Jump to content

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ-ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ


Recommended Posts

Ομολογώ ότι τα στοιχεία που παρουσίασε ο Γιάννης (Χαλκιδέος) αλλάζουν τα δεδομένα της συζήτησης και πραγματικά έχουμε αντικρουόμενες απόψεις των αυτοπτών μαρτύρων.

Καταλαβαίνετε ότι τα πάντα αναθεωρούνται και τα πάντα ρει.

.................

Είδατε πόσο δύσκολη είναι η αναζήτηση της αλήθειας;

Επίσης κατανοώ την θέση του Σταύρου (LandS) και των όσων έζησαν τα γεγονότα από κοντά.

Εγώ τότε ήμουν 8 μηνών δεν θυμάμαι πολλά πράγματα! :D

doctor

Να παραθέσω κι εγώ μερικά ντοκουμέντα έτσι για την "πληρότητα του θέματος" και για να ενισχύσω την θέση του doctor περί της δυσκολίας αναζήτησης της αλήθειας.

Ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Στο κέντρο της Αθήνας αντηχεί και πάλι η δημοκρατική φωνή γενναίων φοιτητών μας. Οι φοιτητές προβάλλουν και πάλι τα άμεσα αιτήματά τους, αγωνίζονται για τις συνδικαλιστικές, ακαδημαϊκές και πολιτικές ελευθερίες. Οι φοιτητές της Πάτρας κατέβηκαν στον αγώνα. Κινούνται επίσης οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης. Οι φοιτητές και φοιτήτριες μας ορθώνονται σαν υπερήφανα παιδιά ενός υπερήφανου λαού, που δεν υποτάσσεται στην χουντική δικτατορία και δεν ξεγελιέται από τον εντολοδόχο της πρωθυπουργό της "πολιτικοποίησης" Μαρκεζίνη.. Που αντιδρά στα αιτήματα των φοιτητών, χτύπησε τόσο βάναυσα το λαό στο μνημόσυνο της 4 του Νοέμβρη και χτυπάει και τώρα τους διαδηλωτές.

Η λαϊκή ψυχή πάλλεται και εκδηλώνει στους δρόμους την αλληλεγγύη της προς τους φοιτητές. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε αναβρασμό, όπως έδειξε και η απεργία του προσωπικού της ΔΕΗ. Αγωνίζονται και αυτοί για τα ζωτικά τους αιτήματα και τις συνδικαλιστικές τους ελευθερίες.

Καλούμε την εργατική τάξη και το λαό να εκδηλώσει ακόμα πιο μαζικά τη συμπαράσταση και βοήθειά του προς τους φοιτητές. Η καλύτερη συμπαράσταση είναι να οργανώσουν οι εργαζόμενοι τον δικό τους αγώνα κατά της ακρίβειας, για αύξηση των μεροκάματων και των μισθών, για τις συνδικαλιστικές και τις πολιτικές τους ελευθερίες.

Καμιά πίστη στη "πολιτικοποίηση" της δικτατορίας. Καμιά συνδιαλλαγή με το καθεστώς. Ο αγώνας των φοιτητών είναι κομμάτι του παλλαϊκού αγώνα για την ανατροπή της χούντας, για τη λαϊκή κυριαρχία. Οι φοιτητές ας ανεβάζουν την ενότητα του αγώνα τους, ας επαγρυπνούν κατά των προκλήσεων των φασιστών και άλλων οργάνων της χούντας και να είναι βέβαιοι για τη νίκη.

Καλούμε τους φαντάρους και δημοκράτες αξιωματικούς, τους αστυνομικούς να μην κτυπήσουν τα ηρωικά παιδιά που αγωνίζονται για μία δίκαιη υπόθεση.

Καλούμε τους ξενιτεμένους έλληνες να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς τους έλληνες φοιτητές και να απαιτήσουν τη κατάπαυση της τρομοκρατίας, την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

Κάνουμε έκκληση προς τη διεθνή κοινή γνώμη να συμπαρασταθεί στους φοιτητές μας με την πολύτιμη αλληλεγγύη της.

16 του Νοέμβρη 1973

Το Π.Γ. της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΚΝΕ

Ο αδούλωτος Λαός της Αθήνας με την αδάμαστη νεολαία του, μαζί με ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό έζησαν χτες στιγμές ηρωισμού και στιγμές άγριας φασιστικής βαρβαρότητας.

Ο αγώνας της αδούλωτης φοιτητικής μας νεολαίας για την υπεράσπιση των δίκαιων αιτημάτων της, αγώνας που βρήκε την πιο σθεναρή συμπαράσταση και αλληλεγγύη των εργαζομένων και όλου του λαού της Αθήνας και της νεολαίας, πνίγηκε στο αίμα.

Η φασιστική χούντα απορρίπτοντας πλήρως το προσωπείο της ψευτοδημοκρατίας, με τα τάνκς της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ, με όλο το βάρβαρο και καταπιεστικό μηχανισμό μετέτρεψε την Αθήνα σε απέραντο πεδίο αιματηρών συγκρούσεων. Σε εκατοντάδες ανέρχονται οι τραυματίες και ανάμεσά τους πολλοί νεκροί. Οι δρόμοι της Αθήνας βάφτηκαν με αθώο και αγνό πατριωτικό αίμα. Το ΚΣ της ΚΝΕ καταγγέλλει στην ελληνική νεολαία, στον ελληνικό λαό, σε όλες τις διεθνείς οργανώσεις και οργανισμούς το οργανωμένο αυτό έγκλημα της χούντας κατά του λαού και της νεολαίας.

καταγγέλλει τη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία και το ανδρείκελο της Μαρκεζίνη σαν τη μόνη και αποκλειστικά υπεύθυνη για ότι συνέβη. Καταγγέλλει τις ψευδολογίες της χουντικής κυβέρνησης που ακολουθώντας τα φασιστικά δόγματα προσπάθησε να επιρρίψει τις ευθύνες για τα επεισόδια στους άοπλους και ειρηνικούς διαδηλωτές.

Εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη προς την ηρωική σπουδάζουσα νεολαία και το λαό.

