Jump to content
  • 0

ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΑΜΟΙΒΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΣΕ ΑΣΦ ΕΙΣΦΟΡΕΣ


netlogist
 Share

Question

Χαίρετε. Μήπως γνωρίζει κάποιος ποιές αμοιβές (σε είδος ή σε χρήμα) σε υπαλλήλους (σαν κάποιο είδους bonous ή πρόσθετης αμοιβής π.χ. επιδότηση ενοικίου υπαλλήλου) δεν υπόκεινται σε ασφαλιστικές εισφορές και εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα της επιχείρησης; Επίσης αν γνωρίζετε τυχόν έξοδα που η επιχείρηση νομιμοποιείται να καλύπτει σε υπαλλήλους της.

Ευχαριστώ.

Μήπως μπορεί να ανεβάσει κάποιος το 1008579/231/α0012/18-2-2003;

Edited by netlogist
Link to comment
Share on other sites

11 answers to this question

Recommended Posts

  • 0

Αγαπητέ Pao ευχαριστώ, αλλά δεν ζητώ την ΠΟΛ 1005 για το ποιές δαπάνες εκπίπτουν και υποχρεούται να αναγνωρίζει ο έλεγχος ως παραγωγικές.

Εκείνο που ρωτώ είναι τι μπορεί να περιληφθεί στις πρόσθετες αμοιβές του προσωπικού που όμως να μην έχει ασφαλιστικές εισφορές.

(π.χ. όταν ένας υπάλληλος αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει μια εργασία που δεν σχετίζεται με τα πάγια καθήκοντά του -βάψιμο του γραφείου- και εκδίδει η επιχείρηση απόδειξη δαπάνης για λογαριασμό του, τότε αυτή η πρόσθετη αμοιβή δεν έχει ασφαλιστικές εισφορές).

Αν έχουμε λοιπόν υπόψιν μας και άλλες παρόμοιες δαπάνες (π.χ. επιδότηση ενοικίου υπαλλήλου κλπ) θα με ενδιέφερε πολύ.

Ευχαριστώ.

Μήπως έχει και μπορεί κανείς να ανεβάσει το έγγραφο 1008579/231/α0012/18-2-2003 ;

Link to comment
Share on other sites

  • 0
Guest Επισκέπτης-takis-

Κωνσταντίνος Δ. Λαναράς / τ. Διευθυντής Ι.Κ.Α.

Aποδοχές υποκείμενες και μη σε εισφορές υπέρ Ι.Κ.Α.

Καταρχήν, πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα ασφαλιστική νομοθεσία και τη διαμορφωθείσα πάγια δικαστηριακή νομολογία, στην έννοια του μισθού επί του οποίου υπολογίζονται οι υπέρ του ΙΚΑ ασφαλιστικές εισφορές, περιλαμβάνεται το σύνολο των παροχών του εργοδότη προς τους εργαζόμενους σε χρήμα και σε είδος, τακτικών ή εκτάκτων, είτε από συμβατική ή νόμιμη υποχρέωσή του είτε χαριστικά, αλλά πάντοτε βέβαια σε αντάλλαγμα της εργασίας τους.

Δηλαδή υπάρχει υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών τόσο για τις τακτικές αποδοχές, όσο και για τις πάσης φύσεως χορηγούμενες στους εργαζόμενους πρόσθετες παροχές, όπως λ.χ. με τη μορφή επιδομάτων, βραβείων παραγωγής, πριμ απόδοσης, ποσοστών πωλήσεων, αμοιβών υπερωρίας, νυκτερινής - Κυριακής εργασίας κλπ. 1

Περαιτέρω, οι παροχές σε χρήμα ή σε είδος που χορηγεί ο εργοδότης οικειοθελώς στους μισθωτούς του, έστω και με την επιφύλαξη του δικαιώματος διακοπής αυτών στο μέλλον, υπόκεινται σε εισφορές. Επομένως, το σύνολο των αποδοχών (τακτικών και εκτάκτων) του ασφαλισμένου κάθε μισθολογικής περιόδου (λ.χ. εβδομάδας, 15θήμερου, μήνα), τις οποίες βέβαια έλαβε ως αντάλλαγμα της εργασίας του, υπόκειται σε εισφορές και μέχρι πάντως του ποσού της ανώτατης ασφαλιστικής κλάσης, δηλαδή της 28ης, η οποία για την περίοδο του έτους 2002 ανέρχεται σε 73,57 ευρώ (υπενθυμίζεται ότι ο περιορισμός αυτός δεν ισχύει για τους νεοασφαλισμένους από 1.1.1993). 2

