Jump to content
  • 0

Η ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔ.ΤΟΜΕΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ;


Guest tasos30

Question

6 answers to this question

Recommended Posts

  • 0

Δες τις παρακάτω αποφάσεις του Σ.Τ.Ε.

Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Τόπος: ΑΘΗΝΑ

Αριθ. Απόφασης: 1413

Ετος: 1997

--------------------------------------------------------------------------------

Κείμενο Απόφασης

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Γ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 14 Νοεμβρίου 1996 με την εξής

σύνθεση : Σ. Γιάγκας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ' Τμήματος, Π.Ν. Φλώρος, Π.

Πικραμμένος, Σύμβουλοι, Π. Καρλή, Α. Σταθάκης, Πάρεδροι. Α. Γαϊτάνης,

Γραμματέας του Γ' Τμήματος.

Γ ι α να δικάσει την από 27ης Ιουνίου 1994 έφεση :

Τ ο υ Ανδρέα Δημ. Νικολόπουλου, κατοίκου Καλλιθέας Αττικής (οδός Φ. αρ. 21), ο

οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Ν. Νικολόπουλο (Α.Μ. 2390), που τον διόρισε στο

ακροατήριο,

κ α τ ά των 1) Υπουργού Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ο οποίος δεν

παρέστη και 2) Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.) ο οποίος παρέστη με τον

δικηγόρο Ι. Ευαγγελόπουλο (Α.Μ. 5189), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,

κ α ι κατά της 1484/1993 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητού, Παρέδρου Α.

Σταθάκη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του εκκαλούντος, ο οποίος ανέπτυξε

και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους εφέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η

έφεση και τον πληρεξούσιο του εφεσιβλήτου Ιδρύματος, ο οποίος ζήτησε την

απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη κ α ι ,

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της υπό κρίση εφέσεως, έχουν καταβληθεί τα νόμιμα

τέλη (υπ' αριθμ. 7493361-2/1994 διπλότυπα Δ.Ο.Υ. Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών)

και το παράβολο (υπ' αριθ. Α.5473888 και 1456970/1994 γραμμάτια παραβόλου).

2. Επειδή, με την υπό κρίση έφεση ζητείται, παραδεκτώς, η εξαφάνιση της υπ'

αριθμ. 1484/1993 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Με την εκκαλούμενη

απόφαση απερρίφθη αίτηση ακυρώσεως του ήδη εκκαλούντος, μονίμου υπαλλήλου του

Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.), του κλάδου ΤΕ Διοικητικού Λογιστικού,

με βαθμό Β', στρεφόμενη κατά της υπ' αριθμ. Φ.00/20084/30.9.1992 πράξεως, που

υπογράφεται από την Προϊσταμένη της Διευθύνσεως Διοικητικού, με εντολή του

Διοικητού του εφεσιβλήτου Ιδρύματος. Με την προσβληθείσα πράξη ο εκκαλών

κατετάγη στα μισθολογικά κλιμάκια του ν. 1505/1984 και του χορηγήθηκε επίδομα

χρόνου υπηρεσίας, χωρίς να συνυπολογισθεί η προϋπηρεσία του στην Α.Ε. "Εταιρία

Διαχειρίσεως Ειδών Μονοπωλίου Ελληνικού Δημοσίου", ενώ, με την ίδια πράξη,

ανεκλήθησαν οι προγενέστερες όμοιες πράξεις, που είχαν εκδοθεί κατόπιν

συνυπολογισμού της ανωτέρω προϋπηρεσίας.

3. Επειδή, στην παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 1505/1984 (ΦΕΚ Α' 194), ορίζεται,

μεταξύ άλλων, ότι "Ως υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μισθολογικά

κλιμάκια του άρθρ. 3, την χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας του άρθρ. 9

και τον προσδιορισμό των αποδοχών των υπαλλήλων της παρ. 2 του άρθρ. 15 του

νόμου αυτού υπολογίζεται : α) . . . β) . . . γ) (όπως αντικαταστάθηκε από την

παρ. 1 του άρθρου

6 του ν. 1810/1988, ΦΕΚ Α' 223) Η προϋπηρεσία των υπαλλήλων σε Ν.Π.Ι.Δ., η

οποία έχει ληφθεί υπόψη, βάσει ειδικών διατάξεων, για διορισμό ή ένταξη ή

βαθμολογική ή με οποιοδήποτε τρόπο μισθολογική εξέλιξη ή αναγνωρίζεται ως

συντάξιμη από τον οικείο συνταξιοδοτικό φορέα, με εξαίρεση τις υπηρεσίες που

αναγνωρίζονται συντάξιμες με τις διατάξεις του νομ. 1405/1983 (ΦΕΚ 180) . . .".

Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η προϋπηρεσία σε νομικό πρόσωπο

ιδιωτικού δικαίου του μονίμου υπαλλήλου του Δημοσίου ή νομικού προσώπου

δημοσίου δικαίου υπολογίζεται για την κατάταξη και εξέλιξη αυτού στα

μισθολογικά κλιμάκια, καθώς και για τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου

υπηρεσίας και των αποδοχών του, πέραν των άλλων περιπτώσεων, και όταν η

προϋπηρεσία αυτή αναγνωρίζεται από τον οικείο συνταξιοδοτικό φορέα ως

συντάξιμη, ευθέως και όχι βάσει των διατάξεων του νόμου περί διαδοχικής

ασφαλίσεως. Ως συνταξιοδοτικός φορέας, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων,

νοείται εκείνος από τον οποίο λαμβάνουν σύνταξη οι μόνιμοι υπάλληλοι του

Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εν όψει δε των διατάξεων

της νομοθεσίας αυτού του φορέα, κρίνεται, εκάστοτε, εάν συγκεκριμένη

προϋπηρεσία αναγνωρίζεται ως συντάξιμη.

4. Επειδή, εξ άλλου, στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν. 1583/1985

"Συνταξιοδοτικά θέματα του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του

Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των άλλων ν.π.δ.δ. που διορίζεται σε μόνιμες θέσεις

σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1476/1984 κ.λ.π. . . ." (ΦΕΚ Α' 222), ορίζονται

τα εξής: "Το προσωπικό που διορίζεται σε μόνιμες θέσεις των Ο.Τ.Α. και των

άλλων ν.π.δ.δ. σε εφαρμογή των διατάξεων του ν. 1476/1984 και αμειβόταν με

ημερομίσθιο ή μηνιαίο μισθό, μπορεί με δήλωσή του που δεν ανακαλείται, κατά το

διορισμό ή μέσα σε τρεις μήνες από αυτόν, να διατηρήσει το συνταξιοδοτικό

καθεστώς που είχε, αντί για το συνταξιοδοτικό καθεστώς στο οποίο θα υπαγόταν

αυτοδικαίως μετά το διορισμό του στη μόνιμη θέση". Η ευχέρεια επιλογής

συνταξιοδοτικού καθεστώτος, που θεσπίζει η ανωτέρω διάταξη, παρεσχέθη, με το

άρθρο 9 παρ. 7-8 του ν. 1902/1990 "Ρύθμιση συνταξιοδοτικών και άλλων συναφών

θεμάτων" (ΦΕΚ Α' 138) και στο προσωπικό που διορίσθηκε σε μόνιμες θέσεις

νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, μέχρι 31.12.1990, σύμφωνα με νομοθετικές

διατάξεις, οι οποίες παραπέμπουν στις διατάξεις του ν. 1476/1984. 'Οπως

προκύπτει από τις ανωτέρω διατάξεις, η ευχέρεια επιλογής που αυτές παρέχουν

στους υπαλλήλους, οι οποίοι υπηρετούσαν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο

Δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και οι οποίοι στη συνέχεια

διορίσθηκαν σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων, αφορά αποκλειστικά το συνταξιοδοτικό

καθεστώς των υπαλλήλων αυτών και όχι το μισθολογικό τους καθεστώς, το οποίο,

μετά τον διορισμό τους σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων, διέπεται υποχρεωτικά από

τις διατάξεις του ν. 1505/1984. Επομένως, το ζήτημα εάν ορισμένη προϋπηρεσία σε

νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλου της ανωτέρω κατηγορίας αναγνωρίζεται

ως συντάξιμη, προκειμένου να συνυπολογισθεί για την κατάταξη του υπαλλήλου στα

μισθολογικά κλιμάκια και τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας,

κρίνεται αποκλειστικά βάσει των διατάξεων, οι οποίες διέπουν τον κατά το άρθρο

16 παρ. 1 περ. γ' του ν. 1505/1984 συνταξιοδοτικό φορέα, στον οποίο υπάγονται

οι μόνιμοι υπάλληλοι του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου όπου υπηρετεί ο

υπάλληλος και όχι βάσει των διατάξεων που διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα, τον

οποίο αυτός επέλεξε, κάνοντας χρήση της ευχερείας που του παρέχουν οι ανωτέρω

διατάξεις.

