Jump to content

Μια θλιβερή πρωτιά στην Ευρώπη


Recommended Posts

................................................................................

................................

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΑΝΤΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΙΚΟΙ,ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.(ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΔΕΝ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΗΣ)

Νάτα και οι "νοσταλγοί" !!!

Καλώς τους και ας άργησαν.

Λέει ο Stbens "Στη προσπάθεια να είμαστε φιλικοί, δημοκρατες, ξεχνάμε τη πατρίδα μας"

Θυμίζω:

Κάτι τύποι με τα ίδια μυαλά καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία, και νάσαι σίγουρος ότι όποιοι ξαναπροσπαθήσουν το ίδια, τα ίδια θα πάθουν, γιατί δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο προδοτικό από το να υποβαθμίζεις τη δημοκρατία της πατρίδας σου.

Σωστό αυτό στη παρένθεση: " όποιος είναι πατριώτης δεν [είναι] χρυσαυγίτης", αλλά μήπως και περιττό, μια και οι χρυσαυγίτες δεν είναι πατριώτες;

Link to comment
Share on other sites

Εχω μεγαλωσει δυο παιδια στην ιδια συνοικια οπου και γω μεγαλωσα. Ειχα την χαρα να τα βλεπω να παιζουν στην πλατεια και στο σοκακι παιχνιδια που επαιζα και γω. Νοιωθω, οτι ηταν τυχερα, που ακομα ειχαν την ευκαιρια να βγαινουν και να βρισκουν παιδια της ηλικιας τους. Παιδια που δεν πολυμιλουσαν ελληνικα, που ομως παντα εβρισκαν τους δικους τους κωδικες συνεννοησης.

Παιδια που ειχαν την διαθεση να παιξουν, να αγαπησουν, να μεγαλωσουν οπως ολα τα παιδια του κοσμου. Το πως θα εξελισσονταν και τι τροπους θα εβρισκαν να προσαρμοστουν, εξαρτιοταν κατα πολυ απο την δικη μας αντιμετωπιση. Τα δικα μου παιδια, τουλαχιστον, δεν κινδυνεψαν ποτε και σιγουρα δεν κουβαλανε καμμια ξενοφοβια.

Link to comment
Share on other sites

Εχω μεγαλωσει δυο παιδια στην ιδια συνοικια οπου και γω μεγαλωσα. Ειχα την χαρα να τα βλεπω να παιζουν στην πλατεια και στο σοκακι παιχνιδια που επαιζα και γω. Νοιωθω, οτι ηταν τυχερα, που ακομα ειχαν την ευκαιρια να βγαινουν και να βρισκουν παιδια της ηλικιας τους. Παιδια που δεν πολυμιλουσαν ελληνικα, που ομως παντα εβρισκαν τους δικους τους κωδικες συνεννοησης.

Παιδια που ειχαν την διαθεση να παιξουν, να αγαπησουν, να μεγαλωσουν οπως ολα τα παιδια του κοσμου. Το πως θα εξελισσονταν και τι τροπους θα εβρισκαν να προσαρμοστουν, εξαρτιοταν κατα πολυ απο την δικη μας αντιμετωπιση. Τα δικα μου παιδια, τουλαχιστον, δεν κινδυνεψαν ποτε και σιγουρα δεν κουβαλανε καμμια ξενοφοβια.

Μαθήματα ανθρωπιάς ....

Η "ανθρωπιά" είναι δυστυχώς το ζητούμενο και όχι το αυτονόητο. Μέρες που είναι, μην γεμίζετε τις καρδιές σας με μίσος για κάποιους συνανθρώπους μας.

Το "αγαπάτε αλλήλους" επίκαιρο όσο ποτέ, το Παλαιοδιαθηκικό "Οφθαλμός αντί οφθαλμού" όμως αντιστέκεται ακόμη επιβεβαιώνοντας την μηδαμινή αποδοχή του κηρύγματος του Χριστού.

doctor

Link to comment
Share on other sites

ΑΓΑΠΗΤΕ LANDS ΤΙ ΕΝΟΕΙΣ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ? ΜΑΛΛΟΝ ΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΣ.

