Jump to content

Ειδήσεις, άρθρα από τον τύπο έντυπο και ηλεκτρονικό


Recommended Posts

Το δημόσιο χρέος ως οικουμενικό πρόβλημαdot_clear.gif

Ιρλανδία και Ελλάδα αποτελούν τους αδύνατους κρίκους στην αλυσίδα της υπερχρέωσης, που επεκτείνεται σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

«Οι διευθύνουσες ελίτ -κεντρικοί τραπεζίτες, υπουργοί Οικονομικών, πολιτικοί που εμφανίζονται ως ταγοί της δημοσιονομικής αρετής- συμπεριφέρονται σαν ιερείς αρχαίας θρησκείας, αξιώνοντας ανθρωποθυσίες για να κατευνάσουμε την οργή αόρατων θεών (των αγορών ομολόγων)... Οποιος αμφιβάλλει για τα βάσανα που προκαλεί η περικοπή δημοσίων δαπανών σε μια ασθενή οικονομία, ας στρέψει την προσοχή του στα καταστροφικά αποτελέσματα των προγραμμάτων λιτότητας σε Ελλάδα και Ιρλανδία. Θα πει κανείς ότι οι χώρες αυτές δεν είχαν την πολυτέλεια της επιλογής. Είναι αξιοσημείωτο, όμως, ότι όλα αυτά τα βάσανα που επωμίστηκαν οι λαοί τους δεν φαίνεται να βελτίωσαν στο ελάχιστο την εμπιστοσύνη των επενδυτών στις κυβερνήσεις τους».

Οταν οι New York Times δημοσίευαν τις παραπάνω εκτιμήσεις του Πολ Κρούγκμαν, στα μέσα Αυγούστου, αρκετοί θεώρησαν ότι ο διάσημος οικονολόγος εζήλωσε δόξαν Κασσάνδρας. Εκείνη την εποχή τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα τα αγγλόφωνα και γερμανόφωνα, δεν φείδονταν επαίνων για τον Ιρλανδό πρωθυπουργό Μπράιαν Κάουεν: Τα σκληρά μέτρα αποδίδουν καρπούς, η οικονομία της Ιρλανδίας ανακάμπτει και ο Κελτικός Τίγρης, που τόσους και τόσο είχε εντυπωσιάσει τα προηγούμενα χρόνια, θα είναι γρήγορα έτοιμος για καινούργια άλματα, έλεγαν τότε. Να όμως που ο πληγωμένος Τίγρης, αφού βρέθηκε εκ νέου στα όρια της κατάρρευσης παρά τα απεχθή μέτρα της κυβέρνησής του, οδηγήθηκε με το μαστίγιο της κ. Μέρκελ στο κλουβί του «μηχανισμού διάσωσης» Ε. Ε. - ΔΝΤ, όπου εδώ και μήνες βρίσκεται και η Ελλάδα.

Κοινή πλέον είναι η εκτίμηση ότι οι χειρότεροι κίνδυνοι βρίσκονται όχι πίσω μας, αλλά μπροστά μας. Το ενδεχόμενο ενός ανεξέλεγκτου φαινομένου ντόμινο με τελική κατάληξη την κατάρρευση του ίδιου του ευρώ θεωρείται πιθανό από αναλυτές όπως ο Γκίντεον Ράχμαν των Finacial Times: «Προτού καλά καλά τακτοποιηθεί το πακέτο διάσωσης της Ιρλανδίας, οι αγορές ομολόγων στρέφουν το δυσοίωνο ενδιαφέρον τους προς την Πορτογαλία», σημείωνε ο αρθρογάφος. Πρόσθεσε δε ότι «μετά την Πορτογαλία, είναι πιθανό να έρθει η σειρά της Ισπανίας».

Ο κίνδυνος της Ισπανίας

Πραγματικά, η Ισπανία, που μαστίζεται και αυτή από δημοσιονομική κρίση αφότου έσκασε η φούσκα της αγοράς ακινήτων, όπως και στην Ιρλανδία, είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής της Πορτογαλίας, επομένως ο πρώτος που θα «μολυνθεί» από ενδεχόμενη χρεοκοπία της. Με την ανεργία στο 20% και το κόστος δανεισμού διαρκώς αυξανόμενο, η κατάσταση της οικονομίας της εμφανίζεται εξαιρετικά ευάλωτη. Και αν οι κρίσεις μικρών χωρών, όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, είναι σχετικά εύκολο να απορροφηθούν από την Ευρωζώνη, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ισπανία. Μια μεγάλη χώρα 46 εκατομμυρίων, με μια οικονομία της τάξης του 1,4 τρισ. δολαρίων θα μπορούσε να προκαλέσει τεκτονικούς σεισμούς στις τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας. Ας σημειωθεί ότι οι τελευταίες κατέχουν το 48% του ισπανικού και του πορτογαλικού χρέους και το 41% του ελληνικού.

Σε κάθε περίπτωση, γίνεται πλέον φανερό ότι η υπερχρέωση των κρατών δεν αφορά μόνο τους «τεμπέληδες» Ελληνες ή τους «μεθυσμένους από τη φούσκα των ακινήτων» Ιρλανδούς, όπως ήθελαν τα ρατσιστικά στερεότυπα της περασμένης άνοιξης. Αντίθετα, εξελίσσεται σε πραγματικά οικουμενικό πρόβλημα τεραστίων διαστάσεων, ανάλογο με εκείνο που ήρθε στο προσκήνιο για πρώτη φορά τη δεκαετία του '80. Μόνο που τότε το πρόβλημα αφορούσε τις υπερχρεωμένες χώρες του Τρίτου Κόσμου, ιδίως της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης (π. χ. Πολωνία), που πλήρωσαν πάρα πολύ ακριβά την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού που επέβαλαν οι ΗΠΑ επί Ρόναλντ Ρίγκαν, για να υποστούν βαρύ τον πέλεκυ του ΔΝΤ στη συνέχεια.

Σήμερα η κατάσταση εμφανίζεται αντεστραμμένη: Η υπερχρέωση αφορά όχι τον Τρίτο Κόσμο, αλλά τις μητροπόλεις του βιομηχανικού Βορρά. Ενδεικτικά, το εξωτερικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) της Λατινικής Αμερικής κυμαίνεται στο 40% του ΑΕΠ, έναντι 100% για τις ΗΠΑ, 155% για τη Γερμανία, 188% για τη Γαλλία, 416% για τη Βρετανία και 470% για την Ολλανδία! (Ειρήσθω εν παρόδω ότι η Ελλάδα, με εξωτερικό χρέος γύρω στο 167%, πρέπει να θεωρείται όχι σπάταλη, αλλά σχετικά... εγκρατής!). Το εύλογο ερώτημα, που αποσιωπάται συνήθως, είναι πώς είναι δυνατόν οι πιο πλούσιες κοινωνίες του κόσμου να έχουν τόσο φτωχά κράτη; Αν οι Ελληνες είναι τεμπέληδες και οι Ιρλανδοί αχαλίνωτοι, πώς εξηγείται η υπερχρέωση των πρωταθλητών της προτεσταντικής ηθικής, Γερμανίας και Ολλανδίας, και των κοιτίδων του μονεταρισμού, Αμερικής και Βρετανίας;

Η απάντηση προκύπτει αβίαστα: Ακριβώς η νεοφιλελεύθερη στροφή από τη δεκαετία του '80 είναι που δημιούργησε τις βάσεις για το εκτρωματικό δίπολο «πλούσιοι ιδιώτες - φτωχά κράτη». Πρώτα απ' όλα, με την κατάρρευση των φορολογικών εσόδων των κρατών, καθώς οι φορολογικοί συντελεστές για τα επιχειρηματικά κέρδη συρρικνώθηκαν, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, στο μισό ή και στο ένα τρίτο (στην Ελλάδα, από 40% σε 20%). Μόνο την οκταετία 2000 - 2008 στις χώρες του ΟΟΣΑ η φορολογία επιχειρήσεων έπεσε κατά οκτώ ποσοστιαίες μονάδες. Και αυτό, σε εποχές παχιών αγελάδων και εκτόξευσης των επιχειρηματικών κερδών!

Η σωτηρία των τραπεζών

Ο δεύτερος, καθοριστικός παράγοντας της υπερχρέωσης ήρθε με τα αστρονομικά κονδύλια που διέθεσαν τα κράτη για τη διάσωση των τραπεζών (χωρίς κατά κανόνα να τις εθνικοποιήσουν και χωρίς να θίξουν ιδιαίτερα τα κεφάλαια των μεγαλομετόχων). Κονδύλια, που ανέρχονταν σε 700 δισ. δολάρια για τις ΗΠΑ, 500 δισ. για τη Βρετανία και 1.700 δισ. για την Ε. Ε. στο σύνολό της. Και ύστερα από όλο αυτό το όργιο «ιδιωτικοποίησης των κερδών - κοινωνικοποίησης των ζημιών», καλείται ο μεγάλος όγκος των μη προνομιούχων να πληρώσει τον λογαριασμό...

Ανάξια ανταμοιβή του επιμελούς μαθητή

«Η Ελλάδα έχει στη διάθεσή της ένα αποτελεσματικό πρότυπο, εκείνο της Ιρλανδίας»! Αυτά δήλωσε στις 7 Δεκεμβρίου 2009, μιλώντας από το βήμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο διοικητής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ, πιέζοντας την απρόθυμη, μέχρι τότε, κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να προχωρήσει στον δρόμο της οδυνηρής λιτότητας.

Η σημερινή κατάρρευση της Ιρλανδίας αποτελεί την πιο αποστομωτική απάντηση στους οπαδούς του νεοφιλελεύθερου δρόμου. Η χώρα μοντέλο του κ. Τρισέ είχε πράγματι υλοποιήσει όλα αυτά που συνιστούν σήμερα στην Ελλάδα του μνημονίου: Εγινε επίγειος παράδεισος για τους επιχειρηματίες, περιορίζοντας την εργοδοτική εισφορά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων στο 10,75% του μισθού (ενώ οι μισθωτοί υποχρεώθηκαν να καταβάλουν το 15% έως 30% των αποδοχών τους) και τη φορολογία των επιχειρήσεων στο γλίσχρο 12,5% των κερδών. Με αυτούς τους όρους κοινωνικού ντάμπινγκ, κατάφερε να γίνει μαγνήτης ξένων κεφαλαίων, τα οποία τροφοδότησαν τις δίδυμες φούσκες της αγοράς ακινήτων και των τραπεζών.

Μετά την αναπόφευκτη διάρρηξη της φούσκας, η Ιρλανδία ακολούθησε και πάλι την κατά Τρισέ και Στρος Καν ορθοδοξία της θεραπείας - σοκ: Αφού διέσωσε τις τράπεζες με χρήματα των φορολογουμένων, εκτοξεύοντας το έλλειμμα στα ουράνια, προχώρησε σε αθρόες απολύσεις νοσοκόμων και δασκάλων, ενώ μείωσε τους μισθούς κατά 8% έως και 15%, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η οικονομία κατά 20% σε σύγκριση με το 2007. Η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής, αφού έκανε ένα - δύο ασθενικά βήματα, μπήκε στην εντατική του μηχανισμού διάσωσης, για να λάβει καινούργια, ακόμη περισσότερο οδυνηρά μέτρα, που θα τον βυθίσουν σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση.

