Jump to content
Sign in to follow this  
Κρηθέας

"Περίμενα να καταγράψετε την αληθινή Ιστορία".

Recommended Posts

"Περίμενα να καταγράψετε την αληθινή Ιστορία"

Η κυρία Σεβαστή Μπούρα, ραδιοπαραγωγός & ΙΤ Πανεπ. Κολούμπια Νέας Υόρκης, από τις ΗΠΑ, γράφει με αφορμή την επιστολή της κυρίας Κουλούρη προς "Το Βήμα" της 07-01-2007:

Εδώ στη Νέα Υόρκη, 100 μίλια πιο πέρα από το Μπάφαλο, υπάρχει μια πόλη που ονομάζεται Greece. Αυτή η πόλη ιδρύθηκε από αμερικανούς φιλέλληνες, σε ανάμνηση της επανάστασης που έκαναν οι Έλληνες το 1821, για να απελευθερώσουν την αγαπημένη μας πατρίδα από τον ζυγό των Τούρκων.

Εσείς, σε αντίθεση με τους Αμερικανούς, έχετε διαγράψει παντελώς από τη μνήμη των παιδιών της Ελλάδος την Επανάσταση του 1821 και τις προσωπικότητες που έδρασαν εκείνη τη μαρτυρική περίοδο.

Ακόμη ξεχάσατε ότι ο Κεμάλ και η παρέα του είχαν αρχίσει το ξεπάστρεμα των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων πριν από το 1922 που έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών.

Περίμενα ως ιστορικός που είσθε, να καταγράψετε την αληθινή Ιστορία, όπως καταγράφεται σε εφημερίδες της Νέας Υόρκης εκείνης της εποχής και όπως την κατέγραψαν κάποιοι ξένοι σαν τον Τζορτζ Χόρτον, πρεσβευτή της Αμερικής στη Σμύρνη εκείνη την εποχή, και σαν τον Λόρδο Μπάϊρον που τα αμερικανόπουλα τον μελετούν στα πανεπιστήμια και γνωρίζουν τη φιλελληνική δράση του".

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...ry=233#comments

Σχετικό, σχετικότατο θέμα: http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...&hl=blodbad

"Περίμενα να καταγράψετε την αληθινή Ιστορία"

Η κυρία Σεβαστή Μπούρα, ραδιοπαραγωγός & ΙΤ Πανεπ. Κολούμπια Νέας Υόρκης, από τις ΗΠΑ,

Την αληθινή ιστορία;

Για την σφαγή που διέπραξαν οι έλληνες επί των αμάχων τούρκων στην Τριπολιτσά;

Για τα κολιέ με τις ρώγες των γυναικών κατά την προέλαση του ελληνικού στρατού κατά την Μικρασιατική εκστρατεία;

Για την επιβολή του χριστιανισμού με φωτιά και τσεκούρι στους έλληνες από τους βυζαντινούς;

Θα ήθελα να δω σε βιβλίο ιστορίας το παρακάτω αληθινό, αληθινότατο:

Τα αναθέματα περιέχονται στο Συνοδικό της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου. "Απολαύστε τα":

1. Ετι τοις φρονούσι και λέγουσι, κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου Θεότητος ως κτιστήν εκ τούτου πάντως, και αυτήν την θείαν ουσίαν αναγκαζομένοις δοξάζειν κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν. Άκτιστον δε, άκτιστον χαρακτηρίσει ουσίαν. Καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσιν εις αθείαν παντελή περιπίπτειν, και την Ελληνικήν μυθολογίαν, και των κτισμάτων λατρείαν τη καθαρά και αμώμω των Χριστιανών Πίστει προστριβομένοις, μη ομολογούσι δε κατά τας Αγίων θεοπνεύστου θεολογίας και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυποστάτου Θεότητος ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

2. Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων, αφ' εαυτών και την καθ' ημάς κλίσιν μεταπλάττουσι, και τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις, και αυθυπόστατον την ύλην παρά των ιδίων μορφούσθαι λέγουσι, και προφανώς διαβάλλουσι το αυτεξούσιον του Δημιουργού, του από του μη όντος ει το είναι παραγάγοντος τα πάντα, και ως Ποιητού πάσιν αρχήν και τέλος επιτιθέντος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

3. Τοις τα Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα, και μη δια παίδευσιν μόνον ταύτα παιδευομένοις, αλλά και ταις δόξαις αυτών ταις ματαίας επομένοις, και ως αληθέσι πιστεύουσι, και ούτως αυταίς ως το βέβαιον εχούσας εγκειμένοις ώστε και ετέρους ποτε μεν λάθρα, ποτέ δε νοερώς ενάγειν αυταίς και διδάσκειν ανενδοιάστως ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

4. Τοις δεχομένοις, και παραδίδουσι τα μάταια και Ελληνικά ρήματα, ότι τε προϋπαρξις εστι των ψυχών και εκ του μη όντος τα πάντα εγένετο, και παρήχθησαν, ότι τέλος εστί της κολάσεως, ή αποκατάστασις αύθις της κτίσεως, και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια των τοιούτων λόγων την Βασιλείαν Των Ουρανών λυομένην πάντως, και παράγουσαν εισάγουσιν, ήν αιωνίαν και ακατάλυτον αυτός τε ο Χριστός και Θεός ημών εδίδαξε, και παρέδοτο, και δια πάσης της παλαιάς και νέας Γραφής ημείς παρελάβομε, ότι και η Κόλασις ατελεύτητος και η Βασιλεία αίδιος, δια δε των τοιούτων λόγων εαυτούς τε απολλύασι, και ετέροις αιωνίας προξένοις γινομένοις ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

5. Τοις ευσεβείν μεν επαγγελομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη και Καθολική Εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γής, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς, ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

6. Τοις την μωράν των έξωθεν φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, και τοις καθηγηταίς αυτών επομένοις, και τας τε μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών, ή και ομοίως τοις αλόγοις ζώοις ταύτας απόλλυσθαι, και εις το μηδέν χωρείν δεχομένοις και δια τούτο ανάστασιν και κρίσιν και την τελευταίαν των βεβιωμένων ανταπόδοσιν αθετούσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

7. Τοις λέγουσιν, ότι οι των Ελλήνων σοφοί και πρώτοι των αιρεσιαρχών, οι παρά των επτά Αγίων και Καθολικών Συνόδων, και παρά πάντων των εν Ορθοδοξία λαμψάντων Πατέρων αναθέματι καθυποβλήθέντας, ως αλλότριοι της Καθολικής Εκκλησίας δια την εν λόγοις αυτών κίβδηλον και ρυπαράν περιουσίαν κρείττονες εισί κατά πολύ, και ενταύθα, και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΤ'ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ:

ΣΕΛΙΔΕΣ 1-23

ΣΕΛΙΔΕΣ 24-53

ΣΕΛΙΔΕΣ 54-73

ΣΕΛΙΔΕΣ 74-93

ΣΕΛΙΔΕΣ 94-113

ΣΕΛΙΔΕΣ 114-138

Πηγή: www.antibaro.gr (Επισκεφτείτε το, έχει πλάκα, σα να είστε στο κατηχητικό)

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ο διάλογος με το Εσύ προϋποθέτει ένα δομημένο Εγώ"

Ο κ. Κωνσταντίνος Ρωμανός, αν. καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, γράφει ως απάντηση στο άρθρο του κ. Α. Λιάκου που δημοσιεύτηκε στο "Βήμα της Κυριακής" στις 28-01-2007:

"Ο κ. Λιάκος δηλώνει ότι η Ιστορία είναι: "μια εκπαίδευση στο μη οικείο… που μας βοηθάει ώστε να εξοικειωνόμαστε με τις διαφορετικές κουλτούρες… δηλαδή, τους ξένους, τους αλλόγλωσσους και αλλόθρησκους που κάθονται στο διπλανό θρανίο"".

Εδώ ίσως βρίσκεται η ουσία του όλου διακυβεύματος στη μελέτη της Ιστορίας και ο βαθύτερος λόγος της φιλοσοφικής διαφωνίας με τη μεταμοντέρνα αντίληψη κατά την οποία το παρελθόν αποσυνδέεται ριζικά από το παρόν ως μη οικείον, ως ετερότητα.

Εις πείσμα αυτής της αντίληψης (που δεν είναι επιστήμη αλλά αγοραίος σκεπτικισμός) ο κάθε λαός πιστεύει ότι η δική του ιστορία είναι το δυνάμει οικείον και η ιστορική εκπαίδευση μια διαδικασία οικειώσεως προς το ιστορικό παρελθόν του, που το εγκαθιστά, ως βιωμένο πλέον οικείον, στο κέντρο της παροντικής συνείδησης και ταυτότητας ενός λαού.

Αυτό σημαίνει ότι και εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε κανέναν λόγο να αλλοτριώσουμε την ιστορία μας (επομένως την ταυτότητά μας) προκειμένου να συνδιαλεχθούμε με τους ξένους, για τον απλούστατο λόγο ότι ο διάλογος με το Εσύ προϋποθέτει ένα δομημένο Εγώ".

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Δεν δύνασθε να μειώνετε μονομερώς την Ελληνική Ιστορία".

Ο κ. Αντώνης Ι. Γρυπαίος, διεθνολόγος, από την Αθήνα, γράφει:

"Στην έγκριτον εφημερίδα σας "Το Βήμα της Κυριακής" 28-01-2007 υπό τον τίτλο "Πώς γράφεται η Ιστορία" διάβασα τις απόψεις των κυριών Χριστίνας Κουλούρη και Μαρίας Ρεπούση και του κ. Α. Λιάκου και τους απαντώ.

Η Ιστορία γράφεται ανιδιοτελής, όπως ακριβώς συνέβησαν τα γεγονότα, ειλικρινής, ακριβοδίκαιη και όχι παραποιημένη εις βάρος μας. Αν διακρατικά αποφασισθεί να "γλυκάνουν" ορισμένα Ιστορικά γεγονότα, επ’ αγαθώ της φιλίας των λαών και της ειρηνικής συνύπαρξης, αυτό πρέπει να γίνει "επί ίσοις όροις" και υπό τον "όρο της αμοιβαιότητας".

Δεν δύνασθε εσείς μονομερώς, και οι πνευματικά συμπλέοντες με εσάς, να μειώνετε μονομερώς την Ελληνική Ιστορία. (.....)*** Εμείς δεν μπορούμε και δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε αυτό στα παιδιά μας...

Η Ιστορία δεν γράφεται σύμφωνα με τα πολιτικά σας πιστεύω και τα προσωπικά σας αισθήματα.

Παρατήρηση:

***(...διέγραψα μέρος της δημοσίευσης, μετά από έμμεση προτροπή συναδέλφου με τη στάση του οποίου συμφωνώ...)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μάλιστα..

είναι ένα θέμα που παρακολουθώ απ'το δημοσιεύματα των ημερών..

η αλήθεια είναι όμως ότι δεν έχω διαβάσει το περίφημο βιβλίο.. και θα ήθελα να ακούσω κάποιες σοβαρές απόψεις, γι'αυτό.

εξυπακούεται ότι θεωρώ μη σοβαρές για να μην πω γελοίες.. τις απόψεις του κου Παρασκευαϊδη (βλ. Χριστόδουλος)..

και κάποιων άλλων εθνικοφρόνων του συρμού...που το μέλημα τους είναι να υποστηρίξουν τον θετικό (τρομάρα τους) ρόλο της εκκλησίας στην ιστορία αυτού του λαού..και την καταλυτικό ρόλο του κρυφού σχολιού..(τα έχουμε συζητήσει αυτά..)

ούτε μπορώ να ακούω για ένα τέτοιο ζήτημα απόψεις ανθρώπων όπως ..

Η κυρία Σεβαστή Μπούρα, ραδιοπαραγωγός & ΙΤ Πανεπ. Κολούμπια Νέας Υόρκης, από τις ΗΠΑ
..

η οποία θα μπορούσε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τα προβλήματα της χώρας που ζει και να αφήσει σε μας τα του οίκου μας..

επίσης δεν μπορώ να ακούω απο υποτιθέμενους επιστήμονες ..ιστορικούς ή όχι...

ότι υπάρχουν διάφορες "αλήθειες" και εμείς πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά μας την δική μας ..

χωρίς λοιπόν να είμαι απόλυτος..περιμένω να δω απόψεις και όχι σχόλια του τύπου..

όταν οι γείτονες, παραμένουν "Λύκοι". Εμείς δεν μπορούμε και δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε τα παιδιά μας "πρόβατα".

Επίσης να ξεκαθαρίσω ότι προσωπικά δεν δέχομαι μια ιστορία γραμμένη στα πλαίσια ενός "διαλόγου" καλής γειτονίας..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ούτε η "ουδέτερη αφήγηση" της είναι αρκετή!...

Ο κ. Ανδρέας Σταλίδης γράφει:

"Aφού προσπεράσω τις κατηγορίες των τριών καθηγητών Ιστορίας (Λιάκου, Κουλούρη και Ρεπούση) ότι είμαστε "νοικοκυρές και εργάτες που δεν δικαιούμαστε γνώμης…" και δεν είναι δυνατόν να έχουμε διαβάσει (καν) το βιβλίο, "εσμός αλευρομαγείρων και λοιπών ασχέτων" και "ψυχωτικοί" (ω, τι επίπεδο αντιπαράθεσης από την πνευματική ηγεσία του τόπου!), θα ήθελα να σχολιάσω αυτό που ανερυθρίαστα καταγράφει στο "Βήμα" της 28-01-2007 η κυρία Χριστίνα Κουλούρη, ότι "είναι λάθος η άποψη ότι μόνο η αφήγηση των δεινών του Έθνους καλλιεργεί την εθνική συνείδηση. Ούτε όμως η ουδέτερη αφήγηση συνεισφέρει στη συμφιλίωση με το παρελθόν ούτε άλλωστε συμβάλλει με βεβαιότητα στην ανάπτυξη της ανοχής προς τους ιστορικούς εχθρούς".

Η συντάκτρια σας κυρία Νότα Τρίγκα πριν από περίπου δύο χρόνια ("Βήμα" 16-11-2003) έκανε μια σύντομη ανασκόπηση του τι γράφουν τα βιβλία της Ιστορίας της Ελλάδας και της Τουρκίας. Ιδού οι αναφορές στο 1821 και στο 1922.

