Jump to content
Sign in to follow this  
SOULIS

Ειδήσεις, άρθρα από τον τύπο έντυπο και ηλεκτρονικό

Recommended Posts

Ένας παλιός καθηγητής του νυν πρωθυπουργού, αναλύει.... Δείτε το....

Αυτό έπρεπε να το βάλεις σε κάποια από τις συζητήσεις που έγινε τότε με την έλευση του ΔΝΤ.

Αλλά εκείνο το θέμα το ξεπεράσαμε, μάθαμε να ζούμε με το ΔΝΤ

Δεν αντιδράσαμε σωστά-μαζικά. Αλλά ποιός να μας συντονίσει.

Ακόμα κι οι αντιδράσεις του καναπέ είναι περιορισμένες. Μια σελίδα που μαζεύει σχετικά δημοσιεύματα και αρέσει μόνο σε 6 άτομα.

http://www.facebook....123304134348691

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το γαλλικό προηγούμενο με την απεργία πείνας 300 μεταναστών σε χώρο ασύλου

Οι "ικέτες" της Αθήνας και του Παρισιού

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

Στις 28 Ιουνίου 1996 τριακόσιοι μετανάστες χωρίς χαρτιά από την Αφρική (κυρίως από το Mάλι και τη Σενεγάλη) εισέβαλαν στην εκκλησία του Παρισιού Σεν Μπερνάρ και ξεκίνησαν απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση της παρουσίας τους στη Γαλλία. Είχε προηγηθεί η προσπάθειά τους να εγκατασταθούν στο άσυλο μιας άλλης εκκλησίας, της Σεν Αμπρουάζ, τρεις μήνες νωρίτερα. Από κει εκδιώχτηκαν με επέμβαση της αστυνομίας, στην οποία παρέδωσε τα κλειδιά της εκκλησίας ο ιερέας της με την εντολή του καρδινάλιου Λούστιγκερ. Στη συνέχεια, οι 300 μετανάστες κατέφυγαν σε άλλα σημεία του Παρισιού (ένα γυμνάσιο και δυο εγκαταλειμμένες αποθήκες), αλλά και από κει τους έδιωξε η αστυνομία. Η υπόθεση πήρε μεγάλες διαστάσεις στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης και εκδηλώθηκε μαζικό κύμα συμπαράστασης. Ετσι η εγκατάστασή τους στην εκκλησία Σεν Μπερνάρ αντιμετώπισε την ανοχή των αρχών.

Επί δύο μήνες συνεχιζόταν η απεργία πείνας, ενώ η γαλλική κυβέρνηση υποσχόταν ότι αν οι απεργοί υποχωρήσουν τότε θα εξεταστούν θετικά τα αιτήματά τους. Κάτω, όμως, από την πίεση του Λεπέν και του ακροδεξιού Τύπου, ο τότε πρόεδρος Σιράκ και ο πρωθυπουργός Ζιπέ αποφάσισαν τελικά τη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας στην εκκλησία. Σχεδόν 1.500 άνδρες των γαλλικών ΜΑΤ (CRS) συμμετείχαν σε μια τεράστια επιχείρηση την αυγή της 23ης Αυγούστου 1996. Πρώτα διέλυσαν τους διαδηλωτές που ήταν συγκεντρωμένοι γύρω από την εκκλησία και στη συνέχεια έσπασαν την πόρτα του Σεν Μπερνάρ με τσεκούρι και συνέλαβαν τους "ικέτες"-μετανάστες.

Οι περισσότεροι απεργοί πείνας εκδιώχτηκαν από τη Γαλλία με τη βία, παρά τις υποσχέσεις που είχαν λάβει. Η γαλλική κοινωνία την κρίσιμη ώρα βρέθηκε διχασμένη και η κυβέρνησή της επέλεξε να ακολουθήσει τη γραμμή που υποδείκνυε ο Λεπέν. Αλλά ο αγώνας των μεταναστών του Σεν Μπερνάρ -που μέχρι σήμερα αποτελούν σύμβολο για το αντιρατσιστικό κίνημα σε όλη την Ευρώπη- δεν πήγε χαμένος. Το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε γύρω από την εκκλησία λειτούργησε ως ασπίδα για να αποκρουστούν -προσωρινά βέβαια- οι σκληρότερες νομοθετικές προβλέψεις του περιβόητου νόμου Πασκουά για το άσυλο και τη μετανάστευση.

Δεν είναι δύσκολο να μεταφέρει κανείς στην ελληνική πραγματικότητα τα διδάγματα αυτής της ιστορίας:

- Δεν έχουν ανάγκη από "υποκινητές" οι μετανάστες για να οδηγηθούν σ' αυτές τις οριακές μορφές αγώνα. Απλά το μόνο τους όπλο είναι η ίδια η ζωή τους.

- Η εκδίωξη των απεργών πείνας από ένα σημείο της πόλης σε ένα άλλο δεν μειώνει την αγωνιστική τους διάθεση.

- Κανείς στη Γαλλία δεν υπέδειξε ως "λύση" την κατάργηση του ασύλου στις εκκλησίες. Ούτε καν ο Λεπέν.

- Μέχρι και σήμερα, η βάρβαρη εισβολή των CRS στην εκκλησία αποτελεί στίγμα για τη γαλλική πολιτική τάξη.

Γράφτηκε στις 26.1.2011

http://www.iospress.gr/texts_2011/20110126.htm

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ. Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του, ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του. Βάσει ποιας λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;

Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.

Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά:

-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.

-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.

-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.

Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.

Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;

Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί:

α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!

β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών!

γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.

δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;

Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_external_debt

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συστάσεις για «less φακελάκι»

«Πουλήστε κρατική περιουσία για να επαναγοράσετε χρέος» συνιστά ο Μπομπ Τράα του ΔΝΤ

«Η οικονομία της Ελλάδας είναι σαν μια μεγάλη Mercedes με μια μεγάλη μηχανή, που όμως πηγαίνει μόνο με 20 μίλια την ώρα επειδή η μηχανή της είναι μπλοκαρισμένη», είπε ο κ. Τράα

«Η οικονομία της Ελλάδας είναι σαν μια μεγάλη Mercedes με μια μεγάλη μηχανή, που όμως πηγαίνει μόνο με 20 μίλια την ώρα επειδή η μηχανή της είναι μπλοκαρισμένη», είπε ο κ. Τράα

Αθήνα

Την αγορά των κρατικών ομολόγων που διαπραγματεύονται σε χαμηλές τιμές με τη χρήση πόρων που μπορούν να αντληθούν από την πώληση κρατικής περιουσίας πρότεινε ο σύνδεσμος της μόνιμης αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Αθήνα, Μπομπ Τράα.

Μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος για τις προοπτικές των οικονομιών της ΝΑ Ευρώπης, επισήμανε την ανάγκη εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών, μέσω της επιτάχυνσης των διαρθρωτικών αλλαγών που θα αυξήσουν τη ανταγωνιστικότητα, της αύξησης των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού και της μείωσης της σπατάλης.

Το Δημόσιο μπορεί να ιδιωτικοποιήσει εταιρείες που έχει στην κατοχή του και να πουλήσει ακίνητη περιουσία, διοχετεύοντας τα κεφάλαια που θα αντλήσει στην επαναγορά μέρους του δημόσιου χρέους, ώστε να ξεκινήσει πιο γρήγορα η αποκλιμάκωσή του ως ποσοστό του ΑΕΠ, είπε.

Παράλληλα, μίλησε για την ανάγκη αξιόπιστης στατιστικής απεικόνισης των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας, υπογραμμίζοντας ότι οι αρχές δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τους αριθμούς, γεγονός που υπονομεύει την εμπιστοσύνη.

Ο κ. Τράα τάχθηκε υπέρ της απελευθέρωσης των αγορών εργασίας και υπηρεσιών, της βελτίωσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, της αλλαγής της φορολογικής νομοθεσίας ώστε να γίνει πιο δίκαιη και του αποτελεσματικότερου ελέγχου των δαπανών.

Επίσης, αναφέρθηκε και στο πελατειακό κράτος, συνιστώντας «less φακελάκι», όπως είπε χαρακτηριστικά..

Ακόμα, υποστήριξε πως ο κανόνας των 5 αποχωρήσεων προς 1 πρόσληψη στο Δημόσιο και το «πάγωμα» των μισθών δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμες λύσεις για τη μείωση των κρατικών δαπανών, καθώς δημιουργούν «στρεβλώσεις».

Ο κ. Τράα τόνισε ότι η κυβέρνηση πρέπει να ολοκληρώσει την μεταρρύθμιση στο σύστημα υγείας και το Ασφαλιστικό, ενώ τάχθηκε υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, τονίζοντας πως «το κράτος δεν πρέπει να διοικεί επιχειρήσεις, πόσω μάλλον τράπεζες».

Παρ' όλα αυτά, εξέφρασε τη συγκρατημένη αισιοδοξία του για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.

«Η οικονομία της Ελλάδας είναι σαν μια μεγάλη Mercedes με μια μεγάλη μηχανή, που όμως πηγαίνει μόνο με 20 μίλια την ώρα επειδή η μηχανή της είναι μπλοκαρισμένη. Πρέπει να ξεμπλοκάρουμε αυτή τη μηχανή για να μπορέσει να επιταχύνει στα 100 μίλια την ώρα», σημείωσε.

Newsroom ΔΟΛ

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δάνεια και εκποίηση: οι δύο όψεις της μη-λύσης

του Γιάνη Βαρουφάκη

..........................

Ποια ήταν η λογική αυτής της Μνημονιακής πολιτικής, την οποία η κυβέρνηση, ούτε λίγο ούτε πολύ, παρουσίασε ως την μοναδική πατριωτική λύση (και εμάς τους διαφωνούντες ως, ουσιαστικά, εθνοπροδότες); Η λογική ήταν η ίδια: Τα δανεικά που χρωστούν τα κράτη στις τράπεζες είναι ιερά ενώ οι ζημίες των τραπεζών πρέπει να βαραίνουν το δημόσιο ταμείο.

...............................

όλο το άρθρο εδώ

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5351

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μαζί με το ΔΝΤ έρχονται και οι "σαράφηδες"

Η κρίση φέρνει στην Αθήνα τους διεθνείς «σαράφηδες». Ξένες εταιρίες που αγοράζουν τα χρυσαφικά και τα ασημικά των «στριμωγμένων» απο την κρίση πολιτών έναντι σχετικά χαμηλών τιμών, τα λιώνουν και τα εμπορεύονται στα διεθνή χρηματιστήρια, φτάνουν πλέον στην Αθήνα προκειμένου να «διευκολύνουν» τους Έλληνες που αναζητώντας απεγνωσμένα χρήματα λόγω μείωσης του εισοδήματος τους, ξεπουλάνε τα παλιά ασημικά και χρυσαφικά της οικογένειας τους.

Ήδη σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας δυο φορές την εβδομάδα λειτουργεί ένα ανταλλακτήριο ασημιού, ενώ άλλες εταιρίες που αγοράζουν χρυσό νοικιάζουν τώρα καταστήματα για να εξαπλώσουν τη δραστηριότητα τους στο κέντρο της Αθήνας.

Διεθνώς υπάρχουν πολλές τέτοιες εταιρίες οι οποίες συνήθως «ακολουθούν το ΔΝΤ». Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, πράγματι αυτές οι εταιρίες ξεκινούν δραστηριότητες σε χώρες που πηγαίνει το ΔΝΤ και επιβάλει πολιτική λιτότητας.

Η λιτότητα φέρνει μείωση των εισοδημάτων και φτώχεια και οι πολίτες αναγκάζονται να πουλήσουν όσο όσο τα κοσμήματα για να συμπληρώσουν το εισόδημα τους. Το «όσο - όσο» σημαίνει 20 με 30% χαμηλότερα απο την διεθνή τιμή του χρυσού σε βάρος, πράγμα που δημιουργεί φυσικά πολύ υψηλά περιθώρια κέρδους για αυτούς τους διεθνείς «σαράφηδες». Οι εταιρίες αυτές παραμένουν στη χώρα που εφαρμόζει το πρόγραμμα του ΔΝΤ για λίγα χρόνια (ένα ή δυο) και φεύγουν όταν θεωρήσουν οτι η κατάσταση «γίνεται επικίνδυνη» αφού οι αντοχές των ταλαιπωρημένων και αγανακτισμένων πολιτών μειώνονται και συχνά επιτίθενται στα καταστήματα τους.

Οι εταιρίες αυτές λειτουργούν εξαιρετικά οργανωμένα, φθάνουν στην πόλη ένα χρόνο μετά την έλευση του ΔΝΤ και αφού η λιτότητα έχει αρχίσει να «δαγκώνει» και φυσικά όταν έχουν κλείσει πολλά καταστήματα και υπάρχει περιθώριο να βρούν φθηνό ενοίκιο στο κέντρο της πόλης.

Αυτή η στιγμή για την Αθήνα, είναι τώρα.

