαλτική χρονιά. Θα καταπέσουν μύθοι και λεοντές. Οι επικοινωνιακές τεχνικές δεν θα φτάνουν πια να συγκαλύψουν δισταγμούς, φοβίες και αμηχανίες. Θα φανεί με τον πλέον αποκαλυπτικό τρόπο ότι η χώρα βιώνει, πέρα απ’ όλα τ’ άλλα, τον θανατηφόρο συνδυασμό υψηλού κόστους δανεισμού και ύφεσης.» Όμως πρόκειται για την ειλικρίνεια του δωσίλογου, για τον κυνισμό του απατεώνα, για την αλαζονεία και το θράσος του επίδοξου δικτάτορα. Δεν του καίγεται καρφί για το τι θα υποστεί ο λαός και η χώρα, αυτό που τον νοιάζει είναι να προωθηθούν με τρόπο ξεκάθαρο, ευθύ και σίγουρο οι επιταγές εκποίησης της δημόσιας περιουσίας υπέρ των διεθνών τοκογλύφων.

«Συνεπώς, η αποκλιμάκωση του ελλείμματος της χώρας τα επόμενα χρόνια κάτω από τις σημερινές συνθήκες διαχείρισης της οικονομίας είναι ανέφικτη. Για να το πετύχουμε πρέπει να καλυφθούν μεγάλα κομμάτια πληρωμής τόκων. Και για να γίνει αυτό πρέπει να διασφαλίσουμε μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, δηλαδή πολύ περισσότερα έσοδα από τις δαπάνες. Επειδή όμως, λόγω ύφεσης, δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε έσοδα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το ν’ απαλλαγεί η ελληνική οικονομία από μεγάλα τμήματα του δημόσιου τομέα και κρατικές δραστηριότητες που την επιβαρύνουν.»

Το μεγάλο φαγοπότι έχει ξεκινήσει και ο νέος Παπαδόπουλος βιάζεται να εξασφαλίσει ότι όλα μα όλα θα βγουν στο σφυρί. «Σύμφωνα με μελέτες, το 30% περίπου του σημερινού κράτους είναι περιττό. Γι’ αυτό πέρα από τις καθολικές αποκρατικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων προτείνω όλως ενδεικτικά την άμεση κατάργηση τμημάτων πανεπιστημίων και ΤΕΙ, δημοτικών επιχειρήσεων, ατροφικών νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, άεργων διπλωματικών αντιπροσωπειών, στρατοπέδων, συγχώνευση μητροπόλεων, κατάργηση απολιθωμένων κρατικών υπηρεσιών, αποκεντρωμένων υπηρεσιών και γενικών γραμματειών διαφόρων υπουργείων. Περιορισμό του μεγάλου αριθμού στρατηγών, ναυάρχων, πτεράρχων και ταξιάρχων των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, περιορισμό του πολυάριθμου διδακτικού προσωπικού με αύξηση των ωρών διδασκαλίας, δραστική περικοπή κατά 70% τουλάχιστον των πολυάριθμων Γενικών Διευθυντών και Διευθυντών υπουργείων και οργανισμών, δραστική μείωση του μεγάλου αριθμού των αντιπροέδρων των Ανωτάτων Δικαστηρίων και τέλος εξορθολογισμό ή κατάργηση και άλλων πολυάριθμων αφανών δημοσίων καταλυμάτων, τα οποία περιθάλπουν χρόνια τώρα τον κρατικό ανορθολογισμό.»

