Jump to content

xaroula

Silver members
  • Posts

    556
  • Joined

  • Last visited

Blog Comments posted by xaroula

  1. Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι

    που λάμπει χλωμό

    να σου το χαρίσω, το έχω μεράκι

    αλλά δεν τολμώ.

    Είναι σαν διαμάντι, για φίνο χεράκι

    και άσπρο λαιμό

    το μικρό εκείνο, αστέρι - αστεράκι

    που λάμπει χλωμό

    Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι

    που λάμπει ψηλά

    να σου το προσφέρω απόψε δωράκι

    με παρακαλά,

    λέει πως στον λαιμό σου, ή και στο χεράκι

    θα ζει πιο καλά

    το μικρό εκείνο, αστέρι - αστεράκι

    που λάμπει ψηλά.

    Ξέρω κάποιο αστέρι, αστέρι - αστεράκι

    που ζει μοναχό

    στ΄ουρανού την πλάτη, το τρώει το σαράκι

    και κλαίει το φτωχό

    τ' άστρα των ματιών σου τ΄ανάψαν μεράκι

    κι ανησυχώ

    μη μου σβήσει εκείνο τ΄αστέρι αστεράκι

    που ζει μοναχό.

    Για την κολλητή μου την Ελιξοια.... :)

  2. Η ΛΙΠΟΤΑΞΙΑ ΤΗΣ ΧΙΟΝΑΤΗΣ

    Έτσι

    χωρίς ποτέ να μου διαβάσεις παραμύθια

    όπως χωρίς σε μεγαλώσανε και σένα

    σπαρτιάτικα - ενώ καλοπερνούν τα ψέματα

    και ψέμα ότι τρέφονται με μέλανα ζωμό.

    Τρέφονται με τις ανάγκες μας

    ανώτερες κι από βασιλικό πολτό.

    Σε νυχτωμένο δάσος σε άφησε ο ποιός

    και συ δεν ρώτησες ποτέ κανένα παραμύθι

    πως να διαφύγεις και από που.

    Και μόνο φόβοι

    δίνανε στους φόβους σου κουράγιο

    εκεί αμετακίνητη να μένεις

    στου ανέμου τα μουγκρίσματα

    τη νύχτα όσο ξέσκιζε των δέντρων τα κλαδιά

    τα ώτα και τα χρόνια.

    Έτσι ακριβώς μεγάλωσες και μένα,

    σπαρτιάτικα, με νυχτωμένου δάσους

    τον μέλανα ζωμό

    δε μ΄έστειλες ποτέ σε παραμύθι

    να διαφύγω από που.

    Κι εγώ όπως εσύ ποτέ δε διανοήθηκα

    σπιτάκι φωτισμένο στο βάθος να διακρίνω

    ποτέ δεν μπήκα στης Χιονάτης τη δανεική οδό

    δε χώθηκα ποτέ σε ξένη σούπα

    να κοιμηθώ

    ούτε ξεπαγιασμένη καταβρόχθισα

    μικρόσωμο κρεβάτι με νάνους σκεπασμένο

    για να κρατιέται ζεστουλό.

    Μάνα, λες να είναι

    κληρονομική η πραγματικότης;

    ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

    Για την κολλητή μου την Ελιξοία....

  3. Η λιποταξία της Χιονάτης

    Έτσι

    χωρίς ποτέ να μου διαβάσεις παραμύθια

    όπως χωρίς σε μεγαλώσανε και σένα

    σπαρτιάτικα - ενώ καλοπερνούν τα ψέματα

    και ψέμα ότι τρέφονται με μέλανα ζωμό.

    Τρέφονται με τις ανάγκες μας

    ανώτερες κι από βασιλικό πολτό.

    Σε νυχτωμένο δάσος σε άφησε ο ποιός

    και συ δεν ρώτησες ποτέ κανένα παραμύθι

    πως να διαφύγεις και από που.

    Και μόνο φόβοι

    δίνανε στους φόβους σου κουράγιο

    εκεί αμετακίνητη να μένεις

    στου ανέμου τα μουγκρίσματα

    τη νύχτα όσο ξέσκιζε των δέντρων τα κλαδιά

    τα ώτα και τα χρόνια.

    Έτσι ακριβώς μεγάλωσες και μένα,

    σπαρτιάτικα, με νυχτωμένου δάσους

    τον μέλανα ζωμό

    δε μ΄έστειλες ποτέ σε παραμύθι

    να διαφύγω από που.

