Jump to content
  • 0
Sign in to follow this  
ΑΛΕΚΟΣ

Δημοτικό Τέλος 2% εστιατόρων-μπαρ-κλπ

Question

Απόστολε, στο 3ο τεύχος υπάρχει άρθρο το Δ/ντη κ. Αδαμόπουλου σχετικά με το Τέλος εστιατόρων κλπ.

Στη σελίδα 10 $3 γράφει ότι το τέλος επιβάλλεται ΜΟΝΟ στις ΛΙΑΝΙΚΕΣ.

Ρώτησε παρακαλώ αν ισχύει αυτό, γιατί παρακάτω που παραθέτει το νομικό πλαίσιο δεν υπάρχει η αντίστοιχη κάλυψη.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Recommended Posts

  • 0
Μου φαίνεται τελικά πως είναι ..άνθρακες ο θησαυρός , αφού θεωρούν <χονδρική πώληση> μόνο αυτή που γίνεται προς ομοειδείς επιχειρήσεις.(¨αντε να βρείς ψητοπωλείο ...να πουλά σουβλάκια σε ...ψησταριά !!!)

Η πρωτη απάντηση του κ. Αδαμόπουλου είναι αυτή που μας βρήκε ανθρακες (μια και μιλούσε για την ιδια εγκυκλιο που ανεβασε ο Αποστολης.

Θα πάρει ομως την συζητηση και θα εχουμε μια διευκρίνηση για το θέμα

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest Επισκέπτης-giorgos-

Μήπως υπάρχει κάτι νεότερο από τον κ. Αδαμόπουλο ;

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

Διευκρίνιση

Στο δημοσίευμα που καταχωρήθηκε στο 3ο τεύχος του περιοδικού (σελ. ……), σχετικά με το τέλος εστιατορίων κ.λπ υπέρ των Δήμων και Κοινοτήτων, στην παρ. 3 "Αντικείμενο του τέλους – βάση υπολογισμού" αναγράφεται ότι: Όπως έχει γίνει δεκτό με την υπ' άριθ. 18238/29-10-1998 εγκύκλιο της Διεύθυνσης Οικονομικών Ο.Τ.Α του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, το τέλος επιβάλλεται στα ακαθάριστα έσοδα που προέρχονται από λιανικές πωλήσεις. Αντίθετα, τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων αυτών που προέρχονται από χονδρικές πωλήσεις κατά την έννοια των διατάξεων του Κ.Β.Σ δεν υπόκεινται στο ανωτέρω τέλος".

Σχετικά με το θέμα αυτό, διευκρινίζεται ότι με την ανωτέρω εγκύκλιο έχει γίνει δεκτό ότι τις χονδρικές πωλήσεις, τα ακαθάριστα έσοδα των οποίων δεν υπόκεινται στο ανωτέρω τέλος, νοούνται αυτές που γίνονται προς ομοειδείς επιχειρήσεις με σκοπό τη μεταπώληση στον τελικό καταναλωτή, πράγμα που πρέπει να φαίνεται από το τιμολόγιο (αναγραφή αγοραστή – ομοειδούς επιχείρησης).

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

Απόστολε, έχεις μήπως υπόψιν σου κάποια απόφαση του 2003, που από την χρονιά αυτή να μή λαμβάνεται υπόψιν η ύπαρξη τραπεζοκαθισμάτων για την επιβολή του 2%.

Μού έχει τεθεί ένα τέτοιο θέμα και δεν μπορώ να βρώ κάτι σχετικό.

Εάν κάποιος άλλος συνάδελφος γνωρίζει κάτι;

Ευχαριστώ

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Απόστολε, έχεις μήπως υπόψιν σου κάποια απόφαση του 2003, που από την χρονιά αυτή να μή λαμβάνεται υπόψιν η ύπαρξη τραπεζοκαθισμάτων για την επιβολή του 2%.

Μού έχει τεθεί ένα τέτοιο θέμα και δεν μπορώ να βρώ κάτι σχετικό.

Εάν κάποιος άλλος συνάδελφος γνωρίζει κάτι;

Ευχαριστώ

Απόφαση δικαστηρίου ή απόφαση υπουργείου ?

Οι αποφάσεις ΣΤΕ που γράφηκαν πιο πάνω για το πακέτο είναι για περιπτώσεις πρίν την αλλαγή του Νόμου .

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Απόφαση δικαστηρίου ή απόφαση υπουργείου ?

Οι αποφάσεις ΣΤΕ που γράφηκαν πιο πάνω για το πακέτο είναι για περιπτώσεις πρίν την αλλαγή του Νόμου .

Χρήστο, νόμος ή απόφαση υπουργείου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Χρήστο, νόμος ή απόφαση υπουργείου.

Ο Νόμος δεν έχει αλλάξει απο το 1998 .Ισχύει η τελευταία τροποποίηση του Ν2739 .

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

Έτσι για την ιστορία...............