Τι άλλο να υποθέσω για κάποιον που θεωρεί ότι η προσπάθεια να είμαστε δημοκράτες, μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε τη πατρίδα μας;

Είναι δυνατόν αυτές οι δύο έννοιες (Δημοκρατία-Πατρίδα) , έστω και προς στιγμήν, να διαχωριστούν και να είναι αντίθετες, στο μυαλό ενός δημοκράτη;

Link to comment
Share on other sites

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ,ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.

Link to comment
Share on other sites

Δεν υπάρχουν πατρίδες, όλα αυτά έχουν διοικητικό - πολιτειακό χαρακτήρα πλέον.

Όλος ο κόσμος είναι ένας, και όλοι είναι αδέλφια μας από όπου κι αν κατάγονται.

Link to comment
Share on other sites

Δεν υπάρχουν πατρίδες, όλα αυτά έχουν διοικητικό - πολιτειακό χαρακτήρα πλέον.
Η παγκοσμιοποιηση αρχισε να αποδιδει
Πρόσεξε βρε Soulis, μήπως και θίξεις κάποιον που θεωρεί τη πλατεία ανθυγειεινό περιβάλλον, μόνο και μόνο επειδή συχνάζουν εκεί ξένα παιδιά, και στάζει έτσι το μίσος στη ψυχή των δικών του παιδιών.
Ο διαλογος που γινεται ειναι πολυ σοβαρος και μην τον υποβαθμιζεις Στα τρια UOTE του SOULI η σκεψη μου πηγε αλλου εντελως εξω απο την δικη σου και το θεμα Αν επεσα εξω ...Οσο για την πλατεια αγαπητε μου δεν συχναζουν παιδια ειναι ενηλικες που ενοχλουν και πολλες φορες ειναι και μεθυσμενοι
Είναι όμως λίαν οξύμωρο και μανιχαϊστικό αφ' ενός να αποποιείστε τον ρατσισμό προφασιζόμενη έναν θολό βορβορώδη πατριωτισμό, αφ'ετέρου δε να μην έχετε κανένα πρόβλημα να ταυτιστείτε με τον ρατσισμό και ό,τι αυτός πρεσβεύει.
Οπως ειπα και ανωτερω ο ρατσισμος ειναι μια λεξη που ο καθενας την κολλαει σε οτι δεν τον βολευει και εχει πολλα ειδη ΠΧ πραγματα που καποιος κανει μπορει να τα θεωρω ρατσιστικα εγω και αυτος οχι ΕΙΝΑΙ καθαρα υποκειμενικο και διφορουμενο Εσυ μπορει με τον ορο ρατσισμο να εχεις μια θεμελιωδη σταθερη βαση και να ξεκινας απο εκει κατατασοντας πραγματα και ιδεες σε ρατσιστικα ή μη ενω εγω ελλισομαι εξαυτου και το οξυμωρο που εννοεις. Edited by Boula
Link to comment
Share on other sites

Και τι είναι αυτό που σας εμποδίζει να αναπτύξετε περεταίρω αυτή σας την φράση;

Θα ήθελα πραγματικά να διαβάσω την κριτική σας στο κείμενο του Ισοκράτη.

Είναι όμως λίαν οξύμωρο και μανιχαϊστικό αφ' ενός να αποποιείστε τον ρατσισμό προφασιζόμενη έναν θολό βορβορώδη πατριωτισμό, αφ'ετέρου δε να μην έχετε κανένα πρόβλημα να ταυτιστείτε με τον ρατσισμό και ό,τι αυτός πρεσβεύει.