Καλεί τις αντιδικτατορικές οργανώσεις, πολιτικά κόμματα και παράγοντες, κάθε τίμιο πατριώτη, τη νεολαία και όλο το λαό να σταθεί στο πλευρό της σπουδάζουσας νεολαίας, με κάθε τρόπο συσπειρωμένοι και ενωμένοι να βρίσκονται σε ετοιμότητα για να αποκρούσουν τα νέα εγκληματικά σχέδια της χούντας κατά του λαού.

Το ΚΣ της ΚΝΕ καλεί τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ να βρεθούν στη πρώτη γραμμή του αγώνα του λαού μας.

Κάτω οι δολοφόνοι του Λαού.

Κάτω η χούντα.

17 του Νοέμβρη 1973

Το Κεντρικό Συμβούλιο της

Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.

ΤΟ ΝΕΟΦΑΣΙΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ

Η "Προεδρική Δημοκρατία" της χούντας έδειξε όσο ποτέ άλλοτε το πραγματικό πρόσωπο της, το πρόσωπο της στυγνής στρατιωτικής φασιστικής δικτατορίας.

Ανήσυχος από το μεγαλειώδες ξεσήκωμα το δημοκρατικού λαού, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ματοκύλισε και εξακολουθεί να ματοκυλά τα φοιτητικά νιάτα της Αθήνας που ζητούν ψωμί, παιδεία, ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία. Νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες σκέπασαν με τα κορμιά τους τα πεζοδρόμια και τις πλατείες της ηρωικής πρωτεύουσας. Ένα ανεξίτηλο στίγμα σημαδεύει και τον πρωθυπουργό - μαριονέτα Μαρκεζίνη.

Το μαχητικό λαϊκό ξέσπασμα αυτών των ημερών έδειξε πόσο γυμνή από λαϊκό έρεισμα παραμένει η δικτατορία. Πόσο αβυσσαλέο μίσος για τους τύραννους και πόσο πόθος για τη λευτεριά, για την απαλλαγή από την αμερικανοκρατία, για την εθνική ανεξαρτησία συμπυκνώθηκε στη ψυχή του λαού. Πόσο έντονα ο λαός μας ποθεί την ενότητα κατά των τύραννων του και την πραγματοποιεί. Και πόσο βαθιά έγινε η κρίση του καθεστώτος των Τομ Πάπας, των Ωνάσηδων, της ακρίβειας και του αίματος. Ο λαός ανεμοσκόρπισε τα κηρύγματα των λογής λογής συμβιβαστών.

Ο Παπαδόπουλος πέταξε τη μάσκα και έβαλε ραγδαία σε ενέργεια με συνεργό το Μαρκεζίνη τα πιο βίαια μέτρα για να ανακόψει και να καταπνίξει το ξεσήκωμα των εργατών, των φοιτητών και όλου του λαού για τα δίκαιά του. Επέβαλε και πάλι σε όλη τη χώρα το στρατιωτικό νόμο και τη λογοκρισία. Τα στρατοδικεία ξαναμπήκαν σε ενέργεια. Πολυάριθμες είναι οι συλλήψεις και οι βασανισμοί πατριωτών.

Η χούντα και οι αμερικανοί υποστηρικτές της νόμισαν πως με τη μεταμφίεσή της θα ξεγελάσουν το λαό και θα αποκρύψουν το πραγματικό τους σχέδιο διαιώνισης της τυραννικής εξουσίας. Με αυτό ελπίζουν να ανακόψουν το δημοκρατικό ξεσήκωμα και να στεριώσουν τη κλονισμένη φασιστική τάξη. Τρέμουν οι ένοχοι τους αγώνες για το μεροκάματο, για τη ζωή και τη λευτεριά.. Φοβούνται πως οι αγώνες αυτοί θα ρίξουν τη δικτατορία στο γκρεμό. Οι δικτάτορες της Αθήνας συναγωνίζονται τους ομογάλακτους αδελφούς τους της Χιλής που κινούνται από τα ίδια νήματα της Ουάσιγκτον.

Σήμερα, στην Ελλάδα τα Αμερικάνικα τάνκς βρίσκουν το λαό σε ενεργό, αντιπαράθεση με τη χούντα, αποφασισμένο, αψηφώντας τη βία, να αγωνισθεί ενωμένος για τα δίκαιά του. Οι απαράμιλλες διαδηλώσεις των φοιτητών και του λαού στο Πολυτεχνείο της Αθήνας, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, οι απεργίες και οι επιβλητικές διαδηλώσεις των εργατών, φοιτητών και λαού στους δρόμους και στις πλατείες της Αθήνας δείχνουν περίτρανα πως δεν υποδουλώνεται η ψυχή του ελληνικού λαού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις νέες διαδηλώσεις στο κέντρο της πρωτεύουσας και μετά την επαναφορά σε ισχύ του στρατιωτικού νόμου και την χρησιμοποίηση των τάνκς και επίλεκτων φασιστικών στρατιωτικών τμημάτων.

Το χρέος όλων των αντιπάλων της δικτατορίας είναι να συνεχίσουν και να εντείνουν πιο ενωμένοι, πιο μαζικά τον αγώνα για να ματαιώσουν τα σχέδια της χούντας.

Για να σταματήσει το αιματηρό όργιο των ξενόδουλων συνταγματαρχών. Να σταματήσουν οι συλλήψεις και οι βασανισμοί. Να απολυθούν όλοι οι συλληφθέντες.

Να αρθεί ο στρατιωτικός νόμος και η λογοκρισία.

Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των φοιτητών και των εργαζομένων.

Στον αγώνα αυτό, σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, όλα τα αντιχουντικά κόμματα, όλες οι αντιδικτατορικές δυνάμεις έχουν χρέος να συνενώσουν τις προσπάθειές τους στο κοινό στόχο κατά τις δικτατορίας, για τη δημοκρατία και την εθνική ανεξαρτησία.

Η εργατική τάξη, ηγέτρια τάξη στον αγώνα για μια νέα δημοκρατία, η αγροτιά μας, οι φοιτητές οι βιοτέχνες και επαγγελματίες, οι προοδευτικοί διανοούμενοι θα συνεχίσουν τον αγώνα με όλες τις μορφές μαζικής πάλης για το ψωμί και τις ελευθερίες του λαού ως την ανατροπή της χούντας και την κατάκτηση της λαϊκής κυριαρχίας. Σε αυτό τον αγώνα η θέση των φαντάρων και των πατριωτών αξιωματικών είναι στο πλευρό του λαού.