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της υποθέσεως

προκύπτουν τα εξής : Ο εκκαλών, ο οποίος εργάσθηκε από το έτος 1963 μέχρι το

έτος 1985 στην Α.Ε. "Εταιρία Διαχειρίσεως Ειδών Μονοπωλίου Ελληνικού Δημοσίου",

προσελήφθη το έτος 1986 στο Ι.Κ.Α., με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και

στις 26.10.1988 διορίσθηκε, βάσει του άρθρου 37 παρ. 2 του ν. 1759/1988 (ΦΕΚ Α'

50), σε οργανική θέση μονίμου υπαλλήλου κλάδου ΤΕ Διοικητικού-Λογιστικού του

ανωτέρω ιδρύματος. Μετά την δημοσίευση του ν. 1902/1990, ο εκκαλών επέλεξε την

διατήρηση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος, στο οποίο υπήγετο πριν από τον

διορισμό του, δηλ. τη συνέχιση της υπαγωγής του στο Ι.Κ.Α., ως φορέα κυρίας

ασφαλίσεως των μισθωτών με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, αντί της υπαγωγής

του στον συνταξιοδοτικό φορέα των μονίμων υπαλλήλων του Ι.Κ.Α. Περαιτέρω, μετά

τον διορισμό του σε οργανική θέση μονίμου υπαλλήλου, ο εκκαλών κατετάγη από

26.10.1988 και εξελίχθηκε έκτοτε στα μισθολογικά κλιμάκια του ν. 1505/1984

κατόπιν συνυπολογισμού και της προϋπηρεσίας του στην Α.Ε. "Εταιρία Διαχειρίσεως

Ειδών Μονοπωλίου Ελληνικού Δημοσίου", χορηγήθηκε δε σε αυτόν επίδομα χρόνου

υπηρεσίας,συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας του αυτής. Με την υπ'

αριθμ. Φ.00/20084/30.9.1992 πράξη του Ι.Κ.Α. ο εκκαλών κατετάγη εκ νέου στα

μισθολογικά κλιμάκια του ν. 1505/1984 και του χορηγήθηκε επίδομα χρόνου

υπηρεσίας, χωρίς να συνυπολογισθεί η ανωτέρω προϋπηρεσία του, ενώ, με την ίδια

πράξη, ανεκλήθησαν οι προγενέστερες όμοιες πράξεις που είχαν εκδοθεί κατόπιν

συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας αυτής. Κατά της ανωτέρω πράξεως ο εκκαλών

άσκησε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, η οποία

απερρίφθη με την εκκαλουμένη απόφαση.

6. Επειδή, η προϋπηρεσίασ του εκκαλούντος στην Α.Ε. "Εταιρία Διαχειρίσεως Ειδών

Μονοπωλίου Ελληνικού Δημοσίου" δεν αναγνωρίζεται ευθέως ως συντάξιμη από τις

διατάξεις, οι οποίες διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα των μονίμων υπαλλήλων του

Ι.Κ.Α. (άρθρα 1, 2 του ν. 3163/1955 "περί συνταξιοδοτήσεως του προσωπικού του

Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων", άρθρα 11, 12 παρ. 1-9 και 12-14 του π.δ/τος

1041/1979 "Κώδιξ Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων" ΦΕΚ Α' 292), αλλά μόνον

βάσει των διατάξεων περί διαδοχικής ασφαλίσεως (άρθρο 1 του ν. 1405/1983, ΦΕΚ

Α' 180, το οποίο προσετέθη ως παράγραφος 10 στο άρθρο 12 του π.δ/τος

1041/1979). 'Ομως, όπως ρητώς ορίζεται στο άρθρο 16 παρ. 1 περ. γ' του ν.

1505/1984, το οποίο παρατίθεται σε προηγούμενη σκέψη, προϋπηρεσία υπαλλήλου,

αναγνωριζόμενη ως συντάξιμη κατά τον ανωτέρω τρόπο, δεν συνυπολογίζεται για την

κατάταξη και την εξέλιξή του στα μισθολογικά κλιμάκια ούτε για τον υπολογισμό

του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας. Συνεπώς, νομίμως η Διοίκηση, με την

προσβληθείσα ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου υπ' αριθμ. Φ.00/20084/30.9.1992

πράξη, δεν συνυπολόγισε για την κατάταξη και εξέλιξη του εκκαλούντος στα

μισθολογικά κλιμάκια και τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας την

προϋπηρεσία του στην Α.Ε. "Εταιρία Διαχειρίσεως Ειδών Μονοπωλίου Ελληνικού

Δημοσίου". Κρίνοντας έτσι και το Διοικητικό Εφετείο, με την εκκαλούμενη

απόφαση, ορθά το νόμο ερμήνευσε και εφήρμοσε, ο δε λόγος της εφέσεως, με τον

οποίο προβάλλεται ότι η ανωτέρω προϋπηρεσία υπάγεται ευθέως, σύμφωνα με το

άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 1276/1982 (ΦΕΚ Α' 100), στην ασφάλιση του Κλάδου

Συντάξεων του Ι.Κ.Α. ως φορέα κυρίας ασφαλίσεως των μισθωτών με σχέση εργασίας

ιδιωτικού δικαίου, στο οποίο (φορέα) συνέχισε να υπάγεται ο εκκαλών και μετά

τον διορισμό του σε θέση μονίμου υπαλλήλου, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος,

διότι, όπως εκτίθεται στην τέταρτη σκέψη της παρούσης αποφάσεως, το ζήτημα της

αναγνωρίσεως ορισμένης προϋπηρεσίας του υπαλλήλου ως συντάξιμης, προκειμένου η

υπηρεσία αυτή να συνυπολογισθεί κατά τις μισθολογικές μεταβολές του, κρίνεται

αποκλειστικά βάσει των διατάξεων που διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα, στον

οποίο υπάγονται οι μόνιμοι υπάλληλοι και όχι βάσει των διατάξεων που διέπουν

τον συνταξιοδοτικό ή ασφαλιστικό φορέα, στον οποίο ορισμένος υπάλληλος επέλεξε

να συνεχίσει να υπάγεται και μετά τον διορισμό του σε θέση μονίμου υπαλλήλου

του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου.

7. Επειδή, μη προβαλλομένου άλλου λόγου, η υπό κρίση έφεση πρέπει να απορριφθεί

στο σύνολό της.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την υπό κρίση έφεση.

Διατάσσει την κατάπτωση του κατατεθέντος παραβόλου, και

Επιβάλλει εις βάρος του εκκαλούντος την δικαστική δαπάνη του εφεσιβλήτου

Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η οποία ανέρχεται στο ποσό των δεκατεσσάρων

χιλιάδων (14.000) δραχμών.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 1996

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Ο Γραμματέας του Γ' Τμήματος

και τούτου αποβιώσαντος

ο αρχαιότερος Σύμβουλος

Π.Ν. Φλώρος

Α. Γαϊτάνης

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 3ης Απριλίου 1997.

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Ο Γραμματέας του Γ' Τμήματος

και τούτου αποβιώσαντος

ο αρχαιότερος Σύμβουλος

Ν. Παπαδημητρίου

Α. Γαϊτάνης

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Εντέλλεται προς κάθε δικαστικό επιμελητή να εκτελέσει όταν του το ζητήσουν την

παραπάνω απόφαση, τους Εισαγγελείς να ενεργήσουν κατά την αρμοδιότητά τους και

τους Διοικητές και τα άλλα όργανα της Δημόσιας Δυνάμεως να βοηθήσουν όταν τους

ζητηθεί.

Η εντολή πιστοποιείται με την σύνταξη και την υπογραφή του παρόντος.

Αθήνα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Ο Γραμματέας του Γ' Τμήματος

Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Τόπος: ΑΘΗΝΑ

Αριθ. Απόφασης: 1951

Ετος: 2000

--------------------------------------------------------------------------------

Κείμενο Απόφασης

Αριθμός 1951/2000

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Γ'

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 1η Απριλίου 1999 με την εξής

σύνθεση: Γ. Σταυρόπουλος, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση

του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Π.Ν. Φλώρος, Π. Πικραμμένος,

Σύμβουλοι, Α. Σακελλαροπούλου, Μ. Γκορτζολίδου, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ.

Παπασαράντη.

Γ ι α να δικάσει την από 3 Ιουνίου 1994 έφεση:

τ ω ν Υπουργών: 1) Οικονομικών και 2) Υγείας και Πρόνοιας, οι οποίοι δεν

παρέστησαν,

κ α τ ά των: 1) Δημητρίου Κ. Κουτρουμανίδη και 2) Ζωής Βαβανούδη-Δαναμπάση

συζ. Γ., κατοίκων Κομοτηνής, οι οποίοι δεν παρέστησαν,

κ α ι κ α τ ά της υπ' αριθμ. 38/1994 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου

Κομοτηνής.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας, Παρέδρου Μ.

