Jump to content

xaroula

Silver members
  • Posts

    556
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by xaroula

  1. Η δράση φέρνει αντίδραση αλλά και η αγέλη δεν ξεχνάει τον βασικό της νόμο!!!
  2. Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι που λάμπει χλωμό να σου το χαρίσω, το έχω μεράκι αλλά δεν τολμώ. Είναι σαν διαμάντι, για φίνο χεράκι και άσπρο λαιμό το μικρό εκείνο, αστέρι - αστεράκι που λάμπει χλωμό Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι που λάμπει ψηλά να σου το προσφέρω απόψε δωράκι με παρακαλά, λέει πως στον λαιμό σου, ή και στο χεράκι θα ζει πιο καλά το μικρό εκείνο, αστέρι - αστεράκι που λάμπει ψηλά. Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι που ζει μοναχό στ΄ουρανού την πλάτη, το τρώει το σαράκι και κλαίει το φτωχό τ' άστρα των ματιών σου τ΄ανάψαν μεράκι κι ανησυχώ μη μου σβήσει εκείνο τ΄αστέρι αστεράκι που ζει μοναχό. Για την κολλητή μου την Ελιξοια....
  3. Μην κρίνεις την ημέρα από τη σοδειά που θέρισες, αλλά από τους σπόρους που έσπειρες. Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον. Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά. Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί. Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του. Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο. Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε: - «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή. Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους. Δείξε στους φίλους σου πόσο τους νοιάζεσαι. Μία από τις χαρές τις φιλίας είναι να ξέρεις ποιόν να εμπιστευτείς» Να θυμάσαι ότι η πιο μεγάλη αγάπη και οι πιο μεγάλες επιτυχίες απαιτούν μεγάλα ρίσκα. Όταν χάνεις να μαθαίνεις το μάθημά σου. Να θυμάσαι το τρία Σ: Σεβασμός για τον εαυτό σου Σεβασμός για τους υπόλοιπους Σοβαρότητα στις πράξεις σου. Μην επιτρέψεις μια μικρή παρεξήγηση να χαλάσει μια μεγάλη φιλία. Χαμογέλα όταν σηκώνεις το τηλέφωνο, Έτσι ώστε το άτομο που τηλεφωνεί να το αισθανθεί από τον τόνο της φωνής σου. Να δίνεις σημασία στις λεπτομέρειες. Να θυμάσαι ότι το να μην αποκτάς πάντα αυτό που θέλεις, είναι μερικές φορές τυχερό.
  4. Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες, κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι; Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
  5. Μαθητεία σιωπής Τέσσερις μαθητές της σχολής Τεν-τάι ήταν στενοί φίλοι. Επιδόθηκαν στο διαλογισμό με ζήλο. Υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλο να τηρήσουν σιωπή για 7 ημέρες. Η πρώτη μέρα πέρασε θαυμάσια. Ο διαλογισμός τους πήγαινε μια χαρά , κανένας τους δεν μίλησε. Το βράδυ, η λάμπα τους σε μια στιγμή άρχισε να τρεμοσβήνει. Ο ένας δεν κρατήθηκε. «Φέρε λίγο λάδι» φώναξε σε έναν υπηρέτη. «Σιωπή!» παραπονέθηκε ο δεύτερος. «Υποτίθεται πως δεν μιλάμε». «Μα είστε τόσο ανόητοι;» φώναξε ο τρίτος με έκπληξη. «Γιατί μιλάτε;» Ο τέταρτος έμεινε ακίνητος κρατώντας τα μάτια του κλειστά. «Εγώ πάντως συνεχίζω το διαλογισμό μου. Δεν μιλώ!» τους φώναξε θριαμβευτικά.