Συμβουλίου της Επικρατείας (Β΄ Τμήματος)

Αριθ. απόφασης: 2532 /2004

Πρόεδρος: Φ. Στεργιόπουλος, Αντιπρόεδρος ΣτΕ,

Εισηγήτρια: Ε. Αναγνωστοπούλου, Πάρεδρος ΣτΕ

Δημοτική Φορολογία

(Ν. 2307/1995, άρθρο 7, παρ. 22 και Ν. 1828/1989, άρθρο 26, παρ. 6)

Επιβολή Δημοτικού τέλους 5% σε κέντρα διασκέδασης και πολυτελείας: Με την διάταξη του άρθρου 7 παρ. 22 του Ν. 2307/1995 , η οποία έχει γνησίως ερμηνευτικό χαρακτήρα, αποσαφηνίζεται αυθεντικώς και ορίζεται πλέον σαφώς ότι το επίδικο τέλος 5% δεν επιβάλλεται στα προϊόντα που πωλούνται σε πακέτο από τα κέντρα διασκέδασης και κέντρα πολυτελείας, παρά μόνο στα είδη που σερβίρονται για κατανάλωση μέσα στα καταστήματα αυτά. Επίσης με την ως άνω διάταξη λαμβάνεται πρόνοια για τη συνολική τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων που ανέκυψαν από τη διαφορετική ερμηνεία και εφαρμογή της διάταξης του Ν. 1828/1989 άρθρο 26 παρ. 6 , ανατρέχοντας στο χρόνο έναρξης της ισχύος της διάταξης αυτής που ερμηνεύεται αυθεντικώς.

Απορρίπτεται αίτηση αναίρεσης του Δήμου Αθηναίων.

[...] 3. Επειδή, με τη διάταξη της παρ. 6 του άρθρου 26 του Ν. 1828/1989 (Α΄ 2) και σε αντικατάσταση προηγούμενης διατάξεως του άρθρου 1 παρ. 1 εδ. β΄ του Ν. 339/1976 , όπως αυτή τροποποιήθηκε με το εδάφ. β΄ του άρθρου 3 του Ν. 658/1977 , ορίσθηκε ότι επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων από 1.1.1990 ( άρθρο 44 Ν. 1828/1989 και άρθρο 49 παρ. 2 Ν. 1832/1989 , Α΄ 54) "Τέλος σε ποσοστό πέντε τα εκατό (5%) στα ακαθάριστα έσοδα των: α) κέντρων διασκέδασης και των κάθε είδους, μορφής και ονομασίας καταστημάτων Γ΄ κατηγορίας και ανωτέρας, στα οποία προσφέρονται φαγητά, ποτά, καφές, αναψυκτικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και γλυκίσματα, β) ζυθοπωλείων ανεξαρτήτως κατηγορίας, μπαρ ανεξαρτήτως ιδιαίτερης ονομασίας και κατηγορίας και γ) κέντρων πολυτελείας. Στο τέλος αυτό υπάγονται και τα κέντρα και καταστήματα των πιο πάνω περιπτώσεων που λειτουργούν μέσα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις κάθε λειτουργικής μορφής και κατηγορίας", επιπλέον δε ότι "με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου μπορεί το ανωτέρω τέλος να επιβάλλεται και σε καταστήματα κατώτερης από την Γ΄ κατηγορία". Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 22 του Ν. 2307/1995 (Α΄ 113/15.6.1995) ορίσθηκαν τα εξής: "Η αληθής έννοια της διάταξης του εδαφίου β΄ της παρ. 1 του άρθρου 1 του Ν. 339/1976 , όπως αντικαταστάθηκε με τη διάταξη της παρ. 6 του άρθρου 26 του Ν. 1828/1989 , με την οποία επιβάλλεται τέλος σε ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) στα ακαθάριστα έσοδα των: α) Κέντρων διασκέδασης και των κάθε είδους, μορφής και ονομασίας καταστημάτων Γ΄ κατηγορίας και ανωτέρας, στα οποία προσφέρονται φαγητά, ποτά, καφές, αναψυκτικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και γλυκίσματα, β) Ζυθοπωλείων ανεξαρτήτως κατηγορίας, μπαρ ανεξαρτήτως ιδιαίτερης κατηγορίας και γ) Κέντρων πολυτελείας, είναι ότι: το τέλος επιβάλλεται μόνο στα προϊόντα, τα οποία σερβίρονται και καταναλώνονται στα καταστήματα που αναφέρονται στη διάταξη αυτή... Ποσά που καταβλήθηκαν, για την αξία προϊόντων που πωλήθηκαν για κατανάλωση εκτός των ανωτέρω καταστημάτων, μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, δεν επιστρέφονται. Τα βεβαιωθέντα δημοτικά τέλη για τις πωλήσεις σε “πακέτο”, των οποίων οι πράξεις βεβαιώσεως έχουν επιδοθεί μέχρι 31.12.1994, καταβάλλονται μόνο κατά το είκοσι τοις εκατό (20%) αφαιρουμένων των προστίμων και προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής. Διαγράφονται τα τέλη της παραπάνω περίπτωσης που βεβαιώθηκαν ή οι πράξεις βεβαιώσεώς τους επιδόθηκαν μετά την 1.1.1995. Τα ανωτέρω ποσά καταβάλλονται σε σαράντα οκτώ (48) μηνιαίες δόσεις, η μικρότερη των οποίων δεν μπορεί να είναι χαμηλότερη των είκοσι χιλιάδων (20.000) δραχμών". Με την πιο πάνω διάταξη, που έχει γενικό χαρακτήρα, αφενός προσδιορίζεται, υπό τον τύπο αυθεντικής ερμηνείας, η έννοια της διατάξεως της παρ. 6 του άρθρου 26 του Ν. 1828/1989 , η οποία είχε προκαλέσει αμφισβητήσεις και ορίζεται πλέον σαφώς ότι το επίδικο τέλος 5% δεν επιβάλλεται στα προϊόντα που πωλούνται σε πακέτο από τα ως άνω καταστήματα, παρά μόνο στα είδη που σερβίρονται για κατανάλωση μέσα στα καταστήματα αυτά και αφετέρου λαμβάνεται πρόνοια για τη συνολική τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων που ανέκυψαν από τη διαφορετική ερμηνεία και εφαρμογή της ως άνω διατάξεως, τόσο από το Δήμο Αθηναίων, όσο και από τα όργανα της Διοικήσεως. Με τους ορισμούς του παραπάνω άρθρου 7 παρ. 22 του Ν. 2307/1995 αποσαφηνίζεται πλήρως η προϋφιστάμενη ρύθμιση, η οποία λόγω των επαλλήλων παραπομπών και της διατυπώσεως των σχετικών διατάξεων, ιδίως δε λόγω της χρήσεως του ρήματος "προσφέρονται", δεν ήταν επαρκώς σαφής ως προς την έννοια και έκταση εφαρμογής της. Επομένως, συνέτρεχε περίπτωση αυθεντικής ερμηνείας της από το νομοθέτη, σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος. Εφόσον λοιπόν, η επίμαχη διάταξη ( άρθρο 7 παρ. 22 Ν. 2307/1995 ) έχει γνησίως ερμηνευτικό χαρακτήρα, ανατρέχει στο χρόνο ενάρξεως της ισχύος της διατάξεως που ερμηνεύεται αυθεντικώς ( ΣτΕ 5123/1996 , Ολομ.).