Γκορτζολίδου.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του

δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο

1. Επειδή, η κρινόμενη έφεση ασκείται, κατά το νόμο, ατελώς και χωρίς την

καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, με την υπό κρίση έφεση ζητείται, παραδεκτώς, η εξαφάνιση της υπ'

αριθμ. 38/1994 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Κομοτηνής. Με την εκκαλουμένη

απόφαση έγινε δεκτή αίτηση ακυρώσεως των ήδη εφεσιβλήτων, υπαλλήλων του Γενικού

Νομαρχιακού Νοσοκομείου Κομοτηνής "Σισμανόγλειον", κατά της υπ' αριθμ.

8070/18.9.1992 πράξεως της Διευθύντριας της Διοικητικής Υπηρεσίας του εν λόγω

Νοσοκομείου. Με την πράξη αυτή είχε απορριφθεί αίτημα των εφεσιβλήτων να

υπολογισθεί προϋπηρεσία τους στον Ιδιωτικό Τομέα, για την εξέλιξή τους στα

μισθολογικά κλιμάκια και τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.

3. Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 26 παρ. 3 και 27 παρ. 1

π.δ/τος 18/1989 (Α' 8), 39 παρ. 1, 3, 27 παρ. 1 και 39 του ν. 1884/1990 (Α'

81), 1 παρ. 2, 2 και 13 παρ. 1, 2 του β.δ/τος 6/1961 (Α' 15) και 50 παρ. 1 του

από 7.6.1957 β.δ/τος (Α' 110) συνάγεται ότι για την εκπροσώπηση του Δημοσίου

ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς και την παροχή πληρεξουσιότητος

για την εκπροσώπηση αυτή έχουν εφαρμογή οι κείμενες διατάξεις για το Δημόσιο

και ειδικότερα οι ανωτέρω διατάξεις του β.δ/τος 6/1961 και του από 7.6.1957

β.δ/τος. Με τις διατάξεις αυτές παρέχεται στους Νομικούς Συμβούλους και στους

Παρέδρους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους η εξουσία να υπογράφουν ως

πληρεξούσιοι του Δημοσίου τα δικόγραφα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του.

Και ναι μεν με τις ίδιες διατάξεις και ιδίως με το άρθρο 30 παρ. 1 του από

7.6.1957 β.δ/τος επιβάλλεται στους πιο πάνω πληρεξουσίους του Δημοσίου και

καθήκον παραστάσεως ενώπιον της Ολομελείας και των Τμημάτων του Συμβουλίου της

Επικρατείας, πλην όμως η μη παράστασή τους μόνον πειθαρχικές εις βάρος τους

συνέπειες μπορεί ενδεχομένως να επισύρει, αλλά δεν δημιουργεί και απαράδεκτο

των ενδίκων μέσων που είχαν υπογράψει με την παραπάνω ιδιότητά τους (βλ. Σ.Ε.

170/1995). Επομένως, μολονότι δεν παρέστησαν οι εκκαλούντες Υπουργοί, νομίμως

συζητήθηκε η υπό κρίση έφεση, η οποία υπογράφεται από Πάρεδρο του Νομικού

Συμβουλίου του Κράτους. (βλ. ΣτΕ 3621/1996)

4. Επειδή νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση στο ακροατήριο χωρίς να παρίσταται οι

εφεσίβλητοι, αφού επιδόθηκαν νομοτύπως σ' αυτούς αντίγραφα της κρινομένης

αιτήσεως και της σχετικής πράξεως του Προέδρου του Τμήματος.

5. Επειδή στο άρθρο 16 παρ. 1 του ν. 1505/1984 (ΦΕΚ Α' 194) ορίζεται ότι "Ως

υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μισθολογικά κλιμάκια του άρθρου 3,

τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας του άρθρου 9 και τον προσδιορισμό

των αποδοχών του υπαλλήλου της παρ. 2 του άρθρου 15 του νόμου αυτού

υπολογίζεται: α) ... β) ... γ) (όπως το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε από το

άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 1810/1988, ΦΕΚ Α' 223). Η προϋπηρεσία των υπαλλήλων σε

Ν.Π.Ι.Δ., η οποία έχει ληφθεί υπόψη, βάσει ειδικών διατάξεων για διορισμό ή

ένταξη ή βαθμολογική ή με οποιοδήποτε τρόπο μισθολογική εξέλιξη ή αναγνωρίζεται

ως συντάξιμη από τον οικείο συνταξιοδοτικό φορέα, με εξαίρεση τις υπηρεσίες που

αναγνωρίζονται συντάξιμες με τις διατάξεις του ν. 1405/1983 (ΦΕΚ 180) ... καθώς

και χρόνος μέχρι οκτώ έτη, εφ' όσον από τις οικείες οργανικές διατάξεις

απαιτείται ως προσόν διορισμού. Το προσόν αυτό μπορεί να αναφέρεται ή σε

συγκεκριμένη προϋπηρεσία ή σε απόκτηση ειδικότητας ή εμπειρίας. δ) ... ζ) ..."

Από τις ανωτέρω διατάξεις σύμφωνα με τη γνώμη που επικράτησε στο Τμήμα,

συνάγεται ότι η προϋπηρεσία σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου του μονίμου

υπαλλήλου του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου υπολογίζεται για την

κατάταξη και εξέλιξη αυτού στα μισθολογικά κλιμάκια, καθώς και για τον

υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας και των αποδοχών του, πέραν των

άλλων περιπτώσεων, και όταν η προϋπηρεσία αυτή αναγνωρίζεται από τον οικείο

συνταξιοδοτικό φορέα ως συντάξιμη, ευθέως και όχι βάσει των διατάξεων του νόμου

περί διαδοχικής ασφαλίσεως. Ως συνταξιοδοτικός φορέας, κατά την έννοια των

ανωτέρω διατάξεων, νοείται εκείνος από τον οποίο λαμβάνουν σύνταξη οι μόνιμοι

υπάλληλοι του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εν όψει δε

των διατάξεων της νομοθεσίας αυτού του φορέα, κρίνεται, εκάστοτε, εάν

συγκεκριμένη προϋπηρεσία αναγνωρίζεται ως συντάξιμη. (ΣτΕ 1413/1997). Εξάλλου,

στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν. 1583/1985 "Συνταξιοδοτικά θέματα του

προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και των

άλλων ν.π.δ.δ. που διορίζεται σε μόνιμες θέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.

1476/1984 κ.λ.π. ..." (ΦΕΚ Α' 222), ορίζονται τα εξής: "Το προσωπικό που

διορίζεται σε μόνιμες θέσεις των Ο.Τ.Α. και των άλλων ν.π.δ.δ. σε εφαρμογή των

διατάξεων του ν. 1476/1984 και αμειβόταν με ημερομίσθιο ή μινιαίο μισθό, μπορεί

με δήλωσή του που δεν ανακαλείται, κατά το διορισμό ή μέσα σε τρεις μήνες από

αυτόν, να διατηρήσει το συνταξιοδοτικό καθεστώς που είχε, αντί για το

συνταξιοδοτικό καθεστώς στο οποίο θα υπαγόταν αυτοδικαίως μετά το διορισμό του

στη μόνιμη θέση". Στο δε άρθρο 13 του ν. 1813/1988 (Α' 243) ορίζεται: "Επιλογή

συνταξιοδοτικού φορέα. 1. Στο τέλος του άρθρου 84 του Κώδικα Πολιτικών και

Στρατιωτικών Συντάξεων προστίθενται παράγραφοι 7 και 8 ως εξής: "Οι με σύμβαση

υπάλληλοι του Δημοσίου που υπηρετούσαν κατά την έναρξη ισχύος του ν. 1476/1984

(Α' 136) και είχαν υπαχθεί στις διατάξεις του ν.δ. 874/1971 (Α' 81) μπορούν να

επιλέξουν την συνταξιοδότησή τους από το Ι.Κ.Α. ή άλλο φορέα κύριας ασφάλισης

αντί της συνταξιοδότησής τους από το Δημόσιο. Οι με σύμβαση υπάλληλοι του

Δημοσίου που μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 1476/1984 δεν είχαν υπαχθεί στις

διατάξεις του ν.δ. 874/1971 μπορούν, όταν συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις

υπαγωγής στις διατάξεις του νομοθετικού αυτού διατάγματος και πάντως όχι

αργότερα από ένα τρίμηνο από τη συμπλήρωσή τους, να ασκήσουν το δικαίωμα

επιλογής του προηγούμενου εδαφίου. Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων έχουν