Α) 1821: "Οι Έλληνες μαθητές διδάσκονται ότι η Ελληνική Επανάσταση και ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Ελλήνων της εποχής οδήγησαν στη δημιουργία του ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους και έτσι τέθηκε τέλος σε μια εποχή σκλαβιάς και καταπίεσης. Οι τούρκοι μαθητές διδάσκονται ότι πρόκειται για μια από τις εξεγέρσεις στον χώρο των Βαλκανίων και αντιμετωπίζεται ως εκδήλωση αγνωμοσύνης προς τους Οθωμανούς, οι οποίοι κυβερνούσαν με δικαιοσύνη και ανοχή".

Β) 1922: Για τα Ελληνικά βιβλία Ιστορίας "Ελληνικά στρατιωτικά τμήματα αποβιβάστηκαν στην Ιωνία για την τήρηση της τάξης και την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών". Η Μικρασιατική Καταστροφή που ακολούθησε οδήγησε στον "ξεριζωμό" χιλιάδων Ελλήνων από τα παράλια της Μικράς Ασίας. Για τα τουρκικά βιβλία Ιστορίας πρόκειται για «επιθέσεις των Ελληνικών στρατευμάτων κατά των "αμάχων" και ο "απελευθερωτικός αγώνας του Κεμάλ Ατατούρκ" οδήγησε στη δημιουργία της Τουρκικής Δημοκρατίας. "Στις 09-09-1922 στη Σμύρνη οι Έλληνες ρίχτηκαν στη θάλασσα".

Ως πολίτης της χώρας που (ας μου επιτρέψει η κυρία Κουλούρη) έχω τη διανοητική ικανότητα να διαβάζω ένα βιβλία της Στ’ Δημοτικού, διαπιστώνω το εξής: αν θεωρήσουμε τις ως άνω αναφορές των βιβλίων Ιστορίας του 2003 "εθνικιστική αφήγηση της Ιστορίας", βλέπουμε σήμερα ότι το Ελληνικό βιβλίο του 2006/2007 βρίσκεται πολύ εγγύτερα στη φιλοσοφία του τουρκικού βιβλίου του 2003 από ό,τι στον μέσο όρο των δύο βιβλίων! Ορθά λοιπόν αντιλαμβάνομαι τον λόγο που υπερασπίζεται με τόσο πάθος το βιβλίο της η κυρία Ρεπούση. Ούτε η "ουδέτερη αφήγηση" της είναι αρκετή!".

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ο κύριος Σταλίδης που ηγείται της συλλογής υπογραφών για να αποσυρθεί το βιβλίο από τα ελληνικά σχολεία μένει μόνιμα στο Swindon στη Μεγάλη Βρετανία και η κυρία Σεβαστή Μπούρα, ραδιοπαραγωγός & ΙΤ Πανεπ. Κολούμπια Νέας Υόρκης, μένει στις ΗΠΑ.

Από τους 3.736 που είχαν υπογράψει ώς την περασμένη Τρίτη [...]

τουλάχιστον 275 αναφέρουν ως τόπο διαμονής την Κύπρο,

46 τον Καναδά,

23 την Αυστραλία

και 162 τις ΗΠΑ -

απαιτούν δηλαδή αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα μιας άλλης χώρας απ' αυτή στην οποία ζουν και εργάζονται!

http://www.enet.gr/online/online_fpage_tex...564828,48754780

doctor

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εγώ έχω κόρη στην 6η Δημοτικού, και έχω εντυπωσιαστεί από αυτό το βιβλίο. Μα είναι τόσο διαφορετικό από όλα τα έως τώρα βιβλία που μας κοίμιζαν με το παραμύθι του καλού Έλληνα και του κακού ξένου που θέλει το κακό του! Ένα βιβλίο που ευνοεί την κριτική σκέψη σε αντίθεση με την παπαγαλία που έχουμε μάθει έως τώρα. Ας λάβουμε υπ΄όψη μας ότι απευθύνεται σε παιδιά της της συγκεκριμένης ηλικίας, τα οποία είναι φύσει αδύνατο να κατανοήσουν τι πραγματικά συνέβη και για τόσες διαφορετικές και ασύνδετες μεταξύ τους χρονικές πριόδους. Εδώ που τα λέμε ούτε και τα προηγούμενα βιβλία κατάφερναν κάτι τέτοιο, μόνο που αυτά ισχυρίζονταν ότι το έκαναν απλά και μόνο επειδή περνούσαν έντεχνα το ιδεολόγημα της ανωτερότητας του Ελληνοχριστιανικού έθνους.

Δε μπορούν να καταλάβουν τι κακό κάνουν όσοι το πολεμούν (οκ κάποιοι από αυτούς μπορούν :) ), και σε τι πισωγύρισμα ωθούν την κατάσταση. Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι πολυεπίπεδα συντηρητική, για να δεχτεί αλλαγές που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες τις θεωρούν αυτονόητες εδώ και δεκαετίες.

ΥΓ Με κάτι τέτοιες συζητήσεις θυμάμαι με λύπη το "κόκκινο" βιβλίο της ιστορίας που έκανα στην 3η Λυκείου, το ΚΑΛΥΤΕΡΟ βιβλίο που έκανα ποτέ, και που όπως έμαθα καταργήθηκε αμέως μετά, μετά από συντονισμένο αγώνα μαθητών, γονέων και δασκάλων, διότι ήθελε σκέψη και τα παιδιά δε μπορούσαν να το αποστηθίσουν φια τις πανελλήνιες. Κρίμα τότε, κρίμα και τώρα. Ενωμένοι στον αγώνα ενάντια σε κάθε τι πραγματικά προοδευτικό, προχωράμε ολοταχώς προς τα πίσω...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μπράβο βρε Δημήτρη(doctor)..για την παράθεση του βιβλίου ..θα μας δοθεί και μας η ευκαιρία να το διαβάσουμε..

αλήθεια δεν το ήξερες τότε που συζητάγαμε για το "κρυφό σχολειό" ?

με δυό σελίδες (29-30)..αν είδα καλά το "ξεπέταξε" το θέμα... :)

Από τα άρθρα που πρόλαβα να δω ..ξεχώρισα ...για την διαφορετική οπτική των ενστάσεων ..αυτό του Κώστα Ζουράρη..

Πουθενὰ δὲν ὑπάρχουν δρῶντα πρόσωπα ποὺ πάσχουν τὰ πάθη καὶ τὰ ὄνειρά τους, διεκδικοῦν τὴν ἐλευθερία τους καὶ κατασκευάζουν τέρατα καὶ σημεῖα, «μνημεῖα ἀΐδια» καὶ τῶν καλῶν τους καὶ τῶν κακῶν τους. Πουθενὰ μιὰ ζωντανὴ φράση, ποὺ τὴν ἔχει πεῖ ἕνας προδότης ἢ ἕνας ἥρωας, πουθενὰ ἕνας ζωντανὸς Καραϊσκάκης, τὴν ὥρα ποὺ δείχνει τὸν κῶλο του στοὺς Τούρκους καὶ μετά, νὰ μὴν μπορεῖ νὰ κάτσει , ἀπὸ τὰ τραύματα τοῦ πισινοῦ του! Ὁ κῶλος τοῦ Ἐθνομάρτυρος, ποὺ εἶναι τὸ ἄλλο πρόσωπο τῆς μαρτυρικῆς συλλογικῆς Ἐλευθερίας μας. Ναί, ὠρὲ ὀθνεῖοι ψιττακοὶ παιδαγωγές/οί! Ὁ τραυματισμένος κῶλος τοῦ Καραϊσκάκη κι ἡ μετέπειτα ἐθελόθυτη θυσία του (ναί, ναί, δυὸ φορὲς τὸ «θυσία»), αὐτὴ εἶναι μιὰ «μεγάλη ἀφήγηση», ἡ μόνη, ποὺ μποροῦν νὰ νοιώσουν καὶ νὰ διατηρήσουν ὡς «συνείδηση τῆς ἱστορίας», τὰ μικρὰ παιδιά, οἱ ὑπὸ ἐκκόλαψιν πολίτες/ες/ιδες/ισσες, (καὶ τοῦ κώλου τὰ ἑννῆμαρ…).

Καὶ ἀντ’ αὐτοῦ, ξενέρωτες φράσεις, ἀπρόσωπες, λυμφατικὲς καὶ ἑτοιμόρροπης ἀφασίας, τέτοιας ὑποθερμίας, ὥστε τὰ παιδιὰ νὰ σιχαθοῦν ὁριστικὰ τὴν Ἱστορία, τὸ Σχολεῖο, τοὺς δασκάλες-τὶς δασκάλους… Καὶ νὰ στραφοῦν, φυσικά, στὸν Ρόμποκοπ καὶ τὰ ἄλλα ἀμερικάνικα μποντυμπιλντεράδικα φασισταριά, ποὺ ναὶ μὲν δὲν εἶναι τόσο προοδευτικοί, ὅσο ἡ κυρία Ρεπούση καὶ οἱ σὺν αὐτῇ/ῷ/οῖς, ἀλλὰ εἶναι πιὸ ζωντανοί/ζωντανές/ζωντανά/ καὶ ἄι-σιχτίρ, ὅπως θὰ ξανάλεγε ὁ δικός σας Κεμὰλ Πασᾶς, μὴ Γενοκτόνος. (Γιὰ νὰ μὴν τὸ λέτε, ἔτσι θὰ ’ναι, ἐπιστήμονες/ες εἶστε…

«Ὁ Γ. Παπανδρέου… πρωθυπουργὸς τῆς ἐξόριστης Κυβέρνησης» καὶ τὰ μέλη τῆς «Κυβέρνησης τοῦ Βουνοῦ», (σελ. 114, 112)

Τί ὀλίσθημα αὐτό, γιὰ Ἐπαΐοντας/ας, Ἐμπειρογνώμονας/ας καὶ τὰ μάλα «προοδευτικάς/ούς»;

Ὁ Γ. Παπανδρέου ἀναγράφεται ὡς πρωθυπουργός, ἔτσι σκέτα, χωρὶς εἰσαγωγικά… Τῆς ἐξόριστης Κυβέρνησης στὴν Μέση Ἀνατολή, ἔτσι σκέτα, πάλι χωρὶς εἰσαγωγικά! Ἐνῶ, ἡ Κυβέρνηση τοῦ Βουνοῦ, αὐτὴ εἶναι ντεμὲκ Κυβέρνηση, κατὰ τοὺς Εἰδότας/ας! Ψεύτικη! Ἡ Κυβέρνηση τοῦ Βουνοῦ, ποὺ εἶχε ἀπελευθερώσει, μὲ τὸ Ἀντάρτικο, τὰ 7/10 τῶν Ἑλλήνων καὶ τὸ 95% τοῦ ἐδάφους τῆς Ἑλλάδας, αὐτὴ ἡ Κυβέρνηση τοῦ Βουνοῦ, ἡ μόνη Αὐθεντικὴ ποὺ εἴχαμε μετὰ τὴν Κλεφτουριὰ τοῦ ’21, αὐτή, μέσα σὲ εἰσαγωγικά! Τί λέτε, ρὲ καθυστερημένα κύμβαλα τοῦ Σκόμπυ!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τέσσερις ενστάσεις για το βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ\' δημοτικού

Νίκος Ράπτης

Εκπαιδευτικός

ppol.gr, 28.01.2007

Πολλές συζητήσεις προκαλεί η καθιέρωση του νέου βιβλίου της ιστορίας της ΣΤ\' δημοτικού.

Το βιβλίο αυτό παρουσιάζεται πράγματι από τους ίδιους τους συγγραφείς και τους εμπνευστές του σαν «τομή» στον τρόπο διδασκαλίας της ιστορίας στο ελληνικό σχολείο.

Οι συγγραφείς δηλώνουν πως ακυρώνουν επιτέλους τον «φρονηματιστικό» χαρακτήρα του μαθήματος της ιστορίας και προσανατολίζουν το μάθημα όχι τόσο στο περιεχόμενό του (τα ιστορικά γεγονότα, τις προσωπικότητες κ.λπ, ό,τι τέλος πάντων οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «βομβαρδισμό των παιδιών με τις μάχες του \'21»), όσο στη διδασκαλία μίας «μεθόδου».

Σκοπός τους είναι «να μάθουν τα παιδιά πώς να μάθουν ιστορία».

Οι συγγραφείς δηλώνουν πως επιθυμούν να ξεφύγουν από την παραδοσιακή σχολική ιστορία -που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «μάθημα εθνικής προπαγάνδας και εθνικών μύθων»- αλλά να προετοιμάσουν τους μαθητές να γίνουν πολίτες που «σκέπτονται... κρίνουν... αποφασίζουν».

Θεωρείται δηλαδή πως όσοι Έλληνες διδαχθούν τα γεγονότα της επανάστασης του 1821, του «όχι» και του έπους της Αλβανίας, ίσως τα των μηδικών πολέμων και του χρυσού αιώνα του Περικλέους, τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το Βυζάντιο κ.λπ, τις περιόδους δηλαδή που κατά τους συγγραφείς του νέου εγχειριδίου «διαιωνίζουν τα εθνικά στερεότυπα και τους μύθους», στο μέλλον δεν θα διαθέτουν τις «γνώσεις (εκείνες) και (την) κρίση» που απαιτεί η δημοκρατική λειτουργία της πολιτείας και η ευρωπαϊκή προοπτική.

Οι «θέσεις», λοιπόν, στις οποίες στηρίζεται το εγχείρημα του νέου βιβλίου της ιστορίας της ΣΤ\' δημοτικού είναι πως:

Πρώτον, η σύγχρονη διδακτική προσέγγιση της ιστορίας επιβάλλει να μη δίνεται έμφαση τόσο πολύ στα ιστορικά γεγονότα, όσο στη μέθοδο της ιστορικής έρευνας.

Το κέντρο βάρους του μαθήματος μετατοπίζεται από το «τι» διδάσκεται (από το περιεχόμενο) στο «πώς» διδάσκεται (στην παιδαγωγική μέθοδο).

Δεύτερον, το μάθημα χρειάζεται να πάψει να έχει «φρονηματιστικό» χαρακτήρα.

Τρίτον, αντί των «περιόδων που συντηρούν τις εθνικιστικές αφηγήσεις», τα παιδιά χρειάζεται να διδάσκονται (έστω και εξ ανάγκης επί τροχάδην) όσο το δυνατόν περισσότερες ιστορικές περιόδους και μάλιστα όχι μόνον της ελληνικής, αλλά και της ευρωπαϊκής και της παγκοσμίου ιστορίας.