Αποφασίστε τι πρεσβεύετε διότι στο τέλος δεν θα καταλαβαίνετε ούτε εσείς τίποτα, δεν θα αδυνατούν μόνο οι άλλοι να παρακολουθήσουν την σκέψη σας.

doctor

Υ.Γ. ΑΝ καταφέρετε και συνειδητοποιήσετε ότι το θέμα των μεταναστών και της μετανάστευσης η οποία συντελείται αιωνίως από καταβολής κόσμου και της οποίας τέκνο είστε και εσείς, είναι κοινωνικό και όχι εθνικό, τότε μόνο θα μπορέσετε να συνδράμετε και εσείς.

Η αληθεια ειναι οτι πολλοι αδυνατουν να παρακολουθησουν την σκεψη μου Μετα απο πολυ ψαξιμο μπορω να πω οτι ξερω τι πρεσβευω ομως αρχιζω να καταλαβαινω οτι δυσκολα μπορει καποιος να πιασει το νοημα των φρασεων μου και παρεξηγουμαι Τελος παντων ισως με τον καιρο να με γνωρισετε και μενα σαν γραφικο χαρακτηρα Οσο για την απο καταβολης κοσμου μεταναστευση οχι δεν ειμαι κατα. Αλλα αυτο που συζηταμε και το βαπτισαμε αναγκαστικα ετσι ειναι εισβολη και ισοπεδωση Edited by Boula
Link to comment
Share on other sites

Tο κόστος των ψευδαισθήσεων

Tου Παντελη Mπουκαλα

H επιμονή των αριθμών, πιστοποιημένη από αλλεπάλληλες έρευνες στις οποίες η ξενοφοβία στην Eλλάδα καταγράφεται με υψηλότατα ποσοστά, αποκαλύπτει πιθανόν μιαν άλλη, βαθύτερη: την επιμονή της αυτοεξιδανίκευσης που μας κατατρύχει. Σ’ αυτήν την εξωραϊστική προσπάθεια, στην κατασκευή ενός σχεδόν μυθικού πλάσματος που υποτίθεται ότι μένει ανέγγιχτο από φοβίες, προκαταλήψεις, ιδεοληψίες, πρωτοστατούν από παλιά οι κάθε είδους ταγοί και βεβαίως οι κάθε είδους θεσμοί (κυριότερος από τους οποίους, όπως αποδεικνύεται καθημερινά, είναι ο «θεσμός» των μέσων επικοινωνίας, ιδιαίτερα της μαζικά παιδαγωγικής τηλεόρασης). Mπλεγμένοι λοιπόν σε ένα κουβάρι αυτοκολακείας και αλληλοκολακείας, πιστέψαμε ότι διαθέτουμε στ’ αλήθεια ακατανίκητα αντιρατσιστικά γονίδια και επιπλέον ότι μας σκέπουν από κοινού, επίσης στ’ αλήθεια, ο Δίας αφενός σαν θεός της φιλοξενίας, ο Θεός της αγάπης αφετέρου. Aντί να εκτιμούμε τον εαυτό μας, τον κόσμο μας και τον τόπο μας γι’ αυτό που είναι (μεικτός δηλαδή, με τις αρετές και τα ελαττώματά του), τον ειδωλολατρεύουμε γι΄ αυτό που πολύ θα θέλαμε να είναι, άμωμος, ιδανικός.

Mια τέτοια ασπίδα, στο υλικό της οποίας μετέχουν και οι ψευδαισθήσεις, δεν μπορεί να είναι ανθεκτική. Στην πρώτη σοβαρή επίθεση της πραγματικότητας θα ραγίσει, πιθανόν και να σπάσει. Oσο η μετανάστευση ήταν μια μακρινή υπόθεση και η Eλλάδα δεν ήταν χώρα υποδοχής, είχαμε την ευχέρεια να ισχυριζόμαστε οτιδήποτε, αφού κανείς δεν θα μας καλούσε να το αποδείξουμε. Oταν όμως μας «επιτέθηκε» η πραγματικότητα συλλαμβάνοντας ποικιλότροπα απαράσκευη και την πολιτεία και την κοινωνία, όταν δηλαδή χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι κάθε φυλής άρχισαν να φτάνουν ώς εδώ, είτε ως οικονομικοί μετανάστες είτε ως πολιτικοί πρόσφυγες (αν και την ιδιότητα αυτή η ελληνική πολιτεία την αναγνωρίζει με απαράδεκτη τσιγκουνιά), τίποτε πια δεν ήταν όπως πριν.