4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, εις βάρος του αναιρεσιβλήτου, ο οποίος εκμεταλλευόταν αναψυκτήριο στην οδό Αθ....., αριθμ. ..... (Ομόνοια), βεβαιώθηκε το προαναφερόμενο τέλος, καθώς και ισόποσο πρόστιμο λόγω παραλείψεως υποβολής δηλώσεως, με βάση τα δηλωθέντα στη Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών για την ένδικη χρήση 1991 ακαθάριστα έσοδα 48.710.916 δραχμών. Το δικάσαν διοικητικό εφετείο έκρινε, εν όψει της προεκτεθείσης αυθεντικής ερμηνείας της εφαρμοστέας διατάξεως, ότι μη νομίμως επιβλήθηκε στον αναιρεσίβλητο το ως άνω τέλος καθώς και το ισόποσο πρόστιμο, δεδομένου ότι ο διάδικος Δήμος Αθηναίων, που φέρει το βάρος της αποδείξεως, δεν απέδειξε, ούτε προέβαλε άλλωστε, ότι στο κατάστημα του ήδη αναιρεσιβλήτου προσφέρονταν (σερβίρονταν) τα είδη στους πελάτες σε τραπεζοκαθίσματα. Με τον πρώτο λόγο της κρινομένης αιτήσεως προβάλλεται ότι χωρίς επαρκή και εμπεριστατωμένη αιτιολογία το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι ο ήδη αναιρεσείων Δήμος έφερε το βάρος αποδείξεως ότι τα προσφερθέντα είδη είχαν σερβιριστεί σε τραπεζοκαθίσματα, ενώ κατά το ένδικο έτος ίσχυε η διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 (προφανώς εννοεί του άρθρου 26, παρ. 6) του Ν. 1828/1989 , η οποία επέβαλε την υποχρέωση πληρωμής του τέλους 5% στα καταστήματα που σερβίρουν αναψυκτικά και άλλα είδη διατροφής, ανεξάρτητα αν τα διαθέτουν σε πακέτο ή όχι. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, όπως διατυπώνεται, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθόσον, κατά τα εκτιθέμενα στην προηγούμενη σκέψη, η νεότερη διάταξη του άρθρου 7 παρ. 22 του Ν. 2307/1995 , η οποία έχει γνησίως ερμηνευτικό χαρακτήρα, ανατρέχει στο χρόνο ενάρξεως της ισχύος της διατάξεως που ερμηνεύεται αυθεντικώς και επομένως και για το ένδικο έτος, το τέλος 5% δεν επιβάλλεται στα είδη που πωλούνται σε πακέτο. Με το δεύτερο (επικουρικό) λόγο αναιρέσεως προβάλλεται ότι το διοικητικό εφετείο παραβίασε τη διάταξη της παραγρ. 22 του άρθρου 7 του Ν. 2307/1995 , σύμφωνα με την οποία και στην περίπτωση που τα προσφερόμενα είδη σερβίρονται σε "πακέτο", αν οι πράξεις βεβαιώσεως των δημοτικών τελών έχουν επιδοθεί μέχρι 31.12.1994, τα τέλη καταβάλλονται (μόνον) κατά το 20%, δεδομένου ότι εν προκειμένω η επίδοση στον αναιρεσίβλητο της ένδικης πράξεως βεβαιώσεως είχε γίνει στις 9.9.1993. Ο λόγος όμως, αυτός αναιρέσεως πρέπει, επίσης, να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι η διάταξη που επικαλείται ο αναιρεσείων Δήμος, με την οποία, όπως εκτίθεται στην προηγούμενη σκέψη, λαμβάνεται πρόνοια για τη συνολική τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων που ανέκυψαν από τη διαφορετική ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 26 παρ. 6 του Ν. 1828/1989 , αφορά, κατά την πρόδηλη έννοιά της, μόνον τις περιπτώσεις των πράξεων βεβαιώσεως, οι οποίες δεν προσβλήθηκαν δικαστικώς και, επομένως, όχι και την ένδικη πράξη βεβαιώσεως.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