    Κι εγώ όπως εσύ ποτέ δε διανοήθηκα

    σπιτάκι φωτισμένο στο βάθος να διακρίνω

    ποτέ δεν μπήκα στης Χιονάτης τη δανεική οδό

    δε χώθηκα ποτέ σε ξένη σούπα

    να κοιμηθώ

    ούτε ξεπαγιασμένη καταβρόχθισα

    μικρόσωμο κρεβάτι με νάνους σκεπασμένο

    για να κρατιέται ζεστουλό.

    Μάνα, λες να είναι

    κληρονομική η πραγματικότης;

    (Κική Δημουλά)

    Αφιερωμένο στην κολλητή μου.

  4. Η αύρα των ανθρώπων δε μεταβάλλεται. Υπήρχε και θα υπάρχει ακριβώς ίδια μιας και πρόκειται για μια μορφή ενέργειας. Το μόνο που γίνεται είναι ότι σε πλησιάζουν άνθρωποι με αρνητική αύρα για να "γεμίσουν" τις δικές τους άδειες "μπαταρίες" αύρας λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούν μόνοι τους να το κάνουν. Εχω μάθει έως τώρα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους απο την αύρα τους. Είναι μπορείς να το πείς ένα χάρισμα μου.

    Βούλα δε μ αρέσει να κρίνω τους άλλους ακόμη και τους δικούς μου. Παλιά ίσως το έκανα, στην πορεία όμως διαπίστωσα πως δεν πρέπει να το κάνω διότι δεν μπορώ να κρίνω τις ενέργειες των δικών μου ανθρώπων με τα δικά μου κριτήρια.Η διαφορετικότητα άλλωστε στον τρόπο αντίδρασης των ανθρώπων είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή μας. Επειδή λοιπόν ούτε εμένα μ αρέσει να με κρίνουν οι άλλοι έτσι κι εγω δεν κρίνω ποτέ κανέναν πλέον. Την άποψη μου λέω χωρίς διάθεση κριτικής απεναντι στον συνάνθρωπό μου.

    Εδώ, Κωνσταντίνε, επέτρεψε μου να διαφωνίσω. Υπάρχουν πάμπολλοι τρόποι και λόγοι που μπορεί να μεταβληθεί η αύρα ενός ανθρώπου, ηθελημένα η αθέλητα, έσωθεν η έξωθεν.Η αύρα πηγάζει από μέσα μας, και αυτό το μέσα μας δεν είναι αμετάβλητο και αδιατάραχτο από τη στιγμή που γεννιόμαστε.Ναι υπάρχουν "άνθρωποι" που ζουν απομυζώντας την ενέργεια των διπλανών τους, άνθρωποι ανίκανοι και ανήμποροι να ζήσουν... Πολλές φορές καλύπτονται πίσω από ιδιώνυμες ψευτοπροφητείες και ιδεολογίες τύπου maharatzi και osso... Όπως και είναι αλήθεια ο καθένας μας έχει τη δική του αύρα, που μπορεί νάναι συμπαγής η διάχυτη στο χώρο, θετική,αρνητική μπορεί και "σαρκοφάγος" των ψυχών. Εχω διαφορετική άποψη στην μεταβαλλότητα , αφού δεν συμφωνώ με τον εξ' ορισμου τιθέμενου από εσάς της λέξης αύρα

    Δεν ξέρω τι εννοείς λέγοντας δεν κρίνω. Η άποψη από μόνη της είναι μια μορφή κρίσης. Και η άποψη δεν μπορεί παρά να περιέχει στοιχεία υποκειμενικότητας, και ενδογενών προβολών. Θέλω, και πιστεύω ότι το έχω καταφέρει πια, να διαχωρίζω την κρίση από την "επίκριση" και την "κατάκριση". Η πρώτη είναι θετική, οι άλλες κρύβουν δύο ανασφάλειες και φοβίες, πούναι οι κατεξοχήν τροφοδότες της κακίας και του φθόνου. Εμένα μου αρέσει να με "κρίνουν" οι άνθρωποι, γιατί σημαίνει πως νοιάζονται πραγματικά για μένα, και έχω ωφεληθεί πολύ κατά καιρούς από τέτοιου είδους κρίσεις. Γιατί η πραγματική αγάπη, όπου κι αν απευθύνεται αυτή, πρέπει να είναι ελεύθερη και να μιλάει την αλήθεια της ψυχής μας, χωρίς τον φόβο της έκθεσης και της απόρριψης. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για δικούς μας ανθρώπους, στο πεδίο που οι ζωές μας και οι ψυχές μας συναντιώνται. Θα καταλάβω τους λόγους για τις ενέργειες που ίσως και νάτανε αντίθετες με τη δική μου ψυχοσύνθεση, δεν θα επικρίνω η κατακρίνω, μα θα μιλήσω να δηλώσω ανοιχτά την προσωπική αντίθεση μου. Δεν συμφωνώ με την άπραγη σιωπή,όμως πολλές φορές καλύτερα να σιωπάς , παρά να μιλάς, πάντα φυσικά για μια τετελεσμένη πράξη γιατί πολλές φορές μπορεί να παραπλανήσει ολέθρια τους ανθρώπους γιατί πολλές φορές μπορεί να γεμίσει με ενοχές ( κατά το γνωστό:ο γέγονε, γέγονε) και πάμε παρακάτω διότι το να "ραπίζουμε" ίσως έχει ολέθρια αποτελέσματα .Εδώ θα συμφωνήσω σε γενικότητα με τον λόγο σου, αν και αυτό δεν συνάδει με το "μην κρίνετε για να μην κριθήτε, είναι όμως έτσι η ανθρώπινη φύση, πως να κάνει κανείς την υπέρβαση.