εφαρμογή σε όσους από τους υπαλλήλους αυτούς έχουν μονιμοποιηθεί με τις

διατάξεις του ν. 1476/1984 ή άλλου νόμου που παραπέμπει στις διατάξεις αυτές,

εφ' όσον όμως υπηρετούν και η μονιμοποίηση έγινε μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1987". Από

τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται κατά την κρατήσασα γνώμη στο Τμήμα, ότι η

ευχέρια επιλογής που αυτές παρέχουν στους υπαλλήλους, οι οποίοι υπηρετούσαν με

σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου

δικαίου και οι οποίοι στη συνέχεια διορίσθηκαν σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων,

αφορά αποκλειστικά το συνταξιοδοτικό καθεστώς των υπαλλήλων αυτών και όχι το

μισθολογικό τους καθεστώς, το οποίο, μετά τον διορισμό τους σε θέσεις μονίμων

υπαλλήλων, διέπεται υποχρεωτικά από τις διατάξεις του ν. 1505/1984. Επομένως,

το ζήτημα εάν ορισμένη προϋπηρεσία σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου

υπαλλήλου της ανωτέρω κατηγορίας αναγνωρίζεται ως συντάξιμη, προκειμένου να

συνυπολογισθεί για την κατάταξη του υπαλλήλου στα μισθολογικά κλιμάκια και τον

υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας, κρίνεται αποκλειστικά βάσει των

διατάξεων, οι οποίες διέπουν τον κατά το άρθρο 16 παρ. 1 περ. γ' του ν.

1505/1984 συνταξιοδοτικό φορέα, στον οποίο υπάγονται οι μόνιμοι υπάλληλοι του

νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου όπου υπηρετεί ο υπάλληλος και όχι βάσει των

διατάξεων που διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα, τον οποίο αυτός επέλεξε,

κάνοντας χρήση της ευχερείας που του παρέχουν οι ανωτέρω διατάξεις. (ΣτΕ

1413/1997). Αν και κατά τη γνώμη του Προεδρεύοντος Συμβούλου Γ. Σταυρόπουλου

και της παρέδρου Α. Σακελλαροπούλου, από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η

προϋπηρεσία μονίμου υπαλλήλου σε ν.π.ι.δ. υπολογίζεται για την εξέλιξη του

υπαλλήλου στα μισθολογικά κλιμάκια και τον προσδιορισμό του επιδόματος χρόνου

υπηρεσίας, εφ' όσον η προϋπηρεσία αυτή είτε έχει ληφθεί υπ' όψη, βάσει ειδικών

διατάξεων, ως προσόν για τον διορισμό ή την ένταξη του υπαλλήλου σε οργανική

θέση μονίμου υπαλλήλου ή για την βαθμολογική ή μισθολογική του εξέλιξη σε

τέτοια θέση, είτε αναγνωρίζεται ως συντάξιμη από τον οικείο συνταξιοδοτικό

φορέα, όχι όμως κατά τις διατάξεις περί διαδοχικής ασφαλίσεως του ν. 1405/1983.

Κατά συνέπεια, υπάλληλοι μονιμοποιούμενοι σε θέσεις Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ., οι

οποιοί, κατ' ενάσκηση παρεχομένου σ' αυτούς δικαιώματος από το νόμο (άρθρο 1

παρ. 2 ν. 1583/1985 και 13 παρ. 1 ν. 1813/1988), επέλεξαν ως ασφαλιστικό φορέα

το Ι.Κ.Α., υπαγόμενοι στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του ως κοινοί ασφαλισμένοι,

δικαιούνται να προσμετρήσουν, για τη λήψη ανάλογου μισθολογικού κλιμακίου και

επιδόματος χρόνου υπηρεσίας, κάθε προϋπηρεσία την οποία πραγματοποίησαν σε

Ν.Π.Ι.Δ. και η οποία αναγνωρίζεται ευθέως ως συντάξιμη από το εν λόγω Ίδρυμα,

που είναι ο συνταξιοδοτικός τους φορέας.

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του

φακέλου της υποθέσεως, οι εφεσίβλητοι προσελήφθησαν στο εκκαλούν Νοσοκομείο

αρχικά με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και στη συνέχεια διορίσθηκαν από

8.5.1987 με τις διατάξεις του ν. 1476/1984 και τις διατάξεις των άρθρων 14 ν.

1540/1985 και 27 ν. 1579/1985, σε μόνιμες κενές θέσεις του κλάδου ΔΕ2

Υδραυλικών ο πρώτος και ΔΕ2 Πρακτικών Νοσοκόμων η δεύτερη, επέλεξαν δε ως

συνταξιοδοτικό φορέα το Δημόσιο, στο οποίο υπήχθησαν από 8.5.1987. Στη

συνέχεια, στις 3.1.1989 ο πρώτος και στις 11.1.1989 η δεύτερη των εφεσιβλήτων,

υπέβαλαν αιτήσεις με τις οποίες επέλεξαν, βάσει των διατάξεων του άρθρου 13 του

ν. 1813/1988, ως συνταξιοδοτικό τους φορέα το Ι.Κ.Α., προκειμένου να υπαχθούν

στην ασφάλισή του ως κοινοί ασφαλισμένοι, θεωρούμενοι ότι ουδέποτε διέκοψαν τον

ασφαλιστικό τους δεσμό με το εν λόγω Ίδρυμα. Στις 17.3.1992 οι εφεσίβλητοι

υπέβαλαν αιτήσεις, με τις οποίες ζήτησαν την προσμέτρηση του χρόνου

προϋπηρεσίας τους, που είχαν διανύσει μεταξύ άλλων και σε ν.π.ι.δ. για τη λήψη

ανάλογου μισθολογικού κλιμακίου και επιδόματος χρόνου υπηρεσίας. Το αίτημά τους

απορρίφθηκε με την προσβληθείσα ενώπιον του εκδόντος την εκκαλουμένη

δικαστηρίου, υπ' αριθμ. 8070/18.9.1992 αποφάσεως της Διευθύντριας της

Διοικητικής Υπηρεσίας του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Κομοτηνής

"Σισμανόγλειον", με την αιτιολογία ότι η προϋπηρεσία των αιτούντων στον

ιδιωτικό τομέα δεν αναγνωρίσθηκε και ούτε αναγνωρίζεται για μισθολογική εξέλιξη

βάσει των κειμένων διατάξεων, ανεξάρτητα αν επέλεξαν ως συνταξιοδοτικό φορέα το

Ι.Κ.Α.

7. Επειδή, κατά την πλειοψηφήσασα γνώμη, η προϋπηρεσία των εφεσιβλήτων σε

Ν.Π.Ι.Δ. δεν αναγνωρίζεται ευθέως ως συντάξιμη από τις διατάξεις, οι οποίες

διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα του Δημοσίου (άρθρα 11, 12 παρ. 1-9 και 12-14

του π.δ/τος 1041/1979 "Κώδιξ Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων" ΦΕΚ Α' 292),

αλλά μόνον βάσει των διατάξεων περί διαδοχικής ασφαλίσεως (άρθρο 1 του ν.

1405/1983, ΦΕΚ Α' 180, το οποίο προσετέθη ως παράγραφος 10 στο άρθρο 12 του

π.δ/τος 1041/1979). Όμως, όπως ρητώς ορίζεται στο άρθρο 16 παρ. 1 περ. γ' του

ν. 1505/1984, το οποίο παρατίθεται σε προηγούμενη σκέψη, προϋπηρεσία υπαλλήλου,

αναγνωριζόμενη ως συντάξιμη κατά τον ανωτέρω τρόπο, δεν συνυπολογίζεται για την

κατάταξη και την εξέλιξή του στα μισθολογικά κλιμάκια ούτε για τον υπολογισμό

του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας. Συνεπώς, νομίμως η Διοίκηση, με την

προσβληθείσα ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου υπ' αριθμ. 8070/18.9.1992 πράξη

της Διευθύντριας της Διοικητικής Υπηρεσίας του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου

Κομοτηνής "Σισμανόγλειον", δεν συνυπολόγισε για την κατάταξη και εξέλιξη των

εφεσιβλήτων στα μισθολογικά κλιμάκια και τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου

υπηρεσίας την εν λόγω προϋπηρεσία τους. Κρίνοντας αντιθέτως το Διοικητικό

Εφετείο και δεχθέν την αίτηση ακυρώσεως με την εκκαλούμενη απόφαση, δεν

ερμήνευσε ούτε εφήρμοσε, ορθά το νόμο και επομένως, η εκκαλούμενη απόφαση είναι

εξαφανιστέα, σύμφωνα με τον βασίμως προβαλλόμενο σχετικό λόγο της εφέσεως. Αν

και κατά την ως άνω γνώμη της μειοψηφίας η αιτιολογία της εκκαλούμενης είναι

ορθή, διότι, η ανωτέρω προϋπηρεσία υπάγεται ευθέως στην ασφάλιση του Κλάδου

Συντάξεων του Ι.Κ.Α. ως φορέα κυρίας ασφαλίσεως των μισθωτών με σχέση εργασίας

ιδιωτικού δικαίου, στο οποίο (φορέα) συνέχισαν να υπάγονται οι εφεσίβλητοι και

μετά τον διορισμό τους σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων του Γενικού Νομαρχιακού

Νοσοκομείου Κομοτηνής "Σισμανόγλειον". Λόγω όμως της σπουδαιότητας του

ανακύψαντος ζητήματος ως προς της ερμηνεία προαναφερθεισών διατάξεων, το Τμήμα,

υπό την παρούσα σύνθεσή του, κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί προς

οριστική κρίση στην επταμελή σύνθεση αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 5 του

π.δ.18/1989 (φ. 8 Α') και να ορισθεί εισηγητής ενώπιον αυτής η Πάρεδρος Μ.