το εψαξε ο κ. Αδαμόπουλος

δεν υπάρχει τιποτε αλλό εκτος απο την απόφαση που ανεβηκε

του εχω θεσει το θέμα με το μαγαζάκια που πουλουν και ειδη mini - market

θελει να το ψαξει αν μπορουν να προσθέσουν και αδεια mini-market και να γινεται να αλλάξουν (διαχωρισουν) τα ειδη στην ταμειακη μηχανη

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
το εψαξε ο κ. Αδαμόπουλος

δεν υπάρχει τιποτε αλλό εκτος απο την απόφαση που ανεβηκε

του εχω θεσει το θέμα με το μαγαζάκια που πουλουν και ειδη mini - market

θελει να το ψαξει αν μπορουν να προσθέσουν και αδεια mini-market και να γινεται να αλλάξουν (διαχωρισουν) τα ειδη στην ταμειακη μηχανη

Αποφ ΣΤΕ 559

Οι περισσότερες αποφάσεις στο θέμα αφορούν ξενοδοχεία . Μέχρι σήμερα στο φορουμ δεν υπηρχε αναλογο θέμα . Έχει κανεις τέτοια περίπτωση και πως την χειρίζεται?

ste_559.doc

ste_559.doc

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest tonia

Συνάδελφοι,

Αυτός ο δημοτικός φόρος 2% στον οποίον αναφέρεσθε είχε την παλιά ονομασία "φόρος παρεπιδημούντων"

Το θέμα είναι να εντοπίσουμε τι σημαίνει παρεπιδημούντες.

Ο ιερέας σε μια δέηση στην εκκλησία αναφέρει:

"υπερ των κατοίκων και περεπιδημούντων εν τη πόλει και νήσω ταύτη".

B)

Αρα ο περιπιδημών είναι αυτός που επισκέπτεται "περεπιδημεί¨ στον χώρο του καταστήματος.Δηλαδή καταναλίσκει τα προιόντα στον χώρο αυτόν.

Και ασπάζομαι την τεκμηριωμένη άποψη του συνάδελφου Σούλη.

Με την ίδια λογική το κοτόπουλο που αγοράζουμε ψημμένο από το καρφούρ η από τον Βασιλόπουλο και το παίρνουμε πακκέτο σπίτι μας θα πρέπει να επιβαρύνεται με δημοτικό φόρο 2%.

Ειναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό?

Υπαρχουν μερικά πράγματα που θα πρέπει να βασίζονται στην λογική και όχι στις ερμηνείες συγγραφέων.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Απόστολε, Άρθρο 3 παρ. 2,

Α) Χονδρική πώληση θεωρείται η πώληση αγαθών και παροχή υπηρεσιών σε άλλο επιτιδευματία.

Αυτό ισχύει για τον ΚΒΣ. Δυστυχώς για την Διεύθυνση Οικονομικών ΟΤΑ τα πραγματα είναι διαφορετικά, όπως και κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και για εστιατόρια, μπαρ, καεφενεία κλπ κλπ σε σχέση με το ΦΠΑ και την φορολογία εισοδήματος αλλα αυτό είναι κατι που δεν μας αφορά και το έφερα απλα ως παραδειγμα διαφορετικής αντιμετώπισης.

