Jump to content

pman

simple Members
  • Content Count

    127
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Everything posted by pman

  1. Όχι, αγαπητέ Γιάννη Μεϊμάρογλου...δε κατάλαβες τίποτα. Λογιστικά αν τα βάλεις κάτω μπορεί να έχεις δίκιο, για άλλα όμως μιλά ο Αλκίνοος...
  2. Ημερομηνία : 13/03/2013 Τίτλος : ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΕΣ ΛΑΕΚ 0,45% Ολες οι Επιχειρήσεις πρέπει να υποβάλλουν ηλεκτρονική Αίτηση Αποπληρωμής Προγραμμάτων συμπληρόνοντας Υποχρεωτικά τα Οικονομικά του Ετους Αίτησης Αποπληρωμής και του προηγούμενου αυτού. Πρέπει να συμπληρωθούν τα Ωρομίσθια των υπαλλήλων (για τα εντός ωραρίου) αιτούμενα προγράμματα Έβγαλαν ανακοίνωση αλλά δε διευκρινίζουν για ποια έτη ισχύει. Τα τηλ. που έχω (210-9989890-9,15,23,24) είτε δεν απαντούν είτε βουίζουν. Ξέρει κανείς κάτι για το 2010?
  3. Διάφορα ενδιαφέροντα από http://www.facebook.com/tkromm Ο διάμεσος πλούτος των Γερμανικών νοικοκυριών είναι ο μισός του αντίστοιχου των Ιταλικών. .
  4. Τα μπουμπούκια του ΤΑΙΠΕΔ Posted: 13 Mar 2013 03:05 PM PDT Η κυβέρνηση αυτή και η προηγούμενη, θέλοντας να προλάβουν κακόβουλα σχόλια και υπαινιγμούς σχετικά με μια άμεμπτη διεκπεραίωση των ιδιωτικοποιήσεων, φρόντισαν εξ αρχής να συστήσουν το αντίστοιχο Ταμείο, το ΤΑΙΠΕΔ, να το προικίσουν με έναν ιδρυτικό νόμο, τον 3986/2011 και να στελεχώσουν το ΔΣ του με ό,τι ικανό και ηθικό στοιχείο διέθετε η πιάτσα, ούτως ώστε να είναι καλυμμένες από μελλοντικές ενστάσεις αυτών που σήμερα αντιδρούν. Όλα δηλαδή σχεδιάστηκαν προσεκτικά, με τρόπο ώστε καμιά τρύπα να μην μείνει ανοιχτή που να υπάρχει κίνδυνος να τις εκθέσουν μελλοντικά. Και τούτο γιατί οι ιδιωτικοποιήσεις σε γενικές γραμμές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη διαφθορά, γεγονός φυσιολογικό, μιας και τα χρήματα που διακινούνται και τα συμβόλαια που διακυβεύονται είναι τεράστια. Όταν πρόκειται δε για συμβόλαια που μεταβιβάζουν κρατικά μονοπώλια σε ιδιωτικά, όπως για παράδειγμα το διαδικτυακό στοίχημα, ή το νερό, ή το φυσικό αέριο, ή τον ηλεκτρισμό, τότε ο πειρασμός είναι ακόμα πιο μεγάλος. Παρ’ όλα αυτά, τι θα εισπράξει κάποιος ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στη σύντομη ιστορία του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ; Απλά, ότι αποτελεί τόπο με μεγάλη, σαφώς μεγαλύτερη του μέσου όρου, συγκέντρωση διεφθαρμένων ατόμων. Ας τα θυμηθούμε και για του λόγου το αληθές, ας τα απαριθμήσουμε: Anna Boubenikova, Σλοβάκα, τοποθετημένη εξ αρχής από την ΕΕ στο ΤΑΙΠΕΔ. Εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Αύγουστο του 2012, όταν έγινε γνωστό στην Ελλάδα, διότι στην ΕΕ το γνώριζαν εξ αρχής, το μπλέξιμό της σε δωροδοκία πολλών εκατομμυρίων ευρώ στο αντίστοιχο σλοβάκικο Ταμείο, για την εξασφάλιση ζηλευτών κρατικών φιλέτων. Ελένη Παπακωνσταντίνου, η γνωστή ξαδέλφη της λίστας Λαγκάρντ, και των εξοπλιστικών συμβολαίων. Μετά το σάλο, υπέβαλε την παραίτησή της. Τάκης Αθανασόπουλος, ο γνωστός πρόεδρος του ΔΣ, ο οποίος υποβάλει και αυτός παραίτηση λόγω ποινικής δίωξής του για την υπογραφή ζημιογόνου για τη ΔΕΗ που αντιπροσώπευε, σύμβασης με τη ΜΕΤΚΑ, στην οποία ουσιαστικά χάριζε 100 εκ. Στέλιος Σταυρίδης, νυν πρόεδρος, γνωστός για το ύποπτο ξεπούλημα της ΑΓΕΤ στον αρχι-μαφιόζο Καλτσεστρούτσι. Ακόμα ελεύθερος, αλλά στιγματισμένος. Σαν πολλοί λοιπόν, δεν φαίνονται για ένα μικρό Ταμείο με μια τόσο σύντομη ιστορία και με κανένα ακόμα σημαντικό χρηματικό αλισβερίσι; Όσο για τους κανόνες διαφάνειας που υποτίθεται ότι το διέπουν, αυτοί είναι μόνο για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια. Όσο υπάρχουν οι γνωστοί αποθηκευτικοί χώροι της Ελβετίας, του Λουξεμβούργου, του Σίτι των Κέιμαν κλπ, ο καθένας μπορεί να σκάει από όση διαφάνεια επιθυμεί. Άλλωστε, όταν αυτά αποκαλυφθούν, εμείς θα είμαστε ήδη νεκροί.
