Jump to content

tzimdim

Silver members
  • Posts

    294
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by tzimdim

  1. Κώστα δεν μιλάω με την έννοια της ανθρώπινης ηθικής (ηθικός ή ανήθικος μπορεί να είναι εξίσου κάποιος δεξιός ή αριστερός). Μιλάω με την έννοια της κοινωνικής θέσης και των ταξικών συμφερόντων που μπορεί να έχει κάποιος. Θεωρώ δεδομένο να υπερασπίζεται το καπιταλιστικό σύστημα το κράτος και τους θεσμούς που το περιφρουρούν,κάποιος μεγαλοιδιοκτήτης, μεγαλογαιοκτήμονας, τραπεζίτης, μεγαλοβιομήχανος, κλπ. Οπως θεωρώ δεδομένο να μην το αποδέχεται κάποιος που δεν έχει ατομική ιδιοκτησία ή είναι μικροεπαγγελματίας, μικροιδιοκτήτης κλπ. Αυτό εννοούσα λέγοντας για πραγματικούς λόγους.
  2. Δημήτρη ανοίγεις ενα σημαντικό θέμα με τη θέση που διατύπωσες. "Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα" ? ας το πούμε λιγάκι λαικά. Το "είναι" καθορίζει τη συνείδηση ή η συνείδηση το "είναι"?, ας το πούμε λιγάκι μαρξιστικά. Ο πρωτόγονος άνθρωπος είδε την φωτιά στην σκέψη του, ή γρατσουνώντας τις πέτρες πετάχτηκε η φωτιά και στην συνέχεια διαπίστωσε την χρησιμότητα της?. Ανοίγεις το θέμα της διαφορετικής θεώρησης του κόσμου από τους ιδεαλιστές φιλοσόφους και τους υλιστές στη συνέχεια. Οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καλύτεροι-ηθικότεροι όταν είναι οργανωμένοι σε βάρβαρες κοινωνίες που λειτουργούν με βάση την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο?. Με την έννοια αυτή αυτοκτόνησε ή μήπως θα αυτοκτονήσει ο καπιταλισμός λόγω της βαρβαρότητα του?. Ή θα παραδώσει την κυριαρχία του και τα μέσα παραγωγής στην κοινωνία επειδή έχει γεράσει και εξαντλήσει τα όρια του?. Σε όλα αυτά τα ερωτήματα η απάντηση είναι οχι. Ο κοινωνικός άνθρωπος αλλάζει, αλλάζοντας τον κόσμο με την δράση του. Ετσι αλλάζει και τα μυαλά του κατακτώντας βαθύτερη γνώση, έτσι αλλάζει και η ηθική του.
  3. Κώστα (KAROLOS) τίποτα σ΄αυτήν την συζήτηση δεν είναι επί προσωπικού. Πιστεύω ότι παρά τις διαφορετικές αντιλήψεις που έχουμε, τηρούμε τον προσήκοντα σεβασμό τόσο μεταξύ μας, όσο και προς την ιστοσελίδα που μας επιτρέπει να εκφράζουμε αυτές τις απόψεις. Ας μην ξεχνάμε ότι συζητάμε "περί ανέμων και υδάτων" σε μια κοινότητα λογιστών. Θέλω να σου πώ τα εξής προκειμένου να κατανοήσεις το διαφορετικό τρόπο σκέψης μας. Για έναν κομμουνιστή δεν υπάρχουν σύνορα, δεν νοείται εθνικό κράτος. Ακόμα και το εργατικό κράτος (εργατική εξουσία) δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι ενα αναγκαίο κακό μεταβατικό στάδιο πριν την αταξική κοινωνία που ονειρευόμαστε και επιθυμούμε. (Εδώ βρίσκονται οι διαφορές μας με τους Αναρχικούς). Για τον κομμουνιστή "όπου γής και πατρίς", πολυπολιτισμός, ελευθερία σκέψης, ελευθερία θρησκευτικής έκφρασης κλπ. Δεν υπάρχουν περιορισμοί και απαγορεύσεις