Jump to content
Sign in to follow this  
SOULIS

Ειδήσεις, άρθρα από τον τύπο έντυπο και ηλεκτρονικό

Recommended Posts

Πράγματι..

ο Rudyard Kipling π.χ.

http://en.wikipedia.org/wiki/Hymn_to_Liberty

ή η Ελληνική Πρεσβεία της Βιέννης

http://www.griechische-botschaft.at/main.p...mp;h3=&nid=

Θανάση μας αδίκησες και τους δύο!!! Και εντάξει αυτό ας το παραβλέψουμε...εποχή είναι....αλλά να παραβλέπουμε και την "μετάφραση" πολύ πάει...

Η εθελοτυφλία έγινε της μόδας!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Να είστε απόλυτα σίγουροι ,

πώς αν ήξερε ο Διονύσιος Σολωμός το θέμα που

θα δημιουργουσε το ποιημα του , θα το είχε κρατησει για

εκείνον , για την πάρτυ του .

Αλλα τι ψαχνω να βρω εγώ τωρα , κουβεντα για την κουβεντα να γινεται .

Ο ενας πιο πολύ κολημένος απο τον άλλο ,

αντι να κανουν κάτι για την βία , αυτοί βιάζουν συνέχεια το μυαλό μας .

Λύσαμε όλα τα μεγάλα θέματα και τωρα ασχολούμαστε με τα μικρά .

Βρε ουσττττττττττττττ , ουστττττττττττττ

ολοι σας , κοπρόσκυλα πολιτικοί , με τις λογοπλοκίες σας.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Θανάση μας αδίκησες και τους δύο!!! Και εντάξει αυτό ας το παραβλέψουμε...εποχή είναι....αλλά να παραβλέπουμε και την "μετάφραση" πολύ πάει...

Η εθελοτυφλία έγινε της μόδας!

Αμάν βρε Βούλα .. απλή "γέφυρα" έκανα..

να σαν αυτό το "εποχή είναι" .. μου θύμισε ένα άρθρο που διάβαζα..

Σκέψεις για τη δίκη του Ιησού

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ*

Επί είκοσι αιώνες διάχυτη είναι η αντίληψη ότι η δίκη του Ιησού υπήρξε κορυφαίο παράδειγμα άδικης δίκης, έτσι όπως όντως άδικη ήταν η δίκη και η καταδίκη του Σωκράτη.

Ηταν άραγε η δίκη του Ιησού μια παράνομη δίκη, όπως γενικώς πιστεύεται; Ας δούμε, κατά πρώτον, τα γεγονότα:

*Ο Ιησούς, μετά τη σύλληψή του, προσήχθη κατά πρώτον ενώπιον του Αννα που, στο απώτερο παρελθόν, είχε διατελέσει αρχιερέας, δηλαδή πρόεδρος του Συνεδρίου, το οποίο ασκούσε την εξουσία στην ημιαυτοδιοικούμενη περιοχή της Ιερουσαλήμ.

Τον είχαν διαδεχθεί αλληλοδιαδόχως οι πέντε γιοι του, τελικώς δε (από το 18 έως το 36 μ.Χ.) ο γαμπρός του Ιωσήφ μπεν Καϊάφας. Ετσι ο Αννας ήταν εθισμένος στο ν' ασκεί ο ίδιος από το παρασκήνιο την πραγματική διοικητική εξουσία. Ο Ιησούς, μετά τη σύλληψή του, ανακρίθηκε ανεπισήμως από τον Αννα, στη συνέχεια δικάστηκε από το ιουδαϊκό Συνέδριο, υπό την προεδρία του εν ενεργεία αρχιερέα Καϊάφα, και τελικώς παραπέμφθηκε στον ρωμαίο έπαρχο Πιλάτο.

*Το Συνέδριο, ως το κυρίαρχο όργανο της αυτοδιοικούμενης Ιερουσαλήμ, συνεκροτείτο από τον αρχιερέα, ως πρόεδρο, και άλλους 70 σύνεδρους (ιερείς και γραμματείς). Στη διάθεση του Συνεδρίου, και ειδικώς για τις ανάγκες του μοναδικού ναού, υπήρχε ιουδαϊκή φρουρά κάποιων χιλιάδων στρατιωτών, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν ιερείς. Η φρουρά είχε εξουσία να θανατώνει επί τόπου κάθε βλάσφημο επισκέπτη του ναού.

*Σε περίπτωση σύλληψης, το Συνέδριο είχε εξουσία να επιβάλει οποιαδήποτε άλλη ποινή, εκτός από τη θανατική. Αυτή η εξουσία, και μάλιστα δίχως προηγούμενη δίκη ενώπιον ρωμαϊκής αρχής, ανήκε απ' ευθείας και αποκλειστικά στον ρωμαίο έπαρχο που, στα χρόνια του Ιησού, ήταν ο Πιλάτος, του οποίου τη διακυβέρνηση ο Φίλων χαρακτηρίζει ως διεφθαρμένη και τρομοκρατική.

*Οπωσδήποτε όμως το Συνέδριο, προκειμένου να παραπέμψει έναν ιουδαίο κατηγορούμενο στην εξουσία του πραίτορα, έπρεπε να εκδώσει προδικαστική απόφαση, με την οποία να κρίνει ότι ήταν ένοχος και ότι η ποινή που έπρεπε να του επιβληθεί ήταν η ποινή του θανάτου. Αυτήν την προδικαστική απόφαση εξέδωσε όντως το Συνέδριο, όταν επελήφθη των κατηγοριών εναντίον του ήδη δέσμιου Ιησού, και στη συνέχεια τον παρέπεμψε στον ρωμαίο πραίτορα, ως μόνον αρμόδιο.

*Είναι βέβαιο ότι ο Ιησούς υπήρξε προκλητικός ενώπιον του Συνεδρίου, που διαμόρφωσε την πεποίθηση ότι ήταν επικίνδυνος για την ισχύουσα τάξη και, συνακόλουθα, έπρεπε να πεθάνει.

Για ποιον συγκεκριμένο λόγο;

*Η απαρχή της απάντησης πρέπει ν' αναζητηθεί στην επιταγή της Βίβλου, που αξίωνε από κάθε Ιουδαίο να επισκέπτεται τον (μοναδικό για όλους τους Ιουδαίους) ναό στην Ιερουσαλήμ, καθώς οι συναγωγές δεν ήταν ναοί. Τελικώς, αυτή η υποχρεωτική επίσκεψη κάθε Ιουδαίου είχε περιοριστεί στις ημέρες του Πάσχα με σκοπό την προσφορά στον ναό θυσίας αμνού.

Είναι βέβαιο πως ο Ιησούς μετέβη στην Ιερουσαλήμ, συνοδευόμενος από ένα μάλλον μέτριο και ήπιο πλήθος, μ' επίγνωσή του ότι αυτή η πορεία του ενείχε υψηλό ρίσκο κατάληξης στον θάνατό του. Κάτι που εκ των προτέρων είχε σιωπηρώς αποδεχθεί.

Και τούτο, σε αντίθεση προς τους μαθητές του, που αιφνιδιάστηκαν από τη σύλληψη και τη Σταύρωσή του. Τούτο επιβεβαιώνεται από την άτακτη φυγή τους. *Στόχος του Ιησού ήταν να εκκαθαρίσει τον ναό από το μίασμα των εμπόρων, κυρίως των πασχαλινών σφαγίων, κάτι που ήταν διαμετρικά αντίθετο με την ξεκάθαρη θέση του Ιησού, όπως την είχε διατυπώσει στη Σαμαρείτιδα. Δηλαδή ότι «έρχεται ώρα, ότε ούτε εν τω όρει τούτω ούτε εν Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τω πατρί (...), αλλά (...) εν πνεύματι και αληθεία· και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν· πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν» (Ιω. δ' 21-24), μέσα στον νου και στην καρδιά μας (Λουκ. ιζ' 21), ως αχειροποίητο ναό επικοινωνίας με τον Θεό (Μαρκ. ιδ' 58).

*Στο φως αυτής της πνευματικής σχέσης, που συνδέει τον άνθρωπο με τον Θεό, γίνεται αμέσως κατανοητό, γιατί, ενώ οι υμνωδίες ήταν τρέχουσα λατρευτική πρακτική, τόσο της ιουδαϊκής θρησκείας (Ψαλμ. ρμε' 1, ρμς' 1, ρμη' 1, ρμθ' 1, ρν' 1), όσο και της μεταπασχαλινής χριστιανικής κοινότητας (Λουκ. κδ' 53, Πρξ. Απ. β' 46-47, Παυλ. Εφεσ. ε' 18-19), ο Ιησούς ενσυνειδήτως απέφευγε τις ομαδικές προσευχές (Ματθ. ιδ' 23, Λουκ. θ' 18 και κβ' 39-46), τις λατρευτικές τελετουργίες, και ιδίως γιατί με βδελυγμία αποστρεφόταν τα σφάγια.

Επήγε, λοιπόν, στην Ιερουσαλήμ για να διαδηλώσει έμπρακτα την κάθετη αντίθεσή του με τον κατ' εξοχήν ειδωλολατρικό και εμπορικό τρόπο προσέγγισης του θείου μέσα στον ναό. Αυτήν την αδιαπραγμάτευτη αντίθεσή του πραγμάτωσε με τη βίαιη αποβολή από τον ναό των εμπόρων και των εμπορευμάτων τους (Ματθ. κα' 12-13). Ετσι, ο αρχιερέας διέταξε τη σύλληψη του, ως επικίνδυνου για την υπόσταση και τη λειτουργία του ναού.

*Οπωσδήποτε, ήδη πριν από τη σύλληψη του Ιησού, είχε συνέλθει το Συνέδριο, είχε συσκεφθεί και είχε διατάξει τη βίαιη προσαγωγή του σε δίκη. Σ' αυτήν την προκαταρκτική συνεδρίαση φαίνεται πως διατυπώθηκαν αντιρρήσεις από τη μειοψηφία εκείνων των συνέδρων, τους οποίους τα ευαγγελικά κείμενα εμφανίζουν ως κρυφούς οπαδούς του, όπως τον Νικόδημο και τον από Αριμαθαίας Ιωσήφ. Οι κρυφοί τούτοι οπαδοί του Ιησού ευλόγως θ' ανέφεραν «σημεία» που, ακόμη κι αν δεν αποδείκνυαν πλήρως, πάντως πιθανολογούσαν ότι ο Ιησούς ήταν ο επί αιώνες αναμενόμενος Μεσσίας, που θ' αποκαθιστούσε το ένδοξο βασίλειο του Δαυίδ. Αυτή η υπόθεση επιβεβαιώνεται από την ευαγγελική περικοπή που αναφέρει ότι, όταν δέσμιος ο Ιησούς προσήχθη στο Συνέδριο, τον ρώτησαν, αν όντως αυτός ήταν ο Μεσσίας. Ηδη, όμως, κατά την προηγηθείσα προκαταρκτική διάσκεψη του Συνεδρίου, ο αρχιερέας είχε επιστήσει την προσοχή των μελών του στη βεβαιότητα ότι, αν οι Ρωμαίοι μάθαιναν πως ο Ιησούς ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας, ασφαλώς θα προχωρούσαν σε εκτεταμένες συλλήψεις και εκτελέσεις, έτσι που, για το καλό του έθνους, να ήταν προφανές πως έπρεπε οι ίδιοι να παραδώσουν τον Ιησού και να θυσιαστεί μόνον ένας, δηλαδή ο Ιησούς, αντί του να επιπέσει η εκδικητικότητα των Ρωμαίων σ' όλον τον ιουδαϊκό λαό.

*Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο εμφανίζει τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του ιουδαϊκού Συνεδρίου ως ψευδομάρτυρες.

Ομως, αυτή, η απαξίωση δέν είναι πειστική. Οι μάρτυρες κατέθεσαν την αλήθεια, ότι δηλαδή ο Ιησούς είχε βιαιοπραγήσει.

