Jump to content

xaroula

Silver members
  • Posts

    556
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by xaroula

  1. Κώστα, τον κώνωπα δεν τον διυλίζουμε,απορίες εκφράζουμε και σκέψεις(δικαιωματικά σαν μέλη). Προσωπικά δεν αισθάνθηκα κανέναν"φόβο" ( το έδειξα) , απλά δεν ξέρω το κατά πόσο είναι εφικτό να γίνει η διασταύρωση της αλήθειας και αν όχι τότε προς τι? Κατανοώ ότι για να γίνει πιο επαγγελματικό(φράση του gus) το forum πρέπει να μπει μια τάξη. Αυτό το επαγγελματικό όμως με αποπροσανατόλισε, και με προβλημάτισε ο αποκλεισμός των επισκεπτών και όχι τίποτε άλλο. Ηδη τα στοιχεία μας είναι και μπορεί να είναι γνωστά από την στιγμή που μπαίνουμε στο internet. Η νόσος του ΕΙΜΑΙ σίγουρα δεν μεταδίδεται μέσα από αυτό το forum και μάλλον δεν μεταδίδεται ούτε μέσω του internet. Ψυχραιμία από όλους και η ευθύνη των επιλογών και από τις δύο πλευρές ας βασισθεί μέσα σε ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
  2. Καλησπέρα Δημήτρη, σεβαστές οι απόψεις σου . Δεν προτίθεμαι να αναπτύξω τις δικές μου, απλά βάζω ένα στίχο: Αλλά, τι μπορεί να κερδίσει την απόλυτη σιωπή? Ποια στιγμή νικά τον πανδαμάτορα Χρόνο? Όλα μηδαμινά, απλές σταγόνες από κρύσταλλο, μπροστά σε σένα, θολή και θεία Ειμαρμένη! Και ναι μπορεί να συνυπάρξει ο Παρμενίδης με τον Ηράκλειτο.....ξέρω πως ίσως δεν καταλάβεις...δεν πειράζει. Αν αυτό εννοείς ως Ειμαρμένη τότε σου χαρίζω τα αποτελέσματα της ελευθέρας βούλησης...ή τέλος πάντων αυτό που ονοματίζουν έτσι οι άνθρωποι, για να αισθάνονται ότι είναι ελευθεροι μέσα στην φυλακή τους.
  3. Θυμίσου το παιδί μέσα σου Ο χρόνος δεν είναι μόνο χρήμα Ένα άτομο γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα. ΓΙΟΣ : «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;» ΜΠΑΜΠΑΣ : «Ναι βεβαίως, τι είναι;» ΓΙΟΣ : «Μπαμπά, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;» ΜΠΑΜΠΑΣ : «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;» ρώτησε θυμωμένα ΓΙΟΣ : «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ πες μου, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;» ΜΠΑΜΠΑΣ : «Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω 50ευρώ την ώρα» ΓΙΟΣ : «Ωχ, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω. ΓΙΟΣ : «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25ευρώ;» Ο πατέρας εξαγριωμένος, «εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι, ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ' ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.» Το μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα; Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται: Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα 25ευρώ και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα. «Κοιμάσαι γιε μου;» Ρώτησε. «Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι. «Σκεφτόμουν ,ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα» είπε ο μπαμπάς. «Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα. Εδώ είναι τα 25ευρώ που μου ζήτησες.» Το παιδί έτρεξε κατ' ευθείαν επάνω του χαμογελώντας. «Σε ευχαριστώ μπαμπά!» φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα. Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει. Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του, και κοιτάζει τον μπαμπά του. «Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;» ο πατέρας του γκρινιάζει. «Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω,» το μικρό παιδί απάντησε. «Μπαμπά, έχω 50ευρώ τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου; Σε παρακαλώ, έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.» Ο πατέρας συντρίφθηκε. Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του.
  4. Δεν υπάρχει εδώ και δέκα μήνες....αν εννόησα καλά ,λόγω και των ημερών... Ας αναλυθώ....βάσει αυτού"Στο νέο Forum - κόμβο ο οποίος είναι έτοιμος και βρίσκεται στο στάδιο των δοκιμών , οι δημοσιεύσεις θα επιτρέπονται μόνο από μέλη" υποθέσαμε και οι δυο μας ότι θα καταργηθει...μάλλον παραφράσαμε...
  5. Φόβος, ελπίδα....αιώνιοι δεσμώτες....και κάποιοι το ξέρουν καλά αυτό. Τώρα για τα ΜΜΕ μεγάλη κουβέντα...αλλά δυστυχώς ...είμαστε καλοί πελάτες.. Το σήμερα θέτει την βάση για το αύριο!