Προκειμένου για πρόσθετες αποδοχές που χορηγούνται αναδρομικά (εκτάκτως), συνήθως στο τέλος του έτους λόγω κλεισίματος ισολογισμού, πριμ παραγωγής κλπ., οι οποίες, σύμφωνα με όσα αναφέραμε, θεωρούνται σαν αποδοχές, ο υπολογισμός των εισφορών γίνεται δια του επιμερισμού αυτών στις μισθολογικές περιόδους που ανάγονται (δηλαδή έτος, εξάμηνο κλπ.) και στη συνέχεια πολλαπλασιάζοντας το αντίστοιχο ασφάλιστρο με το συνολικό ποσό αποδοχών που προκύπτει από την άθροιση. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η περίπτωση να καταβληθούν εισφορές για αποδοχές πέρα από την ανώτατη ασφαλιστική κλάση. Μπορούν, όμως, οι εργοδότες να εφαρμόσουν και στην περίπτωση αυτή τον ποσοστιαίο υπολογισμό των εισφορών στο συνολικό ποσό των πρόσθετων αποδοχών, οπότε όμως δεν ισχύει ο περιορισμός της ανώτατης ασφαλιστικής κλάσης (Έγγραφο Ι.Κ.Α. 182242/77, Συμβ. Επικρατείας 2140/93, 1153/95, Ε.Δ.Κ.Α. 1997 σελ. 39).

Νοείται βέβαια ότι και στην ανωτέρω περίπτωση (επιμερισμός αναδρομικών αποδοχών), για τους ασφαλισμένους που έχουν υπαχθεί καθ΄ όλη τη διάρκεια ή για τμήμα του έτους στην ανώτατη ασφαλιστική κλάση, δεν θα υπολογιστούν εισφορές για ολόκληρο το ποσό ή για το ανάλογο τμήμα της χρονικής περιόδου που ανήκαν στην ανώτατη ασφαλιστική κλάση.

Σημειώνεται ιδιαίτερα ότι, όπως δέχεται η δικαστηριακή νομολογία και η ασφαλιστική πρακτική του Ιδρύματος, στην έννοια του όρου "αποδοχές" περιλαμβάνονται όχι μόνο αυτές που καταβάλλονται από έγκυρη εργασιακή σύμβαση (μισθός, ημερομίσθια, επιδόματα κλπ.), αλλά και οι αμοιβές που προέρχονται από άκυρη σχέση εργασίας, βάσει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Έτσι όλες οι υπερωρίες λογίζονται σαν αποδοχές (υποκείμενες σε εισφορές), άσχετα εάν πραγματοποιούνται τακτικά ή εκτάκτως και χωρίς να έχει σημασία εάν παρέχονται μέσα ή πέρα από τα νόμιμα χρονικά όρια της ημερήσιας εργασίας, καθώς επίσης με άδεια ή χωρίς άδεια της αρμόδιας Επιθεώρησης Εργασίας κλπ. 3

Ενδέχεται η εισφορά που βαρύνει τον ασφαλισμένο (εργατική εισφορά) να καταβάλλεται από τον εργοδότη, δηλαδή όταν με τη θέλησή του σταθερά και τακτικά δεν την παρακρατεί από τις αποδοχές του ασφαλισμένου, με σκοπό να αυξήσει την αμοιβή του. Γεγονός που συμβαίνει, εφόσον δεν μειώνεται πλέον ο μισθός ή το ημερομίσθιό του κατά το τμήμα της εργατικής εισφοράς και το ποσό αυτής περαιτέρω εμφανίζεται στα βιβλία του εργοδότη και στις δηλώσεις του προς την Εφορία, σαν δαπάνη από μισθούς και ημερομίσθια που βαρύνουν την επιχείρησή του. Στην περίπτωση αυτή το εν λόγω ποσό της εργατικής εισφοράς θεωρείται ότι αποτελεί προσαύξηση του μισθού του ασφαλισμένου και συνεπώς υπόκειται σε εισφορές, προστιθέμενο στις λοιπές αποδοχές του για τον υπολογισμό των εισφορών ( Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 252/68 , Συμβ. Επικρατείας 3988/86, 502/96, Ε.Δ.Κ.Α. 1996 σελ. 410).