Mε τη μεταβολή των πραγμάτων άλλαξαν και τα αισθήματα ή μάλλον εκδηλώθηκαν αυθεντικότερα. H δυσφορία απέναντι στους ξένους, η καχυποψία, ο φόβος, μπορεί να θεωρηθεί φυσικό κοινωνικό φαινόμενο. Aυθόρμητα εκδηλώνεται τις περισσότερες φορές, βρίσκοντας μπόσικη και επιπόλαιη την ιδεολογία μας, ας πούμε, ή αβαθές το θρησκευτικό φρόνημά μας. Tώρα, με μεγάλη αργοπορία, καλούμαστε να σκεφτούμε και να δράσουμε με τρόπο που αν τον είχαμε υιοθετήσει εγκαίρως, τα αρνητικά αισθήματα απέναντι στους ξένους ούτε σε τόσο υψηλό ποσοστό θα εμφανίζονταν ούτε τόσο παγιωμένα θα ήταν. Aλλά έτσι συμβαίνει με τις ψευδαισθήσεις. Tο κόστος τους είναι πάντοτε μεγάλο.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δεν θα μπορούσα να εκφράσω καλύτερα αυτό που νιώθω.........

ά ρε μπαγάσα (Έλληνα).....περνάς καλά κει πάνω.(στο καλάμι).........

Link to comment
Share on other sites

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΝΟΙΩΘΕΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΤΣΙ ΛΕΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟ 1940 ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΛΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΙΝΑΙ.

Ξέρες αγαπητέ συνάδελφε και ο δικός μου πατέρας κάτι ανάλογο θα έλεγε. Μόνο που μετά τον πόλεμο του 40 έκανε το λάθος να μπλέξει με κάτι εαμοβούλγαρους και άλλα κακοποιά στοιχεία (και καλά, δεν μπορούσε να γίνει συνεργάτης των Γερμανών –ο καημένος- δεν καθόταν στα αυγά του τουλάχιστον) και έπαψε να είναι πατριώτης, τον πάψανε δηλαδή, και έμεινε με την απορία αν είναι Έλληνας.

Link to comment
Share on other sites

Δεν υπάρχουν πατρίδες, όλα αυτά έχουν διοικητικό - πολιτειακό χαρακτήρα πλέον.

Όλος ο κόσμος είναι ένας, και όλοι είναι αδέλφια μας από όπου κι αν κατάγονται.

Δεν υπάρχει εθνικό D.N.A., ας το χωνέψουν κάποιοι επιτέλους.

Ξέρες αγαπητέ συνάδελφε και ο δικός μου πατέρας κάτι ανάλογο θα έλεγε. Μόνο που μετά τον πόλεμο του 40 έκανε το λάθος να μπλέξει με κάτι εαμοβούλγαρους και άλλα κακοποιά στοιχεία (και καλά, δεν μπορούσε να γίνει συνεργάτης των Γερμανών –ο καημένος- δεν καθόταν στα αυγά του τουλάχιστον) και έπαψε να είναι πατριώτης, τον πάψανε δηλαδή, και έμεινε με την απορία αν είναι Έλληνας.

Τα μιάσματα που είχαν το θάρρος και το θράσος να τα βάλουν με τον φασισμό την ώρα που οι κατ' επάγγελμα πατριώτες ρουφιάνευαν και συνεργαζόταν με τους "αδελφούς" ομο-ιδεάτες ναζιστές...

