Jump to content

xaroula

Silver members
  • Content Count

    556
  • Joined

  • Last visited

About xaroula

  • Rank
    *

Contact Methods

  • Website URL
    http://

Profile Information

  • Gender
    Female

Recent Profile Visitors

4,156 profile views
  1. Το "παιχνίδι της Ζωής" μέσα από τα μαθηματικά….. Το Παιχνίδι της Ζωής είναι ένα παιχνίδι "κυτταρικών αυτομάτων", που εφευρέθηκε από το μαθηματικό John Conway που ενώ ήταν πολύ γνωστός στο χώρο του, έγινε διάσημος αμέσως μετά από την ανακάλυψη του. Είναι ένα παιχνίδι όπου η εξέλιξή του καθορίζεται από την αρχική της κατάσταση και δεν χρειάζεται καμία εισαγωγή από τους ανθρώπινους παίκτες . Το παιχνίδι αποτελείται από μια συλλογή κυττάρων τα οποία βασίζονται σε μερικούς μαθηματικούς κανόνες. 1)Οποιοδήποτε ζωντανό κύτταρο με λιγότερους από δύο ζωντανούς γείτονες πεθαίνει, από μοναξιά . 2)Οποιοδήποτε ζωντανό κύτταρο με περισσότερους από τρεις ζωντανούς γείτονες πεθαίνει από υπερπληθυσμό. 3)Οποιοδήποτε ζωντανό κύτταρο με δύο ή τρεις ζωντανούς γείτονες συνεχίζει να ζει. 4)Οποιοδήποτε νεκρό κύτταρο με ακριβώς τρεις ζωντανούς γείτονες γεννιέται. Αρχικά η πρώτη γενιά δημιουργείται με το να εφαρμόσει μηχανικούς κανόνες ταυτόχρονα σε κάθε κύτταρο. Οι κανόνες συνεχίζουν να εφαρμόζονται επανειλημμένα για να δημιουργήσουν τις επόμενες γενιές . Εκκολάπτεται δηλαδή συνεχώς κάποιο οικοσύστημα, με συνεχείς γεννήσεις - θανάτους και όπου μέσα από την εφαρμογή πολύ απλών κανόνων αναδύονται συμπεριφορές, αρκετά περίπλοκες, που παρόμοιες συναντάει κανείς στα διάφορα οικοσυστήματα της Γης και γενικά στην ζωή. Το παιχνίδι της Ζωής άνοιξε έτσι έναν ολόκληρο νέο πεδίο της μαθηματικής έρευνας, τον τομέα των κυψελοειδών αυτομάτων. Τα κυψελοειδή αυτόματα είναι μια υπολογιστική μέθοδος, ικανή να προσομοιώνει τις διαδικασίες ανάπτυξης και εξέλιξης περιγράφοντας ένα πολύπλοκο σύστημα μέσω ενός συνόλου απλών κανόνων. Το υπό μελέτη σύστημα, χωρίζεται σε σύνολο κυψελών με την κάθε κυψέλη να αλληλεπιδρά με όλες τις υπόλοιπες εντός μιας προκαθορισμένης γειτονιάς. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα σε διακριτά επαναληπτικά χρονικά βήματα και αυτός είναι ο εγγενής μηχανισμός των κυψελοειδών αυτομάτων για την μετάδοση της πληροφορίας με αυτοαναπαραγωγικό τρόπο χωρίς εξωτερική παρεμβολή. Έχουμε δηλαδή μια αυτοοργάνωση, που βρίσκεται σε μια κρίσιμη κατάσταση στην οποία επικρατούν διαρκείς μεταβολές και υπερβολική αστάθεια. Η έννοια της αυτοοργανωμενης κρισιμότητας που προτάθηκε για πρώτη φορά το 1987 από τους Per Bak, Chao Tang και Kurt Wiesenfeld, είναι μια συνολική εξήγηση για τον πολύπλοκο και ασταθή χαρακτήρα πολλών φαινομένων του κόσμου μας. Μελετώντας τον τρόπο που ξεσπούν οι πυρκαγιές των δασών, τις μαζικές καταστροφές που αλλοιώνουν τη ροή της βιολογικής εξέλιξης ή ακόμα και τον ίδιο το χαρακτήρα της ανθρώπινης ιστορίας, αυτή η έννοια θα μπορούσε να είναι κάτι σαν ένας γενικός νόμος της φύσης που να λέει ότι το μέλλον καθορίζεται αναγκαστικά από τελείως απρόβλεπτες ραγδαίες μετατροπές.