Νοικιάζουν τα καταστήματα, τοποθετούν τα θησαυροφυλάκια τους και αρχίζει η συναλλαγή. Το μεγαλύτερο κόστος τους αφορά τη φύλαξη των καταστημάτων τους και κάθε δυο ώρες ενα τεθωρακισμένο όχημα μαζεύει τα κοσμήματα που έχει αγοράσει η εταιρία και τα μεταφέρει σε ασφαλείς χώρους. Στη συνέχεια τα κοσμήματα φεύγουν στο εξωτερικό όπου μετατρέπονται σε ράβδους χρυσού και πουλιούνται στις διεθνείς αγορές. Οι εταιρίες αξιολογούν, ζυγίζουν και πληρώνουν μόνο την ποσόστητα χρυσού που υπάρχει στο κόσμημα και όχι τα υπόλοιπα υλικά ή το design, το όνομα του σχεδιαστή και την αισθητική αξία του κοσμήματος.

Εκτός βεβαίως αυτών, υπάρχουν και οι online σαράφηδες που είναι εταιρίες που αγοράζουν και πουλάνε χρσυό μέσω διαδικτύου αλλά και οι παραδοσιακοί Έλληνες σαράφηδες που εξαιτίας της κρίσης επανέρχονται σε κέρδη αγοράζοντας και πουλώντας κυρίως χρυσές λίρες αλλά και κοσμήματα.

Share this post


Link to post
Share on other sites

«Βόμβα» Στρος-Καν για Ελλάδα

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_20/02/2011_433401

Σύμφωνα με τον κ. Στρος-Καν, όταν ο Ελληνας πρωθυπουργός του έθεσε πριν από 14 μήνες την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ, εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης. Η εκτίμηση του Γάλλου πολιτικού επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το θέμα στους ομολόγους του, για να εισπράξει την κατηγορηματική τους άρνηση. Αντ’ αυτού, του ζήτησαν διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα δεν θα κηρύξει στάση πληρωμών.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eπίδομα ανεργίας ΤΕΛΟΣ για την συντριπτική πλειοψηφία των ανέργων

Απάντηση βόμβα του Όλι Ρεν σε ερώτηση Έλληνα ευρωβουλευτή.

Στο Μνημόνιο περιλαμβάνεται δέσμευση εξοικονόμησης 500 εκ. Ευρώ από επιδόματα ανεργίας. Για σταδιακή κατάργηση των επιδομάτων ανεργίας κάνουν λόγο οι εργατολόγοι.

Έρχεται η περικοπή και άλλων κοινωνικών παροχών Η είδηση σοκ για εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες ανέργους δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης αφού προέρχεται από τα πλέον αρμόδια χείλη, του κοινοτικού επιτρόπου δηλαδή για οικονομικά θέματα.

Ο Όλι Ρεν ρωτήθηκε από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Χουντή να διευκρινίσει τι σημαίνει η δέσμευση στο πλαίσιο του Μνημονίου για εξοικονόμηση 500 εκ ευρώ από επιδόματα ανεργίας με κριτήριο τα ελάχιστα απαιτούμενα μέσα διαβίωσης.

Ο Φινλανδός επίτροπος απάντησε χωρίς περιστροφές πως από το 2012 θα εξοικονομηθούν τα χρήματα αυτά καθώς θα γίνει έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων και των εισοδημάτων βάσει των οποίων χορηγούνται επιδόματα ανεργίας.

Δηλαδή για να το πούμε απλά το επίδομα ανεργίας θα το στερηθεί η συντριπτική πλειοψηφία των δικαιούχων και θα το δικαιούνται όσοι θα περιλαμβάνονται στα κριτήρια ελάχιστων απαιτούμενων μέσων διαβίωσης. Συνεπώς θα ελεγχθούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά στοιχεία ΟΛΩΝ των ανέργων και από το ''κόσκινο'' μετά θα περάσουν ελάχιστοις.

Μάλιστα η Κομισιόν μας προετοιμάζει για ακόμα χειρότερα καθώς προαναγγέλει την δραστική μείωση και άλλων κοινωνικών παροχών μετά από αξιολόγηση τους.

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artid=4622728

Εφυγε παραπονεµένος. Πικραµένος. Μιλάω για τον σπουδαίο στιχουργό Μανώλη Ρασούλη, που τον βρήκαν νεκρό την περασµένη Κυριακή στο σπίτι του, στη Θεσσαλονίκη. Και ήταν πράγµατι σπουδαίος. Θυµίζω αµέσως µερικά τραγούδια του µε τον Λοΐζο, τον Ξυδάκη, τον Νικολόπουλο, τον Παπάζογλου και τον Βαγιόπουλο, που άφησαν εποχή: «Ολα σε θυµίζουν», «Οι µάγκες δεν υπάρχουν πια», «Ελα στην παρέα µας φαντάρε», «Πότε Βούδας, πότε Κούδας», «Τίποτα δεν πάει χαµένο», «Τρελή κι αδέσποτη», «Γύφτισσα τον εβύζαξε», «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ», «Οι νταλίκες», «Οι κυβερνήσεις πέφτουνε».

Τον Ρασούλη, µου τον γνώρισε ο Λοΐζος. Ηταν πολύ φίλοι. Ο Μάνος, µάλιστα, τον είχε χρησιµοποιήσει και σε κάποια χορωδιακά τραγούδια του ως τραγουδιστή. Τον αγαπούσε και κάνανε παρέα. Μερικές φορές θύµωνε µαζί του, γιατί ο Ρασούλης ήταν καλόκαρδος, αλλά και παράξενος. Το µυαλό του, όµως, έπαιρνε χιλιάδες στροφές. Ταλαντούχο άτοµο! Με ό,τι καταπιάστηκε _ δηµοσιογραφία, εκδόσεις, µουσικές παραγωγές, ραδιόφωνο, στίχους _ τα πήγε περίφηµα.

Πριν από έναν µήνα ήρθε να µε βρει στην ταβέρνα της Μίνας. Ηταν και ο γιος µου µαζί. Και ο Λιάνης. Μου έδωσε ένα γράµµα για να το δηµοσιεύσω στις «Ματιές». ∆ηµοσίευσα ένα τµήµα του. Μέσα από τις γραµµές του, βγαίνει η αγωνία του και η στενοχώρια του. Αντιγράφω µερικές παραγράφους: «Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν’ αλλάξω παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α’ πρόγραµµα του ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα.

Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ’ αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις.

Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Οποιος φοβάται τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα, µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά. Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το ‘84 και από την τότε ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά…».

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://kibi-blog.blogspot.com/2011/02/522011_06.html

...........................................

Εσάς, σας πονάει το δοντάκι; Πονάει, όχι μόνο ο κυνόδοντας, αλλά οποιοδήποτε δόντι, έστω ο σαθρός, σάπιος πάνω φρονιμίτης; Ή μήπως αισθάνεστε ότι κανείς δεν σας κρατά φυλακισμένους, σε ένα σιδερόφρακτο κάστρο φόβου, παρεξηγημένων εννοιών, κραυγαλέων ψευδών, στρέβλωσης της πραγματικότητας; «Τι είναι θάλασσα; Θάλασσα είναι η πολυθρόνα στο σαλόνι». Για να δούμε τη συνέχεια. Συνδεόμαστε με τα δελτία των 8.00, τα briefing των κυβερνητικών εκπροσώπων και τους εκπροσώπους τύπου των Βρυξελλών: Τι είναι ελευθερία; Ελευθερία είναι η ασυδοσία των αγορών. Και τι άλλο; Το δικαίωμα της επιχειρηματικής ελίτ να απολύει με ελάχιστο κόστος και να μειώνει τους μισθούς κατά βούληση. Τι είναι δημόσιο χρέος; Δημόσιο χρέος είναι αυτά που κλέψαμε από τους ανυποψίαστους φιλάνθρωπους που μας δάνειζαν. Τι είναι σωτηρία; Σωτηρία είναι το μνημόνιο της τρόικας. Και τι άλλο; Η υπακοή στις εντολές της. Τι είναι εθνική κυριαρχία; Να αποφασίζει η Μέρκελ, ο Σαρκοζί ή ο Μπαρόζο για το πώς θα διανέμεται ο πλούτος κάθε χώρας-παρία της Ε.Ε.. Τι είναι δημοκρατία; Δημοκρατία είναι να υπογράφει ένας (ούτε καν αιρετός) υπουργός συμφωνίες που δεσμεύουν 11 εκατομμύρια ανθρώπους, ερήμην ακόμη και της Βουλής. Τι είναι κίνδυνος; Κίνδυνος είναι η ανυπακοή στους νόμους του κράτους. Και τι είναι νόμοι του κράτους; Τα κείμενα που εισηγούνται τρεις καλοπληρωμένοι χαρτογιακάδες του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ και τα οποία ψηφίζει με διαδικασία κατεπείγοντος η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τι είναι νομιμότητα; Νομιμότητα είναι να δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τους νόμους του κράτους, ακόμη κι αυτούς που καταστρατηγούν το ανάπηρο σύνταγμα. Και τι είναι ανομία; Ανομία είναι να υπερασπίζεσαι δικαιώματα που νομίζεις ότι διαθέτεις χάρη στο ανάπηρο σύνταγμα. Τι είναι ανταγωνιστικότητα; Το οικονομικό μέγεθος της οικονομίας που είναι αντιστρόφως ανάλογο με το ύψος των μισθών και το εύρος των δικαιωμάτων της εργασίας. Τι είναι εχθρός; Εχθρός είναι ο απεργός που σου στερεί το δικαίωμα να πας με το λεωφορείο στη δουλειά σου (αν και όταν φτάσεις εκεί υπάρχει ενδεχόμενο να σου τη στερήσει ο εργοδότης σου, χωρίς εισιτήριο επιστροφής), ο μελαψός αλλόθρησκος και αλλόγλωσσος που θέλει «να σου φάει τη θέση εργασίας» ή ο «τζαμπατζής» που αρνείται να πληρώσει διόδια ή εισιτήρια γιατί του έρχονται ακριβά. Τι είναι πατρίδα; Πατρίδα είναι το trading book των τραπεζών, οι τιμές των μετοχών τους, το δικαίωμα των ξένων επενδυτών να παίρνουν κοψοχρονιά τον δημόσιο πλούτο της χώρας. Τι είναι πρόοδος; Πρόοδος είναι να ρίχνεις το εισόδημα των ήδη φτωχών κατά 30%, να καταργείς τα δικαιώματα της μισθωτής εργασίας και να προασπίζεις το δικαίωμα των πιστωτών να πάρουν μέχρι δεκάρας τους τοκογλυφικούς τους τόκους.

Αυτό είναι ένα μικρό απάνθισμα του λεξιλογίου της κρίσης, η γλωσσική φυλακή που κρατά την ελληνική κοινωνία εντός του μνημονιακού τείχους, τις ευρωπαϊκές κοινωνίες εντός των τειχών του νεοφιλελευθερισμού, τις αφυπνισμένες αραβικές κοινωνίες στα τείχη του αυταρχισμού, της φτώχειας, του αμερικανικού imperium, της κοινωνικής και εθνικής καταπίεσης. Και ο κυνόδοντας; Πού κολλάει; Ο δικός μας κυνόδοντας, που καρτερικά περιμένουμε να πέσει, ακούει στα ονόματα επιστροφή στις αγορές, επιμήκυνση, αναδιάρθρωση χρέους, ανάκαμψη… Ούτε κουβέντα για έξοδο από τον φαύλο κύκλο του χρέους. «Εκεί έξω περιμένουν τα τέρατα, οι αγριόγατες των αγορών». Τις οποίες φροντίζουμε να εξευμενίσουμε, ταΐζοντάς τις με τις σάρκες του μέλλοντός μας…

....................................................

Share this post


Link to post
Share on other sites

Είκοσι ανώτατα στελέχη του ΥΠΟΙΚ διέγραψαν πρόστιμα 1 δισ.

Κυριακή Απρίλιος 03, 2011 09:15 μμ

Μια σημαντική πτυχή του σκανδάλου, που πέρασε στα χέρια των δικαστικών αρχών, είναι να αποδειχθεί αν και κατά πόσον οι συγκεκριμένοι δημόσιοι λειτουργοί, με παράνομες πράξεις, προκάλεσαν ζημία στο Δημόσιο, παρεμβαίνοντας ακόμη και στο έργο της Δικαιοσύνης!

Από τον Αύγουστο του 2007 γνώριζαν, ο τότε υπουργός Γιώργος Αλογοσκούφης, οι υφυπουργοί Αν. Μπέζας και Ν. Λέγκας, αλλά και ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιτζής, ως αποδέκτες σοβαρών και στοιχειοθετημένων καταγγελιών, την παράνομη δραστηριότητα 20 ανώτατων στελεχών του υπουργείου Οικονομικών, που με τη μέθοδο κυρίως της επανεξέτασης, κάτω από τις οδηγίες του τότε γενικού επιθεωρητή προϊσταμένου τους, διέγραφαν πρόστιμα σε δεκάδες ιδιώτες, εταιρείες και οργανισμούς. Η ζημία για τα δημόσια ταμεία από τη δραστηριότητα αυτή εκτιμάται ότι ανέρχεται σε μερικά δισ. ευρώ!