Τα ανωτέρω ισχύουν και όταν η εισφορά του ασφαλισμένου βαρύνει τον εργοδότη, ύστερα από ρητή ή σιωπηρή συμφωνία μεταξύ τους.

Φιλοδωρήματα: Στην έννοια των αποδοχών περιλαμβάνονται επίσης και τα καταβαλλόμενα από τους τρίτους χρηματικά ποσά, φιλοδωρήματα ή άλλης φύσεως αμοιβές (όπως συμβαίνει λ.χ. στους σερβιτόρους, κουρείς κλπ.). Άλλωστε και η δικαστηριακή νομολογία δέχεται ότι τα φιλοδωρήματα αποτελούν μισθό, εφόσον παρέχονται τακτικά κατά την εκτέλεση της εργασίας και ως εκ τούτου επηρεάζεται σημαντικά η καταβαλλόμενη από τον εργοδότη αμοιβή, άσχετα εάν καταβάλλονται επειδή προβλέπονται από το νόμο ή έθιμο ή κατόπιν συμφωνίας. 4

Παράλληλα όμως από τα πολιτικά δικαστήρια έχει γίνει δεκτό ότι, τα φιλοδωρήματα που καταβάλλονται προαιρετικά από τους πελάτες της επιχείρησης έναντι της εξυπηρέτησης που τους παρέχεται, αποτελούν αποδοχές μόνο όταν υπάρχει ρητή ή σιωπηρή συμφωνία μεταξύ του εργαζόμενου και του εργοδότη του, σχετικά με τη δυνατότητα είσπραξης φιλοδωρημάτων και αυτά βέβαια εισπράττονται τακτικά. Δεν συμβαίνει όμως αυτό, όταν τα φιλοδωρήματα εισπράττονται χωρίς τη συγκατάθεση του εργοδότη (ρητή ή σιωπηρή), ή χωρίς να το γνωρίζει ή με τρόπο που αντίκειται στην καλή πίστη, καθώς και όταν δίνονται έκτακτα (Αρ. Πάγου 13/92, 177/2001, Δ.Ε.Ν. 2001, σελ. 1427).

Τροφή - Κατοικία: Τέλος, συνυπολογίζονται και οι χορηγούμενες από τον εργοδότη παροχές σε είδος (τροφή, κατοικία, φωτισμός κλπ.), εφόσον βέβαια δίνονται ως αντάλλαγμα της παρεχόμενης από τους μισθωτούς εργασίας, η αξία των οποίων αποτιμάται κάθε έτος σε χρήμα με απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αν όμως πρόκειται για παροχή σε είδος που δεν έγινε αποτίμησή της, τότε ο υπολογισμός γίνεται από τα όργανα του Ιδρύματος βάσει της πραγματικής αξίας της. 5

Ειδικές περιπτώσεις: Για ορισμένες κατηγορίες ασφαλισμένων ο υπολογισμός των αποδοχών τους και ακολούθως των εισφορών, γίνεται με διαφορετικό τρόπο. Έτσι έχουμε:

α) Όταν πρόκειται για ασφαλισμένους που αμείβονται με κυμαινόμενες αποδοχές, δηλαδή όταν ο συμφωνημένος μισθός δεν αποτελείται εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς από σταθερό εκ των προτέρων καθορισμένο ποσό, όπως είναι οι αμειβόμενοι με ποσοστά, φιλοδωρήματα, κατ΄ αποκοπή, με προμήθειες κλπ. (λ.χ. κουρείς, σερβιτόροι, οδηγοί ταξί κλπ.), κατατάσσονται κάθε χρόνο με απόφαση του Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. σε ορισμένες ασφαλιστικές κλάσεις και οι εισφορές υπολογίζονται με τα αντίστοιχα τεκμαρτά ημερομίσθια των εν λόγω ασφαλιστικών κλάσεων, όπως αυτά διαμορφώνονται κάθε φορά. 6

β) Εάν η αμοιβή δεν αποτελείται από συμφωνημένο εκ των προτέρων χρηματικό ποσό, αλλά κανονίζεται κατ΄ αποκοπή ή κατά μονάδα εργασίας κλπ., οι εισφορές υπολογίζονται με βάση το μέσο όρο της αμοιβής που επιτεύχθηκε στις προηγούμενες τρεις μισθολογικές περιόδους από τον ίδιο μισθωτό ή από άλλους μισθωτούς της αυτής ειδικότητας, εργαζόμενους στον αυτό ή σε άλλο εργοδότη της ίδιας κατηγορίας και περιφέρειας, ή διαφορετικά σε ποσό που ορίζει κατά την κρίση του ο εργοδότης. 7