Τα τρία συνοπτικά Ευαγγέλια απεριφράστως προσδιορίζουν ως αντικείμενο της κατά του Ιησού κατηγορίας την κάθαρση του ναού από τους εμπόρους. Ο Μάρκος αναφέρει ότι ενώπιον του ιουδαϊκού Συνεδρίου διατυπώθηκε και μια άλλη κατηγορία εναντίον του Ιησού, δηλαδή ότι αυτοεμφανίστηκε αναληθώς ως ο αναμενόμενος Μεσσίας. Στη σχετική ερώτηση του αρχιερέα ο Ιησούς φέρεται να απάντησε καταφατικά. Ομως, ο Ιησούς, έτσι όπως προσήχθη στο Συνέδριο, κάθε άλλο παρά την εικόνα του νέου βασιλέα Δαυίδ έδινε, που θ' απελευθέρωνε τον λαό από τη μισητή ρωμαϊκή κατάκτηση και θ' αποκαθιστούσε το μεγαλείο της βασιλείας του Ισραήλ. Συνακόλουθα ο αρχιερέας, μόλις άκουσε εκείνον τον ξυπόλητο να αυτοπαρουσιάζεται ως ο αναμενόμενος Μεσσίας, ευλόγως ξέσκισε τον χιτώνα του, ωρυόμενος, πως δεν είχαν ανάγκη από μάρτυρες. Η βλασφημία είχε αποτολμηθεί από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ενώπιον του Συνεδρίου, που αμέσως τον κήρυξε ένοχο θανάτου, αλλά δίχως να τον καταδικάσει, καθώς δεν είχε τέτοια εξουσία. Γι' αυτόν τον λόγο το Συνέδριο προτίμησε να παραπέμψει τον Ιησού στον Πιλάτο με την κατηγορία του επαναστάτη κατά της ρωμαϊκής κυριαρχίας.

*Εκείνος, όταν άκουσε πως ο κατηγορούμενος ήταν Γαλιλαίος, διέγνωσε ότι δεν υπαγόταν στη δική του δικαιοδοσία, αλλά του ηγεμόνα της Γαλιλαίας, δηλαδή του ελληνιστή τετράρχη Ηρώδη Αντύπα, ο οποίος, συμπτωματικά, βρισκόταν στην Ιερουσαλήμ.

Αλλ' αυτός, όταν του έφεραν τον δέσμιο Ιησού, κι αφού, χλευάζοντας, προσπάθησε μάταια ν' ανοίξει διάλογο μαζί του, τον ανέπεμψε στον Πιλάτο.

*Ο Πιλάτος είχε εξουσία να καταδικάζει αμέσως σε θάνατο καθέναν που έδινε την εικόνα επικινδύνου για τη δημόσια τάξη. Και αυτή ήταν η περίπτωση της συνοπτικής παραπομπής του Ιησού στον σταυρικό θάνατο.

Είναι βέβαιο ότι ενώπιον του Πιλάτου δέν έγινε δίκη με την οφειλόμενη σε ακροαματικές διαδικασίες εξέταση μαρτύρων και στοιχειώδεις δικονομικές εγγυήσεις. Κάτι που δέν πρέπει να εκπλήσσει, αν θυμηθούμε ότι και οι γερμανικές στρατιωτικές αρχές Κατοχής (1941-1944) έστελναν κρατουμένους στο εκτελεστικό απόσπασμα, επίσης δίχως δίκη, απλώς και μόνον ως αντίποινα.

*Δίκες, με στόχο να μη θιγούν κάποιες προσοδοφόρες ειδωλολατρικές συνήθειες, διαμετρικά αντίθετες με το πνευματικό μήνυμα του Ιησού, διεξάγονται και στη δική μας εποχή. Εχω υπ' όψιν μου την προανάκριση που, ύστερ' από ιερατική έγκληση, διεξάγει ήδη πταισματοδίκης της Πελοποννήσου εναντίον φίλου συναδέλφου της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, επειδή ο ήδη κατηγορούμενος, μαζί με συγκατηγορούμενους δημοσιογράφους, εναντιώθηκαν στην τρέχουσα πρακτική της περιφοράς κειμηλίων (ξύλο, καθώς λένε, από τον ίδιο τον Σταυρό του Ιησού...), υπό τους ήχους της επιχώριας φιλαρμονικής, με τιμητικά αγήματα ενόπλων και την ευλαβική παρουσία των τοπικών Αρχών -στον απόηχο της επιθανάτιας παράκλησης του Ιησού: «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασιν, τι ποιούσιν» (Λουκ. κγ' 34).

* Ο ΚΩΣΤΑΣ Ε. ΜΠΕΗΣ είναι ομότιμος καθηγητής της Πολιτικής Δικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κώστα..

ο συγκεκριμένος bloger αναφέρεται και χαρακτηρίζει συγκεκριμένο άτομο..

Το άτομο αυτό ισχυρίστηκε ότι ο Σολωμός έγραφε για βια και εννοούσε βιασύνη.

και ότι ο κος Αλαβάνος μπερδεύτηκε λόγω του "ατονικού" ?????

όταν βέβαια του δόθηκε απάντηση, κάτι έλεγε για τον μπαμπά του παιδιού που υποστηρίζει έναν νεκρό.

Έ ο Σολωμός έγραφε βία και εννοούσε βία..

σου παραθέτω τα λόγια του ίδιου του Αλαβάνου..

Εσύ Κώστα μου απ'ότι διαβάζω δεν ισχυρίζεσαι ότι ο Σολωμός έγραφε βια (σε ατονικό και όχι μονοτονικό)..

αλλά προσπαθείς να ερμηνεύσεις την βία ..

άρα είσαι στο φιλολογικό μέρος της συζήτησης .. άρα όχι αγράμματος .. :lol:

Πες μου όμως.. άσχετα με την θεμιτή άποψη σου επί της ερμηνείας..

η βία ως βία δεν υπάρχει στα λεξικά που αναφέρεις? τα 1... 2... 3... τι έννοια δίνουν?

η "όψη" αναφέρεται στην μορφή ή στο βλέμμα?

πως καταφέρνεις να ξεχωρίσεις τον ένα στίχο από τον άλλο?

το απόσπασμα του Ερωτόκριτου που παρέθεσα δίπλα τι εννοεί?

Mε σπούδαν και με βιάν πολλήν

επρόβαλε ως λιοντάρι

ο Aφέντης τση Mακεδονιάς,

τ' όμορφο παλικάρι.

Ήτονε εικοσιενούς χρονού,

όμορφος κοπελιάρης,

πολλά μεγάλης δύναμης,

πολλά μεγάλης χάρης.

Υ.Γ.1 με τον naftilo πως τον λένε .. σε άλλα συμφωνώ σε άλλα διαφωνώ ..

όπως κι εσύ (και εγώ ) με τον Στάθη..

Υ.Γ.2

"Παίζει" και η ερμηνεία βία= ζόρι, δυσκολία..

Μαστουρωμένη θάταν η Ελευθερια και δεν έβλεπε μπροστά της... :lol:

Υ.Γ.3

Ο Εθνικός μας ύμνος στο site του ΑλφαΕΝΑ..

http://www.alpha1.gr/older_versions_A1/A1-...ikos_ymnos.html

προσέξτε τον τόνο.. :lol:

Θανάση, καταρχάς καλημέρα. Θα θελα πολύ να πέσουν στα χέρια μου οι σημειώσεις που έκανε ο Σολωμός σχετικά με τις διορθώσεις της πρώτης έκδοσης. Ο Σ. Καργάκος άκουσα ότι έχει διαβάσει τα χειρόγραφα αυτά και εκεί λέει - ο Σολωμός - έδινε διευκρινίσεις σχετικά με τις μονοσύλλαβες λέξεις και άλλα.

Θανάση, πιστεύω πως ο Σολωμός έγραφε στο συγκεκριμένο εδάφιο βία και δεν εννούσε τη βία κατά Α. Αλαβάνου ερμηνεία, αλλά τη βιασύνη κλπ. Σ(εξηγώ και ανωτέρω) την όψη ενός ανθρώπου, στο βλέμμα του δε μπορείς να δείς ποτέ βία ( με τη μορφή που αναφέρει ο Α. Αλαβάνος). Εκεί στο βλέμμα, στην όψη μπορείς να δείς και να καταλάβεις πολύ έυκολα τη βιασύνη, την πιλάλα να το πω απλά που τον διακατέχει. Εσυ ας πούμε άν βιάζεσαι να κάνεις κάτι, αν θέλεις να τελειώσεις κάτι πολύ γρήγορα, η σβελτάδα αυτή φαίνεται στο βλεμμα σου, στην όψη του προσώπου σου. Η βία (κατά Αλαβάνο) αναφέρεται παρακάτω, γιατί είπαμε απελευθέρωση απο ζυγό χωρίς αγώνα, αίμα και θάνατο δε γίνεται . Επανάσταση χωρίς να χυθεί αίμα δεν υπήρξε πουθενά στην ανθρωπότητα.

Η άποψη μου αυτή στηρίζεται στην προσπάθεια που κάνω να ερμηνεύσω τη στροφή αυτή του ποιήματος. Φυσικά η ποίηση ερμηνεύεται διαφορετικά απ τον καθένα. Αυτή είναι και η μαγεία της άλλωστε. Αν όμως πιάσουμε αυτό που είχε στο μυαλό του μο ποιητής τότε είναι το ιδανικό.

Θα μου πείς ίσως πολύς ντόρος για το τίποτε. Ισως όπως ανέφερε και ο Κίμωνας, αντί οι πολιτικοί να ασχολούνται με τα φλέγοντα ζητήματα του τόπου, αυτοί περί άλλων τυρβάζουν.

Βέβαια απ όλη αυτή την Ιστορία έμαθα και κάτι. Διαβάζοντας κάποια πράγματα για τον Σολωμό έμαθα πως ήταν ανορφόγραφος και έκανε τεράστιες προσπάθειες να γράφει σωστά. Είχε πάει απο 8 ετών στην Ιταλία και διδασκόταν μόνο Ιταλικά. :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τα πολλά πρόσωπα (και ταλέντα) του μικρού Γιώτη

Της Μαριλης Mαργωμενου

Ηταν στην τρίτη Δημοτικού όταν ο μικρός Γιώτης αποφάσισε να μην ξαναπάει στο σχολείο. Ο πατέρας του κόντεψε ν’ απομείνει στον τόπο όταν είδε τη λίστα με τις απουσίες. Την επομένη, τον πήρε απ’ το αυτί και τον πήγε στην Ντελασάλ, τη σχολή με τις καλόγριες. Μπορείτε να φαντασθείτε τι πέρασαν οι καλόγριες στο μικρό διάστημα που παρεμβλήθηκε μέχρι να τον εξωπετάξουν κι απ’ την Ντελασάλ. Υστερα απ’ αυτό, η μαμά Χρυσούλα καθόλου δεν δίστασε. Μαζί με τον μπαμπά Χαράλαμπο πήραν το πλοίο για το όμορφο νησί των Σπετσών. Πάτησαν ξηρά, έχωσαν τον Βενιαμίν της οικογένειας στην Αναργύρειο - Κοργιαλένειο Σχολή και σάλπαραν για Θεσσαλονίκη. Ο επαναστατημένος νεαρός βρέθηκε στο Αλκατράζ: οι δάσκαλοι τον έβαζαν κάθε πρωί στις 6 να βουτάει στη θάλασσα, εκτός απ’ το Σάββατο που έπρεπε να τρέχει πάνω κάτω στο βουνό! Για να επιβιώσει, επιστράτευσε τα ταλέντα του - και τα κατάφερε. Μπορεί ποτέ να μην ξεκόλλησε από τη βάση στα μαθήματα, αλλά σύντομα οι 225 συμμαθητές του τον ανακήρυξαν υπαρχηγό τους. Γιατί πλέον ο μικρός Γιώτης είχε μεταλλαχθεί σε Παναγιώτη Ψωμιάδη!

Το έτερο ταλέντο που ανέπτυξε ήταν να τρέχει γρήγορα - προφανώς, έτρεχε απ’ τον έναν συμμαθητή στον άλλο, όπως κάνει τώρα με τους γάμους, τις κηδείες και τα βαφτίσια στη Θεσσαλονίκη, ακόμη κι αν κανείς δεν τον έχει καλέσει να πάει. Εν πάση περιπτώσει, με τα μόρια που μάζεψε τρέχοντας τα 400 μέτρα, μπήκε στη Γυμναστική Ακαδημία. Αλλά ένας καθηγητής που υπέστη όσα και οι καλόγριες της Ντελασάλ τον εξανάγκασε σε άτακτη φυγή στο τρίτο έτος. Και τότε, στράφηκε στον Θεό. Στα 20 του ο Ψωμιάδης αποφάσισε να γίνει δεσπότης, υπακούοντας στη λαϊκή ρήση «να πεις τον δεσπότη Παναγιώτη». Πλην, στη Θεολογική Σχολή που έδωσε εξετάσεις το 1969 τον έκοψαν. Και έτσι αναζήτησε άλλους ναούς. Αυτούς της διασκέδασης. Μετά ένα διάστημα αλλόκοτων εργασιών (έχει πουλήσει από πρίζες ως ανατομικά παπούτσια!), έστησε μπουζουξίδικο στα Λαδάδικα, όπου εμφανιζόταν μετά τον χορό της Αζέλ (της γνωστής...) με τα σπαθιά, και με γυρισμένο μανίκι τραγουδούσε καζαντζιδικά ρεφρέν. Από την εποχή εκείνη, δύο πράγματα κράτησε: το cd «Ελπίδα μου για σένα τραγουδάω» με εξώφυλλο τον ίδιο κάτω από ένα μαλλί αφάνα, και τη γνωριμία με τον Κ. Καραμανλή, τον οποίο τα τοπικά γαλάζια στελέχη κοιτούσαν με καχυποψία ως Αθηναίο, ενώ ο μετέπειτα νομάρχης τον πλησίαζε με νάζι τραγουδώντας του το «Εγώ ο ξένος»!