  5. ΝΟΕΛ ΠΟΝΣ: ΣΤΟ ΖΕΝΙΘ Η ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ Ένας πρώην επιθεωρητής του γαλλικού ΣΔΟΕ και σήμερα διεθνής σύμβουλος σε θέματα καταπολέμησης της χρηματοοικονομικής διαφθοράς επισημαίνει τις τεράστιες διαστάσεις ενός φαινομένου που αποσταθεροποιεί την διεθνή οικονομία Το βιβλίο που παρουσίασε πρόσφατα στο Παρίσι ο κ.Νοέλ Πονς φέρει τον τίτλο «Η Διαφθορά των Ελίτ» (εκδ. Ο.Ζακόμπ) και, όπως αναφέρει ο συγγραφέας του, αναφέρεται στη «ήπια διαφθορά». Η τελευταία, κάθε άλλο παρά δημιούργημα της εποχής μας είναι. Κατά τον δικαστικό λειτουργό και πρώην επικεφαλής της Γαλλικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πρόληψης της Διαφθοράς κ. Κλωντ Ματόν, η διαφθορά στις διάφορες μορφές είναι πανάρχαιο φαινόμενο. Αναφέρονται σε αυτήν τόσον η Βίβλος, όσο και ο Κικέρων. Αυτό οφείλεται δε σε συστήματα μεταβίβασης δικαιωμάτων, υπό αδιαφανείς συνθήκες, τα οποία εκμεταλλεύονται και αξιοποιούν οι διάφορες ελίτ κατά κύριο λόγο και οι οργανωμένες ομάδες πίεσης. «Στις σημερινές συνθήκες, όμως, η διαφθορά έχει πάρει κολοσσιαίες διαστάσεις λόγω της εντυπωσιακής ανάπτυξης των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, οι οποίες συνεπάγονται απίστευτες και παγκόσμιες ροές κεφαλαίων, που γίνονται με εκπληκτική ταχύτητα και χάνονται σε ένα πολύπλοκο χρηματοοικονομικό πέλαγος», μάς είπε ο κ.Νοέλ Πονς. «Στο επίπεδο λοιπόν αυτό, οι διάφορες προσπάθειες αυτοελέγχου και αυτοσυγκράτησης που γίνονται στον χρηματοοικονομικό τομέα καταλήγουν στην δημιουργία αυτοπροστατευόμενων κλειστών συστημάτων, στα οποία δύσκολα μπορεί να διεισδύσει κανείς. Και επειδή τα κλειστά αυτά δίκτυα κινούνται με πολύ μεγάλη ταχύτητα στις διεθνείς αγορές, είναι εξαιρετικά δύσκολος ο εντοπισμός τους και σχεδόν αδύνατος ο έλεγχός τους», υποστηρίζει ο Γάλλος ειδικός. Καθοριστικός, εξάλλου, από την άποψη αυτή, είναι και ο ρόλος των τραπεζικών λόμπυ στον αναπτυγμένο κόσμο και ιδιαιτέρως στις ΗΠΑ, όπου, λόγω της Γουώλ Στρητ, διαθέτουν υπερβολική δύναμη. Μία δύναμη που επιτείνεται και στον χώρο της επικοινωνίας και στο πεδίο της πολιτικής. Τα τραπεζικά λόμπυ, μάς λέει ο κ.Νοέλ Πονς, ήταν αυτά που οδήγησαν στην πλήρη απορρύθμιση, με αποτέλεσμα την αυτονόμηση του τραπεζικού συστήματος από την πολιτική και την φορολογία. Βέβαια, πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι με τον τρόπο αυτόν οι τράπεζες συνέβαλαν στην ανάπτυξη και στην διάχυση των επενδύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό είναι ένα γεγονός που δεν αμφισβητείται. Ωστόσο, δεν πρέπει η θετική πλευρά να συσκοτίζει τις αρνητικές πλευρές και τις επιπτώσεις πρακτικών όπως οι τιτλοποιήσεις. Αυτές οι τελευταίες επέτρεψαν στον μόλυβδο να γίνει χρυσάφι. Επέτρεψαν την μεταφορά προς τους επενδυτές πιστώσεων που είχαν μετατραπεί σε ανταλλάξιμα τιτλοποιημένα προϊόντα. Έτσι, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι την κρίση προξένησε κυρίως η συμπεριφορά του σκιώδους τραπεζικού συστήματος στις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης, το οποίο είχε βρει τρόπους αποφυγής του κόστους της εποπτείας, όπως οι επενδυτικές τράπεζες, τα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου (hedge funds), πολλές ασφαλιστικές εταιρείες με σημαντική έκθεση σε CDS, θυγατρικές τραπεζών με στόχο την επένδυση σε τιτλοποιημένα προϊόντα, μεσάζοντες στην αγορά τιτλοποιημένων στεγαστικών δανείων, κ.α. Όμως, αυτό το σκιώδες τραπεζικό σύστημα ήταν απολύτως ανεκτό, για τον απλό λόγο ότι είχε άμεσες προσβάσεις στην ελίτ, μέρος της οποίας ήταν δικτυωμένο μαζί του. Έτσι, η σκιώδης χρηματοοικονομική αγορά για πολλά χρόνια υποεκτιμούσε τους κινδύνους και έπαιρνε μεγάλα ρίσκα επιδιώκοντας το γρήγορο και εύκολο κέρδος –και μάλιστα υπό την ευλογία των αξιολογικών οίκων. Επένδυε για ίδιο λογαριασμό, χρησιμοποιώντας βραχυχρόνιο δανεισμό ώστε να πολλαπλασιάζει το μέγεθος της επένδυσης και της τελικής απόδοσης. Ο δανεισμός αυτός στέρεψε γρήγορα στην διάρκεια της κρίσης και επέτεινε τα προβλήματα, μεταδίδοντας τον πανικό και την πτώση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων παντού. Το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα βρέθηκε στο χείλος της καταστροφής , όχι χωρίς να προκαλέσει μία οξύτατη κρίση εμπιστοσύνης και ένα σοβαρότατο έλλειμμα ρευστότητας στην υπερχρεωμένη Δύση. Ο κ.Νοέλ Πονς επισημαίνει επίσης ότι η τιτλοποίηση επιτρέπει στις τράπεζες να παρουσιάζουν βελτιωμένους ισολογισμούς και να ξεπερνούν έτσι κάποιους όρους των εποπτικών αρχών. Επίσης, κατά τον Γάλλο ειδικό, στον χρηματοοικονομικό χώρο παίζουν σημαντικό ρόλο και κάποιες ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις), οι οποίες στην ουσία είναι πολυεθνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται υπό συνθήκες αδιαφάνειας. «Τράπεζες, επενδυτικά ταμεία, ΜΚΟ και μεγάλες, εμπορικές κυρίως, επιχειρήσεις συνθέτουν ένα πλέγμα με πολλά πλοκάμια και ακόμα περισσότερες διασυνδέσεις, που μέσα από συγκρούσεις συμφερόντων πνίγει στην κυριολεξία κάθε έννοια ηθικής. Καταστάσεις αυτής της υφής αποδυναμώνουν τις απαιτούμενες και επιβαλλόμενες από την παγκοσμιοποίηση διεθνείς συνεργασίες, παράλληλα όμως μεγαλώνουν και τα