Δεν γνωρίζουμε που βρήκε ο εν λόγω κύριος τις «μελέτες» που δήθεν αποδεικνύουν ότι το 30% του δημόσιου τομέα είναι περιττό. Μάλλον εκεί απ’ όπου αντιγράφει και το πολιτικό του πρόγραμμα. Όπως και να έχει το μέγεθος και το εύρος της ιδιωτικοποίησης που περιγράφει ξεπερνά κάθε προηγούμενο Θατσερισμού και Ριγκανισμού. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης που θα συναντήσει κανείς μόνο στις «μπανανίες» της Λατινικής Αμερικής, όπως π.χ. στη Χιλή του Πινοσέτ, ή στις ισοπεδωμένες χώρες από το ΔΝΤ της Αφρικής. Στην ουσία πρόκειται για την ανοιχτή μετατροπή του κράτους σε επιχειρηματικό εργαλείο της οικονομικής ολιγαρχίας, το οποίο απέναντι στην κοινωνία ξέρει μόνο πώς να λειτουργεί κατασταλτικά και φοροεισπρακτικά. Κάθε έννοια κοινωνικού και δημόσιου αγαθού παραδίδεται στην ασυδοσία της αγοράς.

«Όλα θα κριθούν το 2011. Τότε θα φανεί αν θα επιβεβαιωθεί ο φόβος του μακροχρόνιου οικονομικού παγετώνα, που είναι το πιθανότερο ότι θα επικαθήσει επί της χώρας. Και εξηγούμαι: είναι σχετικά εύκολο για παράδειγμα να απομειώσεις το έλλειμμά σου από το 15,4% στο 10,4% το 2010, γιατί εκεί θα πάει απολογιστικά. Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Για να το πας από το 10,4% στο 7,4% την επόμενη χρονιά και πολύ περισσότερο όσο πηγαίνεις προς τον πυρήνα, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα αν όχι αδύνατα. Και αν η οικονομία σου είναι σε ύφεση, είναι ακόμα δυσκολότερα. Αν, ακόμη χειρότερα, οι μεταρρυθμίσεις που θα κάνεις είναι περιορισμένης και ήπιας μορφής, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι ούτε σε θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα οδηγηθείς, ούτε κι από την ύφεση θα εξέλθεις, ούτε ανάπτυξη θα οικοδομήσεις. Ακριβώς εκεί κρύβεται ο μεγάλος κίνδυνος να σχηματιστεί ο γνωστός παγετώνας της οικονομίας, που θα καθηλώσει τη χώρα στην οικονομική ακινησία και το λαό στη φτώχεια για πάρα πολλά χρόνια. Γι’ αυτό η θέση μου είναι, αν θέλουμε πραγματικά να θέσουμε τη χώρα μας σε αναπτυξιακή τροχιά, να προχωρήσουμε τώρα σ’ επώδυνες περικοπές τεράστιας έκτασης και βάθους στον δημόσιο τομέα, αλλά και σε εξορθολογισμό των δομών και του προσανατολισμού του, τομές που απαιτούν σκληρές συγκρούσεις με συντεχνιακά κατεστημένα και οργανωμένα συμφέροντα. Μόνο μέσα από την ήττα του παραπολιτικού αυτού κατεστημένου μπορούν να δημιουργηθούν νέες προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης. Μόνο έτσι θ’ απελευθερωθούν οι εσωτερικές δυνάμεις για ενδογενή ανάπτυξη σ’ όλους τους τομείς. Μόνο έτσι θα γίνουμε ξανά ελκυστικοί στις ξένες επενδύσεις.»

Είναι χαρακτηριστικό ότι η αγορά και οι κυρίαρχες δυνάμεις της δεν φέρουν υπάρχουν πουθενά. Σαν να μην ελέγχεται η αγορά από τραστ, καρτέλ και ιδιωτικά μονοπώλια. Σαν μην έχουν οδηγήσει στην παραγωγική αποσάθρωση οι πολιτικές των ανοιχτών και ελεύθερων αγορών που εφαρμόστηκαν τόσα χρόνια. Σαν να μην υπάρχει ένα προκλητικό καθεστώς ιδιαίτερων φορολογικών και άλλων προνομίων για τις πολυεθνικές και τους ντόπιους μεταπράτες τους. Σαν να μην έχει μετατραπεί η Ελλάδα σε παράδεισο αγυρτείας και απάτης μέσα από την χρηματιστική αγορά. Σαν να μην έχουμε ένα κράτος έρμαιο των Siemens, των μεγαλοεργολάβων, των ποικίλων επενδυτών και επιχειρηματικών συμφερόντων που συνυφαίνονται κάθε φορά με την εκάστοτε κυβέρνηση. Για όλα αυτά δεν έχει να πει τίποτε ο νέος Παπαδόπουλος. Πρώτα και κύρια γιατί όλες αυτές τις καταστάσεις τις υπηρέτησε και τις υπηρετεί πιστά. Μιλά εκ μέρους των πιο ασύδοτων και κερδοσκοπικών συμφερόντων της αγοράς που ξέρουν πολύ καλά ότι η πολιτική της «δημοσιονομικής προσαρμογής» του μνημονίου έχει αποτύχει. Γι’ αυτό και απαιτούν να επιταχυνθεί το ξεπούλημα χωρίς προφάσεις και αναστολές.

