Jump to content

ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΑΝ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ...


Recommended Posts

Οπως βλέπω Γιάννη το θέμα το πήγες στο «Β στρατόπεδο» - όπως λέει ο Κίμωνας -...

Το «Β Στρατόπεδο»... -δηλαδή οι ίδιοι οι πολίτες - έχει τις εξής κατηγορίες:

α) Τα καθάρματα. (Αρνητική συμβολή λόγω της αδυναμίας στην ηθική)

β) Τα κομματόσκυλλα (Αρνητική συμβολή λόγω της αδυναμίας για κριτική σκέψη)

γ) Οι Ο.Φ.Α.Ε. (Οπου Φυσάει Aνεμος Eυνοικός)

(Αρνητική συμβολή λόγω της αδυναμίας στην ψυχή)

δ) Οι αυτάρεσκοι πολίτες . Οι μη έχοντες ενδιαφέρον στα κοινά.

(Αρνητική συμβολή λόγω αδυναμίας κατανόησης ότι πέρα

από το σπίτι τους και την δουλεία τους υπάρχει ζωή…)

ε) Οι υποκύπτοντες πολίτες. Αυτοί που ενδιαφέρονται αλλά υποκύπτουν διότι τελικά αποφασίζουν ότι πρέπει να θα πρέπει να διορίσουν το παιδί τους στο δημόσιο ή να βρουν χρήματα με οποιονδήποτε τρόπο για να σπουδάσουν το παιδί τους.….

(Αρχικά θετική συμβολή τελικά αρνητική συμβολή λόγω

«παραίτησης»…)

στ ) Μένουν οι συνειδητοποιημένοι πολίτες οι οποίοι από την πολύ συνείδηση .... καταλήγουν -αν είναι δυνατόν !!! - στο β) !!!

Ερώτηση:

Υπάρχει άλλη κατηγορία πολίτη;

Και ποια από όλες αυτές τις κατηγορίες μπορεί να μας δώσει ελπίδες;

Υπάρχει άλλη κατηγορία πολίτη;

ΝΑΙ

Και ποια από όλες αυτές τις κατηγορίες μπορεί να μας δώσει ελπίδες;

η ζ) Τα παιδιά μας .

Κάποτε θα 'ρθουν

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος

Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Κότσιρας

Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν

πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν

και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,

κλείσε την πόρτα με κλειδί

ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,

λογάδες και γραμματικοί

για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί

κλείσε την πόρτα με κλειδί,

θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί

που θα 'χει σβήσει το κερί

στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλιτώσει το παιδί

υπάρχει ελπίδα

Συγνώμη ρε φίλε μου , που πάντα βάζω ένα τραγούδι στην μέση ,

αλλά προσωπικά βρίσκω μεγάλες αλήθειες.

Φιλικά

DAS

Link to comment
Share on other sites

http://www.e-thessalia.gr/mainnews.asp?Fv1=1

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2006

«Βολιώτισσα έζησε τον εφιάλτη της πύρινης λαίλαπας στη Χαλκιδική

«Έβρεχε στάχτη, ήταν φοβερό»…

Βολιώτισσα έζησε τον εφιάλτη της πύρινης λαίλαπας στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής. Σοκαρισμένη από τη βιβλική καταστροφή, δοξάζει το Θεό που σώθηκε αυτή και η οικογένειά της και αφηγείται στη «ΘτΔ» τις δραματικές ώρες που έζησε λίγο πριν καταφέρουν να πάρουν το δρόμο της επιστροφής.

Μία βδομάδα μετά την πυρκαγιά που ξέσπασε στις 5 το απόγευμα της Δευτέρας 21 Αυγούστου, και η οποία κατέστρεψε το νοτιοδυτικό τμήμα της Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, η Π.Υ. εξέδωσε δελτίο τύπου, τονίζοντας ότι πλέον δεν υπάρχουν μέτωπα φωτιάς. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική Υπηρεσία Χαλκιδικής, υπάρχουν μόνο μικρές αναζωπυρώσεις στο Πολύχρονο και τη Σκιώνη, που αντιμετωπίζονται άμεσα από τις επίγειες δυνάμεις και δεν προκαλούν ανησυχία.

Οι επίγειες δυνάμεις που βρίσκονται στην περιοχή, όπως και τα πυροσβεστικά αεροσκάφη και τα ελικόπτερα, διενεργούν συνεχείς ελέγχους.

