Jump to content
Sign in to follow this  
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Πιάστηκα στην καρέκλα και είπα να πάω μια βόλτα... Σας αρέσουν οι βόλτες;

Recommended Posts

Πιάστηκα στην καρέκλα..

Τέντωσα τα χέρια μου..

ας πάω μια βόλτα είπα…

Γρήγορα περπατούσα στο πλακόστρωτο λιμανάκι..

Έχει και ψύχρα…

Ευτυχώς που έριξα κάτι πάνω μου..

Μάζεψα την σελίδα που έπεσε από το γραφείο μου και συνέχισα να βαδίζω αργά δίπλα στο κύμα..

Λίγος κόσμος…

Νοέμβρης βλέπεις..…

Γυαλίζουν τα φώτα στη θάλασσα..

Πίνω μια γουλιά από το ποτήρι πάνω στο γραφείο μου..

Ο μικρός κοιμάται δίπλα…

Συνέχισα τη βόλτα μου..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Η υγρασία τρυπούσε το κόκαλο, το φως αμυδρό...

Χαιρόμουν, ωστόσο, την βραδυνή αυτή μορφή της παραλίας...

Τη νύχτα εμφανίζονται πρόσωπα άλλα, διφορούμενα…

Κοντοστάθηκα… δε μπορεί κάποιο λάθος, σκέφτηκα…

Να ήταν ο Κωνσταντίνος…

Πέταξα το τσιγάρο… επιτάχυνα τον βηματισμό…

Γλιστερές οι επιφάνειες πίσω από τα κλεισμένα βλέφαρα...

Ξαφνικά, άνοιξε η πόρτα, ήθελε νερό…

Η αγνότητα του παιδιού που το απόκοψαν από τα όνειρά του.

Να ήταν ο Κωνσταντίνος…

κάτι εκεί στο βάθος του μυαλού μας ήταν ίδιο…

Ένιωθε κι αυτός Βαριά την ατμόσφαιρα από την υγρασία...

Συνεχίσαμε τη βόλτα μας…

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όταν κάνεις βόλτα μόνος σου παρατηρείς πιο εύκολα τα συναισθήματα αυτών που συναντάς:

Βιασύνη,

αγωνία,

απογοήτευση,

νεύρα,

απάθεια,

σκέψεις...

Εγώ...

"βλέπω στα μάτια των περαστικών

ξυραφιές ονείρων χθεσινών"

doctor

http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&...mp;song_id=6981

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Share this post


Link to post
Share on other sites

Υγρασία στο σώμα...στο μυαλό..στην Ψυχή.

Η μόνη λυτρωτική υγρασία αυτή ...το δάκρυ των ματιών σου...

Αφήνω την φαντασία μου να πλανάται στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης.

Την νύχτα φτιάχνονται τα όνειρα....βοηθάει σ' αυτό η σιωπή της ζωής.Την νύχτα καταλαβαίνεις το πόσο η υγρασία της μέρας σε νότισε.

Ανοίγω την κουρτίνα και κοιτάζω έξω....

Βάζω το παλτό μου...

Μια βόλτα...

Μια βόλτα με το ιπτάμενο χαλί της αίσθησης μέχρι εκεί που τα ουράνια δεν έχουν πια σύνορα και τα πάντα είναι δικά σου. Ένα άνθος της ερήμου σε μορφή μιας πανέμορφης και ηδυπαθούς φελάχας, που θα κρατάει το κρεβάτι και την ψυχή σου ζεστά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Τελικά βρήκα παρέα στο δρόμο..

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τελικά βρήκα παρέα στο δρόμο..

Δες πιο πέρα κι απ' το φως.

Δες, δεν είσαι μοναχός.

Δες πιο πέρα κι απ' τον πόνο,

τη νύχτα που περνά,

σα γέλιο μάνας, μάνας που γεννά.

Δες στου χρόνου τη φωτιά.

Δες, πώς άντεξε η καρδιά.

Δες το ξάφνιασμα της λύπης,

σα χαίρεται η ψυχή και βγαίνει

βόλτα, βόλτα στη βροχή.

Δες μ'ένα βλέμμα πόσα λες.

Δεν ξοφλήσαμε, μη κλαίς

και πιάσε πάλι το χορό.

Δες με τι πάθος τραγουδώ,

όσο πιο ψηλά πετώ,μου φτάνει

μόνο να είσαι εδώ.