Τελικά, η πολιτική εισέβαλε στη ζωή του με τη μορφή της λευκής τούφας του Σ. Κούβελα, που ήταν οικογενειακός φίλος και παρότι (ή επειδή:lol: τον είχε δει να κάνει όλ’ αυτά που εμείς θα βλέπαμε αργότερα, τον κάλεσε να τον βοηθήσει στην κούρσα για τη δημαρχία. Προφανώς δεν φανταζόταν την εξέλιξη. Μετά που ο κ. Ψωμιάδης τραγούδησε «Ξεφ(τ)υλλίζοντας απόψε τα όνειρά μου…» σε εκδήλωση προς τιμήν του (έκπληκτου!) Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλου, μετά που ντύθηκε Ζορό, βατραχάνθρωπος, Αη Βασίλης, καουμπόης, και πωλητής μπορδοροδοκόκκινων χαλιών της Δ. Μοιραράκη, ποιος μπορεί να εκπλαγεί πού βρήκε κοινά σημεία με τον Γ. Καρατζαφέρη (με τον οποίο μοιράζεται το όραμα για μια «μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη»); Ο αυτοαποκαλούμενος «νομαρχούλης» που ψέλνει στις εκκλησίες «νίκας τοις βασιλεύσι» θαυμάζει τον Χ. Φλωράκη, αλλά το 2001 χαρακτήρισε «επανάσταση» τη χούντα των συνταγματαρχών με το ίδιο ανέμελο ύφος που αργότερα βάφτισε «θηλυκό Μεγαλέξανδρο» την Ελενα Παπαρίζου!

Πρόσφατα

Ο «Πανάγος», ο κουμπάρος της ΜΕΒΓΑΛ ήταν 42 χρόνια φίλος του, ο Β. Χρηστίδης με τα απατηλά 090 τον είχε καλεσμένο στο πάρτι του, πρόσφατα μπερδεύτηκε και στο βατοπεδινό σκάνδαλο και εκτός αυτού καταδικάσθηκε και σε φυλάκιση ενός έτους για άλλη υπόθεση (τη μείωση του προστίμου ενός βενζινοπώλη από 80.000 ευρώ σε 5.000), αλλά για όλα αυτά έχει τη λύση. Κάνει το ίδιο που έκανε κι όταν πιάστηκε να χτίζει παράνομη πιλοτή σε αυθαίρετο: βγήκε βουρκωμένος στο γυαλί και… «έχτισα ένα σπιτάκι στη μανούλα μου. Παλιόπαιδο θα ήμουν να την πέταγα στον δρόμο»! Ή, αν προτιμάτε, «δε θα με τρελάνετε εσείς, εγώ θα σας τρελάνω! Αφού το 90% έτσι με θέλει!». Οσο για το υπόλοιπο 10%... Εκείνη την ωραία μέρα που ο συνταξιούχος Χ. Μπετζούνης άδειασε μια σακούλα πρόβειο γιαούρτι στην κεφαλή του νομάρχη, οι ρεπόρτερ έσπευσαν να τον ρωτήσουν «γιατί τον γιαουρτώσατε;». Ο συνταξιούχος τους κοίταξε αθώα. «Δηλαδή όλοι εσείς δεν ξέρετε γιατί;», ρώτησε...

Καθημερινή

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια παροιμια λέει :

Κατά τον λαό και οι ηγέτες του .

Αυτο ισχυει γενικότερα και όχι μονο για τον ζορό .

Share this post


Link to post
Share on other sites

Οφείλουμε, πρόσθεσε καταλήγοντας ο κ. Καραμανλής, όλες οι πολιτικές δυνάμεις να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, οι ακραίες συμπεριφορές πρώτα ηττήθηκαν πολιτικά και κοινωνικά και στη συνέχεια υπηρεσιακά.

«Σε κάθε περίπτωση, όποιο κι αν είναι το κόστος, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αναλάβει πρόσθετα μέτρα για την εμπέδωση της ασφάλειας όλων των πολιτών. Η βούλησή μας είναι ξεκάθαρη: Καμιά ανοχή σε εξτρεμιστικές δράσεις. Καμιά ανοχή στο έγκλημα... Η ασφάλεια είναι βασικό διακύβευμα. Είναι κοινωνικό αγαθό και ατομικό δικαίωμα συνάμα. Και το αγαθό αυτό, το δικαίωμα αυτό, κανείς και πάνω απ΄όλα η κυβέρνηση δεν το θυσιάζει σε λαϊκισμούς», κατέληξε στην ομιλία του ο πρωθυπουργός.

Πες τα μεγάλεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

πές τα τεράστιεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

Φτιαξε μια ομάδα ακόμααααααααααααααααααααααααααα

Φτιαξε την ομάδα F εκ του Fredo .

Share this post


Link to post
Share on other sites
Οφείλουμε, πρόσθεσε καταλήγοντας ο κ. Καραμανλής, όλες οι πολιτικές δυνάμεις να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, οι ακραίες συμπεριφορές πρώτα ηττήθηκαν πολιτικά και κοινωνικά και στη συνέχεια υπηρεσιακά.

«Σε κάθε περίπτωση, όποιο κι αν είναι το κόστος, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να αναλάβει πρόσθετα μέτρα για την εμπέδωση της ασφάλειας όλων των πολιτών. Η βούλησή μας είναι ξεκάθαρη: Καμιά ανοχή σε εξτρεμιστικές δράσεις. Καμιά ανοχή στο έγκλημα... Η ασφάλεια είναι βασικό διακύβευμα. Είναι κοινωνικό αγαθό και ατομικό δικαίωμα συνάμα. Και το αγαθό αυτό, το δικαίωμα αυτό, κανείς και πάνω απ΄όλα η κυβέρνηση δεν το θυσιάζει σε λαϊκισμούς», κατέληξε στην ομιλία του ο πρωθυπουργός.

Να σας .. μαλώσω λίγο... :lol:

Καιρός δεν είναι βρε παιδιά να μην χάνετε τον χρόνο σας διαβάζοντας δηλώσεις ανθρώπων που από πριν γνωρίζετε ότι δεν έχουν νόημα;

Π.χ. εγώ θεωρώ πολύ πιο σπουδαίο αντί να ακούσω ή να διαβάσω μια δήλωση του πΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ της χΩΡΑΣ να παρακολουθώ την σειρά "Ντόρα η Εξερευνήτρια" - καμμία σχέση με την γνωστή- μαζί με τον Αρτέμη...

Μου μένουν πολύ περισσότερα... (ιδιαίτερα μου αρέσει ο μαγικός χάρτης)

Υ.Γ. Ειδικά για τον Κίμωνά μας: Μην τολμίσεις να το εκλάβεις "ως μη συμμετοχή..." :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Να σας .. μαλώσω λίγο... :lol:

Καιρός δεν είναι βρε παιδιά να μην χάνετε τον χρόνο σας διαβάζοντας δηλώσεις ανθρώπων που από πριν γνωρίζετε ότι δεν έχουν νόημα;

Π.χ. εγώ θεωρώ πολύ πιο σπουδαίο αντί να ακούσω ή να διαβάσω μια δήλωση του πΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ της χΩΡΑΣ να παρακολουθώ την σειρά "Ντόρα η Εξερευνήτρια" - καμμία σχέση με την γνωστή- μαζί με τον Αρτέμη...

Μου μένουν πολύ περισσότερα... (ιδιαίτερα μου αρέσει ο μαγικός χάρτης)

Υ.Γ. Ειδικά για τον Κίμωνά μας: Μην τολμίσεις να το εκλάβεις "ως μη συμμετοχή..." :D

:lol: :lol:

Τολμώ , στο ναρκοπεδιο που ζεις να περπατώ , τολμώ.

Μα βρε φίλε ,

αν δεν έχουν νόημα οι δηλώσεις του πωρθυπουργού και του κάθε πολιτικου

και αυτό οπως λές το γνωριζαν απο πρίν , τότε πως έγινε αυτος πωρθυπουργός

και όλοι οι αλλοι βολευταδες . ??

Μήπως έγινε επειδή υπάρχει η σίγουρη συμμετοχή και τα στάνταρ αποτελέσματα ???

λέω εγω τώρα.

Αυτόν τον μαγικό χάρτη , τον εχω μαθει απ'έξω ,

αλλά δυστυχώς , ο δικός μας χάρτης δεν εχει καμμια σχεση με αυτον.

Υ.Γ Σκέψου το σοβαρά , προλαβαινεις ακόμα . :lol::D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τολμώ , στο ναρκοπεδιο που ζεις να περπατώ , τολμώ.

Μια ψυχή που έιναι να βγεί , ας βγεί.. :D

Μα βρε φίλε ,

αν δεν έχουν νόημα οι δηλώσεις του πωρθυπουργού και του κάθε πολιτικου

και αυτό οπως λές το γνωριζαν απο πρίν , τότε πως έγινε αυτος πωρθυπουργός

και όλοι οι αλλοι βολευταδες . ??

Ελα μου ντε...

Προφανώς γιατί κάτω από 5% περπατούν σε ναρκοπέδια..

Το 95% γουστάρει παραλία...

Μήπως είναι καλύτερα εκεί; :lol:

Μήπως έγινε επειδή υπάρχει η σίγουρη συμμετοχή και τα στάνταρ αποτελέσματα ???

λέω εγω τώρα.

Ναι.

Αυτό γιατί οι τύποι "της παραλίας" είναι συνεχώς ξαπλωτοί, ποτέ όρθιοι, και συνήθως ναρκωμένοι από έναν εκτυφλωτικό ήλιο... που το μόνο που θα τους δώσει είναι καρκινώματα.

Στην σκιά...

Στην σκιά...

Οσο λιγότερο εκτυφλωτικό φως τόσο καλύτερα...

Προς θεού όμως όχι στο σκοτάδι....

Στην σκιά ..

Στην σκιά ..

Υ.Γ Σκέψου το σοβαρά , προλαβαινεις ακόμα . :lol::lol:

Μου αρέσει να μου λένε πράγματα που δεν πιστεύουν... :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Να είστε απόλυτα σίγουροι ,

πώς αν ήξερε ο Διονύσιος Σολωμός το θέμα που

θα δημιουργουσε το ποιημα του , θα το είχε κρατησει για

εκείνον , για την πάρτυ του .

Αλλα τι ψαχνω να βρω εγώ τωρα , κουβεντα για την κουβεντα να γινεται .

Ο ενας πιο πολύ κολημένος απο τον άλλο ,

αντι να κανουν κάτι για την βία , αυτοί βιάζουν συνέχεια το μυαλό μας .

Λύσαμε όλα τα μεγάλα θέματα και τωρα ασχολούμαστε με τα μικρά .

Βρε ουσττττττττττττττ , ουστττττττττττττ

ολοι σας , κοπρόσκυλα πολιτικοί , με τις λογοπλοκίες σας.

Θα διαφωνήσω μαζί σου φίλε μου, ο Σολωμός βίωσε πολύ χειρότερα από τα γεγονότα που διαδραματίζονταν κατά την διάρκεια της σύνθεσης του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν" από ότι ζούμε εμείς, και όχι μόνο δεν το κράτησε για τον εαυτό του αλλά το έγραψε για να αντιταχτεί σε αυτά ταγεγονότα. Μιλάω για το πλιάτσικο, τις δηώσεις, την κλεψιά και τις δολοφονίες που χαρακτήρισαν τον Εμφύλιο. Σε μια στροφή του "Ύμνου" έχει τον στίχο "αν μισούνται αναμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθερία".

Όπως κάθε Πατριώτης δεν "κάθησε σπίτι του" ως ποιητής.

Πήρε θέση. Δεν σιχτίρισε κανέναν, δεν ήταν "εξυπνάκιας" ούτε είδε τον Αγώνα "από την εξέδρα".

Και να είσαι, εσύ πρώτα, απόλυτα σίγουρος για αυτό.

Αντίθετα από αυτά που νόμιζε ο Κούβελας, οι Ποιητές δεν είναι λαπάδες, σαν μερικούς μερικούς που νομίζουν ότι με δυο βαριές κουβέντες "σε όλους" ξεμπέρδεψαν.