    Ειρήνη άλλο η συμβουλή κι άλλο η γνώμη μας για μια τετελεσμένη πράξη.

    Θάθελα να άκουγα την άποψη σου περι μεταβαλλότητας.Ειρήνη είπα , έχω διαφορετική άποψη στην μεταβαλλότητα της, όπως εγώ εκλαμβάνω την έννοια της αύρας, όχι για την μεταβαλλότητα της.

    Δεν ξέρω από που διαφαίνεται η αντίθεση σου με τον εξ ορισμού τιθέμενου από εμένα της λέξης αύρας. Μήπως στο ότι εσύ μιλάς για μεταβαλλότητα κι εγώ για σταθερά?

    Και φυσικά ξέρω τη διαφορά συμβουλής και γνώμης, για αυτό και δεν αναφέρομαι σε αυτό. Γιατί η συμβουλή είναι κατεύθυνση,συν+βουλή η γνώμη όμως όχι. Η γνώμη και η κρίση που εκφράζεται ενώπιον του κρινόμενου, είναι αν μη τι άλλο αληθινή.τίμια και ειλικρινής θα' λεγα Η κρίση πίσω από κλειστές πόρτες είναι επικίνδυνη...συμφωνώ και επαυξάνω

  5. Τελειώνοντας, σεβαστές οι απόψεις σας, αν και μη αποδεκτές.

    Σε αυτά τα θέματα , έχω την ίδια άποψη που έχω και για την Ψυχιατρική.

    Ποτέ το μαθείν, δεν θα εξηγήσει με βεβαιότητα το "οιδέναι"

    Η λέξη αύρα εκλαμβάνεται από μένα στην ακριβή μετάφρασή της, ως εκ τούτου οι απόψεις μας για αυτήν είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, πως να κάνεις κοινό διάλογο για ανόμοια πράγματα? Αυτό το ξεκαθάρισα από την αρχή.

    Η απολυτοσύνη τελικά αναδεικνύεται για κάποια πράγματα "αναγκαιότητα".

    Καλημέρα κορίτσια, καλό μήνα και καλή εβδομάδα :)

  6. Η αύρα των ανθρώπων δε μεταβάλλεται. Υπήρχε και θα υπάρχει ακριβώς ίδια μιας και πρόκειται για μια μορφή ενέργειας. Το μόνο που γίνεται είναι ότι σε πλησιάζουν άνθρωποι με αρνητική αύρα για να "γεμίσουν" τις δικές τους άδειες "μπαταρίες" αύρας λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούν μόνοι τους να το κάνουν. Εχω μάθει έως τώρα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους απο την αύρα τους. Είναι μπορείς να το πείς ένα χάρισμα μου.

    Βούλα δε μ αρέσει να κρίνω τους άλλους ακόμη και τους δικούς μου. Παλιά ίσως το έκανα, στην πορεία όμως διαπίστωσα πως δεν πρέπει να το κάνω διότι δεν μπορώ να κρίνω τις ενέργειες των δικών μου ανθρώπων με τα δικά μου κριτήρια.Η διαφορετικότητα άλλωστε στον τρόπο αντίδρασης των ανθρώπων είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή μας. Επειδή λοιπόν ούτε εμένα μ αρέσει να με κρίνουν οι άλλοι έτσι κι εγω δεν κρίνω ποτέ κανέναν πλέον. Την άποψη μου λέω χωρίς διάθεση κριτικής απεναντι στον συνάνθρωπό μου.

