Jump to content

a12345

Silver members
  • Content Count

    1,081
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

a12345 last won the day on December 22 2018

a12345 had the most liked content!

About a12345

  • Rank
    *
  • Birthday 02/21/1955

Contact Methods

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Recent Profile Visitors

6,927 profile views
  1. Ο Χάρης Θεοχάρης κατά την διάρκεια της καριέρας του διετέλεσε υψηλόβαθμο στέλεχος μεγάλων επιχειρήσεων αλλά δούλεψε και σε νεοσύστατες εταιρίες καινοτομίας (start-up). Είναι κάτοχος διπλώματος MEng στην τεχνολογία λογισμικού (Software Engineering (Hon) - 1993) από το Imperial College of Science Technology and Medicine του Λονδίνου. Έχει εκτεταμένη εμπειρία στον σχεδιασμό, ανάλυση και προγραμματισμό. Διετέλεσε αντιπρόεδρος στην Lehman Brothers, ηγούμενος της Ευρωπαϊκής ομάδας πληροφορικής μετοχικών παραγώγων της εταιρίας. Ως Διευθυντής Μηχανογράφησης της Ασπίς Πρόνοια ασχολήθηκε με διαχείριση συμβολαίων και προμηθειών, βελτιστοποίηση διαδικασιών και επιλεγμένη εισαγωγή εξωτερικών αναθέσεων (outsourcing). Με ικανότητες στην διαχείριση έργων και συστημάτων, στην σύνταξη και παρακολούθηση προϋπολογισμών καθώς και στον έλεγχο κόστους, υπήρξε σύμβουλος του τότε Γενικού Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων, Διομήδη Σπινέλλη από τον Νοέμβριο του 2009 μέχρι πρόσφατα. Στην θητεία του εκεί, ασχολήθηκε με σειρά έργων όπως την Ενιαία Αρχή Πληρωμής, την Απογραφή Αμειβομένων Δημοσίου κ.α. Για σύντομο χρονικό διάστημα πριν την έναρξη της θητείας του ως ΓΓΠΣ, διετέλεσε σύμβουλος του Γ.Γ. του Υπουργείου Οικονομικών, ασχολούμενος με την παρακολούθηση δράσεων για την υλοποίηση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής...........................Για όλους όσους έμειναν στον αέρα μετά το κλείσιμο της Ασπίς Πρόνοια. "Ο Σύλλογος Ζημιωθέντων καλεί όλους τους ασφαλισμένους των εταιρειών Ασπίς Πρόνοια και Commercial Value να συνδράμουν το έργο του κάνοντας ετήσια εγγραφή στον Σύλλογο. Με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του Συλλόγου και μόνο έτσι θα συνεχιστεί ο αγώνας για δικαίωση όλων των ασφαλισμένων"............................Lehman Brothers Holdings Α.Ε. (πρώην NYSE σύμβολο LEH) / l i ː m ən / ήταν μια παγκόσμια χρηματοοικονομικών υπηρεσιών εταιρεία. Before declaring bankruptcy in 2008, Lehman was the fourth-largest investment bank in the US (behind Goldman Sachs , Morgan Stanley , and Merrill Lynch ), doing business in investment banking, equity and fixed-income sales and trading (especially US Treasury securities ), research, investment management , private equity , and private banking . Πριν από την κήρυξη πτώχευσης, το 2008, η Lehman ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα στις ΗΠΑ (πίσω από την Goldman Sachs , Morgan Stanley και Merrill Lynch ), την επιχειρηματική δραστηριότητα στην επενδυτική τραπεζική, μετοχών και σταθερού εισοδήματος πωλήσεων και εμπορίας (ιδίως των ΗΠΑ χρεόγραφα Δημοσίου ) , την έρευνα, τη διαχείριση των επενδύσεων , ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια , και private banking . At 1:45AM on September 15, 2008, the firm filed for Chapter 11 bankruptcy protection following the massive exodus of most of its clients, drastic losses in its stock, and devaluation of its assets by credit rating agencies. Lehman Brothers' bankruptcy filing is the largest bankruptcy in US history, [ 4 ] and is thought to have played a major role in the unfolding of the late-2000s global financial crisis . Στις 1:45 π.μ. στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, η επιχείρηση κήρυξε κεφάλαιο 11 προστασίας πτώχευσης μετά τη μαζική έξοδο των περισσότερων από τους πελάτες της, οι δραστικές απώλειες σε υλικό της, και η υποτίμηση των περιουσιακών της στοιχείων από τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. αίτηση πτώχευσης της Lehman Brothers » είναι η μεγαλύτερη χρεοκοπία στην ιστορία των ΗΠΑ, [4], και πιστεύεται ότι έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του τέλη της δεκαετίας του 2000 παγκόσμιας οικονομικής κρίσης............................ .
  2. Είδος: ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Αριθμός: 178 Έτος: 2002 ΦΕΚ: Α 162 20020712 Τέθηκε σε ισχύ: 17.07.2001 Αρμόδιος Φορέας: Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ημ.Υπογραφής: 04.07.2002 Τίτλος Μέτρα σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων, σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου. Προοίμιο Εχοντας υπόψη. 1. Τις διατάξεις των άρθρων 3, 4 και 5 του ν. 1338/1983 "Εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου" (Α' 34) όπως αντικαταστάθηκαν και τροποποιήθηκαν αντιστοίχως με το άρθρο 65 του ν. 1892/1990 "Για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη και άλλες διατάξεις" (Α' 101) και με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 1440/1984 "Συμμετοχή της Ελλάδας στο κεφάλαιο στα αποθεματικά και τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακος και Χάλυβος και του Οργανισμού Εφοδιασμού ΕΥΡΑΤΟΜ" (Α'70) και με το άρθρο 22 του ν. 2789/2000 (Α' 21). 2. Τις διατάξεις του Π. Δ/τος 372/1995 "Μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων από το Υπουργείο Υγείας. Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο Υπουργείο Εργασίας" (Α' 201). 3. Τις διατάξεις του Π. Δ/τος 368/1989 " Οργανισμός του Υπουργείου Εργασίας" (Α' 163), όπως ισχύει σήμερα. 4. Τις διατάξεις του άρθρου 29Α του Ν. 155811985 "Κυβέρνηση και Κυβερνητικά 'Οργανα" (Α' 137), που προστέθηκε με το άρθρο 27 του ν. 2081/1992 "Ρύθμιση του θεσμού των Επιμελητηρίων κ.λ.π." (Α' 154) και αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1, παράγραφος 2α του ν. 2469/1997 "Περιορισμός και βελτίωση της αποδοτικότητας των κρατικών δαπανών και άλλες διατάξεις" (Α' 38). 5. 'Οτι από την εφαρμογή του παρόντος προεδρικού διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ή του κρατικού προϋπολογισμού ή προϋπολογισμού Ν.Π,Δ.Δ. 6. Την με αριθμό Δ 96/19.2.2002 γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας μετά από πρόταση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικων Δημοσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Ανάπτυξης, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Δικαιοσύνης, αποφασίζουμε: Θέματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΡΘΡΩΝ Αρθρο: 1 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου Σκοπός Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΣΚΟΠΟΣ Κείμενο Αρθρου Σκοπός του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος είναι η προσαρμογή της Ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1998 "για την τροποποίηση της οδηγίας 77/87/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών - μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων" (Ε.Ε.L. 201/17.7.1998). Αρθρο: 2 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 1 Οδηγίας)Πεδίο Εφαρμογής Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ Κείμενο Αρθρου 1. α) Οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται σε κάθε συμβατική ή εκ του νόμου μεταβίβαση ή συγχώνευση επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων σε άλλον εργοδότη. β) Υπό την επιφύλαξη του προηγούμενου εδαφίου και των ακολούθων διατάξεων του παρόντος άρθρου, ως μεταβίβαση, κατά την έννοια του παρόντος Π. Δ/τος, θεωρείται η μεταβίβαση μιας οικονομικής οντότητας που διατηρεί την ταυτότητά της, η οποία νοείται ως σύνολο οργανωμένων πόρων με σκοπό την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας είτε κυρίας είτε δευτερεύουσας. γ) Το παρόν διάταγμα εφαρμόζεται σε δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες ασκούν κερδοσκοπικές ή μη οικονομικές δραστηριότητες. Η διοικητική αναδιοργάνωση δημοσίων διοικητικών αρχών ή η μεταβίβαση διοικητικών αρμοδιοτήτων μεταξύ δημοσίων διοικητικών αρχών δεν θεωρείται ως μεταβίβαση κατά την έννοια του παρόντος Διατάγματος. 2. Το παρόν διάταγμα εφαρμόζεται όταν και εφόσον η μεταβιβαστέα επιχείρηση, ή εγκατάσταση ή το τμήμα επιχείρησης ή εγκατάστασης βρίσκεται στο πεδίο εδαφικής εφαρμογής της συνθήκης. 3. Οι διατάξεις του παρόντος δεν εφαρμόζονται στα πλοία θαλάσσης. Αρθρο: 3 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 2 Οδηγίας)Ορισμοί Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΟΡΙΣΜΟΙ Κείμενο Αρθρου 1. Για την εφαρμογή του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος : α) Μεταβιβάζων νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, λόγω μεταβίβασης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1, χάνει την ιδιότητα του εργοδότη στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα επιχείρησης ή εγκατάστασης. β) Διάδοχος νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, λόγω μεταβίβασης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1, αποκτά την ιδιότητα του εργοδότη στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα επιχείρησης ή εγκατάστασης. γ) Εκπρόσωποι των εργαζομένων νοούνται αυτοί που ορίζονται στις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του Νόμου 1767/1988 "Συμβούλια εργαζομένων και άλλες εργατικές διατάξεις - κύρωση της 135 Διεθνούς Συμβάσεως Εργασίας" (Α'63), όπως ισχύει κάθε φορά. Προκειμένου για επιχειρήσεις ή εγκαταστάσεις που απασχολούν κάτω των πενήντα (50) εργαζομένων, εφόσον σ' αυτές δεν υπάρχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων, οι εργαζόμενοι εκπροσωπούνται από τριμελή επιτροπή που εκλέγεται από αυτούς κατ' ανάλογο εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 2 του Ν. 1767/1988. δ) Εργαζόμενος νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο συνδέεται με σχέση εξαρτημένης εργασίας με επιχείρηση, που υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος. 2. Στο πεδίο εφαρμογής του διατάγματος εμπίπτουν: α) συμβάσεις εργασίας ή εργασιακές σχέσεις ανεξαρτήτως του αριθμού των ωρών εργασίας που πραγματοποιήθηκαν ή θα πραγματοποιηθούν, β) εργασιακές σχέσεις που διέπονται από σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, σύμφωνα με τις διατάξεις που έχουν τεθεί σε συμμόρφωση προς το άρθρο 1 παρ. 1 της οδηγίας 91/383/ΕΟΚ και γ) πρόσκαιρες εργασιακές σχέσεις, σύμφωνα με τις διατάξεις που έχουν τεθεί σε συμμόρφωση προς το άρθρο 1 παρ. 2 της οδηγίας 91/383/ΕΟΚ. Αρθρο: 4 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 3 Οδηγίας)Διατήρηση δικαιωμάτων των εργαζομένων Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Κείμενο Αρθρου 1. Δια της μεταβιβάσεως και από την ημερομηνία αυτής, όλα τα υφιστάμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχε ο μεταβιβάζων από σύμβαση ή σχέση εργασίας μεταβιβάζονται στο διάδοχο, Ο μεταβιβάζων και μετά τη μεταβίβαση ευθύνεται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον διάδοχο για τις υποχρεώσεις που προέκυψαν από τη σύμβαση ή σχέση εργασίας μέχρι το χρόνο που αναλαμβάνει ο διάδοχος. 2. Με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου, μετά τη μεταβίβαση, ο διάδοχος εξακολουθεί να τηρεί τους όρους εργασίας που προβλέπονται από συλλογική σύμβαση εργασίας, απόφαση διαιτησίας, κανονισμό ή ατομική σύμβαση εργασίας. 3. Σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα από τυχόν υφιστάμενα συστήματα επαγγελματικής ή διεπαγγελματικής ασφάλισης είτε με μορφή ομαδικού προγράμματος σε ασφαλιστική επιχείρηση, είτε με μορφή λογαριασμού που λειτουργεί στο πλαίσιο της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης, είτε με μορφή ομαδικού προγράμματος σε ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο (PRIVATE PENSION FUND), σε περίπτωση μεταβίβασης επιχείρησης, ισχύουν τα εξής: Α) Αν ο διάδοχος αποδέχεται τη συνέχιση της σύμβασης ασφάλισης με τους ίδιους όρους που ίσχυαν για τον μεταβιβάζοντα, ανανεώνεται η σύμβαση ασφάλισης. Αν μεσολαβεί ασφαλιστική επιχείρηση ή ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο, ο διάδοχος ανανεώνει τη σύμβαση ασφάλισης και με αυτήν ή αυτό. Β) Αν ο διάδοχος αποδέχεται τη συνέχιση της σύμβασης ασφάλισης, με διαφορετικούς όρους από εκείνους που ίσχυαν για τον μεταβιβάζοντα, στην περίπτωση αυτή πληροφορεί τους εκπροσώπους των εργαζομένων για τη μεταβολή των όρων, διαβουλεύεται με αυτούς και με τον μεταβιβάζοντα και καταρτίζει νέα σύμβαση ασφάλισης. Αν μεσολαβεί ασφαλιστική επιχείρηση ή ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο, στις διαβουλεύσεις συμμετέχει ή εκπρόσωπος της ασφαλιστικής επιχείρησης ή ο διαχειριστής (TRUSTEE) του ιδιωτικού συνταξιοδοτικού ταμείου για να υποβάλει νέες προτάσεις προς κατάρτιση νέας ασφαλιστικής σύμβασης, λαμβάνοντας υπόψη το υφιστάμενο μαθηματικό απόθεμα ή το υφιστάμενο πιστωτικό υπόλοιπο του λογαριασμού διαχειρίσεως των συνταξιοδοτικών κεφαλαίων. Γ) Αν ο διάδοχος, πριν από τη μεταβίβαση, αρνηθεί τη συνέχιση της ασφαλιστικής σύμβασης είτε με μορφή ομαδικού προγράμματος σε ασφαλιστική επιχείρηση, είτε με μορφή λογαριασμού που λειτουργεί στο πλαίσιο της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης, είτε με μορφή ομαδικού προγράμματος σε ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο, τα σχετικά κεφάλαια με μορφή είτε μαθηματικού αποθέματος είτε λογαριασμού συνταξιοδοτικών κεφαλαίων ανήκουν στους εργαζόμενους. Στην περίπτωση αυτή, τα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων ως και τα δικαιώματα προσδοκίας για περιοδικές ή εφάπαξ παροχές των εργαζομένων, των οποίων η σχέση εργασίας λύθηκε κατά τον χρόνο μεταβίβασης της επιχείρησης, εξασφαλίζονται ως εξής: α) Στην περίπτωση ομαδικού προγράμματος σε ασφαλιστική επιχείρηση ή σε ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο, τα σχετικά κεφάλαια τα οποία συγκεντρώνονται στην ασφαλιστική επιχείρηση ή στο ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο, εκκαθαρίζονται από τον μεταβιβάζοντα και τους εκπροσώπους των εργαζομένων και διανέμονται στους εργαζόμενους από την ασφαλιστική επιχείρηση ή το ιδιωτικό συνταξιοδοτικό ταμείο είτε με βάση το μαθηματικό απόθεμα, όταν πρόκειται για εγγυημένα ομαδικά προγράμματα (εγγυημένο τεχνικό (προεξοφλητικό) επιτόκιο, εγγυημένη παροχή), είτε με βάση την συσσωρευμένη καθαρή εισφορά (περίπτωση προγραμμάτων με καθορισμένη εισφορά), είτε με βάση την δεδουλευμένη παροχή (ACCRUED BENEFIT) ή την παρούσα αξία μελλοντικής παροχής (PROJECT BENEFIT) (περίπτωση προγραμμάτων με καθορισμένη παροχή). β) Στην περίπτωση λογαριασμού που λειτουργεί στο πλαίσιο της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης, τα σχετικά κεφάλαια εκκαθαρίζονται από τον μεταβιβάζοντα και τους εκπροσώπους των εργαζομένων και διανέμονται στους εργαζόμενους, είτε με βάση την συσσωρευμένη καθαρή εισφορά (περίπτωση προγραμμάτων με καθορισμένη εισφορά), είτε με βάση την δεδουλευμένη παροχή ή την παρούσα αξία μελλοντικής παροχής (περίπτωση προγραμμάτων με καθορισμένη παροχή). Δ) Εφόσον στην επιχείρηση δεν υπάρχουν συμβούλια εργαζομένων, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του ν. 1767/88, στις διαβουλεύσεις, στην εκκαθάριση και στη διανομή συμμετέχει τριμελής επιτροπή που εκλέγεται από τους εργαζόμενους με άμεση, μυστική και καθολική ψηφοφορία, σε συνέλευση που συγκαλείται από τη συνδικαλιστική οργάνωση που έχει τα περισσότερα μέλη στην επιχείρηση. Ε) Αντιρρήσεις κατά του πίνακα διανομής εκδικάζονται από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. ΣΤ) Υφιστάμενα δικαιώματα για περιοδικές ή εφάπαξ παροχές των εργαζομένων περιλαμβανομένων και των εργαζομένων που η σχέση εργασίας τους λύθηκε κατά το χρόνο μεταβίβασης της επιχείρησης, (παροχές επιζώντων) δεν παραβλάπτονται συνεπεία της μεταβίβασης και λαμβάνονται υπόψη κατά την διαδικασία διανομής των υποπαραγράφων Γ, Δ και Ε ως ανωτέρω. Αρθρο: 5 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 4 Οδηγίας)Μεταβολή όρων, καταγγελία εργασιακής σχέσης Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΣΧΕΣΗΣ Κείμενο Αρθρου 1. Η μεταβίβαση μιας επιχείρησης, εγκατάστασης ή τμήματος επιχείρησης ή εγκατάστασης δεν συνιστά αυτή καθ' αυτή λόγο απόλυσης εργαζομένων. Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου δεν εμποδίζει, τηρουμένων των σχετικών περί απολύσεων διατάξεων, απολύσεις που είναι δυνατόν να επέλθουν για λόγους οικονομικούς, τεχνικούς ή οργανώσεως που συνεπάγονται μεταβολές του εργατικού δυναμικού. 2. Αν η σύμβαση εργασίας ή η εργασιακή σχέση καταγγελθεί λόγω του ότι η μεταβίβαση συνεπάγεται ουσιαστική μεταβολή των όρων εργασίας σε βάρος του εργαζόμενου, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας ή της εργασιακής σχέσης θεωρείται ότι επήλθε εξαιτίας του εργοδότη. Αρθρο: 6 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 4α Οδηγίας)Αφερεγγυότητα Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΟΝΤΟΣ Κείμενο Αρθρου 1. Τα άρθρα 4 και 5 του παρόντος δεν εφαρμόζονται στη μεταβίβαση επιχείρησης, εγκατάστασης ή τμήματος επιχείρησης ή εγκατάστασης, όταν ο μεταβιβάζων ευρίσκεται σε διαδικασία πτώχευσης ή σε οποιαδήποτε άλλη ανάλογη διαδικασία αφερεγγυότητας, όπως η αφερεγγυότητα ορίζεται στο άρθρο 44 παράγραφος 5 του ν. 2648/1998 (Α' 238), η οποία κινήθηκε με σκοπό την εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων του μεταβιβάζοντος και σύμφωνα με διαδικασίες που διεξάγονται υπό την εποπτεία της κατά περίπτωση αρμόδιας Αρχής. 2. Η εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου αρχίζει από την έκδοση της σχετικής κατά περίπτωση δικαστικής απόφασης. Αρθρο: 7 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 5 Οδηγίας)Προστασία εκπροσώπων εργαζομένων Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Κείμενο Αρθρου 1. Κατά το μέτρο που η εγκατάσταση, επιχείρηση ή τμήμα εγκατάστασης ή επιχείρησης διατηρεί την αυτονομία της συνεχίζονται, όπως προβλέπονται από τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας, το καθεστώς και η λειτουργία των εκπροσώπων των εργαζομένων οι οποίοι θίγονται από μία μεταβίβαση, με την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1. 1. Εφόσον πληρούνται οι όροι που απαιτούνται από τις ισχύουσες διατάξεις για την εκλογή νέων εκπροσώπων των εργαζομένων, όπως μεταβολή αριθμητικών δεδομένων προσωπικού επιχείρησης, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου. Κατά το μέτρο που η εγκατάσταση, επιχείρηση ή τμήμα εγκατάστασης ή επιχείρησης δεν διατηρεί την αυτονομία της οι εκπρόσωποι των εργαζομένων της ή των μεταβιβαζομένων επιχειρήσεων διατηρούνται μέχρι την εκλογή νέων εκπροσώπων των εργαζομένων κατά τις κείμενες διατάξεις. 2. Αν η θητεία των εκπροσώπων των εργαζομένων που θίγονται από τη μεταβίβαση λήγει λόγω αυτής της μεταβίβασης, οι εκπρόσωποι αυτοί συνεχίζουν να προστατεύονται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις για όσο χρόνο θα επροστατεύοντο εάν δεν είχε γίνει η μεταβίβαση. Αρθρο: 8 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 6 Οδηγίας)Πληροφόρηση και διαβούλευση Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ,ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Σχόλια - Σχετικά με το παρόν άρθρο βλ. και τις παρ. 5 και 11 του άρθρου 27 του ν. 3185/2003 (Α΄ 229/26.9.2003). Κείμενο Αρθρου 1. Ο μεταβιβάζων και ο διάδοχος υποχρεούνται να πληροφορούν τους εκπροσώπους των εργαζομένων τους, που θίγονται από μία μεταβίβαση, για τα ακόλουθα σημεία: α) την ημερομηνία ή την προτεινόμενη ημερομηνία μεταβίβασης, β) τους λόγους της μεταβίβασης, γ) τις νομικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες για τους εργαζόμενους από τη μεταβίβαση, δ) τα προβλεπόμενα μέτρα όσον αφορά τους εργαζόμενους. Ο μεταβιβάζων υποχρεούται να γνωστοποιεί αυτές τις πληροφορίες στους εκπροσώπους των εργαζομένων του, εγκαίρως, πριν από την πραγματοποίηση της μεταβίβασης. Ο διάδοχος υποχρεούται να γνωστοποιεί αυτές τις πληροφορίες στους εκπροσώπους των εργαζομένων του, εγκαίρως, και οπωσδήποτε πριν οι εργαζόμενοί του θιγούν άμεσα από τη μεταβίβαση, ως προς τις συνθήκες απασχόλησης και εργασίας τους. 2. Οταν ο μεταβιβάζων ή ο διάδοχος προτίθενται να λάβουν μέτρα αλλαγής του καθεστώτος των εργαζομένων τους, είναι υποχρεωμένοι να προβαίνουν εγκαίρως σε διαβουλεύσεις για τα μέτρα αυτά με τους εκπροσώπους των εν λόγω εργαζομένων, προκειμένου να επιτευχθεί συμφωνία. 3. Τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων καταγράφονται σε πρακτικό στο οποίο διατυπώνονται οι τελικές θέσεις των ενδιαφερομένων. 4. Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο ισχύουν ανεξάρτητα από το αν η απόφαση περί μεταβίβασης έχει ληφθεί από τον εργοδότη ή από επιχείρηση που ελέγχει τον εργοδότη. Επίσης, η μη παροχή πληροφοριών από την επιχείρηση που ελέγχει τον εργοδότη δεν αποτελεί λόγο μη τήρησης των υποχρεώσεων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. 5. Σε περίπτωση που σε μια επιχείρηση ή εγκατάσταση δεν υπάρχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων για λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή τους, ο εργοδότης υποχρεούται να ενημερώσει εγγράφως και εκ των προτέρων όλους τους εργαζομένους: α) για την ημερομηνία ή την προτεινόμενη ημερομηνία της μεταβίβασης, β) για τους λόγους της μεταβίβασης, γ) για τις νομικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της μεταβίβασης στους εργαζόμενους, δ) για τα προβλεπόμενα μέτρα όσον αφορά τους εργαζομένους. 6. Η ενημέρωση γίνεται εγκαίρως και συγχρόνως προς όλους τους εργαζομένους. Αρθρο: 9 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 7α Οδηγίας)Κυρώσεις Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΚΥΡΩΣΕΙΣ Κείμενο Αρθρου 1. Για κάθε παράβαση των διατάξεων του άρθρου 8 του παρόντος Π. Δ/τος επιβάλλεται στον μεταβιβάζοντα, τον διάδοχο ή τους εκπροσώπους τους, αυτοτελές πρόστιμο για κάθε παράβαση από εκατόν σαράντα επτά (147) ευρώ μέχρι οχτώ χιλιάδες οχτακόσια τέσσερα (8.804) ευρώ. 2. Το κατά τα ανωτέρω πρόστιμο επιβάλλεται με αιτιολογημένη πράξη του αρμόδιου Επιθεωρητή Εργασίας, που εκδίδεται μετά από ακρόαση του προσώπου στο οποίο επιβάλλεται το πρόστιμο για παροχή εξηγήσεων. 3. Η πράξη επιβολής προστίμου κατά την παράγραφο 2 κοινοποιείται με απόδειξη στον παραβάτη και αποτελεί έσοδο του Δημοσίου. Κατά της πράξης επιβολής προστίμου ασκείται προσφυγή ουσίας, μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την κοινοποίησή της, ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Κατά τα λοιπά ισχύουν τα προβλεπόμενα από την παράγραφο 2 του άρθρου 16 του ν. 2639/98 (Α'205). 4. Για την επιβολή της παραπάνω διοικητικής κύρωσης συνεκτιμώνται η σοβαρότητα της παράβασης, η τυχόν επαναλαμβανόμενη μη συμμόρφωση στις υποδείξεις των αρμόδιων οργάνων, οι παρόμοιες παραβάσεις για τις οποίες έχουν επιβληθεί κυρώσεις στο παρελθόν και ο βαθμός υπαιτιότητας. 5. Τα όρια του προστίμου, που προβλέπεται από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, αυξάνονται με τη διαδικασία της παραγράφου 5 του άρθρου 16 του ν. 2639/98. Αρθρο: 10 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Τίτλος Αρθρου (Αρθρο 7 Οδηγίας)Ευνοϊκότερες ρυθμίσεις Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΕΥΝΟΪΚΟΤΕΡΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ Κείμενο Αρθρου Το διάταγμα αυτό δεν θίγει τυχόν ευνοϊκότερες για τους εργαζόμενους ρυθμίσεις. Αρθρο: 11 Ημ/νία: 17.07.2001 Περιγραφή όρου θησαυρού: ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ - ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ - ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ Λήμματα ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Κείμενο Αρθρου Από της ισχύος του παρόντος καταργείται το Προεδρικό Δ/γμα 572/1988 "Προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων αυτών" (Α' 269). Αρθρο: 12 Ημ/νία: 17.07.2001 Τίτλος Αρθρου Εναρξη ισχύος Κείμενο Αρθρου Η ισχύς του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος αρχίζει από 17.7.2001 ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας συμμορφώσεως. Στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος Προεδρικού Διατάγματος.