Το δυστύχημα για τις ευρωπαϊκές ελίτ είναι ότι οι χώρες που εμφανίζονται ως αδύνατοι κρίκοι, από στενά οικονομική σκοπιά, είναι για ιστορικούς λόγους και οι πιο εύφλεκτες πολιτικά. Η Ιρλανδία, με το άλυτο εθνικό της πρόβλημα που συνδαυλίζει τον αριστερό πατριωτισμό του Σιν Φέιν και τις αντι-Ε. Ε. διαθέσεις, που οδήγησαν στο «όχι» για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας· η Πορτογαλία, όπου το Κ. Κ. και το αντίστοιχο του ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνουν αθροιστικά 22%· η Ελλάδα, με τις πρόσφατες εκλογές να καταγράφουν βαθύτατη κρίση νομιμοποίησης των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας. Ολα αυτά εγγράφουν στην ημερήσια διάταξη το ενδεχόμενο σοβαρής διάρρηξης της ευρωπαϊκής συνοχής στις περιφερειακές χώρες της Ενωσης.

http://news.kathimer.../11/2010_424148

οι επισημάνσεις δικές μου

Link to post
Share on other sites
  • Replies 3.1k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Βρείτε τις ομοιότητες ============== Στην αριστερή φωτογραφία, οι ναζί ενημερώνουν τους συντρόφους τους, ότι ο μόνιμα ανάπηρος τους κοστίζει 60.000 μάρκα το χρόνο. Δεξιά, η εφημερίδα Πρώτο ΘΕΜΑ, ενημε

Θα σου απαντούσα με το σύνθημα που υποτίθεται ότι εισήγαγε η νεολαία συνασπισμού στην πορεία της Τετάρτης.. αλλά σέβομαι κι εσένα και τον χώρο .. Προσωπικά θεωρώ ντροπή να αναπαράγουμε τα φοβικά αδ

http://topontiki.gr/article/48957/Bale-to-ratsismo-sti-thesi-tou   «Βάλε το ρατσισμό στη θέση του» Το γύρο του διαδικτύου κάνει το πορτογαλικής έμπνευσης βίντεο, που δημιουργήθηκε με αφορμή τα 50 χρ

Posted Images

Η συμμαχία των απρόθυμων

Tης Μιραντας Ξαφα*

....................

Δυστυχώς οι απόψεις αυτές ακούγονται ή μάλλον εισακούγονται από τη Διοίκηση .... .

Κανείς δε λέει ότι με το να κόβεις μισθούς σε χαμηλομίσθους και μεσαίου βεληνεκούς μισθωτούς και συνταξιούχος κάνεις ανθρώπους 2 ταχυτήτων ...... , ο υψηλόμισθος ναι μεν θα υποστεί και αυτός μειώσεις αλλά, άλλο από τα πχ 3500,00 να πέσεις στα 2700,00 άλλο από τα 1200 στα 900,00 και άλλο από τα 7.000,00 στα 5.500,00 .

ΕΠίσης όλοι λένε ότι μειώθηκαν οι φόροι στις επιχειρήσεις που ήταν και είναι πραγματικά μεγάλοι , αλλά ένα λεπτό , για ποίες επιχειρησείς μιλάμε ??? Μα και βέβαια για τις ΑΕ , ΕΠΕ εισηγμένες κλπ , δηλαδή τις σχετικά μεγάλες επιχειρησεις (υπάρχουν βεβαίως και πολλές μικρές επιχειρήσεις αυτής της μορφής) , μπορεί κάποιος να μου πει η ατοιμκή επιχείρηση που με τη νέα κλίμακα θα τη φάει η μαρμάγκα , δεν θεωρείται για τα ΜΜΕ και την Διοίκηση επιχείρηση ??? Και ναι ας βγάλουν άλλο συντελεστή φόρου για τους "αυτοαπασχολούμενους" γιατί όπως βλέπω δεν μας θεωρούν καν επιχειρήση (βέβαια όταν βγαίνει ο φόρος μια χαρά επιχειρηματίες είμαστε ....!!!)

Δυστυχώς υπάρχει μια εμετική προπαγάνδα υπέρ αυτών των μέτρων και με το σκεπτικό ότι μόνο το καφέ και τη διασκέδαση έκοψαν στον ΈΛληνα ...... άσε που πχ δεν υπάρχουν καφετέριες και εστιατόρια κλπ κλπ , απορώ γιατί όλοι μας πρέπει να μοιάσουμε με τις χώρες της υπόλοιπης Ε.Ε. και επίσης κανείς δε λέει για το επίπεδο της υγείας στην Ε.Ε. ή για το επίπεδο της παιδείας ή για το κοινωνικό κράτος , εδώ κοιτάνε και τα νοσοκομεία να κλείσουν .... Όχι ρε πούστη πρώτα θα μου φτιάξεις τα καλύτερα νοσοκομεία , τα καλύτερα σχολεία και την καλύτερη υποδομή και έπειτα θα σκεφτείς το τι θέλουν οι αγορές ..... Αλλά με αυτούς τους πολιτικούς και δημοσιογράφους δε περιμένουμε τίποτα , για μένα είναι ένοχοι για προδοσία προς τις ελπίδες μας .

Link to post
Share on other sites

( Ο Προβόπουλος είναι Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος)

Επιστολή στον πρώην καθηγητή μου, κύριο Προβόπουλο

Του Νίκου Κουνενή από την εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ της 13/11/2010

Κύριε διοικητά,

Υπήρξα φοιτητής σας στο Οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου, επί σειράν ετών, διδάξατε Δημοσιονομική Θεωρία και Πολιτική. Η συμπεριφορά σας τότε υπήρξε αρκετά διακριτική, γεγονός που σας επέτρεψε να αποφύγετε τους μπελάδες με το φοιτητικό κίνημα. Είχατε, άλλωστε, καλλιεργήσει τη φήμη ακίνδυνου ανθρώπου και η κεϋνσιανή διδασκαλία σας απείχε αρκετά από τα νεοφιλελεύθερα γρυλίσματα του ένδοξου παρόντος σας, τα αφορώντα στους εκδράμοντες γέροντες των ΚΑΠΗ που απομυζούν τη δημόσια περιουσία ή στα αναιδή παιδάρια που πράττουν παρομοίως, απαιτώντας δημόσια μετακίνηση από τα απομακρυσμένα χωριά μέχρι τα σχολεία τους.

Προσφάτως ενημερώθηκα για το ακριβές ύψος της επίσημης αμοιβής σας, αντάξιας του τεράστιου ρόλου τον οποίο παίζει το αξίωμά σας και εσείς προσωπικώς στην εθνική μας οικονομία, όπως περίτρανα αποδεικνύει η ανθηρή κατάσταση της τελευταίας.

Εισπράττετε, λοιπόν, επισήμως, το ποσό των τριακοσίων είκοσι χιλιάδων ευρώ. Αν σε αυτό τον αριθμό προσθέσουμε τα τζάμπα ταξίδια, τις τζάμπα δεξιώσεις και άφθονες ακόμα τζάμπα μαγκιές, ενδέχεται να φτάσουμε σε ένα ποσό διπλάσιο ή και πολλαπλάσιο του προαναφερθέντος. Ας αποφύγουμε, ωστόσο, τους σύνθετους υπολογισμούς κι ας περιορίσουμε την πρόχειρη στατιστική μας μελέτη στο επισήμως ανακοινωθέν νούμερο.

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: Αν διαιρέσουμε τις επίσημες αποδοχές σας με το δικό μου ετήσιο εισόδημα και αν υποθέσουμε ότι δεν θα ξοδεύω ούτε δεκάρα από αυτό, χρειάζομαι εικοσιένα και κάτι χρόνια για να συμπληρώσω ένα ποσό ίσο αυτού το οποίο, ετησίως, εισπράττετε. Αν ξοδεύω τα απαραίτητα και αναφέρομαι αποκλειστικά στις ανελαστικές δαπάνες, θα φτάσω στο ίδιο αποτέλεσμα μετά από πενήντα τρία περίπου χρόνια, στην ενδιαφέρουσα ηλικία των εκατόν έξι ετών.

Ένας λιγότερο προνομιούχος εργαζόμενος, που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, αναμένεται να συγκεντρώσει το ίδιο ποσό σε τριάντα πέντε περίπου χρόνια, αν δεν ξοδεύει τίποτα, και σε περίπου τριακόσια πενήντα, αν καταφέρει να παξιμαδοποιήσει το σκατό του και να αποταμιεύει μηνιαίως το 10% της αμοιβής του.

Τα πράγματα γίνονται, βεβαίως, ακόμα χειρότερα για τους νέους εργαζόμενους των 592 ευρώ (σαράντα κάτι χρόνια αν δεν ξοδεύουν τίποτα και τετρακόσια περίπου σε περίπτωση παξιμαδοποιημένης αποταμίευσης) ή τους αμειβόμενους με την κατώτατη σύνταξη (καμιά εκατοστή χρόνια στην πρώτη περίπτωση και κάπου οχτακόσια στη δεύτερη). Τους ανέργους δεν τους υπολογίζω, διότι η μελέτη μου θα αποκτούσε αναπόφευκτα έναν ορίζοντα χιλιετιών, οπότε θα έχανε τον ρεαλιστικό της χαρακτήρα.

Αυτά σκέφτομαι, κύριε διοικητά, και αγριεύομαι. Επειδή, ωστόσο, τέτοιου είδους στοχασμοί απειλούν σοβαρά την ψυχοσωματική μου υγεία, τους αντικαθιστώ οσονούπω με αισιόδοξες φαντασιώσεις. Σε μια από αυτές τρέχετε έντρομος προς το ελικόπτερο, όπως οι όμοιοί σας στην Αργεντινή, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να βρεθείτε μακριά από τη χώρα και την οργή του λαού της. Κι εγώ σκύβω καμαρωτός στους διπλανούς μου και τους λέω:

«Βλέπετε αυτόν τον τρομαγμένο λαγό; Υπήρξε καθηγητής μου, στο Πανεπιστήμιο!»

Link to post
Share on other sites

Για το προηγούμενο με το προβόπουλο.

Συγχαρητήρια σαυτόν που το έγραψε και σαυτόν που το ανάδειξε.

Περαστικά μας στους υπόλοιπους

Link to post
Share on other sites

Δημόσιος λογιστικός έλεγχος στις αμαρτωλές συμβάσεις

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρωζώνη πιστοποιούν ότι το χρέος των ανεπτυγμένων κρατών έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο και εξελίσσεται σε θανάσιμο βρόχο κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας. Το παράδειγμα της Ελλάδας είναι χαρακτηριστικό χωρίς να είναι μοναδικό: για τόκους και χρεολύσια το ελληνικό Δημόσιο θα πληρώσει τον επόμενο χρόνο 65 δισ. ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι πάνω από το μισό (54,4%) του τακτικού προϋπολογισμού θα πάει στους πιστωτές μας, κυρίως στις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Συγκριτικά, το σύνολο των δαπανών για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση θα είναι μόλις το 32% του τακτικού προϋπολογισμού!

Το χειρότερο είναι ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές δεν διαγράφουν καμία προοπτική βελτίωσης, το αντίθετο. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, στο σύνολο των βιομηχανικών κρατών το χρέος θα ξεπεράσει το 100% του ΑΕΠ εντός του 2010. Οι προβλέψεις της Τράπεζας Διεθνών Διευθετήσεων (BIS) -κάτι σαν υπερτράπεζα των κεντρικών τραπεζών- για το 2010 είναι οι εξής: Ιαπωνία 204% του ΑΕΠ, Ιταλία 130%, ΗΠΑ και Γαλλία 100%. Οσο για το 2020, η κατάσταση προβλέπεται εφιαλτική, σε πείσμα των οδυνηρών μέτρων λιτότητας: Ιαπωνία 300%, Βρετανία 200%, Βέλγιο, Γαλλία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ιταλία και ΗΠΑ 150%.

Σύγχρονη «Σεισάχθεια»

Υπό το βάρος αυτών των δεδομένων κερδίζει έδαφος η ιδέα για μια σύγχρονη «Σεισάχθεια», με διαγραφή μεγάλου μέρους των συσσωρευμένων χρεών – κάτι που ήδη έγινε με επιτυχία τα τελευταία χρόνια στις περιπτώσεις της Αργεντινής και του Ισημερινού. Για τον σκοπό αυτό εργάζονται διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις μεγάλου βεληνεκούς, όπως η CADTM, η οποία ξεκίνησε ως πρωτοβουλία για τη διαγραφή του χρέους του Τρίτου Κόσμου, στην πορεία όμως διηύρυνε το πεδίο δράσης της περιλαμβάνοντας και τις χρεωμένες χώρες του βιομηχανικού Βορρά.