στην διαμορφωμένη από την αστική ιδεολογία κοινωνική συνείδηση. Αν πετύχει η αλλαγή της κοινωνίας θα αλλάξει και η κοινωνική συνείδηση. Δεν μας εκφράζουν ούτε μας συγκινούν οι εθνικές σημαίες, εθνικές εορτές κλπ. Εχουν κοινωνιολογική αξία για την ιστορική γνώση. Αυτές εκφράζουν τις εθνικές αστικές τάξεις και τα παραδοσιακά ΚΚ, που δυσανασχετούν από την παγκοσμιοποίηση, και φτάνουν στο σημείο να κλαίνε ταυτόχρονα Καρατζαφέρης και Παπαρήγα για τον θέμα (από διαφορετική αφετηρία). Συνεπώς δεν έχουμε λόγους να μακιγιάρουμε την ιστορία, ούτε να γυρίσουμε την πλάτη, προκειμένου να αποδείξουμε αυτά που επιθυμούμε. Η ιμπεριαλιστική ανάπτυξη του καπιταλισμού αναιρεί τα εθνικά σύνορα εδώ και πάνω από 100 χρόνια. Κυριαρχεί το παγκόσμιο πάνω στο εθνικό. Δεν έχεις ακούσει ή δεν συμφωνείς με οικονομικές θεωρίες του τύπου "αν φτερνιστεί ο ΜΠΟΥΣ παθαίνει πνευμονία η Ευρώπη" κλπ?. Κι αν υποθέσουμε ότι ανακαλύπτουμε σήμερα στην Αφρική ή στην Σιβηρία ένα νέο μέρος όπου ζούν ιθαγενείς πρωτόγονα χωρίς τεχνολογία, σημαίνει ότι θα πρέπει να περάσουν 50 χρόνια ώσπου να εκσυγχρονιστούν, ή θα τους δείς σε ένα μήνα να κυκλοφορούν με κινητά και laptop?. Η παγκοσμιοποίηση από μόνη της φέρνει το ζήτημα της ανάγκης να περάσουμε σε άλλες κοινωνικές μορφές οργάνωσης. Να γίνεται σχεδιασμός της παγκόσμιας οικονομίας με βάση τις ανάγκες της ανθρωπότητας. Δεν γίνεται να έχουμε εγκαταλείψει την μισή Αφρική στην πείνα στην αρρώστια και στον θάνατο. Δεν είναι δυνατόν τα μέσα της παραγωγής να ελέγχονται από μια ομάδα μονοπωλίων που άλλοτε συγχωνεύονται για να γίνουν ισχυρότεροι, άλλοτε βγάζουν τα μάτια τους, και πάντα οδηγούν σε πολέμους προκειμένου να επανασχεδιάζουν και να αναδιανέμουν μεταξύ τους τον πλούτο της γής. Καταλαβαίνω ότι είσαι γαλουχημένος με διαφορετικά ιδανικά. Αυτό που θέλω να σε ρωτήσω είναι αν έχεις πραγματικούς λόγους να τα υπερασπίζεις. Αν ναι πάω πάσο, αν όχι ξανακουβεντιάζουμε με καλή διάθεση.
  4. Αυτό το σκυλάκι, ο ΚΑΝΕΛΛΟΣ έχει συνδεθεί τα τελευταία χρόνια με το νεολαιίστικο κίνημα. Συμμετέχει σε συνελεύσεις και σε πορείες κρατώντας μάλιστα και πλακάτ με τα δόντια του. Ο φυσικός του χώρος είναι το Πολυτεχνείο. Βρίσκεται προς το τέλος της ζωής του, με το ζόρι στέκεται πλέον όρθιος και έχει τυφλωθεί απο το ένα του μάτι. Παρ όλη την ταλαιπωρία του έχει ακόμα διάθεση για ζωή (τρώει φαγητό και ανταποκρίνεται στα χάδια των φοιτητών). Γι αυτό τον λόγο απορρίφθηκε η σκέψη για ευθανασία, Να ζήσει όσο αντέξει ενισχυόμενος με κτηνιατρική περίθαλψη,φροντίδα και αγάπη. Δυστυχώς κάποιος "αγνωστος" τον απήγαγε και τον μετέφερε σε ένα κέντρο ζώων στο Μαρκόπουλο για ευθανασία. Οι αρμόδιοι δεν τον επιστρέφουν στους φοιτηττές του Πολυτεχνείου χωρίς την υπογραφή του ανθρώπου που τον μετέφερε εκεί, ο οποίος δεν εμφανίζεται.