Για την Άλκηστη Τσιτώτα πάντως, που μαζί με την κόρη της πήγε για διακοπές σε φιλικό σπίτι στο Πολύχρονο Χαλκιδικής, οι μνήμες είναι νωπές. Οι διακοπές που αποπειράθηκε να κάνει μετά από έξι χρόνια, θα τις μείνουν αξέχαστες για το φόβο, την αγανάκτηση για τη μεγάλη καταστροφή, ενώ όπως λέει, ο πανικός ήταν αυτός που είχε επικρατήσει ακόμη και μεταξύ των πυροσβεστών.

Την Παρασκευή 18 Αυγούστου έφθασαν στο Πολύχρονο για ολιγοήμερες διακοπές κι έμειναν σε φιλικό σπίτι κοντά στον κεντρικό δρόμο του χωριού.

«Τη Δευτέρα 21 Αυγούστου, είχαμε πάει στα λουτρά και είδαμε τον καπνό στο γυρισμό να βγαίνει πάνω από το Πολύχρονο, στο δασωμένο λόφο πάνω από το σπίτι που μέναμε.

Φτάνοντας στο Πολύχρονο, ήταν δύο φωτιές με μικρές εστίες πίσω από το σπίτι που μέναμε.. Οι εστίες ήταν μικρές, δεν φαινόταν ότι η φωτιά θα εξελίσσονταν τόσο γρήγορα, προκαλώντας τέτοια καταστροφή. Να φανταστείτε την είδαμε κι εγώ πρότεινα να πάμε στην παραλία για μπάνιο. Τα πρώτα πυροσβεστικά οχήματα είχαν έλθει πάντως. Ώσπου να κάνω ένα ντους, μέσα σε είκοσι λεπτά, το τοπίο είχε μετατραπεί σε μία πύρινη κόλαση. Ήλθε ένα ελικόπτερο και δύο πυροσβεστικά αεροπλάνα που πέταξαν για μία ώρα το πολύ, γιατί μετά νύχτωσε. Γύρω μας έσκαγαν συνέχεια φλεγόμενα κουκουνάρια και με τα λάστιχα προσπαθούσαμε να βρέξουμε τα πάντα. Βλέπαμε δίπλα να καίγονται σπίτια, ξενοδοχεία…Οι πυροσβέστες κατάφεραν να την ελέγξουν όταν είχε φθάσει πλέον στο διπλανό ξενοδοχείο.

«Στο σπίτι που μέναμε υπήρχαν φιάλες υγραερίου και φοβόμασταν ότι θα πιάσουν φωτιά. Σβήναμε συνεχώς τις σπίθες. Το αυτοκίνητό μας άλλαξε χρώμα. Μας έσωσε κι ο αέρας που άλλαξε κατεύθυνση. Και οι πυροσβεστικές δυνάμεις δίπλα μας ήταν για να σώσουν τα σπίτια. Όταν είδαμε ότι δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε φύγαμε με τα χίλια ζόρια στις εννιά το βράδυ. Κατεβήκαμε στην παραλία και είδαμε το λιμενικό και πολλά ιδιωτικά σκάφη να παίρνουν κόσμο. Όμως ποιον να πρωτοπάρουν. Μανάδες, παιδιά που έκλαιγαν, ηλικιωμένοι με προβλήματα υγείας. Ανοίξαμε το πορτ μπαγκάζ να βάλουμε τα πράγματα και μέσα είχε στάχτη. Η φωτιά ήταν εκατέρωθεν του δρόμου, όπου είχαν σχηματιστεί ουρές αυτοκινήτων. Για μια απόσταση 10 χιλιομέτρων κάναμε μία ώρα. Προλάβαμε και φύγαμε, ευτυχώς…».

Η Άλκηστη λέει ότι έγινε κακή εκτίμηση για την έκταση που μπορούσε να πάρει η φωτιά: «Νόμισαν ότι θα μπορούσαν να την ελέγξουν. Δεν υπολόγισαν τον αέρα. Είχαν κακό συντονισμό. Ακούγαμε δίπλα μας τους πυροσβέστες να φωνάζουν στα κινητά τους, «στείλτε βοήθεια, θα καούμε ζωντανοί». Αν ακούς τους πυροσβέστες πανικόβλητους, εμείς πώς να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας…Η φωτιά έφθασε μέχρι τη θάλασσα, έκαψε ομπρέλες θαλάσσης, αυτές με τα χόρτα. Ο αέρας φυσούσε τρελά. Έπειτα, όταν φεύγαμε, κάποιοι επώνυμοι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι και από το δικό σας επάγγελμα, έβαζαν τους άντρες της ασφάλειάς τους να ανοίγουν δρόμο, να μπαίνουν στο αντίθετο ρεύμα για να σωθούν…Εμείς τι ήμασταν δηλαδή που περιμέναμε στην ουρά; Και μετά έδιναν ρεπορτάζ στα κανάλια και λίγο ως πολύ ότι πήραν μάνικα για να σβήσουν τη φωτιά μας είπαν!»