Ο μόνος κίνδυνος που αναγνωρίζει είναι τα γνωστά «συντεχνιακά κατεστημένα και οργανωμένα συμφέροντα», που όπως πάντα πρόκειται για τις διάφορες κατηγορίες των εργαζομένων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Άλλωστε όπως είναι γνωστό από την εποχή του φασισμού, η κοινωνία απαρτίζεται από συντεχνίες που μόνο η σιδερένια πυγμή του κράτους μπορεί να επιβάλει την «εθνική αυτογνωσία», την οποία πρεσβεύει και ο νέος Παπαδόπουλος.

Και για να μην έχουμε καμιά αυταπάτη περί τίνος πρόκειται ο εν λόγω κύριος μας το ξεκαθαρίζει:

«Μια στρατηγική βάθους πρέπει να την εγγυώνται ορισμένες αρχές που πρέπει να τηρούνται απαραιτήτως:

α) Η χώρα πρέπει ν’ αποκτήσει εθνικό προσανατολισμό. Αρκετά τυραννιέται χρόνια τώρα με τη διαμάχη των δυνάμεων της “καθ’ ημάς ανατολής”, με τις δυνάμεις εκείνες που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και στη λειτουργία της ως σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους. Δυστυχώς, αυτά τα δύο ρεύματα δεν συναντήθηκαν ποτέ ούτε τ’ άφησαν ώστε να κάνουν έστω και μια μείξη ελληνικής ιδιοτυπίας.

β) Επειδή στόχος είναι η διάσωση της χώρας, δεν ισχύουν τα διάφορα “δεν”, τα όρια, οι “κόκκινες γραμμές” και κάθε είδους αυτοδεσμεύσεις, οι οποίες μάλιστα πολλάκις αναιρούνται από τον Διεθνή Έλεγχο, προσθέτοντας αναξιοπιστία. Η λήψη των πολιτικών αποφάσεων θα πρέπει να είναι χωρίς φραγμούς και ιδεοληπτικές αυτοδεσμεύσεις.

γ) Οι περιστάσεις απαιτούν “μεταρρυθμίσεις-σοκ”. Συθέμελες αλλαγές σε όλα τα πεδία της δημόσιας ζωής της χώρας.»

Εδώ έχουμε ένα ιδιαίτερο ιδεολογικοπολιτικό μίγμα της παλιάς εθνικοφροσύνης που ήθελε πάντα τον «εθνικό προσανατολισμό» της χώρας ταυτισμένο με τα κυρίαρχα συμφέροντα του εκάστοτε καθεστώτος ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και υποτέλειας, μέσα από την οπτική της σημερινής ισοπέδωσης της χώρας και του λαού της για να μετατραπεί σε «σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος». Αυτό αποκαλείται «διάσωση της χώρας». Διάσωση από ποιόν; Μα φυσικά από τις συντεχνίες, δηλαδή τον εργαζόμενο λαό. Για μια ακόμη φορά, εσωτερικός είναι ο εχθρός και γι’ αυτό «η λήψη των πολιτικών αποφάσεων θα πρέπει να είναι χωρίς φραγμούς και ιδεοληπτικές αυτοδεσμεύσεις.» Ο λαός μπορεί να κάνει μόνο ένα πράγμα: να υποταχτεί στην μοίρα του και να μην ζητά δεσμεύσεις, όρια και κόκκινες γραμμές από ένα πολιτικό σύστημα που οφείλει να αναγνωρίζει και να υπηρετεί μόνο ένα αφεντικό, το Διεθνή Έλεγχο.