  6. Χρύσα, αν τελικά δικαιωθεί ο συκοφάντης, πρέπει να αρχίσει να αναρωτιέται ο βαλλόμενος για τους γύρω του, πρέπει να ψαχθεί διότι δεν θα φταίει ο συκοφάντης, αλλά αυτοί που ξέροντάς σε τον ακούν, άρα αλλαγή όπως λέει και ο Θανάσης... Τώρα επιτρέψτε μου, να έχω μια ένσταση, ως προς την ταύτιση υποκριτή και ψεύτη... Τον πρώτο, τον θεωρώ πιο επικίνδυνο.
  7. Παρ' όλο που η άποψή μου , σαν μέλος που απέχει από το λογιστικό forum , δεν έχει βαρύτητα, θα πω την γνώμη μου κι ας την πάρει ο άνεμος! α) Αν οι επισκέπτες δεν μπορούν να δημοσιεύσουν, τότε πάλι μου θυμίζει "συνδρομητικό" forum... ή τέλος πάντων κλειστή κοινότητα...Δεν θα βγει σε καλό ΑΥΤΗΣ της κοινότητας... β) Και καλά να μπει στον κόπο κάποιος να κάνει εγγραφή...με ποια κριτήρια θα κριθούν σαν αληθή- ψευδή , τα όποια στοιχεία που θα δώσει? Εν κατακλείδει λογικά δεν πείθομαι για τα παραπάνω ( η σύγκριση δεν ευσταθεί), παρ' ολα αυτά "ανάγκα και οι θεοί πείθονται"....και το σταματώ εδώ.
  8. Αν κάποιος σε συκοφαντεί, άφησε τη ζωή σου να τον διαψεύσει* . (Τζ. Μπράουν)...(η μοίρα του...) Είπα να απέχω αλλά ....νομίζω πως το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε κάποιον δεν είναι να τον συκοφαντήσουν....αλλά να τον εξαπατήσουν... Προσωπικά δεν με απασχολεί ο συκοφάντης(διαφορετικά έχουν πρόβλημα όλοι οι γύρω μου), με απασχολεί ο υποκριτής.
  9. Το θέμα είναι ότι δεν είναι ερώτηση αλλά απόφαση....άρα είναι επιλογή μας το ναι ή το όχι...... Βασικά πιστεύω πως αν ήταν συνδρομητικό φόρουμ θα είχε βάση αυτή η απόφαση, επομένως καταλήγω ότι το απαιτεί το σύστημα ή τέλος πάντων ότι αφορά την αλλαγή αυτή και μέση λύση δεν υπάρχει.Παρ' όλα αυτά συμφωνώ με τον Θανάση, πως θα έπρεπε τα μέλη να ενημερωθούν για την επικείμενη αλλαγή εφ'όσον από αυτήν απορρεει δική τους υποχρέωση.
  10. Είπα να αποφύγω τις επαναλήψεις...αλλά αφού σου αρέσουν Ακου...γίνε σοφότερος Η ομορφια των κοασμών Ο μοναχός Μπρούνο στην όχθη μιας μικρής λίμνης έκανε την νυχτερινή του προσευχή, αλλά τον ενοχλούσαν οι βάτραχοι με τους κοασμούς τους. – Ησυχία! φώναξε ο μοναχός και οι κοασμοί σταμάτησαν, γιατί ο Μπρούνο ήταν ένας άγιος άνθρωπος και όλοι άκουγαν τον λόγο του. Και ξαφνικά ο μοναχός άκουσε την εσωτερική του φωνή η οποία έλεγε: «Μήπως στον Θεό οι κοασμοί αρέσουν περισσότερο από τις προσευχές σου; Μα, είναι ένα απλό κόασμα βατράχων; Τότε γιατί ο Θεός τους έπλασε, εάν δεν ήθελε να τους ακούσει;» – Συνεχίστε, είπε ο μοναχός στους βατράχους και ο αέρας γέμισε με τον ρυθμικό κοασμό τους και ο μοναχός κατάλαβε την ομορφιά του κοασμού, κατάλαβε πως είναι μια μελωδία που γεμίζει την νύχτα.