Η αληθεια ειναι οτι πολλοι αδυνατουν να παρακολουθησουν την σκεψη μου

Είναι αυτοκριτική ή έπαρση; Θεωρείτε ότι η σκέψη σας είναι τόσο πολύπλοκη και γι'αυτό δεν μπορούνε οι πολλοί να την παρακολουθήσουν; Νιώθετε σαν τον Αϊνστάιν γράφοντας αυτό ή αυτοκρίνεστε;

Αν χρησιμοποιούσατε τους τόνους, τα σημεία στίξεως, αν αποφεύγατε κάποια ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, ίσως να καθίστατο δυνατό να παρακολουθηθεί η σκέψη σας.

Οσο για την πλατεια αγαπητε μου δεν συχναζουν παιδια ειναι ενηλικες που ενοχλουν και πολλες φορες ειναι και μεθυσμενοι

Δεν ήξερα ότι το μεθύσι είναι εθνικό προνόμιο των ελλήνων! Αγαπητή Βούλα τι να πω;

Ίσως κάποια αλητοπαρέα αλλοδαπών να σας έχει κάνει να βάλετε τους πάντες στο ίδιο καζάνι.

Προσέξτε όμως.

Πέφτετε σε μια παγίδα.

Τι θα λέγατε αν ο Πάσαρης, ο Ρωχάμης ή ο Παλαιοκώστας ήταν Αλβανοί; Τι λέτε τώρα που είναι έλληνες;

Λέτε ρε τον κωλοέλληνα; Όχι βέβαια.

Σκεφτείτε λίγο πριν επιτεθείτε ξανά, σκεφτείτε...

Σκεφτείτε μήπως έχετε άδικο εσείς και δίκιο όλοι εμείς που στο θέμα αυτό επιχειρηματολογούμε υπέρ του αυτονοήτου το οποίο εσείς έχετε μεταβάλει σε ζητούμενο...

doctor

Link to comment
Share on other sites

Ξέρες αγαπητέ συνάδελφε και ο δικός μου πατέρας κάτι ανάλογο θα έλεγε. Μόνο που μετά τον πόλεμο του 40 έκανε το λάθος να μπλέξει με κάτι εαμοβούλγαρους και άλλα κακοποιά στοιχεία (και καλά, δεν μπορούσε να γίνει συνεργάτης των Γερμανών –ο καημένος- δεν καθόταν στα αυγά του τουλάχιστον) και έπαψε να είναι πατριώτης, τον πάψανε δηλαδή, και έμεινε με την απορία αν είναι Έλληνας.

Φίλε μου Χαλκιδέε λίγο περισσότερη ανάλυση (αν θέλεις).

Συμπαθώ τις παρεμβάσεις σου και το γνωρίζεις.

Τα μιάσματα που είχαν το θάρρος και το θράσος να τα βάλουν με τον φασισμό την ώρα που οι κατ' επάγγελμα πατριώτες ρουφιάνευαν και συνεργαζόταν με τους "αδελφούς" ομο-ιδεάτες ναζιστές...

doctor

Δημήτρη,

Τουλάχιστον βάλε εισαγωγικά. Διότι μόνο ως πατριώτες δεν μπορούν

να χαρακτηριστούν ως τέτοιοι.

Όσο για τον Εμφύλιο:

Οι μεν αριστεροί ήθελαν τον κομμουνισμό.

Οι δε δεξιοί δεν τον ήθελαν.

Ωστόσο και οι μεν και οι δε δέχθηκαν τις έξωθεν παρεμβάσεις με τα

γνωστά τραγικά αποτελέσματα για τον τόπο μας μέχρι και σήμερα.

Link to comment
Share on other sites

Δεν υπάρχουν πατρίδες, όλα αυτά έχουν διοικητικό - πολιτειακό χαρακτήρα πλέον.

Όλος ο κόσμος είναι ένας, και όλοι είναι αδέλφια μας από όπου κι αν κατάγονται.

Συμφωνώ ότι όλοι είναι αδέλφια μας απ' όπου και αν κατάγονται.