γ) Προκειμένου για ασφαλισμένους που αμείβονται εν μέρει με σταθερό εκ των προτέρων καθορισμένο ποσό και εν μέρει με ποσοστά, ανεξάρτητα με το χαρακτηρισμό της σχέσης της παρεχόμενης εργασίας (δηλ. άσχετα εάν η παρεχόμενη εργασία είναι του πλασιέ κλπ.), οι εισφορές δεν υπολογίζονται στο συνολικό ποσό των αποδοχών (σταθερό μισθό και ποσοστά), αλλά στο τεκμαρτό ημερομίσθιο που καθορίζεται από το Δ.Σ. του Ι.Κ.Α., σύμφωνα με τα προαναφερθέντα. Εκτός βέβαια από την περίπτωση που ο σταθερός και εκ των προτέρων συμφωνημένος μισθός είναι ανώτερος του καθοριζομένου τεκμαρτού της κατηγορίας στην οποία ανήκει, οπότε οι εισφορές υπολογίζονται βάσει του σταθερού συμφωνημένου μισθού (Δ. Πρωτ. Αθηνών 5821/2000, Δ.Ε.Ν. 2001 σελ. 974).

Παροχές που δεν θεωρούνται μισθός: Τόσο η ασφαλιστική πρακτική του Ι.Κ.Α. όσο και η δικαστηριακή νομολογία δέχονται ότι, δεν περιλαμβάνονται στην έννοια του μισθού και επομένως δεν υπόκεινται σε εισφορές, οι ακόλουθες ενδεικτικά παροχές:

1. Η αποζημίωση απόλυσης, δηλαδή η αποζημίωση που καταβάλλεται στους μισθωτούς από τον εργοδότη όταν καταγγέλλεται η σύμβαση εργασίας τους, γιατί δεν βρίσκονται πλέον σε εργασιακή σχέση και δεν θεωρείται αυτή σαν μισθός. (Έγγραφο Ι.Κ.Α. 55061/52, 34532/6.7.73 Π. Πρωτ. Τρικάλων 85/99, Ε.Α.Ε.Δ. 1999 σελ. 1073).

2. Η αποζημίωση οδοιπορικών εξόδων, που καταβάλλεται για εργασία τόσο εκτός έδρας όσο και εντός πόλης. Δεν λογίζεται σαν μισθός γιατί με αυτή δεν αυξάνονται οι αποδοχές των μισθωτών, αλλά χορηγείται για να αντιμετωπιστούν οι έκτακτες δαπάνες που πραγματοποιούνται κατά την εκτέλεση της εργασίας τους. 8

Είναι όμως δυνατόν, επίδομα που παρέχεται για την αντιμετώπιση εξόδων κίνησης, να θεωρηθεί ότι αποτελεί μέρος των τακτικών αποδοχών του μισθωτού, όταν δεν εξαρτάται από την πραγματοποίηση υπηρεσιακών μετακινήσεων, δεν υπόκειται σε απόδοση λογαριασμού και δεν διακόπτεται σε περίπτωση ασθένειας και άδειας. Πολύ δε περισσότερο όταν με το χαρακτηρισμό "έξοδα κίνησης" καλύπτεται οικειοθελής παροχή, που δίνεται για την ποιοτική και ποσοτική απόδοση των εργαζομένων, καθώς και σε μισθωτούς που κατοικούν μακριά από τον τόπο της εργασίας τους ( Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 61/92 , Ε.Δ.Κ.Α. 1992 σελ. 786, Αρ. Πάγου 121/82, 1792/86, Δ.Ε.Ν. 1987 σελ. 761).

3. Η αποζημίωση άδειας, δηλαδή η αποζημίωση που καταβάλλεται στους απολυόμενους μισθωτούς οι οποίοι δεν έλαβαν την κανονική τους άδεια. Αντίθετα η αποζημίωση που καταβάλλεται για το επίδομα άδειας σε περίπτωση απόλυσης ή παραίτησης, υπόκειται σε εισφορές. Κατ΄ αναλογία προς τα ανωτέρω και η καταβαλλόμενη στους μισθωτούς αποζημίωση άδειας, στην περίπτωση που αποχωρούν οικειοθελώς από την εργασία τους, δεν υπόκειται σε εισφορές.