Η Άλκηστη επισημαίνει ότι όλοι ήταν σοκαρισμένοι, κανείς δεν πίστευε αυτό που συνέβαινε… «Είχα να πάω χρόνια εκεί. Μέσα στο δάσος έχουν ξεφυτρώσει μεζονέτες κι ένα σωρό άλλα κτίσματα. Είναι δυνατόν αυτά να είναι νόμιμα; Ο κόσμος έλεγε ότι η Π.Υ. προσπαθούσε να σώσει τις βιλάρες. Κι ο κοσμάκης τι θα γίνει, πώς θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι εκεί.. Ευτυχώς δεν κάηκε κανένας να λέμε και να κάνουμε το σταυρό μας…».

Link to comment
Share on other sites

Διαβάζοντας, σε διαφορετικά θέματα κάθε φορά, τις – ολόσωστες – απόψεις συναδέλφων για τους Μαυρογιαλούρους της πολιτικής μας , αλλά και ακούγοντας γύρω μου, πλήθος κόσμου να αγανακτεί, μένω με την απορία:

‘Μα εμείς δεν τους εκλέγουμε ?

Εμείς δεν στέλνουμε τον Κωστάκη χτες τον Γιωργάκη αύριο στην εξουσία ?

Εμείς δεν ψηφίζουμε την αλλαγή και την απαλλαγή ή την επανίδρυση του κράτους ? και εμείς δεν ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε αύριο ή μεθαύριο την νέα αρχή (με την παλιά δοκιμασμένη συνταγή) ?’

Απορίες στην τούρλα του Αυγούστου

Φίλε Γιάννη

Θέλω να πιστεύω πως την αγανάκτησή μου την εκφράζω και με την ψήφο μου.

Θέλω να πιστεύω πως το ίδιο κάνουν και μερικοί άνθρωποι σ' αυτό το χώρο.

Θέλω να πιστεύω πως δεν πετάμε απλά κορώνες για να κουβεντιάζουμε.

Μπορεί και να τρέφω αυταπάτες...

Παρ' όλα αυτά θέλω να συνεχίσω να πιστεύω...

Link to comment
Share on other sites

Στα καμένα

Μουσική/Στίχοι: Μαχαιρίτσας Λαυρέντης/Γκανάς Μιχάλης

Έλα να πάμε στα καμένα

στον Υμηττό και στην Αυλώνα

Πουλιά και πεύκα συλλογίσου

ενός καμένου παραδείσου

Δέντρα που ήτανε φαντάσου

και στη σκιά τους ξεκουράσου

Έλα και πάρε με μαζί σου

στην Κυριακάτικη εκδρομή σου

Βγάλε με στο χλωρό κορμί σου

στις εκβολές του παραδείσου

Έλα να πάμε στα καμένα

δεν μας χωράει πια το σπίτι

Έρχονται δύσκολες ημέρες

μουτζουρωμένες, σα Δευτέρες

Έρχονται φλόγες απ' τα δάση

και μια φωτιά να μας δικάσει

μέσα στον πύρινο της χνώτο

από τον έσχατο στον πρώτο

Έλα να βγούμε απ' το σπίτι

ξανά σε δρόμους και πλατείες

Πάρε και τα παιδιά μαζί σου

εδώ στο χείλος της Αβύσσου

Και άφησε μόνη στο τραπέζι

την τηλεόραση να παίζει

να δείχνει έγχρωμο τον πόνο

δίπλα σ' ένα φιλέτο τόνο

Να δείχνει φονικά και φλόγες

τσόντες, πολιτικούς και ρώγες

Ενώ εμείς θα 'χουμε φτάσει

στο σταυροδρόμι του εξήντα

Με τα παιδάκια μας στον ώμο

για να μας δείχνουνε τον δρόμο

Για να μας δείχνουνε τον δρόμο

με τα παιδάκια μας στον ώμο

Link to comment
Share on other sites

Επειδή δραστηριοποιούμαι στη Χαλκιδική θα σας πώ κάποια πράγματα που δεν τα είπανε στις ειδήσεις γιατί φυσικά ή δεν τα ξέρουν ή απλά δεν λέγονται.