Έτσι π.χ. στην ΣΤ\' τάξη οι μαθητές οφείλουν να γνωρίσουν «σε 55 περίπου ώρες» όλα τα σημαντικά γεγονότα της παγκοσμίου ιστορίας από το 1453 έως σήμερα.

Τέταρτον, η μέχρι σήμερα διδασκαλία μίας «εθνικής» ιστορίας έρχεται σε αντίφαση με τη λειτουργία των πολιτών στη σύγχρονη δημοκρατία και την ενιαία Ευρώπη.

Βεβαίως και οι τέσσερις θέσεις είναι λάθος:

Πρώτον, σε ό,τι αφορά τη σύγχρονη διδακτική, είναι αλήθεια πως την δεκαετία του 1960 υπήρξε μία ισχυρή τάση για στροφή της διδασκαλίας της ιστορίας -αλλά και της όλης σχολικής εργασίας- από το περιεχόμενο στη μέθοδο.

Από εκεί προκύπτει το περίφημο αξίωμα πως σήμερα η εκπαίδευση έχει ως σκοπό «να μαθαίνουν τα παιδιά πώς να μαθαίνουν».

Αυτά είναι τα καλά νέα για τους συγγραφείς• τα κακά νέα είναι πως η δεκαετία του 1960 ήταν εδώ και σαράντα χρόνια και πως, ταυτόχρονα, οι εκπαιδευτικές καινοτομίες εκείνης της εποχής θεωρούνται εν πολλοίς καταστροφικές για το μορφωτικό επίπεδο των πολιτών: «αν μία ξένη εχθρική δύναμη είχε προσπαθήσει να μας υποβάλει τις μέτριες εκπαιδευτικές επιδόσεις που έχουμε σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα θα το θεωρούσαμε πράξη πολέμου» (!) έγραφε το 1983 μία επίσημη αμερικανική επιτροπή αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος.

Πριν λίγες ημέρες, δύο Γάλλοι εμπειρογνώμονες μίλησαν για «καταστροφή» του σχολείου και ανάγκη «επανίδρυσής του», στη βάση της ανάγκης για μετάδοση γνώσεων, για σαφείς και δομημένες διδασκαλίες, για πειθαρχία κ.λπ.

Τέλος στη Βρετανία τη δεκαετία του \'90 εφαρμόστηκε -για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας- ένα «εθνικό πρόγραμμα διδασκαλίας», που εισήγαγε τη διδασκαλία ορισμένων «βασικών» μαθημάτων.

Κοντολογίς, σήμερα παντού στον κόσμο οι καιροί ευνοούν την επιστροφή στις παραδοσιακές προσεγγίσεις και όχι στα «διαθεματικά» και ομιχλώδη που ευδοκιμούν στον τόπο μας.

Πιστοί στο ραντεβού μας, εμείς συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε -με κακέκτυπο μάλιστα τρόπο- όσα δοκιμάστηκαν εδώ και σαράντα χρόνια στη δύση, μην έχοντας μάλιστα τη πρόνοια ούτε καν να αποφύγουμε όσα εκεί τόσο βροντωδώς απέτυχαν!

Δεύτερον, είναι άτοπο να θεωρεί κανείς πως είναι δυνατό να διδαχθεί στο δημοτικό μάθημα που να μη διαθέτει «φρονηματιστικό» χαρακτήρα.

Θυμίζουμε πως τα παιδιά μπορούν να σκεφθούν αφηρημένα και να κρίνουν διαθέσιμες πληροφορίες μετά τα 11 περίπου χρόνια τους.

Αν αφαιρέσουμε το φρονηματισμό από την διδασκαλία της ιστορίας στο δημοτικό, δεν μένει τίποτα.

Το εγχείρημα για μία μη-φρονηματιστική ιστορία είναι ανέφικτο (όπως εξ άλλου αποδεικνύει και το περί ου ο λόγος βιβλίο ιστορίας): η επιλογή των προς διδασκαλία γεγονότων προκύπτει πάντα από σκληρή ιδεολογική επιλογή.

Το νέο βιβλίο της ιστορίας δεν γράφει π.χ. σχεδόν τίποτα για την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης του 1821, γράφει όμως πολλά για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στο μεσοπόλεμο• σχεδόν τίποτα για το «όχι», πολλά όμως για το «πολυτεχνείο»• δεν αναφέρεται η Αλαμάνα, ο χορός του Ζαλόγγου, η έξοδος του Μεσολογγίου κ.λπ. αναφέρονται όμως εκτενώς οι θεσμοί οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) κ.ο.κ.

Με άλλα λόγια δίνεται έμφαση σε ό,τι αποδομεί την έννοια της εθνικής ενότητας και σε ό,τι σχετικοποιεί τη σημασία της Ελλάδας στον κόσμο.

Τα παιδιά της ΣΤ\' Δημοτικού διδάσκονται πως το έθνος στο οποίο ανήκουν είναι ασήμαντο και διαιρεμένο: αυτό είναι ο ορισμός του φρονηματισμού.

Τρίτον, η επιλογή της «επί τροχάδην» διδασκαλίας της παγκοσμίου ιστορίας πεντακοσίων χρόνων υστερεί -από διδακτική άποψη- της παραδοσιακής προσέγγισης για εκτενή παρουσίαση ορισμένων κρισίμων ιστορικών περιόδων: στην πρώτη περίπτωση τα παιδιά δεν μαθαίνουν τίποτα στη δεύτερη μαθαίνουν κάτι.

Στην παραδοσιακή προσέγγιση τα παιδιά αποκτούν τουλάχιστο κάποια γνωστικά «αγκωνάρια» γύρω από τα οποία μπορούν στη συνέχεια να «πλέξουν» την ιστορική τους αυτογνωσία.

Αντίθετα η ισότιμη, παραθετική και πολύπλοκη παράθεση ιστορικών γεγονότων 500 ετών σε 55 ώρες οδηγεί μαθηματικά -όπως δείχνουν εξάλλου οι αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών συστημάτων όπου αυτά εφαρμόστηκαν- στην δημιουργία ανιστόρητων και κάθε άλλο παρά φιλίστορων πολιτών.

Τέταρτον, η έξαρση των πατριωτικών συναισθημάτων, η καλλιέργεια της εθνικής υπερηφάνειας, ο τονισμός του ρόλου των ηρώων κ.λπ. όχι μόνον αντιφατικός με τη δημοκρατία δεν είναι, αλλά αποτελεί τη «βασιλική οδό» προς την πολιτικότητα και την πολιτική συμμετοχή.

Δεν είναι τυχαίο πως, μέχρι σήμερα, μόνο πεδίο όπου αναπτύχθηκε η δημοκρατία εξακολουθεί να είναι το έθνος-κράτος: ήταν η μόνη κοινωνική οντότητα που παρήγαγε αρκετά έντονη ομοιογένεια και αρκετά ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς που να προκαλούν ενδιαφέρον για πολιτική συμμετοχή.

Διότι συμμετέχεις και αγωνίζεσαι για να βελτιώσεις τη ζωή μίας κοινότητας που σε νοιάζει, που νιώθεις μέλος της.

Ο πατριωτισμός (ο καλός εννοούμενος...) αποτελεί την δύναμη συνοχής της δημοκρατίας.

Αν καταντήσουμε να αντιλαμβανόμαστε την κοινωνία στην οποία ζούμε ως ένα συνονθύλευμα ατόμων- «αυτόνομων» καταναλωτών, η δημοκρατία είναι καταδικασμένη.

Σε ό,τι αφορά, τέλος, την υποτιθέμενη προσαρμογή των ελληνοπαίδων στο μέλλον της ενωμένης Ευρώπης, ας σταματήσει η πλάνη.

Η Ευρώπη διαμορφώνεται -όλο και πιο ξεκάθαρα- ως μία πρωτότυπη μόνιμη διακυβερνητική συνεννόηση παρά ως ένα υπερκράτος (πόσο μάλλον ένα «υπερέθνος»).

Στο πλαίσιο αυτό ο πατριωτισμός δεν αποτελεί μόνον εκ των ων ουκ άνευ όρο για την επιβίωση της δημοκρατίας• αποτελεί επίσης όρο για την επιβίωση της ιδιοφυίας αυτής της χώρας στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως οι ισχυρές χώρες (η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Βρεταννία κ.λπ) δίνουν εξαιρετική έμφαση στη μοναδικότητα της εθνικής τους ιδιοσυστασίας και στη σημασία του εθνικού τους ρόλου στο μέλλον.

Θα ήταν κρίμα για τους Έλληνες, το έθνος που μεταφέρει δια μέσου των αιώνων την κλασσική γραμματεία, τα ευαγγέλια, την πατερική παράδοση, και που ενέπνευσε την αναγέννηση και την έννοια της δύσης, να λιποτακτήσει τόσο άδοξα από τη σκηνή της ιστορίας.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Εγώ έχω κόρη στην 6η Δημοτικού, και έχω εντυπωσιαστεί από αυτό το βιβλίο. Μα είναι τόσο διαφορετικό από όλα τα έως τώρα βιβλία που μας κοίμιζαν με το παραμύθι του καλού Έλληνα και του κακού ξένου που θέλει το κακό του! Ένα βιβλίο που ευνοεί την κριτική σκέψη σε αντίθεση με την παπαγαλία που έχουμε μάθει έως τώρα. Ας λάβουμε υπ΄όψη μας ότι απευθύνεται σε παιδιά της της συγκεκριμένης ηλικίας, τα οποία είναι φύσει αδύνατο να κατανοήσουν τι πραγματικά συνέβη και για τόσες διαφορετικές και ασύνδετες μεταξύ τους χρονικές πριόδους. Εδώ που τα λέμε ούτε και τα προηγούμενα βιβλία κατάφερναν κάτι τέτοιο, μόνο που αυτά ισχυρίζονταν ότι το έκαναν απλά και μόνο επειδή περνούσαν έντεχνα το ιδεολόγημα της ανωτερότητας του Ελληνοχριστιανικού έθνους.

Δε μπορούν να καταλάβουν τι κακό κάνουν όσοι το πολεμούν (οκ κάποιοι από αυτούς μπορούν :) ), και σε τι πισωγύρισμα ωθούν την κατάσταση. Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι πολυεπίπεδα συντηρητική, για να δεχτεί αλλαγές που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες τις θεωρούν αυτονόητες εδώ και δεκαετίες.

ΥΓ Με κάτι τέτοιες συζητήσεις θυμάμαι με λύπη το "κόκκινο" βιβλίο της ιστορίας που έκανα στην 3η Λυκείου, το ΚΑΛΥΤΕΡΟ βιβλίο που έκανα ποτέ, και που όπως έμαθα καταργήθηκε αμέως μετά, μετά από συντονισμένο αγώνα μαθητών, γονέων και δασκάλων, διότι ήθελε σκέψη και τα παιδιά δε μπορούσαν να το αποστηθίσουν φια τις πανελλήνιες. Κρίμα τότε, κρίμα και τώρα. Ενωμένοι στον αγώνα ενάντια σε κάθε τι πραγματικά προοδευτικό, προχωράμε ολοταχώς προς τα πίσω...

Η απάντηση ενός πατέρα στις ασυναρτησίες του αντίβαρου. Θεόφιλε άνοιξες το θέμα για να συζητήσουμε ή για να μας παραθέσεις όλο το αντίβαρο;

Γράψε κάτι αντίστοιχο με αυτό του Δημήτρη Κ. και ας είναι και αντίθετο, αρκεί να είναι δικό σου...

doctor

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Αντίβαρο, Φεβρουάριος 2007

Η μαζική και πανελλήνια κατακραυγή, την οποία έχει προκαλέσει το νέο βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, έκανε ακόμη μία φορά εμφανή την αντιδημοκρατική αντίληψη ορισμένων. Γράφουν , λοιπόν, ότι δεν έχουν δικαίωμα να ομιλούν και να κρίνουν το βιβλίο οι βουλευτές ή οι απλοί πολίτες, αλλά μόνον οι ειδικοί ιστορικοί επιστήμονες. Ορισμένοι μάλιστα χρησιμοποιούν βαρειές και απαξιωτικές εκφράσεις για εκείνους που ζητούν σεβασμό στην εθνική μνήμη.

Αλήθεια, έχει δικαίωμα να αποφασίζει την διαγραφή της 25ης Μαρτίου, και της γενοκτονίας των Ποντίων μία ολιγάριθμη ομάδα "διανοουμένων".

Έχουν δικαίωμα να ομιλούν μόνον οι εκπρόσωποι μιας ιδεολογίας που εκφράζει το 3% -5% του ελληνικού λαού και δεν έχουν δικαίωμα να αντιδρούν τα σωματεία των Ποντίων και των Μικρασιατών, των οποίων τα πολυάριθμα μέλη έχουν ακούσει από γονείς και παπούδες την διήγηση των φρικτών διωγμών εκ μέρους των Κεμαλικών Νεοτούρκων;

Σχετικό το παρακάτω θέμα:

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...12132&st=0#

Πολλά από τα πρόσωπα που υποστηρίζουν το συγκεκριμένο βιβλίο πριν από λίγα χρόνια υπέγραφαν διακηρύξεις υπέρ του σχεδίου Ανάν. Κι όμως δεν είναι ούτε συνταγματολόγοι ούτε διεθνολόγοι. Οταν τους συμφέρει, μπορεί να υπογράφει ο οποιοσδήποτε. Όταν κάποιοι πολίτες αντιτίθενται στις απόψεις τους, τότε επιστρατεύεται το ελιτιστικό κριτήριο των «λίγων και ειδικών». Δύο μέτρα και δύο σταθμά!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η απάντηση ενός πατέρα στις ασυναρτησίες του αντίβαρου.

Και εγώ είμαι πατέρας, Δημήτρη και μάλιστα παιδιού που πηγαίνει στην Στ' τάξη δημοτικού σχολείου.

Όλοι κρινόμαστε, Δημήτρη. Ακόμη και το antibaro που όπως θα διαπίστωσες το λογόκρινα σε ορισμένα σημεία του.

Ας κριθούν αυτά που παραθέτω και όχι η πηγή τους... που προσωπικά δεν μ' αφορά απ' όπου και αν προέρχονται

αρκεί να έχουν να πουν πράγματα.