Δες του ανέμου την οργή.

Δες πώς παίζει σαν παιδί.

Δες το λίκνισμα της μέρας,

σα χαίρεται η καρδιά κι αλλάζει

χρώμα, χρώμα και τροχιά

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αφιερωμένο στους υπνοβάτες του forum .. :)

Απ’ τον ύπνο μου ξυπνάω,

βλέπω και παγώνω:

δίπλα μου το μαξιλάρι

ορφανό και μόνο.

Νυχτοπερπατάς,

νυχτοπερπατάς,

όταν πέφτω και κοιμάμαι

μ’ άλλον ξενυχτάς.

Άναψα ένα τσιγάρο,

καίω άλλα έξι,

και το πόμολο γυρίζεις

μόλις έχει φέξει.

Νυχτοπερπατάς,

νυχτοπερπατάς,

όταν πέφτω και κοιμάμαι

μ’ άλλον ξενυχτάς.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ρε σεις ρομαντικο ειναι το τελευταιο που θα μπορουσε να μου "καταλογισει" καποιος

αλλα πολυ μου αρεσε αυτη η "βολτα"

Τα σεβη μου

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια βόλτα στα βαθιά

Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας

Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Άλλες ερμηνείες: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Mια βόλτα στα βαθιά μαζί σου

στην άκρη αυτής της νύχτας π' αγρυπνά

στους άδειους κύκλους του καπνού τυλίξου

στη μυρωδιά της μέρας π' αρχινά.

Ξοδεύτηκες στις αγορές και στα παζάρια τρέχεις

τα παραμύθια σου φτηνά, τον εαυτό σου δεν αντέχεις.

Περνάει καιρός κι εσύ ΄σαι στο κλουβί σου

μια παγωμένη ανάσα σ' ακουμπά

ποιός σου χρωστάει και ποιά είναι η αμοιβή σου

τα ρέστα μη ζητάς κάθε φορά

Aυτοί που δραπετεύουν έμαθαν τι γυρεύουν,

οι άλλοι που ελπίζουν, τρώνε καιρό και βρίζουν

βρίζουν το διάολό τους, το άσχημο μυαλό τους,

αιώνιο βάσανό τους.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Exchange the cold days for the sun

A good time and fun

Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Exchange your troubles for some love

Wherever you are

Let me take you far away

You’d like a holiday

Longing for the sun you will come

To the island without name

Longing for the sun be welcome

On the island many miles away from home

Be welcome on the island without name

Longing for the sun you will come

To the island many miles away from home

Share this post


Link to post
Share on other sites

Αρχαία κρητική παροιμία...

Όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί.... :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Exchange the cold days for the sun

A good time and fun

Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Let me take you far away

You’d like a holiday

Exchange your troubles for some love

Wherever you are

Let me take you far away

You’d like a holiday

Longing for the sun you will come

To the island without name

Longing for the sun be welcome

On the island many miles away from home

Be welcome on the island without name

Longing for the sun you will come

To the island many miles away from home

Ας το ακούσουμε...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest ΕΛΕΝΑ

Οι άνθρωποι χωρίζονται απο αποστάσεις και ενώνονται απο γραμμές...τηλεφώνων..τρένων..πλοίων...

Καλύπτουμαι τις αποστάεις με ένα άγγιγμα, με ένα φιλί, με ένα ταξίδι...

Ο δρόμος δεν είναι πάντα ευχαριστος αλλά συνήθως αξίζει τον κόπο....

Ταξιδεύουμε πιο γρήγορα όταν ταξιδεύουμε μόνοι μας αλλά γιατί όμως βάζουμε άλλους μαζί μας? Γιατί ενώ δεν φτάνουμε εκεί που θέλουμε..., περνάμε ωραία στο ταξίδι!!!!

Καλή συνέχεια... σε ενα ταξίδι ψυχής με αξιόλογους συνοδοιπόρους..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κι όμως...είναι τόσο ωραία αυτή η βόλτα.

Σαν να είμαστε όλοι μαζί και να περπατάμε σε μια παραλία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βρε παιδιά,για ηρεμήστε λιγάκι :)

Επειδή βαριόταν να δουλεψει ο Σταυρουλάκης και ήθελε να πάει μια βόλτα να πιεί καμμία ρακή,πρέπει να κατεβάσουμε στο φόρουμ όλους τους ποιητές να υμνήσουν την τεμπελιά του Σταυρουλάκη.Εεεεε πάει πολύ.