Γι’ αυτό και ετοιμαστείτε για «μεταρρυθμίσεις-σοκ». Δεν είναι τυχαίο που και ο νέος Παπαδόπουλος χρησιμοποιεί τον ίδιο σχεδόν όρο με τον ΣΕΒ που στο υπόμνημά του στις 17/11 ζητά κι αυτός «μέτρα-σοκ». Ούτε βέβαια είναι σύμπτωση το γεγονός ότι με το ίδιο πνεύμα μίλησε και στην ιδρυτική της Δημοκρατικής Συμμαχίας στις 21/11 και η κ. Μπακογιάννη. Η σύγχρονη νεοσυντηρητική ακροδεξιά οργανώνεται για να στηρίξει την εκτροπή που έχει ανάγκη το πολιτικό σύστημα για περάσει η επίσημη πτώχευση και εκποίηση της χώρας.

Με ποιον τρόπο θα πρέπει να επιβληθεί αυτή η εκτροπή; Ο νέος Παπαδόπουλος έχει τη δική του απάντηση:

«Θα ζήσουμε για πολλά χρόνια υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο. Δεν πρέπει η χώρα ν’ αφεθεί να σέρνεται και ο λαός να βαυκαλίζεται με αυταπάτες και ψεύδη που του καλλιεργούν καθημερινά οι κατεστημένοι της χώρας.

Οι περιστάσεις απαιτούν έναν άλλο τύπο και κυρίως ένα άλλο πνεύμα διακυβέρνησης. Κατά καιρούς έχει γίνει συζήτηση για οικουμενικά σχήματα και κυβερνήσεις τεχνοκρατών. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιες λύσεις εντός των σημερινών τειχών. Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται το ίδιο έναν ισχυρό κλονισμό πριν επιχειρήσει αξιόπιστα να καθοδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από την κρίση.

Προτείνω μέσα στο 2011 η Βουλή να εγκρίνει τη συγκρότηση μιας ανεξάρτητης επιτροπής κύρους, η οποία θα συντάξει ένα θαρραλέο και ριζοσπαστικό “πενταετές πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης”, στην ουσία δηλ. ένα σχέδιο αναγέννησης, που θα οδηγήσει τη χώρα συντεταγμένα, πειθαρχημένα και χρονοστοχευμένα στην έξοδο από την κρίση. Το σχέδιο αυτό θα πρέπει να κριθεί από το λαό με εκλογές – το ξαναλέω μ’ ΕΚΛΟΓΕΣ – . Τις εκλογές αυτές βέβαια δεν τις εννοώ και δεν τις προτείνω σε καμιά περίπτωση ως ένα από τα συνήθη πολιτικά παίγνια και καμώματα του συστήματος αλλά εκλογές με “ανοικτά τα βιβλία”, για να επιτευχθεί εθνική συμφωνία με βάση αυτό το πενταετές πρόγραμμα, που υπερβαίνει κόμματα και εκλογικές περιόδους. Θα ενσωματώνει τα μέτρα του μνημονίου και θα κινείται πέραν αυτού. Για ν’ αναλάβουν όλοι την ευθύνη τους για το μέλλον της χώρας, και πολύ περισσότερο ο λαός.

Μόνο με αυτή την προϋπόθεση μπορεί να επιτευχθεί εθνικό consensus. Μόνο έτσι μπορούν να ληφθούν αποφάσεις εθνικών διαστάσεων. Μόνο έτσι δεν θα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας με ψευτοσυναινέσεις, ημίμετρα και αλυσιτελείς δήθεν μεταρρυθμίσεις. Μόνο έτσι μπορούν να διασφαλιστούν κοινωνικές συμμαχίες και ισχυρές πολιτικές νομιμοποιήσεις.»