4. Τα χρηματικά ποσά που καταβάλλονται στους εργαζόμενους σαν αποζημίωση, κατά την οικειοθελή αποχώρησή τους από την εργασία (Έγγραφο Ι.Κ.Α. Α 40/27/88 Ε.Α.Ε.Δ. 1998 σελ. 1010).

5. Η τροφή και κατοικία που παρέχεται στο προσωπικό των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου. Δηλαδή Νοσοκομεία, Σανατόρια κλπ. (εκτός από τις Ιδιωτικές Κλινικές), βάσει των Εσωτερικών Κανονισμών τους, επειδή θεωρείται ότι παρέχεται για την εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών των Ιδρυμάτων. 9

Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα Βρεφοκομεία, Άσυλα Ανιάτων, Γηροκομεία, Ορφανοτροφεία, Πρεβαντόρια, καθώς και τα όμοιά τους Ιδρύματα. Επίσης, και προκειμένου για Ιδρύματα του Εθνικού Οργανισμού Πρόνοιας και συγκεκριμένα των Παιδοπόλεων, Παιδικών Σταθμών και Οικοτροφείων. Στην εξαίρεση αυτή περιλαμβάνονται και οι παροχές σε είδος (τροφή, κατοικία), που χορηγούνται στο προσωπικό των Παιδικών Εξοχών του Υπουργ. Κοινων. Υπηρεσιών. 10

6. Η κατοικία που παρέχεται στους εργαζόμενους σε Λατομικές ή Μεταλλευτικές επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν την εκμετάλλευση της επιχείρησής τους μακριά από κατοικημένους χώρους, επειδή θεωρείται ότι αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κατάρτιση της σύμβασης εργασίας και λογίζεται σαν επαγγελματική δαπάνη ( Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 376/56 ).

7. Οι εξής έκτακτες παροχές κοινωνικού χαρακτήρα: α) για δώρο γάμου των ασφαλισμένων ή των παιδιών τους, καθώς και λόγω γέννησης παιδιών και β) για βοήθημα σε οικογένεια θανόντος ασφαλισμένου. Οι περιπτώσεις αυτές αναφέρονται από το νόμο περιοριστικά και όχι ενδεικτικά. Συνεπώς δεν υπάρχει δυνατότητα να χαρακτηριστούν σαν τέτοιες άλλες παρόμοιες παροχές. Πάντως οι παροχές αυτές πρέπει να χορηγούνται πραγματικά για την αιτία που δηλώνονται από τον εργοδότη και να αποδεικνύεται αυτό από επίσημα δικαιολογητικά (ληξιαρχικές πράξεις γάμου, γέννησης παιδιών κλπ.). 11

8. Οι χορηγούμενες στους αρτεργάτες παροχές σε είδος, δηλαδή δύο μπλούζες και ένας σκούφος, δεν αποτελούν μισθό γιατί δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα αφού αποτελούν εργαλείο ή μέσο που χρησιμοποιείται για τις λειτουργικές ανάγκες της επιχείρησης και την τήρηση των κανόνων υγιεινής (Έγγραφο Ι.Κ.Α. 117734/21.12.71).

9. Το παρεχόμενο "πρωϊνό" στους μισθωτούς (καφές, τσάϊ με ή χωρίς βουτήματα) από τις επιχειρήσεις, γιατί θεωρείται ότι δεν αποτελεί αμοιβή εργασίας, αλλά εκδήλωση φιλοφρόνησής που δεν υπόκειται σε αποτίμηση (Έγγραφο Ι.Κ.Α. 59344/24.5.72).

10. Η αποζημίωση των Δημοτικών και Κοινοτικών υπαλλήλων για την απασχόλησή τους εκτός έδρας ή γραφείου. 12

11. Η αμοιβή των εκτάκτων καθηγητών των Τ.Ε.Ι. (τέως ΚΑΤΕΕ) για την έκδοση σημειώσεων ( Έγκύκλιος Ι.Κ.Α. 48/79 ).