Το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής κατα ένα μεγάλο ποσοστό κάηκε ,καταστράφηκε σε μια δυο μέρες.

Αγαπητοί μου το δάσος καταστρεφόταν εδώ και καιρό πίσω απο τα συγκροτήματα εξοχικών κατοικιών που κάθε χρόνο οι μεγαλοεργολάβοι έκοβαν απο πίσω 50 δέντρα ο καθένας για να χτίσουν άλλες δυο μεζονέτες. Για ποια Πολεοδομία μου μιλάτε που είναι αυτή η υπηρεσία. Άντε Μάκη Τριανταφυλλόπουλε στο Πολύχρονο ήσουν και εσύ με την οικογένεια και θα καιγόσουν αν δε σε έσωζε το σκάφος του κουμπάρου. Άνοιξε τους φακέλους των αδειών των κατοικιών για επαγγελματική χρήση χώρων είναι των 50τετραγωνικών και χτίζονται μεζονέτες 150 τετραγωνικών με πισίνες. Ποιός έχει δηλώσει εξοχική κατοικία πραγματικά τετραγωνικά μετρα στη Χαλκιδική ρε παιδιά ? Φέτος περιμένω πολλά Μάκη Τριανταφυλλόπουλε απο εσένα για την Χαλκιδική ξέρεις έχεις και άλλες καταγγελίες και πιστεύω σε εσένα μην μας απογοητεύσεις.

Πριν 7-8 χρόνια στη Χαλκιδική υπήρχαν δασοφύλακες που τους έδωσαν δρόμο γιατί άραγε? Δεν έχουν λεφτά η Νομαρχία Χαλκιδικής. Ε! ας σταματήσουν να τα τρώνε για να τους μείνει κάτι. Η αλήθεια πάντως είναι οτι για το Νομό Χαλκιδικής η φιλέσπλαχνη κυβέρνηση διέθεσε για την προστασία των δασών 30.000 ευρώ. ερε το Μερκεντέ του καρεκλοκένταυρου στη Νομαρχία απέξω παραπάνω κάνει ρεεεεε!!

Όσο για κύριο Κανάκη και τον κύριο "Πολύ την Κυριακή" αν δε κάνω λάθος που εκμεταλευονταν το beach-bar Μόλος πιστεύω οτι πρόλαβαν να βγάλουν τα φράγκα τους και να σας πω γιατί. Διότι ο καφές έκανε 4 ευρώ και 1 ευρώ το μικρό το μπουκαλάκι νερό. Κάντε το πολλαπλασιασμό με καμιά 1000-1500 άτομα που δεν έμεναν μόνο στο καφέ και σε ένα μόνο νερό και καταλαβατε. Επίσης ο Μόλος είναι ιδιοκτησία πολιτικού προσώπου της Χανιώτης και η εκμετάλευση του γίνεται με πληστηριασμό σε τρίτους.

Ήδη χθές έπεσε ή πρώτη δυνατή βροχή Χανιώτη και Πολύχρονο ήταν μέσα στο νερό και τη λασπούρα. Να δούμε τι θα κάνετε τώρα που σε λίγο καιρό θα αρχίσουν να ξεπετάγονται οι μεζονετούλες αντι για αναδάσωση. Μακάρι έστω και τα μισά να αναδασωθούν αλλά χλωμό το βλέπω.

Υ.Γ Καταγγέλω εκείνη τη βραδυά της 21 Αυγούστου 2006 που έτρεχα απο παραλιακούς παράδρομους να σώσω τη νύφη μου κάποιους ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΟΥΣ, ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΚΑΙ ΖΩΑ (υποτιμώ τα ζώα τώρα παραπάνω μυαλό έχουν απο αυτούς) που καθόντουσαν στο δρόμο εμπόδιζαν την κυκλοφορία των ΗΡΩΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ μας για να βγάλουν φωτογραφία το υπερθέαμα της καταστροφής και της ντροπής. Μαλιστα έλεγε ένα αθρωποειδές σε ένα άλλο "βγάλε και απο εκεί κοίτα τι φλογερό κοκκινο". ΕΛΕΟΣ!!!!!

Link to comment
Share on other sites

Φίλε Γιάννη

Θέλω να πιστεύω πως την αγανάκτησή μου την εκφράζω και με την ψήφο μου.