  2. Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους, και με δύναμη(Gus), μαχητικότητα(Σταυρουλάκης), αρμονία(Karolos), ευτυχία(Sea), ελπίδα(Φιλομαθής). Χρόνια πολλά και σε όσους άλλους γιορτάζουν σήμερα!
  3. Πώς θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε ...κλπ.... Τίποτε δεν μας φαίνεται παράδοξο ,από την στιγμή που στην Χρυσή εποχή της Λογικής ο Σωκράτης θανατώθηκε... Πότε λοιπόν ήταν αυτή η χρυσή εποχή? προ θανάτωσης...μετά?...ή ακριβώς εκείνη την στιγμή??...θέλω να πω, ότι η ανθρώπινη φύση είναι πολύ δύσκολο να δαμασθεί γιαυτό και εκτός των νόμων, το σπουδαιότερο μέλημα των φιλοσόφων ήταν να μιλήσουν για τις ηθικές αρχές, που αν και υπάρχουν στον άνθρωπο σαν προδιάθεση, παρόλα αυτά πρέπει να καλλιεργηθούν..... Και πάλι από την αρχή....και η γη γυρίζει.....και εμείς μαζί της...(χαριτολογώντας,όσο μπορώ να χαριτολογήσω...)
  4. Η κατάσταση είναι πολύ απλή και βγαίνει μέσα από τον λόγο σε αυτό το topic (για μένα). Αν δεν αναγνωρίσουμε αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουμε δεν υπάρχει αναγνώριση....τα πάντα θα μείνουν ίδια.... Θέλω να πω ότι έστω κι αν αντικρύσουμε την Κυριακή το βράδυ με πλήρη συνειδητότητα την αλήθεια για τον εαυτό μας η περίφημος Δευτέρα κατά τον συνάδελφο Σταυρουλάκη πάλι δεν θα έρθει...η Δευτέρα θα είναι ίδια και απαράμιλλη με την Κυριακή.... Και πώς να κατανικήσεις την " πολύπειρη συνήθεια" ..αυτό το «λούκι» που είναι μέσα στην φύση μας (υπάρχουν και οι ειδήμονες που ξέρουν να το διαχειρίζονται πολύ καλά και το θεριό μεγάλωσε..... Αλλά... μόνο ο λόγος είναι πάντα διπλός...
  5. Χρόνια πολλά και καλοτάξιδος σ’ αυτή την πορεία προς την "ουράνια συμπαντική φλόγα", με σύντροφο το "πυρ εξ’ ουρανού".
  6. Πόπη,αισθάνομαι την ανάγκη να σου πω και θα το κάνω δημόσια γιατί έτσι και πρέπει, πως χάρηκα πολύ για την παρουσία σου στα γενικά θέματα με ότι άλλο αυτό συνεπάγεται... Υ.Γ μου είναι τρομερά δύσκολο να σου μεταφερω την "αντανάκλαση" που νιώθω, πιστεύω πως θα με κατανοήσεις.