  3. Δικαστήριο: ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 1553 Ετος: 2002 Περίληψη Μεταβίβαση επιχείρησης -. Μεταβίβαση επιχειρήσεως. Πότε διατηρείται η ταυτότητα της επιχείρησης. Κείμενο Απόφασης Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 226 §4 εδ. 3 και 4 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ' άρθρο 575 εδ. β' ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήτευσή τους. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλήτευσης συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής της στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος, είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση, είτε είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση, είτε είχε παραστεί νομίμως κατ' αυτή και, επομένως, με την παράστασή του αυτή και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η τυχόν ακυρότητα της κλητεύσεώς του για την ως άνω αρχική δικάσιμο. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το (...) πρακτικό συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου, κατά την αρχική δικάσιμο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως (19-3-2002) παρέστησαν νομίμως αμφότερα τα διάδικα μέρη, κατ' αυτήν δε η συζήτηση της ως άνω αιτήσεως αναβλήθηκε για την παρούσα δικάσιμο (17-9-2002) παρουσία τούτων και ο αρμόδιος γραμματέας μετέφερε την υπόθεση στη σειρά εκείνη που θα συνεζητούντο στην τελευταία δικάσιμο με την εγγραφή της στο πινάκιο. Η ενέργεια αυτή ισχύει ως κλήτευση του αναιρεσίβλητου συνεταιρισμού (...) και συνεπώς δεν απαιτείτο νέα (ιδιαίτερη) κλήτευσή του για την παρούσα δικάσιμο, σύμφωνα με τα ανωτέρω. Συνεπώς, καίτοι κατ' αυτήν δεν παρέστη εκείνος, η συζήτηση πρέπει να χωρήσει σαν να ήταν και αυτός παρών (ΚΠολΔ 576 §2). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 69, 574 και 576 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η αίτηση αναιρέσεως απευθύνεται κατά του νικητή αντιδίκου του αναιρεσείοντος, όχι δε και κατά του ομοδίκου του τελευταίου, ως προς τον οποίο είναι απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, εφόσον η απόφαση δεν περιέλαβε διάταξη υπέρ αυτού που βλάπτει τον αναιρεσείοντα (ΟλΑΠ 15-16/1996). (...). Επειδή, μεταβίβαση επιχείρησης ή εκμετάλλευσης, κατά την έννοια των άρθρων 1, 2, 3 του π.δ. 572/1988 και των άρθρων 6 §1 του ν. 2112/1920, 9 §1 του β.δ. της 16.7. 1920, του προϊσχύσαντος άρθρου 6 §2 του ν. 3239/1955 και 8 του π.δ. της 8.12.1928, είναι η κάθε είδους ανάληψη και συνέχιση της επιχειρησιακής δραστηριότητας από τρίτον, εφόσον δεν μεταβάλλεται η ταυτότητα της επιχειρήσεως ή εκμεταλλεύσεως, εφόσον δηλαδή συνεχίζεται η ίδια επιχείρηση ή εκμετάλλευση. Ο τρόπος της μεταβιβάσεως δεν ενδιαφέρει. Αρκεί το πραγματικό γεγονός ότι ο παλαιός εργοδότης<a href="http://www.dsanet.gr:8380/Webtop/ws/alis10i/www/case/Record?rpp=50&upp=0&sid=ABB066B7FC60D16119E0DC37E69AD41B&m=20&w=NATIVE%28%27TEXT+ph+words+%27%27%C4%C9%C1%C4%CF%D7%CF%D3+%C5%D1%C3%CF%C4%CF%D4%C7%D3%27%27%27%29&r=1&set=14&order=native%28%27CO#BWHR2"> χάνει την ιδιότητα του φορέα της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης και ο διάδοχός του αποκτά την ιδιότητα αυτή, έστω και προσωρινά. Για να υπάρχει μεταβίβαση επιχειρήσεως ή εκμετάλλευσης ή τμήματος αυτών (άρθρο 2 π.δ. 572/1988) πρέπει να μεταβιβάζονται τόσα επιμέρους στοιχεία της επιχειρήσεως και κατά τέτοιο τρόπο, ώστε τα μεταβιβαζόμενα στοιχεία να διατηρούν την οργανική τους ενότητα και υπό το νέο φορέα (εργοδότη) ικανά να πραγματοποιήσουν τον επιδιωκόμενο κερδοσκοπικό, οικονομικό ή τεχνικό σκοπό. Θα πρέπει δηλαδή, η μεταβιβαζόμενη επιχείρηση ή εκμετάλλευση να διατηρεί την ταυτότητά της και υπό το νέο φορέα της. Η μεταβολή αφορά το πρόσωπο του φορέα της μονάδας και όχι την ίδια. Διατήρηση της ταυτότητάς της σημαίνει ότι διατηρούνται αμετάβλητες οι θέσεις εργασίας και συνεπώς δικαιολογείται ο νέος φορέας της να αναλάβει τις εργασιακές σχέσεις που συνδέονται με αυτές. Η ταυτότητα της επιχειρήσεως δεν μεταβάλλεται από το γεγονός ότι ο διάδοχος προσέθεσε στα μεταβιβαζόμενα στοιχεία και νέα (νέα μηχανήματα, εγκαταστάσεις, προσέλαβε και νέο προσωπικό, τροποποίησε μερικώς το σκοπό, π.χ. επέκταση εργασιών, παραγωγή και νέων προϊόντων κλπ). Η επί μακρόν διακοπή λειτουργίας της επιχειρήσεως είναι δυνατόν να μεταβάλει την ταυτότητα της επιχείρησης, διότι στην περίπτωση αυτή η οργάνωση, η πελατεία, η φήμη, εξαφανίζονται. Ωστόσο εκτός από τη διακοπή πρέπει να συνεκτιμώνται και άλλα στοιχεία προς διαπίστωση αν υπάρχει μεταβίβαση επιχειρήσεως. Προσωρινή διακοπή δεν μεταβάλλει κατά κανόνα την ταυτότητα της επιχειρήσεως. Η κρίση για τη διατήρηση ή μη της ταυτότητας της οικονομικής μονάδας και, επομένως, για το αν συντρέχει μεταβίβαση επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή τμημάτων τους, εξαρτάται από τη συνολική εκτίμηση των συνθηκών της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Στο πλαίσιο της συνολικής αυτής εκτίμησης, κρίσιμα είναι τα εξής στοιχεία: 1) Η μεταβίβαση ή μη υλικών στοιχείων (κτίρια, μηχανήματα κλπ), 2) η μεταβίβαση ή μη άυλων αγαθών και η αξία τους, 3) η απασχόληση ή μη σημαντικού μέρους του εργατικού δυναμικού της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης από το νέο επιχειρηματία, 4) η μεταβίβαση ή μη της πελατείας, 5) ο βαθμός ομοιότητας των δραστηριοτήτων που ασκούνται πριν και μετά τη μεταβίβαση και 6) η διάρκεια της ενδεχόμενης διακοπής των δραστηριοτήτων αυτών. Περαιτέρω, από το άρθρο 3 §1 του ανωτέρω π.δ., το οποίο ορίζει ότι "τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που έχει ο μεταβιβάζων από σύμβαση ή σχέση εργασίας που υφίσταται κατά την ημερομηνία της για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβασης, βαρύνουν εξαιτίας της μεταβίβασης αυτής το διάδοχο. Ο μεταβιβάζων, παράλληλα προς το διάδοχο παραμένει και μετά τη μεταβίβαση υπεύθυνος σε ολόκληρο για τις υποχρεώσεις που προέκυψαν από τη σχέση εργασίας μέχρι το χρόνο που αναλαμβάνει ο διάδοχος" προκύπτει: 1) ότι αν μεταβιβάζεται τμήμα της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης, η μεταβίβαση αφορά μόνο τους εργαζομένους εκείνους που είναι ενταγμένοι στο συγκεκριμένο τμήμα και 2) ότι χρονικό σημείο μεταβίβασης της επιχείρησης είναι εκείνο στο οποίο ο νέος επιχειρηματίας υπεισέρχεται στη θέση του παλαιού εργοδότη και είναι σε θέση να ασκήσει τη διευθυντική του εξουσία στην επιχείρηση γενικά, και το διευθυντικό του δικαίωμα στους μισθωτούς, ειδικότερα. Πρόεδρος: Null Δικηγόροι: Δημήτριος Παπαμήτσος Εισηγητές: Δ. ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ Μέλη: Null
  4. ] ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ , ΘΑ ΡΩΤΗΣΩ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ , ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΕ ΜΑΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΑΠΟ 62 ΕΩΣ 65 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ 66 ΕΤΩΝ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ , ΜΑΛΛΟΝ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ...... ΤΩΡΑ ΑΝ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΝΩ ΤΩΝ 66 ΕΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΑΝ ΧΡΕΩΝΟΥΝ Η ΟΧΙ
  5. Η ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΙΣΧΥΕΙ ΑΚΟΜΑ ??? ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟ ΤΗΣ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΕΜΦΑΝΙΖΕΙ ΤΑ 500 ΕΥΡΩ . ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ . ΠΩΣ ΛΥΝΕΤΕ ΤΟ ΘΕΜΑ???
  6. Δικαστήριο: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ Τόπος: ΑΘΗΝΑ Αριθ. Απόφασης: 931 Ετος: 1991 Κείμενο Απόφασης Αριθμός 931/1991 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ A' Συγκείμενον εκ των μελών αυτού Δ. Μαργαρίτη, Αντιπροέδρου, Πρόεδρου του Α' Τμήματος, Π.Ζ. Φλώρου, Γ. Παναγιωτοπούλου Συμβούλων της Επικρατείας, Μ. Καραμανώφ και Μ. Γκορτζολίδου, Πάρεδρων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Συνεδριάσαν δημοσία εν τω ακροατηρίω του τη 21η Ιανουαρίου 1991, παρούσης και της Γραμματέως του Α' Τμήματος Ειρ. Καλλιούλη, δια να δικάση την κατωτέρω εκτιθεμένην υπόθεσιν επί τη από 10ης Σεπτεμβρίου 1987 αιτήσει: του ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού (ΤΑΣ), (Κολοκοτρώνη 13 Αθήναι), παραστάντος δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Βασ. Παπαδογεώργου (Α.Μ. 11167), δυνάμει πληρεξουσίου, κατά του Δημητρίου Σίμου, κατοίκου Πειραιώς (ΙΙ Μεραρχίας 17), παραστάντος δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Ευαγγ. Καλαφάτη (Α.Μ. 9059), τον οποίον διώρισεν επ' ακροατηρίου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 8111/1987 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Ακούσαν του εισηγητού, Συμβούλου της Επικρατείας Γ. Παναγιωτοπούλου, αναγνόντος και αναπτύξαντος την έκθεσιν αυτού. Ακούσαν του πληρεξουσίου του αναιρεσείοντος Ταμείου, αναπτύξαντος και προφορικώς τους λόγους της υπόκρίσιν αιτήσεως και αιτησαμένου την παραδοχήν αυτής και του πληρεξουσίου τα του αναιρεσιβλήτου, αιτησαμένου την απόρριψην τοιαύτης. Ι δ ό ν τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α Σ κ ε φ θ έ ν κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο ν 1. Επειδή, δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, δια την άσκησιν της οποίας κατεβλήθησαν τα νόμιμα τέλη, εκδοθέντων των υπ' αριθμ. 2950743 και 2950744 του έτους 1987 διπλοτύπων εισπράξεως του Ταμείου Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών και το κατά νόμον παράβολον (υπ' αριθμ. 641053 και 664076 του έτους 1987 έντυπα παραβόλου), το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού, νομιμοποιηθέν προς τούτο, ζητεί παραδεκτώς την αναίρεσιν της υπ' αριθμ. 8111/1987 αποφάσεως του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Δια της αποφάσεως ταύτης, γενομένης δεκτής προσφυγής του αναιρεσιβλήτου, ηκυρώθη η υπ' αριθμ. 25/7/20.12.1985 απόφασις του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού, ήτις είχε, τελικώς, απορρίψει αίτημα τούτου περί χορηγήσεως εις αυτόν συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος. Περαιτέρω, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως διετάχθη η εις τον αναιρεσίβλητον χορήγησις του ανωτέρω εφ' άπαξ βοηθήματος επί τη βάσει του νομοθετικού καθεστώτος, του ισχύσαντος προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985 (Α.91). 2. Επειδή, δια του Ν.