Μια βασική ιδέα που προωθεί η CADTM -η οποία προσφέρει και την απαιτούμενη τεχνογνωσία για την υλοποίησή της- είναι ο δημόσιος λογιστικός έλεγχος (audit) του δημοσίου χρέους. Αυτό σημαίνει ότι η χώρα-οφειλέτης ανοίγει τον φάκελο του δημοσίου χρέους, ώστε να μάθουν τόσο οι πολίτες της όσο και η διεθνής κοινή γνώμη ποιοι δάνεισαν τι και για ποιο σκοπό, πού πήγαν στην πραγματικότητα τα κονδύλια αυτά, τι συμβάσεις υπεγράφησαν, ποιοι ωφελήθηκαν από αυτές, αν υπήρξαν σκανδαλώδεις διαδικασίες κ.λπ. Στο έδαφος αυτής της έρευνας, θα γίνει δυνατό να τεκμηριωθεί ποιο τμήμα του χρέους πήγε όντως σε αναγκαίες αναπτυξιακές προσπάθειες και συνεπώς πρέπει να εξυπηρετηθεί, και ποιο ήταν, κατά τη διεθνή νομική ορολογία, «απεχθές χρέος» (odious debt), το οποίο έχει βάσιμους λόγους να μην αναγνωρίσει και να μην αποπληρώσει ο λαός της χώρας.

Μήπως θα έπρεπε η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου -είτε μόνη της είτε σε συνεργασία με άλλες περιφερειακές χώρες όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία ή και η Ισπανία- να προχωρήσει και αυτή σε δημόσιο λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους από ανεξάρτητη επιτροπή διεθνούς κύρους, υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας; Δεν είναι καιρός να ανοίξουμε τους φακέλους των εξοπλιστικών δαπανών, των C4I και της Siemens, των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και του κεκλιμένου «Παπανικολή» ή ακόμη των δημοσίων έργων και των πολεμικών αποζημιώσεων; Δεν είναι καιρός να συγκροτήσουν και τα έθνη-οφειλέτες τη δική τους «τρόικα», που θα ελέγξει τους πιστωτές και τους ελεγκτές τους;

http://news.kathimer.../11/2010_424147

Link to post
Share on other sites

Συνήθως δεν διαβάζω στην Ελευθεροτυπία την στήλη του και πατριώτη μου και πάλαι ποτέ φίλου μου Ανδρέα Ρουμελιώτη. Τον βαριέμαι.

Σήμερα το πρωί, στον καφέ, δεν είχα χτεσινή εφημερίδα για να αποτελειώσω και έτσι διάβασα την στήλη του στην Ελευθεροτυπία της Τρίτης.

Είναι από τα κείμενα αυτά που σε κάνουν να ελπίζεις

Αξίζει τον κόπο

ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ

Φαντάσου την πόλη

ΜΑΥΡΙΣΕ η ψυχή μου στις εκλογές. Πήγα στη Χαλκίδα που αγαπάω να ψηφίσω δύο φορές. Κι έπρεπε να επιλέξω ανάμεσα στο τίποτα και στο μηδέν.

ΚΑΝΕΝΑ όραμα, καμιά φαντασία, κανένα όνειρο. Απατηλό, έστω... Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι που ζουν ή πηγαινοέρχονται στην πόλη έχουν αποστασιοποιηθεί, κρατάνε αποστάσεις ασφαλείας από τους τοπικούς παράγοντες και τους κουμανταδόρους. Τα ψηφοδέλτια ήταν πολύ πιο φτωχά από κάθε άλλη φορά.

ΚΙ ΟΜΩΣ η πόλη όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, η πατρίδα του Αριστοτέλη και του Σκαρίμπα είναι ονειρική. Θα 'ταν πλούσια πολύ. Αν, βεβαίως, την είχαν οι Ιταλοί... Εστω οι Ισπανοί. Και οι Γάλλοι δεκτοί! Το Μόντε Κάρλο, το Σαν Ρέμο, το Σαν Σεμπαστιάν, το Σεν Τροπέ υστερούν μπροστά της. Θα 'πρεπε να τρώνε τη σκόνη της. Ομως στο ωραιότερο και κοντινότερο επίνειο της πρωτεύουσας κυριαρχεί μια επαρχιώτικη ψυχολογία. Λες και ζούμε στο Κιλκίς...

ΤΡΕΛΑ! Αυτό έχει εν αφθονία να χαρίσει, με το αζημίωτο, η πανάρχαια πόλη του Ευρίπου. Τα τρελά νερά της! Το μαγικό της το ποτάμι που παραβαίνει κάθε κανόνα και -ναι!- γυρίζει πίσω. Τις δίνες του, την ορμή του, τις δαντελωτές ακτές του, τις γυριστές του, την ψυχή του. Κι όμως την καταστρέψανε την πόλη. Ρίξανε τα υπέροχα τείχη της που 'ταν μεγαλύτερα κι από της Ρόδου. Προσπάθησαν να την αποτελειώσουν στη χούντα και στη μεταπολίτευση γκρεμίζοντας τα νεοκλασικά κτίρια. Χτίζοντας άναρχα απαίσιες πολυκατοικίες, καραγκιοζομπερντέδες.

ΕΙΧΑ ένα σφίξιμο και μια μελαγχολία σ' αυτές τις εκλογές. Εβλεπα αραχτούς τους πιτσιρικάδες να φραπεδιάζονται στις καφετέριες και να απέχουν επιδεικτικά και έλεγα: «Δεν μπορεί... κάπου ανάμεσά τους πρέπει να κρύβονται φωτισμένα μυαλά! Τόσα παιδιά σπουδάζουν, κάνουν μάστερ στο εξωτερικό, ντοκτορά»!

ΚΑΙ, ω του θαύματος, εμφανίστηκαν το περασμένο Σάββατο, ξαφνικά, κάτι απίστευτα πιτσιρίκια, εμπνευσμένα, ομορφωμένα, ευφάνταστα, μελετημένα, άρτια οργανωμένα, έτσι από το πουθενά. Οργάνωσαν μια απίθανη έκθεση στην παραλία με τίτλο «Φαντάσου την πόλη».

ΜΙΑ μη κερδοσκοπική εθελοντική ομάδα ονόματι «Imagine the city» (www.imaginethecity.gr) συγκέντρωσε και παρουσίασε 28 (μετα)πτυχιακές εργασίες, μελέτες, μακέτες, τρισδιάστατα σχέδια νέων αρχιτεκτόνων και εικαστικών, που φιλοδοξούν να μεταμορφώσουν, να κάνουν βιώσιμη, όμορφη και πλούσια την πόλη.

«Η ΠΟΛΗ είναι αυτό που είναι, γιατί οι πολίτες μας είναι αυτοί που είναι». Χρησιμοποίησαν την πιο προσγειωτική ρήση του Πλάτωνα για να αντιτείνουν μ' εκείνη του Τζον Λένον: «Μπορείς να πεις ότι είμαι ονειροπόλος, αλλά δεν είμαι ο μόνος»...

ΕΤΡΙΒΑ τα ματάκια μου! Χαμογέλασε το χειλάκι μου. Για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια ένιωσα αισιόδοξος. Σχεδίασαν ένα ολοκληρωμένο δίκτυο αρχιτεκτονικών παρεμβάσεων, ποδηλατόδρομων, πεζοδρομήσεων και περιπάτου στο ιστορικό κέντρο της Χαλκίδας. Πρότειναν κινηματογράφο μέσα στη θάλασσα! Ονειρική ξενοδοχειακή μονάδα με πισίνα στην ιχθυόσκαλα. Παρουσίασαν πώς μπορεί να γίνει ουάου ο σιδηροδρομικός σταθμός και σούπερ ντούπερ ο σταθμός των ΚΤΕΛ• σε αντικατάσταση του σημερινού αισχίστου αίσχους.

ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ με σεβασμό στα ίχνη της μεταβυζαντινής κατοικίας. Μας πλοήγησαν στο δικό μας Γκάζι, Ψυρρή, Λαδάδικα, στους πρώην τουρκομαχαλάδες της Αγίας Παρασκευής, δηλαδή μέσα από τις εμπειρίες και τις διαφορές που διέκριναν στη Βενετιά, τη Γένοβα και τη Χίο.

ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑΝ τον μετασχηματισμό του αστικού ιστού παρουσιάζοντας 25 παραδείγματα κατοικιών στο ιστορικό κέντρο. Την ενοποίηση, αναμόρφωση και ανάδειξη του θαλάσσιου μετώπου και των δαντελωτών ακτών. Με αστικές αναπλάσεις και διαμόρφωση γραμμικού θαλάσσιου πάρκου, ελεύθερων χώρων, πλαζ, χώρων πρασίνου, πολιτιστικών υποδομών.

ΕΠΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΑΝ υπέροχα το «Πάρκο του Λαού», τη δημοτική αγορά, τις κεντρικές πλατείες. «Βύθισαν» και «ανάδυσαν» το λόφο προς το φρούριο του Καράμπαμπα. Κατέθεσαν φανταστικές προτάσεις για την αξιοποίηση της αρχαίας Αρέθουσας και των εγκαταλειμμένων χώρων βιομηχανικής αρχαιολογίας, για το πρώην σαπουνοποιείο Γεωργιάδη, απ' όπου ξεκινάει η υπόγεια πόλη για το Δάρινγκ, για το Μακαρονοποιείο, για...

ΤΟΥΣ είπα: Συνεχίστε και θα δημιουργηθεί ένα ρεύμα που θα σας ξεπεράσει. Η πόλη θα βρει τον τρόπο να αξιοποιήσει τη μεγάλη ευκαιρία που της δίνετε για ν' αλλάξει.

Σ' ΑΥΤΗ την έκθεση όλοι χαμογελούσαν. Μπορείς να φανταστείς το γιατί

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=30/11/2010&s=edw-radio-e

Link to post
Share on other sites

Απορώ ρε γαμώτο μου ,

πότε όλα αυτα θα γίνουν πράξη????

Ευχομαι να είναι πολύ σύντομα,

ας προφυλάξουμε τα παιδια μας ,

είναι η μόνη μας ελπίδα.

Link to post
Share on other sites

Ασφαλισμένος απείλησε να κάψει ζωντανή υπάλληλο

Ασφαλισμένος του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών απείλησε το πρωί της Πέμπτης να κάψει ζωντανή υπάλληλο του Οργανισμού μέσα στο γραφείο της στην οδό Τσίλερ 50 στα Πατήσια.

Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα ο 65χρονος ασφαλισμένος πριν απο 15 μέρες είχε καταθέσει τα δικαιολογητικά του για να πάρει σύνταξη και κάθε ημέρα πήγαινε στο συγκεκριμένο παράρτημα για να ρωτήσει τους υπαλλήλους για την εξέλιξη της υπόθεσης.

Ετσι έκανε και σήμερα το πρωί. Ξαφνικά, όπως αναφέρει ο αυτόπτης μάρτυρας, πέρασε απο το γκισέ, περιέλουσε την υπάλληλο και τον εαυτό του με εύφλεκτο υγρό (πιθανότατα βενζίνη), την έδεσε με σύρμα στη καρέκλα, έβγαλε έναν αναπτήρα και απειλούσε να την κάψει να αυτοπυρποληθεί.

Τελικά με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων ο ασφαλισμένος δεν προχώρησε στην απειλή του. Λίγα λεπτά αργότερα στο σημείο έφτασαν αστυνομικοί οι οποίοι αρχικά σχημάτισαν την εντύπωση πως ο ασφαλισμένος σκόπευε να αυτοπυρποληθεί καθώς είχε έντονη την οσμή απο την βενζίνη. Λίγο αργότερα η υπάλληλος μεταφέρθη στο νοσοκομείο σε κατάσταση σοκ ενώ ο ασφαλισμένος συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Πατησίων.