Στο θέμα μας τώρα, την περίπτωση αυτή πιστεύω ότι μπορεί να την κερδίσει κανείς εύκολα αν καταλήξει στα δικαστήρια. Το θέμα είναι ποιος ξεκινάει την διαδικασία.

Όταν προσπαθούμε να βρούμε λύση και καταφεύγουμε σε νόμους κλπ, καλό είναι τα σχετικά χωρία να τα παραθέτουμε ολόκληρα.

Aρθρο 3 Διάκριση επιτηδευματιών. Έννοια χονδρικής και λιανικής πώλησης. Έννοια είδους

2. Για την εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα αυτού θεωρείται:

α) χονδρική πώληση, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών σε άλλο επιτηδευματία και στα πρόσωπα των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Κώδικα αυτού, για την άσκηση του επαγγέλματός τους ή την εκτέλεση του σκοπού τους, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών εκτός της χώρας, καθώς και η πώληση εισαγωγικού δικαιώματος,

β) λιανική πώληση, η πώληση αγαθών και η παροχή υπηρεσιών σε φυσικό πρόσωπο, για την ικανοποίηση ατομικών ή οικογενειακών αναγκών,

Έτσι ακόμα και αν έχουμε εκδόσει "Τιμολόγιο-Δελτίο Αποστολής Χονδρικών Πωλήσεων", η πώληση έτοιμου φαγητού είτε σε πακέτα είτε σερβιριζόμενα είναι λιανική πώληση, και έχει Δημοτικό τέλος, εκτός αν γίνεται προς επιχείρηση catering, άλλη ταβέρνα, ή εστιατόριο κλπ. κλπ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Έτσι ακόμα και αν έχουμε εκδόσει "Τιμολόγιο-Δελτίο Αποστολής Χονδρικών Πωλήσεων", η πώληση έτοιμου φαγητού είτε σε πακέτα είτε σερβιριζόμενα είναι λιανική πώληση, και έχει Δημοτικό τέλος, εκτός αν γίνεται προς επιχείρηση catering, άλλη ταβέρνα, ή εστιατόριο κλπ. κλπ.

Διατηρώ ακόμη τις ενστάσεις μου φίλοι LandS .

Και μια λίγο κουτή ερώτηση , έστω ότι έχετε εστιατόριο το οποίο κόβει ΤΔΑ στην Α εταιρεία (όχι ταβέρνα ή ομοειδής επιχείρηση δηλαδή) δεν θα το περάσετε στη συγκεντρωτική? ή ακόμα στον διαχωρισμό εσόδων στο Ε3 δεν θα το περάσετε στις χονδρικές πωλήσεις?

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Διατηρώ ακόμη τις ενστάσεις μου φίλοι LandS .

Και μια λίγο κουτή ερώτηση , έστω ότι έχετε εστιατόριο το οποίο κόβει ΤΔΑ στην Α εταιρεία (όχι ταβέρνα ή ομοειδής επιχείρηση δηλαδή) δεν θα το περάσετε στη συγκεντρωτική? ή ακόμα στον διαχωρισμό εσόδων στο Ε3 δεν θα το περάσετε στις χονδρικές πωλήσεις?

Αν κατάλαβα καλά.

Πρώτα από όλα, φαίνεται και από το κείμενο που ανεβάσατε ότι, για τους σκοπούς του δημοτικού τέλους, η νομολογία θεωρεί τις πωλήσεις σε μη ομοειδείς του εστιατορίου επιτηδευματίες ως λιανικές πωλήσεις.

Άρα οι όποιες επιφυλάξεις "περιορίζονται" στο αν πρέπει να είναι έτσι όπως τα λεέι η Νομολογία.

Το άρθρο 3 του ΚΒΣ, καθορίζει τι είναι χονδρική και τι λιανική πώληση, με όρους που δεν έχουν σχέση με εκδιδόμενο στοιχείο (Τιμολόγιο ή ότι άλλο). Το άρθρο 12 καθορίζει ότι για τις χονδρικές πωλήσεις εκδίδεται τιμολόγιο.

Έτσι λοιπόν οι πωλήσεις προς επιτηδευματίες για την εκτέλεση του σκοπού τους και την άσκηση της δραστηριότητάς τους είναι χονδρικές και για αυτές εκδίδεται τιμολόγιο. Ενώ οι πωλήσεις σε φυσικό πρόσωπο για την ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών είναι λιανικές και για αυτές εκδίδεται απόδειξη λιανικής πώλησης.

Στη περίπτωση που συζητάμε (εστιατόριο και παρόμοιο):

Από τον ορισμό των χονδρικών πωλήσεων, συμπεραίνουμε ότι μόνο στη περίπτωση πώλησης σε άλλα εστιατόρια ή σε catering μπορούμε να τις έχουμε. Αν δεν ικανοποιείται ο όρος "εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " δεν σημαίνει ότι είναι χονδρικές.