12. Οι παροχές σε είδος που χορηγούνται από τους εργοδότες στους μισθωτούς σαν ειδικά μέσα για την εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών της εργασίας ή της επιχείρησής τους, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, έστω και αν από αυτές ωφελείται ο μισθωτός (Συμβ. Επικρ. 1229/94, 1288/94, 1335/94 Ε.Δ.Κ.Α. 1995 σελ. 81, 229. Αρ. Πάγου 1202/2002, Δ.Ε.Ν. 2002 σελ. 1398).

13. Οι παροχές που χορηγούνται οικειοθελώς, από τους εργοδότες με την ευκαιρία εκτάκτου γεγονότος ή για την επιβράβευση της αποδοτικότητας ορισμένων μισθωτών, εκτός βέβαια από την περίπτωση που πρόκειται για καταστρατήγηση του νόμου ή κανονική επανάληψή τους. 13

14. Οι παροχές που αποβλέπουν να καλύψουν δαπάνες ή να αποκαταστήσουν ζημίες του μισθωτού κατά την εκτέλεση της εργασίας του, οι οποίες βαρύνουν τον εργοδότη (Συμβ. Επικρ. 3953/82 Ε.Δ.Κ.Α. 1983 σελ. 277).

15. Οι δαπάνες προς ενοικίαση κατοικίας για τη στέγαση του προσωπικού της επιχείρησης, εφόσον οι μισθώσεις εξυπηρετούν λειτουργικές ανάγκες της (Συμβ. Επικρ. 2551/86 Δ.Ε.Ν. 1987 σελ. 697).

16. Το μηνιαίο χρηματικό ποσό που δίνεται ως κίνητρο απόδοσης στους μόνιμους και δόκιμους υπαλλήλους που υπηρετούν στο Δημόσιο, τα Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., είτε ασφαλίζονται με τις κοινές διατάξεις του Α.Ν. 1846/51, είτε με το ειδικό καθεστώς των Ν. 3163/55, 4277/62. Η εξαίρεση αυτή έχει εφαρμογή επίσης: α) στους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν στη Δημόσια (π/θμια και δ/θμια) εκπαίδευση με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, καθώς και στους προσωρινούς αναπληρωτές και β) στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου που απασχολείται στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ και Ο.Τ.Α. ( Εγκύκλ. Ι.Κ.Α. 39/97 Δ.Ε.Ν. 1997 σελ. 1079).

17. Η αμοιβή των φορτοεκφορτωτών λιμένων λόγω διαφυγής εργασίας από τη χρήση μηχανικών μέσων (Έγγραφο Ι.Κ.Α. Α/17/29.10.82).

1 Άρθρο 25 παρ. 4 Α.Ν. 1846/51 και 4 Ν. 4476/65 , Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 38/94 , Δ.Ε.Ν.1994 σελ. 1298, Συμβ. Επικρατείας 1229/94, 1124/94, 1335/94, Δ.Ε.Ν. 1997 σελ. 553, Αρ. Πάγου 1202/2002, Δ.Ε.Ν. 2002 σελ. 1398.

2 Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 211/65 , 23/02 , ΕΑΕΔ 2002 σελ. 358, Έγγραφο Ι.Κ.Α.257972/79, Συμβ. Επικρατείας 2140/93, 1335/94, 1153/95, 4608/98, Δ.Ε.Ν. 2001, σελ. 13, Διοικ. Πρωτ. Θεσ/νίκης 6207/88, Ε.Δ.Κ.Α. 1989 σελ. 507, Διοικ. Εφετ. Αθηνών 1074/976, Ε.Δ.Κ.Α. 1998 σελ. 908.

3 Αρ. Πάγου 999/79, Έγγραφο Ι.Κ.Α. 257972/79, Δελτ. Ι.Κ.Α. 1979 σελ. 797, Διοικ. Εφετ. Αθηνών 1074/96, Ε.Δ.Κ.Α. 1998 σελ. 908.

4 Άρθρο 17 παρ. 1 περ. β΄ Κανονισμού Ασφάλιση Ι.Κ.Α.. Αρ. Πάγου 359/85, Δ.Ε.Ν. 1986 σελ. 168, Τ. Διοικ. Πρωτ. Θεσ/νίκης 5207/88, Ε.Δ.Κ.Α., 1989 σελ. 507.

5 Άρθρο 17 παρ. 1 περ. γ΄ και άρθρο 19 Κανονισμού Ασφάλισης Ι.Κ.Α. Συμβ. Επικρατείας 2372/82, 3953/82, Ε.Δ.Κ.Α. 1989 σελ. 277. Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 22/2002 , ΕΨΙΛΟΝ 7, Τεύχος 17, σελ. 218.

