Jump to content
  • 0
Sign in to follow this  
KAROLOS

Ωφέλεια από τη μεταβίβαση προσωπικής επιχείρησης και Α.Ε.

Question

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Aριθ. Aπόφ. 47/2006 (Σ.τ.Ε., Β' τμ. παραπέμπει εις 7μελή).

Προεδρεύων: Ηλ. Παπαγεωργίου, Σύμβουλος.

Eισηγητής: Δ. Αλεξανδρής, Σύμβουλος.

Δικηγόροι: Νικόλαος Κουρέλης, Παν. Παναγιωτουνάκος (Πάρ. Ν.Σ. ΚΡ.).

... 3. Επειδή, στο άρθρο 13 παρ. 1 περ. α του N. 2238/1994 (φ. 151 Α) ορίζεται ότι «φορολογείται αυτοτελώς λογιζόμενο ως εισόδημα..., με συντελεστή είκοσι τοις εκατό (20%), κάθε κέρδος ή ωφέλεια που προέρχεται από τη μεταβίβαση εταιρικού μεριδίου ή ολόκληρης επιχείρησης με τα άυλα στοιχεία αυτής, όπως αέρας, επωνυμία, σήμα, προνόμια κ.λπ....» (περίπτ. α') και ότι «ο φόρος αυτός παρακρατείται από τον υπόχρεο για την καταβολή του κέρδους ή της ωφέλειας κατά την πίστωση ή την καταβολή αυτών στο δικαιούχο». Η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 15 του N. 2459/1997 (ΦΕΚ . 17 Α), στην οποία ορίστηκαν τα εξής : «1. Η περίπτωση α της παραγράφου 1 του άρθρου 13 του N. 2238/1994 αντικαθίσταται ως εξής (φορολογείται αυτοτελώς λογιζόμενο ως εισόδημα) : α) Με συντελεστή είκοσι τοις εκατό (20%) κάθε κέρδος ή ωφέλεια που προέρχεται από τη μεταβίβαση : αα) ολόκληρης επιχείρησης με τα άυλα στοιχεία αυτής, όπως αέρας, επωνυμία, σήμα, προνόμια κ.λπ. ή υποκαταστήματος επιχείρησης, όπως αυτό ορίζεται από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 9 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων ββ) μετοχών μη εισηγμένων στο Χρηματιστήριο Αθηνών, εταιρικών μερίδων ή μεριδίων, καθώς και ποσοστών συμμετοχής σε κοινωνία αστικού δικαίου που ασκεί επιχείρηση ή επάγγελμα ή σε κοινοπραξία της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων».

4. Επειδή, το Τμήμα φέρεται προς την άποψη ότι, από την αλληλουχία των διατάξεων που παρατέθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, προκύπτει, εν όψει και της γενικής αρχής της στενής ερμηνείας των φορολογικών νόμων, ότι με την πρώτη από αυτές φορολογείται αυτοτελώς η ωφέλεια από τη μεταβίβαση μόνο ολόκληρης προσωπικής επιχειρήσεως ή εταιρικού μεριδίου, η φορολογία δε αυτοτελώς της ωφελείας από τη μεταβίβαση ολόκληρης ανώνυμης εταιρείας ή μετοχών αυτής, δηλ. του συνόλου ή μέρους των μετοχών της, εθεσπίσθη το πρώτον με την δευτέρα από τις διατάξεις αυτές (άρθρ. 15 παρ. 2 του Ν. 2459/1997) και δεν υπέκειτο σε φορολογία προ της ενάρξεως της ισχύος της διατάξεως αυτής. Η ανωτέρω ερμηνευτική άποψη, στηριζομένη στην ως άνω αρχή της στενής ερμηνείας των φορολογικών νόμων, ενισχύεται και από την εισηγητική έκθεση επί της τελευταίας ως άνω διατάξεως (του Ν. 2459/1997), κατά την οποία η θέσπισή της ήταν επιβεβλημένη για λόγους ίσης φορολογικής μεταχειρίσεως, για να φορολογείται δηλ. στο εξής αυτοτελώς και το κέρδος, δηλ. η διαφορά μεταξύ της τιμής κτήσεως και της τιμής πωλήσεως που προκύπτει από τη μεταβίβαση μετοχών, όπως, με τις ισχύουσες (τότε) διατάξεις (άρθρ. 13 παρ. 1 περ. α' του Ν. 2238/1994) εφορολογείτο αυτοτελώς το κέρδος ή η ωφέλεια που προκύπτει από τη μεταβίβαση ολόκληρης επιχειρήσεως ή εταιρικών μεριδίων προσωπικών εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης.

