Jump to content

Foxmuldergr

simple Members
  • Content Count

    126
  • Joined

  • Last visited

  1. Εαν το έχεις αποφασίσει - πράγμα που σχεδόν έχεις κάνει, εφόσον θέλεις να φύγεις από την Κύπρο και παράλληλα δεν βρίσκεις μισθωτή εργασία στην Ελλάδα- θα πρέπει να δεις πως θα μπορούσε να γίνει το εγχείρημα με το μικρότερο δυνατό ρίσκο. Κατ'εμέ, ισόγειος επαγγελματικός χώρος ίσον μαγαζί και όχι γραφείο. Εννοώ δηλαδή ότι θα δουλέψεις με τον περαστικό, τη γειτονιά, τον κάθε πικραμένο που ενώ έχει πάει για ψώνια θα μπει να ρωτήσει στις 20.55 αν χρωστάει στην εφορία ή τη γιαγιά που άκουσε στον Παπαδάκη κάτι για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και θα θέλει να κάνει αίτηση. Ξεχνάς ότι ήξερες ως τώρα και μαθαίνεις μισθωτήρια, ρυθμίσεις οφειλών, παράβολα, Α21, ΕΝΦΙΑ, επιδόματα και χίλια δύο άλλα, μαζί βέβαια με Ε1-Ε2-Ε9. Όλα αυτά με την προυπόθεση ότι θα χρεώνεις κανονικά εκτυπώσεις και πληροφορίες. Στην πορεία θα έρθουν και οι επιχειρήσεις αλλά μη βασίζεσαι σε αυτό στην αρχή.
  2. Στηρίζουμε οποιαδήποτε προσπάθεια που στρέφεται ενάντια στο νόμο-έκτρωμα 4174/13. Θα είμαστε εκεί.
  3. Βασικά είναι σα να επιστρέφει την εισφορά, για κάποιο λόγο.
  4. Θα την έγραφε στην εκκαθάριση.. Όντως φαίνεται να κάνει λάθος.
  5. Οι μηδενικές δηλώσεις δεν εμποδίζουν την εκπρόθεσμη διακοπή. Αυτό που μετράει είναι πραγματικά να μην είχες δραστηριότητα. Θα πρέπει να φτιάξεις καταστατικό διάλυσης με παλιά ημερομηνία. Από κει και πέρα είναι θέμα ΔΟΥ.
  6. Δοκίμασες στο Taxis Διαχείριση Λογαριασμού > Τροποποίηση Στοιχείων Επικοινωνίας > Επωνυμία;
  7. Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα πιο διασκεδαστικό στις μέρες μας από το να παρακολουθείς τις απεγνωσμένες προσπάθειες των "ηγετών" της χώρας να σε πείσουν πως όλα πάνε καλά, πως έρχεται η ανάπτυξη, πως τα βάσανα τελειώνουν σιγά σιγά. Παράλληλα, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να διαπιστώνεις ότι υπάρχουν συνάνθρωποι μας -μορφωμένοι, αμόρφωτοι, μισθωτοί, ελ. επαγγελματίες κτλ- που τους πιστεύουν και περιμένουν και αυτοί τις καλύτερες μέρες που όπου να ναι έρχονται. Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του συνάδερφοι. Όποιος πιστεύει τη γκαιμπελική προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ, κυβερνάται από το φόβο και κρατιέται από τη σανίδα σωτηρίας που τόσο απλόχερα του προσφέρουν: την προσμονή ή αλλιώς την παθητικότητα. Του λένε "συνέχισε εσύ να θυσιάζεις καθημερινά στιγμές, απολαύσεις, τον εαυτό σου, την οικογένεια σου, τις μικρές χαρές της ζωής και θα δεις πως οι θυσίες σου πιάνουν τόπο", Ε λοιπόν μαντέψτε: ΔΕ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΟΠΟ! Μη φοβηθεί κανείς να το παραδεχθεί. Κάθε μέρα είναι και χειρότερη από την προηγούμενη, σκεφθείτε πως ήταν τα πράγματα το μακρινό .. 2010 (αλήθεια, δε φαίνεται σα να έχουν περάσει 10+ χρόνια από τότε.