6 Άρθρο 18 παρ. 3 Κανονισμού Ασφάλισης Ι.Κ.Α. Συμβ. Επικρατείας 1150/95, Ε.Δ.Κ.Α. 1996 σελ. 680. Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 22/2002 .

7 Άρθρο 17 παρ. 2 Κανονισμού Ασφάλισης Ι.Κ.Α. 4 Άρθρο 17 παρ. 1 περ. β΄ Κανονισμού Ασφάλιση Ι.Κ.Α.. Αρ. Πάγου 359/85, Δ.Ε.Ν. 1986 σελ. 168. Τ. Διοικ. Πρωτ. Θεσ/νίκης 5207/88, Ε.Δ.Κ.Α. 1989 σελ. 507.

8 Έγγραφο Ι.Κ.Α. Α 40/19/5.7.83, Α 40/12/5.5.87. Συμβ. Επικρ. 3455/95, Ε.Ε.Δ. 1996 σελ. 502. Άρ. Πάγου 1792/86, Δ.Ε.Ν. 1987 σελ. 761.

9 Άρθρο 5 Ν.Δ. 3766/57 Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 528/57 , 2/59 , 19/59 , 46/59 .

10 Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 2/59 , 19/59 , 46/59 , 140/76 . Έγγραφο Ι.Κ.Α. 181191/73.

11 Απόφαση 38173/67, Υπουργ. Εργασίας. Εγκύκλιος Ι.Κ.Α. 187/67 . Έγγραφο Ι.Κ.Α. 202629/77 Δελτ. Ι.Κ.Α. 1977 σελ. 228.

12 Έγγραφο Ι.Κ.Α. 131190/73, Α 40/21/83 ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ Ι.Κ.Α. 1983 σελ. 433.

13 Συμβ. Επικρατείας 3611/83, 1303/89. Διοικ. Εφετ. Αθηνών 3675/95, Ε.Ε.Δ. 1995 σελ. 926.

Contra: Συμβ. Επικρατείας 1153/95, Ε.Δ.Κ.Α. 1997 σελ. 39.

Link to comment
Share on other sites

  • 0
Guest maria

Στην περίπτωση που μία εταιρία καταβάλλει μηνιαίως σε κάθε εργαζόμενο (μετά την προσκόμιση των σχετικών παραστατικών), ποσό για διατροφή ημερησίως, τότε προκύπτει υποχρέωση για ασφαλιστικές εισφορές ή όχι?

Ευχαριστώ

Link to comment
Share on other sites

  • 0

ΠΟΛ.1028/17.2.2006 Συμπλήρωση της αρ. 1003821/10037/Β0012/ΠΟΛ. 1005/2005 Απόφασης του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών -Εκπιπτόμενες δαπάνες από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων με βάση διοικητικές λύσεις και τη δικαστηριακή νομολογία-

ΕΚΠΙΠΤΟΜΕΝΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ

2. Το κόστος της τροφής (ελαφρύ γεύμα, δείπνο) που χορηγείται κατά τη διάρκεια του ωραρίου εργασίας στους εργαζομένους και κατά ανώτατο όριο τα 6 (έξι) ευρώ ανά εργαζόμενο, ημερησίως, εκπίπτει από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων, χωρίς να αποτελεί για τους δικαιούχους εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες.

...οι παροχές σε είδος (χορήγηση τροφής) στους εργαζομένους δεν θεωρείται μισθός σύμφωνα με το άρθρο 9 Ν.2336/1995 και δεν πληρώνουμε για αυτές εισφορές ΙΚΑ.

Link to comment
Share on other sites

  • 0

Καλησπέρα

Μπορεί να ανεβάσει κάποιος συνάδελφος την εγκύκλιο αυτή του ΙΚΑ;

Κωνσταντίνος Δ. Λαναράς / τ. Διευθυντής Ι.Κ.Α.

Aποδοχές υποκείμενες και μη σε εισφορές υπέρ Ι.Κ.Α.

......4. Τα χρηματικά ποσά που καταβάλλονται στους εργαζόμενους σαν αποζημίωση, κατά την οικειοθελή αποχώρησή τους από την εργασία (Έγγραφο Ι.Κ.Α. Α 40/27/88 Ε.Α.Ε.Δ. 1998 σελ. 1010).

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...