Link to post
Share on other sites

Το πετρέλαιο θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα… Το σκηνικό με την φιλολογία για την ύπαρξη αμύθητου ορυκτού πλούτου στο υπέδαφος της χώρας θυμίζει λαϊκό ρομάντζο. Το καταχρεωμένο έθνος ελπίζει στο θαύμα που θα το σώσει από το άχθος της περικοπής των επιδομάτων και τον εξοβελισμό των πελατειακών σχέσεων.

Σαν μια χρεοκοπημένη οικογένεια που αντί να αναδιαρθρώσει περιουσιακά στοιχεία, να στρωθούν στις σπουδές οι μικρότεροι και στη δουλειά οι μεγαλύτεροι, για να ορίσουν το μέλλον, ελπίζουν σε κάποια αβέβαιη κληρονομιά.

Κατά την ταπεινή γνώμη και με βάση το αξιακό μου σύμπαν οι κληρονομιές βλάπτουν τους ανθρώπους που δεν είναι ώριμοι να τις διαχειριστούν, ενώ λίγο ωφελούν αυτούς που είναι...

Χώρες όπως οι μεγάλες πετρελαιοπαραγωγοί της αραβικής χερσονήσου φημίζονται για τον πλούτο τους και όπου κάθε παιδί που γεννιέται δικαιούται επίδομα διαβίωσης μέχρι το θάνατό του, μόλις στερέψει το πετρέλαιο κινδυνεύουν να επιστρέψουν στο προβιομηχανικό μεσαίωνα. Εκτός φυσικά από μερικές χιλιάδες οικογένειες που θα μεταναστεύσουν στις χώρες όπου φυλάνε τα χρήματα από το μαύρο χρυσό. Ο πλούτος μιας κοινωνίας βασίζεται πρωτίστως στο πολιτιστικό και πολιτικό επίπεδο των σχέσεων που την συναρμολογούν. Σε αυτές τις σχέσεις μπορεί να στηριχτεί η αποτελεσματική ή όχι οικονομία της... Η ανακάλυψη π.χ. ενός κοιτάσματος πετρελαίου αξίας 500 δισ. ευρώ κάπου στην Ελλάδα το πιθανότερο είναι να οδηγήσει σε ένα ακόμη μεγαλύτερο χρέος. Πιθανό είναι επίσης να οδηγήσει σε μια μετάλλαξη του πολιτικού καθεστώτος όπου τον πρώτο λόγο θα έχει μια πολιτικοοικονομική μαφία που θα διαχειρίζεται το νέο φυσικό πόρο. Υπάρχει πετρέλαιο;... Το γεγονός ότι κάπου υπάρχει μια τρύπα που βγάζει αέριο ή ξεβράζει πίσσα δεν σημαίνει τίποτα. Θεωρητικά πετρέλαιο μπορεί να υπάρχει παντού. Αυτό που έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση όμως είναι να υπάρχουν κοιτάσματα που είναι εκμεταλλεύσιμα.

Όπερ, που το κόστος εξόρυξης και διύλισης είναι επαρκώς μικρότερο από την τιμή που πουλιέται το προϊόν στις διεθνείς αγορές. Αυτό που έχουμε μέχρι στιγμής είναι θεωρητικές υποθέσεις ακαδημαϊκών με βάση την ευρύτερη γεωλογική μορφολογία του υπεδάφους της περιοχής. Οι κίνδυνοι του πετρελαίου... Αλλά ακόμη και αν βρεθεί πετρέλαιο στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και ματαίως κάποιοι βλέπουν εαυτούς να εξελίσσονται σε τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας... Ελλοχεύουν κίνδυνοι όπως:

α) Να καταστρέψουμε τον πολυτιμότερο πόρο που διαθέτει μια κοινωνία. Ωθώντας τον σε μια πλήρη παρασιτική αντίληψη της ζωής, όπως το έχουμε ήδη καταφέρει εν μέρει με τις εκτεταμένες αργομισθίες.

β) Να καταστρέψουμε τον δεύτερο πολυτιμότερο πόρο που είναι το φυσικό περιβάλλον και οι ελληνικές θάλασσες. Ο τουρισμός συμβάλει κατά 18% στο ελληνικό ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει περί τα 40 δισ. το χρόνο. Υποθέστε ότι στην προσπάθεια να εξορύξουμε κάποιο κοίτασμα 50 ή 100 δισ. εφάπαξ κάνουμε το Αιγαίο κόλπο του Μεξικό. Τι απώλειες θα έχουμε τα επόμενα 20 χρόνια;

γ) Σε χώρα με αυξημένο πελατειακό σύστημα και διαπλοκή οικονομικών συμφερόντων με το κράτος, η παρουσία ενός ισχυρού φυσικού πόρου θα γιγαντώσει αυτή τη σχέση σε επίπεδα ρωσικής κλεπτοκρατίας.

δ) Η δίψα για λύση μέσω του πετρελαίου μπορεί να οδηγήσει σε λογικές συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο και να περιπλέξουν τις χρόνιες διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας...

ε) Η παρουσία κοιτασμάτων πετρελαίου θα αυξήσει την επιθυμία για επιρροή και παρεμβάσεις από τις παγκόσμιες πολιτικές και επιχειρηματικές δυνάμεις... Η ιστορία δείχνει οτι οι Έλληνες σφαζόμαστε εύκολα μεταξύ μας για χάρη ξένων προστατών...

Μόρφωση και εργασία...

Ο δρόμος της εξόδου από τη δημοσιονομική και την κρίση του κοινωνικού και οικονομικού μοντέλου της Ελλάδας πρέπει να αναζητηθεί προς την κατεύθυνση των ανεπτυγμένων δημοκρατικών κοινωνιών, όπου οι βασικές παράμετροι δημιουργίας πλούτου και υψηλού βιοτικού επιπέδου είναι η μόρφωση και η παραγωγική εργασία. Ευτυχώς...

Ανακοινώθηκε η επιτέλους σύσταση του φορέα που θα διοργανώσει τις έρευνες για πετρέλαια στην ελληνική επικράτεια...

Κατ’ αρχάς η σύσταση ενός κρατικού φορέα με βάση την προηγούμενη ελληνική εμπειρία, πέρα από κάποιους διορισμούς και κονδύλια, το μόνο που εγγυάται είναι ακόμη και αν υπάρχει ένας ωκεανός από πετρέλαιο να μείνει θαμμένο εκεί...

http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=1097395

Πηγή:www.capital.gr

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern.

Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει: «Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις ?, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις ?. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.

Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

===========================================================

Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000 ?. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 ? λιγότερα από σένα.

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις ? που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β/ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.

Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α/ Παγκόσμιο Πόλεμο.

β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ/ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !

Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε μ

Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !

Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !

Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !

Link to post
Share on other sites

Κολάει με τα γραπτα του Walτer Wuellenweber

και του Γεώργιου Π. Ψωμά που διαβασα παραπάνω.

Ο Gerhard από την Γερμανία, ο Mario από την Ιταλία, ο Johan από την Ολλανδία και ο Franchua από την Γαλλία, ευχαριστούν από καρδιάς όλους εμάς τους Έλληνες, για την προτίμηση που δείχνουμε στα Εθνικά τους Προϊόντα. Και κατά επέκταση στην διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους. Και σαν επιβράβευση μας συμβουλεύουν να πουλήσουμε τον Παρθενώνα και τα Νησιά μας, σπρώχνοντάς μας στο Δ.Ν.Τ., για να λύσουμε τα οικονομικά μας προβλήματα. Αντίθετα Ο Νίκος από την Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος από τις Σέρρες, ο Γαμπρός μας ο Γιάννης, ο φίλος μας ο Χρίστος, ο γιός μας ο Θοδωρής, ακόμα και εμείς οι ίδιοι, βγαίνουμε στην ανεργία για τον ίδιο ακριβώς λόγο. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΞΕΝΑ SUPER MARKET, LIDL,GAREFOUR,ALDI,DIA κλπ.

Φανταστείτε πόσα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια ευρώ ακόμα, πηγαίνουν κάθε χρόνο στον Gerhard, στον Mario, στον Johan και στον Franchua γιατί ή από άγνοια ή από ωχαδερφισμό, δεν αγοράζουμε ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ. Και μιλάμε για απλά πράγματα καθημερινά, όπως γάλα τυρί, κασέρι, γιαούρτι, σαπούνι ποτά μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες, παγωτά μπισκότα, οδοντόκρεμες και πολλά άλλα.

Τόσο απλά……

Φανταστείτε ότι αν όλοι οι Έλληνες αγοράζουν μόνο Ελληνικά ζυμαρικά και η βιομηχανία Μέλισσα, για παράδειγμα, λόγο αυξημένης ζήτησης θα πρέπει να διπλασιάσει την παραγωγή της. Σίγουρα θα χρειαστεί περισσότερους εργάτες, υπαλλήλους, αποθηκάριους, οδηγούς, περισσότερους μηχανικούς, ίσως χημικούς, σίγουρα περισσότερο σιτάρι ( αγρότες) .Πάντως σίγουρα κάποιους παραπάνω υπαλλήλους θα πρέπει να προσλάβει.

Φανταστείτε λέει σε αυτούς, τους νεοπροσλαμβανόμενους, να είναι το παιδί σας που ψάχνει για δουλειά. Η ακόμα και εσείς οι ίδιοι. Και όλα αυτά επειδή αγοράζατε μακαρόνια ΜΙΣΚΟ ή ΜΕΛΙΣΣΑ και όχι BARILLA-LIDL-CAREFOUR κλπ.

ΤΥΧΑΙΟ????? ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!!!!

Στο τέλος τέλος ας το δούμε εγωιστικά.

Τρώει ο Ιταλός μακαρόνια ΜΕΛΙΣΣΑ?

Πίνει καφέ Λουμίδη?

Πίνει ο Γερμανός μπύρα MYTHOS?

Τρώει λουκάνικα Τζουμαγιάς?

Πίνει ο Ολλανδός γάλα ΜΕΒΓΑΛ?

Τρώει κασέρι Τρικαλινό?

Πίνει ο Γάλλος Ελληνικό κρασί ή τσίπουρο?

Γιατί να παίρνουμε εμείς τα δικά τους προϊόντα? Για να μειώνουμε την ανεργία τους? Μπορεί τα ξένα μερικές φορές να είναι φθηνότερα, τα χρήματα όμως ξαναγυρνάνε σε εμάς διπλά ή τρίδιπλα, ειδικά τα δύσκολα χρόνια που έρχονται λόγω Δ.Ν.Τ.

Επειδή οι Πολιτικοί μας δεν θέλουν αλλά και δεν μπορούν λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μποϋκοτάρουν τα ξένα προϊόντα, ας κάνουμε εμείς μόνοι μας μια προσπάθεια α να αλλάξουμε αγοραστικές συνήθειες.

Ειδικότερα τώρα τις Γιορτές ας κάνουμε την αρχή ΠΡΟΤΙΜΑΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ SUPER MARKET.Τα ελληνικά προϊόντα τα αναγνωρίζουμε από τα τρία πρώτα νούμερα στο barcode που είναι <span>520.</span>

Αντί παγωτά Algida ή Haagen Dazs, προτιμήστε ΕΒΓΑ-ΔΕΛΤΑ-ΚΡΙ ΚΡΙ κλπ.

Αντί προσούτο και σαλάμια LIDL κλπ. προτιμήστε Creta Farm,ΝΙΚΑΣ,ΥΦΑΝΤΗ κα.

Αντί μπύρες CARLSBERK,BUD,STELLA ARTOIS, προτιμήστε Mythos Βεργίνα,FIX,ALFA.

Αντί NOUTELA, Merenta.