Ο αγώνας για τη λευτεριά είναι σκληρός. Μα ο λαός τελικά θα νικήσει.

Απευθύνουμε θερμή έκκληση στη διεθνή εργατική τάξη, σε όλους τους λαούς, σε όλη την προοδευτική ανθρωπότητα να σταθεί ακόμη πιο ενεργητικά στο πλευρό του λαού μας.

Το κόμμα μας αποτίει φόρο τιμής στους πατριώτες που έδωσαν τη ζωή τους και έχυσαν το αίμα τους σε αυτό τον αγώνα.

18.11.73

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Να σας μεταφέρω ακόμα την άποψη του Δ. Μαυρογένη μέλους του ΕΚΚΕ και μέλους της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης ο οποίος καταγγέλλεται ως «πράκτορας» στο συγκεκριμένο φύλλο της "Πανσπουδαστικής" και

.........

που εκείνη την περίοδο κρυβόταν κάπου στην Κρήτη, επισημαίνει σήμερα ένα γεγονός: το φυλλάδιο κυκλοφόρησε δέκα ημέρες μετά την εξάρθρωση του παράνομου κλιμακίου της ΚΝΕ στην Αθήνα.

«Ισως την έγραψαν και κάποιοι που βρίσκονταν εκτός Ελλάδας ή που γλίτωσαν τη σύλληψη, ίσως ύποπτοι κύκλοι που αξιοποίησαν την εξάρθρωση» σημειώνει.

Ο ίδιος μόλις που πρόλαβε την εξέγερση, αφού αποφυλακίσθηκε από την ΕΣΑ με τη «γενική αμνηστία» τον Αύγουστο του '73. Επίσης, ήταν ένας από τους επτά που, στο πατάρι της Αρχιτεκτονικής την δεύτερη ημέρα της εξέγερσης, προσπάθησαν εν μέσω πολιτικών διαξιφισμών να συμφωνήσουν στη συνέχιση ή στον τερματισμό της κατάληψης (οι άλλοι ήταν οι Γ. Παριανός και Αλ. Αλαβάνος από ΚΝΕ, Θ. Τσούρας και Ν. Μιχαλόπουλος από ΠΑΚ, Χ. Λάζος και Σ. Παππάς από Ρ.Φ.) Εκείνη η συνάντηση βαφτίσθηκε αργότερα... «κουκί» από τον διοικητή της ΕΣΑ Σπανό, εξαιτίας του μικρού αριθμού συμμετεχόντων και ως «κουκί» καθιερώθηκε στις μετέπειτα κωδικές αναφορές (την απόφαση για συνέχιση, τελικά, την πήρε η Συντονιστική).

Η επανόρθωση της Συντονιστικής

Η καταγγελία της «Πανσπουδαστικής» έπεσε σαν βόμβα στους πρωταγωνιστές του Πολυτεχνείου που εκείνη τη στιγμή βρίσκονταν είτε στη φυλακή, είτε στην παρανομία. Η πρώτη μεταπολιτευτική ενέργεια 16 μελών της Συντονιστικής Επιτροπής, από όλες τις παρατάξεις, ήταν να συγκεντρωθούν (28 Σεπτεμβρίου 1974) και να εκδώσουν «τη μία και μοναδική ανακοίνωση εκτίμησης της εξέγερσης», ώστε να γίνει σαφές ότι «η άλλη» ήταν πλαστή:

«Οι πολιτικές αποφάσεις παίρνονταν από τις συνελεύσεις των φοιτητών, των εργατών, των μαθητών. Στη βάση της πολιτικής θέλησης των Συνελεύσεων εκλέχτηκαν οι εκπρόσωποι, καθορίσθηκε το πολιτικό περιεχόμενο και εκφράσθηκε από τα μεγάφωνα, τους πολύγραφους, τον ραδιοφωνικό σταθμό», είναι η πρώτη εύγλωττη παράγραφος...

Να σας πω ακόμα σχετικά με την θέση του Θεοδωράκη "Καραμανλής ή τάνκσ" για την οποία έκανε λόγο ο doctor, ότι ο Θεοδωράκης έχει μιλήσει σχετικά στον Μαλούχο στο Βιβλίο "Αξιος Εστι" και εκεί περιγράφει την προσπάθεια του να συσπειρώσει όλους τους αντιχουντικούς (ακόμα και τους βασιλόφρονες αξιωματικούς) όλων των πολιτικών τάσεων προκειμένου να πετύχουν το πρώτο ζητούμενο που ήταν η απομάκρυνση της χούντας.

Λέει λοιπόν πως δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί καμιά λύση στην συγκεκριμένη περίοδο γιατί όλες οι προσπάθειες τορπιλίζονταν από το Ανδρέα Παπανδρεου που έθετε όρους μη αποδεκτούς από τους υπόλοιπους.

Κρίνει ότι εξ αιτίας αυτής της στάσης του Ανδρέα η μόνη λύση ήταν ο Καραμανλής γιατί είχε την υποστήριξη των Αμερικάνων, την ανοχή του στρατού και την αποδοχή του λαού.

Οποιαδήποτε άλλη λύση θα έπρεπε να έχει την υποστήριξη τουλάχιστον δύο από τους τρείς αυτούς παράγοντες (λαός-στρατός-Αμερικάνοι) και ο Ανδρέας το έπαιζε υπερεπαναστάτης.

Λέει επίσης ότι η συμφωνία ήταν να μην επανέλθει ο Βασιλιάς άμεσα αλλά μετά από δημοψήφισμα το οποίο ήταν βέβαιο ότι δεν θα κέρδιζαν οι βασιλόφρονες αλλά ο Ανδρέας ήθελε εξ' αρχής να κυρηχθεί έκπτωτος ο βασιλιάς, κάτι που έβγαζε από την συμφωνία τους βασιλικούς και τους στρατιωτικούς.