  5. ΧΡΗΣΤΟ να χαίρεστε τα διδυμάκια. Εύχομαι ολα τα καλά-τα όμορφα στη ζωή σας, να έρχονται διπλά.
  6. ΧΡΥΣΑ, που να άκουγες και τα χάλκινα της ΕΡΑΤΥΡΑΣ. Οι τσιγγάνοι παλιά στο χωριό μου είχαν ορχήστρα (κλαρίνο, τρομπόνια, τρομπέτες, ακορντεόν, νταούλια, τύμπανα, πιάτα κια ένα μεγάλο πνευστό πιο ψηλό από τον οργανοπαίκτη) και έπαιζαν στους γάμους. Τους θυμάμαι έναν-έναν παρόλο που όλοι πέθαναν κι εγώ λείπω από το χωριό από τα δώδεκα μου χρόνια. Δεν θα ξεχάσω έναν γάμο (του υδραυλικού της κοινότητας, νυν συνταξιούχος). Χόρευαν στον κεντρικό το δρόμο και την ώρα εκείνη ανέβαινε ένα κοπάδι αγελάδες. Τρόμαξαν, αφήνιασαν, έριξαν κάτω τα τραπέζια, το θυμάμαι σαν κινηματογραφική ταινία. **Ο Μπρέγκοβιτς θεωρείται κλέφτης της τσιγγάνικης μουσικής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι σπουδαίος. Υπάρχει όμως και κάποιος Μπόμπαν Μαρκοβιτς που επιμένει να ζει σε γύφτικο τσαντήρι, που είναι άλλο πράγμα στην τρομπέτα. Κάθε χρόνο τέτοιον καιρό νομίζω, γίνεται φεστιβάλ χάλκινων σε κάποια πόλη της Σερβίας και προκαλείται συνωστισμός από νεολαία, απ'ολη την Ευρώπη.
  7. Μην μπερδεύεσαι, άλλο η ατομική τρομοκρατία και άλλο η επαναστατική βία σε συνθήκες εξέγερσης. Και γι΄αυτά τα θέματα έχουν φροντίσει να μας διαφωτίσουν οι "ξεπερασμένοι μαρξιστές του 19-20ου" αιώνα. Ο Λένιν έγραψε σχετικά για τον Αριστερισμό τον Ναροντνικισμό, μίλησε για παιδικές αρρώστιες. Μην περιμένεις την εξέγερση σαν επακόλουθο της φθοράς του συστήματος και των κυβερνήσεων του. Μπορεί να δεις στροφή αλλά ΣΑΡΚΟΖΙ και να τρίβεις τα μάτια σου. Τα καπρίτσια είναι πολλά, η αστική ιδεολογία κυριεύει και διαπερνά σαν ηλεκτρισμός τις ατομικές συνειδήσεις. Τα μέσα του τύπου και ειδικά τα ηλεκτρονικά παίζουν 24 ώρες το 24ωρο. Ερχονται όμως στιγμές στην ιστορία που το θεριό γονατίζει από τα αδιέξοδα του, τότε δημιουργούνται οι ευκαιρίες. Τότε τι θα πείς...καθήστε να το συζητήσουμε ειρηνικά και πολιτισμένα....η θα πείς βουρ στον πατσά.....
  8. υγ . Παντως η Δομη που εχω στο γραφείο άλλα λέει για Την Εράτυρα ... Είδες η ΔΟΜΗ........!!!.