Και επειδή ένα φιλολογικό θέμα, ποτέ δεν είναι καταφρονητέο (εξ' άλλου για την Βία και την Εγκληματικότητα ειπώθηκαν πολλά σε εκείνη την συνεδρίαση της Βουλής, που αν δεν την ψηφίζαμε δεν θα την είχαμε) επιτρέψτε μου να παραθέσω ένα κείμενο σχετικά με την βία και την βιασύνη, που γράφτηκε με την ευκαιρία της εν λόγω στιχομυθίας.

Ο φιλολογικός πόλεμος για τον Σολωμό και το κοτσανοβόλο του Καρατζαφέρη 11/04/2009

Λέγεται ότι πριν από τριάντα περίπου χρόνια ένας γνωστός και μη εξαιρετέος πολιτικός της παραδοσιακής δεξιάς είχε δηλώσει ότι "η ιντελιγκέντσια μπορεί να είναι αριστερή, αλλά ευτυχώς η αστυνομία είναι δεξιά". Στις μέρες μας, δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό η κατά τον εν λόγω πολιτικό "ιντελιγκέντσια" παραμένει αριστερή, δυστυχώς, όμως, για όλους μας έχει διαμορφωθεί μία ακροδεξιά αστυνομία της σκέψης, της οποίας εκπρόσωποι διαπρέπουν "στη Βουλή και τον λαό" (μέσω των ΜΜΕ). Χρησιμοποιούν αληθοφανή δεδομένα για να συνθέσουν τις μυθευτικές διανοητικές κατασκευές τους και απομυζούν την αλήθεια, για να χαλκεύσουν την παραπλανητική αληθοφάνεια: Ο Τέννυσον είχε προειδοποιήσει: "Ένα ψέμα που αποτελεί μισή αλήθεια είναι πάντα το πιο δολερό ψέμα". Και ο Ελύτης είχε προειδοποιήσει: "Την αλήθεια τη φτιάχνει κανείς, όπως ακριβώς φτιάχνει και το ψέμα".

Χαρακτηριστική περίπτωση, η υπόθεση με τη "βία/βιά" στον σολωμικό "Ύμνο εις την Ελευθερίαν" και το είδος των παρεμβάσεων που προκάλεσε η αναφορά σε αυτήν του Αλ. Αλαβάνου, εκ μέρους του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ελληναραδοσύνης και των μηντιακών προστατών του.

Προσφεύγοντας σε έναν πρωτόγονο και ακατέργαστο θετικισμό, αγνοούν δεκαετίες ερμηνευτικής προσέγγισης στο σολωμικό έργο, ώστε, παρετυμολογώντας αυθαίρετα, να διαστρεβλώνουν κατάφωρα την αισθητική-φιλοσοφική θεωρία και την ποιητική πράξη του Δ. Σολωμού. Όποιος πιάνει στο στόμα του κείμενα, οφείλει να μιλάει κατ' αρχήν προς χάριν των κειμένων. Όσο σύντομη και αφαιρετική αν είναι η αναφορά του σε αυτά, πρέπει να λαμβάνει υπ' όψη του και την περιπέτεια διαμόρφωσης του έργου μέσα στον κόσμο. Και ενδεχομένως να προβληματίζεται για την αλληγορική ανάπτυξη της σκέψης σε σχέση με τον λόγο, με την μορφή της διερώτησης του Φουκώ στην "Αρχαιολογία της σκέψης": Τι τελικά ειπώθηκε μέσα σ' εκείνο που λέχθηκε;

Ο ίδιος ο Σολωμός εξάλλου νομιμοποιεί μια τέτοια προσέγγιση, με ένα από τα "Αυτόγραφά" του, δηλαδή τα μικρά κριτικά και εξομολογητικά κείμενα που κατέλιπε, γραμμένο στην ιταλική γλώσσα: "Και ας ενεργεί το ποίημα αδιάκοπα για την αληθινή ουσία, αλλά με τρόπο που να μην το αντιλαμβάνονται παρά οι διάνοιες οι εξασκημένες και βαθειές" (e lavori incessamente per la vera sostanza, ma in modo che non s' accorgano che le menti esercitate e profonde). Με δυο λόγια, ο ίδιος ο Σολωμός μας προκαλεί να εντοπίσουμε τους κρυφούς πυρήνες του έργου του, αν έχουμε βέβαια την ικανότητα και τη διάθεση να πάμε πιο πέρα από την εργαλειακή και επιφανειακή προσέγγιση της ποίησής του -την αληθοφανή ίσως, αλλά όχι "αληθινή". Είναι αδύνατο να αναλύσω εδώ πόσος Όπιτς, Σέλλινγκ, Σίλλερ, Χέγκελ, Μίλτον, Κόουλριτζ, Μπάυρον και Μαντσόνι υπάρχουν μέσα στο έργο του Σολωμού. Η ποιητική του γλώσσα, τα λογοτεχνικά του δάνεια δεν προέρχονται μόνο από την ιταλική παράδοση ή την κρητική ποίηση και το ελληνικό δημοτικό τραγούδι. Ενσωματώνουν, ήδη από την εποχή του "Ύμνου", διαρκώς αυξητικά, επιδράσεις από το universum του γερμανικού ρομαντισμού και ορισμένων αγγλικών εκδοχών του.

Αλλά και στο φιλοσοφικό-θεωρητικό επίπεδο του σολωμικού έργου αφήνουν έντονο το στίγμα τους οι κεντρικές ιδέες του "επαναστατικού ιδεαλισμού", όπως συναρθρώθηκαν μέσα από το θυελλώδες κίνημα Sturm und Drang, τον ώριμο γερμανικό ρομαντισμό και τους ριζοσπαστικούς τροπισμούς στον απόηχο της Γαλλικής Επανάστασης: Ο Σολωμός ήταν συστηματικότατος αναγνώστης του Χέγκελ και των ριζοσπαστών γερμανών ρομαντικών και κλασικιστών. Η ποιητική του Σολωμού διαμορφώθηκε μέσα στη συμπλοκή της ιστορικής θέασης και της φαντασιακής ορμής. Και η ποιητική λειτουργία του έργου του υπερβαίνει το ιστορικό γεγονός, αλλά και το προϋποθέτει, όπως ακριβώς συμβαίνει και στα ρομαντικά "πρότυπα" του Σολωμού. Η ποίηση αυτή είναι με το μέρος του ηττημένου, ο οποίος υψώνει ηχηρή την αιρετική του φωνή εναντίον της φωτεινής Αρχής που τον αρνείται.

Η έντονη "ιδεολογική" εμπλοκή του Σολωμού τροφοδοτείται και από τα προσωπικά του βιώματα, στη συνάφειά του με την ελληνόγλωσση ανώτερη αστική τάξη και αριστοκρατία της κατεχόμενης Επτανήσου. Η αποστροφή του απέναντι στην τάξη αυτή και ταυτόχρονα μια έμμεση αλλά εύγλωττη αναφορά στην κοινωνική διάσταση του Αγώνα της Ανεξαρτησίας καταγράφεται στη "Γυναίκα της Ζάκυθος". Η εύπορη Ζακυνθινή (για την οποία έχει γραφτεί ότι ενδεχομένως να ήταν και συγγένισσα του ποιητή) υποδέχεται τις γυναίκες πρόσφυγες από το Μεσολόγγι που εκλιπαρούν τη βοήθειά της με τα εξής λόγια: "Είμαι στην πατρίδα μου και στο σπίτι μου. Και η αφεντιά σου δεν ήσουνα στην πατρίδα σου και στο σπίτι σου; Και τι σας έλειπε; Και τι κακό είδατε από τον Τούρκο; Δε σας άφηνε φαϊτά, δούλους και περιβόλια; Σας είπα εγώ να χτυπήσετε τον Τούρκο, που ερχόσαστε τώρα σ' εμέ, να μου γυρέψετε και να με βρίσετε;".

Αντιστικτικά στη νοοτροπία αυτής της τάξης, εναρμονισμένης με την κυρίαρχη διάθεση της ευρωπαϊκής αντίδρασης ενάντια στους απανταχού "ρέμπελους" (επαναστάτες), ο Σολωμός επιθυμούσε να στηρίξει την αγωνιστική διάθεση των εξεγερμένων. Πρώτ' απ' όλα των Ελλήνων. Αλλά όχι μόνο. Η οικουμενική διάσταση της ελευθερίας, η οποία χαρακτηρίζει τον "επαναστατικό ιδεαλισμό" του, αναφέρεται ρητά όχι μόνο στα "Αυτόγραφά" του, αλλά και σε μία από τις στροφές του "Ύμνου", όπου ο Αυστριακός μονάρχης ως αετός "φτερά και νύχια θρέφει / με τα σπλάχνα του Ιταλού". Η ελευθερία του σολωμικού "Ύμνου" είτε με βία είτε με βιά ξεχύνεται αδιάλλακτη και ορμητική: Όπως και ο Ερωτόκριτος, στο Β215 του ομώνυμου κρητικού ποιήματος, ο οποίος "με σπούδα και με βιά πολύ επρόβαλ' ως λιοντάρι", έτσι κι εκείνη ετοιμάζεται να επιβάλει τη λυτρωτική για τους εξεγερμένους θέλησή της.

Η ελευθερία στον "Ύμνο" επιβάλλεται με βία και ως βία ("κόψη του σπαθιού"), δηλαδή με αγώνες σκληρούς, αιματηρούς και αναπαλλοτρίωτους εναντίον όλων των πιθανών εχθρών της -αυτή την "όψη" της αναγνωρίζει ο ποιητής. Και φυσικά "μετράει με βία την γη" με ορμητική, σφοδρή ταχύτητα, με ακατάβλητο πείσμα και πάθος, διότι πρέπει να επιβληθεί με κάθε κόστος (παράβαλε και τη στροφή που ο Σολωμός της αφιερώνει λίγο πιο κάτω: "Δυστυχιά του, ω δυστυχιά του, / οποιανού θέλει βρεθεί, / στο μαχαίρι σου αποκάτου, / και σ' εκείνο αντισταθεί"). Τελοσπάντων, για να μην απεραντολογώ, εκτός των άλλων, το συμπέρασμα είναι ότι ο Αλ. Αλαβάνος εντόπισε σωστά το νόημα της βίας στο επίμαχο απόσπασμα του σολωμικού "Ύμνου", παρά τις αφαιρετικές προσεγγίσεις που επιβάλλονται από μια κοινοβουλευτική αγόρευση. Και κατέδειξε επίσης ότι η απαιδευσία και η προχειρολογία ορισμένων άλλων ξεπερνά κάθε όριο.

ΥΓ.1: Πέραν των λογοδιαρροϊκών βαττολογιών του προχτές, ο Καρατζαφέρης εκστόμισε και μια ουρανομήκη κοτσάνα, η οποία πέρασε μάλλον απαρατήρητη: Απέδωσε την υποτιθέμενη "παρανόηση" εκ μέρους του Αλ. Αλαβάνου στην έλλειψη των τόνων, οι οποίοι θα πρέπει μάλιστα "να επανέλθουν, για να μην μπερδεύουμε τα πράγματα". Απορώ, δεν βρέθηκε κάποιος να του υπενθυμίσει ότι το ελληνικό τονικό σύστημα είναι μονοτονικό και όχι ατονικό; Άρα ο τόνος στη λέξη "βία" είναι μια χαρά στη θέση του και δεν πήγε ποτέ πουθενά;

ΥΓ.2: Η βιβλιογραφική τεκμηρίωση αυτού του σημειώματος είναι στην διάθεσή σας, αν την χρειαστείτε.

(Το κείμενο εστάλη με e-mail στον ραδιοφωνικό σταθμό "Στο Κόκκινο" και υπογράφεται από τον τακτικό ακροατή με το ψευδώνυμο Νοβάλις)

Share this post


Link to post
Share on other sites
αλλά το έγραψε για να αντιταχτεί

Ναι βρε Σταύρο μα αυτός τουλάχιστον ήξερε που να αντιταχθεί....

"Το χειρότερο δεν είναι

που μ'έκλεισαν σ'αυτήν την φυλακή

και πήραν τα κλειδιά και έφυγαν,

μα που δεν ξέρω ως που φτάνει η φυλακή μου,

που δεν ξέρω το περίγραμμα της,

για να κάνω επιτέλους

σαν άνθρωπος κι εγώ

μιαν απόπειρα αποδράσεως...