  7. "Μήτε την προσκόλληση σε άδειους τύπους, μήτε το γυρισμό στα περασμένα συμβούλεψα ποτέ μου. Το αντίθετο. H παράδοση για μένα αποτελεί ένα σπουδαίο μέρος της γνώσης του ζωντανού ανθρώπου, κι αυτό κανείς δεν μπορεί να τ’ αποφύγει. Άλλο το ζήτημα αν υπάρχουν εκείνοι που κλείνοντας τα μάτια νομίζουν πως τ’ αποφεύγουν. Δεν αποφεύγει τίποτε κανείς αν δεν το κοιτάξει κατάματα. Με άλλα λόγια, για να θυμηθώ τον Rex Warner: «Ένα μέρος του παρελθόντος πεθαίνει κάθε στιγμή, και η θνησιμότητά του μας μολύνει αν προσκολληθούμε σ’ αυτό με υπερβολική αγάπη, ένα μέρος του παρελθόντος μένει πάντα ζωντανό, και κινδυνεύουμε καταφρονώντας τη ζωντάνια του» .ΣΕΦΕΡΗΣ Πατρογονολατρεια,προοδοπληξία και η περίφημος μεσότητα κατά Αριστοτέλη....Μόνο που είμαστε άνθρωποι των άκρων και ετσι καταλήγουμε να "ταμπελοποιούμε" και την μεσότητα...
  8. Η αλληγορία του πλοίου της πολιτείας -Τότε λοιπόν, είπε, πως είναι σωστό ότι δεν πρόκειται να έχουν τελειωμό οι συμφορές στις πολιτείες προτού να κυβερνήσουν σ' αυτές οι φιλόσοφοι, αυτοί που εμείς παραδεχόμαστε ότι είναι άχρηστοι για τις πολιτείες τους; -Θέτεις, ένα ερώτημα που χρειάζεται να απαντηθεί με μια παραβολή. -Εσύ όμως, έχω την εντύπωση, δεν συνηθίζεις να μιλάς με παραβολές. -Μπράβο σου, με έμπλεξες σε ένα ζήτημα τόσο δύσκολο να βρεις μια απόδειξη και μου κάνεις από πάνω και πλάκα; Άκου, τότε, την παραβολή για να δεις ακόμη καλύτερα πόσο αδέξιος είμαι σ' αυτό. Είναι, βλέπεις, τόσο φοβερό αυτό που έχουν πάθει εκείνοι οι εξαιρετικοί άνθρωποι στη σχέση τους με τις πόλεις τους, ώστε το πάθημα τους να μην έχει το όμοιό του αλλά να πρέπει κανείς, για να το περιγράψει και για να τους υπερασπιστεί κι αυτούς, να μαζέψει στοιχεία από πολλές πλευρές, όπως κάνουν οι ζωγράφοι όταν ζωγραφίζουν τραγελάφους και άλλα παρόμοια συνδυάζοντας διάφορες μορφές. Βάλε έτσι με το νου σου ότι επάνω σε κάποιο πλοίο ή και σε πολλά πλοία συμβαίνει κάτι σαν και τούτο: Ένας καραβοκύρης πιο σωματώδης και πιο χεροδύναμος απ' όσο όλοι μαζί οι άλλοι, όσοι είναι πάνω στο καράβι, κάπως βαράκουος αλλά και με ελαττωματική όραση, επίσης με ανάλογα ελλιπείς γνώσεις γύρω από τη ναυτική τέχνη, και ναύτες που τσακώνονται μεταξύ τους ποιος θα πάρει στα χέρια του το τιμόνι, με τον καθένα τους να νομίζει ότι πρέπει αυτός να γίνει κυβερνήτης, παρόλο ότι ποτέ του δεν έμαθε την τέχνη αυτή ούτε κι είναι σε θέση να πει ποιον είχε δάσκαλο ούτε να προσδιορίσει το χρόνο της μαθητείας του, και επιπλέον να ισχυρίζονται ότι η ναυτική τέχνη δεν είναι κάτι που μπορεί κανείς να το διδαχθεί, έτοιμοι να κατασπαράξουν όποιον υποστηρίζει το αντίθετο· κι όλους αυτούς να συνωστίζονται διαρκώς γύρω από τον καραβοκύρη και να κάνουν τα πάντα για να τους δώσει το τιμόνι, και άμα καμιά φορά δεν τον πείσουν οι ίδιοι αλλά κάποιοι άλλοι, τότε τους άλλους αυτούς ή να τους σκοτώνουν ή να τους πετάνε στη θάλασσα κι εκείνο τον προκομμένο τον καραβοκύρη αφού τον εξουδετερώσουν δίνοντάς του υπνωτικό ή κρασί μπόλικο ή κάτι άλλο, να τον δένουν έπειτα χεροπόδαρα και να αναλαμβάνουν οι ίδιοι να κυβερνήσουν το καράβι και να