    Εδώ, Κωνσταντίνε, επέτρεψε μου να διαφωνίσω. Υπάρχουν πάμπολλοι τρόποι και λόγοι που μπορεί να μεταβληθεί η αύρα ενός ανθρώπου, ηθελημένα η αθέλητα, έσωθεν η έξωθεν.Η αύρα πηγάζει από μέσα μας, και αυτό το μέσα μας δεν είναι αμετάβλητο και αδιατάραχτο από τη στιγμή που γεννιόμαστε.Ναι υπάρχουν "άνθρωποι" που ζουν απομυζώντας την ενέργεια των διπλανών τους, άνθρωποι ανίκανοι και ανήμποροι να ζήσουν... Πολλές φορές καλύπτονται πίσω από ιδιώνυμες ψευτοπροφητείες και ιδεολογίες τύπου maharatzi και osso... Όπως και είναι αλήθεια ο καθένας μας έχει τη δική του αύρα, που μπορεί νάναι συμπαγής η διάχυτη στο χώρο, θετική,αρνητική μπορεί και "σαρκοφάγος" των ψυχών. Εχω διαφορετική άποψη στην μεταβαλλότητα , αφού δεν συμφωνώ με τον εξ' ορισμου τιθέμενου από εσάς της λέξης αύρα

    Δεν ξέρω τι εννοείς λέγοντας δεν κρίνω. Η άποψη από μόνη της είναι μια μορφή κρίσης. Και η άποψη δεν μπορεί παρά να περιέχει στοιχεία υποκειμενικότητας, και ενδογενών προβολών. Θέλω, και πιστεύω ότι το έχω καταφέρει πια, να διαχωρίζω την κρίση από την "επίκριση" και την "κατάκριση". Η πρώτη είναι θετική, οι άλλες κρύβουν δύο ανασφάλειες και φοβίες, πούναι οι κατεξοχήν τροφοδότες της κακίας και του φθόνου. Εμένα μου αρέσει να με "κρίνουν" οι άνθρωποι, γιατί σημαίνει πως νοιάζονται πραγματικά για μένα, και έχω ωφεληθεί πολύ κατά καιρούς από τέτοιου είδους κρίσεις. Γιατί η πραγματική αγάπη, όπου κι αν απευθύνεται αυτή, πρέπει να είναι ελεύθερη και να μιλάει την αλήθεια της ψυχής μας, χωρίς τον φόβο της έκθεσης και της απόρριψης. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για δικούς μας ανθρώπους, στο πεδίο που οι ζωές μας και οι ψυχές μας συναντιώνται. Θα καταλάβω τους λόγους για τις ενέργειες που ίσως και νάτανε αντίθετες με τη δική μου ψυχοσύνθεση, δεν θα επικρίνω η κατακρίνω, μα θα μιλήσω να δηλώσω ανοιχτά την προσωπική αντίθεση μου. Δεν συμφωνώ με την άπραγη σιωπή, γιατί πολλές φορές μπορεί να παραπλανήσει ολέθρια τους ανθρώπους.Εδώ θα συμφωνήσω σε γενικότητα με τον λόγο σου, αν και αυτό δεν συνάδει με το "μην κρίνετε για να μην κριθήτε, είναι όμως έτσι η ανθρώπινη φύση, πως να κάνει κανείς την υπέρβαση.

    Ειρήνη άλλο η συμβουλή κι άλλο η γνώμη μας για μια τετελεσμένη πράξη.

  7. Τι σε κανει να πιστεύεις οτι τα παραπάνω στα προσαπτω? Για τον εαυτό μου μίλησα και μάλιστα εμμέσως, πλην σαφώς στην πρότασή μου αν την ξανά διαβάσεις, με έκρινα με εξαιρέσεις....το κειμενάκι Χρύσα είναι φωτιά....από όπου κι αν το πιάσεις "κρίνεσαι" εννοώ, ότι όπως κι αν το χρησιμοποιήσεις σου επιστρέφει.

    Τι σε κανει να πιστευεις, οτι πιστευω, οτι μου τα προσαπτεις? τιποτα δεν μπορει να υπαρξει αν δεν εχει αποδεκτη...Η γραφή σου.

    Οι φωτιες για να καψουν, πρεπει να βρουν ευφλεκτο υλικο....δεν καιγομαστε ολοι, με ολα το ιδιο...Αναφέρθηκα γενικά, δεν επιδιώκω αντιπαράθεση μαζί σου , αφου δεν έχω αυτό το δικαίωμα, μιας και δεν αναλύομαι.

    Γιαυτό δεν θέλησα να αναλυθώ, θα μπερδευόσουν ακόμη πιο πολύ.