Κρηθέα ηρέμησε. :rolleyes::):D

Πως να ηρεμήσω μ' αυτά που ακούω Δημήτρη :)

Άντε καλά θα βάλω κάτι πιο ήρεμο...

Ότι και αν ακούς κατέβασέ το

θα σου αρέσει εγγυημένα

Scorpions__Gold_Ballads____06___Track__6.mp3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρεί

ποσοι κρυβονται στην λάσπη θησαυροί

Πως κοπηκανε στα δάχτυλα οι σταυροί

για ανθρωπων έργα.

Μην μου βαλετε τις φωνες ....ένα μονο αυτό

___________________.zip

Share this post


Link to post
Share on other sites
Κι όμως...είναι τόσο ωραία αυτή η βόλτα.

Σαν να είμαστε όλοι μαζί και να περπατάμε σε μια παραλία.

Με άμμο ή με βότσαλα;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Με άμμο ή με βότσαλα;

Τώρα συγνώμη εγώ φταίω??? :rolleyes:

Δυο μαύρα βότσαλα

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Παντελής Θαλασσινός

Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Μόνο μια κάμαρα να βλέπει βορινά

στην άκρη ένα κρεβάτι σιδερένιο

ένα τραπέζι μια καρέκλα στην γωνιά

κάτω απ' το κέντημα με τον εσταυρωμένο

Δυο μαύρα βότσαλα μεγάλα να κρατούν

τα φύλλα στο γαλάζιο παραθύρι

όλα να δίνουν και ποτέ να μη ζητούν

με τους αθάνατους να ζεις εκεί που ζουν

και τα θαλασσινά λουλούδια στο ποτήρι

Τα νέα του κόσμου θα 'ρχονται αργά

θα 'χεις μια ρίζα ελιάς και το κηπάκι

ένα πουλί κάθε πρωί θα σ' ευλογά

θα 'χεις τη χάρη αυτών που ζήσανε μονάχοι

Δυο μαύρα βότσαλα μεγάλα να κρατούν

τα φύλλα στο γαλάζιο παραθύρι

όλα να δίνουν και ποτέ να μη ζητούν

με τους αθάνατους να ζεις εκεί που ζουν

και τα θαλασσινά λουλούδια στο ποτήρι

Share this post


Link to post
Share on other sites
Τελικά βρήκα παρέα στο δρόμο..

Είχες και ωραίες εικόνες

άκουγες και μουσική

που μυαλό για δουλειά

Share this post


Link to post
Share on other sites
Είχες και ωραίες εικόνες

άκουγες και μουσική

που μυαλό για δουλειά

Αχ βρε συνάδελφε,για καλό τα έβαλες τώρα αυτά?Ετσι μου'ρχεται να μπω σ'ενα καράβι να κατέβω κάτω.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Το Σαββάτο το βράδυ φτάνει

δώσ' μου μάνα καινούρια αλλαξιά

τα παιδιά με προσμένουν στο λιμάνι

στο μπαλκόνι καθισμένη η κοπελιά.

Μοσχοβολούν οι γλάστρες,

μοσχοβολάει ο σγουρός βασιλικός

μοσχοβολάει κι η αγάπη

κύμα με κύμα μεγαλώνει ο ωκεανός.

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

να πάρουμε μια βάρκα με πανιά

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

στη θάλασσα να βγούμε στ' ανοιχτά.

Το Σαββάτο το βράδυ φως μου

είμαι πρίγκιπας, είμαι υπουργός

έχω όλα τα πλούτη του κόσμου

δικιά μου η θάλασσα κι ο ουρανός δικός.

Το μπαλκονάκι σου δικό μου

δικές μου οι γλάστρες κι ο σγουρός βασιλικός

κι αν με κοιτάξεις μες στα μάτια

σκλάβος σου γίνομαι κι υπήκοος πιστός

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

να πάρουμε μια βάρκα με πανιά.

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

στη θάλασσα να βγούμε στ' ανοιχτά.

Μοσχοβολούν οι γλάστρες

μοσχοβολάει ο σγουρός βασιλικός

μοσχοβολάει κι η αγάπη

κύμα με κύμα μεγαλώνει ο ωκεανός.