Από τη Φύση γύρω μας, ξέρουμε ότι οι τροφές καταναλώνονται μόνο από φυσικά πρόσωπα.

Από τον ορισμό των λιανικών πωλήσεων, άμα έχουμε αποκλείσει το ""εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " μένει μόνο το "ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών" και άρα η πώληση είναι λιανική.

Με λίγα λόγια: Η χονδρική πώληση όπως ορίζεται από το άρθρο 3 του ΚΒΣ, είναι ως έννοια ανεξάρτητη από το παραστατικό που εκδίδεται. ΄Η με άλλα λόγια, ο επιτηδευματίας δεν μπορεί να αλλοιώσει την έννοια της χονδρικής πώλησης με την επιλογή του παραστατικού που θα εκδόσει.

Νομίζω ότι έτσι απαντιέται και η ερώτηση (δεν υπάρχουν 'κουτές' ερωτήσεις) αλλά αν προσέξουμε το άρθρο 20 του ΚΒΣ

α. Ο επιτηδευματίας και τα πρόσωπα των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Κώδικα αυτού με τις συναλλαγές που πραγματοποίησαν για την επαγγελματική τους εξυπηρέτηση ή την εκπλήρωση του σκοπού τους, από αγορές αγαθών και λήψη υπηρεσιών, από χονδρικές πωλήσεις αγαθών και παροχή υπηρεσιών και από καταβολή ή είσπραξη αμοιβών, αποζημιώσεων, οικονομικών ενισχύσεων και άλλων δικαιωμάτων
, δεν αναφέρεται σε παραστατικά.

Όσο για το Ε3, δεν υπάρχει ΜΣΚΚ για χονδρικές πωλήσεις εστιατορίων, ποιός ο λόγος λοιπόν να τις ξεχωρίσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

"Στη περίπτωση που συζητάμε (εστιατόριο και παρόμοιο):

Από τον ορισμό των χονδρικών πωλήσεων, συμπεραίνουμε ότι μόνο στη περίπτωση πώλησης σε άλλα εστιατόρια ή σε catering μπορούμε να τις έχουμε. Αν δεν ικανοποιείται ο όρος "εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " δεν σημαίνει ότι είναι χονδρικές.

Από τη Φύση γύρω μας, ξέρουμε ότι οι τροφές καταναλώνονται μόνο από φυσικά πρόσωπα.

Από τον ορισμό των λιανικών πωλήσεων, άμα έχουμε αποκλείσει το ""εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " μένει μόνο το "ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών" και άρα η πώληση είναι λιανική."

ΜΠΑΙΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΡΩΩ, ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΤΔΑ.

ΤΟ ΓΕΥΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ "εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " ΜΟΥ (ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩ), ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΧΟΝΔΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΗ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ Ο ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟ ΤΔΑ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ ΑΝ ΤΡΩΩ ΓΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΜΟΥ Η "για την ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών" ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕΙ ΑΛΠ Ή ΤΔΑ.

"Όσο για το Ε3, δεν υπάρχει ΜΣΚΚ για χονδρικές πωλήσεις εστιατορίων, ποιός ο λόγος λοιπόν να τις ξεχωρίσω."

ΤΟ Ε3 (ΑΝ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΣΚΚ) ΖΗΤΑΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ (ΚΩΔΙΚΟΙ 263,266,269,272)

ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΗ ΦΠΑ (ΚΩΔΙΚΟΣ 906).

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
"Στη περίπτωση που συζητάμε (εστιατόριο και παρόμοιο):

Από τον ορισμό των χονδρικών πωλήσεων, συμπεραίνουμε ότι μόνο στη περίπτωση πώλησης σε άλλα εστιατόρια ή σε catering μπορούμε να τις έχουμε. Αν δεν ικανοποιείται ο όρος "εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " δεν σημαίνει ότι είναι χονδρικές.

Από τη Φύση γύρω μας, ξέρουμε ότι οι τροφές καταναλώνονται μόνο από φυσικά πρόσωπα.

Από τον ορισμό των λιανικών πωλήσεων, άμα έχουμε αποκλείσει το ""εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " μένει μόνο το "ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών" και άρα η πώληση είναι λιανική."

ΜΠΑΙΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΡΩΩ, ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΤΔΑ.

ΤΟ ΓΕΥΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ "εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς " ΜΟΥ (ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩ), ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΧΟΝΔΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΗ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ Ο ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟ ΤΔΑ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ ΑΝ ΤΡΩΩ ΓΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΜΟΥ Η "για την ικανοποίηση οικογενειακών ή ατομικών αναγκών" ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕΙ ΑΛΠ Ή ΤΔΑ.

"Όσο για το Ε3, δεν υπάρχει ΜΣΚΚ για χονδρικές πωλήσεις εστιατορίων, ποιός ο λόγος λοιπόν να τις ξεχωρίσω."