διαχειριστούν ό,τι υπάρχει επάνω σ' αυτό. Τότε πια πίνοντας και γλεντώντας, όπως είναι φυσικό για τέτοιους ανθρώπους, συνεχίζουν το ταξίδι και, σαν να μην έφθανε αυτό, επαινούν και χαρακτηρίζουν άξιο ναυτικό και κυβερνήτη και γνώστη του πλοίου οποιονδήποτε θα είναι σε θέση να τους βοηθήσει αποτελεσματικά να πάρουν στα χέρια τους το καράβι πείθοντας τον καραβοκύρη ή ασκώντας βία επάνω του, ενώ απεναντίας όποιον δεν είναι τέτοιος τον κατακρίνουν ως άχρηστο και δεν έχουν ιδέα πώς είναι ο αληθινός κυβερνήτης, ότι χρειάζεται να έχει στραμμένο το νου του στις εναλλαγές του χρόνου, των εποχών, του ουρανού, των άστρων, των ανέμων και σε όλα όσα σχετίζονται με τη ναυτική τέχνη, αν πρόκειται στ' αλήθεια να είναι κυβερνήτης πλοίου. Δεν το πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να σπουδάσει κανείς και να μάθει πώς να κυβερνάει ένα καράβι, άσχετα αν το θέλουν κάποιοι ή αν δεν το θέλουν, και με αυτό δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατόν να μάθει κανείς την κυβερνητική τέχνη. Καθώς λοιπόν τέτοια πράγματα γίνονται στα πλοία, δεν νομίζεις ότι για τον αληθινό κυβερνήτη θα πουν τα πληρώματα των πλοίων, στα οποία επικρατούν τέτοιες καταστάσεις, ότι χαζεύει τα άστρα και φλυαρεί κι ότι τους είναι άχρηστος; -Ναι, είπε ο Αδείμαντος. -Δεν φαντάζομαι λοιπόν ότι θα χρειαστεί να εξετάσεις εξονυχιστικά την παραβολή αυτή για να διαπιστώσεις ότι απεικονίζει τις διαθέσεις που έχουν οι πόλεις απέναντι στους αληθινούς φιλοσόφους αλλά αντιλαμβάνεσαι, πιστεύω, τι εννοώ. -Και πολύ μάλιστα -Εξήγησε, τότε, πρώτα–πρώτα σε εκείνον ο οποίος απορεί που οι φιλόσοφοι δεν έχουν στις πόλεις εκτίμηση, και προσπάθησε να τον πείσεις ότι θα ήταν πολύ μεγαλύτερης απορίας άξιο αν θα είχαν εκτίμηση. -Ναι, θα του το εξηγήσω -Κι ότι είναι σωστό αυτό που λες, ότι για τον πολύ κόσμο οι πιο αξιόλογοι απ' όσους ασχολούνται με τη φιλοσοφία είναι άχρηστοι γι' αυτήν όμως την αχρηστία πες του ότι υπεύθυνους πρέπει να θεωρεί εκείνους οι οποίοι αφήνουν τους φιλοσόφους αχρησιμοποίητους κι όχι τους ίδιους τους άξιους φιλοσόφους. Γιατί είναι αφύσικο ο κυβερνήτης να παρακαλεί τους ναύτες να τον κάνουν αρχηγό τους κι οι σοφοί να πηγαίνουν να χτυπούν τις πόρτες των πλουσίων κι εκείνος που είπε αυτή την εξυπνάδα δεν ήξερε τι έλεγε, αφού από τη φύση των πραγμάτων το σωστό είναι ότι κατανάγκην ο άρρωστος ―είτε για πλούσιο πρόκειται είτε για φτωχό― θα πάει ο ίδιος να χτυπήσει τις πόρτες των γιατρών, και παρομοίως όποιος χρειάζεται να κυβερνηθεί θα χτυπήσει ο ίδιος τις πόρτες εκείνου που έχει τη δύναμη να είναι κυβερνήτης κι όχι να παρακαλάει ο κυβερνήτης τους κυβερνώμενους να κάτσουν να τους κυβερνήσει ― και μιλάμε βέβαια για έναν κυβερνήτη από τον όποιο