Αντί γάλατα ΝΟΥΝΟΥ, Βερόπουλου,LIDL,προτιμήστε ΑΓΝΟ-ΜΕΒΓΑΛ,ΟΛΥΜΠΟΣ και πολλά άλλα.

Αντί Ουίσκι , Βότκα, πάρτε Κονιάκ Τσίπουρο Ούζο και Ελληνικά Κρασιά.

Αντί σόδα Tuborg, Perieer, Evian πάρτε Σουρωτή, Δουμπιά ,Ξινό Νερό κλπ.

Αντί Coca Cola , Fanta , Sprite, δοκιμάστε ΕΨΑ, ΗΒΗ, ΝΙΓΡΙΤΑ, LUX.

Αντί οδοντόκρεμα Colgate Aim, υπάρχουν Kolynos, Aquafresh, Oulodent.

Αντί χαρτί Υγείας και Κουζίνας LIDL,ZEWA κλπ. πάρτε DIANNE,SOFTEX.

Αντί καθαριστικά AVA, AZAX, πάρτε Planet, Tryllet, Εύρηκα.

Έτσι όταν κάνετε την επόμενη αγορά σας, σκεφτείτε ότι ίσως να βοηθάτε μεσοπρόθεσμα την επαγγελματική εξέλιξη την δική σας ή αγαπημένων σας προσώπων.

Link to post
Share on other sites

Ο αφοπλισμός των συνδικάτων

Του Σταυρου Λυγερου

Η κρίση δανεισμού και η απειλή χρεοκοπίας αποδεικνύονται καταλύτης για τη λήψη μέτρων, που μέχρι πρότινος θα ήταν αδιανόητα. Η αλήθεια είναι ότι η κατάρρευση του κλεπτοκρατικού, σπάταλου και ανορθολογικού μοντέλου κατέστησε ζωτικά αναγκαία τη θεμελίωση ενός υγιούς και παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης. Αντ’ αυτού, όμως, στο όνομα της δημοσιονομικής προσαρμογής και της ανταγωνιστικότητας, ο κορμός των μέτρων στρέφεται εναντίον του κόσμου της εργασίας. Με άλλα λόγια, έχει ταξικό πρόσημο.

Η κυβέρνηση έχει καταφέρει να συντρίψει τις αντιστάσεις για τρεις λόγους: Πρώτον, με όπλο το δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» έπεισε ότι η πολιτική της είναι μονόδρομος. Δεύτερον, ενοχοποίησε την κοινωνία, τονίζοντας υπαρκτές παθογένειες των μικρομεσαίων στρωμάτων. Τρίτον, εκμεταλλευόμενη τον κατακερματισμό της κοινωνίας, «σαλαμοποίησε» τις αντιδράσεις. Ολα αυτά τα κατάφερε με την αμέριστη βοήθεια των ΜΜΕ.

Κάθε απεργία αντιμετωπίζεται από τους άλλους κλάδους εχθρικά, με αποτέλεσμα στους εκάστοτε απεργούς να ασκείται όχι μόνο η πίεση της εξουσίας, αλλά και των ΜΜΕ και της κοινής γνώμης. Στην πραγματικότητα, οι κινητοποιήσεις έχουν ηθικοπολιτικά κηρυχθεί αντικοινωνικές ενέργειες, ανεξαρτήτως εάν είναι δικαιολογημένες ή όχι.Ετσι όπως έχουν έλθει τα πράγματα, οι κοινωνικές ομάδες δεν διαθέτουν πια δυνατότητα άμυνας.

Οι ήττες έχουν εδραιώσει την εντύπωση ότι οι κινητοποιήσεις είναι ατελέσφορες, ότι λόγω του διεθνούς οικονομικού ελέγχου η κυβέρνηση δεν έχει περιθώριο υποχώρησης. Κατά συνέπεια, κάθε αντίσταση στην πολιτική του Μνημονίου είναι μάταιη. Το γεγονός αυτό επιτρέπει στους κυβερνώντες να λειτουργούν σαν οδοστρωτήρας.

Αποδεικνύεται ότι το Μνημόνιο δεν είναι μόνο μία δέσμη δημοσιονομικών μέτρων, αλλά ένα πρόγραμμα βίαιου μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας/κοινωνίας στη βάση των κυρίαρχων νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων. Το γεγονός ότι περιέχει και επιβεβλημένες αλλαγές, οι οποίες έπρεπε να έχουν προ πολλού εφαρμοσθεί, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα του. Στην πραγματικότητα, αποδομείται βιαίως ο εκτεταμένος «μικροϊδιοκτητικός τρόπος παραγωγής», υποβαθμίζονται και συχνά καταστρέφονται μικρομεσαία στρώματα.

Η σαρωτική επίθεση έφερε στην επιφάνεια την αδυναμία του συνδικαλιστικού κινήματος. Οι μεγαλοσυνδικαλιστές είχαν συνηθίσει να διαπραγματεύονται συμβιβασμούς, οι οποίοι επέτρεπαν στην κυβέρνηση να εφαρμόσει την πολιτική της και στους «πράσινους» συνδικαλιστές να εξασφαλίζουν ανταλλάγματα υπέρ των εργαζομένων, μέσω των οποίων αναπαρήγαγαν τη δεσπόζουσα θέση της ΠΑΣΚ/ΠΑΣΚΕ. Για τον ρόλο αυτόν, όμως, χρειαζόταν μία συνδικαλιστική γραφειοκρατία, όχι ζωντανές συνδικαλιστικές οργανώσεις στη βάση. Τώρα που η κατάσταση έχει αλλάξει ριζικά, οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες είναι σχεδόν γυμνές.

Αυτό ισχύει περισσότερο για τον χώρο της ΓΣΕΕ. Ο συνδικαλισμός στον καθαρά ιδιωτικό τομέα έχει σχεδόν καταργηθεί. Η δύναμη της ΓΣΕΕ είναι οι ομοσπονδίες στις ΔΕΚΟ. Εκεί, όμως, υπάρχει άλλο πρόβλημα. Τα συνήθως ισχυρά διαπραγματευτικά όπλα και το καθεστώς άτυπης συνδιοίκησης επέτρεψαν την απόσπαση συχνά προκλητικών προνομίων, τα οποία σε συνθήκες οξύτατης κρίσης γίνονται προκλητικότερα.

Με το επιχείρημα ότι είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, η κυβέρνηση προς το παρόν εξαίρεσε από τις περικοπές κρίσιμες ΔΕΚΟ. Προφανώς, έπαιξε ρόλο και το ότι μία μετωπική σύγκρουση με τα αντίστοιχα συνδικάτα μπορεί να παραλύσει την οικονομική/κοινωνική ζωή. Η μετωπική σύγκρουση, όμως, δεν αποτρέπεται. Η τρόικα δεν αφήνει άλλο δρόμο στην κυβέρνηση.

Υπενθυμίζουμε ότι μετά την εκλογική ήττα του 2007 ο Γιώργος Παπανδρέου επανεξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με την καθοριστική υποστήριξη της ΠΑΣΚΕ/ΠΑΣΚ. Αυτός και οι υπουργοί, που ανήκουν στο περιβάλλον του, θεωρούν τον κομματικό μηχανισμό και ειδικά τους συνδικαλιστές υπολείμματα του παρελθόντος. Αντιθέτως, θεωρούν τους εαυτούς τους εκπροσώπους της νέας πολιτικής εποχής. Μόνο όποτε έχουν ανάγκη τους συνδικαλιστές τους χρησιμοποιούν, προσφέροντας κατά κανόνα προσωπικά ανταλλάγματα. Δεν έχουν συνείδηση παράταξης και ως εκ τούτου δεν τους ενδιαφέρει η επιρροή της ΠΑΣΚ/ΠΑΣΚΕ ως πολιτικό μέγεθος.

Λόγω της φθοράς και της απαξίωσης του κομματισμού και του εργατοπατερισμού, η στάση αυτή μοιάζει σύγχρονη και προοδευτική. Στην πραγματικότητα, όμως, αποπνέει μία ολιγαρχική αντίληψη. Η έννοια πολιτικό κόμμα τείνει να υποκατασταθεί από τον «βασιλιά» και τους «αυλικούς» του.

Αντιμέτωποι με τις οργισμένες αντιδράσεις των επαγγελματικών ομάδων που εκπροσωπούν, για να επιβιώσουν οι «πράσινοι» συνδικαλιστές κατά κανόνα αυτονομούνται και συχνά συγκρούονται με την κυβέρνηση. Λόγω της δυναμικής των πραγμάτων το χάσμα ολοένα και βαθαίνει. Αυτή είναι η αιτία, που ενώ το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα, έχει πολιτικοοργανωτικά εκφυλισθεί, τα συνδικαλιστικά του δίκτυα παραμένουν σχετικά ακμαία.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος, που βοήθησε το Μαξίμου να ελέγξει καταστάσεις, έχει σε μεγάλο βαθμό «καεί». Οπως έδειξε και το πρόσφατο περιστατικό της διαπραγμάτευσης για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, στους καιρούς της κρίσης όποιος πατάει σε δύο βάρκες τελικώς πέφτει στη θάλασσα.

http://news.kathimer.../12/2010_425645<BR class=Apple-interchange-newline>

Link to post
Share on other sites

Κολάει με τα γραπτα του Walτer Wuellenweber

και του Γεώργιου Π. Ψωμά που διαβασα παραπάνω.

Φίλε Κίμωνα έχω την εντύπωση ότι μόνο αυτό θα μας σώσει, ήδη άρχισαν να φαίνονται κάποια σημάδια στο εμπορικό ισοζύγιο.

Ούτε φράγκο σε όλους τους πολυεθνικούς αλητήριους.

Έχω την εντύπωση ότι πρέπει να είναι η επόμενη ηλεκτρονική κίνηση-ενημέρωση της ηλεκτρονικής μας παρέας.

Εμπάργκο σε όλους.

Μόνο ελληνικά και να δούμε ποιος θα χάσει.

Link to post
Share on other sites

Φίλε Κίμωνα έχω την εντύπωση ότι μόνο αυτό θα μας σώσει, ήδη άρχισαν να φαίνονται κάποια σημάδια στο εμπορικό ισοζύγιο.

Ούτε φράγκο σε όλους τους πολυεθνικούς αλητήριους.

Έχω την εντύπωση ότι πρέπει να είναι η επόμενη ηλεκτρονική κίνηση-ενημέρωση της ηλεκτρονικής μας παρέας.

Εμπάργκο σε όλους.

Μόνο ελληνικά και να δούμε ποιος θα χάσει.

Τι να πώ ρε Φίλε μου , δεν ξέρω , μακάρι να είναι έτσι.

Ας το διαδωσουμε , αλλα φανταζομαι πως θα πρέπει να εναρμονήσουν και τις τιμές στην Ελληνική πραγματικότητα , διότι κάπου είδα προχτές , ότι το ελληνικό γιαουρτι είναι πιο φτηνο στο εξωτερικό , οπότε ας κανουμε και κατι με του εγχωριους αλητηριους.

Πάντως ίσως να ειναι μία λύση , κοιτα όμως που γυρίσαμε.

http://www.youtube.com/watch?v=3JWWXM9zCpY

Tο τέλος δεν υπάρχει και έλεγε μπροστά στο γκισέ :

" Για το Ταμείο Ανεργείας !!! "

Link to post
Share on other sites

Επιτέλους .......

http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=95533

Επειδή τυγχάνει να τον γνωρίζουμε και να έχουμε συζητήσει πολλές φορές μας έκανε εντύπωση πως δεν αντιδρούσε στον παραλογισμό του Υπουργού και της Κυβέρνησης . Και ίσως λέω ίσως να έχουμε βάλει και εμείς ένα ελάχιστο λιθαρακί με τα μεϊλάκια που στέλναμε κατά καιρούς .

Όπως λέμε στη πιάτσα, Respect ........