Η αναφορά - φωτιά επιθεωρήτριας του υπουργείου Οικονομικών, για τις μεθοδεύσεις της «φάμπρικας διαγραφής οφειλών», που προκάλεσε την πρόσφατη εισαγγελική έρευνα για το ενδεχόμενο σοβαρών κακουργηματικών πράξεων, παρέμεινε για χρόνια στο συρτάρι αρμοδίων, που απέφυγαν να κινήσουν διαδικασία έρευνας. Το περιεχόμενό της αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος της Κυριακής». Στα μέσα του περασμένου Φεβρουαρίου η αναφορά της επιθεωρήτριας έφτασε στο Ελεγκτικό Συνέδριο, που διαπίστωσε ότι πλήθος υποθέσεων δικής του αρμοδιότητας διεκπεραίωναν παράνομα και με άνωθεν εντολές συγκεκριμένοι επιθεωρητές, διαγράφοντας χωρίς να έχουν δικαίωμα τα πρόστιμα, παρέπεμψε αμέσως την υπόθεση στον εισαγγελέα και για πρώτη φορά γίνεται πλέον σε βάθος έρευνα για το θέμα.

Η επιθεωρήτρια απαριθμεί στην αναφορά της πλήθος μη σύννομων ενεργειών, στις οποίες προέβησαν συνάδελφοί της, με εντολή του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Οικονομικών.

Ο «ενορχηστρωτής» γενικός επιθεωρητής του υπουργείου Οικονομικών διαβεβαίωνε τους επιθεωρητές, που είχαν εκφράσει αντιρρήσεις για τη νομιμότητα αυτών των πράξεων, ότι όλα είναι νόμιμα και φυσικά όσα γίνονται είναι σε γνώση της πολιτικής ηγεσίας. Σύμφωνα με καταγγελίες, ο ίδιος διευκόλυνε πολλούς από τους ενδιαφερομένους και για τη διατύπωση της αίτησης, που στη συνέχεια σημείωνε στο έγγραφο σε ποιον επιθεωρητή ανατίθεται η επανεξέταση.

ΤΟ ΤΡΙΚ

Βάφτιζαν το έλλειμμα «θετική ζημιά»

Σε συγκεκριμένη αναφορά αναλύεται πώς διαστρεβλώνονταν από τα μέλη της συμμορίας τα στοιχεία μιας υπόθεσης με τέτοιον τρόπο, που ακόμη και γνώστες μπορούσαν να εξαπατηθούν. Ετσι επεδίωκαν η επανεξέταση να γίνει από τις λιγότερο εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίζοντας να χαρακτηρίσουν την κολάσιμη πράξη που επέσυρε το πρόστιμο από «έλλειμμα», «θετική ζημία».

Ετσι για παράδειγμα αν το «έλλειμμα» σε υποθέσεις ατασθαλιών σε ταμεία «βαφτιζόταν» ως «θετική ζημία» -με δεδομένο ότι τα όρια των δύο εννοιών δεν είναι ευδιάκριτα για τους μη ειδικούς-, ο περιφερειάρχης, στον οποίο παραπεμπόταν η υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 183 ΠΔ410/95 περί παραγραφής, ικανοποιούσε το αίτημα του ενδιαφερομένου.

Μια σημαντική πτυχή του σκανδάλου, που πέρασε στα χέρια των δικαστικών αρχών, είναι να αποδειχθεί αν και κατά πόσον οι συγκεκριμένοι δημόσιοι λειτουργοί, με παράνομες πράξεις, προκάλεσαν ζημία στο Δημόσιο, παρεμβαίνοντας ακόμη και στο έργο της Δικαιοσύνης! Πώς γινόταν αυτό; Οταν έχει επιβληθεί ένα πρόστιμο από έφορο ή ελεγκτή του ΣΔΟΕ και ο ενδιαφερόμενος έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη, ζητώντας ακύρωση, δεν έχει το δικαίωμα κανένας επιθεωρητής να διατάξει στο διάστημα έως την εκδίκαση τον επανέλεγχο της υπόθεσης, πολύ δε περισσότερο να αλλοιώσει, με οποιοδήποτε σκεπτικό, την αιτία για την ποινή. Αρμόδιο είναι μόνο το δικαστήριο.

Οι επιθεωρητές αγνόησαν σε πολλές υποθέσεις αυτές τις βασικές αρχές και όχι μόνο προχωρούσαν στην επανεξέταση, αλλά λέγεται ότι υπήρξαν και περιπτώσεις όπου εμφανίστηκαν στο δικαστήριο τα αποτελέσματα της... επανεξέτασης και ενδεχομένως παραπλάνησαν ακόμη και τους δικαστές παρουσιάζοντας την υπόθεση ως «περαιωθείσα».

Εξαφάνισε το υπομνημά μου

O προϊστάμενος με διέταζε να παρανομήσω

Χαρακτηριστικά είναι τα αποσπάσματα από την αναφορά - καταγγελία της επιθεωρήτριας:

- «Ο κ. (...), ως εκ της θέσεώς του, μου δίνει εντολές οι οποίες δεν στηρίζονται στην ισχύουσα Νομοθεσία, είναι καταχρηστικές και πρωτόγνωρες για την Οικονομική Επιθεώρηση, δεν συνάδουν δε με αυτά που διακηρύσσει ο Πρωθυπουργός της Χώρας (αναφερόταν στον Κ. Καραμανλή), περί διαφάνειας, σεμνότητας, μηδενικής ανοχής στη διαφθορά, που πιστεύω ότι είναι και προσωπικές σας θέσεις», αναφέρεται στην αναφορά προς τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.

«Ο προϊστάμενος με διέταξε, με επισημειώσεις του πάνω στα σχετικά έγγραφα, να προβώ σε ενέργειες οι οποίες δεν στηρίζονται σε διατάξεις νόμων. Ενδεικτικά θα αναφερθώ σε 7 εντολές επανελέγχου, υποθέσεων καταλογισμού που μου είχε δώσει. Για τις δύο εκ των οποίων ενώ είχα καταθέσει υπόμνημα (συν. 1) για να συμπεριληφθεί στην έρευνα ανωνύμου καταγγελίας (...) αυθαιρέτως κατά την άποψή μου, δεν συμπεριελήφθη στην υπ' αριθ. ΕΜΠ.124/20-7-07 κατατεθείσα έκθεση...».

- «Παραθέτω απλά τις διατάξεις του υφισταμένου νομοθετικού πλαισίου της Οικονομικής Επιθεώρησης, από τις οποίες καταφανώς προκύπτει ότι η Διεύθυνσή μας δεν νομιμοποιείται για τη διενέργεια επανελέγχων. Με την άποψη αυτή βεβαίως συντάσσεται και ο προϊστάμενος του Γραφείου του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και Αντιπρόεδρος του Ν.Σ.Κ. κ. Τσεκούρας, τον οποίο συμβουλεύτηκα».

«Το επιχείρημα της κ. (...), ότι η υπηρεσία μας είχε εκδώσει και πριν την εποχή του κ. (?) εντολή επανελέγχου, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι η συγκεκριμένη εντολή αφορούσε Ν.Π.Ι.Δ. που διαχειρίστηκε συγχρηματοδοτούμενα από την Ε.Κ. προγράμματα και επομένως σύμφωνα με την παρ. Γβ του άρθρου 3 του Π.Δ.211/96 ήταν εντός του πλαισίου των αρμοδιοτήτων μας».

Μαζέψου γιατί θα σε μαζέψω

Εγώ «έφαγα» τον Ρεγκούζα, εσύ θα γλιτώσεις;

Είχα προγραμματίσει συνάντηση με τους Προϊσταμένους των Περιφερειακών Διευθύνσεων της Επιθεώρησης στην οδό Κολωνού 2 και κατόπιν με τους Επιθεωρητές για καθαρώς υπηρεσιακά και σοβαρά θέματα της Διεύθυνσής μου» περιγράφει σε άλλο σημείο της αναφοράς της η επιθεωρήτρια.

«Με πήρε τηλέφωνο (ο γενικός επιθεωρητής του υπουργείου) και ωρυόμενος μου είπε: ''Ετοίμασες κίνηση ορλοφικά, εγώ όμως θα την καταπνίξω, όπως και στην επανάσταση! Μαζέψου, γιατί θα σε μαζέψω! Εγώ έφαγα τον Ρεγκούζα και δεν θα φάω εσένα...».

Μια άλλη ατάκα του «ενορχηστρωτή» του πρωτοφανούς σκανδάλου του υπουργείου Οικονομικών είναι το αμίμητο που είπε σε συγκέντρωση επιθεωρητών, θέλοντας να τους εμφυσήσει υπερηφάνεια για το γεγονός ότι δεν είναι «όποιοι κι όποιοι»: «Μην ξεχνάτε ότι από το Σώμα των επιθεωρητών αναδείχθηκαν στη Γαλλία τρεις πρόεδροι Δημοκρατίας»!

Οι δώδεκα μεγάλες υποθέσεις

Ξεχωριστό κεφάλαιο με παράνομους επανελέγχους αποτελούν οι 12 μεγάλες υποθέσεις πολλών εκατομμυρίων ευρώ, από πρόστιμα που είχαν επιβάλει εφοριακοί και ελεγκτές του ΣΔΟΕ και ήρθαν εκ των υστέρων οι επιθεωρητές του υπουργείου Οικονομικών και με τη μέθοδο των επανελέγχων μείωσαν ή μηδένισαν τα πρόστιμα.

Μάλιστα σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, υπήρξαν οικονομικοί έφοροι που εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις λέγοντας ότι «αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε, είναι παράνομο».

Ηδη το «Εθνος της Κυριακής» με σειρά δημοσιευμάτων την τελευταία 2ετία αποκάλυψε πολλά στοιχεία με σημαντικές πτυχές του μεγάλου αυτού σκανδάλου.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή του συνόλου των παράνομων επανελέγχων σε όλη τη χώρα, κάτι που αναμένεται να εντοπίσει ο εισαγγελικός έλεγχος, με δεδομένο ότι είναι πολλές δεκάδες υποθέσεων μόνο στην Περιφέρεια Πειραιά.

Παρά τις «λαδιές»

Κάποιοι απ' αυτούς έχουν πάρει προαγωγή

Ορισμένοι από τους επιθεωρητές αρνούνταν να κάνουν επανεξέταση και το εξέφραζαν ευθαρσώς, επικαλούμενοι τους Νόμους, αλλά αυτή η αντίδρασή τους δεν ήταν χωρίς συνέπειες!

Για μια σειρά υποθέσεων και καταγγελιών προς έλεγχο δινόταν εντολή να μην εξετασθούν (!), ενώ ένας άλλος σημαντικός αριθμός υποθέσεων σκόπιμα κρατούνταν στο συρτάρι ή στέλνονταν σε... αναρμόδιες υπηρεσίες (!), ώσπου με τη χρονοτριβή επερχόταν η παραγραφή, παρά τις προειδοποιήσεις αρμόδιων υπαλλήλων.

Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών αναφέρουν ότι «είναι κοινό μυστικό στους διαδρόμους του υπουργείου ότι υπάρχουν και ελεγκτές με πολυτελή σπίτια στα βόρεια προάστια και άλλα περιουσιακά στοιχεία, που δύσκολα μπορούν να δικαιολογήσουν ότι προέρχονται από τον μισθό τους, γι' αυτό και θα βρεθούμε προ εκπλήξεων αν γίνει ένας ''ουσιαστικός έλεγχος'' περιουσίας και τραπεζικών καταθέσεων των εμπλεκομένων στις υποθέσεις των επανελέγχων».

Παρόλα αυτά οι περισσότεροι από τους επιθεωρητές που εμπλέκονται στο μεγάλο σκάνδαλο και τις... «λαδιές» του υπουργείου Οικονομικών παραμένουν ατιμώρητοι στις θέσεις τους, ορισμένοι μάλιστα έχουν... προαχθεί!

Πρόστιμα

Η «ατυχία» τους, όμως, συνδυάζεται και με το γεγονός ότι είχαν διαγράψει μια σειρά προστίμων του ΣΔΟΕ και σήμερα γενικός γραμματέας του υπουργείου είναι ένας γνώστης όχι μόνο των τεχνασμάτων που κάλυπταν την παρανομία, αλλά και ο κατάλληλος άνθρωπος να κάνει επιτέλους κάθαρση, ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ!

Η ατιμωρησία και η αποσιώπηση μέχρι σήμερα του σκανδάλου είχαν ως συνέπεια για τους λίγους που τόλμησαν να αντισταθούν, εκφράζοντας ήδη από το 2007 τις αντιρρήσεις τους, να έχουν υποστεί πλήθος ταλαιπωρίες, με πρόστιμα και κατακράτηση του μισθού τους για κατασκευασμένα πειθαρχικά παραπτώματα, παράνομες μειωμένες βαθμολογήσεις, οικονομική και ψυχική εξουθένωση, αλλά και δεκάδες μηνύσεις για συκοφαντία του προϊσταμένου, που τους ταλαιπωρούν να πηγαίνουν κάθε τόσο στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Πηγη Πηγή: ΕτΚ

http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/7425

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΣΕΒ: 10η αναμόρφωση φορολογικού σε 18 μήνες!