Υ.Γ. Μετά την όμορφη και μεστή δημοσίευση του Δημήτρη δεν έχω να δηλώσω τίποτα περισσότερο...

Το post 10 του παρόντος θέματος απαντά στις αιτιάσεις του Δημήτρη, όποιος έχει την υπομονή ας το

διαβάσει. Απαντά επί της ουσίας του δημοσιεύματος του Δημήτρη, χωρίς καμιά αφοριστική διάθεση στην τοποθέτησή του

και βέβαια χωρίς αποκλεισμούς και αφορισμούς. Να ακουστούν όλες οι απόψεις. Δημοκρατικές διαδικασίες.

Γράψε κάτι αντίστοιχο με αυτό του Δημήτρη Κ. και ας είναι και αντίθετο, αρκεί να είναι δικό σου...

Δημήτρη, σ' ευχαριστώ για την προτροπή σου... Αλλά όπως θα γνωρίζεις ήδη, με την μέχρι τα τώρα

παρουσία μου στην κοινότητα, εγώ κρίνω το τι θα γράψω, πως και πότε θα το γράψω.

Σ' ευχαριστώ και πάλι...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το ότι ουδείς Καθηγητής Πανεπιστημίου ΙΣΤΟΡΙΑΣ δε διαφωνεί με το βιβλίο είναι ψιλά γράμματα και λεπτομέρειες μπροστά στα ιδεολογήματα και στους ευσεβείς πόθους που επιτέλους καταρρέουν και αποκαθηλώνονται.

Ο Θεόφιλος μας παραθέτει όλο το αντίβαρο που έχει γνώμες μαθηματικών, εκφωνητών ραδιοφωνικών σταθμών, θεολόγων, του Ζουράρι (με τις γνωστές βρισιές του και τον βερμπαλισμό του), παπάδων κ.λπ.

Η διαφορά όλων αυτών των κινδυνολογούντων και κυρίως ΜΗ επιστημόνων με τους επιστήμονες Ιστορικούς-Καθηγητές Πανεπιστημίου είναι ότι οι τελευταίοι διαβάζουν την ιστορία ως επιστήμονες και όχι με συναισθηματικά-θρησκευτικά κριτήρια και αυτό ενοχλεί τους πρώτους, δηλαδή το ότι η ιστορία αξιολογείται επιστημονικά και όχι με γνώμονα τα πολιτικά ή τα θρησκευτικά τους πιστεύω.

Κάποιοι όμως προτιμάνε τα συναισθηματικά κλειστοφοβικά παραληρήματα ανθρώπων παντελώς ασχέτων με την Ιστορία ως Επιστήμη και τα δέχονται ως ισόκυρα με αυτά των ιστορικών επιστημόνων!

Σκέψου να πονάει το δόντι σου και αντί να πας ή σε οδοντίατρο, πας στον υδραυλικό, στον μπάρμαν, στον σκουπιδιάρη, στον κομμωτή. Τόσο ωραία!

Αν δεν αρέσει στην εκκλησία και στους συντηρητικούς κύκλους η ιστορία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου ας γράψει η εκκλησία τη δική της ιστορία όπου θα διδάσκει ό,τι θέλει, για κρυφά σχολειά, για Αγίες Λαύρες και τόσα άλλα.

Αλλά τι να πει κανείς σε μια χώρα όπου ο Αρχιεπίσκοπος Αγιατολάχ έχει λόγο στη συγγραφή των βιβλίων,όχι μόνο ιστορίας αλλά και Βιολογίας.

ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ, αυτούς που εξαρτούν τη μεταφυσική τους ολοκλήρωση από την αναγραφή του θρησκεύματός τους σε ένα αστυνομικό έντυπο, που θεωρούν την ομοφυλοφιλία κουσούρι, που χαιρετίζουν εγκλήματα πολέμου αν προέρχονται από ομόθρησκους (Σέρβους), που καίνε βιβλία δημόσια (βλ.περίπτωση Ανδρουλάκη), που προσπαθούν να φιμώσουν την τέχνη (βλ.αφορισμός Καζαντζάκη), είναι οι ίδιοι που μαζεύουν και σήμερα υπογραφές κρίνοντας ένα βιβλίο ιστορίας ΧΩΡΙΣ να διαθέτουν τις επιστημονικές γνώσεις για κάτι τέτοιο, απλά το αντιπαραβάλλουν με τις ιδεοληψίες τους και τον δογματισμό που επενεργεί ως καρκίνος του νου στη μεσαιωνική σκέψη τους...

Παρακάτω κρίνουν και βιβλίο ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ, απαλείφουν παραγράφους και αποσύρουν βιβλία Βιολογίας, ακυρώνοντας το έργο επιστημόνων Βιολόγων αυτοί οι λιβανομαστουρωμένοι, οι μεσαιωνιστές, οι σκοταδιστές.

Αφιερώστε 15 λεπτά και κοιτάξτε για τι κατάντια μιλάμε:

Θαυμάστε παρακάτω πως ο μαυρορασοφορεμένος μεσαίωνας, αγκαλιά με βουλευτές που για λόγους ψηφοθηρίας γίνονται φερέφωνα των σκοταδιστών, ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ στα σχολικά βιβλία Βιολογίας ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΣ το έργο των ελλήνων επιστημόνων και αποδεικνύουν ότι περισσότερο θυμίζουμε θεοκρατικό κράτος παρά σύγχρονη ευρωπαϊκή Δημοκρατία:

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Οι «περιπέτειες» της θεωρίας της εξέλιξης στο ελληνικό σχολείο

Η θεωρία της εξέλιξης εισάγεται για πρώτη φορά στο ελληνικό σχολείο την τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα, όταν ένα μικρό κεφάλαιο στο βιβλίο βιολογίας αρχίζει να ψελλίζει επιστημονικές αλήθειες. Από τότε η παρουσία της πέρασε από πολλά στάδια και ακόμη περισσότερες περιπέτειες. Σήμερα στο κατώφλι του 21ου αιώνα, η διδασκαλία της βιολογίας, δεν δείχνει να αναγνωρίζει στην πράξη τη σημασία που έχει η θεωρία της εξέλιξης, ως ενοποιητική θεωρία της βιολογίας, μια ενοποιητική θεωρία που ακόμα αναζητούν οι φυσικές επιστήμες (Farber 2003) .

Η βιολογία εισάγεται στο ελληνικό σχολείο το 1931 συμπληρωματικά στα υπάρχοντα «Βιολογικά μαθήματα» φυτολογία, ζωολογία, ανθρωπολογία, στο Β΄ εξάμηνο της Δ΄ τάξης του Γυμνασίου (εκείνης της εποχής) .

Από την αρχή τελευταίο κεφάλαιο…

Με βάση τα Αναλυτικά Προγράμματα που προσδιόριζαν το περιεχόμενο των εγχειριδίων, η πρώτη περίοδος της διδασκαλίας της βιολογίας άρχισε από το 1931 και μπορούμε να πούμε ότι διήρκεσε μέχρι το 1976. Σε όλο αυτό το διάστημα εκδόθηκαν τρία διδακτικά εγχειρίδια που περιείχαν κεφάλαιο για την εξέλιξη.

· To πρώτο εγχειρίδιο «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας» του καθηγητή Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθήνας Θ.Βλησίδου που εκδόθηκε το 1933 και ίσχυσε έως το 1951, περιείχε ως πέμπτο και τελευταίο, το κεφάλαιο «Η εξέλιξις του οργανικού κόσμου» . Στην τελευταία έκδοση του βιβλίου το 1951 υπήρχε η διατύπωση : «Τόσον η κληρονομικότης των επίκτητων μεταβολών, …, όσο και η φυσική επιλογή δεν είναι κατά τας νεωτέρας ερεύνας ορθαί…». Και το «Συμπέρασμα: το πρόβλημα του τρόπου, κατά τον οποίον γίνεται η μεταβολή των ειδών παραμένει άλυτον».

· Το πρώτο βιβλίο αντικαταστάθηκε το 1952, από τα «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας» του Σ. Σπεράντσα, και διδάχθηκε αρχικά στην Δ΄ τάξη και μετά στην Γ΄ Γυμνασίου έως το 1976, οπότε και αντικαταστάθηκε. Το κεφάλαιο «Η εξέλιξις του οργανικού κόσμου» ήταν επίσης τελευταίο και σε αυτό αναφερόταν ότι: «Το μεγαλειώδες πρόβλημα περί του πώς έγινεν η εξέλιξις των όντων όπως και άλλα βιολογικά προβλήματα, δεν ελύθη ακόμη. Είναι μάλιστα πιθανόν, ότι κατά βάθος θα μείνει μυστήριον άλυτον, εις το οποίον, όπως και εις το μυστήριον της ζωής, ουδέποτε θα επιτραπή να εισχωρήσει ο άνθρωπος».

Ο επίλογος του βιβλίου έκλεινε επίσης με τη φράση: «Και ο κόσμος ολόκληρος μας αποκαλύπτεται, ως ένα θαυμάσιον αρμονικόν σύνολον, έργο απαράμιλλον της θείας Δημιουργίας, η οποία ‘πάντα εν σοφία εποίησεν’».

Η βιολογία καθιερώθηκε ως αυτόνομο μάθημα στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα το 1969 στην τότε Γ΄ και Στ΄ Γυμνασίου. Στη μεν Γ΄ Γυμνασίου διατηρήθηκε το βιβλίο του Σ. Σπεράντσα, ενώ στην Στ΄ εισάγεται το εγχειρίδιο «Μαθήματα Γενικής Βιολογίας». Με βάση ένα κατάλογο ύλης που περιεχόταν στο Πρόγραμμα, το εγχειρίδιο «Μαθήματα Γενικής Βιολογίας» που διατηρήθηκε μέχρι το 1976, του Ι. Γ. Οικονομίδη περιλάμβανε το τελευταίο κεφάλαιο «Εξέλιξις –Ιστορία των οργανισμών». Στον Πρόλογο του, αναφερόταν ότι «… μόνον η παραδοχή υπερβατικού Δημιουργικού Παράγοντος, ο οποίος θα κατηύθυνε τήν δημιουργία της ζώσης ύλης έστω και με πορείαν εξελικτικήν… είναι δυνατόν να δώση εις τα προβλήματα της ζωής απάντησιν ικανοποιούσαν τον απροκατάληπτον, τον όντως «σοφόν» ερευνητήν».

Στο ίδιο εγχειρίδιο το κεφάλαιο έκλεινε με τη διαπίστωση: «Αστάθμητοι εν πολλοίς παράγοντες καθορίζουν την εκάστοτε συνισταμένην των αντιδράσεων των ζώντων οργανισμών προς τας μεταβαλλομένας, δια μέσοv των γεωλογικών αιώνων, συνθήκας περιβάλλοντος. Την συνισταμένην αυτήν κατευθύνει ο Θεός - Δημιουργός, εφορεύων επί των πολυδαιδάλων φαινομένων της Εξελίξεως και τρέπων εκάστοτε αυτή προς την δυναμικήν εκείνη ισορροπίαν, που εξυπηρετεί κατά τον καλύτερον τρόπον τον τελικόν σκοπόν της Δημιουργίας».

Χωρίς λοιπόν να θεωρείται «ορθή η φυσική επιλογή», διαπιστώνοντας ότι είναι «άλυτο το πρόβλημα της εξέλιξης» και με ταυτόχρονη έκθεση επιστημονικών και θρησκευτικών απόψεων, παρουσιαζόταν η θεωρία της εξέλιξης στα πρώτα εγχειρίδια βιολογίας έως το 1976.

Επιτέλους οι επιστημονικές απόψεις για την εξέλιξη, αλλά…

Η δεύτερη περίοδος για τα Αναλυτικά Προγράμματα και εγχειρίδια βιολογίας άρχισε κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, το 1976 και διήρκεσε μέχρι το 1999 και στα εγχειρίδια αυτής της περιόδου παρουσιάζονταν οι επιστημονικές απόψεις για την εξέλιξη. Χωρίς να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες, επισημαίνουμε μόνο ότι :

Στα δύο βιβλία που εκδόθηκαν για τη Γ΄ Γυμνασίου (το πρώτο. από το 1976 - 81 και το δεύτερο από το 1981 –99) υπήρχε κεφάλαιο (τελευταίο) για τη εξέλιξη . Στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου (των Κριμπά – Καλοπίση από το 1977 –83) και στη συνέχεια το ίδιο στην Β΄ Λυκείου (από το 1983 – 99) υπήρχε εκτεταμένη ενότητα για την εξέλιξη που δεν ήταν η τελευταία.

Σε όλα αυτά τα - με βάση τα Α.Π.- βιβλία βιολογίας, που απευθύνονταν στο σύνολο του μαθητικού πληθυσμού, δεν υπήρχε αναφορά στην θεωρία της εξέλιξης του ανθρώπου. Είναι αξιοσημείωτο ότι στις πρώτες δύο εκδόσεις του βιβλίου (1977 και 1978) των Κριμπά – Καλοπίση περιλαμβανόταν και μία παράγραφος για αυτό το θέμα. Η παράγραφος έλεγε «Ο άνθρωπος και οι ανώτεροι πίθηκοι συγγενεύουν πολύ στο φυλογενετικό δέντρο και πρέπει να είχαν έναν κοινό πρόγονο. Αυτός ο κοινός πρόγονος θα’μοιαζε με πίθηκο, αν τώρα ζούσε και τον εξέταζε ένας ειδικός στη συστηματική των θηλαστικών: αυτή τη γνώμη διατύπωσε ο αμερικανός Σίμσον, ο σημαντικότερος παλαιοντολόγος του καιρού μας». Η παράγραφος αυτή «απαλείφθηκε χωρίς τη συγκατάθεση και εν τη αγνοία του συγγραφέα από τον ΟΕΔΒ» από όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις, όπως ανέφερε ο καθηγητής κ. Κ.Κριμπάς, ακαδημαϊκός σήμερα, σε επιστολή του (εφημ. ΒΗΜΑ, 20/1/1985).

Κεφάλαιο – που δεν ήταν το τελευταίο - για την εξέλιξη αλλά και για την εξέλιξη του ανθρώπου υπήρχε μόνο στη βιολογία της Β΄ Δέσμης της Γ΄Λυκείου (από το 1983 – 99). Τη βιολογία της Β΄ Δέσμης παρακολουθούσε ένας μικρότερος αριθμός μαθητών – οι υποψήφιοι ιατρικών , φαρμακευτικών σχολών κλπ.