Δ. 398/1974 (Α. 116) ορίζεται ότι σκοπός των υφισταμένων Ταμείων Αλληλοβοηθείας Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας είναι η χορήγησις εφ' άπαξ χρηματικού βοηθήματος εις του εξερχομένους των τάξεων των Ενόπλων Δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος μετόχους (άρθρ. 1, παρ. 1), ότι μέτοχοι των Ταμείων τυγχάνουν υποχρεωτικώς οι εν ενεργεία μόνιμοι Αξιωματικοί, Ανθιπασπισταί και Υπαξιωματικοί των αντιστοίχων κλάδων (άρθρ. 8 παρ. 1), ότι η μετοχική σχέσις άρχεται από της κατατάξεως των εν άρθρω 8 ως μόνιμων στελεχών και λήγει από της οριστικής εξόδου των εκ των τάξεων του στρατεύματος, της τοιαύτης εξόδου δια τους καταλαμβανομένους υπό του ορίου ηλικίας λογιζομένης ως γενομένης την 31 Δεκεμβρίου του έτους συμπληρώσεως του ορίου τούτου (άρθρ. 9, παρ. 1 και 3), ότι μέτοχοι των Ταμείων, εξερχόμενοι Στρατεύματος και λαμβάνοντες τας σχετικάς παροχάς, επανερχόμενοι εις την ενεργόν υπηρεσίαν ως μόνιμοι, ανακτούν και συνεχίζουν την μετά των Ταμείων μετοχικήν σχέσιν, του εκτός ενεργού υπηρεσίας χρόνου λογιζομένου ως χρόνου μετοχικής σχέσεως (άρθρ. 11, παρ. 1, ως αντικατεστάθη δι άρθρ. 3 Ν. 788/1978, Α. 104), ως και ότι το ύψος του χορηγουμένου εφ' άπαξ βοηθήματος καθορίζεται επί τη βάσει των αποδοχών, δι ων εμισθοδοτήθη ο δικαιούχος κατά την ημέραν της εξόδου του, επί τον αριθμόν των ετών συμμετοχής του εις το αντίστοιχον Ταμείον (άρθρ. 17, παρ. 1). Τέλος εις την διάταξιν του άρθρ. 16 του αυτού νομοθετήματος καθορίζονται αι προϋποθέσεις χορηγήσεως του εφ' άπαξ βοηθήματος εις τους δικαιουμένους προς τούτο μετόχους, το οποίον είναι απαιτητόν μετά την έξοδο των δικαιούχων εκ του στρατεύματος, εάν δε οι μέτοχοι δεν δικαιούνται συντάξεως ή έχουν μικρότερον του καθοριζομένου χρόνον συμμετοχής εις το Ταμείον, αναλαμβάνουν ατόκως τας πράγματι καταβληθείσας παγίας εισφοράς των. 3. Επειδή, δια της περαιτέρω, διατάξεως της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, η οποία ήρξατο ισχύουσα από 20 Μαΐου1985 (άρθρ. 40 Ν. 1545/1985), προσετέθη εις το ως άνω άρθρ. 16 του Ν.Δ. 398/1974 παράγραφος υπ' αριθμ. 8, δια της οποίας προβλέπεται ότι όσοι καθ' οιονδήποτε τρόπον αποκαθίστανται διοικητικώς δεν δικαιούνται συμπληρωματικού μερίσματος ή εφ' άπαξ βοηθήματος εκ των οικείων Μετοχικών Ταμείων και Ταμείων Αλληλοβοηθείας. Δι εκείνους οι οποίοι επανέρχονται πράγματι εις την ενέργειαν εξακολουθεί εφαρμοζόμενον το άρθρ. 11 του Ν.Δ. 398/1974, ως αντικατεστάθη δια της παραγρ. 1 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985. Η ανωτέρω όμως παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, κατά την έννοια της, δεν τυγχάνει, πάντως, εφαρμογής εις ας περιπτώσεις ή, συνεπεία είτε απλής διοικητικής κρίσεως, είτε συμμορφώσεως προς ακυρωτικήν απόφασιν του αρμοδίου δικαστηρίου, διοικητική αποκατάστασις του μονίμου Αξιωματικού κλπ., μετόχου του οικείου μετοχικού Ταμείου ή του Ταμείου Αλληλοβοηθείας, γενομένη κατά την, επί τη βάσει των παγίων σχετικών διατάξεων, εξέλιξιν της υπηρεσιακής σταδιοδρομίας του, ανάγεται εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της τελευταίας ταύτης διατάξεως, ανεξαρτήτως του χρόνου, κατά τον οποίον έλαβε χώραν ή σχετική περί αποκαταστάσεως υπηρεσιακή κρίσις, ή του χρόνου, καθ' όν εδημοσιεύθη εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεωςη οικεία διοικητική πράξις (πρβλ. Σ.τ.Ε. 626/1988). 4. Επειδή, εν προκειμένω, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εγένοντο, ειδικώτερον δεκτά τα εξής: Εις συμμόρφωσιν προς την υπ' αριθμ. 2444/1984 ακυρωτικήν απόφασιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, εξεδόθη, κατόπιν της υπ' αριθμ. 5/Σ.9/27.2.1985 αποφάσεως του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.), το Π.Δ. της 17/24.5.1985, δια του οποίου ο αναιρεσίβλητος προήχθη κατ' εκλογήν εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου και απεστρατεύθη φέρων τον αυτόν βαθμόν. Εν όψει τούτου, ούτος δι αιτήσεως του προς το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού εζήτησεν όπως τω χορηγήθη συμπληρωματικό εφ' άπαξ βοήθημα. Η αίτησις αυτή απερρίφθη τελικώς δια της επί προσφυγή προσβληθείσης πράξεως, καθ' όσον το ανωτέρω Π. διάταγμα εδημοσιεύθη την 24 Μαΐου 1985, ήτοι μετά την έναρξιν της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, κατ' εφαρμογήν της οποίας ο αναιρεσίβλητος δεν δικαιούται συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος. Υπό τα δεδομένα ταύτα, το δικάσαν δικαστήριον, κρίναν ότι η ως άνω παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985 αντιβαίνει προς την υπό της διατάξεως της παραγρ. 1 του άρθρ. 4 του Συντάγματος κατοχυρουμένην αρχήν της ισότητος και απόρριψαν τους λοιπούς ισχυρισμούς της προσφυγής του αναιρεσιβλήτου, εδέχθη ότι η δια της προσφυγής προσβληθείσα πράξις, εκδοθείσα κατ' εφαρμογήν της αντικειμενικής εις το Σύνταγμα παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, είναι ακυρωτέα, εις δε τον αναιρεσίβλητον, λόγω της δια του Π.Δ. της 17/24.5.1985 διοικητικής αποκαταστάσεως του εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου, πρέπει να χορηγηθή το όπερ ούτος δικαιούται συμπληρωματικό εφ' άπαξ βοήθημα κατ' εφαρμογήν των διατάξεων, αι οποίαι ισχύον προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985. Βάσει δε των σκέψεων τούτων, δια της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως εγένετο δεκτή η υπό του αναιρεσιβλήτου ασκηθείσα προσφυγή, ηκυρώθη η δια της προσφυγής ταύτης προσβληθείσα πράξις και διετάχθη η χορήγησις εις τούτον του συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος, το οποίον ούτος δικαιούται βάσει των προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985 ισχυσασών διατάξεων. 5. Επειδή, το δικάσαν δικαστήριον, δεχθέν κατά τα προεκτεθέντα, ότι η διοικητική αποκατάστασις του αναιρεσιβλήτου εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου, γενομένη εις συμμόρφωσιν προς ακυρωτικήν απόφασιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατόπιν δε σχετικής αποφάσεως του Σ.Α.Γ.Ε., ήτοι επί τη βάσει των παγίων διατάξεων, των διεπουσών την υπηρεσιακήν εξέλιξιν των μονίμων Αξιωματικών του Στρατού του, ανάγεται, ως τούτο προκύπτει εκ του έτους δημοσιεύσεως της αποφάσεως ταύτης του Συμβουλίου της Επικρατείας (1984), εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, νομίμως, ει και επί διαφόρω αιτιολογία ηρνήθη την εφαρμογήν της τελευταίας ταύτης διατάξεως και, ως εκ τούτου, ηκύρωσε την δια της προσφυγής προσβληθείσαν πράξιν, ήτις είχεν σχετικόν αίτημα του αναιρεσιβλήτου επί τη βάσει της εν λόγω διατάξεως, και επέβαλε την χορήγησιν εις τούτον του ούτινος δικαιούται συμπληρωματικού εφ' άπαξ βοηθήματος κατ' εφαρμογήν των διατάξεων, αι οποίαι ίσχυον προ της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985. Τούτο δε διότι, κατά τα εις τα προηγουμένας σκέψεις, η διάταξις αυτή δεν τυγχάνει εφαρμογής εις ας περιπτώσεις, ως και εν προκειμένω η διοικητική αποκατάστασις του νομίμου Αξιωματικού του Στρατού, μετόχου του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Στρατού, ως τοιαύτης νοουμένης και της επερχομένης συνεπεία συμμορφώσεως προς ακυρωτικήν απόφασιν του αρμοδίου δικαστηρίου, γενομένη επί τη βάσει των παγίων σχετικών διατάξεων περί της υπηρεσιακής σταδιοδρομίας των μονίμων Αξιωματικών του Στρατού, ανάγεται εις χρόνον προγενέστερον της ενάρξεως της ισχύος της παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985. Ουδεμίαν δε ασκεί, από της επόψεως ταύτης, επιρροήν ούτε ο χρόνος, κατά τον οποίον έλαβε χώραν ή σχετική επί αποκαταστάσεως υπηρεσιακή κρίσις, ούτε ο χρόνο, καθ' όν εδημοσιεύθη η οικεία διοικητική πράξις. Συνεπώς, οι λόγοι της υπό κρίσιν αιτήσεως, δια των οποίων προβάλλεται ότι εν προκειμένω τυγχάνει εφαρμογής η παραγρ. 2 του άρθρ. 20 του Ν. 1545/1985, είναι απορριπτέοι, ως νόμω αβάσιμοι, δεκτών καθισταμένων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών του αναιρεσιβλήτου, των προβαλλομένων δια του από 7 Ιανουαρίου 1991 εμπροθέσμως κατατεθέντος υπομνήματός του. 6. Επειδή, κατά ταύτα, μη προβαλλομένου άλλου λόγου αναιρέσεως, η υπό κρίσιν αίτησις είναι απορριπτέα εν τω σύνολω της. Δια ταύτα Απορρίπτει την υπό κρίσιν αίτησιν. Διατάσσει την κατάπτωσιν του κατατεθέντος παραβόλου και, Επιβάλλει εις το Ταμείον Αλληλοβοηθείας Στρατού την δικαστικήν δαπάνην του αναιρεσιβλήτου εκ δρχ. δέκα τεσσάρων χιλιάδων (14.000). Εκρίθη και απεφασίσθη εν Αθήναις τη 22α Φεβρουαρίου 1991. Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματεύς του Α' Τμήματος Εδημοσιεύθη δ' αυτόθι εν δημοσία συνεδριάσει τη 18η Μαρτίου του ιδίου έτους. Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματεύς
  7. Δικαστήριο: ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ Τόπος: ΠΕΙΡΑΙΑ Αριθ. Απόφασης: 1339 Ετος: 1998 Περίληψη Το τρίτο, φυσικό ή νομικό, πρόσωπο (αχυράνθρωπος) που συγκαλύπτει με τις ενέργειες του την εμπορική δραστηριότητα άλλου φυσικού ή νομικού, προσώπου, μπορεί να κηρυχθεί σε πτώχευση μαζί με το συγκαλυπτόμενο πρόσωπο αφού και οι δύο θεωρούνται έμποροι. Κείμενο Απόφασης .................................................................................................... Εξάλλου, όπως κρατεί στη νομολογία και στη θεωρία, εάν ένα τρίτο πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, ως "αχυράνθρωπος" (ΗΟΜΜΕ DE PAILE, STROCHMAN), συγκαλύπτει με τις ενέργειές του την εμπορική δραστηριότητα άλλου προσώπου (φυσικού ή νομικού) έμποροι είναι και οι δύο και κηρύσσονται και οι δύο σε πτώχευση (ΑΠ 723/1970 Νοβ 19, 309, ΕΑ 1871/1969 ΝοΒ 17, 1130, ΠΠΑ 364) 1986 ΕΝΔ 14, 236) ............................ Πρόεδρος: Χ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ Εισηγητές: Μ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
  8. Δικαστήριο: ΕΦΕΤΕΙΟ Τόπος: ΠΑΤΡΩΝ Αριθ. Απόφασης: 600 Ετος: 2003 Περίληψη Ετερόρρυθμη εταιρία -.Αν περιληφθεί στην επωνυμία της εταιρίας και το όνομα του ετερόρρυθμου εταίρου, αυτός ευθύνεται ως ομόρρυθμος εταίρος. Πληρωμή από εταίρο εταιρικού χρέους. Δικαίωμα αναγωγής κατά των λοιπών εταίρων ανάλογα με την εταιρική μερίδα εκάστου. Κείμενο Απόφασης (Απόσπασμα) ........ Κατά το άρθρο 23 §2 και 25 Εμπ. Νόμου, σε συνδυασμό με το άρθρο 28 του ίδιου νόμου, επί ετερόρρυθμης εταιρείας, η εταιρική επωνυμία φέρει κατ' ανάγκη το όνομαενόςήπερισσοτέρωνομορρύθμων (αλληλεγγύως ευθυνόμενων) εταίρων, ενώ το όνομα του ετερόρρυθμου εταίρου δεν μπορεί να περιλαμβάνεται στην εταιρική επωνυμία. Αν όμως, παρά τη ρητή απαγόρευση του ως άνω όρθρου 25, περιληφθεί στην εταιρική επωνυμία<a href="http://www.dsanet.gr:8280/Webtop/ws/alis10i/www/case/Record?rpp=50&upp=0&sid=F265EAFA9940CE0FAC987860B94721EA&m=8&w=NATIVE%28%27TEXT+ph+words+%27%27%C5%D0%D9%CD%D5%CC%C9%C1+%C5%D4%C5%D1%CF%D1%D1%D5%C8%CC%CF%D3%27%27%27%29&r=1&set=2&order=native%#BWHR2"> το όνομα του ετερόρρυθμου εταίρου, ενόψει του σκοπού της απαγορεύσεως, που συνίσταται στην αποτροπή του κινδύνου να εκληφθεί από τους συναλλασσόμενους με την εταιρεία τρίτους ως απεριόριστα ευθυνόμενος, επέρχονται οι συνέπειες του παραπάνω άρθρου 28, το οποίο εφαρμόζεται αναλογικά, δηλαδή ο εταίρος αυτός, μολονότι ετερόρρυθμος, ευθύνεται ως ομόρρυθμος απεριόριστα και εις ολόκληρον για τα χρέη της εταιρείας (ΑΠ 985/1983 Ελλ.Δικ. 1984 σελ. 343, Ν. Ρόκα, το δίκαιο των προσωπικών εταιρειών σελ. 663664, Παμπούκη Δίκαιο Εμπ. Εταιρειών Ειδ. Μέρος σελ. 158, Ε. Λεβαντή, το δίκαιο Εμπ. Εταιρειών §66 σελ. 288259). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 22 ΕΝ, 29 ΕισΝΑΚ, 481, 487, 783 και 759 του ΑΚ, συνάγεται ότι ο πληρώσας εταιρικό χρέος ομόρρυθμος εταίρος έχει δικαίωμα αναγωγής κατά των λοιπών, όχι για το συνολικό ποσό που κατέβαλε, αλλά για το επιπλέον της μερίδας του καταβληθέν ποσό, για το οποίο ενέχονται οι λοιποί εταίροι έναντι αυτού κατά το λόγο της εταιρικής τους μερίδας (ΕΑ 5395/1999 Ελλ.Δικ. 1999 σελ. 1603).