  9. Ελαβα πρίν λίγες μέρες το διμηνιαίο φύλλο της εφημερίδας του χωριού μου (ΕΡΑΤΥΡΑ, νομού ΚΟΖΑΝΗΣ). Στη στήλη με τα ιστορικά στοιχεία, διάβασα ότι το 1750 το χωριό μου ονομαζόταν ΣΕΛΙΤΣΑ της επαρχίας ΚΑΖΑΣ του βιλαετίου (περιφέρεια) ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ. Δεν "έτυχε" στο σχολείο να μας το πουν αυτό. Και μου λύνεται σήμερα η απορία γιατί τρελλαίνομαι με τα χάλκινα.
  10. ΣΟΥΛΗ προτίμησα να μην μπώ στην συζήτηση. Τα ίδια άτομα έχουμε ξανακουβεντιάσει το ίδιο θέμα και οι απόψεις παραμένουν σταθερές. Θα το δείξει ο καιρός....(όπως έλεγε και ο αγαπημένος σου ΝΙΚΟΛΑΣ)
  11. Καλημέρα σας κυρίες-κύριοι συνάδελφοι. Γλυκύτατη η χθεσινή βραδυά,χωρίς υγρασία και ζέστη. Ημουνα σε καφέ στην παραλία και δεν ήθελα να επιστρέψω σπίτι. Λαμπερό το σημερινό πρωινό. Και όλα είναι πράσινα από τις προηγούμενες βροχές. Σας αφιερώνω έναν λυρικό ύμνο (λίγο Μπάχ λίγο Anderson) με αφορμή την άφιξη των JETHRO TULL. http://www.youtube.com/watch?v=nQkcscDjJHk
  12. ΓΡΗΓΟΡΗ είναι αλήθεια αυτά που λέει το τραγούδι ή είναι παραισθήσεις από την ακαπνία....... (θα το πω δειλά δειλά, ξεκίνησα την προσπάθεια να μπω και εγω στο κλαμπ)
  13. Αμαν ρε παιδιά. Ελεος, φτάνει. Τελικά εμείς οι καπνιστές δεν θα αρρωστήσουμε από το τσιγάρο, αλλά από τη γκρίνια σας. Τρώγε εσύ σοκολάτες τώρα ΧΡΥΣΑ. Το κακάο ρίχνει τον αιματοκρίτη και είναι εξάρτηση, χειρότερη από τη νικοτίνη!!!. Με έκανε και ρεζίλι η γυναίκα μου,.... κάθε βράδι το χειμώνα αγοράζει σοκολάτα και το καλοκαίρι σοκολάτα παγωτό. Την είπε ένα βράδι ο περιπτεράς...."Ελενίτσα για να τη βγάζεις τα βράδια με σοκολάτα...ο Δημήτρης δεν κάνει τίποτα........" Κι εσύ compexpert τρώγε δαμάσκηνα, να μην ξέρεις το πρωί που να τρέχεις, θα σε θερίσουν....!!.
  14. Απολαύσετε ένα διδακτικό φιλμάκι. Ο μύθος και οι πρωταγωνιστές θα μπορούσε να είναι και από την δική μας ιστορία. http://www.youtube.com/watch?v=AFbjEuOdYmg
  15. Κωστάκη μου και ο ΣΥΝ ήταν στην κυβέρνηση στην Τζανετακειάδα . Θυμάμαι πχ. τον υπουργό Δραγασάκη. Βάρα εξτρέμ αριστερά, εξωκοινοβουλευτικά. Ιδεολογική πίστη σε πρώτη φάση είναι να μην γίνεις λαμόγιο. Λίγο δύσκολο να γίνουμε στην ηλικία μας, εκτός αν ξεμωραθούμε και ζητήσουμε την βόλεψη των παιδιών μας. Σε δεύτερη φάση να πιστεύεις ότι το παιχνίδι δεν έληξε, να καραδοκείς και να είσαι πρόθυμος να πιάσεις τον ταύρο από τα κέρατα. Εχει ο καιρός γυρίσματα, πίστεψε με, θα προλάβουμε να ζήσουμε και καλές μέρες.