Δεν υποστηρίζω την πολιτική θέση του Θεοδωράκη καθώς δεν μπορώ να ξέρω τα παρασκήνια και τις συμφωνίες αλλά εκτιμώ την αγωνιστική του πορεία (όχι κατ' ανάγκη και την πολιτική).

Είναι όμως και αυτή μια μαρτυρία-ντοκουμέντο της εποχής.

Και τέλος για να κλείσω να πώ πως σίγουρα δεν με βρίσκει σύμφωνο το γεγονός ότι κάποιοι εξαργύρωσαν μέχρι δεκάρας την συμμετοχή τους όπως λέει ο KAROLOS και είναι λυπηρό σήμερα να βλέπεις την Δαμανάκη κοινοβουλευτική εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ αλλά αυτοί ήταν εκεί.

Ο αντιδικτατορικός αγώνας γινόταν εδώ και όχι με τσαγάκια μεταξύ Λονδίνου, Παρισίων και Τορόντο ή με εξώγαμα στην Σουηδία.

Η αριστερά ήταν εκεί.

Με τα λάθη, τις παραλείψεις τις ελλείψεις της ήταν εκεί.

Κι όσοι δεν ήταν εκεί ήταν στις φυλακές και τις εξορίες και δεν περίμεναν να φάνε τα κάστανα που άλλοι να έβγαζαν από την φωτιά όπως ο "Εθνάρχης" Καραμανλής (ή μήπως Τριανταφυλλίδης) που ήρθε να σώσει την Ελλάδα.

Link to comment
Share on other sites

Η αριστερά ήταν εκεί.

Με τα λάθη, τις παραλείψεις τις ελλείψεις της ήταν εκεί.

Κι όσοι δεν ήταν εκεί ήταν στις φυλακές και τις εξορίες και δεν περίμεναν να φάνε τα κάστανα που άλλοι να έβγαζαν από την φωτιά όπως ο "Εθνάρχης" Καραμανλής (ή μήπως Τριανταφυλλίδης) που ήρθε να σώσει την Ελλάδα.

Ο κόσμος της Αριστεράς αγωνίστηκε ηρωικά και με αυτοθυσία και συνέβαλε κατά πολύ στον εκδημοκρατισμό της χώρας.

Αγωνίστηκε και πέθανε για μια ιδεολογία που είχε εξιδανικεύσει με την φαντασία του και στην ουσία πίστευε σε έναν καλύτερο κόσμο έχοντας ως πρότυπο μια ψεύτικη Σοβιετική Ένωση που επέβαλε ως αληθινή το "αλάθητο" Κ.Κ.Ε. και όχι αυτή που πραγματικά υπήρχε και την οποία είχε "την τύχη" να γνωρίσει μετεμφυλιακά στην Τασκένδη και αλλού...

Οραματιζόταν έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς διακρίσεις, και είχε -εν αγνοία του- ως παράδειγμα ένα ολοκληρωτικό αστυνομικό καθεστώς, μια στυγνή δικτατορία για την οποία έμαθε πολλά πράγματα μετά από πολλά χρόνια.

Τότε ήρθε η σύγκρουση της ιδεολογικής με την εμπειρική πραγματικότητα και το σοκ για όσους προτίμησαν την δεύτερη εντυπωσιακό.

Για όσους (όπως το Κ.Κ.Ε.) προτίμησαν την πρώτη, η Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν ένας παράδεισος που χάθηκε ξαφνικά από τον προδότη Γκορμπατσόφ.

Τα γκουλάγκ και τα "κατορθώματα" του Στάλιν απλά δεν υπήρχαν...

***

Ακόμη και σήμερα προσπαθώ να καταλάβω για ποιον λόγο ο Καραμανλής χαρακτηρίστηκε ως "Εθνάρχης".

Ο Πλαστήρας ναι, προσπάθησε να ενώσει, να γεφυρώσει, ο Καραμανλής τι έκανε όμως;

doctor

Link to comment
Share on other sites

Η ιστορία δεν είναι πάλη ιδεών, είναι πάλη των αντιπάλων τάξεων της κοινωνίας.

Υπάρχει και η θεωρία του Ιδεολογικού ντετερμινισμού

Ωστόσο έχω την αίσθηση ότι θα πρέπει να δούμε τον άνθρωπο στη συνολική του υπόσταση, μέσα

στην ιστορική του διαδρομή.

Οι ιστορικοί του παρόντος και άρα του μέλλοντος για εκείνη την εποχή έχουν αποφανθεί περί της μη ύπαρξης του κρυφού σχολείου.

Σύσσωμη η σημερινή πανεπιστημιακή κοινότητα διδάσκει ότι το κρυφό σχολείο ήταν ένας μύθος.

Και όμως υπάρχουν πολλοί που και σήμερα πιστεύουν το παραμύθι των παπάδων.

doctor

Το θέμα έχει ήδη συζητηθεί, για όσους ενδιαφέρονται:

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...29975&st=0#

Ο Ηρόδοτος έγραψε για τα γράμματα που πήραν οι έλληνες από τους Φοίνικες, αλλά, κάποιοι (με τους οποίους ο Κώστας συμφωνεί) είπαν ότι αυτό που έγραψε δεν το εννοούσε και ότι αυτό που έγραψε ήταν λάθος.

Δηλαδή ένα ντοκουμέντο που ήταν αγκάθι στην ιδεοληψία τους το βάφτισαν αναξιόπιστο θεωρώντας την αφεντιά τους ικανή να κρίνει τον ίδιο τον Ηρόδοτο και να τον βγάλει τρελό!

doctor

Ομοίως:

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...464&st=220#

Ας είμαστε περισσότερο προσεκτικοί σ' αυτά που γράφουμε...