ΤΟ Ε3 (ΑΝ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΣΚΚ) ΖΗΤΑΕΙ ΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ (ΚΩΔΙΚΟΙ 263,266,269,272)

ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΗ ΦΠΑ (ΚΩΔΙΚΟΣ 906).

Το αν μια πώληση είναι χονδρική η λιανική δεν αποφασίζεται από τους συμβαλλόμενους αλλά από το ΚΒΣ.

Το γεύμα που παραθέσατε δεν εξυπηρετεί πάντα εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητάς , και δεν είναι δικό σας θέμα να το αποδείξετε, αλλά του ελέγχου να το δεχτεί.

Στη καλύτερη περίπτωση ο έλεγχος θα ακολουθήσει την ΕΚΠΙΠΤΟΜΕΝΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ, κλικ εδώ όπου ακόμα και να δεχτεί μέρος των εξόδων, δεν σημαίνει ότι αυτά έγιναν για εκτέλεση του σκοπού και την άσκηση της δραστηριότητας.

Το Ε3 και η εκκαθαριστική του ΦΠΑ ζητάει διαχωρισμό, αλλά αν αυτός δεν υπάρχει δεν τον κάνουμε.

Για οποιοδήποτε λόγο και να εκδώσει ένα εστιατόριο τιμολόγιο (προς μη παρόμοιες επιχειρήσεις), υποχρεούται να εκδόσει ισόποση απόδειξη λιανικής και να καταχωρήσει στα έσοδα την απόδειξη ως λιανική πώληση και όχι το τιμολόγιο ως χονδρική.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Διατηρώ ακόμη τις ενστάσεις μου φίλοι LandS .

Και μια λίγο κουτή ερώτηση , έστω ότι έχετε εστιατόριο το οποίο κόβει ΤΔΑ στην Α εταιρεία (όχι ταβέρνα ή ομοειδής επιχείρηση δηλαδή) δεν θα το περάσετε στη συγκεντρωτική? ή ακόμα στον διαχωρισμό εσόδων στο Ε3 δεν θα το περάσετε στις χονδρικές πωλήσεις?

Εξακολουθείς δλδ να πιστεύεις ότι οι χονδρικές πωλησεις δεν έχουν δημ.φόρο ?

Επειδη έψαξα λίγο το θέμα υπάρχει μια απόφαση του ΣτΕ στην οποία αναφέρεται ο διαχωρισμός σε λιανικές και χονδρικές αλλά σε ομοειδής επιχειρήσεις (νομίζω ότι ήταν ζαχαροπλαστείο) .

Το σκεπτικό με τις χονδρικές σε ομοειδής επιχειρήσεις είναι ότι ο φόρος θα εισπραχθεί από την επόμενη επιχείρηση και θα καταλήξει στον Δημο .

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Εξακολουθείς δλδ να πιστεύεις ότι οι χονδρικές πωλησεις δεν έχουν δημ.φόρο ?

Επειδη έψαξα λίγο το θέμα υπάρχει μια απόφαση του ΣτΕ στην οποία αναφέρεται ο διαχωρισμός σε λιανικές και χονδρικές αλλά σε ομοειδής επιχειρήσεις (νομίζω ότι ήταν ζαχαροπλαστείο) .

Το σκεπτικό με τις χονδρικές σε ομοειδής επιχειρήσεις είναι ότι ο φόρος θα εισπραχθεί από την επόμενη επιχείρηση και θα καταλήξει στον Δημο .

Εγώ ναι, η απόφαση έχει απλά εισπρακτικό χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά αν και το θεωρώ άδικο οφείλω να το αποδώσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Στις υπηρεσίς catering επιβάλλεται Δημοτικό τέλος 2%?

τα catering δεν αποτελουν καταστηματα με τραπεζοκαθισματα

γι αυτό το λογο και δεν υποχρεουνται στον φορο 2%.

Γρηγορη ειναι οπως τα λες

για να μην δωσουν χρηματα στην τοπικη αυτοδιοικηση (βλεπε δημους) επέβαλαν αυτο το φορο.

τωρα που οι πιστωσεις ειναι λιγες προς τους δημους αυτοι τρεχουν να μαξεψουν οτι μπορουν για να μπορεσουν να συντηρηθουν

αυτα εχει η κακη κατανομη πορων στο ελληνικό κρατος

δεν βαζουμε νεους κεντρικους φορους αλλα περιφεριακους οπου μπορουμε για μαζευουμε χρηματα που επρεπε να δωσει το κρατος για την συντηρηση ορισμενων εργων και θεσμων

(δεν κανω πολιτικη γιατι αυτη η τακτικη ειναι απο ιδρυσεως του ελληνικου κρατους. το εκαναν οι πριν το κανουν οι τωρα και θα το κανουν και οι επομενοι).

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
Guest tonia

H έκδοση τιμολογίου από τα καταστήματα της κατηγορίας αυτής,δεν συνιστά χονδρική πώληση.