    Υποτιμας τον εαυτο σου, αν προσπαθησεις θα βρεις τροπο να μην μπερδευεις τους αλλους. Αν το γνώθι σεαυτόν είναι υποτιμητικό, ευπρόσδεκτο το σχόλιο.

    Εμεινες μόνο σε αυτά και αυτό κάτι μας λέει!

    εμεινα μονο σε αυτα που χωρουσαν μεσα σε τρεις γραμμες... .....:)

    .

    Σε κάποια θέματα, ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να είναι απόλυτος, να έχει σταθερές αξίες,

    το λεγόμενο υπόβαθρο...η διαφορετικότητα του... μίλησα για διάλογο πάνω στις απόψεις σου. το ξεκαθάρισα από την αρχή της συζήτησης.όσο για την ανοχή , αυτήν την ζήτησα αν θυμάμαι καλά εγώ από εσάς, γιατί είμαι διαφορετική. :rolleyes:

    Μα εκει ακριβως εντοπιζεται η ανοχη και η ανεκτικοτητα στο διαφορετικο, οτι ολοι μπορουν να εχουν τις δικες τους σταθερες αξιες κι ας ειναι αντιθετες με των αλλονων.Ακριβώς(αρα οχι απολυτοσύνη?!)

  8. "Σήμερα, όταν κρίνεις κάποιον άλλον, κοίταξε τι είναι αυτό που κρίνεις. Ενδέχεται να είναι καθρέφτης για σένα. Τι σου αποκαλύπτει?"

    Το παραπανω που εγραψες στο αρχικο κειμενο , δες το σε συνδιασμο με το επομενο και εφαρμοσε το ...

    Χρύσα, ποτέ δεν έμεινα στην μηχανή αναζήτησης, στο τι σε καθε εποχή πουλάει και στο να ασπάζομαι την άποψη των "ειδικών", ειδικά σε αυτά τα θέματα.
    Τι σε κανει να πιστεύεις οτι τα παραπάνω στα προσαπτω? Για τον εαυτό μου μίλησα και μάλιστα εμμέσως, πλην σαφώς στην πρότασή μου αν την ξανά διαβάσεις, με έκρινα με εξαιρέσεις....το κειμενάκι Χρύσα είναι φωτιά....από όπου κι αν το πιάσεις "κρίνεσαι" εννοώ, ότι όπως κι αν το χρησιμοποιήσεις σου επιστρέφει.
    Αυτό που αναφέρομαι με αυτή την λέξη και όντως είναι αλάνθαστο, αλλά και χάρισμα το να το μεταφράζεις , δεν μεταβάλλεται και σίγουρα δεν είναι ανάλογα με την στιγμή, τα βιώματα , το επίπεδο νοημοσύνης και το σώμα μας.

    Αυτά είναι το "ειδέναι"

    Μιλάμε λοιπόν για αυτό το είδος που παραμένει σταθερό, το ανώτερο, το "οιδέναι"

    Πραγματικα δεν μπορω να σε παρακολουθησω....Γιαυτό δεν θέλησα να αναλυθώ, θα μπερδευόσουν ακόμη πιο πολύ.

    Παντως αν προσεξες, δεν μιλησα μονο για επιπεδα που μεταβαλλονται.Εμεινες μόνο σε αυτά και αυτό κάτι μας λέει!

    Μιλας πολυ απολυτα σε αντιθεση με οσα ισχυριζεσαι για ανοχη στη διαφορετικη αντιληψη.

    Υ.Γ Μίλησα για δια-λογο επάνω στις απόψεις σου, το ότι δεν θα αναλυθώ, αυτό δεν αποτρέπει τον δια-λογο, επί των απόψεων σου, εκτός κι αν, και εσύ δεν θέλεις να αναλυθεις.

    Σε κάποια θέματα, ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να είναι απόλυτος, να έχει σταθερές αξίες,

    το λεγόμενο υπόβαθρο...η διαφορετικότητα του... μίλησα για διάλογο πάνω στις απόψεις σου. το ξεκαθάρισα από την αρχή της συζήτησης.όσο για την ανοχή , αυτήν την ζήτησα αν θυμάμαι καλά εγώ από εσάς, γιατί είμαι διαφορετική. :rolleyes:

    δεν εχω προβλημα , δεν με αναγκασε κανεις να ειμαι εδω.πάλι καλά :)

    αυτο το ειδος ομως δεν ειναι δια-λογος...Σίγουρα Χρύσα δεν είναι.

    Αντε να παω και σπιτακι μου καμμια ωρα

    Καληνυχτα !!! Καλημέρα και καλή εβδομάδα

  9. Χρύσα, ποτέ δεν έμεινα στην μηχανή αναζήτησης, στο τι σε καθε εποχή πουλάει και στο να ασπάζομαι την άποψη των "ειδικών", ειδικά σε αυτά τα θέματα.