Στο διάστημα 1984-85, το βιβλίο η «Ιστορία του ανθρώπινου γένους» του ιστορικού Λευτέρη Σταυριανού προκάλεσε πλήθος διαμαρτυριών, οι σημαντικότερες εκ των οποίων επικεντρώθηκαν στο ζήτημα της καταγωγής του ανθρώπου.

Οι διαμαρτυρίες περιελάμβαναν αναφορά βουλευτών συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, επερώτηση, δημοσιεύματα και επιστολές στον τύπο, υπομνήματα της Ιεράς Συνόδου (ζητούσε την απόσυρση του βιβλίου), κηρύγματα από τους άμβωνες, διαμαρτυρίες παραεκκλησιαστικών οργανώσεων και πολυτέκνων, που δήλωναν ότι δε δέχονταν ότι «καταγόμαστε από τον πίθηκο», αν και στο βιβλίο δεν αναφερόταν κάτι τέτοιο.

Σε επιστολή του προς την Ιερά Σύνοδο ο Υπουργός Παιδείας εκείνης της περιόδου, έγραφε (20/12/1984): «Ως προς τη δαρβίνειο θεωρία για την καταγωγή του ανθρώπου, σημειώνουμε ότι στο βιβλίο της Α΄ Λυκείου γίνεται απλή αναφορά, όπως έχει γίνει και παλιότερα (επί Ν.Δ.) στα σχολικά εγχειρίδια της ανθρωπολογίας του Γυμνασίου και της βιολογίας του Λυκείου χωρίς η Διαρκής Ιερά Σύνοδος να διαμαρτυρηθεί, ούτε άλλη πλευρά. Εξάλλου ο συγγραφέας κάνει διάκριση μεταξύ ανθρώπου και «ανθρωπιδών», αλλά αν υπάρχει στο σημείο αυτό κάποια ασάφεια, όπως γράψαμε ήδη και στην Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, σε προσεχή έκδοση μπορεί να διευκρινισθεί» (Νίκας 1991, σελ.15).

Η εισαγωγή των επιστημονικών απόψεων για την εξέλιξη χαρακτηρίζει τη δεύτερη περίοδο για τα Αναλυτικά Προγράμματα και εγχειρίδια βιολογίας που διήρκεσε μέχρι το 1999. Ωστόσο η θεωρία της εξέλιξης του ανθρώπου διδάχθηκε μόνο σε ένα ποσοστό των μαθητών.

Υπάρχει στο βιβλίο αλλά διδάσκεται;

Με τις αλλαγές των Προγραμμάτων βιολογίας στην Γ΄ Γυμνασίου και στο Λύκειο το 1999 αρχίζει η περίοδος που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Στο Γυμνάσιο : Στον σκοπό του μαθήματος της Γ΄ Γυμνασίου περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων «Οι μαθητές να ενημερωθούν για την εξέλιξη των οργανισμών». Όμως η ενότητα για την εξέλιξη είναι η τελευταία στο βιβλίο βιολογίας της Γ΄ τάξης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα άλλοτε να διδάσκεται άλλοτε όχι, ανάλογα με τον χρόνο που έχουν οι εκπαιδευτικοί στη διάθεσή τους να τη διδάξουν.

Στο Λύκειο: Με το Αναλυτικό Πρόγραμμα που εφαρμόσθηκε μετά το 1999, η θεωρία της εξέλιξης περιλαμβάνεται μόνο σε μία ενότητα του βιβλίου της Γ΄ τάξης της βιολογίας Γενικής Παιδείας, μάθημα που απευθύνεται σε όλους τους μαθητές των Γενικών Λυκείων.

Στα δύο πρώτα βιβλία βιολογίας Γενικής Παιδείας που αντικαταστάθηκαν διαδοχικά το 1999-2001 και 2001-02, το κεφάλαιο της εξέλιξης ήταν το πρώτο. Στην τελευταία έκδοση του βιβλίου από το 2002 έως και σήμερα, το κεφάλαιο «Εξέλιξη» είναι το τελευταίο.

Για λόγους που ποτέ δεν έχουν εξηγηθεί, το κεφάλαιο «Εξέλιξη» αφαιρείται κάθε χρόνο από την ύλη , αν και ως υπότιτλός του δεσπόζει η ρήση του Dobzhansky «Τίποτα στη Βιολογία, δεν έχει νόημα παρά μόνο υπό το φως της εξέλιξης». Παρατηρείται λοιπόν το παράδοξο η «Εξέλιξη» να υπάρχει μεν στο βιβλίο αλλά οι μαθητές να αποφοιτούν από το Λύκειο χωρίς να έχουν διδαχθεί καθόλου την θεωρία της εξέλιξης.

Μπορεί κάποιος να ισχυρισθεί ότι διδάσκονται την εξέλιξη στο Γυμνάσιο – αν τη διδάσκονται. Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι η ενότητα διδάσκεται στη Γ’ Γυμνασίου, επισημαίνεται μετά από έρευνα ότι «μια μόνο απόπειρα να διδάσκεται η θεωρία της εξέλιξης σε μια μόνο σχολική χρονιά έχει αποδειχθεί ανεπαρκής στο να αποκτήσουν οι περισσότεροι μαθητές μια λειτουργική γνώση και αντίληψή της» (Beardsley 2004).

Μελλοντικά …;

Το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών για τη βιολογία, που πρόκειται να εφαρμοστεί στο Γυμνάσιο, στους στόχους του έχει συμπεριλάβει την εξέλιξη, αλλά όπως έχει διαπιστωθεί στην πράξη η απόσταση από τον ορισμό των στόχων στα Προγράμματα μέχρι τον μετασχηματισμό του περιεχομένου τους σε διδακτικό υλικό στα εγχειρίδια – που δεν έχουμε δει ακόμη - είναι πολύ μεγάλη. Σχολιάζοντας μόνο το Πρόγραμμα π.χ. της Γ΄ Γυμνασίου αναφέρουμε ότι σε αυτό περιλαμβάνεται τελευταία μία Θεματική ενότητα για την εξέλιξη, για την υλοποίηση της οποίας προβλέπονται συνολικά 2 ώρες.

Και στο Λύκειο ; Τι πρόκειται να γίνει;

Από τον Μάιο του 2003 που διοργανώθηκε από το Παιδαγωγικό Τμήμα στο Πανεπιστήμιο Αθήνας το «2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τη συμβολή της Ιστορίας και Φιλοσοφίας των Φυσικών Επιστημών στη Διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών» και στη συνέχεια στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο (Πρίνου, Χαλκιά, Σκορδούλης 2004), επαναφέραμε το θέμα της διδασκαλίας της εξελικτικής θεωρίας στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο. Διότι εάν η θεωρία της εξέλιξης δεν διδάσκεται, οι μαθητές δεν κατακτούν το επίπεδο «εγγραμματισμού» στη βιολογία που ζητά από τους πολίτες της μια σύγχρονη κοινωνία.

Ποιος παίρνει την ευθύνη ;

Όσοι παίρνουν την ευθύνη να περιθωριοποιούν ή να αφαιρούν κάθε χρόνο από την ύλη της βιολογίας τη θεωρία της εξέλιξης, ίσως δεν γνωρίζουν ότι αυτή είναι το πιο δυναμικό σύγχρονο εργαλείο, που έχουν στη διάθεσή τους οι βιολόγοι, για τη λύση προβλημάτων. Εξάλλου η μεγάλη πλειοψηφία του πολιτών αποδέχεται τις ευεργετικές συνέπειες της εξελικτικής σκέψης όταν, με εργαλείο τη θεωρία της φυσικής επιλογής ερμηνεύει προβλήματα της καθημερινής ζωής. Όπως για παράδειγμα ένα κρίσιμο θέμα δημόσιας υγείας, αυτό της ανθεκτικότητας των μικροβίων στα αντιβιοτικά, ή των εντόμων στα εντομοκτόνα (Scharmann 2005). Ίσως δεν γνωρίζουν επίσης, ότι η γνώση της θεωρίας της εξέλιξης επηρεάζει τον τρόπο που κάποιος διαπραγματεύεται κοινωνικό-επιστημονικά θέματα όπως π.χ. η κλωνοποίηση και η γονιδιακή θεραπεία (Sadler 2005).

Όσοι παίρνουν την ευθύνη και αφαιρούν κάθε χρόνο από την ύλη της βιολογίας αυτή την σύγχρονη θεωρία ίσως δεν γνωρίζουν ότι είναι σαν να αφαιρούν από τη φυσική την νευτώνεια θεωρία, ή από τη χημεία το περιοδικό σύστημα ή την ατομική θεωρία.

Είναι σαν να μην διδάσκονται οι Έλληνες μαθητές την ηλιοκεντρική θεωρία, ότι δηλαδή η γη γυρίζει γύρω από τον ήλιο.

Λ. Πρίνου, Λ. Χαλκιά, Κ. Σκορδούλης

Π.ΤΔ.Ε. Πανεπιστήμιο Αθήνας

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΒΙΟΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ

Αναφορές

Beardsley, P.M. (2004), Middle School Student Learning in Evolution: Are Current Standards Achievable? The American Biology Teacher, 66(9), 604-612.

Dobzhansky, T. (1973), Nothing in Biology Makes Sense Except in the Light of Evolution, The American Biology Teacher, 35 (3), 125-129.

Farber P.: 2003, Teaching Evolution and the Nature of Science, The American Biology Teacher 65(5) 347-354.

Κριμπάς, Κ.(1985) επιστολή στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ» 20/1/1985.

Νίκας, Α. (1991), Εκκλησία και Παιδεία, εκδ. Αθ.Νίκα.

Πρίνου, Λ. Χαλκιά, Λ., Σκορδούλης, Κ. (2004), Θεωρία της εξέλιξης: Η αναγκαιότητα της διδασκαλίας της και η περιπέτειά της στο ελληνικό σχολείο, Πρακτικά 4ου Πανελληνίου Συνεδρίου για την Διδακτική των Φ.Ε. και τις Νέες Τεχνολογίες στην Εκπαίδευση, Αθήνα.

Sadler, T.D. (2005), Evolutionary Theory as a Guide to Socioscientific Decision-making, Journal of Biological Education 39(2), 68-72.

Scharmann, L.C.(2005), A proactive Strategy for Teaching Evolution, The American Biology Teacher, 67 (1), 12-16.

Τα βιβλία με κεφάλαιο για την εξέλιξη, εκτός όσων αναφέρθηκαν στο κείμενο είναι :

Μαθήματα Βιολογίας Γ ΄ Γυμνασίου: 1976 -1981, Κ.Κριμπά, Ε.Ζούρου, Σ.Τσάκα, Κ. Χριστοδούλου,

Βιολογία Γ ΄ Γυμνασίου : 1981-1999, Ε. Γκελτή-Δούκα, Θ.Α. Παταργιάς, Ι.Αργύρης

Βιολογία Γ ΄ Γυμνασίου : 1999- σήμερα, Μ.Ανδριώτης,, Λ. Γεωργούλη-Μαρκάκη, Μ. Γκουβρά, Θ. Κατσώρχης, Γ.Παυλίδης.

Βιολογία Γενικής Παιδείας Γ΄Ενιαίου Λυκείου : 1999 – 2001, Φ.Μπαρώνα – Μάμαλη, Ι. Μπότσαρης, Ι. Μπουρμπουχάκης, Β. Περάκη.

Βιολογία Γενικής Παιδείας Γ΄Ενιαίου Λυκείου : 2001-02, Σ.Αδαμαντιάδου, Σ.Αλαχιώτης, Δ. Βώκου, Μ.Γεωργάτου, Χ. Γιαπιτζάκης, Κ.Καστρίτσης, Δ. Νοταράς, Λ. Φλωρεντίν, Γ. Χατζηγεωργίου

Βιολογία Γενικής Παιδείας Γ΄Ενιαίου Λυκείου : 2002-σήμερα, Μ.Καλαϊτζιδάκη, Γ.Πανταζίδης.

http://www.pev.gr/modules.php?name=Content...age&pid=220

doctor

Share this post


Link to post
Share on other sites

Επειδή ώς συνήθως σε τούτη εδω την γωνιά ( ειδικά σε τέτοια θέματα ) δεν γίνεται διάλογος ( βλέπετε οι χαρακτηρισμοί ώς συνήθως δεν λείπουν ) , ας κάνει ο καθένας τον μονόλογο του .Λείπει βλέπετε το απαραίτητο στοιχείο για εναν εποικοδομητικό διάλογο. ο σεβασμός στον συνομιλητή σου . Εδω μέσα απαξιώνεται ο συνομιλητής ( βλέπε ρήματα "ψωνίζω" , "πηγές οι οποίες έχουν πλάκα" ) και άλλα τινά , για τα οποία δεν πρόκειται να πάρω θέση . Εχουν καταντήσει κουραστικά πλέον .

Απο το προσωπικό μου blog .

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?automodule=blog&blogid=4&showentry=242

Η άποψη του Στάθη για το θέμα .

Ελευθεροτυπία, 29/1/2007

* Μπορεί η Αριστερά να υποστηρίξει ότι τα «Ματωμένα χώματα» της Διδώς Σωτηρίου είναι έργο «ελληνοκεντρικό»;

* Μπορεί η Αριστερά να δέχεται ότι είναι «εσμός Αλευρομαγείρων» όσοι κάνουν κριτική στο βιβλίο της Ιστορίας για την ΣΤ\' Δημοτικού;

* Πιστεύει η Αριστερά ότι πρέπει να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα για να μην το ξαναπάθουμε, αλλά όχι και τη Μικρασιατική Καταστροφή για να μην αφυπνίζεται το... «μίσος»;

Κι αν τέτοιες παραδοξότητες, αλαζονείες και σοφιστείες -αναλόγως- δεν υποστηρίζει, δέχεται και προτείνει η Αριστερά, τότε ποια Αριστερά κατοικεί στην «Αυγή»;

Ολα όσα λέει ο Χριστόδουλος είναι λάθος;

Ολα όσα λέει ο Χριστόδουλος πρέπει να είναι λάθος;

Ποιο «τετράδιο Μαρξισμού» το λέει αυτό;

Αν αντέδρασε ο Χριστόδουλος (ή ο κ. Παπαθεμελής) για ένα πρόβλημα, αντί να έχει ήδη αντιδράσει γι\' αυτό η Αριστερά, οι αριστεροί που αντιδρούν προσμετρώνται στον Χριστόδουλο και χαρίζονται στον κ. Καρατζαφέρη;

Μπράβο!