ποσοστά μαφιοποίησης της διεθνούς οικονομικής ζωής», υπογραμμίζει ο Γάλλος ειδικός. Αναφέρει έτσι ο κ. Νοέλ Πονς ότι μαφιόζικου τύπου διεθνείς οργανώσεις κατέχουν σημαντικές χρηματοοικονομικές θέσεις στην διεθνή οικονομία κα συνεχώς προσπαθούν να ελέγχουν και δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην πραγματική οικονομία. «Πρόκειται για παράγοντες αποσταθεροποιητικούς, που έχουν κάθε λόγο να προκαλούν νομισματικές και άλλες οικονομικές ανισορροπίες προκειμένου το σύστημά τους να λειτουργεί αποδοτικά γι αυτούς και τα μέλη τους», τονίζει. Αυτές οι ανισορροπίες, όμως, τροφοδοτούν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια σε παγκόσμιο επίπεδο και νοθεύουν τους οικονομικούς κανόνες σε μία περίοδο σοβαρών παγκόσμιων οικονομικών και εμπορικών ανακατατάξεων. Έτσι, κατά τον κ.Νοέλ Πονς, το πραγματικό πρόβλημα μιας πιθανής διεθνούς εποπτείας του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού περιβάλλοντος δεν είναι τόσο η υιοθέτηση διεθνών εποπτικών και ρυθμιστικών κανόνων, όσο η πολιτική βούληση για την εφαρμογή τους. Στο επίπεδο αυτό, οι πολιτικές επιλογές δεν είναι πάντα αυτονόητες. «Οι ελίτ χρησιμοποίησαν μέχρι και το 2008 τις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές ροές για να ασκούν πολιτική μέσω του δανεισμού και της απελευθέρωσης των πιστώσεων. Δημιούργησαν έτσι την αίσθηση μιας πλασματικής ευημερίας, η οποία κατέληξε στην ωρολογιακή βόμβα του δημοσίου χρέους. Αυτή η κατάσταση οδηγεί εκ του ασφαλούς σε έναν φαύλο κύκλο, η έξοδος από τον οποίο θα είναι κοινωνικά επώδυνη και αποσταθεροποιητική. Αν δεν επανεξετασθεί σε βάθος η παγκόσμια χρηματοοικονομική οργάνωση, η διεθνής οικονομία θα γνωρίζει μονίμως αναταράξεις που θα δημιουργούν νέες ανισότητες στην κατανομή πλούτου. Την ίδια περίοδο, επικίνδυνες διαστάσεις θα προσλαμβάνει και η διαφθορά των ελίτ, φαινόμενο κατ’ εξοχήν αντιδημοκρατικό –με ό,τι αυτό σημαίνει», υπογραμμίζει ο κ.Νοέλ Πονς. http://www.europeanbusiness.gr/page.asp?pid=888
  6. Παίζουν το κεφάλι τους στις αποκρατικοποιήσεις Η τρόικα απειλεί την κυβέρνηση, οι υπουργοί φοβούνται τον... Κορυδαλλό Ενώ το θέμα των απολύσεων ΔΥ βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας, προσφερόμενο για λαϊκή κατανάλωση, η πραγματική μάχη με την τρόικα δίνεται για τις αποκρατικοποιήσεις. Βρυξέλλες και ΔΝΤ πιέζουν ασφυκτικά την κυβέρνηση να προχωρήσει, ανοίγοντας το πεδίο για τις μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ομως η βεβιασμένη πώληση κρατικών επιχειρήσεων υπό τις παρούσες συνθήκες, θα κατέληγε σε πραγματική εκποίηση δημόσιας περιουσίας, καθώς τα τιμήματα θα ήταν εξαιρετικά χαμηλά. Για την κυβέρνηση είναι "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα": Για να έχει έξωθεν στήριξη και να μπορέσει να επιβιώσει, είναι αναγκασμένη να προχωρήσει. Ομως, αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να οδηγήσουν μελλοντικά πολλούς υπουργούς ενώπιον της Δικαιοσύνης, σε προανακριτικές και ειδικά δικαστήρια. Πολιτικοί παράγοντες και σχολιαστές λένε χαρακτηριστικά ότι στην υπόθεση των αποκρατικοποιήσεων η κυβέρνηση "παίζει το κεφάλι της", έχοντας να επιλέξει μεταξύ παραμονής στην εξουσία με έξωθεν στήριξη και ανάληψης ευθυνών, που θα καταλογισθούν μελλοντικά, όταν αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων στο κοινοβούλιο. Οπως επισημαίνουν, για το Διευθυντήριο των Βρυξελλών και το ΔΝΤ οι αποκρατικοποιήσεις είναι "εκ των ων ουκ άνευ" και από αυτές θα εξαρτηθεί αν θα συνεχίσουν να προσφέρουν στήριξη στην κυβέρνηση. Η στήριξη δεν είναι μόνον ή κυρίως πολιτική, αλλά και σε επίπεδο αποφάσεων που αφορούν τις εκταμιεύσεις δόσεων, τις πιέσεις για νέα μέτρα, τη χορήγηση αναπτυξιακών κονδυλίων κλπ. Ο Αντώνης Σαμαράς αντιλαμβάνεται ότι ο κλοιός σφίγγει και επιδιώκει με ελιγμούς να μεταθέσει χρονικά τις αποφάσεις. Αν και δημοσίως ζητά επιτάχυνση διαδικασιών, παρασκηνιακά το Μαξίμου κρατά σφιχτά τα λουριά του ΤΑΙΠΕΔ. Οι κίνδυνοι είναι πολλοί: - Η πώληση κάποιων κρατικών επιχειρήσεων μπορεί να αποτελέσει αιτία διάρρηξης της συνοχής του τρικομματικού κυβερνητικού σχήματος, με απρόβλεπτες συνέπειες. - Η διανομή της πίτας των αποκρατικοποιήσεων θα προκαλέσει πόλεμο εγχώριων και ξένων επιχειρηματικών συμφερόντων, που έχουν πολλούς τρόπους να "πριονίσουν" τη θέση της κυβέρνησης - Αν πουληθούν κρατικές συμμετοχές με τις τρέχουσες αποτιμήσεις, αυτό θα θεωρηθεί «ξεπούλημα» και η κυβέρνηση θα βρεθεί εν μέσω διασταυρούμενων πυρών, ενώ θα τεθεί εν αμφιβόλω η εύθραυστη κυβερνητική συνοχή. ....................... http://www.sofokleousin.gr/archives/126643.html?utm_source=Oempro&utm_medium=Email&utm_content=Subscriber%232820&utm_campaign=breaking%205.3.13
  7. Ωρολογιακή βόμβα οι φυλακές της χώρας Με απόλυτη μυστικότητα οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Δικαιοσύνης επεξεργάζονται σωρεία «κόκκινων πληροφοριών», οι οποίες δείχνουν ότι οι φυλακές της χώρας είναι «ωρολογιακή βόμβα», εν μέσω σειράς ύποπτων και ασυνήθιστων κινήσεων. Χαρακτηριστική της επικινδυνότητας της κατάστασης ήταν η εύρεση όπλων στην τέταρτη πτέρυγα στις φυλακές Κορυδαλλού, ενώ όπως επίσης προκύπτει, λίγες ημέρες πριν την απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο που ετοίμαζε ο Παναγιώτης Βλαστός από τις φυλακές Τρικάλων, άλλοι κρατούμενοι προετοίμαζαν τη δική τους ανάλογη. ... http://www.sofokleousin.gr/archives/126577.html?utm_source=Oempro&utm_medium=Email&utm_content=Subscriber%232820&utm_campaign=breaking%202%204.3.13