Εδώ δεν ισχύει το "ότι πεις εσύ Αφεντικό".... :rolleyes:

Κρηθέας

Link to comment
Share on other sites

Guest NIKANOR

Εχουμε δει μέχρι τώρα σ'αυτό το θέμα:

Χουντικούς, φοιτητές, "μαιμού" φοιτητές, αστυνομικούς, προβοκάτορες, αναρχικούς, αριστερούς, κομμουνιστές (μαοϊκούς-τροτσκιστές-σταλινικούς), πράκτορες (της CIA, της Μοσάντ, της ΚΥΠ) στρατιώτες, αυτόπτες μάρτυρες (με αντικρουόμενες μαρτυρίες), εισαγγελείς, βουλευτές, αρχηγούς κόμματων, ιατροδικαστές, ντοκουμέντα και "ντοκουμέντα", ανακοινώσεις (κι άλλες ανακοινώσεις-διορθωτικές), πορίσματα για το αν οι νεκροί ήταν "μέσα-έξω-δίπλα" από το Πολυτεχνείο, αν οι νεκροί σκοτώθηκαν με εκρηκτικές σφαίρες, με απλές σφαίρες, με γκλοπ, με κλωτσιές, από τις ερπύστριες του τανκ, αν οι νεκροί ήταν 14-24-154....

Ολοι κι όλ' αυτά να χορεύουν πάνω από το κουφάρι του Πολυτεχνείου.

Κι εγώ να επιμένω...

...όταν ένα γεγονός ή πράξη "συμβολίζει" κάτι "ανώτερο" ή ένα ιδανικό δεν σημαίνει ότι όλες οι πτυχές του είναι γνωστές ή δεν υπάρχει εκμετάλλευση του ίδιου αυτού γεγονότος από κάποιους.

Αυτό που συμβολίζει όμως, κανένας και τίποτα δεν πρόκειται να το χαλάσει

(Δεν εννοώ την παρούσα συζήτηση)

Link to comment
Share on other sites

Μένω στην άκρη και καταγράφω «όσο το δυνατόν ΠΙΟ ΣΩΣΤΑ τις μαρτυρίες ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΜΥΑΛΟ»
Τελικά υφίσταται ή όχι το όντος "Ον", που είναι ελεύθερο, αληθινό και απαλλαγμένο από ιδεοληψίες.

Ή πρόκειται περί θεωρητικής κατασκευής, και αναφερόμαστε σε υποκειμενικές έννοιες εντός των δικών μας παραστάσεων?

http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?...5393&st=60#

Ούτως ή άλλως, δεν είμαστε οι πρώτοι που τοποθετούμαστε σε αντίπαλα στρατόπεδα σχετικά με το ζήτημα του κατά πόσο οι αλήθειες βρίσκονται εκτός των παραστάσεών μας και συνεπώς εκτός υποκειμενικότητας ή όχι.

Κι εγώ να επιμένω...

Συμβολίζει κάτι... ας μη το χαλάσουμε...

Link to comment
Share on other sites

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

(...Μόνο, να: τα λιόδεντρα μην τα πειράξουν και γίνουν αγνώριστοι οι Δελφοί. Ούτε τις πορτοκαλιές της Επιδαύρου. Ούτε τ' αμπέλια της Νεμέας. Ούτε τα καΐκια των νησιών. Ας μείνει ένα ίχνος από δαύτα -κάθε τόπος το δικό του- για να βρίσκουν οι άνθρωποι τον δρόμο τους μες στους αιώνες, όταν επιστρέφουν για λίγο να ξεδιψάσουν στη γενέτειρα)

doctor

Δημήτρη σ' ευχαριστώ, δεν μπορούσα να το κρατήσω μόνο για μένα.

με εκτίμηση

Θεόφιλος

Link to comment
Share on other sites

Για μια ορθολογική ερμηνεία της πραγματικότητας (πάντοτε, φυσικά, βάσει μιας συγκεκριμένης κοσμοαντίληψης),απαιτείται μια ορθολογική ιδεολογία.

Με άλλα λόγια, εκείνο που βαρύνει στην διάκριση ανάμεσα σε ορθολογικές ιδεολογίες και συστήματα ανορθολογικών πεποιθήσεων είναι η πηγή της «αλήθειας». Εάν η πηγή της αλήθειας των κεντρικών ιδεών είναι ο Λόγος/τα «γεγονότα», παρά το ότι οι ιδέες αυτές είναι αδύνατον να αποδειχθεί ότι είναι «αντικειμενικές» (με την έννοια της γενικής αποδοχής όπως στις φυσικές επιστήμες), τότε μιλάμε για μια ορθολογική (και διαψεύσιμη) ιδεολογία. Από την άλλη μεριά,, εάν η πηγή της αλήθειας των κεντρικών ιδεών είναι μια ανορθολογική μέθοδος (εξ αποκαλύψεως, διαίσθηση κ.λπ.), τότε μιλάμε για ένα ανορθολογικό (και μη διαψεύσιμο) σύστημα πεποιθήσεων.

τα παραπάνω είναι βέβαια αντιγραφή... :)

η ουσία είναι ότι η ιδεολογία είναι απαραίτητο στοιχείο του ορθολογισμού..

Αν εννοείς να τοποθετηθώ επί των όσων είπε ο Θανάσης .... μάλλον θα μείνεις stand by!!

Ωστόσο μια μικρή βοήθεια...εδώ!!!!

http://209.85.129.104/search?q=cache:cEmYV...lient=firefox-a

Βούλα δεν φτάνει που κάνεις αποκαλύψεις ...μετά την κοπανάς.. B)

Link to comment
Share on other sites

Δημήτρη σ' ευχαριστώ, δεν μπορούσα να το κρατήσω μόνο για μένα.

με εκτίμηση

Θεόφιλος

Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων

Ενα παλίμψηστο...