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

να πάρουμε μια βάρκα με πανιά

Πάμε βόλτα στα Χανιά στην κάτω γειτονιά

στη θάλασσα να βγούμε στ' ανοιχτά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αχ βρε συνάδελφε,για καλό τα έβαλες τώρα αυτά?Ετσι μου'ρχεται να μπω σ'ενα καράβι να κατέβω κάτω.

Προσπάθησα να μπω στην θέση του Κωστή .

... είδα τα Χανιά την νύχτα........

και άκουσα σε νέα εκτέλεση ένα παλιό Κρητικό τραγούδι.........

αυτό ήταν όλο.

Αλλά το φεγγάρι και το παραμύθι συγκινούν πάντα....

Στίχοι: Ορφέας Περίδης

Μουσική: Ορφέας Περίδης

Πρώτη εκτέλεση: Ορφέας Περίδης

Τον ήλιο το φεγγάρι τη θάλασσα

ρωτάω μην την είδαν αντάμωσαν

κι ο ήλιος μου απαντάει απ' το βουνό

θα φέξω όλο τον κόσμο και θα τη βρω

Μου λέει το φεγγάρι και μου γελά

στης μάνας της κοιμάται την αγκαλιά

εγώ θα την ξυπνήσω όταν τη δω

εμένανε μ' ακούει σαν της μιλώ

Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της

εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της

τα κύματα θα στείλω του ωκεανού

να παν να της δροσίσουν καρδιά και νου

Κι η θάλασσα μου λέει απ' τα βάθη της

εσύ θα 'σαι για πάντα η αγάπη της

εγώ όλα τα ενώνω να σε χαρώ

τα δυο τα κάνω ένα γη κι ουρανό

ΥΓ: έχω μια δυσκολία στο ανέβασμα mp3 αλλά θα το καταφέρω.......

Τα κατάφερα :D

Share this post


Link to post
Share on other sites
Είχες και ωραίες εικόνες

άκουγες και μουσική

που μυαλό για δουλειά

για να μπορουμε να βλεπουμε, να ακουμε, και να διαβαζουμε

Δεν το μπορείς του φεγγαριού να βρεις ένα ψεγάδι,

γιατί σκορπά την ομορφιά στην πλάση κάθε βράδυ.

Ζηλεύγω του του φεγγαριού, που πάντα σεργιανίζει,

γιατί θωρεί την π' αγαπώ τη νύχτα σαν πορίζει.

Σα θα περνάς την πόρτα τζη, φεγγάρι μου σταμάτα,

χαιρέτα μού την κι ύστερα συνέχισε τη στράτα.

Ήλιε μου, παραγγέλνω σου να γοργοβασιλέψεις,

μη το φεγγάρι δεις να βγει, γιατί θα του ζηλέψεις.

Φεγγάρι μου ουρανόστρατο, χαμήλωσε μια στάξη,

να φέγγει η αγάπη μου στο σπίτι τζη να φτάξει.

Σα θα περνάς την πόρτα τζη, φεγγάρι μου θυμήσου,

πόσες βραδιές περάσαμε αυτή κι εγώ μαζί σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένα τραγουδάκι κι από εμένα

Για συντροφιά στη νυχτερινή βολτίτσα :huh:

Moonlight Shadow

Mike Oldfield

The last that ever she saw him

Carried away by a moonlight shadow

He passed on worried and warning

Carried away by a moonlight shadow.

Lost in a river last saturday night

Far away on the other side.

He was caught in the middle of a desperate fight

And she couldn't find how to push through

The trees that whisper in the evening

Carried away by a moonlight shadow

Sing a song of sorrow and grieving

Carried away by a moonlight shadow

All she saw was a silhouette of a gun

Far away on the other side.

He was shot six times by a man on the run

And she couldn't find how to push through

I stay

I pray

I see you in heaven far away

I stay

I pray

I see you in heaven far away

Four am in the morning

Carried away by a moonlight shadow

I watched your vision forming

Carried away by a moonlight shadow

Star was light in a silvery night

Far away on the other side

Will you come to talk to me this night

But she couldn't find how to push through

I stay

I pray

I see you in heaven far away

I stay

I pray

I see you in heaven far away

Far away on the other side.

Caught in the middle of a hundred and five

The night was heavy but the air was alive

But she couldn't find how to push through

Carried away by a moonlight shadow

Carried away by a moonlight shadow

Far away on the other side.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...