Αυτό που προτείνει ο νέος Παπαδόπουλος είναι μια επιχείρηση κατάλυσης του κοινοβουλευτισμού μέσα από εκλογές και διακομματική πολιτική συναίνεση. Στην ουσία προτείνει εκλογές για να καταργηθούν οι εκλογές, για να νομιμοποιηθεί η βίαιη κατάλυση κάθε διαμαρτυρίας, διαφωνίας και έμπρακτης αμφισβήτησης. Ο λαός θα κληθεί στις εκλογές για να του επιβληθεί μια «εθνική συμφωνία», που για τουλάχιστον μια πενταετία δεν θα έχει ούτε καν το τυπικό δικαίωμα να αμφισβητήσει, πολύ περισσότερο να αλλάξει ή να ανατρέψει. Η πρότασή του μοιάζει σε πολλά με την προετοιμασία για την επιβολή της 4ης Αυγούστου. Μόνο που σήμερα η πολιτική συναίνεση που χρειάζεται για να φέρει τους νέους Μεταξάδες στην εξουσία δεν έχει ανάγκη τον βασιλιά, όπως τότε, γιατί έχει ήδη το Διεθνή Έλεγχο εν δράσει.

Δεν γνωρίζουμε αν ο ίδιος ο κ. Α. Παπαδόπουλος θα κληθεί να εφαρμόσει αυτά που προτείνει. Το σίγουρο είναι ότι η δημοκρατία στη χώρα έχει τεθεί και τυπικά υπό αίρεση ήδη από την εποχή του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Όποιος αρνείται να αντιληφθεί τον καθ’ όλα υπαρκτό κίνδυνο τότε, αν δεν είναι συνένοχος, τότε είναι άξιος της τύχης του.

26/11/2010

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest TZABELAS  KITSOS

ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ?

ΤΙ ΛΕΤΕ ?

ΜΗΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΕΕ ? ΤΗΝ ΠΟΦΕΕ ? ΤΗΝ ΠΕΦΕ ? ΤΗΝ ΑΚΙΟΕ ? ΤΟ Μ... ΤΗΣ Μ... ΤΟΥΣ ? ΝΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ?

Link to post
Share on other sites
  • 0

ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ?

ΤΙ ΛΕΤΕ ?

δεν καταλαβαινω γιατι καποιος πρεπει να μας το πει....

γενικη απεργια ειναι ....

και μας το λενε....ειμαστε ακομα στην αρχη ...

Link to post
Share on other sites
  • 0

Άρης Καζάκος: καθηγητής εργατικού δικαίου στο ΑΠΘ

"Μας παίρνουν το ψωμί κι εμείς μαλώνουμε για τα μαχαιροπίρουνα"

Συνέντευξη στον Λευτέρη Αρβανίτη

Η πολυδιάσπαση του συνδικαλιστικού κινήματος σήμερα είναι έγκλημα. Κυρίαρχο στοιχείο της σημερινής κοινωνίας που χαρακτηρίζεται από την ανελέητη επίθεση στους εργαζόμενους είναι ο φόβος». Αυτά υποστηρίζει ο καθηγητής Εργατικού Δικαίου στο ΑΠΘ, Άρης Καζάκος.

Το εργατικό δίκαιο από τη φύση του παίρνει την μεριά του αδύνατου. Σε μια περίοδο γενικευμένης επίθεσης στους εργαζόμενους και μετασχηματισμού των εργασιακών σχέσεων, υπάρχει ο κίνδυνος το νομικό πλαίσιο που διαμορφώνεται να λειτουργήσει νομιμοποιητικά σε εργοδοτικές αποφάσεις; Η ιδρυτική συνθήκη του Εργατικού Δικαίου είναι ο λεγόμενος «μεροληπτικός» του χαρακτήρας. Προορισμός του, δηλαδή, είναι να παίρνει το μέρος του αδύνατου. Είναι, όμως, εντελώς άλλο ζήτημα τι γίνεται στην πράξη και πώς μπορεί να αλλάξει η λειτουργία του εργατικού δικαίου, ιδίως σε εποχή κρίσης. Αλλά ακόμη και σε περιόδους μη κρίσης έχουμε όλη την εμπειρία της αντιμετώπισης του δικαιώματος της απεργίας από τα δικαστήριά μας, που δεν είναι απλώς εχθρική, αλλά πρόκειται για μια νομολογία που βάλλει, ευθέως, κατά του πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος.