Σχετικά με το πρώτο σκέλος της τοποθέτησης να παρατηρήσω ότι

ο Διεθνισμός επανέρχεται στο προσκήνιο. Το ερώτημα είναι μέσω

ποιάς οδού?

Η Σοσιαλιστική οδός έχει χάσει αν μη τι άλλο το δυναμισμό της.

Η άλλη οδός, αυτή της παγκοσμιοποίησης (αλήθεια ποιάς παγκο-

σμιοποίησης?)? Ναι αυτή φαίνεται να έχει μέλλον. Ελπίζω όχι προς

την κατεύθυνση της ισοπέδωσης των πάντων. Μήπως λέω μήπως

μας ενοχλεί το διαφορετικό και θέλουμε να το κάνουμε ίδιο με

μας. Ρατσισμός μεν, αλλά με καλές προθέσεις δε!!!

Αν και η άποψή μου είναι ότι η "παγκοσμιοποιημένη" οικονομία τα

φέρνει αυτά. Απλώς οι κοινωνικές μεταβολές θα υστερούν πάντοτε

σε σχέση με την Τεχνολογική-Οικονομική πρόοδο.

Θα συμφωνήσω επίσης ότι όλος ο κόσμος είναι ένας. Είναι όμως

και πολύπλευρος και γεμάτος συγκρουόμενα συμφέροντα.

Μήπως θα μπορούσα να αποκτήσω και γω λίγο διοικητικό και πολιτειακό

χαρακτήρα όπως οι δυνατοί αυτού του κόσμου? και να αποφασίζω για

το μέλλον μου. Λέω μήπως να με ρωτούσαν πρώτα εφόσον έτσι έχουν

τα πράγματα και ζούμε σε έναν όμορφο κόσμο Αγγελικά πλασμένο?

Φυσικά η ερώτησή μου είναι ρητορική και σε καμία περίπτωση η

απάντησή της δεν πρόκειται να είναι καταφατική, όπως και στον

υποτιθέμενο προβληματισμό σχετικά με το αν υπάρχουν πατρίδες.

Η κάθε άποψη ωστόσο είναι σεβαστή.

Link to comment
Share on other sites

Tο κόστος των ψευδαισθήσεων

Tου Παντελη Mπουκαλα

Oταν όμως μας «επιτέθηκε» η πραγματικότητα συλλαμβάνοντας ποικιλότροπα απαράσκευη και την πολιτεία και την κοινωνία, όταν δηλαδή χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι κάθε φυλής άρχισαν να φτάνουν ώς εδώ, είτε ως οικονομικοί μετανάστες είτε ως πολιτικοί πρόσφυγες (αν και την ιδιότητα αυτή η ελληνική πολιτεία την αναγνωρίζει με απαράδεκτη τσιγκουνιά), τίποτε πια δεν ήταν όπως πριν.

Mε τη μεταβολή των πραγμάτων άλλαξαν και τα αισθήματα ή μάλλον εκδηλώθηκαν αυθεντικότερα. H δυσφορία απέναντι στους ξένους, η καχυποψία, ο φόβος, μπορεί να θεωρηθεί φυσικό κοινωνικό φαινόμενο. Aυθόρμητα εκδηλώνεται τις περισσότερες φορές, βρίσκοντας μπόσικη και επιπόλαιη την ιδεολογία μας, ας πούμε, ή αβαθές το θρησκευτικό φρόνημά μας. Tώρα, με μεγάλη αργοπορία, καλούμαστε να σκεφτούμε και να δράσουμε με τρόπο που αν τον είχαμε υιοθετήσει εγκαίρως, τα αρνητικά αισθήματα απέναντι στους ξένους ούτε σε τόσο υψηλό ποσοστό θα εμφανίζονταν ούτε τόσο παγιωμένα θα ήταν. Aλλά έτσι συμβαίνει με τις ψευδαισθήσεις. Tο κόστος τους είναι πάντοτε μεγάλο.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Απαντώ στο δημοσίευμα και όχι στον συνάδελφο SOULIS που μας το παραθέτει ως έχει.