Αριστα! Εύγε!

Ο λόγος για τις αντιδράσεις πολλών πολιτών, πολιτικών και Ακαδημαϊκών στις διατυπώσεις αλλά και το πνεύμα που διαπερνά το βιβλίο της Ιστορίας για την ΣΤ\' Δημοτικού. Και τις οποίες η «Αυγή» χαρακτηρίζει συλλήβδην εθνικιστικές.

Εν πρώτοις οι κριτικές είναι διαφορετικές μεταξύ τους (ο αμετροεπής Αθηνών ομίλησε για «εθνικές προδοσίες» κι άλλα συναφή παρόμοια), και περί τις πολιτικές και περί τις εκπαιδευτικές παραμέτρους του πράγματος. Και δεν τιμά καθόλου την «Αυγή» να κάνει πως δεν βλέπει αυτές τις διαφορές.

Ομως σε αυτήν τη χώρα είναι, φαίνεται, δύσκολο να επισυμβεί διάλογος που να αφορά το δημόσιο συμφέρον, χωρίς να του στείλουν το «διά» στο διάολο οι μονόλογοι της Σκύλλας ή της Χάρυβδης.

Επ\' αυτού σημειώνει (παρακολουθώντας την κοινοβουλευτική παράμετρο του πράγματος) η εκλεκτή συνάδελφος, κυρία Ντόρα Νταϊλιάνα: «παλαιότερα πολλά

απ\' τα (σ.σ. σχολικά) βιβλία μας παρουσίαζαν στρεβλή εικόνα ορισμένων ιστορικών γεγονότων (σ.σ. εθνικιστικές κορώνες και συχνά, ψεύδη), αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πάμε τώρα στην άλλη άκρη, υποβαθμίζοντας για παράδειγμα τη Μικρασιατική Καταστροφή (...) Προφανώς δεν έχει άδικο ο Στ. Παπαθεμελής όταν λέει ότι \"η διδασκαλία της Ιστορίας έχει διεθνώς πολλές φορές χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο κατασκευής ταυτότητας ή αποδόμησής της\"».

Ακριβώς, εντοπίζοντας πολλοί από πολλούς πολιτικούς χώρους αυτό το πέρασμα απ\' τις «κατασκευές» του παρελθόντος στις «αποδομήσεις» του σήμερα, έχουν ανοίξει μια συζήτηση-παρέμβαση, όχι μόνον για το βιβλίο της Ιστορίας για την ΣΤ\' Δημοτικού,

αλλά για μια σειρά έργα, όπως, αίφνης, η συγγραφή Κοινής Ιστορίας των Βαλκανίων (μάλιστα με χρηματοδότηση απ\' το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών ή το Ιδρυμα Σόρος κι όχι μόνον) -«ας μη βιαζόμαστε επομένως να χαρακτηρίζουμε \"εθνικιστές\" όλους όσοι αντιδρούν στην αλλοίωση ιστορικών γεγονότων ή στην παραχάραξη άλλων», σημειώνει για το ίδιο θέμα, πάντα εξ αφορμής των διημειφθέντων στο Κοινοβούλιο, η κυρία Ντόρα Νταϊλιάνα.

Υπ\' αυτήν την έννοια η συλλήβδην προσμέτρηση της αφεντιάς μου στον κ. Καρατζαφέρη από τον κ. Μπίστη, σε επιστολή του στα «ΝΕΑ», δεν θα είχε κάποιαν ιδιαίτερη αξία, ούτε θα συνέτρεχε λόγος απάντησης από πλευράς μου στον θαμώνα του κ. Τριανταφυλλόπουλου.

Αλλά όταν τον κ. Μπίστη υπερβαίνει και υπερακοντίζει η «Αυγή» το πράγμα αλλάζει. Αν δεν είμαι «ψυχωσικός» κατά τον χαρακτηρισμό του ιστορικού κ. Λιάκου, για όσους έχουν αντίθετη απ\' τη δική του άποψη για το εν λόγω ζήτημα (καθ\' οίον τρόπον που «χρήζουν ψυχανάλυσης» κατά την κυρία Γιαννάκου όσοι διαφωνούν μαζί της) τότε έχουμε ακόμα το δικαίωμα του λόγου.

***

Κατ\' αρχήν πρέπει να σημειώσω ότι ο λόγος (μου) δεν είναι επί προσωπικού, είναι επί πολιτικού - συνεπώς αφορά όλους τους αναγνώστες.

Το φαινόμενο να υποστηρίζει η Αριστερά (εν προκειμένω η «Αυγή») κάποιον για αυτό που (της) είναι κι όχι για αυτό που λέει, συνιστά φαινόμενον παρέας παρά πολιτικής. Αυτό συχνά εγκλωβίζει την εφημερίδα σε παράδοξα σχήματα και ανακόλουθες λογικές. Δεν γίνεται, για να γίνω κατανοητός, να είναι κανείς, και με τη «λογική Βερέμη», και με τη «λογική Μπελαβίλα».

Δεν γίνεται άνθρωποι που ξεκίνησαν απ\' την Αριστερά να γίνονται σύμβουλοι του Σημίτη, μετά να ψωμίζονται απ\' τη Ν.Δ. και να \'ναι πάντα υπό τη διαρκή προστασία της «Αυγής».

Ο «αριστερός» δεν είναι επάγγελμα. Μπορεί πολλοί να δηλώνουν αριστεροί για επαγγελματικούς λόγους ή πολλοί να στηρίζονται για τους ίδιους λόγους στο αριστερό τους παρελθόν, αλλά αυτό δεν συνιστά αναγκαστικώς ορθότητα απόψεων. Συνιστά όμως ιδεολογική τρομοκρατία αυτή η διαρκής συντεχνιακή αλληλεγγύη του αλάθητου.

Αν συνεπώς ο κ. Βασίλης Κρεμμυδάς έχει μια άλφα άποψη για τον ρόλο της Εκκλησίας στην Τουρκοκρατία, έχει μία βήτα άποψη ο Σβορώνος! Και πάντως η

Ιστορία δεν είναι υστερία, ώστε να κατηγορεί η «Αυγή» για λογοκρισία τον κ. Πέτρο Ευθυμίου επειδή ως Υπουργός Παιδείας απέσυρε βιβλίο που δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την ΕΟΚΑ απ\' την ΕΟΚΑ Β.

Βεβαίως είναι δικαίωμα της «Αυγής» να υποστηρίζει ότι οι κατά σύστημα αρθρογραφούντες στις εφημερίδες του ΔΟΛ ιστορικοί, είναι οι ιστορικοί μας. Το ίδιο δικαιούται να πιστεύει, ότι καλά είναι τα βιβλία που χρηματοδοτούν οι ΗΠΑ, ο Σόρος και η μαύρη (πραγματική) διεθνής ακροδεξιά και ότι συνεπώς η κριτική που τους κάνουμε εμείς είναι... εθνικιστική. Αλλά αυτά καλόν είναι να τα βασίσει σε επιχειρήματα κι όχι σε αποτυπώματα και δουλείες δημόσιων σχέσεων. Και πάντως όχι σε αήθη και μικρόψυχη κατασυκοφάντηση απλών αγωνιστών της Αριστεράς - τέτοιες αγριάδες, εις ό,τι με αφορά, τέλος!

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 29.Ι.2007 [email protected]

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/01/2007

http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=11733420

----------------- ----------------------

ΥΓ1 . Αλήθεια ιστορικός ( που η άποψη του μόνο έχει βαρύτητα ) είναι μόνο αυτός που φέρει τον τίτλο αυτου - και πολλές φορές τον φέρει άνευ αντικρύσματος - ή μπορεί να εκφέρει άποψη και αυτός που έχει ενδιατρίψει στην αρχαία Ελληνική Γραμματεία - και όχι μόνο ; Αλήθεια ο Έβανς ήταν αρχαιολόγος ή ιστορικός ; Αυτός που ανακάλυψε την Κνωσσό τι δουλειά αλήθεια έκανε ο άνθρωπος ? Μήπως ήταν ιστορικός ή αρχαιολόγος ? Εκείνος ο Σλήμαν αρχαιολόγος ήταν ο "δόλιος" ή έμπορος ;

Για να ξέρω δηλαδή ....

Οι γνώσεις δεν μετριούνται μόνο με τους "τίτλους" !!

Και κάτι τελευταίο . Όταν και οι απόψεις έγκριτων Ιστορικών παρατίθενται σε τούτη έδω την γωνιά ( θυμάμαι για παραδειγμα σε μία άλλη κουβέντα που είχαμε , κάποιο μέλος δε θυμάμαι ποιο ήταν , ενω είχα παραθέσει σαν πηγή των Παπαρηγόπουλο έγραψε το αμίμητο " καλά και ποιός ήταν ο Παπαρηγόπουλος δεν ήταν και καμιά αυθεντία ..."

Αρα , ας βγούν οι παρωπίδες .....

ΥΓ2 . Για τι προσφέρει η γνώση της Ιστορίας , την σημασία της γνώσεως αυτής στις επόμενες γενιές έχουν μιλήσει άλλοι παλαιότερα για μένα . Δεν τα επαναλαμβάνω ... Ηταν "μεγάλια κεφάλια" αυτοί , που έλεγε ο μακαρτίτης ο παππούς μου , κάτι θα ξέραν παραπάνω απο μάς ....

Share this post


Link to post
Share on other sites
Το ότι ουδείς Καθηγητής Πανεπιστημίου ΙΣΤΟΡΙΑΣ δε διαφωνεί με το βιβλίο είναι ψιλά γράμματα και λεπτομέρειες μπροστά στα ιδεολογήματα και στους ευσεβείς πόθους που επιτέλους καταρρέουν και αποκαθηλώνονται.

Ο Θεόφιλος μας παραθέτει όλο το αντίβαρο που έχει γνώμες μαθηματικών, εκφωνητών ραδιοφωνικών σταθμών, θεολόγων, του Ζουράρι (με τις γνωστές βρισιές του και τον βερμπαλισμό του), παπάδων κ.λπ.

doctor

Παράθεσα, αρχικά, 4 επιστολές από την εφημερίδα το "Βήμα", οι οποίες απαντούσαν στις αιτιάσεις της αντίθετης πλευράς.

Η μία εξ' αυτών προερχόταν από Ελληνίδα που ζει εκτός Ελλάδος και είχε να μας πει πράγματα, δείχνοντας την αγάπη

και το ενδιαφέρον της για την γεννέτειρά της. Επρόκειτο για την εκφωνήτρια (!!!! δεν μας κάνει...) & ΙΤ. Πανεπιστημίου

της Αμερικής.

Στο post υπ' αριθμόν 3 του παρόντος παραθέτω επιστολή αν.καθηγητού φιλοσοφίας του πανεπιστημίου του Αιγαίου.

Ο κ. Κωνσταντίνος Ρωμανός, αν. καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, γράφει ως απάντηση στο άρθρο του κ. Α. Λιάκου που δημοσιεύτηκε στο "Βήμα της Κυριακής" στις 28-01-2007:

Όλο το αντίβαρο...??? Λογόκρινα την ερειστικότητά του για να μην οξύνω τα πνεύματα. Θέλησα να πω πράγματα

μέσα από τη γραφίδα άλλων χωρίς βρισιές βερμπαλισμούς κλπ.

Ας μας υποδείξει ο αγαπητός συνάδελφος doctor την δημοσίευση του Ζουράρι που παράθεσα καθώς και των παπάδων...

Που βεβαίως και αυτοί έχουν να πουν πράγματα.

Ίσως θα έπρεπε να τους ρίξουμε στην πυρά κατά την άποψή του, μιας και δεν συνάδουν με τις απόψεις του.

Είχα την εντύπωση ότι οι εποχές του "κυνηγιού μαγισσών" είχαν περάσει ανεπιστρεπτί και ότι θα μπορούσαμε

να κάνουμε διάλογο σαν πολιτισμένοι άνθρωποι, μέσα σε ευπρεπή πλαίσια, όπως αρμόζει σε πολίτες χώρας

πολιτισμένης, που σέβονται την αντίθετη άποψη, το διαφορετικό.

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Επί του θέματος της σύγχρονης ειδωλολατρίας θά επιχειρήσω νά προχωρήσω πέρα από τά φαινόμένα της σύγχρονης ζωής, πολλά από τά οποία μας προκαλούν θλίψη, καί θά μιλήσω γιά έναν επτάλογό της, πού βρίσκεται πίσω από αυτά.

1) Τό πρώτο είδωλο, τό οποίο προωθείται νά θεοποιήσει ο σημερινός άνθρωπος είναι ο ίδιος του ο εαυτός.

[...]

2) Το δεύτερο είδωλο του ανθρώπου είναι η λογική .

Από τον Θωμά τον Ακινάτη (1224-1274) και μετά ο δυτικός άνθρωπος επιχειρεί να εξηγήσει με τη λογική τα πάντα, ακόμη και ό,τι προφανώς τον υπερβαίνει.

Η κατάσταση εξελίχθηκε ραγδαία προς αυτή την κατεύθυνση τόσο με τη Διαμαρτύρηση, όσο και κυρίως με το Διαφωτισμό.

Η λογική κατέστη είδωλο και αντικείμενο απόλυτης υποταγής του ανθρώπου, ο οποίος έχοντας προηγουμένως θεοποιήσει τον εαυτό του δημιούργησε την ψευδαίσθηση ότι η δυνατότητα της γνώσης και της λογικής του δεν έχει όρια, ότι δηλαδή δεν υπάρχει κάτι που είναι ανεξήγητο γι’ αυτόν και τα αξιώματα που θέτει και που στηρίζονται στη λογική του, είναι αδιάσειστα, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου".

Ποιος είπε τα παραπάνω;

Μα φυσικά ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος!