    Αυτό που αναφέρομαι με αυτή την λέξη και όντως είναι αλάνθαστο, αλλά και χάρισμα το να το μεταφράζεις , δεν μεταβάλλεται και σίγουρα δεν είναι ανάλογα με την στιγμή, τα βιώματα , το επίπεδο νοημοσύνης και το σώμα μας.

    Αυτά είναι το "ειδέναι"

    Μιλάμε λοιπόν για αυτό το είδος που παραμένει σταθερό, το ανώτερο, το "οιδέναι"

    Υ.Γ Μίλησα για δια-λογο επάνω στις απόψεις σου, το ότι δεν θα αναλυθώ, αυτό δεν αποτρέπει τον δια-λογο, επί των απόψεων σου, εκτός κι αν, και εσύ δεν θέλεις να αναλυθεις.

  10. Σιγουρα, αντιλαμβανομαι διαφορετικα και την εννοια αυτου που λεμε αυρα, αλλα και την εννοια της κριτικης.

    Ο ανθρωπος και κατ επεκταση αυτο που εκπεμπει, ειναι ενα συστημα απο σταθερα και μεταβλητα στοιχεια σε πολλα επιπεδα. Καποια εξελισσονται και μεταβαλλονται διαχρονικα, οπως η πνευματικοτητα, η διανοηση κ.λ.π. καποια αλλα ειναι πιο ευμεταβλητα οπως ειναι τα συναισθηματα, η διαθεση μας κ.λ.π. Αναλογα που απευθυνεται ο καθενας που εχουμε απεναντι μας, βλεπει και διαφορετικα πραγματα για το ατομο μας. Αυτα εν ολιγοις και πολυ προχειρα, για να σας δωσω μια ιδεα για την διαφωνια μου.

    Επιφυλασσομαι να πω περισσοτερα, αν θελετε, μολις βρω χρονο...

    Η διαφορετική αντίληψη είναι η αρχή του δια-λόγου και πάντα ο υγιης διάλογος είναι παραγωγικος.

    Οι απόψεις σου είναι σεβαστές , φυσικά και τις θέλουμε.

    Η ανωτέρω περιγραφή περισσότερο για μένα(η αποψή μου) αναφέρεται σε προσωπικοτητα, χαρακτήρα, νοημοσύνη, και συναισθηματική νοημοσύνη.

  11. Η αύρα των ανθρώπων δε μεταβάλλεται. Υπήρχε και θα υπάρχει ακριβώς ίδια μιας και πρόκειται για μια μορφή ενέργειας. Το μόνο που γίνεται είναι ότι σε πλησιάζουν άνθρωποι με αρνητική αύρα για να "γεμίσουν" τις δικές τους άδειες "μπαταρίες" αύρας λόγω του γεγονότος ότι δεν μπορούν μόνοι τους να το κάνουν. Εχω μάθει έως τώρα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους απο την αύρα τους. Είναι μπορείς να το πείς ένα χάρισμα μου.

    Βούλα δε μ αρέσει να κρίνω τους άλλους ακόμη και τους δικούς μου. Παλιά ίσως το έκανα, στην πορεία όμως διαπίστωσα πως δεν πρέπει να το κάνω διότι δεν μπορώ να κρίνω τις ενέργειες των δικών μου ανθρώπων με τα δικά μου κριτήρια.Η διαφορετικότητα άλλωστε στον τρόπο αντίδρασης των ανθρώπων είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή μας. Επειδή λοιπόν ούτε εμένα μ αρέσει να με κρίνουν οι άλλοι έτσι κι εγω δεν κρίνω ποτέ κανέναν πλέον. Την άποψη μου λέω χωρίς διάθεση κριτικής απεναντι στον συνάνθρωπό μου.

    Ναι Κωνσταντίνε , δεν μεταβάλλεται. Ναι Κωνσταντίνε πάντα υπάρχει ο κίνδυνος αυτός. ελκονται όπως η πεταλούδα από το φως...ή καιγονται...ή καιγεσαι.

    Ναι Κωνσταντίνε είναι ένα πολύτιμο χαρισμα, μάλλον καλύτερα είναι μια από τις ιδιότητες του χαρίσματος.

    Μακάριοι οι άνθρωποι, που δεν εξέφρασαν γνώμη, για τις πράξεις των άλλων. Κατέχουν το σημαντικότερο εφόδιο για το μονοπάτι....