  16. Την ΝΙΤΣΑ ΤΣΙΤΡΑ την γνωρίζετε???. Αν οι παλιοί θέλουν να θυμηθούν και οι νεότεροι να μάθουν... η εθνική οδός οδηγεί στην ΛΕΠΤΟΚΑΡΥΑ.... ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΡΑΔΥ στην κεντρική πλατεία. Στο κλαρίνο ο ΧΑΛΑΤΣΗΣ...... ***Του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ είναι ΚΑΙ βουκολική εορτή.
  17. Στη δεκαετία του 1930 οι Αντρέ Μπρετόν - Ντιέγκο Ριβέρα - Λεόν Τρότσκι, συνέταξαν το Μανιφέστο της Καλλιτεχνικής Δημιουργίας. Ορισαν την πλήρη ελευθερία στην Τέχνη στα όρια της ολοκληρωτικής Αναρχίας. Δεν μπορεί να υπάρχει κανενός είδους φραγμός στην σκέψη και στην καλλιτεχνική έκφραση. Εκείνη την περίοδο οι καλλιτέχνες δεχόντουσαν εντολές - διαταγές και παραγγελίες, τι πρέπει να γράψουν - τι πρέπει να τραγουδήσουν, ποιόν να υμνήσουν, τι να ζωγραφίσουν, τι να παίξουν στο θέατρο κλπ. Οποιος είχε αντίρρηση.....τον έτρωγε η μαρμάγκα. Ετσι ανακαλύφθηκε ο περίφημος Σοσιαλιστικός Ρεαλισμός, με τους μπρατσαράδες φωτισμένους σταχανοβικούς εργάτες που χτίζανε ωραίες πολυόροφες οικοδομές τραγουδώντας και χορεύοντας στη μέθη της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Οι ποιητές κατά παραγγελία υμνούσαν τον πατερούλη στα θέατρα της ΕΣΣΔ. Ο δε Μαγιακόβσκι απελπισμένος αυτοκτονούσε. Αυτό πέρασε και στην μεταπολεμική περίοδο ίσως και στα σύγχρονα χρόνια. Υπήρχε ο λαικός καημός που αγκάλιασε αυτήν την ιστορία και έδωσε αξία σε τέτοιους ποιητές, μουσικούς κλπ. Αυτο δε σημαίνει ότι θα πρέπει να τους υπεραξιώνουμε καλλιτεχνικά. Ωραίοι οι ACTIVE MEMBER, στις διαδηλώσεις και στις συγκρούσεις στην Ευρωπαική Σύνοδο στην Χαλκιδική ήταν παρόντες και μπροστάρηδες. Αρα έχουν συνέπεια. Προτιμώ ο γιός μου να αγοράζει τα cd τους, παρά να στέλνει sms για την eurovision. Ωραίος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, το καλλίτερο παιδί στην πιάτσα εδώ και τρίς δεκαετίες. Δεν πούλησε την ιδεολογία του, δεν έγινε στέλεχος ή υπουργός, είναι μαζί μας. Αλλο πράγμα ομως είναι η καλλιτεχνική δημιουργία του Χατζηδάκι, άλλο πράγμα είναι η καλλιτεχνική δημιουργία του Λοίζου. Μιλάμε για το κάτι άλλο. Ξεπερνάμε το σύνθημα, βαδίζουμε στο όνειρο. Αυτό το σπέρμα μεταφέρθηκε και στους νεότερους. Ειναι ένα κύταρρο που στο DNA του έχει καταγραμμένη την παγκοσμιότητα της τέχνης και την εκφράζει μέσα από ελληνικούς δρόμους. Είναι ονειρικό να φαντασιώνεσαι με σουρεαλιστικούς στίχους,να φχαριστιέσαι και να ανακαλύπτεις τον θησαυρό της γλώσσας, να μεταφέρεται η ψυχή σου από μουσικούς ανέμους, και να αναρρωτιέσαι που βρίσκεσαι εκείνη τη στιγμή, στην Κοζάνη ή στην Νέα Ορλεάνη, στο Περού ή στο Brixton??. Για μένα αυτή είναι η αξία της μουσικής στην προκείμενη περίπτωση. Πήγα στην συναυλία του ΘΑΝΑΣΗ στο Δίον παρέα με εναν φιλόλογο ελάχιστα μυημένο. Ελα να μάθεις να διδάσκεις σωστά την γλώσσα στα παιδιά, του είπα. Ο ανθρωπος αναστατώθηκε. Προς το τέλος μου είπε....." τι χάπια παίρνει αυτός ο άνθρωπος και γράφει τέτοια αριστουργήματα?.....".