Ξυπνήσαμε δηλαδή μια μέρα και ξαφνικά διαπιστώσαμε ότι η Ελλάδα γέμισε από κάθε φυλής ανθρώπους. Απροετοίμαστος λοιπόν ο κρατικός μηχανισμός δεν ήξερε τί να πράξει. Όπως και

ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας. Σε μια τέτοια περίπτωση φυσικά θα μπορούσα να δικαιολογήσω σ' ένα βαθμό ρατσιστικού τύπου εκδηλώσεις. Θα ήταν φυσικό μια μερίδα των πολιτών αυτής της χώρας να αντιδράσει. Ακόμη και σε κοινωνίες Σουηδικού μοντέλου αν συνέβαινε κάτι παρόμοιο δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον τρόπο αντίδρασης των πολιτών αυτών των χωρών.

Μάλλον βρισκόμουν σε άλλη χώρα όταν συνέβαιναν τα παραπάνω...

Άλλαξαν λοιπόν τα πράγματα ξαφνικά και εκδηλώθηκε ο ρατσισμός του Έλληνα. Τώρα λοιπόν

που παρατηρούμε αρνητικά αισθήματα απέναντι στους ξένους σε τόσο υψηλό ποσοστό προβληματιζόμαστε και λέμε αν είχαμε σκεφτεί και δράσει με τρόπο που αν το είχαμε υιοθετήσει εγκαίρως δεν θα αντιμετωπίζαμε τέτοια φαινόμενα. Είχαμε και μπόσικη ιδεολογία (ποιά ιδεολογία αλήθεια, είχαμε καμιά ιδεολογία ή έχουμε σήμερα) και αβαθές θρησκευτικό φρόνημα, δεν είμασταν τόσο πιστοί δηλαδή ώστε... τί ?

1. Τί να είχαμε σκεφτεί και πως να είχαμε δράσει ?

Ας απαντηθεί αυτό το ερώτημα αρχικά.

Οι εξελίξεις τρέχουν και μεις απλά παρακολουθούμε το φαινόμενο...

Link to comment
Share on other sites

Δεν υπάρχει εθνικό D.N.A., ας το χωνέψουν κάποιοι επιτέλους.

doctor

Δημήτρη, έχω την αίσθηση ότι προσπαθούμε ακριβώς αυτό να "αποδείξουμε"

έτσι όπως παρουσιάζονται τα πράγματα με τις μετρήσεις κλπ. (διατηρώ επιφυλάξεις

για το πως τίθενται τα ερωτήματα)

Τον Ελληνα δηλ. ως μοναδικό και ακραίο φαινόμενο ρατσιστικής συμπεριφοράς σ' όλη την Ευρώπη αν όχι σ' όλη την Ανθρωπότητα.

Link to comment
Share on other sites

Φίλε ΚΡΗΘΕΑ , όχι , ο Έλληνας δεν είναι το μοναδικό και το ακραίο φαινόμενο ρατσιστικής συμπεριφοράς στην Ευρώπη και στην ανθρωπότητα όλη. Αυτό όμως απέχει από το ‘ο Έλληνας δεν είναι ρατσιστής και ξενόφοβος’ . Σε προηγούμενη συζήτηση έγραψα μερικές σκέψεις για τον ρατσισμό των Ελλήνων.

Όσο για το άλλο που ζητάς να διευκρινίσω, λέω απλά, παίρνοντας αφορμή από αυτό που έγραψε ο stibens, ότι πολύ πολέμησαν για την πατρίδα, αλλά κάποιους από αυτούς – για κείνη την περίοδο μιλάω , αλλά όχι μόνο- η πατρίδα όχι μόνο δεν τους θεώρησε πατριώτες αλλά τους αντάμειψε με διακοπούλες σε ξερονήσια.