Γκορτζολίδου.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Παραπέμπει την υπόθεση στην επταμελή σύνθεση και

Ορίζει εισηγητή την Πάρεδρο Μ. Γκορτζολίδου.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2000

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας

Γ. Σταυρόπουλος Μ. Παπασαράντη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση την 1η Ιουνίου 2000.

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Ο Γραμματέας του Γ' Τμήματος

Γ. Δεληγιάννης Α. Γαϊτάνης

Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Τόπος: ΑΘΗΝΑ

Αριθ. Απόφασης: 1339

Ετος: 2002

--------------------------------------------------------------------------------

Περίληψη

Μονιμοποίηση - Ασφάλιση ΙΚΑ -. Υπάλληλοι μονιμοποιούμενοι σε θέσεις Δημοσίου και ν.π.δ.δ., οι οποίοι, επέλεξαν ως ασφαλιστικό φορέα το Ι.Κ.Α., υπαγόμενοι στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του ως κοινοί ασφαλισμένοι, δικαιούνται να προσμετρήσουν, για τη λήψη ανάλογου μισθολογικού κλιμακίου και επιδόματος χρόνου υπηρεσίας, κάθε προϋπηρεσία την οποία πραγματοποίησαν σε ν.π.ι.δ. και η οποία αναγνωρίζεται ευθέως ως συντάξιμη από το εν λόγω Ίδρυμα, που είναι ο συνταξιοδοτικός τους φορέας.

Κείμενο Απόφασης

Αριθμός 1339/2002

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Γ΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 29 Νοεμβρίου 2001, με την εξής

σύνθεση : Γ. Σταυρόπουλος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ' Τμήματος, Ν.

Σακελλαρίου, Α. Γκότσης, Δ. Μπριόλας, Ν. Στάθης, Σύμβουλοι, Μ. Γκορτζολίδου, Γ.

Τσιμέκας, Πάρεδροι. Γραμματέας η Δ. Μουζάκη, Γραμματέας του Γ' Τμήματος.

Για να δικάσει την από 3 Ιουνίου 1994 αίτηση:

των Υπουργών : 1) Οικονομικών, 2) Υγείας Πρόνοιας, οι οποίοι παρέστησαν με την

Ευσταθία Τσαούση, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,

κατά των : 1) Δ. Κ. του Κ., 2) Ζ. Β. – Δ. συζ. Γ., κατοίκων Κομοτηνής, οι

οποίοι δεν παρέστησαν,

και κατά της υπ' αριθμ. 38/1994 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Κομοτηνής.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγήτριας, Παρέδρου Μ.

Γκορτζολίδου.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την αντιπρόσωπο των Υπουργών, η οποία ανέπτυξε και

προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους εφέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η έφεση.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του

δικαστηρίου, κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, η κρινόμενη έφεση ασκείται, κατά το νόμο, ατελώς και χωρίς την

καταβολή παραβόλου.

2. Επειδή, με την υπό κρίση έφεση ζητείται, παραδεκτώς, η εξαφάνιση της υπ'

αριθμ. 38/1994 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Κομοτηνής. Με την εκκαλουμένη

απόφαση έγινε δεκτή ως προς τον πρώτο και εν μέρει δεκτή ως προς την δεύτερη

των ήδη εφεσιβλήτων, υπαλλήλων του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Κομοτηνής

"Σισμανόγλειον", αίτηση ακυρώσεως τους κατά της υπ' αριθμ. 8070/18.9.1992

πράξεως της Διευθύντριας της Διοικητικής Υπηρεσίας του εν λόγω Νοσοκομείου. Με

την πράξη αυτή είχε απορριφθεί αίτημα των εφεσιβλήτων να υπολογισθεί

προϋπηρεσία τους στον Ιδιωτικό Τομέα, για την εξέλιξή τους στα μισθολογικά

κλιμάκια και τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.

3. Επειδή, υπόθεση συζητείται στο Τμήμα υπό την 7μελή του σύνθεση, κατόπιν της

παραπομπής της με την 1951/2000 απόφαση της 5μελούς συνθέσεως.

4. Επειδή νομίμως συζητήθηκε η υπόθεση στο ακροατήριο χωρίς να παρίσταται οι

εφεσίβλητοι, αφού επιδόθηκαν νομοτύπως σ' αυτούς αντίγραφα της κρινομένης

αιτήσεως και της σχετικής πράξεως του Προέδρου του Τμήματος.

5. Επειδή στο άρθρο 16 παρ. 1 του ν. 1505/1984 (ΦΕΚ Α' 194) ορίζεται ότι "Ως

υπηρεσία για την εξέλιξη των υπαλλήλων στα μισθολογικά κλιμάκια του άρθρου 3,

τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας του άρθρου 9 και τον προσδιορισμό

των αποδοχών του υπαλλήλου της παρ. 2 του άρθρου 15 του νόμου αυτού

υπολογίζεται: α) ... β) ... γ) (όπως το εδάφιο αυτό αντικαταστάθηκε από το

άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 1810/1988, ΦΕΚ Α' 223) η προϋπηρεσία των υπαλλήλων σε

Ν.Π.Ι.Δ., η οποία έχει ληφθεί υπόψη, βάσει ειδικών διατάξεων για διορισμό ή

ένταξη ή βαθμολογική ή με οποιοδήποτε τρόπο μισθολογική εξέλιξη ή αναγνωρίζεται

ως συντάξιμη από τον οικείο συνταξιοδοτικό φορέα, με εξαίρεση τις υπηρεσίες που

αναγνωρίζονται συντάξιμες με τις διατάξεις του ν. 1405/1983 (ΦΕΚ 180) ... καθώς

και χρόνος μέχρι οκτώ έτη, εφ' όσον από τις οικείες οργανικές διατάξεις

απαιτείται ως προσόν διορισμού. Το προσόν αυτό μπορεί να αναφέρεται ή σε

συγκεκριμένη προϋπηρεσία ή σε απόκτηση ειδικότητας ή εμπειρίας. δ) ... ζ) ...".

Εξάλλου, στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν. 1583/1985 "Συνταξιοδοτικά θέματα

του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και

των άλλων ν.π.δ.δ. που διορίζεται σε μόνιμες θέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις

του ν. 1476/1984 κ.λ.π. ..." (ΦΕΚ Α' 222), ορίζονται τα εξής: "Το προσωπικό που

διορίζεται σε μόνιμες θέσεις των Ο.Τ.Α. και των άλλων ν.π.δ.δ. σε εφαρμογή των

διατάξεων του ν. 1476/1984 και αμειβόταν με ημερομίσθιο ή μηνιαίο μισθό, μπορεί

με δήλωσή του που δεν ανακαλείται, κατά το διορισμό ή μέσα σε τρεις μήνες από

αυτόν, να διατηρήσει το συνταξιοδοτικό καθεστώς που είχε, αντί για το

συνταξιοδοτικό καθεστώς στο οποίο θα υπαγόταν αυτοδικαίως μετά το διορισμό του

στη μόνιμη θέση". Περαιτέρω, στο άρθρο 13 του ν. 1813/1988 (Α' 243) ορίζεται:

"Επιλογή συνταξιοδοτικού φορέα. 1. Στο τέλος του άρθρου 84 του Κώδικα Πολιτικών

και Στρατιωτικών Συντάξεων προστίθενται παράγραφοι 7 και 8 ως εξής: "Οι με

σύμβαση υπάλληλοι του Δημοσίου που υπηρετούσαν κατά την έναρξη ισχύος του ν.