  9. Εταιρική επωνυμία Στην παράγραφο 2 του άρθρου 23 του Εμπορικού Νόμου ορίζεται ότι η ετερόρρυθμη εταιρεία διευθύνεται «υπό εταιρικήν επωνυμίαν», που φέρει κατ' ανάγκη το όνομα ενός ή περισσοτέρων ομορρύθμων εταίρων. Και στο άρθρο 25 Ε.Ν. διατυπώνεται ο παραπάνω ορισμός πιο κατηγορηματικά: Το όνομα του (οποιουδήποτε) ετερόρρυθμου εταίρου «δεν δύναται να εισέλθει εις την εταιρικήν επωνυμίαν». Συνεπώς, η επωνυμία της ετερόρρυθμης εταιρείας θα γίνει από ένα ή περισσότερα ονόματα ομόρρυθμων εταίρων με ενδεχόμενη προσθήκη και άλλων λέξεων ενδεικτικών του είδους της ασκούμενης επιχειρήσεως. Ακόμα, μπορεί να προστεθεί δίπλα στο όνομα ή τα ονόματα της επωνυμίας η ένδειξη «και Σία» (δηλαδή και συντροφιά), η οποία θα καλύπτει τους μη αναφερόμενους στην επωνυμία εταίρους, αδιάφορο αν αυτοί είναι ομόρρυθμοι ή ετερόρρυθμοι. Δεν αναφέρει κυρώσεις ό νόμος για την περίπτωση που το όνομα ενός ετερόρρυθμου εταίρου περιλήφθηκε στην εταιρική επωνυμία. Έχει γίνει δεκτό, όμως, από τη νομολογία ότι, σε τέτοια περίπτωση, ο ετερόρρυθμος αυτός εταίρος ευθύνεται απέναντι στους καλόπιστους τρίτους, όπως και κάθε ομόρρυθμος (απεριόριστα και σε ολόκληρο).
  10. 893/2008 ΑΠ: Ομόρρυθμη εταιρεία. Ευθύνη ομορρύθμων εταίρων. Προϋποθέσεις της ευθύνης αυτής και μετά την αποχώρηση μέλους από την εταιρεία 18 Απρίλιος 2009 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2` Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες. Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ: Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Κουντουριώτη. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "..... ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΕ", η οποία εδρεύει στην Θεσσαλονίκη, και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Κοκκαλιάρη-Γιατρά η οποία δήλωσε στο ακροατήριο ότι η ανωτέρω εταιρεία μετονομάσθηκε σε "...........ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και με διακριτικό τίτλο ".......................... ΤΡΑΠΕΖΑ". Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-11-2002 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 12862/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2842/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 28-7-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 17-1-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη. ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ Με τη διάταξη του άρθρου 22 του ΕΝ, ορίζεται ότι " οι ομόρρυθμοι συνεταίροι, οι αναφερόμενοι εις το καταστατικόν της εταιρείας έγγραφον, υπόκεινται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον εις όλας τας υποχρεώσεις της εταιρείας, αν και υπογεγραμμένας παρ` ενός μόνο των συνεταίρων, υπό την εταιρικήν όμως επωνυμίαν". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η απεριόριστη σε ολόκληρο ευθύνη του ομόρρυθμου εταίρου με το νομικό πρόσωπο της ομόρρυθμης εταιρίας, εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την αποχώρηση του από την εταιρία για τα προ της αποχωρήσεως του εταιρικά χρέη. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 669 ΕΝ, 874 ΑΚ και 112 Εις. Ν. ΑΚ , προκύπτει ότι με τη σύμβαση του αλληλοχρέου λογαριασμού δημιουργείται μεταξύ των συμβαλλομένων μία διαρκής έννομη σχέση, αφού η λειτουργία της συμβάσεως, προϋποθέτει χρονική διάρκεια. Η δε σχέση αυτή έχει περιουσιακό χαρακτήρα και ως ,εκ τούτου καταλογίζεται στο ενεργητικό ή στο παθητικό της περιουσίας των μερών το, ανά πάσα στιγμή περιεχόμενο του λογαριασμού, δηλαδή η αντιπαραβολή των κονδυλίων της χρεοπιστώσεως. Αν συνεπώς, συμβαλλόμενη στο λογαριασμό είναι ομόρρυθμη εταιρία και κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του λογαριασμού αποχωρήσει από αυτήν ένας ομόρρυθμος εταίρος, υπάρχει προσωπική εις ολόκληρο ευθύνη του εταίρου αυτού, για το κατά το κλείσιμο του λογαριασμού, οποτεδήποτε και αν γίνει, προκύπτον εις βάρος της εταιρείας κατάλοιπο, υπό την προϋπόθεση ότι ο λογαριασμός εμφάνιζε παθητικό σε βάρος της εταιρείας κατά το χρόνο της αποχωρήσεως του εταίρου και μέχρι του ύψους του παθητικού αυτού καταλοίπου. Το γεγονός ότι η αξίωση πληρωμής του καταλοίπου γεννιέται το πρώτο με, το κλείσιμο του, ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο της αποχωρήσεως του εταίρου από την εταιρεία, δεν μπορεί να οδηγήσει σε αντίθετο προς τα ανωτέρω συμπέρασμα, αφού τα δημιουργικά της αξιώσεως αυτής περιστατικά, προϋπήρχαν της αποχωρήσεως και ο λογαριασμός αποτελούσε έκτοτε στοιχείο του παθητικού της εταιρικής περιουσίας και συνεπώς περιλαμβανόταν στο πλαίσιο της ευθύνης του αποχωρήσαντος εταίρου (Ολ. ΑΠ 31/1997 , ΑΠ 1/2002). Ενόψει αυτών και σύμφωνα με την αποτελούσα απόρροια του άρθρου 22 ΕΝ, διάταξη του άρθρου 920 Κ.Πολ.Δικ. μπορεί να γίνει αναγκαστική εκτέλεση κατά του αποχωρήσαντος ομορρύθμου εταίρου, με βάση τον εκτελεστό τίτλο κατά της ομόρρυθμης εταιρίας, ο οποίος στηρίζεται στο κατάλοιπο αλληλοχρέου λογαριασμού που έκλεισε μετά την αποχώρηση του από την εταιρεία. Στην προκειμένη περίπτωση ή αναιρεσείουσα, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης ανακοπής της κατά της σε βάρος της, ως ομορρύθμου μέλους της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία " ...... ...", επισπευδομένης εκτέλεσης, προέβαλε με τους πρώτον και δεύτερο λόγους της ανακοπής της ότι ακύρως επισπεύδεται σε βάρος της η εκτέλεση, διότι η υπ`αριθ. 24858/2000 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που αποτελεί τον εκτελεστό τίτλο, εκδόθηκε με βάση σύμβαση πιστώσεως με αλληλόχρεο λογαριασμό που έκλεισε από την αναιρεσίβλητη την 5-9-2000, ενώ αυτή (αναιρεσείουσα) αφ`ενός είχε αποχωρήσει από την οφειλέτρια πιο πάνω ομόρρυθμη εταιρία στις 17-3-2000, δηλαδή πριν από το κλείσιμο του λογαριασμού και είχε παύσει έκτοτε να είναι ομόρρυθμο μέλος αυτής (εταιρίας) και αφετέρου ουδέποτε είχε προσυπογράψει την αρχική σύμβαση πιστώσεως, αλλά και τις μεταγενέστερες πρόσθετες πράξεις μεταβολής του ύψους της πιστώσεως, ιδιαίτερα δε αυτή με ημερομηνία 29-3-2000. Οι λόγοι αυτοί της ανακοπής ήταν απορριπτέοι ως αόριστοι, αφού δεν γίνεται επίκληση με αυτούς αν ο αλληλόχρεος λογαριασμός εμφάνιζε ενεργητικό ή παθητικό σε βάρος της εταιρίας και κατά την ημέραν (17-3-2000) της αποχωρήσεως της αναιρεσείουσας από αυτήν (εταιρία) και ποιο ήταν το ύψος του οφειλόμενου από την εταιρεία ποσού την ημέρα αυτή (17-3-2000), αλλά και εκείνου της τελευταίας πρόσθετης πράξης που η αναιρεσείουσα επικαλείται, ώστε να μπορεί να εκτιμηθεί από το Δικαστήριο ότι με την ανακοπή της προβάλλεται επικουρικά λόγος μερικής ακύρωσης της επιταγής εκτελέσεως για το επιπλέον ποσό. Επομένως το Εφετείο που απέρριψε τους παραπάνω λόγους ανακοπής ως "μη νόμιμους", πράγματι όμως ως αορίστους, όπως προκύπτει από την αιτιολογία της απόφασης σύμφωνα με την οποία η αναιρεσείουσα δεν επικαλείται τα προαναφερθέντα στοιχεία, αν δηλαδή ο λογαριασμός που έκλεισε από την αναιρεσίβλητη στις 13-7-2000 εμφάνιζε ενεργητικό ή παθητικό σε βάρος της εταιρίας και κατά την ημέρα της αποχωρήσεώς της την 17-3-2000 από αυτήν και ποιο ήταν το ύψος του οφειλόμενου από την εταιρεία ποσού στις 17-3-2000, αλλά και εκείνης της τελευταίας πρόσθετης πράξης, δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 22 και 669 Εμπ. Ν., 874 ΑΚ, 12 Εισ. Ν.ΑΚ και 920 Κ.Πολ.Δικ. και η προβαλλόμενη με τους πρώτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης αντίθετη από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Οι από το άρθρο 559 αριθ. 11 και 19 Κ.Πολ.Δικ. λόγοι αναιρέσεως προϋποθέτουν ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως και για αυτό δεν ιδρύονται αν το δικαστήριο δεν εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία και δεν διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, αλλά απέρριψε την αγωγή ή την ανακοπή ή την ένσταση ως μη νόμιμη ή αόριστη [(0λ. ΑΠ 3/1997, Ολ. ΑΠ 44/1990), όπως στην προκειμένη περίπτωση συνέβη με τους προαναφερθέντες πρώτο και δεύτερο λόγους της ένδικης ανακοπής της αναιρεσείουσας. Συνεπώς οι προβαλλόμενες με τον ίδιο (πρώτο) λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 και 19 Κ.Πολ.Δικ. αιτιάσεις ότι το Εφετείο 1)δεν έλαβε παρά το νόμο, υπόψη κρίσιμα προσκομισθέντα αποδεικτικά έγγραφα και 2)στέρησε την απόφαση του νόμιμης βάσης διότι με ανεπαρκή αιτιολογία, απέρριψε τους ως άνω λόγους της ανακοπής πρέπει να απορριφθουν ως απαράδεκτες. Σε κάθε περίπτωση οι αιτιάσεις αυτές πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες λόγω αοριστίας, γιατί δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια είναι τα αποδεικτικά έγγραφα που δεν λήφθηκαν υπόψη και αν έγινε νομότυπη επίκληση τούτων, ούτε προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών, δηλαδή ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται στην απόφαση, αφού δεν αρκεί η γενική έκφραση ανεπαρκής αιτιολογία (Ολ. ΑΠ 20/2005). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281 του ΑΚ, 116 και 933 του Κ.Πολ.Δικ. και 25 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι η πραγμάτωση με αναγκαστική εκτέλεση της απαιτήσεως του δανειστή κατά του οφειλέτη, αποτελεί ενάσκηση ουσιαστικού δικαιώματος δημοσίου δικαίου και συνεπώς λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 Κ.Πολ.Δικ. μπορεί να αποτελέσει και η προφανής αντίθετη της επισπευδόμενης διαδικασίας της αναγκαστικής εκτελέσεως, στα αντικειμενικά όρια της καλής πίστεως ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος, που θέτει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ . Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως για να θεωρηθεί η άσκηση του δικαιώματος ως καταχρηστική, θα πρέπει η προφανής υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο οικονομικός ή κοινωνικός σκοπός του δικαιώματος να προκύπτει από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου ή από την πραγματική κατάσταση που δημιουργήθηκε ή τις περιστάσεις που μεσολάβησαν ή από άλλα περιστατικά, τα οποία, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γέννηση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή την άσκηση του κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου [Ολ.ΑΠ 17/95, Ολ. ΑΠ 62/90]. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την επισκόπηση της ανακοπής με το τρίτο λόγο αυτής (ανακοπής), η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η εκτέλεση που επισπεύδεται σε βάρος της είναι καταχρηστική και συνεπώς άκυρη, επειδή η αναιρεσίβλητη γνώριζε εξ υπαρχής, με τα αρμόδια διευθυντικά της όργανα και τα εντεταλμένα για τις χορηγήσεις πρόσωπα, που ενέκριναν και χορήγησαν στον πρώην σύζυγο της και διαχειριστή της οφειλέτριας εταιρίας πιστώσεις ύψους 120.000.000 δρχ., ότι αυτή (αναιρεσείουσα) δεν είχε την παραμικρή γνώση και ανάμειξη στις δοσοληψίες και την εν γένει διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και ότι για το λόγο αυτό, ουδέποτε της ζητήθηκε να εγγυηθεί τόσον την αρχική όσον και τις μεταγενέστερες αυξητικές πιστωτικές συμβάσεις, καθώς και ότι ουδέποτε την ενημέρωσε ή την όχλησε επί 12ετία για την περίπτωση μη κανονικής εξυπηρέτησης του λογαριασμού της πίστωσης, που αυτή, με υπαιτιότητα της καθής, αγνοούσε. Επί πλέον ισχυρίζεται ότι στρέφεται εναντίον της μετά παρέλευση 34 μηνών από τότε που αποχώρησε από την εταιρία, χωρίς προηγουμένως να φροντίσει να λάβει εγκαίρως μέτρα κατ` αυτής και ιδιαίτερα κατά του εγγυητή ............. , προκειμένου να υπάρξει πραγματική εξασφάλιση των αξιώσεων της, ούτε έχει προχωρήσει σε πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του, με αποτέλεσμα, για όλους αυτούς τους λόγους και ιδιαίτερα της αδράνειας που η καθής επέδειξε, να δημιουργηθεί σ` αυτήν η εύλογη πεποίθηση ότι η αναιρεσίβλητη ουδέποτε θα επεδίωκε την ικανοποίηση της αξιώσεως της από την αναιρεσείουσα. Έκρινε δε το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, ότι εν όψει των περιστατικών αυτών, η επισπευδόμενη σε βάρος της αναιρεσείουσας αναγκαστική εκτέλεση, δεν μπορεί να θεωρηθεί καταχρηστική και αν θεωρηθούν αληθινά όσα η αναιρεσείουσα πιο πάνω εκθέτει, γιατί δεν υπάρχει προφανής υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, αφού ούτε μακροχρόνια αδράνεια της αναιρεσίβλητης υπήρξε, ούτε συμπεριφορά τέτοια που να δημιούργησε στην αναιρεσείουσα την εύλογη πεποίθηση ότι η αναιρεσίβλητη ουδέποτε θα ζητούσε από αυτήν να ικανοποιήσει την αξίωση της, εν όψει και του ότι, δεν είχε νομική υποχρέωση ατομικής της ενημερώσεως, για την πορεία της πιστώσεως και η συμμετοχή της αναιρεσείουσας στην εταιρεία, έστω και τυπικά, όπως αυτή διατείνεται, υπήρξε δική της επιλογή, εν γνώσει ασφαλώς των ευθυνών που αναλάμβανε και δεν μπορεί να αποβεί σε βλάβη των συμφερόντων της αναιρεσίβλητης, στη διακριτική ευχέρεια της οποίας, ανήκει η επιλογή του υπόχρεου από τα εις ολόκληρο ευθυνόμενα πρόσωπα, από τον οποίο θα ζητήσει να ικανοποιηθεί η αξίωση της. Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και η προβαλλόμενη με το δεύτερο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ.1 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση για το αντίθετο πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Συνακόλουθα και η προβαλλόμενη με τον ίδιο (δεύτερο λόγο αναίρεσης)από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση ότι το Εφετείο στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση ως προς το θέμα αυτό νόμιμης βάσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού κατά τα προεκτεθέντα ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση ως μη νόμιμη, όπως στην προκείμενη περίπτωση συνέβη για τον σχετικό λόγο της ανακοπής, αλλά και λόγω αοριστίας της αιτίασης αυτής, αφού δεν διαλαμβάνεται στο λόγο αυτό αναίρεσης η εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, αν δηλαδή πρόκειται για παντελή έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση, μη αρκούσης προς θεμελίωση του λόγου αυτού μόνο της αναφοράς της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δικ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 630 Α Κ.Πολ.Δικ., που προστέθηκε με την παράγραφο 6 του άρθρου 8 του ν. 2819/2000 η διαταγή πληρωμής, που αποτελεί τίτλο εκτελεστό, κατά τη διάταξη του άρθρου 631 Κ.Πολ.Δικ., επιδίδεται σε εκείνον κατά του οποίου στρέφεται, μέσα σε προθεσμία δύο μηνών από την έκδοση της και αν η επίδοση δεν γίνει μέσα στην προθεσμία αυτή, τότε η διαταγή πληρωμής παύει να ισχύει. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι αν δεν επιδοθεί η διαταγή πληρωμής σε εκείνον κατά του οπίου εκδόθηκε μέσα στην εν λόγω προθεσμία, τότε αυτή, αποβάλλει την ισχύ της ως εκτελεστός τίτλος, με αποτέλεσμα, να μη μπορεί να επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του. Αν όμως ο οφειλέτης είναι ομόρρυθμη εταιρία και η διαταγή πληρωμής έχει εκδοθεί σε βάρος της, τότε αρκεί η επίδοση μόνο προς αυτήν για να εκπληρωθεί η ως άνω επιταγή του νόμου, χωρίς να απαιτείται και η παράλληλη επίδοση της προς τους ομόρρυθμους εταίρους καθόσον στην περίπτωση αυτή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποβάλλει την ισχύ της ως εκτελεστός τίτλος, αφού αυτοί ευθύνονται για τα χρέη της εταιρείας, σε ολόκληρο με το νομικό πρόσωπο αυτής (άρθρο 22 ΕΝ) και μπορεί να επισπευσθεί αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος τους κατ` άρθρο 920 Κ.Πολ.Δικ. Επομένως το Εφετείο που απέρριψε ως αβάσιμο τον τέταρτο ανακοπής της αναιρεσείουσας ότι η ένδικη διαταγή πληρωμής έπαυσε να ισχύει ως προς αυτή (αναιρεσείουσα) μετά την πάροδο δύο μηνών από την έκδοση της χωρίς να της επιδοθεί, δεν παρέλειψε παρά το νόμο να κηρύξει παύση ισχύος της επίδικης επιταγής και η προβαλλόμενη με τον τρίτο λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δικ. πράγματι όμως από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ., αιτίαση, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Η ανακοπή του άρθρου 933 Κ.Πολ.Δικ. περιλαμβάνεται στις ανακοπές του άρθρου 583 επ. του ιδίου κώδικα και επομένως εφαρμόζονται σε αυτή οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 585 παρ. 2, κατά το οποίο οι λόγοι ανακοπής πρέπει να προταθούν μόνο με το κύριο δικόγραφο της ανακοπής ή με πρόσθετο δικόγραφο, που πρέπει να κατατεθεί στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται η ανακοπή και να κοινοποιηθεί στον αντίδικο οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση. Νέοι λόγοι ανακοπής που προτείνονται για πρώτη φορά με το δικόγραφο της έφεσης ή αναίρεσης κατά της απόφασης που απέρριψε την ανακοπή είναι απαράδεκτοι ( ΑΠ 563/2003). Επομένως ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως ( κατά το δεύτερο μέρος του), με τον οποίον ( κατ` ορθή εκτίμηση) υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δικ ψέγεται ή προσβαλλόμενη, διότι κατά παράβαση του άρθρου 632 και 633 Κ.Πολ.Δικ, δεν εκήρυξε άκυρη την επισπευδομένη σε βάρος της αναιρεσείουσας εκτέλεση, καίτοι η αναιρεσίβλητη δεν επικαλέσθηκε, ούτε απέδειξε ότι η διαταγή πληρωμής είχε καταστεί τελεσίδικη με δεύτερη επίδοση στην οφειλέτρια εταιρία ή στην αναιρεσείουσα, είναι απορριπτέοςΩς απαράδεκτος, διότι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή κατ` άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. επισκόπηση της ανακοπής τέτοιος λόγος, δεν προτάθηκε με αυτήν, ούτε με δικόγραφο προσθέτων λόγων ανακοπής. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Απορρίπτει την από 28 Ιουλίου 2006 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της υπ` αριθ. 2842/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) Ευρώ. Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15-4-2008. Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30-4-2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
  11. http://www.opengov.gr/sec_cvs/html/xalaris.html τοιχεία Υποψηφίου: Όνομα: ΜΙΧΑΗΛ Επώνυμο: ΧΑΛΑΡΗΣ Όνομα Πατρός: ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ημ/νια Γέννησης: 12/01/1970 .................................................................................................................................... Β. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ 2009: Γραμματεία της Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα του Δήμου Υμηττού για τις βουλευτικές εκλογές 2009 2008: Μέλος Ν.Ο.Ε.Σ. Β1 2007: Συνιδρυτής της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Του Δήμου Υμηττού Για Την Αναγέννηση Ενός Ριζοσπαστικού ΠΑΣΟΚ με σκοπό την υποστήριξη του Γ.Α. Παπανδρέου 2007: Γραμματεία της Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα του Δήμου Υμηττού για τις βουλευτικές εκλογές 2007 2005 - : Μέλος της επιτροπής Πολιτικής Καταναλωτή του Τομέα Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ 2003 – 2005: Εκλεγμένο Μέλος της Τ.Ε. Τεχνικών Επιστημόνων – Υπεύθυνος Συνδικαλιστικού 2001 – 2003: Εκλεγμένο Μέλος της Τ.Ε. Τεχνικών Επιστημόνων- Υπεύθυνος για θέματα παιδείας και αθλητισμού 1996 -1998: Μέλος του Γραφείου Νέων Επιστημόνων της Ν. ΠΑΣΟΚ 1995 -1998: Εκλεγμένο Μέλος του Γραφείου Πόλης Αθήνας (Νομαρχιακή Επιτροπή ΑΕΙ) της Ν. ΠΑΣΟΚ 1992 -1993: Γραμματέας της Σ.Ε. της Ο.Χ.Δ. Φυσικομαθηματικής Αθήνας 1991-1992: Εκλεγμένο Μέλος της Σ.Ε. της Ο.Χ.Δ. Φυσικομαθηματικής Αθήνας 1989 : Εγγράφεται μέλος του ΠΑΣΟΚ - Σπουδάζουσα ΑΕΙ Αθήνας. Έχει συμμετάσχει ως σύνεδρος στο 1ο & 2ο συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ και στο 4ο, 5ο, 6ο, 8ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ .................................................................................................................................................................................................... ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΓΙΑ << ΑΡΧΗΓΟΣ >> ΤΟΥ ΣΕΠΕ ........
  12. Ειδικός Γραμματέας ΣΕΠΕ, Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης Μιχάλης Χάλαρης Ειδικός Γραμματέας Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Σπούδασε την επιστήμη της Χημείας στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (BSc, 1993), όπου και εκπόνησε τη διδακτορική διατριβή του (PhD, 1999). Κάτοχος πτυχίου της Πυροσβεστικής Ακαδημίας (2nd BSc, 1996) και Αξιωματικός στο Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδας. Μετεκπαιδεύτηκε στο Rescue Services College Rosersberg της Σουηδίας σε θέματα αντιμετώπισης περιβαλλοντικών καταστροφών. Επίσης έχει εκτενή γνώση και εμπειρία σε θέματα όπλων μαζικής καταστροφής και χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών, πυρηνικών απειλών. Έχει εργαστεί σε επιτελικές και επιχειρησιακές υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος. Παράλληλα με τα κύρια καθήκοντα του στο Πυροσβεστικό Σώμα έχει αναπτύξει διδακτική, ερευνητική και μελετητική δραστηριότητα. Έχει συμμετοχή σε αρκετά ερευνητικά προγράμματα ως κύριος ερευνητής ή επιστημονικός υπεύθυνος. Μέχρι σήμερα του έχουν χορηγηθεί υποτροφίες από: το ίδρυμα Α.Σ. Ωνάση (1-10-1989 έως 31-6-1990), το Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του ΙΤΕ (1997), την ESF (European Science Foundation ) 1998 και την EMLG (European Molecular Liquids Group) 1997, 1999, 2000 & 2001 για την παρουσίαση του ερευνητικού του έργου. Ως επιστήμονας και εμπειρογνώμονας έχει συμμετοχή ως μέλος σε διεθνής και εθνικές Επιτροπές. Έχει δημοσιεύσει πάνω από 80 εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων με κριτές και πλήθος εκλαϊκευμένων άρθρων. Έχει λάβει μέρος ως ομιλητής και έχει συμμετάσχει σε πλήθος διεθνών και εθνικών Συνεδρίων Συμποσίων, Ημερίδων, Επαγγελματικών συναντήσεων και παρουσίασης προγραμμάτων. Υπήρξε μέλος οργανωτικών και επιστημονικών επιτροπών επιστημονικών συνεδρίων, συμποσίων, κ.α. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Ένωσης Ελλήνων Χημικών (2004-2005). Από το 1994 μέχρι σήμερα εκλέγεται μέλος της Συνέλευσης των Αντιπροσώπων (ΣτΑ) της Ε.Ε.Χ.. Έχει επιδείξει επιπλέον έντονη κοινωνική, πολιτική παρουσία και δραστηριότητα: έχει διατελέσει Γεν. Γραμματέας (2000 – 2002) και μέλος του Δ.Σ. (2002-2004) της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος. Εκπρόσωπος των εργαζομένων στο υπηρεσιακό συμβούλιο μεταθέσεων του Π.Σ.(2008-2010). Επίσης υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Χημείας Αθήνας "Ο ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ", μέλος του Δ.Σ. του τμήματος Χημείας του Ε.Κ.Π.Α. καθώς και μέλος στη Γ.Σ., σε Τομείς και Επιτροπές προγράμματος σπουδών του οικείου τμήματος. Ως έφηβος & νέος ασχολήθηκε με την ελληνορωμαϊκή πάλη (Πρωταθλητής εφήβων, νέων & Πανελληνιονίκης στους άνδρες και μέλος των Εθνικών Ομάδων Πάλης Εφήβων, Νέων και Ανδρών).