Πηγή το επίσημο site της εκκλησίας της Ελλάδος:

http://www.ecclesia.gr/greek/archbishop/de...hbishop_heading

Και ο Μάριος Πλωρίτης απαντά:

"Αλλά ακόμα και οι μηδενισθέντες υποψήφιοι των AEI-TEI, γνωρίζουν ότι θεμελιωτής της τυπικής Λογικής είναι ο Αριστοτέλης και ότι τα έργα του επηρέασαν καταλυτικά όλη την κατοπινή φιλοσοφία, μεσαιωνική και νεότερη. Και μάλιστα, ο μεγάλος γερμανός φιλόσοφος Ιμμάνουελ Καντ υποστηρίζει πως «η Λογική δεν μπόρεσε να κάνει ούτε ένα βήμα μπρος ή πίσω από τον καιρό του Αριστοτέλη».

ΑΣ έρθουμε όμως, στο corpus του αρχιεπισκοπικού λιβέλλου, για να ρωτήσουμε:

Αν η Λογική αποτελεί την «τραγωδία του ανθρώπου»,

τι είναι εκείνο που εξασφαλίζει την ευτυχία του;

Αυτονόητα, το αντίθετο της Λογικής:

η πίστη,

το δόγμα,

το «πίστευε και μη ερεύνα»,

ο παραλογισμός.

Αυτό, δηλαδή, που κυριαρχούσε στον Μεσαίωνα και που το σάρωσαν η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός.

Εξ ου, και το αβυσσαλέο μίσος και μένος του Αρχιεπισκόπου εναντίον αυτών των «Δαιμόνων».

ΤΟ περίεργο όμως είναι ότι ο κ. Χριστόδουλος, στα ατελεύτητα κηρύγματά του, μιλάει αδιάκοπα για «ελληνο-χριστιανικό πολιτισμό». Αλλ’ ακόμα κι εκείνος δεν μπορεί να αγνοεί πως ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός, σε όλες τις εκφάνσεις του (από τη φιλοσοφία ως τις επιστήμες, από την κοινωνική ως την πολιτική οργάνωση) διεπόταν από τον Λόγο, τη Λογική.

Πώς, λοιπόν, ο κ. Χριστόδουλος (και πολλοί συν αυτώ) «παντρεύουν» τον Ελληνικό πολιτισμό που κυριαρχείται από την Λογική, με την Ορθοδοξία, τον Χριστιανισμό γενικότερα, που βασιλεύεται από την «άγια» μη-λογική; Δεν είναι αυτό μια γοερή αντίφαση που, αντιστάσεως μη ούσης, χρησιμοποιείται κατά κόρον όχι μόνο από το ιερατείο αλλά και από πολιτικούς και άλλους αστέρες των μπαλκονιών και των τηλεοπτικών παραθύρων;

Πηγή: http://e-rooster.gr/07/2006/306

----

Οπότε ποια η πιθανότητα ΛΟΓΙΚΗΣ συζήτησης (πόσο μάλλον επιστημονικής σχετικά με την παιδαγωγική αξία ενός σχολικού βιβλίου) με κάποιον ο οποίος θεωρεί την Λογική ως είδωλο και ως κατασκεύασμα του Διαβόλου;

Θα με προβλημάτιζε αν οι απόψεις μου ήταν ταυτόσημες με αυτό το άτομο και ειδικά στο θέμα που συζητάμε ...

Όσο για τον Ζουράρι και τους θρησκόληπτους του αντίβαρου κανείς δε θα μου επιβάλλει να τους πάρω στα σοβαρά, εκτός και αν εκφράσεις του στυλ "του κώλου τα εννιάμερα" που χρησιμοποιεί ο κ.Ζουράρις σηματοδοτούν σοβαρή συζήτηση...

Ο Στάθης κομματικοποιεί και δεν πολιτικοποιεί το θέμα. Δε με ενδιαφέρουν οι διενέξεις του με την Αυγή ή τον Συνασπισμό...

H παράθεση του Έβανς και του Σλήμαν είναι ατυχής. Εδώ δε μιλάμε για αρχαιολογία αλλά για την Παιδαγωγική αξία ενός σχολικού βιβλίου που προϋποθέτει επιστημονικές γνώσεις Ιστορίας και Παιδαγωγικής, γνώσεις τις οποίες έχουν οι συγγραφείς του βιβλίου αλλά δεν έχουν αυτοί που τους κρίνουν.

Θεόφιλε έγραψα για Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιστορίας και όχι για αναπληρωτή καθηγητή φιλοσοφίας.

Σε ένα συνέδριο για τη γναθοχειρουργική η άποψη ενός οφθαλμίατρου είναι δεκτή αλλά δεν είναι εξειδικευμένη...

doctor

Share this post


Link to post
Share on other sites

O Χριστόδουλος μας μάρανε .....

Όταν δεν έχουμε τι να πούμε πετάμε και μια .... για τον Χριστόδουλο , λες κι αυτός είναι το θέμα μας . . . Όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε , όποιο κι αν είναι το θέμα , θα ασχοληθούμε και μεν τον Χριστόδουλο .

----------------------------- -------------------------------

Ο ελιτισμός των δήθεν προοδευτικών

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Η μαζική και πανελλήνια κατακραυγή, την οποία έχει προκαλέσει το νέο βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού, έκανε ακόμη μία φορά εμφανή την αντιδημοκρατική αντίληψη των δήθεν «προοδευτικών» μειοψηφιών που το υποστηρίζουν. Γράφουν , λοιπόν, ότι δεν έχουν δικαίωμα να ομιλούν και να κρίνουν το βιβλίο οι βουλευτές ή οι απλοί πολίτες, αλλά μόνον οι ειδικοί ιστορικοί επιστήμονες. Ορισμένοι μάλιστα εκ των αυτοαποκαλουμένων προοδευτικών χρησιμοποιούν βαρειές και απαξιωτικές εκφράσεις για εκείνους που ζητούν σεβασμό στην εθνική μνήμη.

Αλήθεια, έχει δικαίωμα να αποφασίζει την διαγραφή της 25ης Μαρτίου, του Γρηγορίου Ε΄ και της γενοκτονίας των Ποντίων μία ολιγάριθμη ομάδα διανοουμένων και δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται οι φορολογούμενοι Έλληνες πολίτες, οι οποίοι με το υστέρημά τους χρηματοδότησαν την συγγραφή και εκτύπωση των νέων βιβλίων; Έχει, λοιπόν, δικαίωμα λόγου ένας επιστήμων που έκανε διδακτορικό για την Ιστορία π.χ. της Ιταλίας και δεν έχει δικαίωμα να μιλά ο απλός δάσκαλος που καθημερινά πασχίζει να μορφώσει τα παιδιά μας με πολλές δυσκολίες; Έχουν δικαίωμα να ομιλούν μόνον οι εκπρόσωποι μιας ιδεολογίας που εκφράζει το 3% -5% του ελληνικού λαού και δεν έχουν δικαίωμα να αντιδρούν τα σωματεία των Ποντίων και των Μικρασιατών, των οποίων τα πολυάριθμα μέλη έχουν ακούσει από γονείς και παπούδες την διήγηση των φρικτών διωγμών εκ μέρους των Κεμαλικών Νεοτούρκων; Έχει, λοιπόν, το μονοπώλιο της κριτικής μία ολιγάριθμη ελιτιστική ομάδα που αποφάσισε να καταργήσει την έννοια του Έθνους και δεν μπορούν να μιλούν οι αιρετοί βουλευτές, οι οποίοι έχουν υποχρέωση να εφαρμόζουν και να προστατεύουν το Σύνταγμα της χώρας; Θυμίζω, λοιπόν, ότι με βάση το άρθρο 1, παρ. 3 του Συντάγματος μας, άρθρο που δεν υπόκειται σε αναθεώρηση, όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και υπάρχουν υπέρ του λαού και του Έθνους. Υπέρ του Έθνους λοιπόν πρέπει να εργάζονται και τα Παιδαγωγικά Ινστιτούτα και οι συγγραφείς που αναλαμβάνουν να διδάξουν Ιστορία σε εκατομμύρια ελληνόπουλα.

Πολλά από τα πρόσωπα που υποστηρίζουν το συγκεκριμένο βιβλίο πριν από λίγα χρόνια υπέγραφαν διακηρύξεις υπέρ του σχεδίου Ανάν. Κι όμως δεν είναι ούτε συνταγματολόγοι ούτε διεθνολόγοι. ΄Οταν συμφέρει στους δήθεν προοδευτικούς μπορεί να υπογράφει ο οποιοσδήποτε. Όταν κάποιοι πολίτες αντιτίθενται στις απόψεις τους, τότε επιστρατεύεται το ελιτιστικό κριτήριο των «λίγων και ειδικών». Δύο μέτρα και δύο σταθμά!

ΥΓ . Η επιθυμία μου δεν είναι να επιβάλλω την άποψη μου στους άλλους . Ουτε να χαρακτηρίσω τις πηγές που παραθέτουν οι συνάδερφοι . Οι πηγές είναι πηγές και κρίνονται υποκειμενικά και αντικειμενικά . Δεν αποκηρύσσουμε μετά βδελυγμίας ότι δεν συνάδει με τα πιστέυω μας .

Δεν χαρακτηρίζονται οι πηγές συλλήβδην ώς "μιάσματα" ή ώς "ακραίες" επειδή στο δικό μας μυαλό τα έχουμε κάνει έναν "αχταρμά" .

ΥΓ 2 : Με την λογική έκαστος στο είδος του κι ο λουμίδης στους καφέδες , πρέπει να σταματήσουμε να ασχολούμαστε και να εκφέρουμε άποψη για κάτι που δεν άπτεται των καθαρά επαγγελματικών μας δραστηριοτήτων ....

Ας αφήσουμε να εκφέρουν γνώμη μόνο οι "επαίοντες"

Share this post


Link to post
Share on other sites
Θεόφιλε έγραψα για Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιστορίας και όχι για αναπληρωτή καθηγητή φιλοσοφίας.

Σε ένα συνέδριο για τη γναθοχειρουργική η άποψη ενός οφθαλμίατρου είναι δεκτή αλλά δεν είναι εξειδικευμένη...

doctor

Θεόφιλε επειδή αναφέρθηκες στον Ριζοσπάστη (μία κομματική εφημερίδα), παραθέτω κάτι σχετικό:

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΔΑΥΛΙΖΩΝ...

H Αυγή, 26/09/2004

Του Χαράλαμπου Ε. ΜΑΡΑΒΕΛΙΑ

Εσχάτως στο χορό εισήλθε ασθμαίνων και ο Ριζοσπάστης, όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. Για τρεις συνεχόμενες Κυριακές δημοσίευσε, με εντυπωσιακή προβολή, ολοσέλιδα άρθρα του Ν. Κυτόπουλου με γενικό τίτλο “Ο Ινδοευρωπαϊκός μύθος” (Κυριακάτικος Ριζοσπάστης, 22.8., 29.8. και 5.9.2004).

Κατά τον αρθρογράφο πρόκειται για φασιστικό και ολέθριο μύθο που όμως, ευτυχώς, διαλύθηκε πλέον στα εξ ών συνετέθη από τρία γεγονότα, και συγκεκριμένα την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β γραφής, της Γραμμικής Α, αλλά και από ένα σάπιο κομμάτι σανίδι που βρέθηκε στην Καστοριά, ηλικίας 5.260 ετών.

Κλπ. ............................................................................... κλπ...

Με το ζήτημα των Ινδοευρωπαίων έχει ασχοληθεί θορυβωδώς και κατ’ επανάληψιν το ελληνόφρον περιοδικό Δαυλός, άλλα ομόδοξα έντυπα, όπως και οι ελλογιμότατοι συγγραφείς κ.κ. Κ. Πλεύρης και Γ. Γεωργαλάς, πηγές στις οποίες δεν υπάρχει, ρητή τουλάχιστον, αναφορά στα άρθρα του Ριζοσπάστη. Ας ελπίσουμε ότι σε κάποια επόμενη συνέχεια θα υπάρξει επανόρθωση αυτής της αδικίας.

Ο Χαράλαμπος Μαραβέλιας είναι δικηγόρος, δρ. του Πανεπιστημίου Αθηνών.

doctor

Σαφώς και πρόκειται για κομματική εφημερίδα. Τι έγινε τώρα θα εντάξουμε και τον Ριζοσπάστη

στους γραφικούς τηλεπωλητές. Εκτός και αν άλλαξε γραμμή το ΚΚΕ και δεν το κατάλαβα.

Ο κ. Μαραβέλιας ενοχλήθηκε γιατί το ΚΚΕ παρουσίασε μια άποψη η οποία συνάδει μ' αυτήν του

περιοδικού Δαυλός. Σου λέει δε μπορεί Ριζοσπάστης και Δαυλός να λένε τα ίδια. Σκέφτηκε λοιπόν

απλά, ως Δικηγόρος, και κατάληξε "πρόκειται περί αδικίας, ο Ριζοσπάστης οφείλει να

επανορθώσει"...

Φιλικά πάντα

Θεόφιλος

Δημήτρη, σου έχω ξαναπεί ότι η μίμηση είναι "αυτοκτονία".

Ο κ.Μαραβέλιας ως δικηγόρος είχε το δικαίωμα να ομιλεί περί Αρχαιολογίας και να καυτηριάζει...

Ενώ ο αν.καθηγητής φιλοσοφίας δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί κριτική σε βιβλίο ιστορίας της Στ' Δημοτικού

που γράφτηκε από φιλολόγους...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα όλοι,

όλοι,

όόόόόλοι οι συγγραφείς του Αντίβαρου είναι φανατικοί χριστιανοί και οπαδοί του Χριστόδουλου Κώστα!

Βλέπω μετά λύπης μου ότι αντί να αντιπαραθέσετε τις απόψεις σας, εσύ και ο Θεόφιλος συνεχίζετε την αντιγραφή-επικόλληση από το αντίβαρο. Που θα πάει δεν θα τελειώσουν όλα τα άρθρα, τότε να δω τι θα κάνετε!

Αυτό το λέτε διάλογο. Γράψτε και δύο τρεις δικές σας λέξεις εκτός από υστερόγραφα.

Είστε ή δεν είστε εναντίον αυτού του βιβλίου;

Αν είστε γιατί δεν βάζετε την υπογραφή σας να αποσυρθεί;

Δεν είδα τα ονοματάκια σας στον ... ατελείωτο κατάλογο των 3.500-4.000 υπογραφών (μάλλον τα υπόλοιπα 10.500.000 έλληνες είναι κοιμισμένοι και περιμένουν από έναν μαθηματικό που μένει μόνιμα στη Μεγάλη Βρετανία και μια εκφωνήτρια των Η.Π.Α. να ξυπνήσουν και να αντιληφθούν ότι η παγκοσμιοποίηση χρηματοδοτεί το βιβλίο όπως είπε αυτός που δε μας άφηνε να πιούμε ένα ποτό με την ησυχία μας ως φοιτητές και τα πίναμε δίπλα στους τσολιάδες στο Σύνταγμα: ο γίγαντας, ο τεράστιος ο Παπαθεμελής).

doctor

Δημήτρη, σου έχω ξαναπεί ότι η μίμηση είναι "αυτοκτονία".