1476/1984 (Α' 136) και είχαν υπαχθεί στις διατάξεις του ν.δ. 874/1971 (Α' 81)

μπορούν να επιλέξουν την συνταξιοδότησή τους από το Ι.Κ.Α. ή άλλο φορέα κύριας

ασφάλισης αντί της συνταξιοδότησής τους από το Δημόσιο. Οι με σύμβαση υπάλληλοι

του Δημοσίου που μέχρι την έναρξη ισχύος του ν. 1476/1984 δεν είχαν υπαχθεί

στις διατάξεις του ν.δ. 874/1971 μπορούν, όταν συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις

υπαγωγής στις διατάξεις του νομοθετικού αυτού διατάγματος και πάντως όχι

αργότερα από ένα τρίμηνο από τη συμπλήρωσή τους, να ασκήσουν το δικαίωμα

επιλογής του προηγούμενου εδαφίου. Οι διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων έχουν

εφαρμογή σε όσους από τους υπαλλήλους αυτούς έχουν μονιμοποιηθεί με τις

διατάξεις του ν. 1476/1984 ή άλλου νόμου που παραπέμπει στις διατάξεις αυτές,

εφ' όσον όμως υπηρετούν και η μονιμοποίηση έγινε μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1987". Από

τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι η προϋπηρεσία σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού

δικαίου του μονίμου υπαλλήλου του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου

υπολογίζεται για την κατάταξη και εξέλιξη αυτού στα μισθολογικά κλιμάκια, καθώς

και για τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας και των αποδοχών του,

πέραν των άλλων περιπτώσεων, και όταν η προϋπηρεσία αυτή αναγνωρίζεται από τον

οικείο συνταξιοδοτικό φορέα ως συντάξιμη, ευθέως και όχι βάσει των διατάξεων

του νόμου περί διαδοχικής ασφαλίσεως. Ως συνταξιοδοτικός φορέας, κατά την

έννοια των ανωτέρω διατάξεων, νοείται εκείνος, από τον οποίο κατ' ενάσκηση

παρεχομένου σ' αυτόν δικαιώματος από το νόμο (άρθρο 1 παρ. 2 ν. 1583/1985 και

13 παρ. 1 ν. 1813/1988) επιλέγει ο υπάλληλος. Κατά συνέπεια, υπάλληλοι

μονιμοποιούμενοι σε θέσεις Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ., οι οποίοι, κατ' ενάσκηση

παρεχομένου σ' αυτούς δικαιώματος από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2 ν.

1583/1985 και 13 παρ. 1 ν. 1813/1988 , επέλεξαν ως ασφαλιστικό φορέα το Ι.Κ.Α.,

υπαγόμενοι στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του ως κοινοί ασφαλισμένοι, δικαιούνται

να προσμετρήσουν, για τη λήψη ανάλογου μισθολογικού κλιμακίου και επιδόματος

χρόνου υπηρεσίας, κάθε προϋπηρεσία την οποία πραγματοποίησαν σε Ν.Π.Ι.Δ. και η

οποία αναγνωρίζεται ευθέως ως συντάξιμη από το εν λόγω Ίδρυμα, που είναι ο

συνταξιοδοτικός τους φορέας. Αν και κατά τη γνώμη των Συμβούλων Ν. Σακελλαρίου

και Α. Γκότση και των Παρέδρων Μ. Γκορτζολίδου και Γ. Τσιμέκα η ευχέρεια

επιλογής που οι διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2 ν. 1583/1985 και 13 παρ. 1 ν.

1813/1988 παρέχουν στους υπαλλήλους, οι οποίοι υπηρετούσαν με σχέση εργασίας

ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και οι

οποίοι στη συνέχεια διορίσθηκαν σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων, αφορά αποκλειστικά

το συνταξιοδοτικό καθεστώς των υπαλλήλων αυτών και όχι το μισθολογικό τους

καθεστώς, το οποίο, μετά τον διορισμό τους σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων,

διέπεται υποχρεωτικά από τις διατάξεις του ν. 1505/1984. Επομένως, το ζήτημα

εάν ορισμένη προϋπηρεσία σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλου της

ανωτέρω κατηγορίας αναγνωρίζεται ως συντάξιμη, προκειμένου να συνυπολογισθεί

για την κατάταξη του υπαλλήλου στα μισθολογικά κλιμάκια και τον υπολογισμό του

επιδόματος χρόνου υπηρεσίας, κρίνεται αποκλειστικά βάσει των διατάξεων, οι

οποίες διέπουν τον κατά το άρθρο 16 παρ. 1 περ. γ' του ν. 1505/1984

συνταξιοδοτικό φορέα, στον οποίο υπάγονται οι μόνιμοι υπάλληλοι του νομικού

προσώπου δημοσίου δικαίου όπου υπηρετεί ο υπάλληλος και όχι βάσει των διατάξεων

που διέπουν τον συνταξιοδοτικό φορέα, τον οποίο αυτός επέλεξε, κάνοντας χρήση

της ευχερείας που του παρέχουν οι ανωτέρω διατάξεις (ΣτΕ 1413/1997).

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του

φακέλου της υποθέσεως, οι εφεσίβλητοι προσελήφθησαν στο εκκαλούν Νοσοκομείο

αρχικά με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και στη συνέχεια διορίσθηκαν από

8.5.1987 με τις διατάξεις του ν. 1476/1984 και τις διατάξεις των άρθρων 14 ν.

1540/1985 και 27 ν. 1579/1985, σε μόνιμες κενές θέσεις του κλάδου ΔΕ2

Υδραυλικών ο πρώτος και ΔΕ2 Πρακτικών Νοσοκόμων η δεύτερη, επέλεξαν, δε, ως

συνταξιοδοτικό φορέα το Δημόσιο, στο οποίο υπήχθησαν από 8.5.1987. Στη

συνέχεια, στις 3.1.1989 ο πρώτος, και στις 11.1.1989 η δεύτερη των εφεσιβλήτων

υπέβαλαν αιτήσεις, με τις οποίες επέλεξαν, βάσει των διατάξεων του άρθρου 13

του ν. 1813/1988, ως συνταξιοδοτικό τους φορέα το Ι.Κ.Α., προκειμένου να

υπαχθούν στην ασφάλισή του ως κοινοί ασφαλισμένοι, θεωρούμενοι ότι ουδέποτε

διέκοψαν τον ασφαλιστικό τους δεσμό με το εν λόγω Ίδρυμα. Στις 17.3.1992 οι

εφεσίβλητοι υπέβαλαν αιτήσεις, με τις οποίες ζήτησαν την προσμέτρηση του χρόνου

προϋπηρεσίας τους που είχαν διανύσει μεταξύ άλλων και σε ν.π.ι.δ. για τη λήψη

ανάλογου μισθολογικού κλιμακίου και επιδόματος χρόνου υπηρεσίας. Το αίτημά τους

απορρίφθηκε με την προσβληθείσα ενώπιον του εκδόντος την εκκαλουμένη

δικαστηρίου, υπ' αριθμ. 8070/18.9.1992 απόφαση της Διευθύντριας της Διοικητικής

Υπηρεσίας του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Κομοτηνής "Σισμανόγλειον", με την

αιτιολογία ότι η προϋπηρεσία των αιτούντων στον ιδιωτικό τομέα δεν

αναγνωρίσθηκε και ούτε αναγνωρίζεται για μισθολογική εξέλιξη βάσει των κειμένων

διατάξεων, ανεξάρτητα αν επέλεξαν ως συνταξιοδοτικό φορέα το Ι.Κ.Α. Αίτηση

ακυρώσεως των ήδη εφεσιβλήτων κατά της ως άνω αποφάσεως της Διευθύντριας της

Διοικητικής Υπηρεσίας του πιο πάνω νοσοκομείου έγινε δεκτή με την εκκαλουμένη

απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Κομοτηνής, ως προς την προϋπηρεσία των

εφεσιβλήτων σε ν.π.ι.δ., με την αιτιολογία ότι η προϋπηρεσία αυτή

αναγνωριζόμενη ευθέως ως συντάξιμη από το Ι.Κ.Α, νομίμως συνυπολογίζεται και

για την κατάταξη και την εξέλιξή τους στα μισθολογικά κλιμάκια, καθώς και για

τον υπολογισμό του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.

7. Επειδή, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, η ως άνω αιτιολογία της εκκαλούμενης

είναι νόμιμη, δεδομένου ότι η ανωτέρω προϋπηρεσία υπάγεται ευθέως στην ασφάλιση

του Κλάδου Συντάξεων του Ι.Κ.Α. ως φορέα κυρίας ασφαλίσεως των μισθωτών με

σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στο οποίο (φορέα) συνέχισαν να υπάγονται οι

εφεσίβλητοι και μετά τον διορισμό τους σε θέσεις μονίμων υπαλλήλων του Γενικού

Νομαρχιακού Νοσοκομείου Κομοτηνής "Σισμανόγλειον". Κατά συνέπεια είναι

απορριπτέος ο μόνος λόγος εφέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα,

καθώς και η κρινόμενη έφεση στο σύνολό της.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την κρινόμενη έφεση..