  8. Ο πέλεκυς θα είναι βαρύς και στο κεφάλι τους συνάδελφε.
  9. Η Αγροτική δε ζητά προμήθεια προς το παρόν, ακόμα και αν πας τη τελευταία μέρα να πληρώσεις το ΦΠΑ. Μιλάω πάντα για ταμείο, όχι για αυτόματο μηχάνημα πληρωμών και συναλλαγή σε κατάστημα Αγροτικής (όχι Πειραιώς).
  10. Και αναρωτιόμουν αν είμαι ο μόνος που έχει αρχίσει να σκέφτεται "άλλες λύσεις". Δυστυχώς εγώ βλέπω μια τρομακτική μείωση στα έσοδα τον τελευταίο χρόνο ενώ παράλληλα ο όγκος εργασίας έχει γίνει δυσβάσταχτος. Και το πρόβλημα, όπως ανέφερε ο συνάδελφος παραπάνω, δεν είναι οι μπαταχτσήδες, αλλά καλοί πελάτες που πάντα ήταν εντάξει και τώρα βλέπεις ότι όντως αντιμετωπίζουν πρόβλημα και δε μπορούν να σε πληρώσουν εγκαίρως. Σε αυτούς τι να κάνεις; Να πεις "δε κάνω τίποτα μέχρι να με εξοφλήσεις" όταν ξέρεις ότι χρωστάνε στο δημόσιο, σε τράπεζες, σε προμηθευτές, μέχρι και τηλέφωνο κομμένο έχουν μερικοί.
  11. Εμένα μου ήρθε μήνυμα επιστροφής σε ΑΛΛΗ ΔΟΥ από αυτή που ανήκω (, για την ακρίβεια σε μια ΔΟΥ που δεν άνηκα ποτέ.
  12. Κι εγώ φίλε μου παλεύω κάθε μέρα για τα έξοδα. Για λεφτά στη τσέπη ούτε λόγος. Τα βλέπεις κι από τους πελάτες σου, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Σκέφτομαι όμως την άλλη πλευρά, εκείνη του μισθωτού λογιστή, που παίρνει 500 ευρώ, δηλαδή πιο πολλά από εμένα αλλά πάλι δε μπορεί να κάνει τίποτα απολύτως όπως πχ να φτιάξει σπίτι κτλ, και επιπλέον έχει και άγχος για προβλήματα που ΔΕΝ είναι δικά του αλλά του εργοδότη του, δουλεύει κι αυτός 10ωρα και βάλε και κάθε βράδυ ξαπλώνει στο κρεβάτι και λέει "μια ζωή και σήμερα". Προτιμώ να αγχώνομαι για τα δικά μου κι ας μην πληρώνομαι. Άλλωστε τουλάχιστον έχω μια πιθανότητα εξέλιξης , αν υποθέσουμε πως τα πράγματα φτιάξουν κάποτε. Όταν νιώθεις απογοήτευση, είναι σημαντικό να κοιτάς έξω και να βλέπεις τι γίνεται στην αγορά. Το ότι έχω γραφείο αυτή τη στιγμή, άρα δουλειά, έστω και με φέσια και με κυνηγητό, όχι απλά είναι καλό, είναι ευλογία. Ας το χαρούμε λοιπόν όσο το έχουμε
  13. Θα σου δώσω μια συμβουλή διαφορετική από όσες έχεις ακούσει εδώ μέσα, μιας που ήμουν ακριβώς στην ίδια θέση με σενα πριν 2-3 χρόνια. Καταρχάς, ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή: το πτυχίο που θα πάρεις δεν έχει ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ σχέση με την πραγματικότητα. Ο μόνος λόγος που το χρειάζεσαι και ο μόνος λόγος ύπαρξης του Πτυχίου γενικώς, είναι να ομορφαίνει τον τοίχο σου, ενώ παράλληλα δίνει χαρά στους δικούς σου που σε έκαναν "επιστήμονα". Αν περιμένεις να βρεις δουλειά από το πτυχίο σου και ειδικά εν έτει 2012, λυπάμαι που