Θέλω να πιστεύω πως το ίδιο κάνουν και μερικοί άνθρωποι σ' αυτό το χώρο.

Θέλω να πιστεύω πως δεν πετάμε απλά κορώνες για να κουβεντιάζουμε.

Μπορεί και να τρέφω αυταπάτες...

Παρ' όλα αυτά θέλω να συνεχίσω να πιστεύω...

Κι εγώ μαζί σου!!!!

Link to comment
Share on other sites

Στα καμένα

Μουσική/Στίχοι: Μαχαιρίτσας Λαυρέντης/Γκανάς Μιχάλης

Έλα να πάμε στα καμένα

.....

.....

.....

Με τα παιδάκια μας στον ώμο

για να μας δείχνουνε τον δρόμο

Για να μας δείχνουνε τον δρόμο

με τα παιδάκια μας στον ώμο

Είδες Κίμωνα τι κατέβασε ο compexpert ...

Link to comment
Share on other sites

Είδα ,

μα άν δεν τα σηκώσουμε στον ώμο

δεν είναι δυνατόν να δουν το δρόμο. ;)

Ο φίλος σου

DAS

Τα παιδιά, όσο είναι παιδιά τον ξέρουνε το δρόμο.

Τί γίνεται οταν μεγαλώσουν και γίνουν ενήλικες και δη Ελληνες πολίτες.

Υ.Γ. Φίλε Χαλκιδικιώτη αν περιμένουμε απο τον Μάκη να μας σώσει, ζήτω που (ξανα)καήκαμε.

Link to comment
Share on other sites

Τα παιδιά, όσο είναι παιδιά τον ξέρουνε το δρόμο.

Τί γίνεται οταν μεγαλώσουν και γίνουν ενήλικες και δη Ελληνες πολίτες.

Ποιά είναι αυτή η γραμμή θανάτου που τα παιδιά γίνονται ενήλικες και δη Ελληνες πολίτες;

Pink Floyd --- > We dont need that education...

Link to comment
Share on other sites

Ποιά είναι αυτή η γραμμή θανάτου που τα παιδιά γίνονται ενήλικες και δη Ελληνες πολίτες;

Το σκάκι

Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης

Έλα να παίξουμε...

Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου

Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη

Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου

Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου

Έχουν πεθάνει από καιρό

πριν από μένα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω

Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω

που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη

γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου

μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά

αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...

Ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου

Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω!

Τραβάνε μπρος σκυφτοί δίχως καν όνειρα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω

Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω

που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη

γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου

μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά

αναστατώνοντας τις έριες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...

Link to comment
Share on other sites

Φίλε Γιάννη

Θέλω να πιστεύω πως την αγανάκτησή μου την εκφράζω και με την ψήφο μου.

Θέλω να πιστεύω πως το ίδιο κάνουν και μερικοί άνθρωποι σ' αυτό το χώρο.

Θέλω να πιστεύω πως δεν πετάμε απλά κορώνες για να κουβεντιάζουμε.

Μπορεί και να τρέφω αυταπάτες...

Παρ' όλα αυτά θέλω να συνεχίσω να πιστεύω...

Φίλε Δημήτρη

Σαφώς (και ευτυχώς) και υπάρχουν συνάδελφοι στο χώρο αυτό που εκφράζουν την αγανάκτησή τους και με την ψήφο τους.

Σίγουρα αρκετοί από μας δεν πετάμε κορώνες έτσι για να περνά η ώρα .

Αλλά ρε γαμώτο οι ‘άλλοι’ εξακολουθούν και είναι πάρα πολλοί, μα πάρα πολλοί

Link to comment
Share on other sites

Αλλά ρε γαμώτο οι ‘άλλοι’ εξακολουθούν και είναι πάρα πολλοί, μα πάρα πολλοί

Και αυτό που να πάρει είναι πολύ ανησυχητικό...

Link to comment
Share on other sites

Τα παιδιά μας πάντα ξέρουνε το δρόμο, και δεν είναι μόνο η education Κωνσταντίνε, είμαστε και εμείς οι ίδιοι με τα δώρα της σιωπής, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές που βιάζονται να τελειώσουν το 6ωρο, που τα βγάζουμε εκτός πορείας.