Wednesday April 06, 2011 12:15 AM

«Πρόκειται για τη δέκατη αναμόρφωση του φορολογικού μας συστήματος σε διάστημα 18 μηνών -και ενώ ακόμη εκκρεμεί η έκδοση δεκάδων εγκυκλίων που αφορούν την εφαρμογή των προηγούμενων νόμων», σχολίασε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, κ. Δημ. Δασκαλόπουλος, κατά την ενημέρωση του γενικού συμβουλίου του συνδέσμου, όπου και συζητήθηκαν οι θέσεις του συνδέσμου για το νέο φορολογικό.

Οπως υπενθύμισε ο κ. Δημ. Δασκαλόπουλος, αντίθετα ο ΣΕΒ έχει επανειλλημμένως επισημάνει ότι για να αποδώσουν τα φορολογικά μέτρα θα πρέπει το φορολογικό σύστημα να χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, απλότητα, σαφήνεια των στόχων του και την αντικειμενικότητά του. Βασικά και παγκοσμίως αποδεκτά κριτήρια τα οποία, δυστυχώς, όπως είπε ο κ. Δ. Δασκαλόπουλος, δεν ικανοποιεί το φορολογικό καθεστώς στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου του τελευταίου φορολογικού νομοσχεδίου που ψήφισε η Βουλή.

Ειδικότερα για τον τελευταίο φορολογικό νόμο, ο πρόεδρος του ΣΕΒ σημείωε ότι πρόκειται για τη 10η αναμόρφωση του φορολογικού μας συστήματος σε διάστημα 18 μηνών -και ενώ ακόμη εκκρεμεί η έκδοση δεκάδων εγκυκλίων που αφορούν την εφαρμογή των προηγούμενων νόμων. Τα μέτρα που προβλέπει επικεντρώνονται σε διαδικασίες εισπρακτικού χαρακτήρα, φορολογικής αμνηστίας και αυστηρότητας ποινών. Απέχει, έτσι, πολύ τόσο από την υλοποίηση υποχρεώσεων που έχουν ήδη αναληφθεί από την κυβέρνηση (όπως για παράδειγμα η προετοιμασία για την κατάργηση του ΚΒΣ σε τακτό χρονικό διάστημα και η καθιέρωση φορολογικού πιστοποιητικού από τους ελεγκτές) όσο και από την ελάχιστη προσπάθεια να εκσυγχρονιστεί το φορολογικό σύστημα και να καταστεί ανταγωνιστικό σε αντιστοιχία με όσα ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιμέρους παρατηρήσεις

Με αναφορά σε ορισμένες από τις επιμέρους διευθετήσεις του φορολογικού νόμου, ο ΣΕΒ παρατηρεί, επίσης, ότι:

- Η φορολόγηση των κερδών των ΑΕ είναι αντιαναπτυξιακή και, επιπλέον, φέρνει τις ελληνικές θυγατρικές ελληνικών ομίλων επιχειρήσεων σε δυσμενέστερη θέση από εκείνες που ανήκουν σε ξένους ομίλους.

- Ο συμψηφισμός των οφειλών μεταξύ δημοσίου και επιχειρήσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί πως βοηθά τις επιχειρήσεις που έχουν με υπαιτιότητα του δημοσίου ταμειακά ελλείμματα, εφόσον δεν περιλαμβάνει και τις οφειλές προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης.

- Όπως δείχνει η εμπειρία 30 ετών, οι αυστηρές ποινές δεν καταπολεμούν τη φοροδιαφυγή, αλλά, αντίθετα, συχνά δημιουργούν προϋποθέσεις κατάχρησης εξουσίας που οδηγεί σε αθέμιτη συναλλαγή αλλά και, ευρύτερα, σε θέματα ηθικής τάξης.

Είναι πάγια θέση του ΣΕΒ ότι η ανάγκη της δημοσιονομικής ισορροπίας υποχρεώνει την κυβέρνηση να εντείνει τη μάχη κατά της φοροδιαφυγής. Ο στόχος αυτός, όμως, θα επιτευχθεί μόνο όταν το φορολογικό σύστημα δημιουργήσει τους μηχανισμούς που θα αυξάνουν την πιθανότητα της αντικειμενικής διαπίστωσης των παραβάσεων.

Με την ίδια λογική, το φορολογικό σύστημα θα εκσυγχρονιστεί όταν ξεπεράσει την ενασχόληση με τα ποσοστά των συντελεστών φορολόγησης και όταν αντιμετωπίσει κρίσιμα θέματα όπως οι διαδικασίες για την επιβολή, τη δήλωση, την είσπραξη και τον έλεγχο των φόρων, τη ριζική απλοποίηση της δαιδαλώδους νομοθεσίας και την εφαρμογή σύγχρονων συστημάτων πληροφορικής.

Η επιτακτική ανάγκη να εκσυγχρονιστεί το σύστημα προκύπτει αβίαστα, εξάλλου, από τέσσερις πραγματικότητες που «μιλούν» από μόνες τους:

- Το 55% των ελληνικών νοικοκυριών δηλώνει εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο και δεν πληρώνει καθόλου φόρο.

- Το 15% των φορολογούμενων πληρώνει σχεδόν το 80% του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων.

- 1660 επιχειρήσεις σε σύνολο 221.000 καταβάλλουν σχεδόν το 70% του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων.

- Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι δηλώνουν το 76% του συνολικού εισοδήματος φυσικών προσώπων και οι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι το 4%.

Πηγή Κέρδος

Ειλικρινά χαίρομαι που κάποιος μετρά, γιατί εγώ τουλάχιστον έχω χάσει πια το μέτρημα.........................

Share this post


Link to post
Share on other sites

</h1>

<h1> «Μαύρη τρύπα» πάνω από 10 δισ. στα ασφαλιστικά ταμεία .

Wednesday April 06, 2011 07:30 AM

Σύμφωνα με το εφιαλτικό σενάριο για την κοινωνική ασφάλιση που παρουσίασε ο Γ. Κουτρουμάνης, κάθε άνοδος της ανεργίας κατά μία ποσοστιαία μονάδα, προκαλεί απώλειες ύψους 300 εκατ. ευρώ στο ΙΚΑ που εκτοξεύονται στα 450 εκατ. ευρώ αν προστεθούν και τα επιδόματα. Δεδομένου ότι οι κατά κεφαλήν εισφορές, σε ετήσια βάση, είναι 5.000 ευρώ, η ανεργία της τάξεως των 800.000 ατόμων κοστίζει 4 δισ. ευρώ.

Απώλειες οι οποίες ξεπερνούν τα 10 δισ. ευρώ προκαλούν στα ασφαλιστικά ταμεία η εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και η παρατεταμένη ύφεση με την αύξηση της ανεργίας και τη συνακόλουθη μείωση των μισθών. Οπως αποκάλυψε χθες στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γ. Κουτρουμάνης:

Κάθε άνοδος της ανεργίας κατά μια ποσοστιαία μονάδα, προκαλεί απώλειες ύψους 300 εκατ. ευρώ στο ΙΚΑ που εκτοξεύονται τα 450 εκατ. ευρώ αν προστεθούν και τα επιδόματα. Με δεδομένο ότι οι εισφορές, σε ετήσια βάση, είναι 5.000 ευρώ, η ανεργία της τάξεως των 800.000 ατόμων κοστίζει 4 δισ. ευρώ.

Για κάθε μονάδα που μειώνονται οι αποδοχές προκύπτουν απώλειες περίπου 115 εκατ. κάθε χρόνο. Ο Γ. Κουτρουμάνης επισήμανε, σε δραματικό τόνο ότι αν η φετινή μείωση των αποδοχών κινηθεί στο 6% κατά μέσο όρο, τότε συνολικά το ΙΚΑ, εντός του 2011, θα χάσει 700 εκατ. ευρώ από εισφορές.

Η εισφοροδιαφυγή παραμένει στο 25% (περίπου 1.250.000 ανασφάλιστοι) και θα ληφθούν μέτρα ώστε να μειωθεί στο 12% έως το 2015.

Μέτρα

Αναφερόμενος στο πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής και της απροθυμίας για την καταβολή εισφορών, ο Γ. Κουτρουμάνης είπε ότι οι πρόσφατες ρυθμίσεις στο φορολογικό νομοσχέδιο θα διευκολύνουν όσους χρωστούν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους και, ταυτόχρονα, να αποπληρώσουν το 20% των παλαιών οφειλών οι οποίες, συνολικά, υπολογίζονται σε 5,9 δισ. στο ΙΚΑ και άλλα 3,9 δισ. στον ΟΑΕΕ. Στο ίδιο πλαίσιο, θα καθιερωθεί σε δύο μήνες το «εργόσημο» που θα αφορά συνολικά 250.000 ανασφάλιστους σε οικιακές εργασίες και εργάτες γης καθώς και η κάρτα εργασίας για επιχειρήσεις με υψηλή παραβατικότητα.

Ο υπουργός διαπίστωσε, πάντως, ότι «η φορολογική συνείδηση στην Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα» και επισήμανε, χτυπώντας προειδοποιητικό καμπανάκι, πως «πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι το Δημόσιο δεν μπορεί να κλείνει κάθε φορά τρύπες». Το Δημόσιο για παράδειγμα, πληρώνει με συνέπεια το μερίδιο που του αναλογεί στον ΟΑΕΕ. Ωστόσο, αν οι ελεύθεροι επαγγελματίες συνεχίσουν να μην πληρώνουν τις εισφορές τους, το ταμείο τους θα έχει πρόβλημα. Το ίδιο συμβαίνει και στον ΟΓΑ και μόλις ένας στους τρεις ασφαλισμένους είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του».

Συντάξεις

Ο Γ. Κουτρουμάνης επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η φημολογία περί νέων περικοπών, υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση «δεν έχει μελετήσει σενάριο μείωσης των δαπανών για την καταβολή συντάξεων την επόμενη πενταετία». Αντιθέτως, σημείωσε πως τα προσεχή χρόνια θα απαιτηθούν πρόσθετες συνταξιοδοτικές δαπάνες ύψους 1,2 δισ. ευρώ, επειδή αναμένεται αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων. Αναφορικά με την προσπάθεια για περιστολή των δαπανών, ο αναπληρωτής υπουργός χαιρέτισε το γεγονός ότι το 2010 από τη μείωση της ιατροφαρμακευτικής δαπάνης, εξοικονομήθηκε ποσό ύψους 1,77 δισ. ευρώ, ενώ οι διασταυρώσεις των στοιχείων, αποκάλυψαν χιλιάδες περιπτώσεις διπλοσυνταξιούχων, όπως και παράνομων δικαιούχων του ΕΚΑΣ.

Παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι η τεχνολογική καθυστέρηση των υπηρεσιακών δομών και η ανυπαρξία μηχανογραφικού συστήματος εμποδίζει τον ακριβή προσδιορισμό του αριθμού όσων εισπράττουν δύο συντάξεις, την ώρα που, όπως ανέφερε, ούτε ο ΑΜΚΑ έχει ολοκληρωθεί, ούτε και επαρκής και ενημερωμένη βάση δεδομένων υπάρχει.

Αποθεματικό

Ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ Σ. Ρομπόλης επισήμανε τις συνέπειες που θα επιφέρει στο σύστημα στις παρυφές του 2020 η μαζική γήρανση του πληθυσμού και υπογράμμισε την ανάγκη δημιουργίας «ισχυρού αποθεματικού» μέσω εισροών που δεν σχετίζονται με τις εισφορές, το κόστος παραγωγής ή το βιοτικό επίπεδο. Παίρνοντας το λόγο, στη Μόνιμη Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την παρακολούθηση του Ασφαλιστικού Συστήματος, ο διοικητής του ΟΑΕΔ Ηλ. Κικίλιας εκτίμησε ότι από τα περίπου 30 προγράμματα τα οποία υλοποιεί τον τελευταίο χρόνο ο Οργανισμός, «διασώθηκαν» 300.000 θέσεις εργασίας, διασφαλίστηκαν επιπλέον 60.000 θέσεις εργασίας για ανέργους σε επιχειρήσεις και άλλων 55.000 στον τουριστικό τομέα. Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι η διατήρηση των θέσεων αυτών έγινε με υψηλό κόστος για το ΙΚΑ αφού δεν καταβλήθηκαν οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές (η επιδότηση των θέσεων γίνεται με συμψηφισμό του αλληλόχρεου λογαριασμού του ΙΚΑ και του ΟΑΕΔ).

Μέτρα σωτηρίας

Τα μέτρα για την αύξηση των εσόδων που προανήγγειλε ο Γ. Κουτρουμάνης:

Μείωση της εισφοροδιαφυγής (με ελέγχους και ηλεκτρονικές διασταυρώσεις) από το 25% στο 12% έως το 2015.

Καθιέρωση του εργόσημου για 250.000 περιστασιακά απασχολούμενους.

Εφαρμογή της ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας σε επιχειρήσεις με υψηλή παραβατικότητα.