στο λέω αλλά μάλλον θα απογοητευθείς. ΔΕΝ θα βρεις δουλειά χωρίς βύσμα (σκέψου πόσοι άλλοι ψάχνουν) και ακόμα και αν βρεις, θα αμοίβεσαι ελάχιστα ενώ θα παράγεις σημαντικό όγκο εργασίας. Κοινώς, θα ξεπατώνεσαι για 400 ευρώ , χωρίς απαραίτητα να μαθαίνεις πράγματα. Αυτή τη στιγμή έχεις όμως ένα όπλο στα χέρια σου. Την ΠΡΑΚΤΙΚΗ άσκηση. Σύντομα θα καταλάβεις ότι το εξάμηνο της πρακτικής είναι το σημαντικότερο εξάμηνο της σχολής. Θα δεις πολλούς συμφοιτητές σου να ψάχνουν για πρακτική σε τράπεζα, σε δήμους, στο ίδιο το ΤΕΙ, σε μεγάλες εταιρείες. ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΟΥΣ! Επέλεξε ένα λογιστικό γραφείο για την πρακτική σου και θα με θυμηθείς. Μπορεί να σου φάνε τα λεφτά, μπορεί να σε πληρώσουν στο τέλος της πρακτικής, όμως θα μάθεις είτε θέλεις είτε όχι, σε αντίθεση με τη τράπεζα που θα βγάζεις φωτοτυπίες, ή τους δήμους και τα ΤΕΙ που θα τα ξύνεις όλη μέρα, ή τις μεγάλες εταιρείες που θα αποκτήσεις γνώσεις πάνω σε ένα μόνο κομμάτι της λογιστικής. Επιπλέον, στο λογιστικό έχεις πάντα τη πιθανότητα να σε κρατήσουν - μικρή μεν αλλά την έχεις. Πήγαινε λοιπόν 6 μήνες στο λογιστικό και προσπάθησε να μάθεις. Ό,τι ακούς, σημείωνε το και τα βράδια διάβαζε σχετικά. Μην προσπαθήσεις να διαβάσεις χωρίς να έχεις πρακτική επαφή με το αντικείμενο, γιατί απλά θα πελαγώσεις. Παράδειγμα: σε βάζουν να κάνεις μια καταχώρηση τιμολόγια, εσύ μέσα από αυτό θα μάθεις τι είναι το τιμολόγιο, πότε θεωρείται και πότε όχι, τι είναι η θεώρηση, τι είναι το πιστωτικό, πότε ενημερώνονται τα βιβλία κτλ κτλ. Αν τύχεις και σε καλό συνάδελφο που έχει διάθεση, θα σε βοηθήσει κιόλας. Κράτα σημειώσεις πάντα. Πολλές φορές θα σου ζητήσουν να βγεις για δουλειές έξω, στην εφορία, το επιμελητήριο , τη τράπεζα. Μη το δεις ως αγγαρεία. Κανείς ΠΟΤΕ δεν έμαθε χωρίς να βγει έξω. Η μισή δουλειά σου γίνεται στο γραφείο, όταν "ετοιμάζεις" μια υπόθεση και η άλλη μισή στην εφορία πχ, όπου τη διεκπεραιώνεις. Προσπάθησε να επιδιώξεις τις εξωτερικές δουλειές, γιατί είναι ο πλέον εύκολος τρόπος να μάθεις τη δουλειά, έστω και με πολλαπλάσιο άγχος και πίεση. Γιατί, όταν θα πας στον Κώδικα για μια θεώρηση, και ο υπάλληλος σου πει "έχει λήξει η ασφαλιστική ενημερότητα", εκείνη την ώρα θα αναγκαστείς να μάθεις τι είναι αυτό και για ποιό λόγο χρειάζεται. Αν έχεις όρεξη, θα μάθεις πολλά σε έξι μήνες. Μετά πάρε το πτυχίο σου και προσπάθησε να βρεις μια δουλειά σε λογιστικό , έστω και δωρεάν και έστω για λίγους μήνες, για να εμπλουτίσεις τις γνώσεις σου. Παράλληλα, βγάλε την άδεια άσκησης επαγγέλματος σου. Όταν δεις τα σκούρα στην αγορά εργασίας, κάνε