Και η αντίδραση της Δημοκρατίας ...... διαγραφή από τη κοινοβουλευτική ομάδα , δημοκρατικά πράγματα ,πως το έχει πεί ο Μπους , όποιος δεν είναι μαζί μας είναι απέναντι μας . Καμία ελεύθερη βούληση και ψήφο κατά συνείδηση .

Link to post
Share on other sites

Κάτι για το μαντρί είχε πεί κι ο αείμνηστος γεφυροποιός Ε.Αβέρωφ.

Η προτίμηση στα Ελληνικά προϊόντα πρέπει να είναι το δεδομένο.

Όμως αρχίστε να σκέφτεστε τι θα κόψετε γιατί για πολλά είδη πρώτης ανάγκης στα σούπερ μάρκετ υπάρχουν μόνο εισαγόμενα.

Αν πχ θέλεις ελληνικά δημητριακά δεν θα βρείς.... οπότε πες στα παιδιά ότι τέλος τα δημητριακά , από σήμερα μόνο ψωμί. Κι αυτό δημητριακό είναι.

Εγώ αυτό κάνω αλλά.....

Μπορούμε όταν δεν έχει ελληνικό προϊόν σε κάποια κατηγορία να μην παίρνουμε τίποτα;

Link to post
Share on other sites

Ένοπλος κρατά όμηρο υπάλληλο στην εφορία Βόνιτσας

Βόνιτσα

Σε εξέλιξη βρίσκεται η ομηρία υπαλλήλου σε εφορία της Βόνιτσας το μεσημέρι της Τρίτης από έναν 47χρονο ένοπλο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο 47χρονος κάτοικος της περιοχής έχει οικονομικές εκκρεμότητες με την εφορία.

Επί τόπου έχουν σπεύσει δυνάμεις της αστυνομίας, καθώς και ειδικός διαπραγματευτής.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο 47χρονος έχει μαζί του και ένα μπιτόνι βενζίνη.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, δεν υπάρχουν άλλοι πολίτες μέσα στο υποκατάστημα της εφορίας.

Δραματική εξέλιξη είχε η υπόθεση ομηρείας ενός υπαλλήλου σε εφορία της Βόνιτσας το μεσημέρι της Τρίτης.

Ο ένοπλος πυροβόλησε αστυνομικό, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Αγρινίου. Τελικά ο υπάλληλος αφέθηκε ελεύθερος και ο δράστης συνελήφθη

http://news.in.gr/gr...?aid=1231071762

Τελικα εγινε και αυτο :(

Ποσα εχουμε να δουμε ακομα;

Μηπως θα αρχισουμε να κινδυνευουμε και εμεις απο τους φορολογουμενους/πελατες μια και μεσω πιστοποιησης θα μας τους κανουν πασα ωστε να γινουμε εμεις τα θυματα των θυματων;

Link to post
Share on other sites
Απλά απέκρυψαν φόρους...»

Άπαντες αθώοι στην υπόθεση με τα πλαστά τιμολόγια στον Πανιώνιο

Αθήνα

Αθώοι κρίθηκαν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων οι δέκα κατηγορούμενοι στην υπόθεση των εικονικών τιμολογίων της ΠΑΕ Πανιώνιος.

Το δικαστήριο κήρυξε αθώους, καθώς έκρινε ότι δεν στοιχειοθετήθηκαν οι κατηγορίες, τον Αχιλλέα Μπέο, πρώην μεγαλοπαράγοντα τη ομάδας, τη Μαρίνα Ιακωβάκη, πρώην αντιπρόεδρο της ΠΑΕ και τη λογίστρια Βαρβάρα Κορκοβίλη.

Για τους υπόλοιπους επτά κατηγορούμενους, μεταξύ των οποίων οι πρώην δήμαρχοι της Νέας Σμύρνης Γιώργος Σιότροπος και Γιώργος Κουτελάκης, καθώς και πρώην δημοτικοί σύμβουλοι και παράγοντες της ομάδας, το δικαστήριο μετέτρεψε τις κατηγορίες της πλαστογραφίας και της απάτης σε φορολογικές παραβάσεις, οι οποίες είναι σε βαθμό πλημμελήματος και έχουν παραγραφεί.

Στο σκεπτικό του το δικαστήριο ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι με την έκδοση εικονικών τιμολογίων δεν είχαν ίδιον όφελος και ότι με τις πράξεις τους απέκρυψαν φόρους για την ΠΑΕ.

Οι κατηγορίες αφορούσαν το διάστημα 1995 έως 2000, οπότε και σύμφωνα με τη δικογραφία η ΠΑΕ είχε εκδώσει τιμολόγια για υπηρεσίες που δεν έγιναν ποτέ, με αποτέλεσμα να προσδιορίζεται ζημιά στην ομάδα -της οποίας μεγάλος μέτοχος ήταν ο δήμος- περίπου 1,6 εκατομμυρίων ευρώ.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ

Ρε φίλε μου το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και δεν μπορώ να το πιστέψω.

Προς στιγμής νόμισα ότι ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο.

Link to post
Share on other sites

TΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ κατηργησε το δωρο Χριστουγεννων

Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα πάρουν δώρο καθώς η διοίκηση του ταμείου αποφάσισε την περικοπή του επικαλούμενη οικονομικών προβλημάτων.

Η διοίκηση του επικουρικού ταμείου είχε ζητήσει προ ολίγων ημερών την κατάργηση των επιδομάτων που αντιστοιχούν στα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, καθώς και την μείωση του μερίσματος από 10% έως 35%.Τα μέτρα που πρότεινε είναι η κατάργηση του μερίσματος Χριστουγέννων και Πάσχα, η μείωση του μερίσματος για τους νέους συνταξιούχους κατά 30%, η μείωση του κατώτερου μερίσματος κατά 35% και η μείωση του μερίσματος σε όλους τους συνταξιούχους κατά 10%.Παρά τις αντιρρήσεις της ΑΔΕΔΥ, η διοίκηση του ταμείου προχώρησε στην κατάργηση του δώρου Χριστουγέννων και ετοιμάζεται για περαιτέρω μέτρα. Η ΑΔΕΔΥ σε ανακοίνωσή της καταγγέλει τόσο τη διοίκηση όσο και την κυβέρνηση, σημειώνοντας οτι με την τακτική της διολίσθησης επιχειρούν να περιορίσουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων και να οδηγήσουν την επικουρική ασφάλιση σε διάλυση.Το μέρισμα που χορηγεί ο μετοχικό ταμείο σε 200.000 συνταξιούχους κυμαίνεται από 96 και 240 ευρώ και είναι αντίστοιχο των εισφορών και των ετών ασφάλισης του συνταξιούχου.Παρέχεται για 14 μήνες το έτος και χορηγείται ανά τρίμηνο.Στο Μετοχικό ταμείο συμμετέχουν υποχρεωτικά όλοι οι υπάλληλοι των υπουργείων και της Βουλής, ενώ από τους υπαλλήλους των Ν.Π.Δ.Δ. μετέχουν μόνο, όσοι με ειδικές διατάξεις έχουν υπαχθεί στην ασφάλισή του. Επίσης μετέχει το προσωπικό, διοικητικό και στρατιωτικό, του Πυροσβεστικού Σώματος καθώς και το πολιτικό προσωπικό της ΕΛ.ΑΣ. και οι αστυνομικοί που έχουν υπαχθεί στα ασφαλιστικά ταμεία της πρώην Αστυνομίας Πόλεων.

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=57126&catid=13&la=1

Link to post
Share on other sites

Και μη ρωτάς για τα μωρά

Του Ευγένιου Αρανίτση

Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων!

Τον έβδομο χρόνο της ηγεμονίας του Αυγούστου, με τη λήξη των εμφυλίων πολέμων, γεγονός σημαδιακό, γεννήθηκε στην Παλαιστίνη ένας προφήτης, ονόματι Εμμανουήλ, που τον φώναζαν «ο Ιησούς» και που δίδασκε ότι ο ήλιος είναι γαλάζιος και σκοτεινός κι ότι, αν μπορούσαμε να τον κοιτάξουμε, θα το διαπιστώναμε αμέσως. Μπορούσαμε, όμως; Πρώτο θαύμα λοιπόν -και δη μέγιστο! Ετσι ξεχώριζε απ' τους συναδέλφους του, οι οποίοι όχι μόνον δεν θαυματουργούσαν αλλά επέμεναν να μακρηγορούν υπέρ των ηθικών αρχών που θα επιβάλλονταν, λέει, με το μαστίγιο, την Ογδοη Μέρα. Πέρα από «θα» και «θα», δεν κατάφερναν να σκεφτούν κάτι έξυπνο. Υπήρχαν πάμπολλοι προφήτες εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι αδυνατισμένοι απ' τη νηστεία και με τα γένια και τα μαλλιά τους γεμάτα πεινασμένους ψύλλους. Ηταν βλοσυροί και πείσμονες, ενώ ζούσαν στην ύπαιθρο τρώγοντας χουρμάδες, ωμά λάχανα και προσφορές των πιστών. Κήρυσσαν δικές τους ερμηνείες του Μωσαϊκού Νόμου, όλες σωστές, και υποδαύλιζαν την επανάσταση εναντίον της Ρώμης με στόχο τη θρησκευτική και διοικητική ανεξαρτησία του ιουδαϊκού κράτους. Ετρεφαν μίσος για το κράτος και ανυπομονούσαν να το δουν ανεξάρτητο, διότι νόμιζαν ότι αυτό θα σήμαινε την καταστροφή του. Ηταν φυσικό να περιφρονούν τα είδωλα και τις πάσης φύσεως αναπαραστάσεις.

Ο Ιησούς, αντίθετα, διέδιδε το μήνυμα ότι ο κόσμος ήταν ήδη μια αναπαράσταση των ιδεών του Θεού, τον οποίο αναγνώριζε σαν πατέρα του. Δίδασκε ότι όλες οι αντιφάσεις είναι πλαστές κι ότι δεν πρέπει να αναθρέφουμε τα παιδιά αλλά να τα τραγουδάμε σαν μελωδίες, όπως κάνουν οι Τσιγγάνοι. Υποστήριζε ότι άξιζε να ζούμε προκλητικά και πως τίποτα δεν ήταν πιο προκλητικό απ' το να μην βλάπτεις κανέναν. Ο ίδιος άλλωστε κατέληξε δεμένος σ' έναν σταυρό από ξύλο κέδρου, με τους Ρωμαίους γύρω του να σφυρίζουν κλέφτικα. Χάρη στην απέραντη στοργή του για το ακροατήριο, μιλούσε σε μια γλώσσα που οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν, και άρα δεν στεναχωριόνταν, πράγμα που πετύχαινε χρησιμοποιώντας κρυπτικές αλληγορίες και παραβολές. Η πίστη -διαβεβαίωνε- είναι μια περιπλάνηση όπου η χειρότερη διαδρομή αποτελεί, συνάμα, την καλύτερη. Και όταν ένα αγοράκι τον πλησίασε για να του προσφέρει μια κούπα με νερό, έβγαλε σαν διά μαγείας απ' το μανίκι του τρία γαρίφαλα, του τα έδωσε και του είπε:

«Πάρε, Ιωνάθαν. Σε διορίζω εκπρόσωπό μου στη Σύγκλητο.»

«Σε ποια Σύγκλητο, Ραβί;»

«Σε όποιαν διαλέξεις εσύ. Αρκεί να με ειδοποιήσεις μία βδομάδα πριν». Σ' έναν γέρο που παραπονέθηκε ότι δυσκολευόταν να κοιμηθεί είχε πει: «Να ξέρεις ότι εμφανίζομαι στους αδελφούς μου με τρεις μορφές, όσες και οι αιτίες της αϋπνίας· δηλαδή το κρασί, τα χρέη και οι τύψεις». Το ίδιο είπε σ' έναν γέρο που δυσκολευόταν να καταπιεί.