Κώστας Μόντης "

Share this post


Link to post
Share on other sites

183 χρόνια από την Έξοδο: Το Μεσολόγγι του ήθους, του πολιτισμού της αξιοπρέπειας

fc_01.jpg

"Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ" / ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΝΤΕΛΑΚΡΟΥΑ (1826)

Της Ακακιας Κορδοση

Όταν νεαροί δημοσιογράφοι, που ετοιμάζουν εκπομπές στην τηλεόραση για την "εθνική μας γιορτή", μου ζητάνε να τους πω για την Έξοδο του Μεσολογγίου –αγνοώντας προφανώς πως αυτή δεν έγινε στις 25 Μαρτίου του 1821, αλλά στις 10 Απριλίου 1826-- στενοχωριέμαι, γιατί βλέπω ότι ένα τέτοιο συγκλονιστικό γεγονός που έχει γίνει μόνο στην Ελλάδα είναι άγνωστο στους Έλληνες. Επειδή η πολιτεία δεν τους έχει διδάξει στα σχολεία της σε ειδικό μάθημα ήθους, πολιτισμού και αξιοπρέπειας που είχε την υποχρέωση να καθιερώσει. Απʼ την άλλη μεριά, δεν φρόντισε να συντηρήσει στο εξωτερικό την τρομερή συγκίνηση που είχε προκαλέσει σʼ όλον τον κόσμο. Γιατί στο άκουσμα της θυσίας του Μεσολογγίου όλοι οι λαοί συγκλονίστηκαν.

Τη νύχτα που μαθεύτηκε στο Παρίσι η φοβερή είδηση, οι εργάτες και οι φοιτητές, κρατώντας ανάμενες δάδες, περικύκλωσαν τα ανάκτορα του Κεραμεικού φωνάζοντας "Το Μεσολόγγι δεν υπάρχει πια"! κι ανάγκασαν τον βασιλιά να ξυπνήσει, να βγει στον εξώστη και να τους υποσχεθεί πως θα βοηθούσαν την Ελλάδα. Και μαζί μʼ αυτόν "ξύπνησαν" κι όλοι οι ισχυροί της "Ιερής Συμμαχίας" και βοήθησαν στο Ναυαρίνο. Και ο Μέτερνιχ έστελνε μήνυμα στο Σουλτάνο: "Δεν θα μπορούμε στο μέλλον να σας βοηθήσουμε όπως πριν. Δυστυχώς, μεσολάβησε το Μεσολόγγι". Όσο για την απήχηση που το γεγονός αυτό είχε στην Τέχνη, εκεί είχαμε μια πραγματική έκρηξη σʼ όλο τον κόσμο: μεγάλοι δημιουργοί (Γκαίτε, Ουγκώ, Πούσκιν, Λαμαρτίνος, Πουτσίνι, Ντελακρουά, Ντελανσάκ, Νταβίντ ντʼ Ανζέ) εμπνεύστηκαν απʼ αυτό κι έγραψαν, συνέθεσαν, ζωγράφισαν, σμίλεψαν, σπουδαία έργα. Στα θέατρα των μεγάλων πόλεων του εξωτερικού παίζονταν έργα με θέμα το δράμα του Μεσολογγίου και κυκλοφορούσαν χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα με σκηνές απʼ αυτό. Και δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη Ιστορία των πολιορκιών και της Εξόδου που κυκλοφόρησε επτά μόλις μήνες μετά την Έξοδο, ήταν από ένα ξένο (Αύγουστο Φαμπρ).

Γιατί, πραγματικά, ήταν κάτι το πρωτοφανές αυτό που είχε συμβεί: Δεν ήταν ηρωϊσμός ενός ή δέκα ή τριακοσίων ανθρώπων, που πολέμησαν και σκοτώθηκαν. Ήταν η θυσία μιας ολόκληρης πόλης. Και δεν ήταν ο ηρωισμός μιας στιγμής, όπου ο ήρωας, ή οι ήρωες βρίσκονται ξαφνικά μπροστά στον κίνδυνο και τον αψηφούν και σκοτώνονται. Ήταν μια θυσία προμελετημένη και προαποφασισμένη επί ένα χρόνο.

Μια πόλη πολιορκήθηκε, με διακοπές, επί τέσσερα χρόνια και επί ένα χρόνο αδιάλειπτα. Όμως η ψυχική δύναμη των κατοίκων της ήταν τέτοια, που δεν κλονίστηκαν ούτε στιγμή. Μέσʼ στην αντάρα του πολέμου, συνέχισαν τη ζωή τους σαν να μη συνέβαινε τίποτε.

Είχαν φτάσει σιγά σιγά στο έσχατο σημείο της στέρησης και της πείνας, και όμως αρνούνταν δελεαστικές προτάσεις για παράδοση. Και το ήθος τους ήταν τέτοιο που, όταν τους πρότειναν να βγουν φορώντας τα άρματά τους και μόνο οι ξένοι που ήταν μέσα στα τείχη --είτε για να βοηθήσουν είτε για να βρουν καταφύγιο-- να τα παραδώσουν, αγανάκτησαν όλοι κι απάντησαν πως τους ξένους τους αυτοί δεν τους πουλάνε.

Κι ενώ η πείνα τούς έκανε σιγά σιγά σκιές ανθρώπων, άρχιζαν, σχεδόν τελετουργικά, να ετοιμάζονται για το Μεγάλο Τέλος.

Έκαψαν οι γυναίκες τα "σεμνά" κρεβάτια τους.

Μοίρασαν τα ρούχα των δικών τους που είχαν σκοτωθεί, να τα φορέσουν αυτοί που θα έβγαιναν και δεν είχαν, γιατί τα δικά τους ήταν λερωμένα από μπαρούτι ή αίμα.

Βούλωσαν οι άντρες με χώμα τα κανόνια του τείχους τους.

Έθαψαν στο χώμα το πιεστήριο και τα τυπογραφικά στοιχεία, για να μην πέσουν σε βέβηλα χέρια.

Πήραν, όλοι, την τελευταία μετάληψη.

Οι μανάδες έδωσαν αφιόνι στα μικρά παιδιά τους, για να μην κλάψουν την ώρα που θα έβγαιναν.

Είπαν ο ένας στον άλλο "καλή αντάμωση στον άλλο κόσμο" και ξεκίνησαν.

Δεν ήταν δηλαδή απλώς ένα ηρωικό γεγονός αυτό που συντελέστηκε. Ήταν μια έκφραση ύψιστου ψυχικού σθένους, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και βαθιάς πνευματικής καλλιέργειας.

Η εξήγηση βρίσκεται ίσως στο πολιτιστικό υπόβαθρο της τότε πόλης. Το Μεσολόγγι δηλαδή, αν και δημιουργήθηκε μόλις τον 16ο αιώνα, κατάφερε, στα τέλη του 18ου να έχει δημιουργήσει ανθηρό εμπόριο με όλες τις χώρες της Μεσογείου και κυρίως με την Ιταλία, ναυπηγείο, στόλο και μεγάλες σχέσεις με τη Δύση. Και αυτό είχε αποτέλεσμα να ανθήσουν εκεί τα Γράμματα. Έτσι, στις παραμονές και στα χρόνια της Επανάστασης, βρίσκουμε στην πόλη δύο κοινοτικά σχολεία, ένα γυμνάσιο μια σχολή αλληλοδιδασκαλίας --πρωτοποριακή μέθοδος που εφαρμοζόταν στη Γαλλία και όπου διδάσκονταν δύο γλώσσες-- και δύο εφημερίδες.

Αυτό ήταν το υπόβαθρο απʼ όπου ξεκίνησαν οι πολιορκημένοι. Γιʼ αυτό και η ύψιστη αξιοπρέπειά τους, η αίσθηση του χρέους τους, γιʼ αυτό και η ήρεμη πορεία τους προς το θάνατο.

Κι έγινε και το άλλο παράδοξο: Όπως η ψυχική και πνευματική τους καλλιέργεια τους βοήθησε νʼ αντέξουν το μαρτύριο και τον θάνατο, έτσι απʼ το μαρτύριο αυτό φύτρωσαν λουλούδια του πνεύματος. Όλοι δηλαδή οι μεγάλοι δημιουργοί που "ανέτειλαν" μετά στο Μεσολόγγι, οι ποιητές και οι μεγάλοι πρωθυπουργοί (οι Παλαμάδες και οι Δροσίνηδες, οι Βάλβηδες, οι Τρικούπηδες και οι Δεληγιώργηδες) είχαν πατέρες ή παππούδες που σκοτώθηκαν στην Έξοδο. Το πνεύμα οδήγησε στη θυσία, και η θυσία πάλι το πνεύμα.

Πώς να τα πεις όλʼ αυτά σε ανθρώπους που δεν τα ξέρουν; Και το μεγάλο ερώτημα: Γιατί να μην τα ξέρουν;

Γιατί η πολιτεία να μην συντηρήσει στη χώρα και όλο τον κόσμο τη μνήμη αυτού του μοναδικού γεγονότος, όπου το πνεύμα νίκησε την ύλη;

Γιατί να μην καλεί κάθε χρόνο φιλόσοφους και συγγραφείς και διανοητές απʼ την Ελλάδα και το εξωτερικό να μελετούν και να αναλύουν αυτό το ψυχικό και πνευματικό επίτευγμα που δείχνει πως το πνεύμα διέπρεψε στην Ελλάδα και στους νεότερους χρόνους;

Γιατί να περιορίζεται μόνο στην τοπική, "αυτόβουλη", νυχτερινή --μοναδική κι αυτή στον κόσμο-- παρέλαση-μνημόσυνο, την οποία και ουδόλως προβάλλει απʼ την τηλεόρασή της; Γιατί να ξεχνάει;

Και ξεχνώντας το καλό που της έχει κάνει το Μεσολόγγι, έχασε την ευκαιρία να δίνει πρότυπα αλλά και να μένει πάντα στο προσκήνιο του κόσμου. Κι αυτή είναι ίσως μια τιμωρία για την αχαριστία της.

Η Ακακία Κορδόση είναι συγγραφέας και επίτιμη διδάκτωρ της νεοελληνικής λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει τιμηθεί με το μέγα βραβείο Γραμμάτων της Γαλλικής Ακαδημίας.

Copyright © 2008 ΑΥΓΗ

Share this post


Link to post
Share on other sites
Θα διαφωνήσω μαζί σου φίλε μου, ο Σολωμός βίωσε πολύ χειρότερα από τα γεγονότα που διαδραματίζονταν κατά την διάρκεια της σύνθεσης του "Ύμνου εις την Ελευθερίαν" από ότι ζούμε εμείς, και όχι μόνο δεν το κράτησε για τον εαυτό του αλλά το έγραψε για να αντιταχτεί σε αυτά ταγεγονότα. Μιλάω για το πλιάτσικο, τις δηώσεις, την κλεψιά και τις δολοφονίες που χαρακτήρισαν τον Εμφύλιο. Σε μια στροφή του "Ύμνου" έχει τον στίχο "αν μισούνται αναμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθερία".

Όπως κάθε Πατριώτης δεν "κάθησε σπίτι του" ως ποιητής.

Πήρε θέση. Δεν σιχτίρισε κανέναν, δεν ήταν "εξυπνάκιας" ούτε είδε τον Αγώνα "από την εξέδρα".

Και να είσαι, εσύ πρώτα, απόλυτα σίγουρος για αυτό.

Αντίθετα από αυτά που νόμιζε ο Κούβελας, οι Ποιητές δεν είναι λαπάδες, σαν μερικούς μερικούς που νομίζουν ότι με δυο βαριές κουβέντες "σε όλους" ξεμπέρδεψαν.

Ειλικρινα δεν περιμενα η παρακάτω αναφορά μου για τον Σολωμό , να σας πειράξει τόσο

Να είστε απόλυτα σίγουροι ,

πώς αν ήξερε ο Διονύσιος Σολωμός το θέμα που

θα δημιουργουσε το ποιημα του , θα το είχε κρατησει για

εκείνον , για την πάρτυ του .

Να μην ξεχασω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμα φορά για τα καλά σας λόγια

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/4632

Σαφάρι για τα ληξιπρόθεσμα από δικηγόρους και ελεγκτές

Πακέτο φορολογικών μέτρων συνολικής απόδοσης έως 6 δισ. ευρώ επεξεργάζεται και θα ανακοινώσει το υπουργείο Οικονομίας έως τον Ιούνιο.

Μεταξύ των μέτρων που έχουν εισηγηθεί αρμόδια στελέχη του υπουργείου Οικονομικών είναι και κίνητρα «κινέζικου τύπου» προς τους καταναλωτές για να ζητούν αποδείξεις. Εάν ο λήγοντας της απόδειξης συμπίπτει με τον λήγοντα του τυχερού λαχνού του Λαϊκού Λαχείου, ο καταναλωτής θα εισπράττει από την Εφορία μέρος του αναγραφόμενου ποσού. Πρόκειται για παραλλαγή μέτρου που εφάρμοσε η κινεζική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Παράλληλα, προωθείται η ανάθεση σε δικηγόρους και ορκωτούς λογιστές για το κυνήγι των οφειλετών του Δημοσίου, σε μια προσπάθεια να εισπραχθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 1,8 δισ. ευρώ φέτος.