θα μπορούσε στ' αλήθεια να προκύψει κάποιο όφελος. Δεν θα 'χες, έτσι, άδικο να παρομοιάσεις τους τωρινούς άρχοντες της πολιτικής με τους ναύτες για τους οποίους μιλούσαμε μόλις πριν, κι εκείνους τους άλλους, που τούτοι εδώ τους χαρακτηρίζουν άχρηστους και λένε γι' αυτούς ότι χαζεύουν τα άστρα, να τους παρομοιάσεις με τους αληθινούς κυβερνήτες. -Πάρα πολύ σωστά -Για αυτούς λοιπόν τους λόγους και υπό αυτές τις συνθήκες δεν είναι εύκολο να έχουν εκτίμηση για το καλύτερο απ' όλα τα επαγγέλματα αυτοί, οι οποίοι επαγγέλλονται τα εντελώς αντίθετα, ωστόσο η κατά πολύ μεγαλύτερη και καταλυτικότερη δυσφήμηση της φιλοσοφίας προκαλείται εξαιτίας εκείνων που ισχυρίζονται ότι ασχολούνται με αυτήν, εκείνων ακριβώς, τους οποίους, όπως υποστηρίζεις, ένας κατήγορος της φιλοσοφίας τους χαρακτηρίζει, τους περισσότερους από αυτούς, ως τρισάθλιους και τους σχετικά καλύτερους ως άχρηστους ― κάτι που εγώ συμφώνησα ότι το λες σωστά. Έτσι δεν είναι; -Ναι. -Εξηγήσαμε λοιπόν για ποιο λόγο οι καλοί φιλόσοφοι είναι άχρηστοι; -Βεβαίως.
  9. "Όποιος δεν ξέρει τις ρίζες του, όποιος δεν ξέρει τι έγινε και τι συνέβη τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια, ζει στο σκοτάδι, και σκοντάφτει από τη μια μέρα στην άλλη"...ΓΚΑΙΤΕ
  10. Και τα οστά των Σοφιστών πριν από πολύ καιρό έγιναν σκόνη Και αυτά που είπαν έγιναν σκόνη μαζί τους Και η σκόνη θάφτηκε κάτω από τα ερείπια της παρακμάζουσας Αθηνάς μετά την πτώση της…. Θάφτηκαν τόσο βαθιά και τόσο τελετουργικά, με τόσο υποκριτικό ζήλο και τόση κακια ώστε μόνο ένας τρελός αιώνες αργότερα θα μπορούσε να ανακαλύψει τα ίχνη για να τα ξεσκεπάσει, και να δει με φρίκη τι είχε συμβεί. ΡΟΜΠΕΡΤ ΠΙΡΣΙΓΚ
  11. Η επίφυση ( εκεί που ο γάλλος φιλόσοφος Καρτέσιος πρότεινε ότι βρίσκεται η «έδρα της ψυχής» ) είναι ενδοκρινής αδένας του σώματος. Είναι η μόνη περιοχή του σώματος που διαθέτει φωτοευαίσθητα κύτταρα, τα οποία την καθιστούν φωτοευαίσθητο ενδοκρινή αδένα, δίνοντας της προηγμένες ικανότητες. Έχει το μέγεθος περίπου ενός μπιζελιού και βρίσκεται τοποθετημένη ανάμεσα στα ημισφαίρια του εγκεφάλου, στην τρίτη κοιλία, πτυχωμένη σε ένα αυλάκι το οποίο δημιουργείται από την καμπυλότητα των δύο θαλαμικών σωμάτων. Λόγω της ομοιότητάς της με καρπό κωνοφόρου δέντρου ονομάζεται και κωνάριο(η παλιά ιατρική ορολογία). Οι λειτουργίες τις επίφυσης είναι πολύ σημαντικές ως προς την επιρροή που έχουν σε πολλά όργανα και αδένες του σώματος. Ο Ενδοκρινής , κωνοειδής , αυτός αδένας: 1) Παράγει την ορμόνη μελατονίνη (ορμόνη του σκότους) 2) Δημιουργεί το αίσθημα της νύστας μέσω της έκκρισης της παραπάνω ορμόνης 3) Μετατρέπει τα σήματα του νευρικού συστήματος σε "ενδοκρινή σήματα" (δηλαδή ουσίες) Πιο αναλυτικά: Μετατρέπει