Διευκόλυνση για την αποπληρωμή των οφειλών για όσους καταβάλλουν ανελλιπώς τις τρέχουσες εισφορές από την 1/1/2011.

ΟΑΕΕ: Επιπλέον έσοδα

Eπιπλέον έσοδα 48,4 εκατ. ευρώ από εισφορές εισέπραξε -παρά την κρίση, υπό την απειλή μηνύσεων και κατασχέσεων και ενόψει της υπαγωγής σε ρύθμιση των οφειλών- ο OAEE στο πρώτο τρίμηνο του 2011 σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010.

Η ετήσια απώλεια εσόδων για τα Ταμεία

  • 4 δισ. ευρώ «χάνονται» από την ανεργία και τη μη ασφάλιση 800.000 ανέργων.
  • Τουλάχιστον 6 δισ. ευρώ κοστίζει η ανασφάλιστη εργασία 1.250.000 ατόμων (το 25% του εργατικού δυναμικού).
  • Κάθε αύξηση της ανεργίας κατά μία ποσοστιαία μονάδα προκαλεί απώλειες 300 εκατ. στο ΙΚΑ.
  • 700 εκατ. ευρώ λιγότερα έσοδα από εισφορές φέρνει στα Ταμεία η μείωση κατά 6% των μισθών.
  • Για κάθε μονάδα που μειώνονται οι αποδοχές προκύπτουν απώλειες περίπου 115 εκατ. κάθε χρόνο.

Πηγή Ημερησία

Θα σου έλεγα ποια τρύπα πρέπει να κλείσεις, αλλά θα το διαγράψουν λόγω λογοκρισίας..........

Το ότι είστε αλήτες - τουλάχιστον οι περισσότεροι για να μην τσουβαλιάζω -, το ξέρουμε πάνω κάτω.....

Απλά εκπλήσσομαι στην κυριολεξία με το ΘΡΑΣΟΣ σας κάθε φορά............

http://www.eranistis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=156:-18-&catid=37:2010-06-22-07-39-23&Itemid=64

Βόμβα 18 δισ. ευρώ από χρέη του Δημοσίου

Ο μεγαλύτερος οφειλέτης των ασφαλιστικών ταμείων είναι το ίδιο το κράτος με 12 δισ. Ανω των 6 δισ. χρωστά στις επιχειρήσεις. Το να χρωστάς πολλά και σε πολλούς είναι κακό. Το να μην ξέρεις πόσα και σε ποιους είναι καταστροφικό. Αυτό δυστυχώς ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου τα χρέη προς επιχειρήσεις και ασφαλιστικά ταμεία αποτελούν ένα «μαύρο κουτί» άνω των 18 δισ. ευρώ, το οποίο απειλεί να μετατραπεί σε βόμβα και να τινάξει το πρόγραμμα σταθερότητας και μεταρρυθμίσεων στον αέρα.

Αυτό επισημαίνεται από το ΔΝΤ και από την Κομισιόν στην έκθεση προόδου της Ελλάδας, στο πλαίσιο του Μνημονίου. Πέρα από τα θετικά σχόλια για την εκτέλεση του προγράμματος και των μεταρρυθμίσεων, το ΔΝΤ αναφέρει επί λέξει στην έκθεσή του ότι «για την τελική αξιολόγηση πάντως θα χρειαστεί να ληφθούν υπ' όψιν και εξελίξεις εκτός κεντρικής κυβέρνησης για τις οποίες δεν υπάρχουν ακόμα πλήρη στοιχεία». Αναφέρεται στα χρέη και στα οικονομικά των ΟΤΑ, των ΔΕΚΟ, των νοσοκομείων, των ασφαλιστικών ταμείων κ.λπ., τα οποία, μαζί με τον πληθωρισμό, είχαν χαρακτηριστεί από τον πρόεδρο της ΕΚΤ κ. Ζαν - Κλοντ Τρισέ, ως τα «αγκάθια» της ελληνικής οικονομίας κατά το πρόσφατο Eurogroup που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Και δεν είναι τυχαίο ότι το υπουργείο Οικονομικών έστειλε εγκύκλιο, ζητώντας στοιχεία από νοσοκομεία, ΟΤΑ κ.λπ. να προσκομιστούν μέχρι 23 Ιουλίου, προκειμένου να ξεκινήσει η καταγραφή του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Στο ποσό των 18 δισ. ευρώ δεν περιλαμβάνονται τα χρέη προς προμηθευτές των νοσοκομείων τα οποία τακτοποιήθηκαν με την έκδοση ομολόγων μηδενικών επιτοκίων, ούτε οι οφειλές προς τους απολυμένους της Ολυμπιακής Αεροπορίας και προς του δικαστικούς. Περιλαμβάνονται τα χρέη προς τις κατασκευαστικές εταιρείες, όπου υπάρχει γκρίζα ζώνη για το ύψος των οφειλών, τις υπόλοιπες ιδιωτικές επιχειρήσεις και προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Σύμφωνα με στοιχεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ), στα τέλη Απριλίου τα χρέη του Δημοσίου από εισφορές και επιχορηγήσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία ανέρχονταν σε 12 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, επιχειρηματικοί φορείς υπολογίζουν τα χρέη του Δημοσίου προς ιδιώτες σε περισσότερα από 6 δισ. ευρώ, περιλαμβανομένων των οφειλών από επιστροφές ΦΠΑ. Ετσι, προκύπτει ένα ποσό γύρω στα 18 δισ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 8% του ΑΕΠ, περίπου, και αν ληφθεί υπόψη στον υπολογισμό του ελλείμματος, τότε εκτοξεύει το δημοσιονομικό έλλειμμα πάνω από το 20% του ΑΕΠ και εξουδετερώνει όλα τα μέτρα λιτότητας που ελήφθησαν φέτος για τη μείωση του ελλείμματος στο 8,1% του ΑΕΠ.

Και αυτό όταν ήδη το Δημόσιο από το 2009 μέχρι και σήμερα εκτιμάται ότι έχει πληρώσει περίπου 12 δισ. ευρώ για να ξεπληρώσει χρέη και για να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους οι κυβερνήσεις.

Μια άλλη παράμετρος σχετίζεται με τη ρευστότητα της αγοράς. Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αν το ελληνικό Δημόσιο πλήρωνε εντός 30 ημερών τις οφειλές του, τότε θα επέστρεφε ζεστό χρήμα στην αγορά που πιθανότητα να έφτανε τα 7 δισ. ευρώ. Κατά μέσο όρο το ελληνικό Δημόσιο καθυστερεί τις οφειλές του κατά 120 ημέρες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η καθυστέρηση φτάνει τις 330 ημέρες και προς τις φαρμακευτικές εταιρείες ξεπέρασε τις 800 ημέρες. Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες ο μέσος όρος της καθυστέρησης κυμαίνεται γύρω στις 60 ημέρες.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι το υπουργείο Οικονομικών δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει για την ακρίβεια των ποσών που αναφέρουν οι επιχειρήσεις σχετικά με τις οφειλές του Δημοσίου.

Καταγραφή

Η «Κ» συγκέντρωσε τις οφειλές και ζήτησε από το υπ. Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να επιβεβαιώσει τα στοιχεία, ζητώντας παράλληλα διευκρινίσεις για τα ποσά που έχουν πληρωθεί και τον τρόπο εξόφλησης. Δυστυχώς, δεν υπήρξε απάντηση, καθώς δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει καθοριστεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η καταγραφή των οικονομικών πέραν της κεντρικής κυβέρνησης ξεκινά τώρα με στόχο να υπάρχουν διαθέσιμα τα πρώτα στοιχεία μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου.

Οφειλές προς τις επιχειρήσεις

Ο κατάλογος των οφειλών του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις, πολλές εκ των οποίων χρονολογούνται από το 2004, έχει ως εξής:

l Κατασκευαστικές εταιρείες. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Τεχνικών Εταιρειών (ΣΕΤΕ), οι οφειλές του Δημοσίου ανέρχονται σε 1,5 δισ. ευρώ. Ομως, το υπουργείο Υποδομών ισχυρίζεται ότι κατά το τελευταίο εξάμηνο έχουν καταβληθεί 1,2 δισ. ευρώ για εκτελεσθέντα έργα του Δημοσίου και ότι απομένουν 300 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το ΕΒΕΑ, η οφειλή του Δημοσίου από συγχρηματοδοτούμενα έργα ανέρχεται σε 2 δισ. ευρώ, ενώ 1 δισ. ευρώ αποτελεί την εθνική συμμετοχή σε έργα του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Τελικά, πόσο είναι το ποσό της οφειλής; Ρωτώντας το υπ. Οικονομικών, συμπέρασμα δεν προέκυψε. Από τις κατασκευαστικές εταιρείες προκύπτει ότι τα οφειλόμενα ποσά σήμερα είναι περισσότερα από τα 300 εκατ. ευρώ που λέει το υπουργείο Υποδομών. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι οφειλές προς τις ΓΕΚ - ΤΕΡΝΑ και J&P Αβαξ ανέρχονται σε 100 εκατ. ευρώ, προς τη Μηχανική σε 135 εκατομμύρια ευρώ, προς την Ελλάκτωρ σε περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ, προς τη Βιοτέρ σε 70 εκατ. ευρώ και προς την Αττικάτ επίσης σε 70 εκατ. ευρώ. Αυτές είναι οι οφειλές μόνο προς τις εισηγμένες κατασκευαστικές εταιρείες.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα η Εδραση - Χ. Ψαλλίδας υπέβαλε αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Kώδικα για προστασία από τους πιστωτές με συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές 9,5 εκατομμυρίων ευρώ και απαιτήσεις της εταιρείας από το Δημόσιο και ιδιώτες πελάτες 12 εκατομμυρίων ευρώ.

- Επιχειρήσεις και ιδιώτες. Οι οφειλές από επιστροφές ΦΠΑ σε ιδιώτες και επιχειρήσεις υπολογίζονται σε 3 δισ. ευρώ και τα χρέη προς εταιρείες πληροφορικής άνω των 500 εκατομμυρίων ευρώ.

- Επενδυτικός Νόμος. Οι οφειλές από τις ενισχύσεις στο πλαίσιο του επενδυτικού νόμου εκτιμώνται σε 435 εκατ. ευρώ

- Ενίσχυση μικρομεσαίων. Υπολογίζονται οφειλές 350 εκατομμυρίων ευρώ από τα αντίστοιχα προγράμματα.

- Ψηφιακή σύγκλιση. Το συνολικό ποσό της οφειλής από το πρόγραμμα εκτιμάται σε 120 εκατομμύρια ευρώ.

Απόσυρση Ι.Χ.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που καταβλήθηκε το οικονομικό κίνητρο σε όσους είχαν αποσύρει το Ι.Χ. τους πέρυσι. Υπενθυμίζεται ότι η απόσυρση είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση και η καταβολή του οικονομικού κινήτρου άρχισε φέτος τον Φεβρουάριο και αφορούσε συγκριτικά πολύ μικρότερα από τα προαναφερόμενα ποσά. Το ποσό μπορεί να είναι μικρό συγκριτικά με τις συνολικές οφειλές ή τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος του ελληνικού Δημοσίου. Ομως, σε αυτή την περίοδο που υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας στην αγορά, η καθυστέρηση στην πληρωμή έστω και 1 ευρώ έχει μεγάλη σημασία. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Υπάρχουν παραδείγματα επιχειρήσεων με ετήσιο τζίρο περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ, όπου το ελληνικό Δημόσιο (νομαρχίες, πανεπιστήμια, ΟΤΑ κ.λπ.) χρωστούν πάνω από δύο χρόνια μεγάλα ποσά της τάξης του 1 ή 2 εκατομμυρίων ευρώ.

«Τρύπα» 20 δισ. ευρώ στα Tαμεία

Στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση δεν υπήρξε πρόβλεψη για τα τεράστια χρέη του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία ούτε για την υπέρογκη εισφοροδιαφυγή που συνολικά υπολογίζονται σε περισσότερα από 20 δισ. ευρώ. Αντίθετα, οι κυβερνήσεις φροντίζουν να προχωρούν σε συνεχείς ρυθμίσεις οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, εις βάρος των συνεπών επιχειρήσεων που καταβάλλουν εγκαίρως και στο ακέραιο τις ασφαλιστικές εισφορές τους. Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής), τα χρέη του Δημοσίου προς το σύνολο των ασφαλιστικών ταμείων ανέρχονται στα 12,5 δισ. ευρώ. Ιδιώτες αλλά και δημόσιες επιχειρήσεις χρωστούν στα ταμεία άλλα 7,5 δισ. ευρώ. Επίσης, έχει υπολογιστεί ότι οι οφειλές του Δημοσίου προς τα ασφαλιστικά ταμεία αυξάνονται κάθε χρόνο κατά 1,6 δισ. ευρώ. Σε αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνεται η εισφοροδιαφυγή, η οποία αυξάνεται κάθε χρόνο κατά 1,2 δισ. ευρώ και η οποία πέρυσι ανήλθε σωρρευτικά στα 8,5 δισ. ευρώ.