  13. ΜΠρΚαλ (ΠροσΔιατ) 16-11-2011 Εκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών. Απαγόρευση διακοπής παροχής ηλεκτροδότησης. (Δικόγραφο και Προσωρινή Διαταγή). ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) ΑΙΤΗΣΗ 1/ …, δικηγόρου Καλαμάτας, κατοίκου Καλαμάτας, Τέρμα Περιβολακίων. 2/ …., κατοίκου Καλαμάτας, Τέρμα Περιβολακίων ΚΑΤΑ Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε.», κατάστημα Καλαμάτας, οδός Αρτέμιδος, όπως νόμιμα εκπροσωπείται. ****************** Ι. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΡΙΝΟΜΕΝΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ: Τυγχάνομε συνιδιοκτήτες κατά το ½ εξ’ αδιαιρέτου ιδανικό μερίδιο μίας διωρόφου οικοδομής μετά του υπογείου της (ηλεκτροδοτούμενη από τη Δ.Ε.Η. δομημένη επιφάνεια) που βρίσκεται στην Καλαμάτα (Γιαννιτσάνικα), στην οδό Τέρμα Περιβολακίων, εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως της Καλαμάτας, δομημένης επιφάνειας 162 τ.μ., η οποία χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως κύρια κατοικία μας καθώς και της ανηλίκης θυγατέρας μας …, ηλικίας 12 ετών. Στις 18/10/2011 εκδόθηκε από την Δ.Ε.Η. ο λογαριασμός κατανάλωσης ρεύματος (αριθμός παροχής 3 33609208-02 6) της ανωτέρω οικίας μας επ’ ονόματι της πρώτης εξ’ ημών, συνολικού ποσού 1.284,00 ευρώ για το αντίτιμο του ηλεκτρικού ρεύματος και λοιπών τελών. Επίσης στον ως άνω λογαριασμό της ΔΕΗ περιλαμβανόταν και το ποσό των 1,117,80 ευρώ (ως ποσό α΄ δόσης) που αντιστοιχεί στο λεγόμενο "Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.)" που θεσπίσθηκε με το άρθρο 53 του Ν. 4021/2011 (ΦΕΚ 218/Α΄/03-10-2011). ΙΙ. Επειδή το ύψος του "Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.)" μέσω του προαναφερομένου λογαριασμού κατανάλωσης ρεύματος (αριθμός παροχής 3 33609208-02 6) της ανωτέρω οικίας μας, ποσού 1,117,80 ευρώ είναι προφανώς εσφαλμένο, υπέρογκο, μη έχον καμία σχέση με την πραγματικότητα και σε κάθε περίπτωση εντόνως αμφισβητούμενο από εμάς (γεγονός που συνομολογεί και η αντίδικος), αφού έχει εκδοθεί κατόπιν αυταπόδεκτων λαθών, τα οποία προκύπτουν από δημόσια έγγραφα, με συνέπεια ο λογαριασμός κατανάλωσης ρεύματος της ανωτέρω οικίας μας, συνολικού ποσού 1.284,00 ευρώ να είναι δυσβάσταχτος για εμάς και να αδυνατούμε να τον εξοφλήσουμε. Ειδικότερα η χρέωση του ως άνω Τέλους (1,117,80 ευρώ) στο λογαριασμό της ΔΕΗ είναι απίστευτα διογκωμένος και προφανώς εσφαλμένος για τους εξής λόγους: 1/ Υπάρχει λανθασμένη αντικειμενική τιμή ζώνης για τον υπολογισμό του ύψους αυτού. Το ως άνω Τέλος έχει υπολογιστεί με τιμή ζώνης 2.150,00 ευρώ, αντί του ορθού των 58,00 ευρώ, όπως τούτο προκύπτει και από την 3-11-2011 βεβαίωση της αντιδίκου Δ.Ε.Η. Έτσι, λοιπόν, αν υπολογιζόταν το ως άνω Τέλος με βάση την ορθή τιμή ζώνης, ο ορθός υπολογισμός του θα ήταν ο εξής: 243 τ.μ. (προς στιγμήν δέχομαι ότι αυτά είναι τα τετραγωνικά μέτρα της οικίας μας, ενώ το πραγματικό εμβαδόν είναι 162 τ.μ.) Χ 1,15 (συντελεστής παλαιότητας) Χ 3 ευρώ (που είναι για τη σωστή τιμή ζώνης 093 των 58 ευρώ και όχι των 2.150) = 838,35 ευρώ και όχι το εσφαλμένο 2.235,60 ευρώ 2/ Έχει γίνει χρέωση επί διπλασίων τετραγωνικών μέτρων επειδή το ακίνητο μας ανήκει στα εκτός σχεδίου κτίσματα. Για την ορθότερη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 53 του Ν. 4021/2011 εξεδόθη η υπ' αριθμ. 1211/13-10-11, ΦΕΚ-2298 Β/13-10-11, απόφαση αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών: «Καθορισμός του τρόπου και της διαδικασίας για: α) την είσπραξη του έκτακτου ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών μέσω των λογαριασμών κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος, β) τη βεβαίωση και είσπραξη του τέλους κατά τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε. από τον κύριο ή επικαρπωτή του ακινήτου σε περίπτωση μη καταβολής του μέσω των λογαρια­σμών κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος, γ) τη βεβαίωση και είσπραξη του τέλους σε περίπτωση μη συνδρομής των προϋποθέσεων απαλλαγής και δ) την εφαρμογή των διατάξεων των παραγράφων 6, 7, του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 11 καθώς και των προϋποθέσεων επιστροφής του ειδικού τέλους από την αρμόδια Δ.Ο.Υ., για το έτος 2011». Στο άρθρο 1 αυτής ορίζεται ότι: Το ποσό του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των τετραγωνικών μέτρων των ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών επί το συντελεστή προσαύξησης που αντιστοιχεί στην τιμή ζώνης του ακινήτου και επί το συντελεστή προσαύξησης που αντιστοιχεί στην παλαιότητα του ακινήτου, όπως αυτοί ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 53 του ν. 4021/2011. Για τον υπολογισμό του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., τα στοιχεία που αφορούν την ηλεκτροδοτούμενη δομημένη επιφάνεια, δηλαδή το εμβαδόν της δομημένης επιφάνειας, το ύφος της τιμής ζώνης και η παλαιότητα του ακινήτου, λαμβάνονται υπόψη όπως αυτά έχουν αποτυπωθεί, σύμφωνα με τα στοιχεία των δήμων, και καταχωρηθεί ……………. ο συντελεστής παλαιότητας θα είναι 1. Στις περιπτώσεις που τα τετραγωνικά μέτρα που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του τέλους αυτού είναι υπερδιπλάσια των μεγαλύτερων εκ των τετραγω­νικών μέτρων που αναγράφονται στα δημοτικά τέλη και στο δημοτικό φόρο, τότε το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. υπολογίζεται βάσει των τετραγωνικών μέτρων που αναγράφονται στα δημοτικά τέλη. Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όταν τα τετραγωνικά μέτρα που αναγράφονται στα δημοτικά τέλη έχουν την τιμή μηδέν (0). Οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Καλαμάτας προκειμένου να προσδιορίσουν την επιφάνεια των ακινήτων που υπόκεινται στο τέλος ακίνητης περιουσίας (ΤΑΠ), το οποίο συνεισπράττεται με τους λογαριασμούς κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, εφαρμόζουν τις διατάξεις του άρθρου 24 του νόμου 2130/93 (Φ.Ε.Κ. 62/τεύχος Ά) όπου: 1. Από 1ης Ιανουαρίου 1993 επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων τέλος, το οποίο υπολογίζεται επί της αξίας της ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται εντός της διοικητικής τους περιφέρειας κατά τις ακόλουθες διακρίσεις: α) Στα πάσης φύσεως ακίνητα που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εντός των ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923 ή εντός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, β) Στα κάθε είδους κτίσματα που βρίσκονται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών υφιστάμενων προ του έτους 1923 ή εκτός ορίων οικισμών πληθυσμού κάτω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων. Στην περίπτωση β' για τον υπολογισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη, από το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο, η αξία των κτισμάτων και η αξία της διπλάσιας έκτασης από εκείνη που καταλαμβάνουν τα κτίσματα, εφ' όσον υφίσταται. Κατόπιν των ανωτέρω διαλαμβανομένων, είναι επιτακτική ανάγκη να παραθέσουμε το σημαντικό ζήτημα που έχει ανακύψει αναφορικά με την επιβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. στους ιδιοκτήτες ακινήτων τα οποία βρίσκονται εκτός των εγκεκριμένων σχεδίων πόλεων ή εκτός ορίων οικισμών. Και τούτο διότι ο υπολογισμός του ειδικού αυτού τέλους στη βάση των πλασματικών τετραγωνικών μέτρων των ακίνητων αυτής της κατηγορίας (ο Δήμος υποχρεούται βάσει της προεκτεθείσας νομοθεσίας να επιβάλλει το αναλογούν ΤΑΠ σε έκταση διπλάσια από την πραγματική που καταλαμβάνουν τα κτίσματα) έχει ως αποτέλεσμα να επιβάλλεται ποσό διπλάσιο από αυτό που θα επιβαλλόταν αν για τον υπολογισμό λαμβάνονταν υπόψη τα πραγματικά τετραγωνικά μέτρα των ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι υπόχρεοι να βαρύνονται με υπέρογκα ποσά, η καταβολή των οποίων σε πολλές περιπτώσεις καθίσταται αδύνατη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάσταση δυσχεραίνεται από το γεγονός ότι σε περίπτωση μη καταβολής του έκτακτου ειδικού τέλους ηλεκτροδοτούμενων δομημένων επιφανειών εντός 40 ημερών από την έκδοση του λογαριασμού, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον Διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος διακόπτει τη σύνδεση και δεν επαναχορηγεί το ηλεκτρικό ρεύμα μέχρι την εξόφληση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., όπως ρητά αναφέρεται στη σχετική απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών. Επιπροσθέτως, τίθεται ένα σημαντικό ζήτημα με την έννοια του όρου «δομημένη επιφάνεια». Στο όρθρο 1 της σχετικής απόφασης του αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών ορίζεται ότι το ειδικό τέλος που προβλέπεται με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 53 του ν. 4021/2011, επιβάλλεται στις ηλεκτροδοτούμενες για οικιστική ή εμπορική χρήση, δομημένες επιφάνειες των ακινήτων που υπάγονται κατά την 17η Σεπτεμβρίου 2011, για το έτος 2011, στο τέλος ακίνητης περιουσίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 24 του ν. 2130/1993 (Α ' 62), δηλαδή στα πάσης φύσεως ακίνητα που βρίσκονται εντός εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εντός των ορίων οικισμών κλπ. και στα κάθε είδους κτίσματα που βρίσκονται εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλεως ή εκτός ορίων οικισμών. Η παραπομπή στο άρθρο αυτό έχει να κάνει με τις δύο κατηγορίες ακινήτων που υπόκεινται στο ειδικό και όχι στον τρόπο υπολογισμού αυτού για τα εκτός σχεδίου. Η επεξήγηση που παρατίθεται στο νόμο 2130/93, παρ. 1 περ. β, ότι για τον υπολογισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη, από το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο, η αξία των κτισμάτων και η αξία της διπλάσιας έκτασης από εκείνη που καταλαμβάνουν τα κτίσματα, αφορά διακριτά τον τρόπο υπολογισμού και επιβολής του ΤΑΠ που αποδίδεται στο δήμο με κάθε λογαριασμό κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Άλλωστε ξεκάθαρα αναφέρεται στο νόμο 4021/11 ο όρος «δομημένη». Επειδή στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πραγματικά μέτρα του ακινήτου μας είναι 162,00 τ.μ. (όπως τούτο προκύπτει και από το λογαριασμό της ΔΕΗ), ο ορθός υπολογισμός θα έπρεπε να είναι 162 τ.μ. Χ 1,15 (συντελεστής παλαιότητας) Χ 3 ευρώ (που είναι για τη σωστή τιμή ζώνης 093 των 58 ευρώ και όχι των 2.150) = 558,90 ευρώ και όχι το εσφαλμένο 2.235,60 ευρώ. ΙΙΙ. ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Η προσωπικότητα συνιστά το πλέγμα των αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση ενός προσώπου, με το οποίο αυτά είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα. Δηλαδή περιλαμβάνεται σε αυτήν κάθε στοιχείο που αποτελεί τη σωματική, ψυχική, πνευματική και κοινωνική ατομικότητα του ανθρώπου. Προστατευόμενα αγαθά που συνθέτουν την προσωπικότητα είναι ενδεικτικά: α`) η ζωή, υγεία, σωματική ακεραιότητα, β`) η ψυχική υγεία, ο συναισθηματικός κόσμος, γ`) η εξωτερική τιμή, δ`) η ελευθερία, ε`) το άσυλο της κατοικίας, στ`) το απόρρητο για τον ιδιωτικό ή το δημόσιο βίο του προσώπου, ζ`) η εικόνα του προσώπου. Ειδικότερα, η εξωτερική τιμή αντικατοπτρίζεται στην αντίληψη και στην εκτίμηση που έχουν οι άλλοι για το άτομο. Για την παροχή προστασίας στο δικαίωμα προσωπικότητας σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη, πρέπει να συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις, όπως η παράνομη προσβολή από τρίτον, ενώ δεν απαιτείται υπαιτιότητα του προσβάλλοντος, με εξαίρεση την αξίωση αποζημίωσης, η οποία παρέχεται κατά τις διατάξεις περί αδικοπραξιών. Προσβολή της προσωπικότητας υφίσταται σε κάθε περίπτωση μειωτικής επέμβασης στη σφαίρα της από τρίτον, δηλαδή σε οποιοδήποτε από τα αγαθά που τη συνθέτουν, με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση που υπάρχει, κατά το χρονικό σημείο της προσβολής, σε μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας αυτού που βλάπτεται. Παράνομη είναι η προσβολή όταν η επέμβαση στην προσωπικότητα του άλλου δεν είναι επιτρεπτή από το δίκαιο ή γίνεται σε ενάσκηση δικαιώματος, το οποίο όμως είναι, από άποψη έννομης τάξης, μικρότερης σπουδαιότητας, είτε ασκείται καταχρηστικά (ΑΠ 1508/1988, ΕΕΝ 1989. 