Πηγή Καθημερινή

Στην Κίνα ρε παιδιά , στην Κίνα .

Γιατι στην Ελλάδα , θα πηγαινει ο καταναλωτης στο καταστημα και θα λέει ,

κοίτα έπιασα τον λήγοντα και παίρνω τόσα , εσύ πόσα μου δίνεις ????

Αλλο παιδιά , βρείτε άλλο , γιατί μην ξεχνάτε στην Κίνα κάνουν και χαρακίρι ,

εδώ όχι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δώσε μου μέλι να σου δώσω βάζα!

Ρωσία: εξελιγμένο σύστημα ανταλλαγών προϊόντων κάνει άχρηστη τη μεσολάβηση χρημάτων

Με τη γενειάδα του «προφήτη» που έχει και τους δεκάδες σταυρούς που κοσμούν το γραφείο του, ο Γκέρμαν Στερλίγκοφ δημιουργεί κάποια δυσπιστία καθώς ξεκινά να περιγράφει το «σύστημα που μπορεί να σώσει τον κόσμο». Κι όμως, το εξελιγμένο σύστημα αντιπραγματισμού που εφαρμόζει προκαλεί ενθουσιασμό στη Ρωσία- και πέραν αυτής.

O Γκέρμαν Στερλίγκοφ- εξηγεί ο απεσταλμένος της «Figaro» στη Μόσχα- δεν είναι ερασιτέχνης στις επιχειρήσεις. Γιος παιδιάτρου, σπουδασμένος στα καλύτερα σχολεία, έγινε το 1990, στα 23 του χρόνια «ο πρώτος καπιταλιστής σοβιετικός εκατομμυριούχος», ιδρύοντας το πρώτο χρηματιστήριο πρώτων υλών. Αργότερα θέλησε να ασχοληθεί με την πολιτική, ίδρυσε ένα εθνικιστικό και ορθόδοξο κόμμα. Αυτός ο δρόμος όμως δεν του βγήκε σε καλόαπό το 2004, όταν η υποψηφιότητά του για την προεδρία εμποδίστηκε από το Κρεμλίνο, ζει με την οικογένειά του σε ένα αγρόκτημα μέσα στο δάσος.

Το Κέντρο κατά της Κρίσης που άνοιξε, ωστόσο, στον 26ο όροφο ενός υπερσύγχρονου ουρανοξύστη στη Μόσχα, κάνει χρυσές δουλειές. Πώς ακριβώς; Φέρνοντας σε επαφή επιχειρήσεις των οποίων η προσφορά και η ζήτηση συμπίπτουν - και οι οποίες, ελλείψει διαθέσιμου ρευστού, θέλουν να ανταλλάξουν αγαθά χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος. Προσοχή όμως, επισημαίνει ο Στερλίγκοφ, το δικό του σύστημα διαφέρει πολύ από όλα αυτά τα «χρηματιστήρια αντιπραγματισμού» που ανθούν στο ρωσικό Ίντερνετ ένεκα της κρίσης, κάνοντας το Κρεμλίνο να προειδοποιεί «για απειλή στην πραγματική λειτουργία της οικονομίας».

Ο Μπόρις Ουγκρίνοβιτς, παραγωγός μελιού, ομολογεί πως αρχικά δυσκολευόταν να καταλάβει το σύστημα του Στερλίγκοφ. «Ψάχναμε να ανταλλάξουμε μέλι με βάζα και ετικέτες», λέει. «Εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας, μας έμεναν χρήματα αρκετά για να πληρώσουμε μόνο τους φόρους»- και για δάνειο ούτε λόγος με τα επιτόκια να κυμαίνονται στο 20%... Ο Ουγκρίνοβιτς, λοιπόν, εγγράφηκε στο Κέντρο κατά της Κρίσης και εισήγαγε στο λογισμικό του Στερλίγκοφ την προσφορά και τη ζήτησή του. Το πρόγραμμα τον έβαλε σε μια «αλυσίδα ανταλλαγών» και ο Ουγκρίνοβιτς κατάφερε να πουλήσει το μέλι του σε μια εταιρεία έναντι μετρητών και κατόπιν να αγοράσει βάζα από μια τρίτη εταιρεία: «Όλα μέσα σε δύο εβδομάδες».

Παραρτήματα και σε άλλες χώρες

ΑΝΤΙΘΕΤΑμε μια απλή ιστοσελίδα αντιπραγματισμού, οι «πελάτες» του Στερλίγκοφ οφείλουν να παρουσιαστούν σε ένα από τα 30 παραρτήματα του Κέντρου στη Ρωσία προκειμένου να υπογράψουν συμβόλαιο και να καταθέσουν ως εγγύηση το 2% του ποσού της προβλεπόμενης συναλλαγής. Τα ποσά που κατατίθενται αναλαμβάνουν να διαχειριστούν η κρατική τράπεζα Sberbank και η Credit Suisse στην Ευρώπη. Διότι ο Στερλίγκοφ, ο οποίος αμείβεται με το 1% των συναλλαγών που τελικά πραγματοποιούνται, ανοίγει το ένα franchise μετά το άλλο: διαθέτει ήδη παραρτήματα στο Λονδίνο, το Χονγκ Κονγκ, τις Βρυξέλλες, στις χώρες της Βαλτικής- ήθελε να ανοίξει και στο Παρίσι αλλά «η γαλλική γραφειοκρατία...».

Ο Ρώσος επιχειρηματίας είναι πραγματικά πεπεισμένος πως το σύστημά του μπορεί να σώσει τον πλανήτη από την οικονομική κρίση. Και όταν τον ρωτούν πώς του ήρθε η ιδέα, σηκώνει τα μάτια ψηλά και απαντά:

«Ο Θεός».

Με μια ματιά

● ΩΣ ΑΝΤΙΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣορίζεται η ανταλλαγή αγαθών χωρίς τη μεσολάβηση χρήματος.

● ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗτόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος. Στη Λίθινη Εποχή, τότε που οι άνθρωποι κυνηγούσαν και καλλιεργούσαν τη γη με πέτρινα εργαλεία, εξ ανάγκης αντήλλασαν μεταξύ τους αγαθά: για παράδειγμα, ένας κυνηγός μπορούσε να ανταλλάξει δέρματα ζώων με καρπούς από έναν αγρότη. ● ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣτης αρχαιότητας, στην Αίγυπτο των Φαραώ ή και στις κοινότητες των Ινδιάνων της Αμερικής, ο αντιπραγματισμός ήταν ο μοναδικός τρόπος «οικονομικής συναλλαγής».

● Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝκαι (πολύ αργότερα) των χαρτονομισμάτων, ωστόσο, δεν τον οδήγησε σε εξαφάνιση. Ο αντιπραγματισμός ουδέποτε έπαψε να υφίσταται, ούτε στο εγχώριο εμπόριο ούτε στις διεθνείς συναλλαγές, στις περιπτώσεις που μια χώρα δεν διαθέτει μετατρέψιμο νόμισμα. ● ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣκρίσης, πολέμου ή κατοχής, ο αντιπραγματισμός γνωρίζει πάντα δόξες. Στην κατοχική Γαλλία του 1940, για παράδειγμα, το «νόμισμα» με τη μεγαλύτερη αξία ήταν η βενζίνη και τα αναγομωμένα λάστιχα- αγαθά δυσεύρετα.

● ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ,ο αντιπραγματισμός συναντάται σε πολλές διαφορετικές μορφές- ένα σύστημα αντιπραγματισμού είναι και οι «τράπεζες χρόνου» που υπάρχουν σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.

http://www.tanea.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εξαφάνισαν ως διά μαγείας τις οικειοθελείς αποχωρήσεις

Από τον περασμένο Οκτώβριο έχει να δημοσιοποιήσει στοιχεία για την εγγεγραμμένη ανεργία ο ΟΑΕΔ. Μάλιστα οι σχετικοί πίνακες με τις απολύσεις, τις προσλήψεις και τις οικειοθελείς αποχωρήσεις έχουν εξαφανιστεί από τη σχετική ιστοσελίδα του οργανισμού. Σε σχετική ερώτηση ο διοικητής του ΟΑΕΔ Γ. Βερναρδάκης, ο οποίος, ας σημειωθεί, είχε πρωταγωνιστήσει το 2004 ως συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ-ΟΑΕΔ στην αποκάλυψη των «αλχημειών» της διοίκησης ΠΑΣΟΚ ως προς τους εγγεγραμμένους ανέργους, δικαιολογήθηκε ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην τοποθέτηση της νέας πληροφοριακής πλατφόρμας. Η οποία, ω του θαύματος, θα ολοκληρωθεί τον Ιούνιο (σημ. αμέσως μετά τις ευρωεκλογές). Πάντως ο ίδιος αποκάλυψε στην «Ε» ότι γνωρίζει τα στοιχεία για την επίσημη ανεργία και τα μεταβιβάζει κάθε μήνα στην Τράπεζα της Ελλάδος (για τις σχετικές εκθέσεις) λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πρόσφατα σε ομιλία μου είπα ότι οι εγγεγραμμένοι άνεργοι τον Ιανουάριο ήταν 436.000» (486.000 σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία) και ότι «τα δύο στοιχεία συμβαδίζουν πλέον...». Φαίνεται ότι αυτά τα στοιχεία δεν αφορούν το σύνολο των πολιτών αλλά μόνο τους ειδικούς και τους... μανδαρίνους.

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=37880

Share this post


Link to post
Share on other sites

Απ'την κούνια στο φροντιστήριο

Ποιος θα διαβάσει το παιδί; Μα, φυσικά, το αναγνωστήριο! Τι συμβαίνει όταν η μαμά και ο μπαμπάς λείπουν στη δουλειά και το ολοήμερο σχολείο δεν κάνει τη δουλειά του; Η δημόσια δωρεάν παιδεία γίνεται καπνός από την πρώτη κιόλας δημοτικού!

47-3-thumb-small.jpg

Με διάφορους τίτλους, όπως «μελετητήριο», «αναγνωστήριο» ή «κέντρο μελέτης», στην ουσία τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν τα φροντιστήρια των δημοτικών! Οι υπηρεσίες που παρέχουν είναι διάβασμα των παιδιών για την επόμενη μέρα και φύλαξη μέχρι το απόγευμα.

Ποιοι είναι οι πελάτες τους; Είναι οικογένειες οι οποίες στέλνουν τα παιδιά τους στα δημόσια σχολεία. Αλλά και πάλι, πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, στριμώχνοντας στον οικογενειακό προϋπολογισμό ακόμη ένα φροντιστηριακό κονδύλι... Για ποιο λόγο; Γιατί δεν έχουν οι ίδιες τον χρόνο και τον... τρόπο να διαβάσουν τα παιδιά τους, όπως μας λένε οι επιχειρηματίες του χώρου, αποκαλύπτοντας την απόλυτη στρέβλωση του συστήματος...

*«Οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις των γονιών δεν τους αφήνουν και πολλά περιθώρια χρόνου για να ασχοληθούν με το διάβασμα των παιδιών. Ο δικός τους στόχος είναι ακριβώς αυτός. Να είναι τα παιδιά προετοιμασμένα για την επόμενη μέρα. Να έχουν ελεύθερο το απόγευμά τους, για παιχνίδι ή άλλες δραστηριότητες», λέει ο Μιχ. Πλουμάς, διευθυντής του κέντρου μελέτης Netplus studies στο Χαϊδάρι.

*Φροντιστήριο, λοιπόν, από το δημοτικό, παρ' όλο που επιχειρηματίες του χώρου αποποιούνται το συγκεκριμένο τίτλο: «Δεν είμαστε φροντιστήριο, είμαστε αναγνωστήριο», υπερτονίζει η Χαρά Πατσά, φιλόλογος και υπεύθυνη σπουδών στο κέντρο «Υπέρβαση», στην Πετρούπουλη.

Συστηματοποίηση του διαβάσματος

Η συνομιλήτριά μας εξηγεί ότι στο αναγνωστήριο δεν γίνεται παράδοση μαθήματος: «Γίνεται οργανωμένη μελέτη. Αυτό που έκανε στο σχολείο θα μάθει ο μαθητής μας. Θα εμπεδώσει την ύλη, θα λύσει τις ασκήσεις του».

*Η Χαρά Πατσά μάς λέει ότι ο κύριος στόχος είναι να «μαθαίνουν στα παιδιά πώς να μάθουν. Συστηματοποιούμε το διάβασμά τους». Για «συστηματοποίηση διαβάσματος» μας μίλησε και ο Στ. Μεσσήνης, υπεύθυνος Σπουδών στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Comed.