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2002

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Η Γραμματέας του Γ' Τμήματος

Γ. Σταυρόπουλος Δ. Μουζάκη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 30ης Απριλίου 2002.

Ο Πρόεδρος του Γ' Τμήματος Η Γραμματέας

Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Τόπος: ΑΘΗΝΑ

Αριθ. Απόφασης: 349

Ετος: 2002

--------------------------------------------------------------------------------

Περίληψη

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. ΙΚΑ. Υπάλληλοι που μονιμοποιήθηκαν με το ν. 1476/1984. Αναγνώριση του χρόνου ασφάλισης, που είχαν διανύσει με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, σε αντίστοιχα ταμεία των μόνιμων πολιτικών υπαλλήλων.

Κείμενο Απόφασης

Αριθμός 349/2002

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Α΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2002, με την εξής

σύνθεση: Π. Χριστόφορος, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, ελλείποντος

Προέδρου του Τμήματος και σε αναπλήρωση του αρχαιοτέρου του Συμβούλου, που είχε

κώλυμα, Ν. Μαρκουλάκης, Δ. Μαρινάκης, Σύμβουλοι, Δ. Σκαλτσούνης, Α.

Καλογεροπούλου, Πάρεδροι. Γραμματέας η Ε. Κουμεντέρη, Γραμματέας του Α΄

Τμήματος.

Για να δικάσει την από 11 Νοεμβρίου 1994 αίτηση:

του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων» (Ι.Κ.Α.), που

εδρεύει στην Αθήνα (οδός Αγ. Κων/νου αριθ. 8), το οποίο παρέστη με τον δικηγόρο

Νικ. Χούσο (Α.Μ. 8344), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,

κατά της Μ. Τ., κατοίκου Σερρών, η οποία δεν παρέστη.

Με την αίτηση αυτή το αναιρεσείον Ίδρυμα επιδιώκει να αναιρεθεί η υπ' αριθ.

22/1994 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητή, Συμβούλου, Δ.

Μαρινάκη.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος Ιδρύματος, ο

οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε

να γίνει δεκτή η αίτηση.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του

δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την κρινομένη αίτηση δεν απαιτείται κατά νόμο (άρθρο 21 παρ. 9

του ν. 1902/1990 – ΦΕΚ Α΄ 139) η καταβολή τελών και παραβόλου (πρβλ. Σ.Ε.

1777/1999 – Ολομ.). Συνεπώς, τα τέλη που κατέβαλε το αναιρεσείον Ίδρυμα

Κοινωνικών Ασφαλίσεων (υπ' αριθμ. 8686030 και 8686031 έτους 1994 διπλότυπα

εισπράξεως της Δ.Ο.Υ. Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών) πρέπει να του επιστραφούν,

το δε παράβολο (υπ' αριθμ. 6266985 και 2678804 έτους 1994) πρέπει να του

αποδοθεί, ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης.

2. Επειδή, με την αίτηση αυτή ζητείται παραδεκτώς η αναίρεση της υπ' αριθμ.

22/1994 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία

απορρίφθηκε έφεση του Ι.Κ.Α. κατά της υπ' αριθμ. 181/1990 αποφάσεως του

Διοικητικού Πρωτοδικείου Σερρών. Με την πρωτόδικη απόφαση έγινε εν μέρει δεκτή

προσφυγή της αναιρεσιβλήτου κατά της υπ' αριθμ. 255/συν.44/24 Οκτωβρίου 1988

αποφάσεως της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του Υποκαταστήματος Σερρών του

αναιρεσείοντος Ιδρύματος, με την οποία είχε τελικώς απορριφθεί αίτημά της να

μεταφερθούν οι εισφορές του κλάδου συντάξεων που είχε καταβάλει στο Ι.Κ.Α., στα

Ταμεία Επικουρικής Ασφαλίσεως του Δημοσίου, στα οποία αυτή υπαγόταν και

αναπέμφθηκε η υπόθεση στον Διευθυντή του ανωτέρω Υποκαταστήματος προκειμένου να

κριθεί αν συνέτρεχαν στο πρόσωπο της αναιρεσιβλήτου οι προϋποθέσεις για την

κατά τα άνω μεταφορά.

3. Επειδή με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 1476/1984 (ΦΕΚ Α΄ 136) ορίστηκε ότι

«Το προσωπικό που υπηρετεί κατά τη δημοσίευση του νόμου αυτού στο δημόσιο, στα

νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης με

σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου ή αόριστου χρόνου, μπορεί να

διοριστεί σε οργανικές θέσεις μόνιμων υπαλλήλων σύμφωνα με τους όρους και τις

προϋποθέσεις του νόμου αυτού». Με την παρ. 8 του άρθρου 3 του ίδιου νόμου

ορίστηκε ειδικότερα ότι «Ο χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας

ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και στους Ο.Τ.Α. των διοριζομένων

σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου αυτού αναγνωρίζεται ως συντάξιμος στα οικεία

Ταμεία Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας στα οποία ασφαλίζονται οι μόνιμοι

υπάλληλοι. Για την αναγνώριση και εξαγορά του χρόνου αυτού υπηρεσίας

εφαρμόζονται οι οικείες διατάξεις του κάθε ταμείου». Στη συνέχεια, εκδόθηκε ο

ν. 1583/1985 (ΦΕΚ Α΄ 222). Με την παρ. 1 του άρθρου 1 του νόμου τούτου

ορίστηκαν τα εξής : «Στο άρθρο 84 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών

Συντάξεων (π.δ. 1041/1979) προστίθεται παρ. 4 με το ακόλουθο περιεχόμενο : «4.

Το προσωπικό που διορίζεται σε μόνιμες θέσεις του Δημοσίου σύμφωνα με τις

διατάξεις του ν. 1476/1984, τα άρθρα 13 και 14 του ν. 1540/1985, εκτός από το

θεραπευτήριο "Ευαγγελισμός Αθηνών" και το άρθρο 38 του ν. 1545/1985 και

αμειβόταν με ημερομίσθιο, καθώς και το προσωπικό που αμειβόταν με μηνιαίο μισθό

και είχε επιλέξει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 765/1978 (ΦΕΚ

Α΄ 49), τη συνταξιοδότησή του από το Ι.Κ.Α. ή από άλλο φορέα κύριας ασφάλισης,

μπορεί με δήλωσή του που δεν ανακαλείται κατά το διορισμό ή μέσα σε τρεις μήνες

από τη δημοσίευση του νόμου αυτού να διατηρήσει το δικαίωμα συνταξιοδότησής του

από το Ι.Κ.Α. ή από άλλο φορέα κύριας ασφάλισης, άλλως υπάγεται αυτοδικαίως από

το διορισμό του στη συνταξιοδοτική προστασία του Δημοσίου». Τέλος, με το άρθρο

3 του νόμου τούτου ορίστηκαν τα εξής : «1. Το προσωπικό που διορίζεται σύμφωνα

με τις διατάξεις του ν. 1476/1984, τα άρθρα 13 και 14 του ν. 1540/1985, εκτός

από το "Θεραπευτήριο Ευαγγελισμός Αθηνών" και το άρθρο 38 του ν. 1545/1985 σε

μόνιμες θέσεις του Δημοσίου, των Ο.Τ.Α. και άλλων ν.π.δ.δ. και διατηρεί,

σύμφωνα με το άρθρο 1, την κύρια ασφάλιση που είχε πριν από τη μονιμοποίησή

του, διατηρεί υποχρεωτικά και το αντίστοιχο καθεστώς επικουρικής ασφάλισης και

πρόνοιας, αντί για το συνταξιοδοτικό καθεστώς στο οποίο θα υπαγόταν αυτοδικαίως

μετά το διορισμό του στη μόνιμη θέση. 2. Η αναγνώριση των προϋπηρεσιών στο

Δημόσιο, τους Ο.Τ.Α. και τα άλλα ν.π.δ.δ. του προσωπικού της προηγούμενης

παραγράφου από τα Ταμεία Επικουρικής Ασφάλισης και Πρόνοιας γίνεται μόνο ύστερα

από αίτηση των ενδιαφερομένων και με την καταβολή από τους ίδιους των

προβλεπόμενων εισφορών εξαγοράς των προϋπηρεσιών αυτών». Από το συνδυασμό των

πιο πάνω διατάξεων προκύπτουν τα ακόλουθα : Η διάταξη του άρθρου 3 παρ. 8 του

ν. 1476/1984, είναι η μόνη εφαρμοστέα προκειμένου περί υπαλλήλων που

μονιμοποιήθηκαν δυνάμει του νόμου τούτου και δεν διατήρησαν το συνταξιοδοτικό

καθεστώς που ίσχυε πριν από τη μονιμοποίησή τους, εξακολουθεί δε να ισχύει, ως

προς την κατηγορία αυτή των υπαλλήλων, και μετά το ν. 1583/1985. Σύμφωνα με τη

διάταξη αυτή, ο χρόνος πραγματικής υπηρεσίας των υπαλλήλων τούτων, που

διανύθηκε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα

δημοσίου δικαίου και τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης αναγνωρίζεται ως

συντάξιμος στα αντίστοιχα Ταμεία Επικουρικής Ασφάλισης και Ταμεία Πρόνοιας των

μονίμων υπαλλήλων, η δε αναγνώριση και εξαγορά ενεργείται με βάση τις διατάξεις

της νομοθεσίας που διέπει κάθε ένα από τα Ταμεία αυτά (ΣΕ 1246 – 1250/2001,

πρβλ. 3608/1999).