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

...Ετσι τα 'φερε ο καιρός: στην Κρήτη ξεριζώνουν τις πορτοκαλιές και φυτεύουν αβοκάντο! Λόγω τιμής: μόλις 0,15 το κιλό, αφήνουν στον παραγωγό τα πορτοκάλια. Μέχρι 1,10 ευρώ το αβοκάντο... Στην Πελοπόννησο -μα και σ' άλλες αμπελόεσσες περιοχές- επιδοτείται από την Ενωση το ξερίζωμα των αμπελιών... Και στους Δελφούς, μέχρι και κάτω κει στον ελιόχρωμο κάμπο της Αμφισσας, είπαν κάποια στιγμή να κόψουν τις ελιές και να φυτέψουν κάτι άλλο, σύγχρονο, προσοδοφόρο. Τότε, είχε αντιδράσει σθεναρά ένας διάσημος Ιταλός (ο Ταμπούκι; Πού να θυμηθώ; μιλώντας για ασύλληπτη ύβριν απέναντι στο τοπίο, στον Πολιτισμό και στη φύση... Τι γίνεται, λοιπόν, όταν αλλάζει άρδην ένας τόπος; Οταν ορφανεύει το βλέμμα των ανθρώπων από τα χρώματα με τα οποία κοιμάται και ξυπνάει το καθεμέρα τους; Οταν περνούν απ' την περιοχή οι άνεμοι και ψάχνουν μάταια για τα μαυλιστικά αρώματα που ημερεύουν την έντασή τους; Πώς θα ζήσει το χώμα δίχως τρύγο, τα αρχαία θέατρα και τα αγάλματα χωρίς τους ελαιώνες τους κι ο κάθε τόπος, τέλος πάντως, χωρίς το διάδημά του; Εντάξει, κάποτε δεν υπήρχαν πορτοκαλιές στα μέρη μας. Και σ' όλη τη Μεσόγειο, δηλαδή. Ηρθαν από μακρυά, από τα βάθη της Ασίας, κάπου ανάμεσα Κίνα και Ινδία, και στέριωσαν και ρίζωσαν κι έγιναν ένα με τον ήλιο και τη γλύκα του φωτός. Οπως έρχεται καλή ώρα από τους τροπικούς το αβοκάντο -σκούρο, πράσινο, βαρύ- εκτοπίζοντας τους πορτοκαλεώνες των αιώνων... Και μεθαύριο, κάτι άλλο θα φανεί στην Πελοπόννησο. Οπως και στις γειτονιές του Αχελώου, τώρα που μαράθηκε ο καπνός, ή στις απέραντες -λευκές από βαμβάκι- θάλασσες της Θεσσαλίας... Ετσι ο τόπος: ένα παλίμψηστο. Με τους ανθρώπους να χάνουν τιμαλφή, αλλά να βρίσκουν καινούργιες αγάπες σ' αυτό το θαυμαστό αείροου που δεν ελέγχουν (...Μόνο, να: τα λιόδεντρα μην τα πειράξουν και γίνουν αγνώριστοι οι Δελφοί. Ούτε τις πορτοκαλιές της Επιδαύρου. Ούτε τ' αμπέλια της Νεμέας. Ούτε τα καΐκια των νησιών. Ας μείνει ένα ίχνος από δαύτα -κάθε τόπος το δικό του- για να βρίσκουν οι άνθρωποι τον δρόμο τους μες στους αιώνες, όταν επιστρέφουν για λίγο να ξεδιψάσουν στη γενέτειρα) *** Κι είχαμε τόσα σήμερα, υποβολέα: την κτηνωδία των μπάτσων, τον στραβισμό των «αντιεξουσιαστών» που εκστράτευσαν στην Αμάρυνθο, την έκρηξη του Οικουμενικού Πατριάρχη (αν έλεγε τα ίδια ο Χριστόδουλος, θα έπιανε φωτιά ο τόπος), τις γερμανικές μίζες, την απόφανση του ΑΣΕΠ για τους δημάρχους και τους συμβασιούχους. Αλλά γλιστρήσαμε στο αβοκάντο και βρεθήκαμε ασυναίσθητα σε άλλες γειτονιές... Κι αύριο μέρα είναι, θα πεις. Αλλά, βλέπεις; Πάλι σε πορτοκαλεώνες θα βρεθούμε χαζεύοντας τον Ολυμπιακό στην Terra Mytica...

καλό το κομμάτι δεν λέω...αλλά υπάρχουν και άλλα σημεία

..στα οποία πάλι με εκνευρίζει ο Γιάννης..

Link to comment
Share on other sites

Μερικες σκεψεις...

Δεν φοβαμαι τους ανθρωπους που ...δεν τρωνε τη φολα και ψαχνουν την αληθεια κι ας αυτο προς στιγμην τους οδηγει σε παρεξηγησεις. (Karolos, Doctor) ψαχνοντας ολο και κατι θα βρουν και ειμαι σιγουρη οτι θα ειναι απο τους πρωτους στην καγκελοπορτα μπροστα, αν χρειαστει...

Φοβαμαι, ομως, την αδιαφορια, την ισοπεδωση, τον μηδενισμο των παντων...

Το Πολυτεχνειο, περασε απο το μυαλο , σταλαξε στην καρδια και ποτισε το ειναι πολλων ανθρωπων ...

Εγινε συμβολο και ιδεα για οποιον τα εχει αναγκη.

Συμβολο ξεσηκωμου ,διεκδικησης και αγωνα...

Μονο που τοτε ηταν ευκολα τα πραγματα ...ο εχθρος ορατος ...

Σημερα ποιον να αντιπαλεψεις? Δεκαδες οι εχθροι κι αορατοι...δεκαδες και οι αφορμες για μικρα καθημερινα Πολυτεχνεια... κι εμεις ακινητοι, μακαριοι και ευδαιμωνες...

Τι λειπει, τι φταιει ...

Link to comment
Share on other sites

Χρύσα μου κι εγώ αναρωτιέμαι πολλές φορές το ίδιο πράγμα.

Αφού τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο,αφού κάθε μέρα που περνάει μας χώνουν όλο και πιο βαθιά στα σκ...ά,αφού βλέπουμε όλοι ότι δεν μπορούμε να ανασάνουμε κανείς μας ή τουλάχιστον η πλειοψηφία από εμάς δεν αντιδρά.

Από την άλλη βλέπεις ότι μας έχουν χώσει σε μια μανία να αποκτήσουμε περισσότερα,στην ιδέα ότι με το να τα αποκτήσουμε θα ζήσουμε καλύτερα,κάποιοι από εμάς φοβούνται μήπως αν αντιδράσουν είναι εις βάρος τους ,τα μαζικά μέσα ενημέρωσης παίζουν το ρόλο τους φυσικα,η άλλη γνώμη δεν ακούγεται όσο δυνατή θα έπρεπε.

Ολα αυτά μαζί και το καθένα ξεχωριστά καθώς και πολλά άλλα τα οποία δεν μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή μας κάνουν να βουλιάζουμε στη λάσπη και να μην υπάρχει κάποιος να μας τραβήξει.