το μεγάλο βήμα και κάνε Έναρξη, έστω και από το σπίτι για να συμπληρώνεις φορολογικές δηλώσεις. Θα σου πουν "δεν είσαι έτοιμος" "που πας με 5 μήνες προυπηρεσία" "εγώ είμαι 10 χρόνια στη δουλειά και ακόμα μαθαίνω". Και πάλι αγνόησε τους. Αν έχεις μυαλό και θέληση θα τα καταφέρεις και αυτή τη φορά θα τα καταφέρεις για τον εαυτό σου. Όμως προσοχή: Μη περιμένεις ότι θα ανοίξεις και από τη πρώτη μέρα θα έχεις ουρά τους πελάτες και σε καμιά περίπτωση μη το παίξεις businessman και χαλάσεις 20.000 για να επιπλώσεις το γραφείο ή το χώρο σου. Ξεκίνα με όσο λιγότερα έξοδα μπορείς, γιατί τα έσοδα σου θα είναι μηδαμινά. Δε χρειάζονται πολλά: ένα γραφείο, ένας υπολογιστής (που μπορείς να φέρεις από το σπίτι - να και μια ευκαιρία να μάθεις φορολογικά πως γίνεται αυτό), ένας καναπές (επίσης από το σπίτι) , δυό καρέκλες από πολυκατάστημα και ένας εκτυπωτής των 80 ευρώ. Όταν ξεκίνησα εγώ, είχα 1.000 ευρώ στο χέρι. Αγόρασα γραφείο, καρέκλα δικιά μου, καρέκλες πελατών, δεύτερο γραφείο, τραπεζάκι, 2 βιβλιοθήκες, μικρό εκτυπωτή ούτε καν laser και όλα τα υπόλοιπα από το σπίτι. Σκέψου ότι έκανα βαψίματα, στοκαρίσματα μόνος μου ενώ όταν άνοιξα δεν είχα a/c και το καλοκαίρι έλιωνα στη ζέστη, ενώ το χειμώνα πάγωνα. Πήγα να πάρω a/c με δόσεις και μου ζητάγανε εκκαθαριστικό 15.000 ευρώ - προφανώς νόμιζαν ότι μιλάνε με το Κόκκαλη. Έφαγα το κρύο, έφαγα τη ζέστη αλλά μάζεψα τα λεφτά και το πήρα. Θα μου πεις "καλά ρε φίλε δεν είχες 500 ευρώ για να πάρεις ένα a/c"; ΟΧΙ δεν είχα. Προτιμούσα να πληρώνω το ΤΕΒΕ πχ. Σιγά σιγά θα τα καταφέρεις, μόνο μην πάρουν τα μυαλά σου αέρα. Και μην ακους κανέναν, πίστεψε στον εαυτό σου και θα τα καταφέρεις.
  14. Ακριβώς επειδή όλοι εμείς έχουμε φτύσει αίμα για τα γραφεία μας, έχουμε δουλέψει μέρες και νύχτες, έχουμε δώσει κομμάτι του εαυτού μας σε αυτή τη δουλειά, δε πρόκειται να κλείσουμε το ρημάδι το γραφείο επειδή 20-30 κολλεγιόπαιδα, που ούτε ένα ΔΑΤ δεν έχουν πιάσει στα χέρια τους να δουν τι γράφει, αποφασίζουν και διατάζουν την οικονομική εξόντωση όλων των μικρομεσαίων. Θα κλείσουν ΑΥΤΟΙ και όχι εμείς, συνάδελφοι. Στο χέρι μας είναι.
  15. Συνάδελφε υπάρχουν πολλά ακόμα που μπορούμε να σχολιάσουμε, το θέμα όμως είναι να περάσουμε στη δράση ή μάλλον αντίδραση. Δε μιλάμε για μείωση αφορολόγητου ή για επιβολή τέλους επιτηδεύματος. Μιλάμε χωρίς υπερβολές για εξόντωση κάθε μικρομεσαίας επιχείρησης, που αυτή τη στιγμή χαροπαλεύει. Το θέμα είναι τι μπορούμε να κάνουμε σα κλάδος που γνωρίζει όσο ΚΑΝΕΙΣ τα προβλήματα της αγοράς και το τι αγώνα δίνει ο κάθε μικροεπιχειρηματίας καθημερινά για να επιβιώσει.
×