  18. Οι στίχοι δίνουν στο τραγούδι την καλλιτεχνική του αξία. Η μουσική επένδυση των στίχων είναι ο εσωτερικός τους ήχος. Οι στίχοι μπορεί να είναι συνθηματικοί, να περιγράφουν απλοικά, να έχουν κοινωνική-πολιτική κλπ αναφορά, να αρέσουν,να εκφράζουν. Ετσι λέμε καλός ο Α καλός ο Β καλό το ΤΑΔΕ Γκρούπ κλπ. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως που ο στίχος ξεπερνά τα ορια του, είναι αριστούργημα. Μιλάμε πλέον για ποίηση και συνήθως περνάμε στον υπερρεαλισμό. Ηλεκτρίζεται παράλληλα με την ψυχή και ο εγκέφαλος. Ξετυλίγεται κινηματογραφική ταινία στο μυαλό όταν ακούς τέτοιαο τραγούδια. Κάτω απ΄το μαξιλάρι είναι ένα βαθύ πηγάδι που μέσα κατοικούν οι ψυχές που σ 'αγαπούν....... .......................................... Το νερό στην ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ το φυλάνε οι αγγέλοι μόνο τ' αγριμάκια πίνουν κι όποιος άτυχος δεν ξέρει....... ............................................ Εχω την αίσθηση ότι ο ΘΑΝΑΣΗΣ είναι κάτι παραπάνω από "ο ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ της στεριάς".
  19. Το οτι έχει απήχηση στους νέους μπορεί να είναι θετικό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό το ζητούμενο. Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου έχει επίσης μεγάλη απήχηση στους νέους -δεν φαντάζεσαι τί γίνεται στις συναυλίες του- αλλά γράφει ποίηση. Δείχνει έναν άνθρωπο διαβασμένο, καλλιεργημένο και ανήσυχο και ταυτόχρονα σεμνό, που μπορεί να πάει τον ακροατή ένα βήμα παραπέρα, χωρίς φανφάρες και αντιγραφές. ΔΗΜΗΤΡΗ με ξεσηκώνεις ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ. Ο ΘΑΝΑΣΗΣ τα 3 τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον συμμαθητή μου τον ΜΠΑΝΤΟΥΚ. Τους είδα πέρυσι τον Αύγουστο στο αρχαίο θέατρο του ΔΙΟΝ. Μαγεύτηκα από την ορχήστρα από τον ήχο, από την ΜΑΡΘΑ ΦΡΙΤΖΗΛΑ. Ριγούσε η ραχοκοκαλιά μου, δεν ήταν από την υγρασία, ήταν από την συγκίνηση.
  20. Αγοράκι μου καλό, η μεγαλύτερη χαρά για τους γονείς είναι όταν μπορούμε ξέγνοιαστοι να σας χαρούμε και να γίνουμε και μεις παιδιά δίπλα σας. Οι οικογενειακές διακοπές είναι από τις καλύτερες μέρες που περνάμε μαζί. Δεν προλαβαίνουμε μέσα στην καθημερινότητα να σας χαρούμε όπως πρέπει και να κουβεντιάσουμε αρκετά. Εγώ πολλά βράδια γυρίζω σπίτι αργά και τυχαίνουν μέρες να μην βλέπω καθόλου το γιό μου. Εχεις πολλά χρόνια μπροστά να χαρείς με τους φίλους σου. Τώρα άκου τη Χρύσα . Και για να μην πιστέψεις ότι στα λέει αυτά ένας "συντηρούκλας γέρος" σου χαρίζω και ένα τραγουδάκι.
×
×
  • Create New...