*Κι εμείς ρωτάμε τον πρόεδρο της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Δημ. Μπράτη.

«Είναι αδιανόητο οι γονείς να δίνουν χρήματα για να μελετούν τα παιδιά τους. Και τους καλούμε να μην το κάνουν, γιατί το σχολείο και οι δάσκαλοι δίνουν όλα τα εφόδια», μας απαντά.

Βεβαίως, ο Δημ. Μπράτης παραδέχεται ότι το ολοήμερο καλύπτει κατά κύριο λόγο τις κοινωνικές και όχι τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών. Κοινώς, λειτουργεί σαν πάρκινγκ παιδιών, θα συμπληρώναμε εμείς. Γι' αυτό ίσως, κι από τους καλύτερους πελάτες των αναγνωστηρίων έγιναν γονείς οι οποίοι απογοητεύτηκαν, όλο αυτό το διάστημα, από τη λειτουργία των ολοήμερων.

*«Εβλεπαν το παιδί τους να επιστρέφει στο σπίτι αδιάβαστο και κουρασμένο. Δυστυχώς το ολοήμερο σχολείο δεν καλύπτει τις ανάγκες. Μονάχα μπορεί κανείς να γλιτώσει κάποια χρήματα από την νταντά που θα κρατούσε το παιδί τις μεσημεριανές ώρες», εξηγεί Εφη Βαρδάκη, διευθύντρια σπουδών στο Αρωγή School.

*Τα μηνιαία δίδακτρα στα αναγνωστήρια κυμαίνονται από 150 έως 280 ευρώ. Στα ίδια κέντρα, τα παιδιά επίσης μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα εκμάθησης ξένης γλώσσας ή πληροφορικής, πληρώνοντας επιπλέον χρήματα.

Λειτουργούν ως εμπορικές επιχειρήσεις

Πόσα είναι; Κανείς δεν ξέρει. Αλλωστε για το υπουργείο επισήμως δεν υπάρχουν! Απευθυνθήκαμε στη διεύθυνση ιδιωτικής εκπαίδευσης του υπουργείου Παιδείας, και μας είπαν ότι τα φροντιστήρια δημοτικής εκπαίδευσης καταργήθηκαν το... 1977 με το νόμο 682, και η ίδρυσή τους προβλεπόταν σε νόμο του 1940. Εν έτει 2009 φυτρώνουν όμως σαν τα μανιτάρια και ο Μιχ. Αμοιραδάκης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φροντιστών Ελλάδος, μας τονίζει ότι «κανείς δεν γνωρίζει τον πραγματικό τους αριθμό. Οσα βλέπουμε και εμείς στο δρόμο».

*Προς το παρόν, τα αναγνωστήρια λειτουργούν ως εμπορικές επιχειρήσεις, με άδειες από το υπουργείο Εμπορίου. «Η πολιτεία, όμως, κάνει ότι δεν τα βλέπει. Οτι δεν υπάρχουν. Αυτός είναι ο ορισμός του παραλόγου. Και από τη στιγμή που δεν υπάρχει κανένας θεσμικός έλεγχος, το αν γίνεται ή δεν γίνεται δουλειά, εξαρτάται από την επαγγελματική ευσυνειδησία του καθενός που διαθέτει μία τέτοια επιχείρηση».

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=42814

Share this post


Link to post
Share on other sites
..............................

Αλλο παιδιά , βρείτε άλλο , γιατί μην ξεχνάτε στην Κίνα κάνουν και χαρακίρι ,

εδώ όχι.

Καλά το έχουν βάλει φίλε....

Το χαρακίρι το κάνουν στην Ιαπωνία, όχι στη Κίνα....

Στη Κίνα κάνουν...... τους Κινέζους........

Ξέρουν αυτοί, ξέρουν.......... :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχασε τη δύσκολη μάχη για τη ζωή ο τελευταίος μεγάλος δημιουργός του Θέατρου Σκιών, μετά από ατύχημα που του προκάλεσε βαρύτατες εγκεφαλικές κακώσεις.

Ο 85χρονος Ευγένιος Σπαθάρης «έφυγε» στις 22:40 το βράδυ του Σαββάτου μετά από νοσηλεία τεσσάρων ημερών στο ΚΑΤ.

Σύμφωνα με το ανακοινωθέν του νοσοκομείου και τις δηλώσεις της οικογένειάς του, είχε υποστεί πολλαπλά κατάγματα μετά το ατύχημα που είχε στο Ινστιτούτο Γκαίτε, όταν έχασε την ισορροπία του και κατά την πτώση του τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι.

Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν ο άνθρωπος που ανέδειξε με μοναδικό τρόπο το ελληνικό θέατρο σκιών και το ταξίδεψε κυριολεκτικά σε ολόκληρο τον κόσμο, συνδέοντας τη φωνή, τη φιγούρα και τη ζωή του με τον πιο ανατρεπτικό λαϊκό μας ήρωα, τον Καραγκιόζη.

Γεννήθηκε στην Κηφισιά τον Ιανουάριο του 1924.

Μετά τις σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου, ήταν ο πατέρας του. Ξεκίνησε την πορεία του δίνοντας ο ίδιος παραστάσεις αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε Πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α. Από τότε έχει δώσει πληθώρα παραστάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών.

Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη , και με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου, (Θεσσαλονίκη), στο Θέτρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτωρας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.α. Κυκλοφόρησε περίπου 15 έργα σε δίσκους και το 1980 άρχιζε να παίζει στη τηλεόραση.

Ο Ευγένιος Σπαθάρης είναι μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ έχει κάνει περιοδείες σε πολλές χώρες. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη.

Έχει τιμηθεί με Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.ά. Τέλος το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για την μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.

Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Σιωπηρή ανακωχή κράτους - φοροφυγάδων

Στις 3 Απριλίου, ημέρα κατάθεσης του τελευταίου φορολογικού νομοσχεδίου της κυβέρνησης στη Βουλή, ο φίλος μας Σωφρόνιος, συνεπής φορολογούμενος, παρακολούθησε με μεγάλη προσοχή τις νέες προτάσεις της κυβέρνησης για την τροποποίηση των φορολογικών διατάξεων.

Εντύπωση δεν του έκανε η μείωση του τέλους ταξινόμησης αυτοκινήτων που είχε ήδη προαγγελθεί, ρύθμιση της οποίας ακόμη και αν δεν δικαιολογούσε τη σκοπιμότητα, κατανοούσε τη σημασία. Σκέψεις του προκάλεσε η ρύθμιση που περιλήφθηκε στο άρθρο 3 του τότε νομοσχεδίου. Σύμφωνα με αυτήν, για τη δικαιολόγηση (κάλυψη) αγοράς ή / και διατήρησης περιουσιακών στοιχείων, δεν θα μειώνεται το εισόδημα των προηγούμενων ετών με την αφαίρεση από αυτό δαπανών που έχουν διενεργηθεί στο παρελθόν και απαλλάσσονται του τεκμηρίου προσδιορισμού του εισοδήματος. Οπως, ενδεικτικά, τεκμήριο «διατήρησης» αυτοκινήτου μικρότερης ισχύος από 2.000 κ.έ. ή εργοστασιακής τιμής μικρότερης των 50.000 ευρώ.

Ο Σωφρόνιος θυμήθηκε τις προ έτους εξαγγελίες της κυβέρνησης για την τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου του τεκμαρτού προσδιορισμού του εισοδήματος. Θυμήθηκε τις σχετικές συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Θυμήθηκε τις προτάσεις των κοινωνικών φορέων, τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη για αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης. Και τέλος, θυμήθηκε τον φίλο του Λαμόγιο, ο οποίος τότε υποστήριζε ότι ο δημόσιος διάλογος για έναν δικαιότερο τεκμαρτό προσδιορισμό του εισοδήματος θα κατέληγε σε μηδενικό αποτέλεσμα.

Σκέφθηκε ότι δυστυχώς ο φίλος του Λαμόγιος μία φορά ακόμη δικαιώθηκε. Και πάλι, δεν εξετάστηκε σε βάθος το ζήτημα του προσδιορισμού του εισοδήματος με βάση την απόκτηση ή τη διατήρηση περιουσιακών στοιχείων.

Ο Σωφρόνιος κατανοεί ότι τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων συνάδουν με την αρχή της καθολικότητας του φόρου και είναι πιθανό να αποτυπώσουν την αληθή φοροδοτική ικανότητα του κάθε φορολογούμενου. Και τούτο διότι, η αγορά περιουσιακών στοιχείων, όπως το ακίνητο, το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο κ.ο.κ., προϋποθέτει τη διάθεση κεφαλαίου ή εισοδήματος. Συνιστά πραγματική περιουσιακή μεταβολή. Αντιπροσωπεύει αληθή δαπάνη, για την πραγματοποίηση της οποίας είναι αναγκαία και αυτονόητη η διάθεση χρήματος και κατά συνέπεια περιουσίας ή εισοδήματος.

Αντίθετα, η διατήρηση περιουσιακού στοιχείου δεν προϋποθέτει περιουσιακή μεταβολή, ούτε απαλλοτρίωση εισοδήματος, παρά μόνο στην περίπτωση εξόδων απαραίτητων για τη συντήρηση του στοιχείου αυτού. Συνεπώς, όπως ορίζεται σήμερα, το τεκμαρτό μίσθωμα ιδιοκατοίκησης, το τεκμήριο διατήρησης κολυμβητικής δεξαμενής, αυτοκινήτου, κ.ο.κ. δεν συνιστά μέθοδο εξεύρεσης υπαρκτού και μη εμφανούς εισοδήματος.

Αντίθετα, ο προσδιορισμός του κατ' έτος φορολογητέου εισοδήματος, με βάση τα στοιχεία αυτά, οδηγεί στην επιβολή φόρου εισοδήματος σε πλασματική φορολογητέα ύλη. Και τούτο για τον απλούστατο λόγο, ότι κάθε φορολογούμενος οφείλει φόρο για το εισόδημα που κέρδισε και με το οποίο επιθυμεί να αποκτήσει σπίτι, αυτοκίνητο, πισίνα. Ομως, γιατί να οφείλει κάθε χρόνο φόρο εισοδήματος μόνο επειδή κατέχει το σπίτι, το αυτοκίνητο, την πισίνα;

Εύλογες και πάλι οι απορίες του φίλου μας Σωφρόνιου:

Από πού προκύπτει ότι η διατήρηση αυτών των περιουσιακών στοιχείων κρύβει απόκτηση εισοδήματος πολλαπλού από αυτό που κρίνεται ως ικανό για τη συντήρησή τους; Πώς πραγματώνεται η αρχή της φορολογικής ισότητας, αν κάθε χρόνο προσαυξάνεται η φορολογητέα βάση απλώς και μόνο λόγω της κατοχής των περιουσιακών αυτών στοιχείων; Οταν, μάλιστα, η απόκτησή τους έχει ήδη υπολογιστεί ως αυξητικός παράγοντας της βάσης φορολογίας εισοδήματος, κατά τον χρόνο αγοράς τους; Πώς η διατήρηση περιουσίας προσδιορίζει το εισόδημα, σύμφωνα με τη φοροδοτική ικανότητα; Ιδίως όταν ως εισόδημα ορίζεται το αποτέλεσμα διαρκούς εκμετάλλευσης ορισμένης πηγής;

Σκεφτόταν ο Σωφρόνιος όλα αυτά και δεν έβρισκε απάντηση, μέχρι τη στιγμή που ο φίλος του Λαμόγιος τον πληροφόρησε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία:

* Η απόδοση των τεκμηρίων είναι εξαιρετικά χαμηλή (μικρότερη του 3% του φόρου της κλίμακας φορολογίας εισοδήματος).

* Το 95% της συνολικής διαφοράς εισοδημάτων που προστίθεται με τα τεκμήρια αφορά φορολογούμενους που δήλωσαν εισόδημα εντός του αφορολογήτου ορίου.

Ετσι, ο Σωφρόνιος κατάλαβε ότι τα τελευταία τριάντα χρόνια, που εφαρμόζονται τα τεκμήρια για τον προσδιορισμό του φόρου εισοδήματος, κάθε φοροφυγάς δήλωνε και εξακολουθεί να δηλώνει κάθε χρόνο τόσο εισόδημα όσο θα προέκυπτε από την εφαρμογή των τεκμηρίων. Ταυτόχρονα, στην πλειονότητά τους, όσοι φορολογήθηκαν τελικά με βάση τα τεκμήρια είναι ή φαίνεται να είναι συμπολίτες με ιδιαίτερα χαμηλά εισοδήματα. Οπως συνομολογεί και ο Λαμόγιος: «Δηλώνω όσο εισόδημα χρειάζεται, για να έχω το αυτοκίνητό μου και την πισίνα μου».