Το ΙΚΑ

Τις περισσότερες οφειλές το Δημόσιο έχει προς το ΙΚΑ, καθώς προσεγγίζουν τα 9 δισ. ευρώ. Με τη σειρά του το ΙΚΑ χρωστάει τουλάχιστον 10 δισ. στον ΟΑΕΔ, στον Οργανισμό Εργατικής Εστίας και στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, ο οποίος πριν από δύο εβδομάδες ανακοίνωσε την αναστολή χορήγησης δανείων, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Τα χρέη στον κλάδο της Yγείας γενικότερα θα ήταν μεγαλύτερα αν δεν είχε τακτοποιηθεί –έστω και με την έκδοση άτοκων ομολόγων– η οφειλή των νοσοκομείων προς τους προμηθευτές. Τα υπουργεία Οικονομικών και Υγείας ανακοίνωσαν τον τρόπο με τον οποίο θα αποπληρωθούν οι προμηθευτές των νοσοκομείων. Οι οφειλές του Δημοσίου ανέρχονται σε 7 δισ. Από το ποσό αυτό αφαιρούνται χρέη ύψους 1,2 δισ. που έχουν εξοφληθεί σε μετρητά για τα έτη 2005, 2006 και εν μέρει του 2007, καθώς και άλλα 245 εκατ. ευρώ που θα δοθούν επίσης τοις μετρητοίς για το υπόλοιπο των χρεών του 2005 και του 2006. Για τα χρέη του 2007, θα δοθούν άτοκα ομόλογα 1 έτους και ύψους 1,1 δισ. ευρώ. Για το 2008 θα δοθούν άτοκα 2ετή ομόλογα ύψους 2,2 δισ. και για το 2009 άτοκα ομόλογα 3ετούς διάρκειας ύψους 2,05 δισ.

Του Λεωνιδα Στεργιου / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Αλήτες, ψεύτες, δοσίλογοι.....................................

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμείς τι κάνουμε;

Του Γιάννη Βαρουφάκη

4/4/2011

Ένα χρόνο τώρα επιμένω από αυτές τις (ιστο)σελίδες ότι η Κρίση είναι ευρωπαϊκή και δεν επιδέχεται λύσης που να μην αντιμετωπίζει ταυτόχρονα, και σε κεντρικό ευρωπαϊκό επίπεδο, την τριπλή κρίση: του τραπεζικού τομέα, του δημόσιου χρέους και της κατάρρευσης των παραγωγικών επενδύσεων στην ευρωζώνη. Πράγματι, σας έχω κουράσει με μια σχεδόν έμμονη ιδέα για το πως θα μπορούσε να μοιάζει μια τέτοια ευρωπαϊκή λύση, επιμένοντας (σαν χαλασμένος δίσκος βινυλίου) ότι χωρίς τέτοια συνολική λύση ούτε η Ελλάδα θα ανακάμψει ούτε η ευρωζώνη θα επιβιώσει.

Για μήνες τώρα, λέω αυτό το ποιηματάκι μου. Και κάθε φορά που το λέω, οι δημοσιογράφοι που μου παίρνουν συνέντευξη (αλλά και εσείς οι αναγνώστες του protagon.gr) επανέρχονται: "Ναι, αλλά δεδομένου ότι, όπως φαίνεται, οι ευρωπαίοι εθελοτυφλούν, εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;" Η απάντηση που δίνω θεωρείται μοιρολατρική, για να μην πω εξοργιστική: Ό,τι και να κάνουμε εμείς, δεσμευμένοι όπως είμαστε στην ευρωζώνη, αν η ευρωζώνη δεν λύσει τα δομικά της προβλήματα, η μικρή Ελλαδίτσα, ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης, όσο και να αυτο-μαστιγώνεται, δεν μπορεί να βγει από την Κρίση με τις δικές της δυνάμεις. Αντίθετα με αυτά που λέει ο πρωθυπουργός μετά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής (εν συντομία, ότι η Ευρώπη έπραξε το καθήκον της απέναντί μας, τώρα η τύχη μας είναι στα δικά μας χέρια), θυμίζουμε έναν αδύναμο κολυμβητή που βλέπει το τσουνάμι να έρχεται: Ό,τι και να κάνει, όσο σκληρά και να προπονηθεί μέχρι να τον χτυπήσει το επερχόμενο τείχος του νερού, αν δεν γίνει κάτι για να κοπάσει το τσουνάμι, η τραγική τύχη του είναι προδιαγεγραμμένη.

Το ερώτημα όμως παραμένει: Την ώρα που παλεύουμε να πείσουμε τους υπόλοιπους ευρωπαίους για την ανάγκη μιας συνολικής λύσης, τί κάνουμε εδώ στα πάτρια; Τίποτα; Όχι βέβαια. Έχουμε πολλά, πάρα πολλά να κάνουμε. Το να κοπάσει το τσουνάμι είναι αναγκαία συνθήκη για να μην πνιγούμε. Δεν είναι όμως και ικανή: Αν δεν βελτιωθούν οι κολυμβητικές μας επιδόσεις θα πνιγούμε ακόμα κι αν ξεθυμάνει το τσουνάμι. Ακόμα κι αν μας διαγράψουν το χρέος ολόκληρο, κι αν συνεχίσουμε όπως οδεύουμε από το 1970, θα το ξαναχτίσουμε το βουνό χρέους σε μερικά χρόνια. Απλά, μην έχουμε αυταπάτες: Όσο και να βελτιωθούμε, όποιες μεταρρυθμίσεις και να κάνουμε, η ευρωπαϊκή λύση είναι sine qua non.

Στο ακριβώς προηγούμενο άρθρο μου είχα δεσμευτεί ότι στο επόμενο, δηλαδή σε αυτό, θα σκιαγραφούσα τις μεταρρυθμιστικές κινήσεις που προτείνω, ελπίζοντας στο μεταξύ σε μια θεαματική αλλαγή της ευρωπαϊκής πολιτικής εναντίον της Κρίσης. Οι ιδέες που καταθέτω παρακάτω κινούνται σε τρεις άξονες: Μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, φορολογική μεταρρύθμιση, 5ετές πρόγραμμα ανάπτυξης της οικονομίας, ενεργοποίηση νέων μορφών συμμετοχικής επιχειρηματικότητας. (Κάποιες από αυτές τις ιδέες, τις παρουσίασα την περασμένη εβδομάδα στο πλαίσιο μελέτης που μου ανέθεσε το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, το ΕΒΕΑ, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.)

1. Δημόσιος Τομέας

Ξεκινώ με το μέγα ζήτημα του δημόσιου τομέα και, συγκεκριμένα, με μια σκληρή παρατήρηση που εμπεριέχει την πεμπτουσία του παραδόξου της σκληρής σημερινή ελληνικής πραγματικότητας: Από την μία μεριά, είναι ξεκάθαρο ότι, ανέκαθεν, το ελληνικό δημόσιο ήταν ο υπ. αρ. 1 εχθρός του πολίτη, της κοινωνίας και της οικονομίας. Τώρα μάλιστα που βρισκόμαστε στην δίνη της Κρίσης, η ατελέσφορη προσπάθεια μείωσης των ελλειμμάτων μέσω οριζόντιων περικοπών μεγεθύνει την εχθρότητα του κράτους προς τους πολίτες τους οποίους (υποτίθεται ότι) εξυπηρετεί. Από την άλλη, η μείωση των δημόσιων δαπανών και η συρρίκνωση μισθών και θέσεων εργασίας στο δημόσιο (όπως προτείνουν σοβαροί άνθρωποι όπως ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Στέφανος Μάνος κ.α.) θα ενέτεινε την Κρίση και θα ήταν καταστροφική τόσο για την κοινωνία όσο και για τον ιδιωτικό τομέα. Τί κάνουμε λοιπόν επ' αυτού; Η απάντηση που προτείνω είναι απλή: Αντί να εστιάζουμε στο λογιστικό κόστος του δημοσίου, να επικεντρωθούμε στην θεαματική αύξηση της παραγωγικότητας και αποτελεσματικότητάς του. Δύο προτάσεις θέλω να καταθέσω επ΄αυτού: Την πρώτη την ονοματίζω "Αυτο-πληροφόρηση του Δημοσίου" και την δεύτερη "Δημόσιο Δύο Ταχυτήτων" ή "Μοντέλο ΚΕΠ".

Αυτο-πληροφόρηση του Δημοσίου: Φανταστείτε έναν νόμο που, μετά από 12 ή 18 μήνες, απαγορεύει δια ροπάλου σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία να ζητήσει από πολίτη ή εκπρόσωπο επιχείρησης πιστοποιητικό το οποίο να πιστοποιεί κάποια πληροφορία που διαθέτει κάποια υπηρεσία του... Δημοσίου. Π.χ. να μην μπορεί το ΙΚΑ να ζητά από υποψήφιο συνταξιούχο να του προσκομίσει οποιαδήποτε πληροφορία διαθέτει η εφορία, να απαγορεύεται η απαίτηση της εφορίας από μια υπό ίδρυση επιχείρηση να προσκομίσει πιστοποιητικά από το ΙΚΑ, την πολεοδομία, τον ΟΑΕΔ κλπ. Με μία κίνηση, με μια μονοκονδυλιά, το Δημόσιο παύει να καταδυναστεύει τις ζωές μας, να επιβραδύνει την επιχειρηματική δραστηριότητα, να σπαταλά το παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας μας. Παράλληλα, το Δημόσιο εξαναγκάζεται να δημιουργήσει νέες καινοτόμες μορφές μηχανογράφησης αλλά και δίαυλους από τους οποίους θα ρέει, εντός των τειχών του δημόσιου τομέα, η πληροφορία.

"Δημόσιο Δύο Ταχυτήτων" ή "Μοντέλο ΚΕΠ": Αναμφισβήτητα, η πιο επιτυχημένη μεταρρύθμιση των τελευταίων δύο δεκαετιών ήταν η δημιουργία των ΚΕΠ. Ποια ήταν η ιδιοφυής ιδέα πίσω από αυτή την μεταρρύθμιση; Ότι το στρεβλό υπάρχον σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται αλλά, σε αντιδιαστολή, αντιμετωπίζεται με bypass. Δεν έγινε προσπάθεια μεταρρύθμισης των ληξιαρχείων αλλά, αντίθετα, δημιουργείται μια νέα, σύγχρονη υπηρεσία, με νέους υπαλλήλους, έτσι ώστε να μην χρειαστεί να ξαναπάει ο πολίτης στο Ληξιαρχείο για να πάρει αντίγραφο ληξιαρχικής πράξης. Κάτι ανάλογο χρειάζεται να γίνει σε όλο τον δημόσιο τομέα. Δύο ταχύτητες παντού, με τους νέους και τους αξιολογότερους από τους παλαιούς υπάλληλους να μεταφέρονται στην δεύτερη ταχύτητα, στο αντίστοιχο ΚΕΠ, με εντολή την δημιουργία ενός εντελώς νέου μηχανισμού (σε νέα κτήρια αν γίνεται), με μηχανισμούς αξιολόγησης έργου, και ανάλογα κίνητρα πραγματικής εξατομικευμένης παραγωγικότητας. Όποιος από τους παλαιούς υπαλλήλους δεν αξιολογείται ως ικανός να περάσει στην νέα "ταχύτητα", παραμένει την παλαιά καθώς οι απολύσεις σε καιρό Κρίσης, όπως λέω και ξαναλέω, είναι καταστροφικές τόσο από οικονομικής όσο και από κοινωνικής άποψης. Όμως, και αυτό έχει σημασία, πρέπει να δίνονται συνεχώς ευκαιρίες σε όλους τους υπαλλήλους της πρώτης "ταχύτητας" να περάσουν στην δεύτερη, ίσως μέσω εθελοντικής μετεκπαίδευσης. Σιγά-σιγά, με το σωστό management, το κέντρο βάρους θα μετατοπίζεται από την πρώτη στην δεύτερη ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα του Δημοσίου θα αυξάνεται εκθετικά.