741, ΕφΑθ 2006/1993, ΑρχΝ 44.334, ΕφΑθ 105034/1986, ΕλλΔνη 28.1315, Β. Βαθρακοκοίλη, Ερμηνεία-νομολογία αστικού κώδικα, τόμος πρώτος, έκδοση 2001, σελ. 269, 276). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 200 ΑΚ, οι συμβάσεις ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη. Δηλαδή, σε περίπτωση διαφωνίας των μερών ως προς το αληθινό νόημα του περιεχομένου της σύμβασης, λαμβάνονται υπόψη οι κανόνες της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών. Ως καλή πίστη εννοείται η ευθύτητα και η εντιμότητα που απαιτούνται στις συναλλαγές κατά την κρίση του χρηστού και συνετού ανθρώπου (με αντικειμενικά κριτήρια, σύμφωνα με τις κρατούσες στην κοινωνία αντιλήψεις για τη σωστή συμπεριφορά). Τα συναλλακτικά ήθη, που δεν αποτελούν αυτοτελή κανόνα δικαίου της ίδιας σημασίας με την καλή πίστη, αλλά λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του συγκεκριμένου περιεχομένου της καλής πίστης, είναι οι συνηθισμένοι στις συναλλαγές τρόποι ενέργειας και λαμβάνονται υπόψη μόνον όταν δεν προσκρούουν στην κοινωνική ηθική, δηλαδή όταν είναι σύμφωνα με αυτήν ή ηθικώς ουδέτερα. Κρίσιμες βέβαια είναι οι συγκεκριμένες συνθήκες και δυνατότητες των μερών και, ειδικότερα, το νόημα που μπορεί να καταλογιστεί σε αμφότερα τα μέρη, με βάση τη δυνατότητα αντίληψης τους και την μεταξύ τους ευθύνη ως προς τη χρήση και κατανόηση της γλώσσας, δηλαδή θα ισχύσει το νόημα που ο δηλώσας δικαιούται να αναμένει ότι θα προσδοθεί από τον αποδέκτη, ή αλλιώς εκείνο που ο τελευταίος όφειλε και μπορούσε να αντιληφθεί. Κυρίως απαιτείται να λαμβάνεται υπόψη η αληθινή βούληση του δηλούντος, δηλαδή το νόημα που προσδίδεται απ` αυτόν στη δήλωση, οι χρονικές, τοπικές και άλλες συνθήκες της δήλωσης και η φύση της δικαιοπραξίας (ΑΠ 1199/1986, ΕΕΝ 1987.428, Β. Βαθρακοκοίλη, Ερμηνεία - νομολογία αστικού κώδικα, τόμος πρώτος, έκδοση 2001, σελ. 842-843, Απ. Γεωργιάδη - Μιχ. Σταθόπουλου, Κατ` άρθρο ερμηνεία αστικού κώδικα, τόμος πρώτος, έκδοση 1978, σελ. 326-328). Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Η διάταξη αυτή έχει έντονο χαρακτήρα δημόσιας τάξης και ηθική και κοινωνική έννοια και αποσκοπεί στην εξισορρόπηση της αντίθεσης συμφερόντων και στην αποκατάσταση της κοινωνικής ισορροπίας που έχει διασαλευτεί. Η έννοια της καλής πίστης της διάταξης αυτής ταυτίζεται με αυτήν της διάταξης του άρθρου 200 ΑΚ που προαναφέρθηκε, ενώ ως χρηστά ήθη νοούνται οι αντιλήψεις περί ηθικής του χρηστού και εμφρόνως σκεπτόμενου μέσου κοινωνικού ανθρώπου (ολ.ΑΠ 33/1987, ΝοΒ 36.324). Επίσης, ο κοινωνικός σκοπός αναφέρεται στο γενικότερο συμφέρον του κοινωνικού συνόλου από την άσκηση του δικαιώματος και ο οικονομικός σκοπός στο οικονομικό συμφέρον του προσώπου που ασκεί το δικαίωμα (Β. Βαθρακοκοίλη, Ερμηνεία - νομολογία αστικού κώδικα, τόμος πρώτος, έκδοση 2001, σελ. 1125, 1129-1130). IV. Επειδή εξαιτίας των ως άνω αυταπόδεικτων λαθών ως προς τον υπολογισμό του "Έκτακτου Ειδικού Τέλους Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.)" ο λογαριασμός κατανάλωσης ρεύματος καθίσταται εξαιρετικά υπέρογκος και αδυνατούμε να τον εξοφλήσουμε με συνέπεια να κινδυνεύει η οικία μας σε άμεση διακοπή της ηλεκτροδοτήσεως αυτής από την αντίδικο και προς αποτροπή δημιουργίας ανεπανόρθωτης βλάβης τόσο σε εμάς όσο και στην ανήλικη θυγατέρα μας, δεδομένου ότι θα καθίσταται η διαβίωση μας πρακτικά αδύνατη στην εν λόγω οικία μας, με αποτελέσματα, εκτός των άλλων, την προσβολή της προσωπικότητας μας, προσβολή η οποία τυγχάνει παράνομη, καθόσον υποχρεούμεθα να πληρώσουμε υπέρογκη οφειλή, την οποία αδυνατούμε να καταβάλλουμε και η οποία είναι λανθασμένη, σε κάθε δε περίπτωση εντόνως αμφισβητούμενη, μη έχουσα δικαίωμα η αντίδικος να προβεί για το λόγο αυτό στη διακοπή της ηλεκτροδότησης της οικίας μας. Επειδή η Δ.Ε.Η. σύμφωνα με το συμβόλαιο παροχής ρεύματος, που έχει υπογραφεί μεταξύ μας, έχει μεν το δικαίωμα να προσθέτει στους λογαριασμούς που εκδίδει και οποιαδήποτε άλλη οφειλή του καταναλωτή (π.χ. δημοτικά τέλη, δημοτικοί φόροι, επίδικο ειδικό τέλος) και σε περίπτωση μη εξοφλήσεως του λογαριασμού από τον καταναλωτή να διακόπτει την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος προς αυτόν, πλην όμως ο όρος αυτός, ερμηνευόμενος όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη προϋποθέτει οφειλή ορθά εκκαθαρισμένη και σε καμία περίπτωση εσφαλμένη, άλλως όχι εντόνως αμφισβητούμενη. Επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση, εξαιτίας της αποδεδειγμένης αδυναμίας μας να εξοφλήσουμε τον υπέρογκο, δυσβάσταχτο και εσφαλμένο λογαριασμό της Δ.Ε.Η., η λήξη της προθεσμίας πληρωμής του οποίου είναι η 15-11-2011 με συνέπεια να κινδυνεύουμε ανά πάσα ώρα και στιγμή να γίνει διακοπή της ηλεκτροδοτήσεως της οικίας μας, καθισταμένης βεβαίας πλέον (εάν συμβεί αυτό) της προσβολής της προσωπικότητας μας, δεδομένου ότι θα γίνει μειωτική επέμβαση στην σφαίρα αυτής από την αντίδικο, δηλαδή σε ορισμένα από τα αγαθά που συνθέτουν την προσωπικότητα μας, όπως η υγεία μας, η σωματική μας ακεραιότητα, η εικόνα του προσώπου μας προς τους έξω, με συνέπεια η άμεση απειλή της διακοπής της ηλεκτροδότησης της οικίας μας να προσβάλλει αυτονόητες εκδηλώσεις σωματικής, ψυχικής και πνευματικής υγείας μας, η δε απειλούμενη διακοπή της ηλεκτροδότησης της οικίας μας να είναι προφανώς ΠΑΡΑΝΟΜΗ αφού χωρίς δική μας υπαιτιότητα υποχρεούμαστε να εξοφλήσουμε έναν υπέρογκο, δυσβάσταχτο και προφανώς εσφαλμένο λογαριασμό κατανάλωσης ρεύματος της αντιδίκου. Επειδή όλες οι συμβάσεις όπως και αυτή που με συνδέει με την αντίδικο πρέπει να ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη. Ως καλή πίστη νοείται η ευθύτητα και η εντιμότητα που απαιτούνται στις συναλλαγές κατά την κρίση του χρηστού και συνετού ανθρώπου και έτσι λοιπόν, ουδείς δύναται να μας υποχρεώσει να πληρώσουμε έναν υπέρογκο και δυσβάσταχτο για εμάς λογαριασμό, για τον οποίο και η ίδια η αντίδικος συνομολογεί ότι έχει εκδοθεί παρανόμως, παρατύπως και ότι σε κάθε περίπτωση είναι εσφαλμένος. Επειδή τυχόν διακοπή της σύνδεσης ηλεκτροδότησης της οικίας μας αποτελεί προφανή αντισυμβατική συμπεριφορά της αντιδίκου και σε κάθε περίπτωση η διακοπή της σύνδεσης ηλεκτροδότησης αποτελεί και προσβολή της προσωπικότητας μας, αφού προφανώς υπάρχει στην απειλούμενη αυτή διακοπή το στοιχείο του παρανόμου αυτής (δεδομένου ότι σε καμία περίπτωση δεν οφείλω τον υπερόγκου ύψους λογαριασμό κατανάλωσης ρεύματος της αντιδίκου), αποτελουμένης της ενέργειας αυτής ενασκήσεως δικαιώματος μικρότερης σπουδαιότητας από το δικαίωμα μας και σε κάθε περίπτωση η απειλή της διακοπής της ηλεκτροδοτήσεως της οικίας μας θα ασκηθεί καταχρηστικά, αφού υπερβαίνει τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος της αντιδίκου. V. ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΨΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ: Επειδή αδυνατούμε, λόγω σοβαρής οικονομικής δυσχέρειας, να καταβάλλουμε το εσφαλμένο και υπέρογκο Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενης Επιφάνειας Ακινήτων, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στον λογαριασμό κατανάλωσης ρεύματος της αντιδίκου. Επειδή λόγω της οικονομικής μας αδυναμίας να καταβάλλουμε το εσφαλμένα υπολογισμένο και υπέρογκο Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενης Επιφάνειας Ακινήτων, επίκειται άμεσος κίνδυνος να διακοπεί η ηλεκτροδότηση στην οικία μας από την καθής η αίτηση μας Δ.Ε.Η., καθώς σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 53 παρ. 11 του Ν. 4021/2011 αν δεν καταβληθεί το τέλος ακινήτων, η Δ.Ε.Η. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος προβαίνουν στην έκδοση εντολής διακοπής του ρεύματος του καταναλωτή προς τον Διαχειριστή του Δικτύου, ο οποίος προβαίνει σε διακοπή της σύνδεσης και δεν το επαναχορηγούν μέχρι να εξοφληθεί το οφειλόμενο τέλος. Επειδή η διακοπή της ηλεκτροδότησης μας θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο την επιβίωση μας και την επιβίωση της οικογένειας μας καθώς η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος καλύπτει τις βασικές βιοτικές μας ανάγκες (πλύσιμο, διατροφή, θέρμανση, ανάγκες του παιδιού για διάβασμα κ.ά.) και ως εκ τούτου είναι απολύτως βέβαιο ότι θα οδηγηθούμε σε απόλυτη εξαθλίωση σε περίπτωση διακοπής της ηλεκτροδότησης με κίνδυνο να προσβληθεί άμεσα η προσωπικότητα μας. Επειδή από την πλευρά μας είμαστε απόλυτα συνεπείς και ήδη την 15-11-2011, ημερομηνία λήξης του λογαριασμού καταβάλαμε στην αντίδικο ποσό 102,35 ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στην κατανάλωση του ρεύματος, δημοτικά τέλη, δημοτικούς φόρους, ΕΡΤ και Φ.Π.Α. Επειδή επομένως υπάρχει συνδρομή επείγουσας περιπτώσεως, δέον να διαταχθεί ως πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο για την προσωρινή προστασία της προσωπικότητας μας, άλλως και όλως επικουρικώς για την προσωρινή ρύθμιση της καταστάσεως, η απαγόρευση της διακοπής της ηλεκτροδότησης, από την ΔΕΗ, της οικίας μας που αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας. Επειδή το Δικαστήριο Σας είναι καθ' ύλην αρμόδιο και κατά τόπον αρμόδιο για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης ασφαλιστικών μέτρων. Επειδή η αίτηση μας είναι καθ’ όλα νόμιμη, βάσιμη και αληθής. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Και με ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μας. ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ Να γίνει δεκτή η αίτηση μας. Να διαταχθεί ως πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο η απαγόρευση της διακοπής της ηλεκτροδότησης, από την ΔΕΗ, της οικίας μου που αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας και Με Προσωρινή Διαταγή του Δικαστηρίου Σας να διαταχθεί προσωρινά, και μέχρι την έκδοση απόφασης επί της παρούσας, η απαγόρευση της διακοπής της ηλεκτροδότησης, από την ΔΕΗ, της οικίας μας που αναφέρεται στο ιστορικό της παρούσας. Να καταδικασθεί η καθής η αίτηση εταιρεία στη δικαστική μας δαπάνη. Καλαμάτα 16 Νοεμβρίου 2011 Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος (Κωνσταντίνος Αλεξ. Μαργέλης) ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ Αποτελούμενο από τη Δικαστή Αμαλία Παπαδάκη, Πρωτοδίκη. Αφού άκουσε τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων χωρίς τη σύμπραξη γραμματέα. Δέχεται αίτηση. Απαγορεύει με προσωρινή Διαταγή την διακοπή παροχής ηλεκτροδότησης από ΔΕΗ μέχρι τη συζήτηση της παρούσας και υπό τον όρο της συζήτησης, [28-2-2012] Καλαμάτα 16-11-2011 Η Δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας Αμαλία Παπαδάκη Πρωτοδίκης
×