Η αποκάλυψη αυτή αφήνει στον Σωφρόνιο μια πολύ πικρή γεύση. Η επιμονή όλων των κυβερνήσεων στον τεκμαρτό προσδιορισμό του εισοδήματος καταδεικνύει την αδυναμία του κρατικού ελεγκτικού μηχανισμού να προσδιορίσει με ακρίβεια τη φορολογητέα ύλη. Κινείται στα όρια της συνταγματικής ανοχής. Απομακρύνεται από την οφειλόμενη προσπάθεια εξατομίκευσης της φορολογικής ικανότητας του κάθε πολίτη. Προσδιορίζει αντικειμενικά και όχι με εξατομίκευση τη φορολογητέα ύλη και πλήττει βάναυσα την αρχή της φορολογικής ισότητας.

Η κατάσταση αυτή συνιστά μια σιωπηρή «ανακωχή» μεταξύ κράτους και φορολογουμένων. Η «ανακωχή» αυτή εντείνει την αίσθηση της αδικίας στους συνεπείς φορολογούμενους και τελικά μόνο στον περιορισμό της φοροδιαφυγής δεν συντελεί. Ευνοώντας όπως πάντα τους κάθε λογής επιτήδειους...

Της ΑΣΠΑΣΙΑΣ Κ. ΜΑΛΛΙΟΥ Δικηγόρος και διευθύντρια έκδοσης του δεκαπενθήμερου νομικού περιοδικού «Δελτίο Φορολογικής Νομοθεσίας

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&...&ref=search

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η Χούντα του Ασωπού

Του Δημήτρη Παπαδημούλη* - 11/05/2009

"Δεν έχουμε ιδέα. Στείλτε μας στοιχεία και καταγγελίες που να θεμελιώνουν τον ισχυρισμό σας". Αυτή ήταν η πρώτη απάντηση που έλαβα από τον έλληνα επίτροπο Περιβάλλοντος, μετά από παρέμβασή μου για το θέμα του Ασωπού το 2007. Καταλαβαίνετε ότι αυτό από μόνο του συνιστά σκάνδαλο, όταν όλοι ξέρουμε ότι ο Ασωπός έχει μετατραπεί εδώ και σαράντα χρόνια σε τοξική χαβούζα με τη βούλα του κράτους, δηλαδή με ένα χουντικό Προεδρικό Διάταγμα που παραμένει ακόμα σε ισχύ. Σήμερα, η τελευταία απάντηση του κ. Δήμα είναι ότι "έχουμε παραπέμψει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γιατί δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα νερά και ο Ασωπός είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για την παραβίαση αυτής της νομοθεσίας".

Δ. Παπαδημούλης στο ΣΚΑΪ Αυτό που με ανησυχεί είναι πρώτον ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν κάνει τίποτα συγκεκριμένο για να γίνουν αυστηρότερα τα όρια για το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο και δεύτερον ότι παρότι υπάρχουν τα κονδύλια στο ΕΣΠΑ για την απορρύπανση του Ασωπού, η περιβαλλοντική καταστροφή, το οικολογικό έγκλημα και οι κομπίνες συνεχίζονται. Θέλετε να μάθετε τι έπραξαν οι αρμόδιοι της ΕΥΔΑΠ (προφανώς κατόπιν άνωθεν εντολής) την ημέρα που η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής υπό τον κ. Μητσοτάκη επισκέφτηκε την περιοχή; Άνοιξαν τις βάνες της ΕΥΔΑΠ και έριξαν εκείνη ειδικά την ημέρα και μόνο εκείνη την ημέρα 400.000 κυβικά καθαρού νερού από τον Μόρνο για να εμφανιστεί ο Ασωπός πιο καθαρός. Έστρωσαν και λίγο χαλικάκι στο δρόμο από τον οποίο θα πέρναγε το πούλμαν που μετέφερε τους βουλευτές...

Η ψηφοθηρία των κυβερνώντων και η επιχειρηματική ασυδοσία ορισμένων έχουν οδηγήσει σε αυτή την κατάστασηΗ ουσία του θέματος είναι ότι παρ' όλες τις υποσχέσεις των κυβερνητικών αρμοδίων, παρά την αποτυχία του κ. Σουφλιά και του ΥΠΕΧΩΔΕ να παραπλανήσει την Κομισιόν και τον κ. Δήμα, λέγοντας τον περασμένο Αύγουστο "Ο Ασωπός καθάρισε, δεν ανιχνεύεται πλέον εξασθενές χρώμιο είναι καθαρό το νερό", πάρα την προσπάθεια ορισμένων αθλίων να πείσουν ότι "πλέον ο Ασωπός είναι καθαρό ποτάμι, πάρτε τις οικογένειές σας για να κάνετε πικνίκ", δεν έχει ενταχθεί ούτε ένα ευρώ στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης για το πρόγραμμα απορρύπανσης του Ασωπού, ενώ θα μπορούσαν να φτιαχτούν δίκτυο αποχέτευσης, βιολογικοί καθαρισμοί και δίκτυο ύδρευσης και να γίνουν παρεμβάσεις για την αποκατάσταση ρυπασμένων περιοχών με συνγχρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ και από το ταμείο συνοχής έως και 75%. Συνεπώς ερωτάται ακόμα και σήμερα ο κ. Σουφλιάς ο οποίος κρύβεται και δε μιλάει για το θέμα ενώ είναι υπουργός παρότι το ξεχνάει, ερωτάται ο κ. Μπαλτάς που είναι αρμόδιος γενικός γραμματέας γιατί δυόμισι χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του ΕΣΠΑ δεν έχουν εντάξει το πρόγραμμα απορρύπανσης του Ασωπού στο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης.

Τα τοξικά απόβλητα

Έχω απάντηση του επιτρόπου Δήμα σε ερώτησή μου πού πάνε και πώς εξουδετερώνονται τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα στην Ελλάδα. Μου απαντάει ότι από τα στατιστικά στοιχεία που μας στέλνουν οι ελληνικές αρχές αγνοείται ετησίως η τύχη 600.000 κυβικών μέτρων επικίνδυνων τοξικών αποβλήτων και έχουμε την αίσθηση ότι πολλά από αυτά τα επικίνδυνα τοξικά απόβλητα είτε αντιμετωπίζονται ως κοινά σκουπίδια, είτε πηγαίνουν κατευθείαν σε φυσικούς αποδέκτες και ένας κορυφαίος από αυτούς είναι ο Ασωπός. Αν σκεφτείτε ότι στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων παράγεται περίπου το 30% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας και αν δεχτούμε ότι απλώς εκεί κατ' αναλογία υπάρχουν τοξικά απόβλητα, τότε τουλάχιστον 200.000 τόνοι επικίνδυνα τοξικά απόβλητα πηγαίνουν κατευθείαν με μπούκες στο ποτάμι. Αυτό το κάνουν οι μικρομεσαίες μονάδες γιατί οι μεγάλες μονάδες έχουν παράνομες και ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις από τις οποίες τραβάνε αρχικά νερό και στη συνέχεια τις χρησιμοποιούν ως οδούς για να ρίχνουν κατευθείαν στον υδροφόρο ορίζοντα και στα εδάφη τα δικά τους τοξικά απόβλητα.

Σαράντα χρόνια τώρα υπάρχει συνολικά στη διαχείριση του Ασωπού μία τριτοκοσμική κατάσταση, η οποία οφείλεται στην ψηφοθηρία των κυβερνώντων και στην επιχειρηματική ασυδοσία ορισμένων, οι οποίοι με την άδεια των κυβερνήσεων (και γαλάζιων και πράσινων) για να κονομήσουν κάτι παραπάνω σπέρνουν καρκίνο, θάνατο και περιβαλλοντική υποβάθμιση στην περιοχή. Περιμένω κάποιος από τους κυβερνητικούς αρμοδίους θα βγει από το λαγούμι και να απαντήσει σε όλα αυτά.

* Ο Δημήτρης Παπαδημούλης είναι ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και μίλησε στο ΣΚΑΪ τη Δευτέρα 11 Μαΐου

http://www.skai.gr/master_story.php?id=120311

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Στην Ευρώπη κινούνται, στην Ελλάδα κοιμούνται

Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ

ΜΕΙΩΣΗ εισφορών εργαζομένων και εργοδοτών, αυξήσεις αφορολογήτου, κίνητρα για πρόσληψη με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αύξηση φοροαπαλλαγών είναι μερικά από τα βασικά μέτρα στήριξης της απασχόλησης και της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων που θεσπίζουν τα κράτη ανά την Ε.Ε.

Αυτό προκύπτει από καταγραφή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Σε αυτή, όμως, απουσιάζει η Ελλάδα. Εδώ οι ρυθμίσεις είναι ελάχιστες και το μυαλό της κυβέρνησης εστιασμένο στο πώς θα συγκεντρώσει έσοδα. Ρυθμίσεις

* Η Πορτογαλία μείωσε τις εργοδοτικές εισφορές για τις συμβάσεις αορίστου χρόνου και αύξησε αυτές ορισμένου χρόνου. Παράλληλα, μείωσε κατά 50% τις εισφορές εργοδοτών για 3 έτη όταν προσλαμβάνουν με αορίστου χρόνου σύμβαση πρώην αυτοαπασχολούμενο.

* Η Σουηδία αύξησε την έκπτωση στον φόρο εισοδήματος. Οι εισφορές εργοδοτών για νεοπροσληφθέντες ηλικίας 26-64 μειώθηκαν από 32,42% σε 31,42%. Καταργήθηκε ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών για όσους έχουν ηλικία άνω των 65 ετών και αυξήθηκε το κατώτερο φορολογικό κλιμάκιο.

* Η Αυστρία προέβη σε φορολογικές απαλλαγές στο εισόδημα από μισθούς και ψαλίδισε τις ασφαλιστικές εισφορές.

* Το Βέλγιο επέκτεινε τις φοροαπαλλαγές και εισήγαγε «μπόνους εργασίας» που μειώνει τις εισφορές όσο χαμηλώνουν τα εισοδήματα των εργαζομένων. Θέσπισε, επίσης, φορολογικές απαλλαγές για τα επαγγελματικά έξοδα ποου αφορούν δράσεις έρευνας και νέων τεχνολογιών.

* Η Ισπανία μείωσε τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης των αυτοαπασχολουμένων σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. της κλωστοϋφαντουργίας) και για τους εργοδότες που προσφέρουν συμβάσεις αορίστου χρόνου. Περικόπηκαν οι εισφορές εργοδοτών και εργαζομένων και εισήχθη έκπτωση 400 ευρώ στη φορολογία εισοδήματος.

* Η Φιλανδία αποφάσισε φορολογικές απαλλαγές για τα εισοδήματα από την εργασία και για αγορά δεύτερης κατοικίας αν αυτή γίνει για επαγγελματικούς λόγους. Ο φόρος εισοδήματος των μισθωτών μειώθηκε με την αύξηση του αφορολογήτου και την αλλαγή της κλίμακας.

* Η Δανία διεύρυνε το αφορολόγητο όριο και, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, επιτρέπει την κατ' αποκοπήν μείωση του φόρου για όσους είναι άνω των 64 ετών. Δίδει αποζημίωση σε συνταξιούχους που επιθυμούν να εργαστούν και αύξησε τα κλιμάκια φορολογίας στα μεσαία εισοδήματα.

* Η γαλλική κυβέρνηση μείωσε τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για τους χαμηλόμισθους για να διασφαλιστεί ότι θα δοθούν οι αυξήσεις που προβλέπουν οι συλλογικές συμβάσεις.

* Η Ιταλία εισήγαγε κατ' αποκοπήν φορολογικό συντελεστή 10% για το τμήμα των μισθών που συνδέονται με την παραγωγικότητα ή τις υπερωρίες και ισχύει μόνο για εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα.

* Η Λιθουανία μείωσε κατά 15% τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων. Το ύψος των φοροαπαλλαγών έγινε κλιμακωτό, ώστε να είναι μεγαλύτερο για τους χαμηλόμισθούς. Ταυτόχρονα, θεσπίστηκαν πρόσθετες απαλλαγές φόρου, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών.

* Η Ολλανδία θέσπισε μεγαλύτερο αφορολόγητο και κλιμάκια για νοικοκυριά με δύο εργαζόμενους και πρόσθετες εκπτώσεις ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών. Παράλληλα, όμως, αύξησε τον φορολογικό συντελεστή για κέρδη μεταξύ 17.579 και 31.589 ευρώ.

* Η Σλοβενία κατήργησε τον φόρο μισθωτών υπηρεσιών και εισήγαγε αναλογική, με βάση το εισόδημα, φορολογική ελάφρυνση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...