  8. Περιμένουν βίαιες ταραχές στην Αθήνα τον Μάρτιο, με X (ο αριθμός δεν επιτρέπεται να αναφερθεί) νεκρούς!!! Αγαπητέ κύριε, Αυτό το σημείωμα είναι εμπιστευτικό, για την ενημέρωσή σας. Τα στοιχεία επαφών έχουν αφαιρεθεί για λόγους ασφάλειας των ατόμων που εμπλέκονται. Υπάρχουν κάποιες επιπλέον πληροφορίες (μόνο προφορική διανομή), που έχουν έλθει σε γνώση των υπηρεσιών από κοινού με το προσωπικό του ΔΝΤ και αφορούν σε πληροφορίες που έχουν συλλεγεί σχετικά με βίαιες ταραχές στην Αθήνα τον Μάρτιο, με X (ο αριθμός δεν επιτρέπεται να αναφερθεί) νεκρούς. Παράκληση για διακριτική μεταχείριση της παρούσας πληροφόρησης. Προς ενημέρωσή σας, αυτή είναι η πρώτη ταξιδιωτική οδηγία που έχει ποτέ εκδοθεί από την Επιτροπή για την αποστολή των υπαλλήλων της σε ένα κράτος μέλος. Οι Έλληνες υπαλλήλοι της Επιτροπής έχουν αναστατωθεί και διαβάζουν πολύ προσεκτικά τις συστάσεις και για τη δική τους ασφάλεια, κάθε φορά που θα χρειαστεί να ταξιδέψουν και να φιλοξενηθούν στην χώρα τους. Με φιλικούς χαιρετισμούς, Όσον αφορά την αποστολή σας στην Αθήνα, θα θέλαμε να σας στείλουμε μερικές συστάσεις και πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τη διαμονή σας στην Αθήνα.Αυτό που ακολουθεί είναι συμβουλή της ασφάλειας και συμβουλές που συνιστώνται από τη Διεύθυνση Ασφαλείας. ... http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=501110
  9. Στείλανε νέους κωδικούς. Εγώ όμως έχω άλλο πρβλ. Σε λίγες μέρες κλείνει χρόνος που έστειλα την αίτηση αποπληρωμής (με το φυσικό αρχείο) του 2010 και ακόμα δεν έχω νέα. Ξέρει κανείς κάτι; Έστω ένα τηλ. να πάρω να ρωτήσω;
  10. Η ιστορία των δυο Internet Posted: 18 Feb 2013 02:00 PM PST ή πώς οι πλούσιοι βλέπουν ένα διαφορετικό ηλεκτρονικό κόσμο απ’ ό,τι οι φτωχοί. Φανταστείτε ένα Internet, όπου κάποια αόρατα χέρια διαμορφώνουν τις εμπειρίες σας, όπου κάποια τρίτα χέρια προαποφασίζουν τις ειδήσεις, τα προϊόντα, τις τιμές, ακόμα και τους ανθρώπους που συναντάτε. Έναν κόσμο, όπου έχετε την εντύπωση ότι εσείς οι ίδιοι κανονίζετε τις επιλογές σας, ενώ στην πραγματικότητα αυτές περιορίζονται και φιλτράρονται τόσο ώστε να νομίζετε ότι όλα βρίσκονται υπό τον δικό σας έλεγχο. Τίποτε δεν είναι πιο κοντά στο τι πράγματι συμβαίνει σήμερα. Χάρις στην τεχνολογία που καθιστά ικανό το Google, το Facebook κ.α. να συγκεντρώνουν πληροφορίες για μας και να τις χρησιμοποιούν για να προσαρμόζουν τις εμπειρίες μας στα προσωπικά μας γούστα, συνήθειες και εισοδήματα, το Internet έχει καταλήξει να είναι κάποιος ένας κόσμος για τους πλούσιους και κάποιος άλλος για τους φτωχούς. Και ιδού, πώς δουλεύει: Ας αρχίσουμε από τη διαφήμιση, η οποία και ουσιαστικά κινεί το διαδίκτυο. Εταιρίες ορμώμενες κυρίως από την Silicon Valley, επιδίδονται στον εκμαυλισμό των χρηστών, με το ένα χέρι μοιράζοντας τζάμπα «εφαρμογές», και με το άλλο συγκεντρώνοντας προσωπικά στοιχεία τα οποία και μεταπωλούν. Τον περισσότερο χρόνο της σύντομης ιστορίας του internet τα στοιχεία αυτά στόχευαν κλασσικά στην διαφήμιση προϊόντων, ανάλογα με το σε ποιες ηλεκτρονικές γειτονιές συχνάζαμε. Συν τω χρόνω, με την πρόοδο της τεχνολογίας, οι εταιρίες μπορούσαν να συλλέγουν περισσότερα στοιχεία, ιδιαίτερα χρήσιμα σε ασφαλιστικές και ιατρικές εταιρίες, χωρίς φυσικά να το παίρνουμε πρέφα. Με κατάλληλη επεξεργασία, μπορούσαν να παίρνουν αποφάσεις για τον κάθε χρήστη ξεχωριστά, κυρίως όμως για το εάν θα υπήρχε εμπορικό ενδιαφέρον ν’ ασχοληθούν μαζί του. Μερικοί γουστάρουν την εξέλιξη αυτή ως «εξατομίκευση» και πιθανόν να κολακεύονται, θεωρώντας την αθώα και αστεία, στην πραγματικότητα όμως αυτό που συμβαίνει είναι πολύ πιο σημαντικό και με μεγάλο αντίκτυπο. Η νομοθεσία στην Αμερική απαγορεύει στις εταιρίες να πουλούν τα προϊόντα τους σε διαφορετικές τιμές, ανάλογα με τις ιδιότητες του καταναλωτή. Ενώ στο πραγματικό εμπόριο, μπορεί να εμφανίζονται νομοταγείς, στο ηλεκτρονικό ξεσαλώνουν. Το χειρότερο που μπορεί να σού συμβεί είναι να σε αγνοήσουν παντελώς, αν θεωρήσουν ότι είσαι είτε μπατίρης, είτε σπάγκος. Για παράδειγμα, δεν θα σου προσφέρουν ποτέ δάνειο, και συνεπώς, ποτέ δεν θα πάρεις πρέφα ότι τέτοια πράγματα γίνονται σε άλλους. Εδώ και μια δεκαετία, οι σελίδες ηλεκτρονικού εμπορίου αλλάζουν συστηματικά τις τιμές βασισμένες σε πληροφορίες, όπως το ποιες σελίδες επισκέπτεσαι, πόση ώρα μένεις σ’ αυτές, ποια ώρα της ημέρας κάνεις τις τσάρκες σου, από πού μπαίνεις και πού προσγειώνεσαι. Η Google μάλιστα μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη κατοχύρωσε πατέντα για την αποτελεσματικότερη ανάλυση των προσωπικών πληροφοριών προς την κατεύθυνση της βέλτιστης τιμολόγησης. Για παράδειγμα, αν καταλάβει ότι ένας χρήστης ψοφάει για κάποιο βιβλίο, θα του το χρεώσει σε υψηλότερη τιμή, ενώ αντίθετα, μπορεί να κάνει και σκόντο αν υποψιαστεί ότι δεν τον πολυενδιαφέρει. Και το κυριότερο, ο χρήστης ποτέ δεν θα ψυλλιαστεί ότι η αυξομείωση της τιμής ενός προϊόντος προέρχεται όχι από την αυξομείωση της ζήτησης, αλλά από τα δικά του και μόνο ίχνη. Κι ούτε θα μάθει, πόσο το αγόρασε ο διπλανός του. Παρόμοια αόρατα τείχη υψώνονται και στις πολιτικές μας ζωές, καθ΄ ότι το internet, σύμφωνα με την ανάλυση του προφίλ μας, μάς παρουσιάζει ένα κόσμο, τον οποίο το ίδιο έχει αποφασίσει ότι μας ενδιαφέρει. Το αποτέλεσμα είναι να μας σπρώχνει σε κοινότητες ομοίων, οι οποίες επιβεβαιώνουν και ενισχύουν αυτό που ήδη πιστεύουμε. Η εξάπλωση λοιπόν της εξατομίκευσης δεν έχει και μεγάλη πλάκα τελικά. Προωθεί το διαχωρισμό και την απομόνωση. Υ.Γ. Το άρθρο είναι από το Scientific American