Σ' έναν ρωμαίο λιποτάκτη έδωσε την εντολή: «Μην αγαπάς τον πλησίον αλλά πλησίασε τον αγαπώντα». Τον παρότρυνε μάλιστα να μην πλησιάσει απότομα αλλά σιγά σιγά, ώστε ο άλλος να ξαφνιαστεί.

«Και μετά, Κύριε;»

«Μ ετά, βλέποντας και κάνοντας...» Συμβούλευε τους αρρώστους να διώχνουν τα κακά πνεύματα μιμούμενοι ήχους ποδοβολητού γυναικών και φυσώντας μέσα σε μεγάλα κοχύλια, όλ' αυτά εν ώρα κοινής ησυχίας. Τους συμβούλευε ακόμη να δείχνουν ανοχή προς τον άκαμπτο ρεαλισμό των διαταγμάτων που εξέδιδαν οι Φαρισαίοι, αλλά να πολεμούν το καθετί που υπονόμευε την ιδιοκτησία, μια και, χωρίς ιδιοκτησία, δεν θα υπήρχαν ακτήμονες για να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών. Τόνιζε ότι ο παράδεισος είναι αυτό που οι εγγράμματοι αποκαλούσαν υπερσυντέλικο. Περιέγραφε επίσης τη φτώχεια σαν ένα θέατρο όπου πρωταγωνιστεί το κοινό, ενώ οι ηθοποιοί παρακολουθούν και πλουτίζουν την εμπειρία τους. Συμφωνούσε ότι ο ίσκιος και η δροσιά είναι φίλοι του ανθρώπου, αλλά συμπλήρωνε ότι σπανίως αποδεικνύονταν φερέγγυοι. Τέλος, προφήτευσε ότι, την ημέρα της στέψης του, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός θα διάλεγε το μάρμαρο για τον τάφο του.

Κατά τις φήμες, ο Ιησούς είχε γεννηθεί σ' έναν στάβλο από την ανύπαντρη δούλα κάποιου Ρωμαίου που ονομαζόταν Σέξτος Λυκύων, η οποία είχε μείνει έγκυος κρυφά. Το βρέφος δόθηκε στη γυναίκα ενός μαραγκού που δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά κι αυτή το ανέθρεψε με τρυφερότητα και κάνοντας οικονομία, γιατί ήθελε να δει, εν καιρώ, τον γιο της νομομαθή. Αν και αναλφάβητη, τον μύησε στη γεωμετρία των αρχαίων Ελλήνων λύνοντας ασκήσεις επάνω στο δέρμα του με τα χάδια της που έμοιαζαν με διαβήτες, το δε Σάββατο του διηγούνταν θρύλους -για παράδειγμα ότι η ίδια καταγόταν από τον βασιλέα Δαβίδ κι ότι ο θετός πατέρας και σύζυγός της είχε τάχα εφεύρει μια καρέκλα που έκλεινε, οπότε μπορούσες να την πάρεις μαζί σου, αν και όχι στη μετά θάνατον ζωή. Λένε επιπλέον ότι, μόλις άκουσε αυτόν τον κομπασμό, το νήπιο, που ήταν μόλις έξι μηνών, μίλησε με τη φωνή ενός ενήλικου και είπε στη μάνα:

«Και στα δικά μας!»

Εγιναν κι άλλα θαύματα, κυριολεκτικά αμέτρητα, όπως όταν ο μικρός σχεδίασε ένα σπουργίτι πάνω στην άμμο και, κατόπιν, το φύσηξε ώστε όλοι να δουν ότι το πουλί όχι μόνον δεν εμψυχώθηκε πετώντας μακριά αλλά το σκίτσο ήταν και ιδιαίτερα άτεχνο. Ακαριαία διαδόθηκε ότι ένα αγοράκι πέντε ετών ήξερε να ζωγραφίζει πουλιά, γεγονός πρωτοφανές. Στα 12, όταν πήγε με τους γονείς του στην Ιερουσαλήμ για το Πάσχα, τρύπωσε στον Ναό κι έπιασε συζήτηση με τους γέρους που ήταν συγκεντρωμένοι εκεί σχετικά με το ρωμαϊκό Δίκαιο. Οι γέροι φλυαρούσαν προσέχοντας να μη θίγουν ορισμένα λεπτά σημεία, παρ' όλο που εντρυφούσαν σε παραπλήσια σημεία μονομερώς. Αποσιωπούσαν και συνάμα υπογράμμιζαν, παρέβλεπαν λογικές αντιξοότητες της ερμηνείας και ταυτοχρόνως υπηρετούσαν τη σχολαστικότητα ξεφυλλίζοντας κιτρινισμένους πάπυρους και βήχοντας. Ο Ιησούς τους είπε μια κι έξω τη γνώμη του για τα συστήματα δικαίου και κατέληξε:

«Ερωτήσεις;»

Αλλά τι ερωτήσεις να περιμένεις από τόσο οξυδερκείς ανθρώπους;

Μεγαλώνοντας, ο Ιησούς διάλεξε μερικούς από κείνους που τον ακολουθούσαν και τους έχρισε μαθητές του, ενώ έδιωξε τους υπόλοιπους με το πρόσχημα ότι, στον τέλειο άνθρωπο, ταιριάζει να είναι μονίμως απογοητευμένος κι ότι ευτυχώς η επιλογή των εκλεκτών ήταν ένα παιγνίδι όπου η εξαίρεση συνιστούσε τον κανόνα. Πρόσθεσε:

«Αμήν». Επειτα οδήγησε την ομάδα στις κοντινές πόλεις, κηρύσσοντας τον λόγο του Πατέρα του και θαυματουργώντας. Του άρεσε να θυμώνει, να τρώει σύκα και να ιππεύει ένα γαϊδουράκι, χώρια που τάιζε τους λεπρούς, οι οποίοι σχημάτιζαν ουρές, σε συσσίτια με τηγανητό ψάρι. Γέμιζε ο ίδιος το πιάτο λέγοντας:

«Η αγάπη, αδελφέ μου, είναι ένα ψάρι μέσα στη λίμνη του ματιού του μέλλοντος... Ο επόμενος». Και στον επόμενο έλεγε: «Η αγάπη, αδελφέ μου, είναι ένα ψάρι κ.λπ. κ.λπ... Ο επόμενος». Καλώς ή κακώς, η μονότονη επανάληψη είχε την ίδια μυστηριακή επιρροή με το αλληλούια κι έτσι ενθάρρυνε, μέσα στον καύσωνα του μεσημεριού, μια μεθυστική νοσταλγία για τον κόσμο των πνευμάτων. Απ' την πλευρά τους, οι μαθητές έκαναν κι εκείνοι θαύματα. Ενα βράδυ, στο φως του φεγγαριού που έδυε, ο Ιάκωβος, ο γιος του Αλφαίου, έκοψε ένα τσαμπί σταφύλια από τον φράκτη ενός πλούσιου και η είδηση ταξίδεψε αστραπιαία στα πέριξ χωριά με αποτέλεσμα να μαζευτεί το πλήθος ψάλλοντας. Εκεί, βάλθηκαν όλοι να λεηλατούν τις κληματαριές. Αργότερα, όταν έφτασε η φρουρά, ο Ιησούς δικαιολόγησε τους παραβάτες με τη φράση: «Ex malo bonum... Οταν έχεις λύσει ένα αίνιγμα, τα έχεις λύσει όλα». Πάραυτα, έπνευσε ελαφρύς άνεμος και απομάκρυνε τις πυγολαμπίδες, οπότε το δρομάκι βυθίστηκε στο σκοτάδι. Ο δεισιδαίμων επικεφαλής των Ρωμαίων διέταξε τους άντρες του ν' ανάψουν πυρσούς κι έφυγαν καλπάζοντας δίχως να συλλάβουν κανέναν, παίρνοντας όμως μαζί τους μια πέτρα που έμοιαζε με το κεφάλι της Αρτέμιδος και που υποτίθεται ότι μιλούσε με ανθρώπινη φωνή σε άπταιστα λατινικά.

Ο Ιησούς συνήθιζε να διδάσκει σ' έναν πανέμορφο λόφο καλυμμένο από ελαιώνες που τα φύλλα τους θρόιζαν στον ζέφυρο ασημίζοντας. Εξηγούσε στους συγκεντρωμένους ότι όλα τα πράγματα θυμίζουν κάτι, αλλά η αλήθεια, μόνον αυτή, δεν θυμίζει τίποτα απολύτως. Και μια μέρα, καθώς πρόφερε τη λέξη «τίποτα», εμφανίστηκε στα χείλη του ένα πούπουλο περιστεριού. Τους εξηγούσε ακόμη ότι το περίσσευμα θανάτου που δεν βιώθηκε ποτέ ήταν απέραντο κι ότι αυτή ήταν η αιτία που οι άνθρωποι προτιμούσαν να βλέπουν παρά να ακούνε. Τους εξηγούσε ότι η φύση διαβάζεται από κάτω προς τα πάνω κι όχι ανάποδα, όπως νόμιζε ο Σωκράτης. Τους βοήθησε να πιστέψουν ότι η πιο πολύπλοκη εξήγηση είναι κατά κανόνα η σωστή κι ότι η λέξη «πρεσβύτερος» δεν ήταν απαραιτήτως προτιμότερη από τη λέξη «ίδωμεν».

Ωστόσο, παρά τα θαύματα, η φήμη του Ιησού δεν ξεπέρασε τα στενά όρια της περιοχής, ίσως γιατί υπήρχε ανταγωνισμός από πληθώρα προφητών ή επειδή το κήρυγμα της αγάπης ήταν προσωπικό και, άρα, ακατάλληλο να μεταφερθεί σε γραπτή μορφή σαν τα κείμενα των νόμων. Εν τω μεταξύ, κάποιος Ιούδας, που ανήκε στον στενό κύκλο του προφήτη, ενώ εργαζόταν ταυτόχρονα σαν βυρσοδέψης, ζήτησε να παρουσιαστεί στον νεοδιορισθέντα ρωμαίο επίτροπο Κωπώνιο Γράιλο, όπου συκοφάντησε τον Κύριό του λέγοντας ότι δίδασκε πως το σύμπαν είχε δημιουργηθεί με μιαν έκρηξη κι ότι ο χρόνος ήταν αυταπάτη -μια δήλωση που ισοδυναμούσε με σαφή νύξη σε βάρος του δικαιώματος veto που διατηρούσε ο Καίσαρας απέναντι στη Σύγκλητο.

«Τι είδους αυταπάτη;» ρώτησε ο Επίτροπος καθαρίζοντας ένα αχλάδι.

«Ισχυρίζεται ότι ο χρόνος είναι ο ίσκιος που ρίχνει ένα αντικείμενο όταν το φωτίζει ο θάνατος!»

«Μμ, μάλιστα...»

Ο Ιούδας πρόσθεσε πως ο Ιησούς υποστήριζε τις γυναίκες, τους λεπρούς, τους αδέσποτους σκύλους και την κατάργηση της περιτομής. Υστερα ορκίστηκε πως ο δάσκαλός του διατείνεται ότι τα πολλά λόγια είναι πλούτος κι ότι τα σώματα των Ρωμαίων αποτελούνταν, στο μεγαλύτερο μέρος τους, από νερό, σύμφωνα με την αναλογία ξηράς και θάλασσας. Κατέληξε τονίζοντας πως ο προφήτης Ιησούς δεν δεχόταν άλλες εξουσίες πλην εκείνων που πήγαζαν από το προπατορικό αμάρτημα, δηλαδή όλων, συνεπώς και αρκετών που αντετίθεντο στον Καίσαρα. Ο Κωπώνιος θορυβήθηκε μεν, αλλά δεν ανήκε στην κατηγορία των ανόητων που θα έδιναν βάση στις καταγγελίες ενός καλοθελητή χωρίς τις αναπόφευκτες επιφυλάξεις· έτσι άρχισε να προβληματίζεται σοβαρά και, προκειμένου να βρει τη γαλήνη, έχασε τον ύπνο του. Βαθμιαία, το ενδεχόμενο μιας απειλής προερχόμενης απ' την ομάδα του Γαλιλαίου εξελίχθηκε σε μαρτυρική ενόχληση, μέχρι που αποφάσισε να ξαποστείλει τον συγκεκριμένο ταραξία και να απαλλαγεί. Ο σύμβουλός του Δίβιος Βαριανός πρότεινε να δράσουν επειγόντως, δίχως να ενημερώσουν τον Καίσαρα, στέλνοντας απλώς μιαν επιστολή στον αμέσως ανώτερο, τον αντιπρόσωπο διοικητή της Συρίας Κυρήνιο, αυτόν που είχε διατάξει την περίφημη απογραφή, την οποία θα ολοκλήρωνε ο Σατουρνίνος. «Συμφωνώ» είπε ο Υπατος. «Κάλλιο ποτέ, παρά αργά».