Πέρα από τις αντιπαραθέσεις που είναι κατά την άποψή μου δημιουργικές σε αυτό το φόρουμ ,χαίρομαι που μπορώ να διαβάζω και να προβληματιζομαι με όσα γράφονται εδώ.

Link to comment
Share on other sites

Aνθή, με μία απλή ερώτηση ξεκίνησες ένα τεράστιο θέμα.

Σε ευχαριστώ και ΄σενα που το ξεκίνησες και τα υπόλοιπα μέλη που συμμετείχαν και με τις αντιπαραθέσεις τους και τα άρθρα που ανάφεραν κάτι παραπάνω καταφέραμε να μάθουμε.

Link to comment
Share on other sites

Μια και αναφέρθηκαν τόσα για το 1973, καλό δεν θα ήταν να ακούσουμε και λίγα από όσα συνέβησαν στις 17/11/2006;

http://sykofantis-bastoyni.pblogs.gr/2006/...s-parakalw.html

Δεκαπέντε χρόνια έχουν περάσει από την εποχή του μητσοτακικού «Το Κράτος είστε εσείς». Και προχθές στη Θεσσαλονίκη, μετά την επέτειο του Πολυτεχνείου, διαπίστωσαν οι πάντες και τα πάντα, ότι ακόμα εξακολουθεί να ισχύει. Ο Κύπριος φοιτητής, καλούσε σε βοήθεια. Και του την έδιναν, για να τον κάνουν να σωπάσει. Ετρωγε τη μία κλωτσιά, μετά την άλλη. Τι ήθελε και φώναζε; Γιατί εκείνη τη στιγμή δεν είχε πάρει την απόφαση ότι είχε τελειώσει και να μη … εκθέτει τους αστυνομικούς; Που ικανοποιημένοι από την αύξηση των 3 ευρώ που πήραν, έπρεπε ευχαριστήσουν με αυτό τον πρωτοφανή τρόπο τον πολιτικό τους προϊστάμενο. Εκτός και αν εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησαν, ότι τα 3 ευρώ δεν τους φτάνουν ούτε για ένα πακέτο τσιγάρα και στο πρόσωπο του άτυχου φοιτητή, είδαν τον όποιο υπαίτιο για τη κοροϊδία σε βάρος τους, σε σχέση με το οικονομικό. Δεμένος με χειροπέδες ο άτυχος Κύπριος και συνέχισε να τρώει κλωτσιές. Ακόμα και τους αιχμάλωτους πολέμου σέβονται οι άνδρες πολεμιστές.

Link to comment
Share on other sites

  • 6 months later...
  • 5 months later...

Δυστυχώς δεν είναι τα μόνα που έχουν χαθεί

Οι άνθρωποι ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τον εαυτό τους και τη δυστυχία τους

προβάλλουν στους άλλους τη μιζέρια και την κακομοιριά τους με χίλιους τρόπους.

Αλλά αυτές οι μέρες είναι για να θυμόμαστε πως κάποτε κάποιοι αγωνίστηκαν

(όπως και όσο γνώριζαν) για την ελευθερία και τη δημοκρατία αυτού του τόπου.

Μπήκαν στην πόλη οι οχθροί

Link to comment
Share on other sites

Νάμαστε πάλι ΕΔΩ, δυό χρόνια στο ίδιο θέμα που τόσο απλά και εύστοχα έθεσε η ΑΝΘΗ.

Αν η ιστοσελίδα λειτουργούσε από το 1973, θα διαρκούσε 34 χρόνια η ίδια κουβέντα μεταξύ μας.

Κάποιοι σήμερα θα βρούν την αφορμή να υποβαθμίσουν το Πολυτεχνείο ή να το στρογγυλέψουν με τη λογική όλοι χωράμε μέσα.

Ορισμένοι αμεταννόητοι θα ειρωνευτούν και θα βρίσουν.

Αλλοι θα κάνουν το ετήσιο μνημόσυνο, θα βγάλουν τον δεκάρικο μαζί με το στεφάνι, σε on line με τα ΤVκανάλια.

Αλλοι πάλι θα ισχυριστούμε ότι δέκα μέρες του ΝΟΕΜΒΡΗ απέχουμε από τον ΟΚΤΩΒΡΗ.

Στα σχολικά βιβλία σβήσαν τα συνθήματα από τις κολώνες της εισόδου του Πολυτεχνείου

και δείχνουν τους φοιτητές στα κάγκελα να κάνουν πάρτι.

Τά συνθήματα "ΕΛΑΣ-ΕΑΜ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ", "ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", θα ξανακουστούν αύριο,

κι αυτό μετράει πιο πολύ γιατί χαλάει τη σούπα.

Link to comment
Share on other sites

Νάμαστε πάλι ΕΔΩ, δυό χρόνια στο ίδιο θέμα που τόσο απλά και εύστοχα έθεσε η ΑΝΘΗ.

Αν η ιστοσελίδα λειτουργούσε από το 1973, θα διαρκούσε 34 χρόνια η ίδια κουβέντα μεταξύ μας.

Κάποιοι σήμερα θα βρούν την αφορμή να υποβαθμίσουν το Πολυτεχνείο ή να το στρογγυλέψουν με τη λογική όλοι χωράμε μέσα.

Ορισμένοι αμεταννόητοι θα ειρωνευτούν και θα βρίσουν.

Αλλοι θα κάνουν το ετήσιο μνημόσυνο, θα βγάλουν τον δεκάρικο μαζί με το στεφάνι, σε on line με τα ΤVκανάλια.

Αλλοι πάλι θα ισχυριστούμε ότι δέκα μέρες του ΝΟΕΜΒΡΗ απέχουμε από τον ΟΚΤΩΒΡΗ.

Στα σχολικά βιβλία σβήσαν τα συνθήματα από τις κολώνες της εισόδου του Πολυτεχνείου

και δείχνουν τους φοιτητές στα κάγκελα να κάνουν πάρτι.

Τά συνθήματα "ΕΛΑΣ-ΕΑΜ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ", "ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", θα ξανακουστούν αύριο,

κι αυτό μετράει πιο πολύ γιατί χαλάει τη σούπα.