  12. Εγώ πάλι προτιμώ να με κρίνω....το γνωστό αυτομαστίγωμα....(έχω μάθει πολλά για μένα, μέσα από διαφορες καταστάσεις και τον χειρισμό τους, και όχι μόνο).

    Οι κριτικές των άλλων ακούγονται μεν, αλλά δεν εισακούγονται αν το φίλτρο μου δεν τις δεχτεί.

    Υ.Γ Για την ερμηνεία της αύρας, συγνώμη αλλά ,δεν θα ' θελα να αναλυθώ.

  13. Απλά, αλάνθαστο!

    Αλλά Κωνσταντίνε, αυτούς , που τελικά μένεις μαζί τους , δεν τους έκρινες ποτέ σου? Μην μένεις στην κλειστή έννοια της λέξης.

    Αλανθαστο ισως, πολυ προσκαιρο ομως, σιγουρα ...

    οσο για την κριτικη, εχει να κανει περισσοτερο με τις δικες μας ανασφαλειες ...

    Πιστεύεις Χρύσα ότι η αύρα μεταβαλλεται?....τότε διαφέρουμε ως προς την ερμηνεία της.

    Οσο για τις ανασφάλειες ναι , είναι ένας παράγοντας, όχι όμως και ο μοναδικός.

  14. Προσέχω στους ανθρώπους μόνο την αύρα που αποπνέουν. Αν είναι θετική τότε μένω μαζί τους...

    Απλά, αλάνθαστο!

    Αλλά Κωνσταντίνε, αυτούς , που τελικά μένεις μαζί τους , δεν τους έκρινες ποτέ σου? Μην μένεις στην κλειστή έννοια της λέξης.

  15. Ειρήνη, ένα απλό παράδειγμα: Διαβάζεις ένα ποίημα και έχεις την δική σου υποκειμενική μετάφραση και τις δικές σου σκέψεις, πολλές φορές σαν προέκταση αυτών που διάβασες.Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τα κείμενα τέτοιου είδους...Συνειρμικά μίλησα για τις σκέψεις που μου ήρθαν διαβάζοντας το.

    Αν βάλεις όπου "πρέπει" το τίμιος και όπου "θέλω" την αλήθεια τότε θα οδηγηθούμε στο "Μόνο που αυτή είναι μια πολύ επίπονη διαδικασία, γιατί θα πρέπει να εκθέτεις συνεχώς τον εαυτό σου, και θέλει δύναμη. Δυστυχώς κανείς μας δεν μπορεί να είναι στην εντέλεια ο εαυτός του, και απλά προσπαθούμε να είμαστε... "

    Αν πρέπει να κάνω στο κείμενο κάποιο σχόλιο τότε θα συμφωνήσω με την διαχρονική αξία της αλήθειας και με την τεράστια σημασία ειδικά για το ίδιο το άτομο να είναι ο εαυτός του.

  16. Στην ζωή μας το πάντρεμα του "πρέπει" με το "θέλω" είναι πολύ δύσκολο.

    Για να ισορροπήσει η ζυγαριά πρέπει να έχεις τα απαραίτητα εφόδια ή μάλλον να τα χρησιμοποιήσεις, γιατί κάπου κρυμμένα βρίσκονται σε όλους μας!

  17. Σχόλιο που δεν επιθυμώ την δημοσιευση του.

    Κωνσταντίνε, για μένα το πιο σημαντικό είναι το εργο που θα αφήσω και πάνω σε αυτό θα αυτοκριθώ.

    Αν το έργο αυτό ειναι ωφέλιμο για τους άλλους έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

    Ο καθημερινός βραδινός ύπνος είναι σαν ένας μικρός θάνατος και η καθε μέρα που ζούμε μια μικρογραφία της ζωής μας.

    Σημαντικό για μένα είναι να κρίνω πριν τον καθημερινό "θάνατο" την μικρογραφία μου.

    Η γέννηση, η ζωή , ο θάνατος είναι αποκλειστικά προσωπικά βιώματα και όταν έρθει η στιγμή τότε ανελέητος κριτής εκείνη την ύστατη ώρα είναι ο εαυτός μας.

    Στην κρίσιμη ερώτηση θέλω να είμαι θετική.

    Αρα παράγω έργο κατά την διάρκεια της ζωής μου τέτοιο που να με κάνει να είμαι "όρθια" απέναντι σε μένα.

    Υ.Γ Οι άνθρωποι που πραγματικά έμειναν στην Ιστορία και στην μνήμη μας με τον όποιον τρόπο είναι αυτοί που επεδίωξαν το ανωτέρω όπως και με ότι τους εξέφραζε, άνθρωποι που έκαναν ότι έκαναν ορμώμενοι από δική τους εσώτερη "ανάγκη" και όχι για το "θεαθήναι"(αποψή μου).