2. Φορολογικό σύστημα

Φορολογικοί συντελεστές: Κάποιοι φίλοι (αλλά και μη) παραξενεύτηκαν την περασμένη εβδομάδα όταν με άκουσαν να καταθέτω από κοινού με το ΕΒΕΑ πρόταση για την μείωση του φορολογικού συντελεστή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο 15% (βλ. εδώ και εδώ). Μάλιστα ερωτήθην: Αρκετά δεν φοροδιαφεύγουν οι επιχειρήσεις; Δεν τους φτάνει η μείωση μισθών και το ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων; Χρειάζονται και μείωση του φορολογικού συντελεστή; Η απάντησή μου, απλή: Στον καιρό της Κρίσης όλοι χάνουν. Επιχειρήσεις και εργαζόμενοι. Ιδιώτες και δημόσιο. Έχουμε ελεύθερη πτώση κυρίες και κύριοι. Εν μέσω μιας τέτοιας πτώσης, ένα είναι το ζητούμενο: Ένα αλεξίπτωτο που θα φρενάρει την πτώση. Αποτελεί ιερό καθήκον του κράτους, απέναντι στους πολίτες και απέναντι στον εαυτό του, να μειώσει άμεσα όλους τους φορολογικούς συντελεστές ώστε να αυξήσει τα δημόσια έσοδα. Στην Ελλάδα, το 99% των επιχειρήσεων πληρώνουν κατά μέσον όρο περί τα €6000. Μια μείωση του φορολογικού συντελεστή για τους μικρομεσαίους, καθώς και του ΦΠΑ για όλους, εφόσον συνδυαστεί με σωστή επικοινωνιακή πολιτική και βελτίωση της λειτουργίας των εφοριών, θα αποδώσει περισσότερα έσοδα - όχι λιγότερα. Προτείνω, πιο συγκεκριμένα, την μείωση του ΦΠΑ στο 15% αλλά και την δημιουργία μιας προοδευτικής κλίμακας φορολογικών συντελεστών για τις επιχειρήσεις (κατά το μοντέλο της Πορτογαλίας) όπου τα ετήσια εισοδήματα έως €10.000 φορολογούνται με 12,5%, από €10.000 έως €15.000 με 14,5%, κλπ μέχρι που ο συντελεστής να φτάνει στο 25% για ετήσια εισοδήματα άνω των €100.000 και στο 40% για εισοδήματα από €1εκ και πάνω (ώστε οι τράπεζες να συνεισφέρουν όσο και οι πλούσιοι). Φαντάζεστε την αλλαγή κλίματος στην αγορά και στην κοινωνία αν έβγαινε μια διαφήμιση στις τηλεοράσεις από το υπουργείο οικονομικών που, ουσιαστικά, να λέει στους πολίτες: "Σε μια δύσκολη στιγμή, το κράτος έκανε το καθήκον του απέναντί σου. Ήρθε η σειρά σου να κάνεις το δικό σου καθήκον απέναντι στους υπόλοιπους. Δήλωσε τα πραγματικά σου εισοδήματα!"

Φορολογικοί έλεγχοι: Όσο ζούσα σε αγγλοσαξονικές χώρες, για 23 χρόνια, σας διαβεβαιώ ότι δεν είχα δει ποτέ το κτήριο κάποιας εφορίας. Ούτε και μου ζητήθηκε να στέλνω σακούλες με αποδείξεις και άλλα δικαιολογητικά κάθε φορά που συμπλήρωνα την φορολογική μου δήλωση. Ποτέ! Αυτό που γνώριζα όμως ήταν ότι, αν ποτέ επιλεχθώ για τυχαίο δειγματοληπτικό έλεγχο, και δεν έχω τα απαραίτητα δικαιολογητικά και αποδείξεις έτοιμες (με τις οποίες θα δικαιολογείται και η τελευταία κίνηση στον τραπεζικό μου λογαριασμό), η ζωή μου (όπως την ήξερα) θα έληγε! Μία φορά μου έγινε τέτοιος έλεγχος. Το 1993. Ήταν δυσάρεστος. Όμως ήταν μικρό το κακό μπροστά στην αναξιοπρέπεια του να τρέχω στις εφορίες για δεκαετίες και να βρίσκομαι συνεχώς αντιμέτωπος με ένα κράτος το οποίο με αντιμετωπίζει ως ένοχο (καθώς η απόδειξη του εναντίου είναι φιλοσοφικά αδύνατη). Ο έφορος που μου τηλεφώνησε μου έδωσε την επιλογή να με επισκεφτεί στο γραφείο μου ή να πάω εγώ στο δικό του. Επέλεξα το γραφείο μου. Με επισκέφτηκαν δύο, ένας άνδρας εφοριακός και μία γυναίκα. Πριν αρχίσουμε, έβγαλαν από μια τσάντα ένα μαγνητόφωνο και με πληροφόρησαν ότι ό,τι πούμε πρέπει να καταγραφεί και στο τέλος να σφραγιστεί η κασέτα (τώρα χρησιμοποιούν dvd) μετά από υπογραφή και των δύο μερών. Μου είπαν μάλιστα ότι, σε περίπτωση που το ένα από τα δύο μέρη (εγώ ή εκείνοι) θέλουν να επικαλεστούν κάτι από αυτά που θα ειπωθούν στο δικαστήριο, έχει το δικαίωμα να το κάνει. Με αυτά τα λόγια έρχομαι στην απλή πρόταση: Αυστηροί δειγματοληπτικοί έλεγχοι, με δρακόντεια μέτρα εναντίον των παρανομούντων, μέγιστη προθεσμία στα δικαστήρια για την επιβολή κυρώσεων οι 6 μήνες, αλλά και παράλληλα νομική επιβολή υπηρεσιακής μαγνητοφώνησης όλων των συνομιλιών μεταξύ ελεγκτών και εκπροσώπων των επιχειρήσεων, με δικαίωμα του κάθε μέρους να επικαλεστούν τα μαγνητοφωνημένα αρχεία σε κάθε διοικητική/δικαστική εξέταση.

3. Πενταετής Οικονομικός Προγραμματισμός

Τα πενταετή αναπτυξιακά προγράμματα στην χώρα μια θλιβερή προϊστορία. Στα χαρτιά έμειναν. Σε συνδυασμό με την δεσπόζουσα νεοφιλελεύθερη άποψη ότι δεν είναι δουλειά του κράτους να αναδεικνύει τους εθνικούς πρωταθλητές στον χώρο των επιχειρήσεων, η πρότασή μου αυτή θα ξενίσει. Κι όμως. Αυτή την στιγμή απαιτείται ένας συντονισμός. Έτσι κι αλλιώς ο ιδιωτικός μας τομέας είναι εν πολλοίς, κακά τα ψέμματα, κρατικοδίαιτος (είτε λόγω της διαπλοκής του με το ελληνικό δημόσιο είτε λόγω της εξάρτησής του από τα ΕΣΠΑ). Σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο, όπου καλούμαστε να απαντήσουμε στο αμείλικτο ερώτημα "Η Ελλάδα με τι αγαθά θα συμμετέχει στο ευρωπαϊκό και στο διεθνές εμπόριο;", δεν είναι δυνατόν το κράτος να μην προσπαθήσει να συντονίσει τις καλές προσπάθειες των ιδιωτών που δεν το βάζουν κάτω, να σταθεί αρωγός σε αυτές, και να τις εντάξει στον προγραμματισμό των δημοσίων επενδύσεων και μάλιστα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Ας επωμιστεί το Υπουργείο Ανάπτυξης το μέγα ερώτημα: Ποιοι κλάδοι πρέπει να ενισχυθούν τα επόμενα πέντε χρόνια; Ποιες επιχειρήσεις εντός αυτών μπορούν να προσφέρουν προτιθέμενη αξία; Ποια δίκτυα επιχειρήσεων υπάρχουν ή μπορούν να δημιουργηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτή την στιγμή, τέτοιες προσπάθειες γίνονται από κάποια Υπουργεία και από οργανισμούς (π.χ. ΕΟΜΜΕΧ). Δεν συντονίζονται όμως μεταξύ τους. Επαφίονται στον πατριωτισμό κάποιων ανθρώπων. Αυτό που απαιτείται είναι ο συντονισμός τους στο πλαίσιο ενός συνολικού πενταετούς οικονομικού προγράμματος για όλη την χώρα και για όλους τους κλάδους - από τον τουρισμό και την μεταποίηση στις βιολογικές καλλιέργειες και την υψηλή τεχνολογία.

4. Ενεργοποίηση της συμμετοχικής οικονομίας

Το θυμάστε το σλόγκαν του Γιώργου Παπανδρέου περί συμμετοχικής δημοκρατίας, τότε που έκανε τα πρώτα βήματά του στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ; Εκείνη την εποχή, επιχειρηματολογούσα ότι η έννοια της συμμετοχικής δημοκρατίας θα παρέμενε κενή περιεχομένου αν δεν επεκτεινόταν στην έννοια της συμμετοχικής οικονομίας. Όπερ και εγένετο: Το σλόγκαν παρέμεινε σλόγκαν. Επειδή δεν είναι η ώρα τώρα να αναφερθούμε εκτενώς στα της συμμετοχικής οικονομίας, θα περιοριστώ σε μερικές σκέψεις. Μεταξύ του κρατικού μηχανισμού και των επιχειρήσεων υπάρχει μια γκρίζα ζώνη όπου κατοικούν άνθρωποι με καλές ιδέες, με μεγάλη ενέργεια, με δημιουργικότητα και με διάθεση για προσφορά που υπερβαίνει το καθαρά οικονομικό ενδιαφέρον. Αυτή η οικονομική και κοινωνική ενέργεια πάει, βασικά, χαμένη. Συμμετοχικές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες θα την ενεργοποιούσαν με απρόβλεπτα, αλλά σίγουρα θετικά, αποτελέσματα για την χώρα. Υπό μια άποψη, τέτοιες πρωτοβουλίες θυμίζουν ένα είδος συνεταιρισμού. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά: Δεν αφορούν απλά συμπράξεις παραγωγών με κοινά συμφέροντα (π.χ. παραγωγών λαδιού), τα οποία αντιπαρατίθενται (ως ένα καρτέλ) στην αγορά των συμφερόντων της υπόλοιπης κοινωνίας (π.χ. των καταναλωτών λαδιού, των υπόλοιπων κλάδων). Αντίθετα, διέπονται από μια ενδογενή «φυσική ισορροπία» από τη στιγμή που σε αυτές συμμετέχουν και παραγωγοί και χρήστες/καταναλωτές. Αυτή η ισορροπία αντίθετων και κοινών συμφερόντων, μαζί με την πρόβλεψη (μερικής) δημόσιας χρηματοδότησης στην βάση μετρήσιμων αποτελεσμάτων, είναι η εγγύηση ότι οι συμμετοχικές επιχειρήσεις δεν θα εκφυλιστούν σε παραδοσιακού τύπου συνεταιρισμούς (παρελθόντων ετών) ή σε ιδιωτικές κρατικοδίαιτες εταιρείες/συμπράξεις. Κλείνω με δύο παραδείγματα: (Α) Δίκτυο παραγωγών βιολογικών προϊόντων, καταναλωτών που αποκτούν προτεραιότητα στην κατανάλωση των προϊόντων αυτών (αλλά και έλεγχο επί της παραγωγικής διαδικασίας) και, τέλος, εξαγωγικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό με μια σειρά από σχετικά προϊόντα (π.χ. οινοπαραγωγούς). (Β) Ένα από τα σχολεία που κλείνει το υπουργείο κρατείται ανοικτό από τους καθηγητές και την τοπική κοινωνία. Οι μεν πληρώνονται τον μισθό τους κανονικά από το δημόσιο αλλά αναλαμβάνουν να εισάγουν κενά δαιμόνια στο πρόγραμμα σπουδών (π.χ. επί πλέον μαθήματα γλώσσας, θεάτρου κλπ. όπως κάνουν τα ακριβά σχολειά των Βορείων Αθηναϊκών Προαστίων) με την αρωγή της τοπικής κοινωνίας, του Δήμου κλπ.

Συμπέρασμα

Πολλά πρέπει και μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε τις συλλογικές και ατομικές μας αποδόσεις. Όμως, τίποτα δεν θα πετύχουμε με περικοπές στις δημόσιες δαπάνες που αφορούν επενδύσεις, μισθούς και θέσεις εργασίας. Ζητούμενο είναι η θεαματική βελτίωση της αποτελεσματικότητας του κράτους και του συντονισμού των επιχειρηματικών κινήσεων. Κι όλα αυτά την ώρα που πασχίζουμε να πείσουμε τους ηγέτες μας (τουλάχιστον) να προσπαθήσουν να βάλουν μυαλό στους ευρωπαίους συναδέλφους τους έτσι ώστε να μην πάνε χαμένες οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες και οι θυσίες όλων, βορείων και νοτίων κατοίκων μιας ηπείρου με λαμπρό παρελθόν, μεγάλες δυνατότητες αλλά και με ένα αποκαρδιωτικά αδύναμο πολιτικό προσωπικό.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6114

Share this post


Link to post
Share on other sites

Debtocracy: Γιατί δεν συνυπέγραψα

του Γιάνη Βαρουφάκη

http://www.protagon.....8emata&id=6245

κι άλλη μια άποψη.........

ΕΛΕ: Ένα βήμα μπρος ή κατρακύλα στον γκρεμό;

http://tomtb.com/mod...php?itemid=1640

για σφαιρική ενημέρωση

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Κίνημα των 10: Πανεπιστήμιο η Μητρόπολη!

του Βασίλη Αλεξάκη14/04/2011

- Να φορολογηθεί η περιουσία της Εκκλησίας αναδρομικά από το 1821 μέχρι σήμερα.

- Να μετατραπεί η Μητρόπολη Αθηνών σε Ελεύθερο Πανεπιστήμιο.

- Να απολυθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που φορούν ράσα.

- Να καθιερωθεί ένα ελληνικό Νόμπελ για τη Φιλοσοφία.

- Να διαγραφούν οι άγιοι και μάρτυρες από τα ημερολόγια.Την ημέρα των Τριών Ιεραρχών θα εορτάζουμε στο εξής τους Τρείς Σωματοφύλακες.

- Να μετατραπεί η οδός Πανεπιστημίου σε λαχανόκηπο.