Βάλε και το πάντα επίκαιρο :

¨ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ¨

Link to comment
Share on other sites

Πάντως συνάδελφοι,εγώ φέτος περισσότερο από οποιαδήποτε χρονιά νιώθω την ανάγκη να συμμετέχω στην πορεία του Πολυτεχνείου και θα το κάνω.

Εδώ και πολλά χρόνια δεν πήγαινα προσπαθώντας να βρω για τον εαυτό μου διάφορες δικαιολογίες του στυλ :"Εχω δουλειά,κάπου έχω να πάω,είμαι κουρασμένη κλπ".Λες και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θυσιάστηκαν τότε δεν ήταν κουρασμένοι,δεν είχαν τίποτα άλλο να κάνουν παρά να σκοτωθούν για μας.

Σούλη...είδες πάλι στις πορείες πάω...μήπως γίνεται και καμμία 5η συγκέντρωση του φόρουμ :) ?

Link to comment
Share on other sites

Τέτοιες μέρες έχω πάντα μία θλίψη.

Όχι για αυτά που γίνονται, αλλά γι' αυτά που έγιναν και δεν τα βλέπουμε. Εμείς για να θυμόμαστε, τα παιδιά μας για να μαθαίνουν.

Γιατί τα αφήνουμε να ξεχαστούν. Να ξεχαστούν τα μηνήματα που έγραψαν στους τοίχους και πάλεψαν τα παιδιά στο Πολυτεχνείο, ή πριν απ' αυτούς τον Μάρτιο οι φοιτητές στη Νομική. Κι πριν απ' αυτούς τις πορείες ημερών.

Και δυστυχώς σήμερα τα συνθήματα αυτά είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ.

Για τί ρε γαμώτο ξεχνάμε όλοι μας.

Ξεχνάνε ακόμη κι αυτοί που ήταν μέσα και τώρα συμμετέχουν στην "Δημοκρατική; Διακυβέρνηση της Χώρας".

Link to comment
Share on other sites

Μερικες σκεψεις...

Δεν φοβαμαι τους ανθρωπους που ...δεν τρωνε τη φολα και ψαχνουν την αληθεια κι ας αυτο προς στιγμην τους οδηγει σε παρεξηγησεις. (Karolos, Doctor) ψαχνοντας ολο και κατι θα βρουν και ειμαι σιγουρη οτι θα ειναι απο τους πρωτους στην καγκελοπορτα μπροστα, αν χρειαστει...

Φοβαμαι, ομως, την αδιαφορια, την ισοπεδωση, τον μηδενισμο των παντων...

Το Πολυτεχνειο, περασε απο το μυαλο , σταλαξε στην καρδια και ποτισε το ειναι πολλων ανθρωπων ...

Εγινε συμβολο και ιδεα για οποιον τα εχει αναγκη.

Συμβολο ξεσηκωμου ,διεκδικησης και αγωνα...

Μονο που τοτε ηταν ευκολα τα πραγματα ...ο εχθρος ορατος ...

Σημερα ποιον να αντιπαλεψεις? Δεκαδες οι εχθροι κι αορατοι...δεκαδες και οι αφορμες για μικρα καθημερινα Πολυτεχνεια... κι εμεις ακινητοι, μακαριοι και ευδαιμωνες...

Τι λειπει, τι φταιει ...

Πλάτιασε πολύ το θέμα και λίγος ο χρόνος για να διαβάσω 9 σελίδες απόψεις. Κοιτάζω λοιπόν απο τις πιο σύντομες αυτη με την οποία συμφωνω πιο πολύ και αυτη είναι της Χρύσας.

Συμφωνω και με άλλους πολλούς φίλους που πιστεύουν ότι η μνημη δεν πρέπει να χαθεί και η ουσία επίσης.

Σήμερα στον παιδικό σταθμό δείξανε στα τρίχρονα κουκλοθέατρο "Το Πολυτεχνείο"

Η περιγραφή απο τον Ορφέα:

Η κακη κυρία Χούντα έσπασε την πόρτα στο μεγάλο σχολείο που ήταν γεμάτο παιδιά που φώναζαν Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία

Γι αυτα τα παιδιά κάνουμε πάρτυ σήμερα όχι με τούρτα.

Αυτα τα παιδιά γιορτάζουνε και τους λέμε: Μπράβο που κοπάνησαν την μπουνιά τους στα θρανία για την Ελευθεριά.

Γιατι τωρα εμείς έχουμε σχολεία με ελευθεριά.

Αυτα...

και εγω πιστεύω ότι αυτο το τραγούδι εκφράζει τα συναισθηματα αυτης της εποχής

Στίχοι: Διονύσης Τσακνής

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας & Διονύσης Τσακνής ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Τσακνής & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ( Ντουέτο )

Τη μέρα αυτή που διάλεξα

εδώ μπροστά σας να σταθώ

τραγούδια και μισόλογα

στο φως να καταθέσω

Πώς πήρα τέτοια απόφαση

δεν ξέρω αν θ' αντέξω

η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό

Νοέμβρης ήταν η χρονιά

κι εδώ γινόταν του χαμού

εγώ ήμουν δεκαεννιά

κι αυτή εβδομηντατρία

Και να που ερωτεύτηκα

κάποια χρονολογία

κι ο έρωτας κρατάει για καιρό

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα

μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ

μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου

εκεί γύρω στα σαράντα

Στα κόμματα γαντζώθηκαν

κι εγώ δεν ξέρω τι να πω

και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα

Η απόσταση μας έσωσε

μα οι θύμησες πληγώνουν

και λέμε σαν βρισκόμαστε

τα ίδια και τα ίδια

Μα νιώθω σαν μικρό παιδί

που πάλι το μαλώσανε

και φεύγω σε μια άγονη επαρχία

Κοιτάζω πάλι πίσω μου

δυο γιους απόκτησα κι εγώ

δεκαεφτά Νοέμβρηδες

μου βάρυναν την πλάτη

Σημαίες και γαρύφαλλα

εμπόριο κι απάτη

και λόγοι επισήμων στο κενό

Κρατάω το στόμα μου κλειστό

τα χείλη μου ματώσανε

κι αυτοί που μας προδώσανε

ανέραστοι να μείνουν

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε

αυτό έχω μόνο να τους πω

τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...