Link to comment
Share on other sites

Φίλε ΚΡΗΘΕΑ , όχι , ο Έλληνας δεν είναι το μοναδικό και το ακραίο φαινόμενο ρατσιστικής συμπεριφοράς στην Ευρώπη και στην ανθρωπότητα όλη. Αυτό όμως απέχει από το ‘ο Έλληνας δεν είναι ρατσιστής και ξενόφοβος’ . Σε προηγούμενη συζήτηση έγραψα μερικές σκέψεις για τον ρατσισμό των Ελλήνων.

Όσο για το άλλο που ζητάς να διευκρινίσω, λέω απλά, παίρνοντας αφορμή από αυτό που έγραψε ο stibens, ότι πολλοί πολέμησαν για την πατρίδα, αλλά κάποιους από αυτούς – για κείνη την περίοδο μιλάω , αλλά όχι μόνο- η πατρίδα όχι μόνο δεν τους θεώρησε πατριώτες αλλά τους αντάμειψε με διακοπούλες σε ξερονήσια.

Φίλε ΧΑΛΚΙΔΕΕ Βαραίνει ο λόγος σου εκεί που πέφτει.

Είναι έτσι όπως τα λες συμφωνώ.

Link to comment
Share on other sites

Είναι αυτοκριτική ή έπαρση; Θεωρείτε ότι η σκέψη σας είναι τόσο πολύπλοκη και γι'αυτό δεν μπορούνε οι πολλοί να την παρακολουθήσουν; Νιώθετε σαν τον Αϊνστάιν γράφοντας αυτό ή αυτοκρίνεστε;

Αν χρησιμοποιούσατε τους τόνους, τα σημεία στίξεως, αν αποφεύγατε κάποια ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, ίσως να καθίστατο δυνατό να παρακολουθηθεί η σκέψη σας.

Oυτε το ενα ουτε το αλλο Ειναι απλη διαπιστωση χωρις ιχνος συναισθηματος Την ΑΥΤΟκριτικη μου την κραταω για μενα οσο για την επαρση ειναι λεξη απεχθης για μενα .Δεν εχω και δεν χρειαζομαι να αποδειξω τιποτε και σε κανενα .Αυτα τα εχω περασει και ξεπερασει προ πολλουΔΕν χρησιμοποιω τα σημεια στιξης γιατι απο τοτε που εγινα μελος αρχισα και να γραφω. Μου ειναι πολυ δυσκολο. Δεν χρησιμοποιω word γιαυτο και τα τυχον λαθη μου τα ορθογραφικα γιατι για τα συντακτικα λυπαμαι αλλα δεν γραφω εκθεση .Εξαλλου ασχετα αν σπουδασα αλλου η κλιση μου ηταν στις θετικες επιστημες γιαυτο και δεν κατεχω αριστα την γλωσσα μου .
Link to comment
Share on other sites

Φίλε ΚΡΗΘΕΑ , όχι , ο Έλληνας δεν είναι το μοναδικό και το ακραίο φαινόμενο ρατσιστικής συμπεριφοράς στην Ευρώπη και στην ανθρωπότητα όλη. Αυτό όμως απέχει από το ‘ο Έλληνας δεν είναι ρατσιστής και ξενόφοβος’ . Σε προηγούμενη συζήτηση έγραψα μερικές σκέψεις για τον ρατσισμό των Ελλήνων.

Όσο για το άλλο που ζητάς να διευκρινίσω, λέω απλά, παίρνοντας αφορμή από αυτό που έγραψε ο stibens, ότι πολύ πολέμησαν για την πατρίδα, αλλά κάποιους από αυτούς – για κείνη την περίοδο μιλάω , αλλά όχι μόνο- η πατρίδα όχι μόνο δεν τους θεώρησε πατριώτες αλλά τους αντάμειψε με διακοπούλες σε ξερονήσια.

Και στρατοδικεία, και εκτελέσεις.

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...