Τα υπόλοιπα έγιναν με τη διακριτικότητα που άρμοζε στην πολιτική της Ρώμης και, τα ξημερώματα της επομένης, μια ολιγομελής φρουρά συνέλαβε τον Δάσκαλο και δύο απ' τους μαθητές του και τους ανέβασαν σ' ένα άλογο και τους τρεις με δεμένα τα μάτια. Ηταν τόσο αδύνατοι, ώστε το άλογο κάλπαζε άνετα. Στην ανάκριση, ο Κωπώνιος ρώτησε αυτοπροσώπως τον Ιησού αν θεωρούσε τον εαυτό του εχθρό του Καίσαρα κι ο Ιησούς απάντησε:

«Απολογούμαι για τη θλίψη που του προκάλεσα». Ο ρωμαίος επίτροπος, που κατάλαβε ότι είχε ενώπιόν του έναν φιλήσυχο άνθρωπο, ο οποίος ήταν άρα εξαιρετικά επικίνδυνος, του πρότεινε να δεχτεί τη μεταφορά του στην Αίγυπτο, για να λήξει το θέμα εκεί, όμως ο Ιησούς του απάντησε, ακριβώς μεταφορικά -μολονότι η μνημειώδης εκείνη απόκριση δεν καταγράφηκε. Θρυλείται πάντως ότι Κωπώνιος στράφηκε στους παριστάμενους και είπε:

«Plaudite, cives!» Επειτα σκέφτηκε, στα ελληνικά: «Μπλέξαμε άσχημα!»

Ακολούθησε η σταύρωση των τριών αθώων σε μιαν ερημιά, άνευ περιττών μαρτύρων, και μόνον ένα όρνεο είχε καθήσει πάνω σ' έναν απ' τους σταυρούς και τσιμπολογούσε τα φρύδια του Ιακώβου που, μετά απ' το επεισόδιο με τα σταφύλια, τον αποκαλούσαν «ο ληστής». Είναι εντούτοις διαπιστωμένο ότι ο Ιησούς, απ' τον Σταυρό του, λυπήθηκε τον μοναδικό Ρωμαίο που είχε μείνει φρουρός και που έπληττε θανάσιμα καθισμένος κάτω από μια συκιά, οπότε του φανέρωσε το μέλλον με πενήντα λέξεις, όσες και οι Πύλες της Μπινάχ, που σημαίνουν την «Κατανόηση» και απ' τις οποίες ο Μωυσής είχε προλάβει να διαβεί τις σαράντα εννέα:

«Ο σημερινός Επίτροπος», του είπε, «θα διοικήσει για τρία χρόνια. Κατόπιν θα αναλάβει ο Μάρκος Αμβίβουλος, επίσης για τρία χρόνια· κατόπιν ο Αννιος Ρούφος, για τρία χρόνια κι εκείνος· κατόπιν ο Βαλέριος Γράτος για έντεκα χρόνια. Υστερα θα έρθει ένας ονόματι Πόντιος Πιλάτος, αλλά εσύ θα είσαι πίσω στα παιδιά σου».

«Στη Λομβαρδία;»

«Οχι, στα δεξιά του Πατέρα Μου. Τα παιδιά σου θα πέσουν από το ξίφος των ανδρών του Αίλιου Σεϊανού, ένεκα αυθαδείας».

Τότε ο Ρωμαίος, από ευγνωμοσύνη για το δώρο του Ιησού, τον κάρφωσε με τη λόγχη και ησύχασε. Κι απ' το αίμα που έσταξε φύτρωσε μια γλισίνια.

Αυτό διασώθηκε στις αφηγήσεις ορισμένων Ιουδαίων· πολλοί ωστόσο πίστευαν ότι ο μύθος είχε διαδοθεί απ' την Αυλή του Ηρώδη Αντύπα για να πληγεί το γόητρο του συνονόματου ζηλωτή Ιούδα του Γαλιλαίου που ηγούνταν του χιλιοστού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Εξάλλου, βόλευε μια ακόμη σκόπιμη σύγχυση ανάμεσα στον Ιησού και σ' έναν ψευδοπροφήτη που είχε οδηγήσει το ένοπλο πλήθος στο όρος Γαριζείν, δήθεν για να του αποκαλύψει το σημείο όπου ήταν κρυμμένα τα μαγειρικά σκεύη των θυγατέρων του Νώε.

Γλυκά και αθόρυβα εξέπνευσε ο Ιησούς και, από κείνη την ημέρα, η χώρα βυθίστηκε στη φτώχεια.

Αυτό συνέβαλε στην εκκόλαψη μιας ιδέας για την αναπαράσταση της Γέννησης και των Παθών, στην οποία βρέθηκαν αίφνης να συμφωνούν οι πάντες πρόθυμα, οι παρατάξεις των Γραμματέων και των Φαρισαίων, ο Ηρώδης Αντύπας και η ρωμαϊκή διοίκηση, ώστε όχι μόνον να αποθαρρυνθούν οι Ζηλωτές διά του παραδειγματισμού αλλά, κυρίως, να αντιμετωπιστεί η πελώρια οικονομική δυσπραγία που είχε προκύψει ένεκα των φόρων και της παρακμής του εμπορίου. Εξηγείται άλλωστε έτσι η τεράστια προσέλευση επισκεπτών στην Ιερουσαλήμ κατά τον δέκατο ένατο χρόνο της βασιλείας του Τιβέριου, έβδομο χρόνο από την ανάληψη των καθηκόντων του Πιλάτου. Ο Πιλάτος, ένας εργατικός και γενναίος άντρας, ήρθε απ' την Καισάρεια, όπου διέμενε, και εγκαταστάθηκε στην Ιερουσαλήμ για να επιβλέψει τις προετοιμασίες αυτοπροσώπως. Προσφέρθηκε μάλιστα να υποδυθεί τον ρόλο του ρωμαίου επιτρόπου, αν και ζήτησε να διατηρήσει το δικό του όνομα για λόγους τιμής. Ασφαλώς, ήταν αυτή η ματαιόδοξη ανάμειξη, τυπικά ανάρμοστη, που του στοίχισε τη θέση του όταν, τρία χρόνια αργότερα, ο Επαρχος της Συρίας τον συνέλαβε και τον έστειλε να απολογηθεί στη Ρώμη, απ' όπου ο Καλιγούλας τον εξόρισε στη λίμνη Λουκέρνη. Εκεί απόλαυσε τον εσπερινό της ζωής προσευχόμενος και μετανοώντας. Κι όταν ο Κύριος τον φώναξε κοντά του, δεν δίστασε να αυτοκτονήσει. Γι' αυτό οι αδελφοί μας οι Αιθίοπες τον ανακήρυξαν άγιο.

Εν όψει των εορτών της αναπαράστασης, οι αρμόδιοι είχαν φέρει από τη Ρώμη έναν ηθοποιό για να υποδυθεί τον Ιησού, που εμφανίζονταν πλέον ως «Ναζωραίος» και «βασιλιάς των Ιουδαίων», για συντομία «ΙΝΒΙ» ή «GNRG», κάτι που ο Ηρώδης δεν ήθελε να ακούει ούτε γι' αστείο. Αρχισαν οι έριδες. Ενεπλάκησαν δύο αρχιερείς, νυν και πρώην, ο Καϊάφας και ο πεθερός του ο Αννας, που υποδύθηκαν επίσης τους εαυτούς τους. Χίλιοι τετρακόσιοι ρωμαίοι στρατιώτες πήραν μέρος στις εκδηλώσεις σαν κομπάρσοι, αν και αρκετοί έπαιξαν βασικούς ρόλους, όπως και οι ιουδαίοι υπήκοοι που υποδύθηκαν τους Μαθητές, τις τρεις Μαρίες και κάποιον Βαραββά, του οποίου ο ρόλος αποτελούσε προσθήκη της τελευταίας στιγμής. Επί τέσσερις μήνες, το πλήθος του κόσμου συμμετείχε αυθόρμητα φωνασκώντας και βρίζοντας, κλέβοντας και θυσιάζοντας αμνούς, πολιορκώντας τον Ναό για μια θέση στην πρώτη σειρά και απαιτώντας τα δεδουλευμένα. Οι τιμές εκτινάχθηκαν στα ύψη. Ηθοποιοί και θεατές ενώθηκαν εν ενί σώματι, καθώς είχε προαναγγείλει ο Ιησούς. Εξαντλημένοι λεγεωνάριοι προσπαθούσαν να επιβάλουν την τάξη.

«Quo vadis?»

«Εχω πρόσκληση γραμμένη με το χέρι του χιλίαρχου Βικέρνιου».

«Πέρνα».

Οι γιορτές ξεκίνησαν με τη Γέννηση, που τοποθετήθηκε συμβολικά στο τεσσαρακοστό έτος απ' την άνοδο στον θρόνο του Ηρώδη Α' του Μεγάλου, τέταρτο προς πέμπτο χρόνο της βασιλείας του Ηρώδη Αντύπα, το έτος που οι χριστιανοί θεωρούν ως το 1 μ.Χ. Τρεις πέρσες αιχμάλωτοι υποχρεώθηκαν να φορέσουν μεγαλοπρεπή άμφια και να παρελάσουν πάνω σε καμήλες μέχρι την είσοδο ενός στάβλου όπου γελάδια και γαϊδούρια είχαν δεθεί γύρω από ένα βρέφος που έκλαιγε. Θέλοντας να εμπλουτίσουν την ιστορία με τεχνάσματα που θα βοηθούσαν στην περαιτέρω αναθέρμανση της αγοράς, οι διοργανωτές είχαν επιφέρει, αυθαίρετα, τόσες αλλαγές, ώστε δεν αποφεύχθηκαν ανεκδιήγητα παρεπόμενα, φέρ' ειπείν όταν έγιναν τα αδύνατα δυνατά προς την κατεύθυνση μιας αληθοφάνειας που, λίγες μέρες αργότερα, με τη σφαγή των Νηπίων, εξέπληξε όντως τους πάντες. Ο ρωμαίος ηθοποιός που είχε τεθεί επικεφαλής του φονικού αποσπάσματος δεν κατόρθωσε να αντεπεξέλθει στη φρίκη του υπερβάλλοντος ζήλου και αντικαταστάθηκε από έναν ιουδαίο κηπουρό που το όνομά του δεν έγινε γνωστό και ο οποίος εκτελούσε τα μωρά με το κλαδευτήρι. Από κει προέρχονται οι φράσεις που ακούει κανείς σήμερα στις χώρες της Δύσης, όπως «κόπηκε στις εξετάσεις» ή «έμεινε φυτό».

Και μη ρωτάς τους χριστιανούς πόσα μωρά πήγαν χαμένα έκτοτε, διότι είναι υποχρεωμένοι να σου πουν.

Link to post
Share on other sites
  • 5 weeks later...

Ένας παλιός καθηγητής του νυν πρωθυπουργού, αναλύει.... Δείτε το....

Αυτά δεν είναι πολιτική........ είναι ουτοπικές θεωρίες.

Αυτά τα λένε οι ........ κομμουνιστές ........

Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.


×
×
  • Create New...