- Να ενημερωθούν τα ψάρια του Αιγαίου ότι περνάμε δύσκολα και ότι οφείλουν να προτιμούν τους Έλληνες αλιείς από τους Τούρκους συναδέλφους τους.

- Να δίδεται αυτόματα η ελληνική ιθαγένεια σε όσους γεννιούνται στην Ελλάδα.

- Η καθιέρωση της Δημοτικής ως επίσημης γλώσσας του κράτους να ισχύσει και για τα κύρια ονόματα: η ταυτότητα του Γιάννη να γράφει Γιάννης και όχι Ιωάννης, του Γιώργου Γιώργος και του Βασίλη Βασίλης.

- Και για να καταλήξω με κάτι ευχάριστο:

Αν οι απατεώνες ήταν αεροπλάνα, η Ελλάδα θα ήταν αεροδρόμιο.

*O Βασίλης Αλεξάκης είναι συγγραφέας και μοιράζει τη ζωή και τη γλωσσική του έκφραση ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελλάδα. Δούλεψε επί σειρά ετών στον Monde des Livres. Τα σκίτσα τού αρέσουν σχεδόν όσο και οι λέξεις. Εξασκεί τη χάρη και την ειρωνία έχοντας ταυτόχρονα βαριές συγγραφικές αποσκευές. Το 2007 η Γαλλική Ακαδημία τον τίμησε με το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο του "μ.Χ.". Το πιο πρόσφατο έργο του "Η πρώτη λέξη" κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις "Εξάντας".

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6268

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μιλάμε για δηλώσεις , δουλειά κλπ ......

Τα νέα μέτρα κουβέντα .....

Να κάνουμε τη δουλειά μας και σκύβουμε κεφάλι για να προάλβουμε νέες προθεσμίες και και .....

Ακούω τώρα στη βουλή τη κ.Κανέλη ...... Πραγματικά έχω ανατριχιάσει .....

Λυπάμαι πολύ για την κατάντια μας .

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΛΑΟΣ, Στέλλα και Πανίκας

της Calpicon Ltd

Εξι βουλευτές του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού κατέθεσαν τροπολογία στη βουλή που αναφέρεται στους λόγους έκπτωσης των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από το αξίωμά τους. Η τροπολογία σε γενικές γραμμές έλεγε ότι για να εκπέσει του αξιώματός του κάποιος εκλεγμένος σε ΟΤΑ μετά από αμετάκλητη δικαστική απόφαση για παράβαση καθήκοντος, θα πρέπει η παράβαση να συνδέεται με το αξίωμα που κατέχει. Σε αντίθετη περίπτωση δεν τρέχει κάστανο! Αν δηλαδή κάποιος καταδικαστεί και μάλιστα τελεσίδικα για παράβαση καθήκοντος ενώ είναι Νομάρχης αλλά εκλεγεί π.χ. περιφερειάρχης, να μην εκπίπτει του αξιώματος του ως προβλέπει σήμερα ο νόμος!

Διαβάζοντας την πρόταση, το πιο πιθανό είναι να γελούσες με την «περίεργη» λογική των λαοπατέρων μας, θα μπορούσες ενδεχομένως να τη συγκρίνεις με τις αποφάσεις του αθλητικού δικαστή που όταν είναι να τιμωρήσει κάποιο «μεγάλο» συνήθως χρησιμοποιεί αντίστοιχης λογικής σκεπτικά για να μειώνει ή να απαλλείφει ποινές. Στην περίπτωσή μας όμως το γέλιο δύσκολα βγαίνει. Στην περίπτωσή μας ένα ολόκληρο κόμμα, προσπάθησε παίζοντας με τη νοημοσύνη και την κοινή λογική να χαϊδέψει αυτιά και συνειδήσεις προσδοκώντας να προσεταιριστεί το λαοφιλή περιφερειάρχη Παναγιώτη Ψωμιάδη, ή τουλάχιστον κάποιους από τους πολλούς συμπαθούντες . Θα μου πείτε με τόσα και τόσα που γίνονται τελευταία στη βουλή αυτό σε πείραξε; Ε ναι, και αυτό με πείραξε! Σε μια χώρα που ακροβατεί ανάμεσα σε χρεοκοπία και πτώχευση, σε μια χώρα που έχει ξεχάσει τι πάει να πει παραγωγή, σε μια χώρα που δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει, σε μια χώρα που η κρατική προπαγάνδα ωρύεται για πιστή τήρηση των σκληρών νομοθετημάτων από τον πολίτη, η βουλή ασχολείται με το να βρει τρόπο ώστε να μην εκπέσει του αξιώματός του κάποιος που σαν κρατικός λειτουργός έχει αποδεδειγμένα παραβεί το καθήκον του. Αυτή είναι η κατάντια της πολιτικής μας!

Η τροπολογία ευτυχώς καταψηφίστηκε, υποθέτω επειδή δεν εξυπηρετούσε κάποιο μεγαλύτερο κόμμα. Βεβαίως για να μη μείνει παραπονεμένος ο ηγέτης Πανίκας και για να μη δημιουργηθεί περιβάλλον δράσης για γενικότερα επίορκους δημόσιους λειτουργούς, η Calpicon Ltd θέλοντας να συνεισφέρει ένα λιθαράκι στη γενικότερη πολιτική συγκυρία, προτείνει στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του ΛΑ.Ο.Σ. την εξής ιδέα τροπολογίας: “δημόσιος λειτουργός που έχει κάνει πάνω από 50 εμφανίσεις στον Αυτιά, τραγουδάει δημοσίως καλύτερα από τη Στέλλα Μπεζαντάκου, κυκλοφορεί με σκούτερ και γνωρίζει ιππασία, να έχει μπόνους μια καταδίκη χωρίς να εκπίπτει του αξιώματός του”. Λιγότερο φωτογραφική τροπολογία θα είναι απ αυτή που κατατέθηκε και δε θα εγγυμονεί και κινδύνους να υπάρχει μαζική εκμετάλλευση της τροπολογίας, αφού βάζει σκληρούς όρους. Πόσοι στην Ελλάδα τραγουδούν καλύτερα από τη Στέλλα Μπεζαντάκου;

http://www.protagon.....8emata&id=6321

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ραντεβού για την αναδιάρθρωση πριν το καλοκαίρι

Της ΜιχαλούςΤην ώρα που φουντώνουν οι συζητήσεις και οι έσω-καθεστωτικές εντάσεις δυναμώνουν γύρω από την «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους»...και για το αν μας κάνει καλό ή κακό η συζήτηση …Το ραντεβού για την αναδιάρθρωση έχει κλειστεί για πριν από το τέλος του καλοκαιριού!

Το Μνημόνιο για την χώρα μας ήταν το στάδιο της προετοιμασίας το οποίο έδινε τον αναγκαίο χρόνο στους δανειστές μας να προετοιμαστούν, θωρακιστούν και να λύσουν όλες τις εσωτερικές λεπτομέρειες.

Δεν είναι τυχαία η δήλωση του ανώνυμου υπουργού μας (έμπιστος του ΓΑΠ) στην εφημερίδα Welt ο οποίος τονίζει ότι «θέλαμε να κάνουμε, από την αρχή, αναδιοργάνωση, αλλά μας είπαν να περιμένουμε να ..θωρακιστούν πρώτα η ΕΕ και η ΕΚΤ ,να πάρουμε, ή να δείξουμε ότι παίρνουμε, μέτρα και να περιμένουμε προφανώς την Ιρλανδία και την Πορτογαλία».

Την ίδια στιγμή το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ρόιτερ, αποκαλύπτει ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν επιθυμεί μεν μια τέτοια εξέλιξη, αλλά υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της θεωρούν ότι αυτή είναι αναπόφευκτη και πως «η Ελλάδα δεν θα βγάλει το καλοκαίρι χωρίς αναδιάρθρωση»!

Σκληρή κριτική ασκούν επίσης στην Μέρκελ Γερμανοί οικονομολόγοι, ανάμεσα τους και ο επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής έκδοσης Financial Times, που υποστηρίζουν πως οι εμμονές της διόγκωσαν τα προβλήματα στις χρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Χαρακτηριστικά τα όσα υποστηρίζει ο Τόμας Φρίκε, επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής έκδοσης F.T.: «Αν είχαμε απλώσει ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο το δίκτυ προστασίας και είχαμε εγγυηθεί ότι δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να πέσει, θα είχαμε εμποδίσει την κρίση να εξαπλωθεί έτσι ώστε να πρέπει τώρα οι Έλληνες να πληρώσουν τόσο υψηλούς τόκους».

Αντ΄ αυτού η καγκελάριος δίσταζε επί μήνες να δράσει, άλλοτε για λόγους εκλογικούς, άλλοτε για ηθικούς, οι αμαρτήσαντες θα έπρεπε να τιμωρηθούν, ήταν η θέση της.

Και έτσι φτάσαμε εδώ που φθάσαμε!!!

http://www.topontiki.gr/article/15949

Share this post


Link to post
Share on other sites

Debtocracy: Γιατί δεν συνυπέγραψα

του Γιάνη Βαρουφάκη

http://www.protagon.....8emata&id=6245

κι άλλη μια άποψη.........

ΕΛΕ: Ένα βήμα μπρος ή κατρακύλα στον γκρεμό;

http://tomtb.com/mod...php?itemid=1640

για σφαιρική ενημέρωση

Και το πρόσφατο άρθρο του Βαρουφάκη είναι πολύ καλό:

"Επιτέλους κ. Παπακωνσταντίνου, σταματήστε να αρνείστε το αναπόφευκτο επιμένοντας ότι όπου νάναι βγαίνουμε στις αγορές. Έχετε ιερή υποχρέωση να διαπραγματευτείτε την αναδιάρθρωση που ετοιμάζουν άλλοι για εμάς. Όταν διαψεύδετε την αναδιάρθρωση (κάτι που δεν έχετε κανέναν λόγο να το κάνετε, καθώς άλλο υποτίμηση, που δεν προαναγγέλλεται, και άλλο αναδιάρθρωση) ουσιαστικά θέτετε εαυτόν εκτός διαπραγμάτευσης για το πως θα γίνει η αναδιάρθρωση. Δεν διαπραγματευτήκατε (κάκιστα) το Μνημόνιο. Διαπραγματευτείτε τουλάχιστον την αναδιάρθρωση! Και μην μας πείτε πάλι ότι οι πτωχευμένοι δεν διαπραγματεύονται. Απέναντί σας έχετε μια Γερμανία που αγωνιά για την πτώχευση των δικών της τραπεζών. Υπάρχει πολύς χώρος για να διαπραγματευτούμε".

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6368

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μνημόνιο: θυσίες χωρίς αντίκρυσμα

του Γιάνη Βαρουφάκη

................

Επίλογος

Κλείνω αυτή την αναδρομή σε σκέψεις που προηγήθηκαν του Μνημονίου με μια εκ των υστέρων διαπίστωση: Το Μνημόνιο άλλαξε τα πάντα. Προς το χειρότερο, δυστυχώς. Από την μία μεριά, σε καμία περίπτωση δεν απέτρεψε το κούρεμα των ομολόγων - απλώς το ανέβαλε με κόστος δυσβάσταχτο: ύφεση μοναδικής έντασης και έκτασης, προέκταση της Κρίσης σε άλλες χώρες και σχεδόν σε όλες τις τράπεζες της ευρωζώνης κλπ.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=6500

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το είδαμε κι αυτό.....

3.2. Εφαρμογή των επιεικέστερων διατάξεων - Εκκρεμείς υποθέσεις

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με την 464/2001 γνωμοδότησή του γνωμοδότησε ότι, «επί νομοθετικής μεταβολής όμως, όταν ο νομοθέτης μεταβάλλων αντίληψη κρίνει ότι ο σκοπός (εκπλήρωση φορολογικών υποχρεώσεων) μπορεί να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα, τότε κρίνεται όχι μόνον άσκοπη αλλά και αδικαιολόγητη και αντίθετη με τη νεότερη νομοθετική βούληση η επιβολή παλαιότερων αυστηρών κυρώσεων.

Επ’ αυτής συντρέχει επιτρεπτή επί το ευμενέστερον εφαρμογή αναδρομικής ρυθμίσεως, καθ’ όσον υπάρχει τεκμήριο αναδρομικής εφαρμογής του ηπιότερου νόμου και επί των εκκρεμουσών υποθέσεων, «τεκμήριον όπερ μόνον δια σαφούς και αντιθέτου διατάξεως δύναται να ανατραπεί» (ΣτΕ 1525/55, 2570/81, 370/83, 2672/84)». Κατόπιν των ανωτέρω θέσεων του Ν.Σ.Κ., για την επιβολή προστίμου, σχετικά με τις κοινοποιούμενες διατάξεις, θα εφαρμόζονται οι επιεικέστερες διατάξεις και για τις υποθέσεις που εκκρεμούν.

Ρε μπας και έχουν πυρετό αυτοί εκεί πάνω.....??????????

Τι γίνεται.....????????

Με αποσυντόνισαν τώρα.................. :blink::blink::blink:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...