  11. Μαζάουερ για ΧΑ: «Η ελληνική πολιτεία δεν δείχνει σημάδια ότι καταλαβαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης» «Iδεολογική συγγένεια με τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό» και «σε πολύ μεγάλο βαθμό ναζιστικό πρόγραμμα» καταλόγισε στην Χρυσή Αυγή ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, Μαρκ Μαζάουερ κατά τη διάρκεια χθεσινής του διάλεξης στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Αθήνας (Deree College). Aπολύτως ενημερωμένος για όλες τις τελευταίες δράσεις της Χρυσής Αυγής, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης εφόδου μελών της στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο, χαρακτήρισε «ακραιφνώς ελληνικό φαινόμενο» την Χρυσή Αυγή απορρίπτοντας την πλήρη ταύτιση της με το Σύνδρομο της Βαϊμάρης «παρά τις αναλογίες ή ομοιότητες». Αναλύοντας δε την ιδεολογική της ιδιοσυστασία είπε: «Εχει ιδεολογική συγγένεια με τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό (...) Υπακούουν στη μυστική φωνή του αίματος, σε ένα είδος «φύρερ» που θα καταφέρει να βγάλει ασπροπρόσωπο τον «λαό». «Βάλτε στη θέση των μεταναστών τους Εβραίους και θα καταλάβετε την τρομακτική ομοιότητα» είπε. Εκτίμησε ότι «πολλοί πολιτικοί υποτιμούν την άνοδό της και τη θεωρούν παροδικό φαινόμενο. «Η ελληνική πολιτεία δεν δείχνει σημάδια ότι καταλαβαίνει τη σοβαρότητα της κατάστασης», πρόσθεσε. Στρέφοντας την ανάλυσή του στα χρόνια του Μεσοπολέμου, υπενθύμισε ότι και τότε η άνοδος των άκρων είχε να κάνει «με τη βαθιά κρίση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», αλλά απέρριψε την τάση εξίσωσης του φασισμού και του κομμουνισμού: «Το να συγκρίνεις δε σημαίνει απαραιτήτως να εξομοιώνεις» είπε εκφράζοντας αμφιβολίες για την «ομπρέλα» της έννοιας «ολοκληρωτισμός» που καίτοι χρησιμοποιείται για να σκεπάσει τις δύο έννοιες, παραβλέπει συχνά σημαντικές διαφορές. Εκρινε ότι «η κρίση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα είναι σήμερα στ' αλήθεια σοβαρή» και έθεσε ως θεμελιώδες πρόβλημα την «αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και των εκπροσώπων του». Οσον αφορά την Ακρα Αριστερά, ο Μαζάουερ χαρακτήρισε «εκλογικώς ασήμαντη» την επιρροή της τοποθετώντας την ως «δευτερεύουσα» απειλή για τη Δημοκρατία ενώ δεν φάνηκε να συμφωνεί με τον ισχυρισμό ότι η άκρα Αριστερά ήταν αυτή που εξέθρεψε τη Χρυσή Αυγή. Ερωτηθείς από τον καθηγητή Θάνο Βερέμη εάν «με το χέρι στην καρδιά» πιστεύει ότι η Αριστερά σέβεται πραγματικά τους νόμους (χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τη στάση της έναντι του πανεπιστημιακού ασύλου) ο Μαρκ Μαζάουερ απάντησε: «Είναι μεγαλύτερο πρόβλημα η απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος από την αναβολή κάποιων μαθημάτων», προσθέτοντας ότι δεν πιστεύει στην εξομοίωση πάσης μορφής «ανομίας» και κρίνοντας ότι η Άκρα Δεξιά απειλεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία περισσότερο απ' ό, τι η Άκρα Αριστερά. Αναφερόμενος, τέλος, στον ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε ότι εισηγείται ένα μοντέλο κυβέρνησης που μπορεί «ως δια μαγείας να λύσει τα προβλήματα που υπήρξαν μέχρι εκείνη τη στιγμή και θα τα κάνει όλα σωστά». (οι υπογραμμίσεις δικές μου) http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63782176 ΥΓ. πολύ θα ήθελα να έχω τη πλήρη ομιλία του γιατί στην Αυγή διαβάζω:"Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να αποκαταστήσει την αξιοπιστία των θεσμών" ?! http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=751610
  12. Μια απορία: Το Ελ. Συνέδριο δε εκτίθεται που τα βγάζει τώρα στη φόρα; Τόσα χρόνια που ήτανε; Γιατί αν έκανε σωστά τη δουλειά του αυτά τα χρόνια θα τολμούσε κανείς...;
  13. Για τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο, από έναν καθηγητή του 08:27, 04 Φεβ 2013 | tvxsteamtvxs.gr/node/118754 Λέγομαι Χρήστος Ιωαννίδης. Είμαι καθηγητής στη μέση εκπαίδευση εδώ και 23 χρόνια και υπεύθυνος του περιοδικού "Schooligans" και του μαθητικού φεστιβάλ "Schoolwave". Γνώρισα τον Αντρέα-Δημήτρη Μπουρζούκο για τρία χρόνια (2005-2008). Ήταν μαθητής μου στο Μουσικό Λύκειο Παλλήνης. Είμαι σοκαρισμένος από την είδηση της εμπλοκής του σε ένοπλη ληστεία. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε ως εκεί. Θέλω όμως να μιλήσω για τα τρία χρόνια που τον γνώρισα ως μαθητή αλλά και ως εθελοντή στο περιοδικό. Ήταν χαρά μου να έχω μέσα στην τάξη παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη. Ήταν ευαίσθητος, ήταν έξυπνος, ήταν ανήσυχος. Όχι, δεν άκουγε heavy metal. Άκουγε ροκ, άκουγε Χατζιδάκι, άκουγε Μότσαρτ. Όχι, δεν ήταν αντικοινωνικός. Ίσα-ίσα ήταν πολύ αγαπητός στους συμμαθητές του. Και φυσικά είχε και αυτός θυμό μέσα του, όπως όλα τα αληθινά παιδιά που ανακαλύπτουν στην εφηβεία τους την απάνθρωπη και υποκριτική κοινωνία στην οποία ζούμε. Όχι, δεν ήταν κακός μαθητής, ήταν πολύ καλός. Μπήκε και αυτός στο πανεπιστήμιο, γράφοντας μία από τις εκθέσεις-κονσέρβες που του ζητάει το σύστημα. Οι γονείς του ήταν δύο αξιοπρεπέστατοι άνθρωποι. Ερχόντουσαν τακτικά στο σχολείο να μάθουν για το παιδί τους. Κάποια στιγμή έμαθα από τον Αντρέα-Δημήτρη ότι ο πατέρας του έμεινε άνεργος. Μου το είπε πικραμένος και θυμωμένος. Δεν ξέρω πόσες αιτίες θυμού προστέθηκαν από τότε. Μπορώ ίσως να φανταστώ αρκετές απ' αυτές, καθώς ζω κι εγώ μέσα σ' αυτήν την Ελλάδα. Απο κει και πέρα, λυπάμαι και ντρέπομαι. Λυπάμαι για τον Αντρέα-Δημήτρη που πίστεψε, καθώς φαίνεται, στη βία σαν απάντηση στη βία του συστήματος. Ντρέπομαι όμως και για την Ελλάδα που οδηγεί παιδιά σαν τον Αντρέα-Δημήτρη σ' αυτό το σημείο. Ντρέπομαι για τους αστυνομικούς που τον βασάνισαν. Ντρέπομαι για τους δημοσιογράφους που ήδη τον καταδίκασαν. Και ντρέπομαι για όλους τους ανυποψίαστους πολίτες που θα τον τσουβαλιάσουν μέσα στο κεφάλι τους σαν έναν "τρομοκράτη" και θα προσπεράσουν το παραμορφωμένο από τα χτυπήματα πρόσωπό του για να πάνε στην επόμενη είδηση. Η παραμόρφωση είναι όλη δική μας. www.lifo.gr
  14. Λέτε; Βενιζέλος: Θα ζητηθεί η υπογραφή Τσίπρα για την επόμενη δόση Της Μαρίνας Μάνη Μία φράση του Ευ. Βενιζέλου κατά την κόντρα του με τον Αλέξη Τσίπρα άναψε νέες φωτιές που δεν έχουν σχέση με τη «λίστα Lagarde» αλλά... με την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Είπε λοιπόν απευθυνόμενος στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ: «Εάν σας ζητήσουν να υπογράψετε για την επόμενη δόση θα το κάνετε; Γιατί αφού δεν έχουμε αξιοπιστία ως κυβέρνηση, η αξιοπιστία πρέπει να αναζητηθεί στην αντιπολίτευση. Αφού λοιπόν τους πείσατε ότι είμαστε αναξιόπιστοι και είστε ο αξιόπιστος, να ετοιμαστείτε γιατί αυτό που θα ζητηθεί ως προϋπόθεση είναι η υπογραφή σας για την επόμενη εκταμίευση. Για να δείτε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος!». Λόγω της έντασης που επικρατούσε εκείνη τη στιγμή, κυριάρχησε η αίσθηση πως ο κ. Βενιζέλος αναφερόταν σε υπογραφή που θα ζητηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ εάν βρεθεί στην κυβέρνηση –αυτή την εκδοχή μάλιστα έδιναν στελέχη του ΠΑΣΟΚ που παρακολούθησαν την παρέμβαση του αρχηγού τους. Όταν όμως η Ιπποκράτους διένειμε την ομιλία και τις παρεμβάσεις του κ. Βενιζέλου, φάνηκε ότι δεν εννοούσε... κάποια δόση στο μέλλον από κάποια κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά την επόμενη δόση. Και ότι η υπογραφή θα ζητηθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση –δηλαδή, από τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράγοντας του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης πάντως που ρωτήθηκε από το Capital.gr δήλωσε «άγνοια» για μία τέτοια απαίτηση των δανειστών... http://www.capital.gr/news.asp?id=1710264
  15. Ο ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΤΟΥ ”Πάει λοιπόν ο πατέρας του Πετράκη να πει κάτι στο γιό του, που ήταν στο δωμάτιο με την πόρτα κλειστή. Ανοίγει ανυποψίαστος την πόρτα και τί να δει; Ο φίλος μας ο Πετράκης να έχει βγάλει έξω το πουλάκι του και να το παίζει. Αφού άλλαξε πέντε(!) χρώματα ο πατέρας, βρίσκει τη δύναμη και φωνάζει του γιου του. -Πετράκη! Γιατί παίζεις με το πουλάκι σου; κι ο Πετράκης: -Και τί ήθελες βρε πατέρα; Να παίζω με κανα πηρούνι και να βγάλω το μάτι μου; Ο πατέρας κόκκαλο. Δεν την περίμενε τέτοια απάντηση με τίποτα. Εν τω μεταξύ, η μάνα του Πετράκη, ψάχνοντας για τον πατέρα σε όλο το σπίτι, γιατί μάλλον κάτι τον ήθελε, φτάνει στο δωμάτιο, όπου εξελίσσεται η… ακατάλληλη… σκηνή. Βλέπει τον Πετράκη, με το πουλάκι του έξω, ουρλιάζει και ρωτά όλο οργή: -Πετράκη! Δεν ντρέπεσαι καθόλου; Μα να παίζεις με το πουλάκι σου; Το λόγο τότε πήρε ο πατέρας. -Άσ’το βρε Φρόσω το παιδί. Δεν καταλαβαίνεις; -Τί να καταλάβω δηλαδή, που να μή σώσω και καταλάβω; ρωτά η μάνα, κατακόκκινη. -Ε, να… το παιδί μας φροντίζει για τα μάτια του. -Για τα μάτια του; Πώς αυτό; -Βρε άμα δεν τον αφήνεις να παίξει με το πουλάκι του, θα παίξει με κανένα πηρούνι και μετά… ποιός σου εγγυάται εσένα ότι δεν θα βγάλει κανένα μάτι το παιδί;
  16. Συνθήματα γραμμένα σε τοίχους, βιτρίνες, κάδους κλπ Αθηνών- Πειραιώς και προαστίων. Κάποια είναι πραγματικά πολύ καλά. Δεν είμαι εδώ για να διορθώνω τα λάθη σου, είμαι εδώ για να κάνω τα δικά μου. -Φίλε έχεις πιτυρίδα το ξέρεις; -Άσε έχω δοκιμάσει τα πάντα. -Να μην κουνάς το κεφάλι σου πάνω απ'το φαϊ μου δοκίμασες; Σου είπα σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί . . . Τι παίρνεις κάθε μισή ώρα ; ; ; Γιατί περισσεύει τόσος μήνας στο τέλος των χρημάτων; Όλοι οι γνωστοί μου με έχουν σαν ΘΕΟ....!!! Αγνοούν την ύπαρξή μου, μέχρι τη στιγμή που θα θελήσουν να ζητήσουν κάτι.... Η χώρα διαλύεται από την αδιαφορία. Αλλά τι με νοιάζει εμένα; Είμαι ελεύθερος να κάνω ό,τι θέλουν Που μένεις; Στα λόγια..