5. Επειδή, το Διοικητικό Εφετείο εδέχθη με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση ότι «από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, μεταξύ των οποίων και η από 30.6.1996 έκθεση ελέγχου των υπαλλήλων της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών Στ. Β. και Κ. Α., προκύπτουν τα εξής: στις 4.1.1994 η εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσείουσα) ανώνυμη εταιρεία, που ασχολείται με την πώληση χονδρικώς και λιανικώς ειδών διατροφής και συναφών ειδών, με το σύστημα της αυτοεξυπηρέτησης (self service), αγόρασε το σύνολο των ανώνυμων μετοχών της εταιρείας με την επωνυμία «Α. Σούπερ Μάρκετ ΑΕ», κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή. Το τίμημα της αγοράς των μετοχών αυτών, που ανέρχονταν στο συνολικό αριθμό των 61.277 και ανήκαν στα αναφερόμενα στην επισυναπτόμενη στην παραπάνω έκθεση ελέγχου φυσικά πρόσωπα, ανήλθε στο συνολικό ποσό των 3.619.894.230 δραχμών. Ακολούθως, στις 3.9.1995, η πιο πάνω εταιρεία με την επωνυμία «Α. Σούπερ Μάρκετ» απορροφήθηκε από την εφεσίβλητη (ήδη αναιρεσείουσα) εταιρεία, η οποία διενήργησε τις σχετικές εγγραφές στα τηρούμενα βιβλία της στις 30.11.1995. Η φορολογική αρχή, αφού έλαβε υπόψη ότι η συνολική αξία των πιο πάνω μετοχών ανερχόταν στο ποσό των 1.225.540.000 δραχμών, όσο δηλαδή και το αντίστοιχο μετοχικό κεφάλαιο, θεώρησε ότι με την προαναφερόμενη μεταβίβαση μεταβιβάστηκε ολόκληρη η επιχείρηση που ασκούνταν από την «Α. Σούπερ Μάρκετ ΑΕ» και ότι από αυτή προέκυψε κέρδος για τους πωλητές, για το οποίο έπρεπε, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 13 (παρ. 1 α) του N. 2238/1994, να καταβληθεί φόρος 20%. Το κέρδος (υπεραξία) δε αυτό των ανωτέρω μετοχών προσδιόρισε η φορολογική αρχή στο συνολικό ποσό των 2.385.354.230 δραχμών (δηλαδή τίμημα αγοράς 3.610.894.230 δραχμές μείον 1.225.540.000 δραχμές ίσον 2.385.354.230 δραχμές) και στη συνέχεια εξέδωσε το ανωτέρω φύλλο ελέγχου, με το οποίο καταλόγισε σε βάρος της εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσειούσης) αγοράστριας εταιρείας, που ήταν υπόχρεη προς παρακράτηση του φόρου, τον αναλογούντα φόρο ύψους 477.070.846 δραχμών (2.385.354.230 δρχ.

x 20%) και επέβαλε σε βάρος της, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 13 (παρ. 2) του N. 2065/1992, πρόσθετο φόρο ύψους 591.567.849 δραχμών, λόγω του ότι παρέλειψε να υποβάλλει δήλωση». Κατά του ανωτέρω φύλλου ελέγχου, η ήδη αναιρεσείουσα εταιρεία άσκησε προσφυγή, η οποία έγινε δεκτή με την 8145/1988 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε έφεση το Ελληνικό Δημόσιο, διά του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών, η οποία και έγινε δεκτή με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το οποίο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση με την αιτιολογία ότι επί μεταβιβάσεως του συνόλου των μετοχών ανωνύμου εταιρείας εφαρμόζονται οι ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 13 (παρ. 1 περ. α) του Ν. 2238/1994 και φορολογείται το κέρδος ή η ωφέλεια που προέρχεται από τη μεταβίβαση «αφού πρόκειται στην ουσία περί μεταβιβάσεως ολοκλήρου της επιχειρήσεως».

6. Επειδή, εν όψει των ανωτέρω (στη σκέψη 4) γενομένων δεκτών ως προς την ερμηνεία των εκεί αναφερομένων διατάξεων, η προσβαλλομένη απόφαση θα έπρεπε να αναιρεθεί για εσφαλμένη ερμηνεία των εν προκειμένω εφαρμοστέων διατάξεων, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα με την κρινομένη αίτηση, απορριπτόμενων των προβαλλομένων με την αίτηση αυτή άλλων δύο λόγων αναιρέσεως και δη του λόγου περί αντισυνταγματικότητος της διατάξεως του άρθρου 15 παρ. 1 του Ν. 2459/1997 (ως αντικειμένης στις διατάξεις του άρθρου 78 παρ. 1 του Συντάγματος), ως αλυσιτελώς προβαλλομένου αφού η διάταξη αυτή δεν ήταν εν προκειμένω εφαρμοστέα και του λόγου περί εσφαλμένου υπολογισμού του επιβληθέντος φόρου ως απαραδέκτου διότι πλήσσει πλημμέλεια ή σκέψη της προσβαλλομένης αποφάσεως. Λόγω όμως της μείζονος σπουδαιότητος του ανωτέρω ζητήματος το Τμήμα κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί προς εκδίκαση ενώπιον της επταμελούς συνθέσεως του Τμήματος, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 14 παρ. 5 του Π.Δ/τος 18/1989 «Κωδικοποίηση διατάξεων για το Συμβούλιο της Επικρατείας (A' 8)».

Share this post


Link to post
Share on other sites

0 answers to this question

Recommended Posts

There have been no answers to this question yet

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Answer this question...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...