4. Επειδή με την αναιρεσιβαλλομένη, σε συνδυασμό προς την πρωτόδικη απόφαση,

έγιναν δεκτά τα ακόλουθα : Η αναιρεσίβλητος, που υπηρέτησε με σχέση εργασίας

ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο (Υπουργείο Γεωργίας), διορίστηκε βάσει του ν.

1476/1984 σε οργανική θέση μονίμου δημοσίου υπαλλήλου και υπήχθη αυτοδικαίως

στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του Δημοσίου. Με αίτησή της προς το Ι.Κ.Α. ζήτησε

να μεταφερθούν στο Επικουρικό Ταμείο Αρωγής Υπαλλήλων Υπουργείου Γεωργίας οι

εισφορές που είχε καταβάλει στο Ίδρυμα τούτο. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με

απόφαση του Διευθυντή του Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Σερρών (υπ' αριθμ. 16024/7

Δεκεμβρίου 1987). Ένσταση της αναιρεσιβλήτου απορρίφθηκε με απόφαση της

Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του ίδιου Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. (υπ' αριθμ.

265/Συν.44/24 Οκτωβρίου 1988) με την αιτιολογία ότι το ανωτέρω αίτημα της

αναιρεσιβλήτου «δεν είναι δυνατόν να ικανοποιηθεί διότι για τους υπαλλήλους που

μονιμοποιήθηκαν με τον ν. 1476/1984 δεν ισχύουν οι σχετικές διατάξεις που

ίσχυαν για υπαλλήλους μονιμοποιηθέντες με προγενέστερους νόμους, όπως ρητά

ορίζεται στο άρθρο 3 του ν. 1583/1985». Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Σερρών,

ενώπιον του οποίου προσέφυγε η αναιρεσίβλητος, έκρινε με την 181/1990 απόφασή

του ότι η απόφαση της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής, ήταν εσφαλμένη. Τούτο

διότι, οι προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 1583/1985 αφορούν το

προσωπικό που διορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 1476/1984 σε μόνιμες

θέσεις του Δημοσίου και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, το οποίο όμως

διατηρεί την ασφάλιση που είχε πριν από τη μονιμοποίησή του και όχι το

προσωπικό που διορίζεται με τις ίδιες διατάξεις και υπάγεται αυτοδικαίως στην

ασφάλιση του Δημοσίου (κύρια και επικουρική). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το

διοικητικό πρωτοδικείο δέχτηκε την προσφυγή, ακύρωσε την προσβληθείσα απόφαση

της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του Υποκαταστήματος του Ι.Κ.Α. Σερρών και

ανέπεμψε την υπόθεση στο Διευθυντή του πιο πάνω Υποκαταστήματος για να κρίνει

αν συνέτρεχαν οι ειδικότερες νόμιμες προϋποθέσεις για την κατά τα ανωτέρω

μεταφορά των εισφορών. Κατά της απόφασης αυτής το Ι.Κ.Α. άσκησε έφεση. Το

Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση δέχτηκε ότι

ορθά έγινε δεκτό με την πρωτόδικη απόφαση ότι οι παραπάνω διατάξεις του άρθρου

3 του ν. 1583/1985 δεν εμπόδιζαν τη μεταφορά των εισφορών που είχε ζητήσει η

αναιρεσίβλητος. Με τις σκέψεις αυτές, το διοικητικό εφετείο απέρριψε το

μοναδικό περί του αντιθέτου λόγο και την ασκηθείσα έφεση στο σύνολό της.

5. Επειδή με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι εσφαλμένα το

διοικητικό εφετείο έκρινε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν εφαρμόζονται οι

διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 1583/1985. Ο λόγος όμως αυτός είναι αβάσιμος και

πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στις δύο προηγούμενες σκέψεις.

Κατόπιν τούτου, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

Διά ταύτα

Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως και

Διατάσσει την επιστροφή των τελών και την απόδοση του παραβόλου.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 2002

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας του Α΄ Τμήματος

Π. Χριστόφορος Ε. Κουμεντέρη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 11ης Φεβρουαρίου του ίδιου

έτους.

Ο Προεδρεύων Σύμβουλος Η Γραμματέας

Π. Χριστόφορος Μ. Ιωαννίδου

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest Temavro

Σας μεταβιβάζω μήνυμα που αφορά νεοδιορισθέντες στο Δημόσιο.

=========================================================

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΔΙΚΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΝΕΩΝ ΙΚΑΝΟΤΑΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ

ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Στα πλαίσια της απελευθέρωσης του ορίου ηλικίας για τις προσλήψεις στο Δημόσιο και της προσέλκυσης αξιοκρατικά ικανών στελεχών, θεωρούμε άδικο και απαγορευτικό τη μή αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα, τη στιγμή που το ΑΣΕΠ δίνει μόρια για τουλάχιστον 5 χρόνια προϋπηρεσίας.

Το πρόβλημα το οποίο προέκυψε μετά την κατάργηση του ορίου ηλικίας έχει δημιουργήσει αδικίες και ανισότητες για όλους εμάς που αφήσαμε μια καριέρα και αποφασίσαμε να ενταχθούμε στις τάξεις του Δημοσίου Τομέα καθώς και όσους προσλαμβάνονται μετά το 2003 (παραπέμπουμε στις κοματικές/κυβερνητικές αναγγελίες για προσλήψεις-εξέλιξη στελεχών στο Δημόσιο).

Το αίτημα είναι διττό και αφορά τόσο στη μισθολογική όσο και στην ιεραρχική εξέλιξη.

Παραθέτουμε την αντίστοιχη επερώτηση του Βουλευτή κ. Αθανάσιου Λεβέντη (ΣΥΝ) ο οποίος επέδειξε ευαισθησία για το θέμα που έχει γίνει πλέον πολύ σοβαρό με την ένταξη νέων υπαλλήλων, ώριμων ηλικιακά αλλά και πολύ ώριμων εργασιακά με εμπειρία που καθιστά άδικη, παράλογη και σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά δεδομένα παράνομη την αντιμετώπισή τους ως εργαζόμενους που η πρώτη εργασιακή τους ημέρα είναι αυτή του διορισμού τους σε κάποια Δημόσια Υπηρεσία.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΡΩΤΗΣΗ

Για τους κ.κ. Υπουργούς: Οικονομίας & Οικονομικών και Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας

Θέμα: «Αναγνώριση προϋπηρεσίας για την ένταξη στο μισθολόγιο»

Στη χώρα μας είναι πολλοί οι εργαζόμενοι οι οποίοι διορίζονται στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα και κατά την ημέρα του διορισμού τους έχουν αρκετά χρόνια προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα.

Τα χρόνια αυτά και σε ότι αφορά την ένταξή τους στα οικεία μισθολόγια δεν αναγνωρίζονται από το σύνολο των υπηρεσιών του Δημοσίου, των ΟΤΑ και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις. Αυτό όμως είναι άδικο καθώς όλοι αυτοί έχουν μια μικρή ή μεγάλη προϋπηρεσία, δεν έρχονται στην καινούρια τους θέση ως ανειδίκευτοι και γενικά δεν χρειάζονται την απαιτούμενη εκπαίδευση των νεοδιοριζόμενων.

Εκτός από τα παραπάνω είχαμε και τις προεκλογικές δεσμεύσεις της σημερινής κυβέρνησης για την προσμέτρηση της προϋπηρεσίας για την ένταξη στα μισθολογικά κλιμάκια πράγμα όμως το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει.

Με βάση τα παραπάνω ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:

Αν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης και με ποιο χρονοδιάγραμμα το να αναγνωρίσει την προϋπηρεσία που υπάρχει σε άλλους εκτός του δημοσίου ή των ΟΤΑ ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα φορείς για την ένταξη στα κλιμάκια των οικείων μισθολογίων.

Ο ερωτών Βουλευτής

ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest Επισκέπτης-anna-

ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΓΩ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΑΓΕ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ?

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ?

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΕΤΟΙΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ? ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗ?

Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest Επισκέπτης-anna-

ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΓΩ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ, ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΑΓΕ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ?

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ?

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΕΤΟΙΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ? ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣΦΥΓΗ?

Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...