Το αρθρο 12 του ΚΒΣ αναφέρει ότι :

". Για την πώληση αγαθών για ίδιο λογαριασμό ή για λογαριασμό τρίτου ή δικαιώματος εισαγωγής και την παροχή υπηρεσιών από επιτηδευματία σε άλλο επιτηδευματία και τα πρόσωπα των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 2 του Κώδικα αυτού, για την άσκηση του επαγγέλματός τους ή την εκτέλεση του σκοπού τους, κατά περίπτωση, καθώς και για την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών εκτός της χώρας εκδίδεται τιμολόγιο."

Το παραπάνω όμως αναφέρεται στο πότε θα πρέπει να εκδοθεί τιμολόγιο.Δεν αναφέρει τίποτε για χονδρική πώληση.Δεν συνεπάγεται ότι η έκδοση τιμολογίου ,απαραίτητα, πρέπει να σχετίζεται με την έννοια της χονδρικής πώλησης.

Πόσες φορές δεν μας έχει τύχει,και πολλές φορές έχει αναφερθεί στο φόρουμ αυτό, ότι πολλοί επιτηδευματίες εκδίδουν τιμολόγιο σε ιδιώτη.Μπορεί να θεωρηθεί αυτή ή έκδοση του τιμολογίου σαν χονδρική πώληση?

Χονδρική πώληση,συνάδελφοι,ορίζεται ως η πώληση αγαθών η υπηρεσιών προς άλλους επιτηδευματίες,ομοίου αντικειμένου με σκοπό την μεταπώληση τους είτε χονδρικώς είτε λιανικώς.

Και επανέρχομαι στο θέμα των εστιατορίων κλπ ομοίων καταστημάτων με απλά λόγια.

1.Η επιχείρηση "χ" αε που εμπορεύεται αυτοκίνητα παραθέτει γεύμα σε πελάτη της σε μια ταβέρνα για να συζητήσουν για μια μελλοντική πώληση (εκτέλεση σκοπού συμφ.με το άρθρο 12).Εφόσον την δαπάνη την καταβάλει η αε ο "ταβερνιάρης"πρέπει να εκδώσει τιμολόγιο συμφ.με το άρθρο 12 γιατί αυτό προβλέπεται.Θα εκδώσει όμως και αλπ η οποία θα επισυναφθεί στο τιμολόγιο,γιατί αυτή η πώληση θεωρείται λιανική.¨οπως σωστά ανέφερε ο συνάδελφος Λάντσ.

2.Η επιχείρηση 'Ψ" ταβέρνα ,αγοράζει από την ταβέρνα "Κ" 100 ψημένα σουβλάκια γιατί είχε πολύ κόσμο και ξέμεινε.Η Ψ θα εκδώσει τιμολόγιο στην Κ και η πώληση αυτή θεωρείται χονδρική.

Δεν θα επιβληθεί δημοτικός φόρος 2% από την ψ στην κ γιατί η κ θα μεταπωλήσει τα σουβλάκια στο δικό της κατάστημα και η οποία θα εισπράξει το 2% από τον δικό της πελάτη.

Ο δημοτικός φόρος,συνάδελφοι,είναι έμμεσος φόρος με τελικό αποδέκτη τον καταναλωτή.

Αν η ψ επέβαλε το 2% στο τιμολόγιο και ο Κ στον πελάτη του θα υπήρχε διπλή επιβολή φορολογίας.Φόρο στον φόρο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0
1.Η επιχείρηση "χ" αε που εμπορεύεται αυτοκίνητα παραθέτει γεύμα σε πελάτη της σε μια ταβέρνα για να συζητήσουν για μια μελλοντική πώληση (εκτέλεση σκοπού συμφ.με το άρθρο 12).Εφόσον την δαπάνη την καταβάλει η αε ο "ταβερνιάρης"πρέπει να εκδώσει τιμολόγιο συμφ.με το άρθρο 12 γιατί αυτό προβλέπεται.Θα εκδώσει όμως και αλπ η οποία θα επισυναφθεί στο τιμολόγιο,γιατί αυτή η πώληση θεωρείται λιανική.¨οπως σωστά ανέφερε ο συνάδελφος Λάντσ.

Εδω αλλάζουμε θέμα . Που το λέει ο ΚΒΣ αυτό που γράφετε ? Εδω λέτε ότι για την ίδια συναλλαγή θα εκδώσει δύο φορολογικά στοιχεία . Είναι διαφορετικη η περίπτωση έκδοσης ΑΛΠ (με ΔΠ) και αντικατασταση απο ΤΔΑ .

Υπάρχουν και εστιατόρια που δεν χρησιμοποιούν Δελτία Παραγγελίας . Εκεί πως θα εκδοθεί και ΤΔΑ και ΑΛΠ ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
  • 0

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ.Για το 2% στο δικό μας δήμο επισυνάπτουμε και τη φωτοτυπία του ΦΠΑ και ο υπάλληλος τσεκάρει τα έσοδα.Δεν ζητάνε διαχωρισμό των εσόδων.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×