  17. "Αν θέλετε ευρώ, ετοιμαστείτε να φύγετε" / του Χα-Τζουν Τσανγκ Ιανουάριος 17 2013 Αναδημοσίευση από το «Unfollow» Γνωστός ως «δάσκαλος» του προέδρου του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα (Rafael Correa), με πλούσιο βιογραφικό που περιλαμβάνει θέσεις από την παγκόσμια τράπεζα και το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μέχρι ανθρωπιστικές οργανώσεις σε όλο τον κόσμο, ο οικονομολόγος Χα-Τζουν Τσανγκ (Ha-Joon Chang, HJC)αρέσκεται να καταρρίπτει μύθους που έγιναν καραμέλα για χιλιάδες οπαδούς του νεοφιλελευθερισμού... 'Αρης Χατζηστεφάνου (ΑΧ): Στο βιβλίο σας λέτε ότι δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά. Και αυτό που ζούμε τι είναι; HJC: Οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν ότι η ελεύθερη αγορά αποτελεί νόμο της φύσης και συνεπώς οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να παρεμβαίνουν. Όλες οι αγορές όμως, όσο ελεύθερες και αν δείχνουν, έχουν περιορισμούς και κανόνες Στο βιβλίο μου χρησιμοποιώ το παράδειγμα της παιδικής εργασίας, η οποία ήταν πολύ διαδεδομένη τον 19ο αιώνα. Όταν λοιπόν κάποιοι ζήτησαν να τεθούν περιορισμοί, οι άνθρωποι της ελεύθερης αγοράς αντέδρασαν, λέγοντας ότι έτσι υποσκάπτονται τα θεμέλια της ελεύθερης οικονομίας. «Αν τα παιδιά θέλουν να δουλέψουν», έλεγαν«και κάποιοι θέλουν να τα προσλάβουν, εσείς τι πρόβλημα έχετε;». Σήμερα βέβαια ούτε οι πιο φανατικοί θιασώτες της ελεύθερης αγοράς δεν θα υποστήριζαν την επαναφορά της παιδικής εργασίας. Η κυβερνητική παρέμβαση λοιπόν υπάρχει παντού, απλώς δεν την καταλαβαίνουμε, γιατί αποδεχόμαστε τις κοινωνικές και ηθικές αρχές που τη διέπουν. «Καμία χώρα δεν ξέφυγε από μεγάλες κρίσεις χρέους χωρίς κάποιο επίπεδο πληθωρισμού. Το πρόβλημα για εσάς είναι ότι δεν μπορείτε να έχετε το επίπεδο πληθωρισμού που χρειάζεστε, λόγω της ευρωζώνης» ΑΧ: Ο νεοφιλελευθερισμός όμως βγήκε ενισχυμένος ακόμη και από την παρ' ολίγο ολοκληρωτική κατάρρευση του 2008. HJC: Είναι πράγματι αξιοπερίεργο ότι οι ιδέες της αγοράς επιβίωσαν της χρηματοπιστωτικής ύφεσης του 2008. Οποιαδήποτε άλλη ιδέα, αν προκαλούσε τέτοια καταστροφή, θα είχε τεθεί εντός νόμου. Σκεφτείτε να κυκλοφορούσε ένα φάρμακο που θα σκότωνε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και θα προκαλούσε κύματα ανεργίας. Κανείς δεν θα επέτρεπε να ξαναχρησιμοποιηθεί.Αυτοί που κερδίζουν όμως από τις ιδέες της αγοράς έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να τις προστατέψουν από κάθε κριτική. Φυσικά κάποια πράγματα άλλαξαν. Στο παρελθόν αν αμφισβητούσες το νεοφιλελευθερισμό, σε θεωρούσαν παρανοϊκό. Τώρα υπάρχουν αρκετοί που τολμούν σταδιακά να το κάνουν. ΑΧ: Στο βιβλίο σας μιλάτε επίσης για το μύθο του πληθωρισμού. θα μπορούσε μια δόση πληθωρισμού να βοηθήσει μια χώρα σαν την Ελλάδα; HJC: Ο πληθωρισμός απειλεί όσους έχουν σταθερά εισοδήματα σε ονομαστικούς όρους. Αυτό βέβαια αφορά και έναν συνταξιούχο, κυρίως όμως αφορά τους πλούσιους, που έχουν μεγάλα περιουσιακά στοιχεία. Για να διατηρήσουν λοιπόν τον πλούτο τους θέλουν τον χαμηλότερο δυνατό πληθωρισμό. Οι κυβερνήσεις για να ικανοποιήσουν αυτήν τη μανία λαμβάνουν αποφάσεις που αυξάνουν την ανεργία και μειώνουν τη ζήτηση. Οι απλοί άνθρωποι λοιπόν μπορεί να απειλούνται από τον πληθωρισμό αλλά απειλούνται πολύ περισσότερο από την ανεργία. Οι πλούσιοι όμως, που πλήττονται περισσότερο, έχουν τεράστια δύναμη και κινητοποιούν πολιτικές δυνάμεις προς το συμφέρον τους. Ο πληθωρισμός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε το χρέος σας στην Ελλάδα. Καμία χώρα δεν ξέφυγε από μεγάλες κρίσεις χρέους χωρίς κάποιο επίπεδο πληθωρισμού. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να αφεθεί εκτός ελέγχου. Ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται από τον αποπληθωρισμό, γιατί τότε το πραγματικό μέγεθος του χρέους αυξάνεται. Το πρόβλημα για εσάς είναι ότι δεν μπορείτε να έχετε το επίπεδο πληθωρισμού που χρειάζεστε, λόγω της ευρωζώνης. ΑΧ: Προτείνετε να εγκαταλείψουμε το ευρώ; HJC: Παραδόξως, ο μόνος τρόπος για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ είναι να προετοιμαστεί για να φύγει. Μόνο αν έχεις ένα αξιόπιστο σχέδιο εξόδου θα σε πάρει στα σοβαρά η Γερμανία και θα αποδεχτεί πραγματική μείωση του χρέους αλλά και μια αναπτυξιακή δημοσιονομική πολιτική. Διαφορετικά οδηγείστε σε αργό θάνατο. Μέσα σε τρία χρόνια Καταστράφηκε σημαντικό τμήμα της ελληνικής οικονομίας και αν συνεχίσετε έτσι για μερικά ακόμη χρόνια, η οικονομία δεν θαμπορέσει ποτέ να ανακάμψει. Κοιτάξτε την Ισλανδία και την Αργεντινή, που υποτίμησαν το νόμισμά τους, αρνήθηκαν να πληρώσουν ορισμένα χρέη και έθεσαν φραγμούς στη ροή κεφαλαίων. Η Ισλανδία είχε μεγαλύτερη τραπεζική κρίση από την Ελλάδα και ήδη ανακάμπτει. Η Αργεντινή, μετά τη στάση πληρωμών τον 2002, έγινε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη χώρα της Λατινικής Αμερικής με ετήσιους ρυθμούς κοντά στο 7.5%. Δεν λέω ότι η έξοδος από το ευρώ είναι εύκολη, αλλά δεν είναι το τέλος του κόσμου. Φυσικά για να πετύχετε τους ρυθμούς ανάπτυξης της Ισλανδίας και της Αργεντινής απαιτούνται και άλλα μέτρα που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα και τις εξαγωγές. Αν όμως είδατε ό,τι καλύτερο είχε να σας δώσει η ευρωζώνη, ίσως είναι καλύτερα να την εγκαταλείψετε. «Συνήθως αυτό που συμβαίνει όταν πουλάς επιχειρήσεις σε ξένες εταιρείες, είναι ότι τις απογυμνώνουν από τα περιουσιακά της στοιχεία και ύστερα τις κλείνουν και φεύγουν» ΑΧ: Οι οπαδοί του ευρώ θα απαντήσουν ότι π Αργεντινή τα κατάφερε γιατί είχε πετρέλαιο. HJC: Είναι ένας από τους μύθους, όπως λόγου χάρη ότι είχε ρεκόρ εξαγωγών σόγιας. Φυσικά όλα αυτά έπαιξαν κάποιο ρόλο, αλλά δεν ήταν τόσο καθοριστικός. Μην ξεχνάτε ότι οι εξαγωγές της Αργεντινής ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι μικρές. Πρέπει κάποτε να ξεπεράσουμε το μύθο που λέει ότι μόνο αν έχεις πετρέλαιο ή κάποιο άλλο προϊόν μπορείς να πετύχεις ανάκαμψη. ΑΧ: Ποια θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα της Ελλάδας; HJC: Πρέπει να κερδίσετε το χαμένο έδαφος στην παραγωγή. Τα τελευταία δέκα χρόνια γίνατε απλώς ο τουριστικός προορισμός της βόρειας Ευρώπης και καταστρέψατε τη βιομηχανική παραγωγή, τις ναυπηγοεπισκευαστικές κατασκευές κ.τ.λ. Δεν είναι εύκολο, αλλά και η Κίνα και η Νότια Κορέα ξεκίνησαν από το μηδέν, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι αδύνατο. ΑΧ: Οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν λύση; HJC: Υπάρχουν ιδιωτικοποιήσεις που μπορεί να λειτουργήσουν. Συνήθως όμως αυτό που συμβαίνει, ειδικά όταν πουλάς σε ξένες εταιρείες, είναι ότι απογυμνώνουν την επιχείρηση από τα περιουσιακά της στοιχεία και ύστερα την κλείνουν και φεύγουν. Η Ισπανία ακολουθούσε αυτή την πρακτική στη λατινική Αμερική. Οι αερογραμμές της Αργεντινής και άλλων χωρών λόγου χάρη αγοράστηκαν από την ισπανική «ιμπέρια», η οποία κράτησε όλες τις κερδοφόρες διαδρομές. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν τεράστια προβλήματα στις λατινοαμερικανικές εταιρείες, οι οποίες στο τέλος χρεοκόπησαν. ΑΧ: Ζήσατε τέτοιες συνθήκες και στη χώρα σης, τη Νότια Κορέα; HJC: Ναι, μετά την οικονομική κρίση το «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) ανάγκαζε τη χώρα να πουλά σε ξένες εταιρείες με προνόμια που δεν μπορείτε να φανταστείτε. Στην περίπτωση λόγου χάρη της εξαγοράς της «νταεγού» από την «τζένεραλ μότορς» (GM) η κυβέρνηση πλήρωνε όλες τις ζημιές και η GM απλώς έπαιρνε τα κέρδη. Επίσης η ιδιωτικοποίηση των τραπεζών προκάλεσε τεράστια προβλήματα. Οι τράπεζες αρχικά εθνικοποιήθηκαν, με την έννοια της «διάσωσης», από το κράτος και ύστερα ξεπουλήθηκαν σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και σε πολύ χαμηλές τιμές. Και μόνο με αυτήν τη διαδικασία χάθηκαν πολλά χρήματα των φορολογουμένων. Στη συνέχεια όμως οι ξένες τράπεζες που μπήκαν στην αγορά δεν δανειοδοτούσαν τις παραγωγικές επιχειρήσεις της χώρας, ώστε να ενισχυθεί η εθνική οικονομία, αλλά έδιναν ενυπόθηκα δάνεια κατοικίας. Ο δανεισμός στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έπεσε κατά 30-40°/ο και πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν, με αποτέλεσμα να μειωθεί η ανάπτυξη όλης της χώρας. Ο Ha-Joon Chang είναι οικονομολόγος και συγγραφέας 'Αλλα άρθρα του Ha-Joon Chang: «Η προηγούμενη ηγεσία σας έκανε τα πάντα για να ευχαριστήσει τη Γερμανία και αυτό ήταν λάθος»(10/12/2012) Η λιτότητα ποτέ δεν δούλεψε! (5/6/2012) http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=8272
×
×
  • Create New...