    Τέλος ας μην ξεχνάμε πάντα την πολλαπλή υποκειμενικότητα μέσα στην μία αντικειμενικότητα.

    Πολλές φορές οι σκέψεις μου είναι ασαφείς, ζητώ την καταννόηση σου, αφού αδυνατώ να με αναλύσω για πολλούς λόγους (ακούσιους και μη).

  18. "Το μοναδικό που έχει σημασία για τον άνθρωπο είναι το έργο που θα αφήσει πίσω του"

    Σύμφωνοι....αφού θα ξεκαθαρίσουμε πρώτα για ποιον είναι σημαντικό...τότε μπορούμε να μιλήσουμε και για την δόξα.

    Κρίνοντας από την τελευταία πρόταση ο συγγραφέας έχει ξεκαθαρίσει το ζητούμενο μας...??

    Ας μην ξεχνάμε την διττή φύση των λέξεων...

  19. Κωνσταντίνε αυτό δεν είναι για δημοσίευση...

    Βλέπω ότι λογοκρίθηκε μέρος της απάντησης μου , με την δημοσίευσή της ως quote...αν έγινε εκ παραδρομής που εκεί καταλήγω,(δεν έχεις λόγο και δεν σε θεωρώ τέτοιο άτομο) έχει καλώς.....ειδάλλως θα ' θελα όταν κάτι δικό μου το λογοκρίνεις, να το απορρίπτεις όλο.

    Είχε σχέση με το θέμα σου διότι όταν ένας συκοφάντης αποδεικνύεται εύπιστος τότε κατέχει καλά την τέχνη της υποκρισίας... κι εγώ θα ήθελα την γνώμη σου σχετικά με την διαφορά υποκριτή- ψεύτη.

    Αυτά και μιλάω καλοπροαίρετα αλλά συνάμα θέλω να είμαι πιότερο εντάξει με τον εαυτό μου και να κοιτώ κατάματα το ειδωλό μου, μην παρεξηγηθείς, θα μας αδικούσες.

  20. 1)Ποιο το κίνητρο

    2)Ποια η συμβολή η δική μας με τις πράξεις μας, ώστε η συκοφαντία να θεωρείται έξυπνη

    3)Γιατί μας απασχολεί το απείκασμα των ανοήτων

    Αφού απαντήσουμε σε αυτά, η ενόχληση θα πάψει να υφίσταται με λογικές διαδικασίες.

    Θα επέλθει δηλαδή μέσα μας η κάθαρση, με την εξάλειψη των παραγόντων.

    Επίπονη διαδικασία , πλην όμως είναι αναγκαία.

  21. "Χώμα, νερό, φωτιά και φως πηδούν, τα τέσσερα άλογά σου,

    και συ κρατάς, ω νου, στη φούχτα σου τα στέρεα χαλινάρια,

    και συγκερνάς τη γαύρα δύναμη με του μυαλού την έγνοια."

    Οδύσσεια

    Γνώση →έξω→νους═ροή…t

    Αυτογνωσία→ έσω→σιωπή═ακινησία….∞.

  22. δεν ξερω αν ταυτιζονατι οι υβριστες και συκοφαντες με τους απατεωνες και υποκριτες, αλλα αυτους ακριβως που λετε ειχα στο μυαλο μου, μονο που δεν ηθελα να μπλεξω με χαρακτηρισμους...δεν εχει νοημα. Δεν μπορει παρα ενας ψευτης να ειναι και υβριστης την ιδια ωρα, οχι με λογια παρα με την πραξη του.

    Δεν ξερω αν ειναι θεμα χειρισμου, αλλα δεν ειναι σιγουρο ποιος τελικα θα περιθωριοποιηθει.

    δεν ειμαι και πολυ αισιοδοξη ...

    αντε να παω σπιτι μου, μπας και δω κανενα καλο ονειρο .... :)

    Χρύσα, αν τελικά δικαιωθεί ο συκοφάντης, πρέπει να αρχίσει να αναρωτιέται ο βαλλόμενος για τους γύρω του, πρέπει να ψαχθεί διότι δεν θα φταίει ο συκοφάντης, αλλά αυτοί που ξέροντάς σε τον ακούν, άρα αλλαγή όπως λέει και ο Θανάσης...

    Τώρα επιτρέψτε μου, να έχω μια ένσταση, ως προς την ταύτιση υποκριτή και ψεύτη...

    Τον πρώτο, τον θεωρώ πιο επικίνδυνο.

×
×
  • Create New...