την ορμόνη μελατονίνη την οποία παράγει σε σεροτονίνη (ορμόνη ηρεμίας) κατ’ αναλογία με την ποσότητα του φωτός που δέχονται τα φωτοευαίσθητα κύτταρά του. Ανάλογα με την έκκριση σεροτονίνης ή μελατονίνης και της ποσότητας τους, οι υπόλοιποι ενδοκρινείς αδένες λαμβάνουν "σήματα" που αφορούν τη λειτουργία τους Ρυθμίζει τον κιρκαδικό ρυθμό (ρυθμός μιας ημέρας περίπου). και τον βιορυθμό στα όντα, μέσω τις έκκρισης αυτών των δύο ουσιών. ΣΕΡΕΤΟΝΙΝΗ Η σεροτονίνη έχει βασικό δομικό της λίθο το αμινοξύ τρυπτοφάνη το οποίο ο οργανισμός μας το λαμβάνει μέσω της διατροφής. Από την τρυπτοφάνη στη διάρκεια της ημέρας παράγεται στον οργανισμό μας η σερετονίνη, μια σημαντική χημική ουσία του εγκεφάλου που ευθύνεται για τη διάθεσή μας. Η δράση της σεροτονίνης είναι πολλαπλή, η βασική της όμως λειτουργία θα μπορούσε να συνοψιστεί στο ότι πρόκειται για την ουσία που "φιλτράρει" τις πληροφορίες που εισέρχονται μέσω των πέντε μας αισθήσεων στον εγκέφαλο. Η παραγωγή της σεροτονίνης στον εγκέφαλο είναι άμεσα συνδεδεμένη με την διάρκεια και την ένταση της ηλιοφάνειας ( θυμίζει την φωτοσύνθεση?!). Η χαμηλότερη παραγωγή της κατά τη διάρκεια του χειμώνα συσχετίζεται με την κατάθλιψη. Πολλοί μοντέρνοι νεύρο- επιστήμονες πιστεύουν πως τελικά η αντίληψη της πραγματικότητας βασίζεται απλά και μόνο στην ποσότητα της σερετονίνης που ρέει στους εγκεφάλους μας η οποία μπορεί να διαταραχθεί από φάρμακα ή από άλλους εξωγενείς παράγοντες. ΜΕΛΑΤΟΝΙΝΗ Τη νύχτα η έλλειψη φωτός επιτρέπει στην επίφυση του εγκεφάλου να επιτελέσει ανεμπόδιστη το έργο της, που έγκειται στην απελευθέρωση αυτής της ορμόνης. Η ορμόνη αυτή παράγεται χάρις στο ένζυμο ΗΙΟΜΤ, το οποίο ανευρίσκεται μόνο στην επίφυση και σε μικρές ποσότητες στον αμφιβληστροειδή. Καθώς αυξάνονται τα επίπεδα της μελατονίνης στο αίμα, εισερχόμαστε σε μια κατάσταση υπνηλίας μέχρι που τελικά κοιμόμαστε. Το φως, ακόμα και το τεχνητό, διακόπτει την παραγωγή της μελατονίνης, Λιγότερες λοιπόν ώρες στο τεχνητό φως...(φωτορύπανση) Εάν διαταραχθεί ή έκκριση της μελατονίνης, το άτομο κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχει «τζετ λάγκ», δηλαδή ζαλάδες, νευρικότητα, ατονία, κατάθλιψη, μελαγχολία, άγχος, φοβίες και άλλα...Επίσης το παρατεταμένο ξενύχτι μειώνει την έκκριση της ορμόνης. Η έλλειψή της έχει σαν αποτέλεσμα την κακή κατάσταση του ανοσοποιητικού μας συστήματος με όλα τα επακόλουθα. Η μελατονίνη καθορίζει και τη διαδικασία της γήρανσης, αφού έχει βρεθεί ότι τα μικρά παιδιά έχουν πιο υψηλά ποσοστά αυτής της ορμόνης τα οποία μειώνονται με την ηλικία. Ίσως έτσι εξηγούνται οι δυσκολίες στον ύπνο όσο μεγαλώνει κανείς... Η μελατονίνη παίζει ρόλο επίσης στη ζωντάνια και τη συχνότητα των ονείρων.
×