Η απεργία, νομικά, περιγράφεται ως το δικαίωμα στην πρόκληση ζημιάς. Σε καθεστώς επισφαλών θέσεων εργασίας, υπάρχουν περιθώρια να εκφραστεί το δικαίωμα στην απεργία;

Τα περιθώρια υπάρχουν πάντα αλλά η επικράτηση επισφαλών ή τοξικών εργασιακών σχέσεων αποτελεί μια κατ’ εξοχήν αρνητική συνθήκη για την άσκηση του δικαιώματος, διότι ο εργαζόμενος που φοβάται προφανώς δεν θα ασκήσει ένα δικαίωμα που τον φέρνει σε τόσο έντονη αντιπαράθεση με τον εργοδότη. Ο φόβος απώλειας της θέσης εργασίας είναι άμεσος και σχετικά δικαιολογημένος, διότι η δικαστική προστασία, που θα μπορούσε εδώ να επιτελέσει μια λειτουργία στήριξης, δεν παρέχει αυτή τη στήριξη. Επομένως σε περιόδους κρίσης υπάρχουν όλες εκείνες οι αρνητικές συνθήκες για την ύπαρξη και τη λειτουργία του δικαιώματος της απεργίας. Την ίδια στιγμή όμως θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η άσκηση του δικαιώματος της απεργίας ως ειδικής μορφής αντίστασης, άμυνας ή επίθεσης –ιδίως σε περιόδους κρίσης– είναι κάτι που από το οποίο οι κοινωνίες και οι εργαζόμενοι ειδικότερα δεν μπορούν να παραιτηθούν. Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι σε μια τέτοια συγκυρία όπως η σημερινή εκτεταμένης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης των εργασιακών σχέσεων οι δυσκολίες είναι μεγάλες και οι άνθρωποι φοβούνται. Ασκούν αυτό που θα λέγαμε το θεμελιώδες δικαίωμα στο φόβο. Από την άλλη πλευρά όμως είναι και ο μόνος τρόπος, να προστατευθούν όσα κατακτήθηκαν έως τώρα με αντίξοες συνθήκες και πολύ-πολύ αγώνα.

Link to post
Share on other sites
  • 0

ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΜΑΣ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΝΕΡΓΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ?

ΤΙ ΛΕΤΕ ?

ΜΗΠΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟ ΟΕΕ ? ΤΗΝ ΠΟΦΕΕ ? ΤΗΝ ΠΕΦΕ ? ΤΗΝ ΑΚΙΟΕ ? ΤΟ Μ... ΤΗΣ Μ... ΤΟΥΣ ? ΝΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ?

...Δεν γνωρίζω αν το κλείσιμο των γραφείων λύνει κάποιο από τα (ασφυκτικά)προβλήματα του κλάδου...

το "κενό" κάποιος άλλος θα προσπαθήσει να το ...καλύψει :P

Εχω να αναφέρω την περίπωση "συναδέλφου" (:), που εδωσε προσφορά για γ' κατηγορίας βιβλία, καθημερινή παρουσία σε επιχείρηση με τζιρο 2,5 εκ. το ποσό των 300,00 (ναιτριακοσίων) ευρώ.

διαφέρει αυτή η συμπεριφορά από όσα προανέφεραν και οι συνάδελφοι;

ΙΣΩΣ ΠΛΕΟΝ ΑΠΛΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ με τον ένα ή τον άλλο τροπο ΚΑΠΟΙΕΣ ΗΔΗ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...

Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.


×
×
  • Create New...