  6. Σύμφωνα με τον μύθο τη σοφία, για τη ζωή με αυτό τoν τρόπο απέκτησε ο άνθρωπος, δεν κατείχε όμως την πολιτική τέχνη. Aυτή βρισκόταν δίπλα στο Δία. Ο Προμηθέας, όμως, στην ακρόπολη,στα παλάτια του Δία, δεν ήταν επιτρεπτό να εισέλθει. κοντά στ' άλλα υπήρχαν και οι φοβερές φρουρές του Δία. Ο άνθρωπος γρήγορα με την τέχνη διαμόρφωσε γλώσσα και λέξεις και έφτιαξε σπιτικά και ρούχα και υποδήματα και στρωσίδα και τις τροφές από τη γη. Με αυτά τα εφόδια, στην αρχή οι άνθρωποι ζούσαν διασπαρμένοι, ενώ δεv υπήρχαν πόλεις. Αφανίζονταν λοιπόν από τα θηρία, γιατί σ' όλα ήταν πιο αδύνατοι απ' αυτά, και η τεχνολογική τους ικανότητα ήταν αρκετή να τους βοηθά στην απόκτηση τροφής, αλλά αδύνατη στο να πολεμούν τα θηρία. γιατί ακόμα δεv κατείχαν την πολιτική τέχνη,που τμήμα της είναι η πολεμική. Ζητούσαν τότε να συγκεντρώνονται και να σώζονται χτίζοντας πόλεις. Κάθε φορά, λοιπόν, που συγκεντρώνονταν, αδικούσε ο ένας τoν άλλο, γιατί δεν είχαν την πολιτική τέχνη, με αποτέλεσμα πάλι να διασκορπίζονται και έτσι χάνονταν. Ο Δίας, επειδή φοβήθηκε για το ανθρώπινο είδος μήπως χαθεί ολόκληρο, στέλνει τον Ερμή να φέρει στους ανθρώπους την αιδώ και η δικαιοσύνη, για να συγκροτούν τις πόλεις και να συνδέουν τους ανθρώπους με δεσμούς φιλίας. Ρωτά, λοιπόν, ο Ερμής το Δία, με ποιο τρόπο να μοιράσει στους ανθρώπους τη δικαιοσύνη και την αιδώ. «'Οπως έχουν μοιραστεί οι τέχνες, έτσι να μοιράσω και αυτές;». Και έχουν μοιραστεί με τον εξής τρόπο, ένας που κατέχει την ιατρική αρκεί για πολλούς άλλους πολίτες, και οι άλλοι τεχνίτες παρόμοια. «Και τη δίκη και την αιδώ έτσι να τη βάλω στους ανθρώπους, ή να τις μοιράσω σε όλους;». «Σε όλους» είπε ο Δίας «και όλοι να μετέχουν».
  7. Πολιτική ως επιστήμη, πολιτική ως τέχνη..... πολιτική αρετή? Η Αιδώς και η Δίκη συνιστούν μέρος της πολιτικής αρετής.
  8. Προ-μηθέας , Επι-μηθέας Όταν κλήθηκαν όλα τα όντα της Γης να βγουν στο φως Στους Τιτάνες Προμηθέα και Επιμηθέα ,αδέλφια, ανατέθηκε από τους Θεούς να δώσουν στα όντα τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε το καθένα να έχει. Ο Επιμηθέας έπεισε τον αδελφό του να του επιτρέψει να αναλάβει μόνος αυτή τη δουλειά. Έτσι ο Επιμηθέας ονομάτισε και απέδωσε στο κάθε ον χαρακτηριστικά με κριτήριο το να μην μπορούν να αλληλοκαταστραφούν. Όταν έφτασε στο τέλος η ώρα του Ανθρώπου, δεν είχε απομείνει τίποτα να δοθεί παρά λίγες τρίχες και νύχια ,ευπαθή και ανίσχυρα. Εξαιτίας αυτού του λάθους του Επιμηθέα, ο Προμηθέας ανέλαβε την προστασία του ανθρώπου και αποφάσισε να του χαρίσει την έντεχνη σοφία την οποία έκλεψε από την θεά Αθηνά και την φωτιά την οποία έκλεψε από τον Ήφαιστο.
  9. Χρύσα , σε αδικείς.... Για να κατανοείς το ατελές, σημαίνει ότι κατανοείς και το τέλειο....σπάνιο και κατά Πλάτωνα αδύνατο!
  10. Φυσικά και δεν το είπες... Εγώ το έγραψα.... Πέρα από τα αστεία, στο δοχείο μίξης (για να έχουμε την καλλίστη αρμονία), τα υλικά θα πρέπει να υπάρχουν σε σωστές δόσεις.. Υ.Γ Οι ομαδικές αυτοκτονίες θυμίζουν αγέλη...
  11. Επειδή η κριτική μου πρέπει να αναλυθεί.... Σκυταλοδρομία= αγώνας δρόμου Σκυτάλη = ζωή Αθλητές= γενιές Το παραπάνω, είναι η άποψή μου ως απείκασμα των όσων διάβασα σε αυτό το θέμα, το οποίο μιλάει για ελπίδα και την εναπόθεση της στην επόμενη γενιά...
  12. Και καλά κάνεις... Υ.Γ Οι τελίτσες , ως τίτλος, αυτό ακριβώς ήθελαν να δείξουν...
×
×
  • Create New...