Ο κ.Μαραβέλιας ως δικηγόρος είχε το δικαίωμα να ομιλεί περί Αρχαιολογίας και να καυτηριάζει...

Ενώ ο αν.καθηγητής φιλοσοφίας δεν έχει το δικαίωμα να ασκεί κριτική σε βιβλίο ιστορίας της Στ' Δημοτικού

που γράφτηκε από φιλολόγους...

Αν ο κύριος Μαραβέλιας ζητούσε να αποσυρθεί το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη θα ήμουν εναντίον του...

Μην κάνετε άλματα λογικής, το απαγορεύει και ο Προκαθήμενος που συμφωνείτε μαζί του εσχάτως και συχνάκις...

Υ.Γ. Who is Χολέβας; Πείτε του ότι το δικαίωμα στη γνώμη το έχουν όλοι, η απαίτηση όμως η γνώμη κάποιου να θεωρηθεί επιστημονική κρίση περί της απόσυρσης ενός σχολικού βιβλίου είναι κάτι άλλο.

Υ.Γ.2 Η πρόκληση παραμένει: Βρείτε μου έστω και έναν Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιστορίας ή κάποιο μέλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που να διαφωνεί με το βιβλίο. Ξέχασα, αυτοί είναι πράκτορες της παγκοσμιοποίησης και του σιωνισμού...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βλέπω μετά λύπης μου ότι αντί να αντιπαραθέσετε τις απόψεις σας, εσύ και ο Θεόφιλος συνεχίζετε την αντιγραφή-επικόλληση από το αντίβαρο. Που θα πάει δεν θα τελειώσουν όλα τα άρθρα, τότε να δω τι θα κάνετε!

Αυτό το λέτε διάλογο. Γράψτε και δύο τρεις δικές σας λέξεις εκτός από υστερόγραφα.

Δεν είδα τα ονοματάκια σας στον ... ατελείωτο κατάλογο των 3.500-4.000 υπογραφών (μάλλον τα υπόλοιπα 10.500.000 έλληνες είναι κοιμισμένοι και περιμένουν από έναν μαθηματικό που μένει μόνιμα στη Μεγάλη Βρετανία και μια εκφωνήτρια των Η.Π.Α. να ξυπνήσουν και να αντιληφθούν ότι η παγκοσμιοποίηση χρηματοδοτεί το βιβλίο όπως είπε αυτός που δε μας άφηνε να πιούμε ένα ποτό με την ησυχία μας ως φοιτητές και τα πίναμε δίπλα στους τσολιάδες στο Σύνταγμα: ο γίγαντας, ο τεράστιος ο Παπαθεμελής).

doctor

Δημήτρη, είναι επίπεδο διαλόγου αυτό?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ξέχασα, αυτοί είναι πράκτορες της παγκοσμιοποίησης και του σιωνισμού...

Εσύ τα λες αυτά Δημήτρη, όπως και πολλά άλλα που δεν έχω γράψει...

Όπως για τιμητές του Χριστόδουλου και περί δημοσιεύσεων του Ζουράρι...

Έλεος...!!!

Διαβάζεις τι γράφεις.... και τι σου απαντώ...

Kαι επειδή δεν έγινα κατανοητός... στο τι εννοώ με την μίμηση....(μάλλον θα φταίνε τα "άλματα της λογικής"...)

Έγραψες:

Κάποιοι όμως προτιμάνε τα συναισθηματικά κλειστοφοβικά παραληρήματα ανθρώπων παντελώς ασχέτων με την Ιστορία ως Επιστήμη και τα δέχονται ως ισόκυρα με αυτά των ιστορικών επιστημόνων!

Σκέψου να πονάει το δόντι σου και αντί να πας ή σε οδοντίατρο, πας στον υδραυλικό, στον μπάρμαν, στον σκουπιδιάρη, στον κομμωτή. Τόσο ωραία!

doctor

Πριν από καιρό στο θέμα της νοηματικής γλώσσας είχα γράψει απαντώντας σχετικά με τον κ.Μαραβέλια:

Δημήτρη, εσύ όταν θα χρειαστείς ιατρικές συμβουλές πήγαινε στον κ. Μαραβέλια.

Μην "αυτοκτονείς" Δημήτρη... μην το κάνεις...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Την άποψη μου για το θέμα της Ιστορίας ( γενικότερα ) την έχω εκφράσει και παλαιότερα , όμως θα την ξαναπώ .

Υπάρχουν δυο πηγές απο τις οποίες μπορούμε να αντλήσουμε πραγματικά πλεονεκτήματα . Η μια είναι τα δικά μας σφάλματα και η άλλη τα σφάλματα των άλλων . Και επειδή η πρώτη αν και πολλές φορές είναι περισσότερο δραστική αλλά και περισσότερο οδυνηρή , είναι προτιμότερο να προτιμούμε την δεύτερη πηγή . Η δεύτερη πηγή θα μας επιτρέψει να καταλάβουμε ποιο είναι το χρήσιμο , το αρμόζον χωρίς κινδύνους . Η αληθινή αξία της Ιστορίας είναι αυτή που μας διδάσκει πως να διάγωμε την ζωή μας , στηριζόμενοι στα πολλά παραδείγματα της , ώστε διδασκόμενοι αυτήν , να μπορέσουμε να αποφύγουμε " κακοτοπιές " και δυσάρεστα φαινόμενα για μας .

Μέσα απο την γνώση της πραγματικής Ιστορίας ( του τόπου μας αλλά και γενικότερα ) αποκτάμε την αρίστη μόρφωση ( παιδεία ) για την ζωή μας .. Αποκτούμε κριτική ικανότητα .

Δεν μπορούμε να "κουτσουρέψουμε" την Ιστορία μας . Ούτε το μίσος μεταξύ των δύο λαών διαιωνίζεται απο την Ιστορία τους ( κατά την προσωπική μου άποψη ). Ίσα - ίσα αν οι δύο λαοί ήταν γνώστες της πραγματικής Ιστορίας θα απέφευγαν λάθη του παρελθόντος αμφότεροι .

Δεν μπορούμε κατά το δοκούν να ισοπεδωσουμε αγώνες αιώνων, θυσίες προγόνων μας . Μέτρον άριστον

Γνώση της Ιστορίας λοιπόν. Όμως αληθινή γνώση μέσα απ όλες τις πηγές . Πρώτα τις διαβάζουμε όλες και μετά τις φιλτράρουμε ....

Εγω προσωπικά έτσι κάνω ... Χωρίς περικοπές

Στην προσωπική μου βιβλιοθήκη έχω Ιστορίες πολλών , ώστε να καλύψω όλες τις πλευρες , και εχω δαπανήσει πάρα πολλά χρήματα , ώστε να τις βρώ ...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Μην "αυτοκτονείς" Δημήτρη... μην το κάνεις...

Ε, κοντά είμαι με σας .... :)

Κώστα δεν αποφέρουν πάντα κέρδη οι επενδύσεις...

Μα, μου τα έλεγαν, να πω ότι δε μου τα έλεγαν!!! :rolleyes:

Μπλέκομαι και πάλι στη συζήτηση για να απευθύνω μερικές παρεναίσεις στο Δημήτρη. ( Οι άλλοι ...δεν παίρνουν από λόγια)

Πάω για μπύρες, χαλαρώστε και σεις λίγο νεοέλληνες. Ακόμη είμαστε μικροί, όταν πάμε στην ΣΤ' Δημοτικού και γίνουμε εκτάκια σε δύο χρόνια θα τα ξαναπούμε:

http://www.youtube.com/watch?v=VrFRMakeL1w

doctor

Share this post


Link to post
Share on other sites
1) Ας λάβουμε υπ΄όψη μας ότι απευθύνεται σε παιδιά της της συγκεκριμένης ηλικίας, τα οποία είναι φύσει αδύνατο να κατανοήσουν τι πραγματικά συνέβη και για τόσες διαφορετικές και ασύνδετες μεταξύ τους χρονικές πριόδους. Εδώ που τα λέμε ούτε και τα προηγούμενα βιβλία κατάφερναν κάτι τέτοιο, μόνο που αυτά ισχυρίζονταν ότι το έκαναν απλά και μόνο επειδή περνούσαν έντεχνα το ιδεολόγημα της ανωτερότητας του Ελληνοχριστιανικού έθνους.

2) Δε μπορούν να καταλάβουν τι κακό κάνουν όσοι το πολεμούν (οκ κάποιοι από αυτούς μπορούν :) ), και σε τι πισωγύρισμα ωθούν την κατάσταση. Δυστυχώς η κοινωνία μας είναι πολυεπίπεδα συντηρητική, για να δεχτεί αλλαγές που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες τις θεωρούν αυτονόητες εδώ και δεκαετίες.

3) ΥΓ Με κάτι τέτοιες συζητήσεις θυμάμαι με λύπη το "κόκκινο" βιβλίο της ιστορίας που έκανα στην 3η Λυκείου, το ΚΑΛΥΤΕΡΟ βιβλίο που έκανα ποτέ, και που όπως έμαθα καταργήθηκε αμέως μετά, μετά από συντονισμένο αγώνα μαθητών, γονέων και δασκάλων, διότι ήθελε σκέψη και τα παιδιά δε μπορούσαν να το αποστηθίσουν φια τις πανελλήνιες. Κρίμα τότε, κρίμα και τώρα. Ενωμένοι στον αγώνα ενάντια σε κάθε τι πραγματικά προοδευτικό, προχωράμε ολοταχώς προς τα πίσω...

Να συμφωνήσω με τον συνάδελφο, αρχικά, και να προβληματιστώ μαζί του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή:

H πρώτη παράγραφος της δημοσίευσής του, μας λέει πως ούτε τα προηγούμενα βιβλία κατάφερναν κάτι τέτοιο.

Μα εδώ είναι το θέμα ότι αυτό το βιβλίο περνάει τις ιστορικές περιόδους στα γρήγορα, κάτι σαν τα προσεχώς στον κινηματογράφο.

Τι να μείνει στα παιδιά, και ποιά κριτική σκέψη θα αναπτύξουν. Ξεπερασμένες μέθοδοι στην Δυτική ευρώπη όπου αναπτύσσεται

ένας προβληματισμός στο τι και στο πως σχετικά με την παιδεία.

Στην τρίτη παράγραφο, στο υστερόγραφο αναφέρθηκε το "κόκκινο" βιβλίο της ιστορίας. Πράγματι ένα πολύ καλό βιβλίο και

κακώς καταργήθηκε. Έτυχε να πέσει στα χέρια μου. Μεταξύ άλλων λοιπόν έλεγε και το τι είναι ιστορικό γεγονός αλλά κυρίως

και αυτό μας ενδιαφέρει εν προκειμένω πως επιλέγεται...??? με βάση ποιά κοσμοθεώρηση (το μικρότερο κακό θα ήταν αυτό...)

του ιστορικού, αλλά κυρίως τι επιδιώκει να περάσει μέσω της κυρίαρχης ιδεολογίας....!!!!!

Μήπως, λέω μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση...?

Άφησα τελευταία την δεύτερη παράγραφο της τοποθέτησης του συναδέλφου...

Έχω την αίσθηση ότι τα εν λόγω ιδεολογήματα αναφέρονται σε παλαιότερες εποχές που δεν θέλουμε να θυμόμαστε.

Ακόμη, από το 1981 που έγινε η μεγάλη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στη χώρα μας, δεν πιστεύω, ελπίζω και

κανείς άλλος, ότι γινόταν προσπάθεια για να περάσει το "Ελληνοχριστιανικό" ιδεολόγημα. Τουλάχιστον με τον νόμο

πλαίσιο του 1982 για τα πανεπιστήμια όπου γινόταν και η ουσιαστική (ας το δεχτούμε...) παραγωγή γνώσης και άρα

οι φορείς αυτής της γνώσης θα μπορούσαν να περάσουν το ιδεολόγημα αυτό στα παιδιά των άλλων εκπαιδευτικών

βαθμίδων.

Τέλος σχετικά με το αν είμαστε πολύπλευρα συντηρητικοί ή όχι...

Ναι είμαστε. Αλλού όμως όχι και αλλού ναι. Όπως και οι περισσότερες κοινωνίες στον κόσμο.

Θα πρέπει να ορίσουμε τι σημαίνει συντηρητισμός και μετά να το συζητήσουμε.

Παρ' όλα αυτά παρατηρούμε τελευταία μια στροφή συντηρητισμού στις δυτικές κοινωνίες.

Και έχω την αίσθηση ότι ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα, ανοιχτή (παρ' όλα της τα προβλήματα και

σε σχέση πάντοτε με τις κοινωνίες της δύσης) που δέχεται το διαφορετικό.

Παρατηρήστε φαινόμενα φασιστικής νοοτροπίας με την ευρύτερη έννοια στις χώρες του

διαφωτισμού, του σαίξπηρ και του μολιέρου.

Έλλειψη ανεκτικότητας του διαφορετικού (μαντήλα κλπ). Άρνηση να δεχτούν τους

"αλλόθρησκους" (τούρκους) στους κόλπους τους. Δείχνουν το επίπεδό τους...

κλπ κλπ κλπ φαινόμενα που προβληματίζουν.

Ας μην ξεχνάμε δε ότι απ' αυτές τις χώρες ξεκίνησαν (παγκόσμιοι πόλεμοι)και

συνεχίζονται τα μεγαλύτερα δεινά για την ανθρωπότητα (κίνδυνος καταστροφής

του πλανήτη, εμπόριο όπλων και παρεμβάσεις-επεμβάσεις σε ξένες χώρες για

την επιβολή του δικού της πολιτισμού, του "διαφωτισμένου" που θα "διαφωτίσει"

τους "αδιαφώτιστους" και παραπλανημένους...) οδηγώντας την στον πολιτισμό

των σπηλαίων...

Με φιλική διάθεση

Σε μια προσπάθεια "διαλόγου"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×