  11. Πίστεψε σε σένα! Ο κουφός λύκος Κάποτε έγινε ένας αγώνας ανάμεσα σε 12 λύκους. Στόχος ν’ ανεβούν στην ψηλότερη κορυφή ενός απόκρημνου βουνού. Πολύ κοινό μαζεύτηκε να τους υποστηρίξει. Ο αγώνας άρχισε. Στην πραγματικότητα το πλήθος δεν πίστευε ότι ήταν εφικτό ν’ ανέβει ποτέ λύκος σε κείνη την απόκρημνη κορυφή και το μόνο που άκουγε κανείς ήταν: «Τσάμπα κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρουν!» Και οι λύκοι, ο ένας μετά τον άλλο, άρχιζαν να απογοητεύονται και να εγκαταλείπουν την προσπάθεια, εκτός από έναν που απτόητος συνέχιζε να σκαρφαλώνει, ενώ το πλήθος συνέχιζε το βιολί του: «Τσάμπα κόπος! Ποτέ δεν θα τα καταφέρει!» Στο τέλος, ο λύκος, μετά από προσπάθειες επί προσπαθειών κατόρθωσε να ανέβει στην κορυφή. Το πλήθος άρχισε να επευφημεί αλλά αυτός δεν καταλάβαινε τι έλεγαν. Δεν ήταν η απόσταση, αλλά το γεγονός ότι ο λύκος ήταν... κουφός!
  12. Στο μαυρισμένο ας μου επιτραπεί να διαφωνήσω, μιας και οι λέξεις πάντα έχουν διττή φύση. Η κατάσταση κατά την γνώμη μου άρχισε να τίθεται πλέον υπό έλεγχο....θέλω να πω πως η ανασφάλεια θέτει την μάζα υπό έλεγχο και την οδηγεί αργά μεν, πλην όμως σταθερά προς την οικειοθελή αφαίρεση των δικαιωμάτων της. Ο έχων νου νοείτω....
  13. Η τεχνητή «Ειμαρμένη» Το βατραχάκι που δεν ήξερε ότι θα βραζόταν … Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα ένα βατραχάκι... Κάτω από την κατσαρόλα ανάβετε μια μικρή φωτιά και το νερό αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά. Το νερό σιγά σιγά γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο. Η θερμοκρασία του νερού συνεχίζει να ανεβαίνει. Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, από ότι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο. Αυτό αισθάνεται λίγο κουρασμένο, αλλά παρ’ όλα ταύτα δεν αισθάνεται κανέναν φόβο. Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Για αυτόν τον λόγο, υπομένει και δεν αντιδρά. Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει, έως ότου το βατραχάκι καταλήξει να βράσει και, ως εκ τούτου, να πεθάνει... Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό θερμοκρασίας 50 βαθμών, με μια εκτίναξη των ποδιών του, θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα. Αυτό αποδεικνύει, ότι, όταν μια αλλαγή γίνει με έναν τρόπο επαρκώς αργό, διαφεύγει της συνειδήσεως και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση. Olivier Clerc
  14. Ζούμε σε μια εποχή ...δεν θα έλεγα αμφισβητήσεων, ο καλύτερος όρος θα ήταν "η νόσος του ΕΙΜΑΙ" Και αυτός ο ιός δυστυχώς είναι άκρως μεταδοτικός.
  15. Επιτέλους... “οι κυβερνώντες” εξωτερικά που έχουμε αντικατοπτρίζουν το εσωτερικό μας επίπεδο, ας μην το ξεχνάμε.
  16. Για Κυριακή προσωπικά θα με βόλευε...καθημερινές με τίποτε. Για βραδυνές ώρες...με τίποτε(απόγευμα, οκ) Αυτό το Σ/Κ θα λείπω... Θα χαρώ να γνωριστούμε μια άλλη φορά.
  17. Αυτήν την Κυριακή εγώ τουλάχιστον, δεν θα μπορέσω.... Υ.Γ Χρύσα...thanks καλά να περάσετε.
  18. Χρόνια πολλά Πόπη, σου εύχομαι να είσαι πάντα μέσα στην γοητεία της δημιουργικότητας.....ότι επιθυμείς.
  19. ΟΔΥΣΣΕΑΣ Το μεγαλείο του ΝΟΥ μέσα στην περιπλάνηση του..... Φθάσαμε σε μια μεγάλη σπηλιά, καταλάβαμε ότι ανήκε σε ένα μεγάλο μονόφθαλμο γίγαντα. Όταν μας εντόπισε μας είπε ότι είχε σκοπό να μας φάει όλους, και μένα τελευταίο. Άρπαξε δυο από τους συντρόφους μου και τους καταβρόχθισε στο λεπτό. Ο φόβος θα είχε παραλύσει τους πάντες αλλά έπρεπε να σκεφθώ μία λύση και την σκέφτηκα. Τον περιεργάστηκα, τον παρατήρησα, κατέγραψα τις συνήθειες του και τις αντιδράσεις του, μείωσα το “Εγώ” σε ένα “Κανένα” και περίμενα την κατάλληλη στιγμή για να αποδράσουμε. Μόνο την τελευταία στιγμή του φώναξα πως ήταν ο Οδυσσέας ο βασιλιάς της Ιθάκης που τον τύφλωσε. Ουτις......Μήτις.... Υ.Γ Οι λέξεις έχουν διττή φύση....
×
×
  • Create New...