Ναί έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει, όπως είπε και ο Γιάννης εμείς δεν τους ψηφίζουμε; Θλιβόμαστε σαν βλέπουμε τα δάση να καίγονται, το νερό να παρασέρνει το καλό μας αυτοκίνητο, και αναθεματίζομε τις κυβερνήσεις που μας άφησαν απροστάτευτους στις θεομηνίες. Σίγουρα τα αυθαίρετα της Ελευσίνας δεν έχουν σχέση με τις βίλλες στο βουνό, αλλά δεν είναι μόνο βίλλες κτισμένες πάνω σε ρέμματα και δασικές εκτάσεις.

Το έχω ξαναπεί, κι ίσως ακούγομαι απελπιστικά μονότονη και αεροβατούσα. Αλλά χωρίς κοινωνική συνείδηση, δεν υπάρχει αύριο. Και η κοινωνική συνείδηση για μένα ξεκινάει και αντρώνεται (κι ας με συγχωρήσουν οι κομματοποιημένοι της παρέας),μέσα από το ίδιο μας το σπίτι. Μέσα από την ευαισθητοποίηση μας πρώτα απένατι στους συνανθρώπους μας, το νοιάξιμο για το σχολείο των παιδιών μας, το φαγητό που τα ταίζουμε, το σεβασμό στον διπλανό και λίγο παρα δίπλα. Τα αποτσιγάρα και οι καφέδες που αφήνουμε στην αμμουδιά, και... ο κατάλογος δυστυχώς είναι μακρύς.

Και δυστυχώς όλα τα «κακά» του πλανήτη γη θα αυξάνονται, γιατί εμείς τα ανθρωποειδή τα δημιουργούμε, με την αλόγυστη και εγωκεντρική εκμετάλλευση του.

Έρχονται φλόγες απ' τα δάση

και μια φωτιά να μας δικάσει

μέσα στον πύρινο της χνώτο

από τον έσχατο στον πρώτο

Link to comment
Share on other sites

είμαστε και εμείς οι ίδιοι με τα δώρα της σιωπής,
είμαστε και εμείς οι ίδιοι με τα δώρα της σιωπής,
είμαστε και εμείς οι ίδιοι με τα δώρα της σιωπής,

....

Link to comment
Share on other sites

Υ.Γ. Φίλε Χαλκιδικιώτη αν περιμένουμε απο τον Μάκη να μας σώσει, ζήτω που (ξανα)καήκαμε.

Είδες που φτάσαμε να ζητάμε απο το δημοσιογράφο Μάκη να κάνει την δουλειά της Πολιτείας.

Link to comment
Share on other sites

Guest Μ.ΜΑΡΙΑ
Φίλε Γιάννη

Θέλω να πιστεύω πως την αγανάκτησή μου την εκφράζω και με την ψήφο μου.

Θέλω να πιστεύω πως το ίδιο κάνουν και μερικοί άνθρωποι σ' αυτό το χώρο.

Θέλω να πιστεύω πως δεν πετάμε απλά κορώνες για να κουβεντιάζουμε.

Μπορεί και να τρέφω αυταπάτες...

Παρ' όλα αυτά θέλω να συνεχίσω να πιστεύω...

Σε αντιγράφω...

γιατί έτσι πιστεύω....

ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω....

Link to comment
Share on other sites

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 30/8/2006

«Προσεχώς μεζονέτες»!

Η φωτογραφία δεν είναι πλαστή. Ούτε το τηλέφωνο ανύπαρκτο (στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου). Μόνο, να: όποιος ενδιαφέρεται να καπαρώσει λίγο κομματάκι του δάσους, πρέπει να κάνει λίγη υπομονή. Ο κύριος με τον οποίο επικοινωνήσαμε χτες το απόγευμα και ο οποίος ανήρτησε πανό (!) και αναγγέλλει «ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΜΕΖΟΝΕΤΕΣ», μας απάντησε ότι οι εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα... Ποιος ξέρει. Ισως αυτή η μικρή καθυστέρηση να είναι επιβεβλημένη εν αναμονή της επόμενης φωτιάς, που προφανώς θα φροντίσει ώστε να «διευκολυνθούν» οι οικοδομικές δραστηριότητες μια ώρα αρχύτερα. Και κάτι ακόμα: Οι «ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΜΕΖΟΝΕΤΕΣ» διαφημίζονται σε εκτάσεις της Νέας Σκιώνης! Ναι, Ναι! Στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής! Εκεί που τα αποκαΐδια καίνε ακόμα! Καταλάβατε τώρα τι εννοούσαν οι κυβερνώντες που μιλούσαν τις προάλλες για την «άμεση αντίδραση του κρατικού μηχανισμού»;

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3514...lDate=30/8/2006

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...