Jump to content

elezia

simple Members
  • Content Count

    162
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by elezia

  1. Ποτε την ομορφια δεν μπορεσε να την αναδειξη το μακιγιαζ. Και καλλιτεχνικη φωτογραφια χωρις την χρηση του ασπρομαυρου με λιγο κοκκο δεν γινεται.
  2. ΑΑΑΑΑΑΑΑ Κιμωνα οχι Νευρα, http://www.youtube.com/watch?v=sdK5y9ZtksM Με Εκτιμηση, Ελενη
  3. Αγαπητε Μπαμπης Κ. Καλησπερα, Εδω γιατι δεν κανεις σεμιναρια ??????????? Η μετα την δικη μου προσπαθεια απογοητευτικες πληρως??? Θα βοηθουσα εγω αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι τα καταφερα με τον δικο σου τροπο ,Μεταξυ μας μαλλον καταλαθος θα εγινες αλλα ας μην το πουμε παραεξω. Με Εκτιμηση , Ελενη
  4. Αγαπητέ Parmenion , Το πρόβλημα μου εμένα δεν είναι βασικά η ΕΡΤ αλλά όλα τα ανταποδοτικά που πληρώνω.Ούτε εγώ έβλεπα ΕΡΤ ούτε και πολύ τηλεόραση δεν σκέφτηκα ποτέ όμως να μην πληρώσω το τελος γιατί έβλεπες εσύ ΕΡΤ .Σε όλα τα δημόσια αγαθά ο εργοδότης είμαι εγώ, εσύ, ο δίπλα , ο παραδίπλα αρα θίγομαι προσωπικά όταν κάποιος αυθαίρετα καταργεί με το ετσι θελω κάτι που μου ανήκει, το πληρώνω και δεν χρωστάω ,πετάει στον δρόμο παιδιά από παιδικούς σταθμούς βλέπε ΟΕΚ καταργεί επικουρικά κλπ....με την ίδια καραμέλα της εξυγίανσης .Ποια εξυγίανση που θα χρυσοπληρώσουν αυτούς με τα σπασμένα συμβόλαια με υπαλλήλους που χρυσοπληρώνονταν και δεν πατούσαν το πόδι τους, και αυτά τα μάθαμε από το 2010 Τρια χρόνια αργότερα τι θα μου πουν ότι σε 2μηνες όλα θα είναι ΔΙΑΦΑΝΗ .Στην ουσία η θιγόμενη είμαι εγώ και όχι η εκάστοτε εξουσία, και στην τελική αν σου δώσω το δικό μου χρήμα να το διαχειρίζεσαι και κάνεις κακοδιαχείριση δεν θα την πληρώσουν όλοι αλλά εσύ που δίνεις εντολές, ούτε θα κλείσει η επιχείρηση . Ας θυμηθούμε ένα άρθρο από τα πολλά του 2010 . http://christiannaloupa.wordpress.com/2010/02/23/%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CF%8D-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CE%BC%CE%B9%CF%83%CE%B8%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%81/ Ευχαριστω, Ελενη
  5. Καλησπερα Τασο, Ναι δεν βαζω τονους και χρησιμοποιω ορθογραφο ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ αλλα και χωρις αυτο μπορω να ζησω. Με Εκτιμηση, Ελενη
  6. Αγαπητέ καλησπέρα , Δεν είχα καμία διάθεση για πικάρισμα ούτε η ερώτηση μου ήταν πλάγια για να μάθω τις πολίτικες σου πεποιθήσεις .Άλλα αφού εσύ με κατέταξε σε συγκεκριμένη ιδεολογία να σου απαντήσω.Ναι με ενδιαφέρει όλοι οι άνθρωποι να είναι ίσοι ανα μεταξύ τους είτε είναι Έλληνες είτε αλλοδαποί.(δεν εννοώ οικονομικά)Ναι με ενδιαφέρει να έχω παιδεία δημόσια.Ναι με ενδιαφέρει να έχω υγεία δημόσια.Ναι με ενδιαφέρει τους πόρους της Ελλάδας να τους εκμεταλλεύονται μόνο οι Έλληνες οι όσοι ζουν στην Ελλάδα . Ναι για έμενα το αλλοδαπό παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα είναι Έλληνας πολίτης (πριν πάρεις χάπι να σου το αιτιολογήσω) είναι ένας ΆΝΘΡΩΠΟΣ ο όποιος ζει στην Ελλάδα με τα έθιμα της συγκεκριμένης χώρας, την γλώσσα της, τον πολιτισμό της,Όπως το παιδί από Έλληνες γονείς που γεννιέται και ζει στην Αμερική δεν είναι Έλληνας πολίτης αλλά Αμερικανός Πολίτης Ναι με ενδιαφέρει οι Οχετοί που αναφέρεις να έχουν την θέση που πρέπει στην δική μου κοινωνία ,να μην αντιμετωπίζονται ως οχετοί, άλλα ως ΆΝΘΡΩΠΟΙ που χρειάζονται ειδική μεταχείριση 'η βοήθεια, να ξέρεις ότι το περιθώριο έχει πιο ΈΝΤΙΜΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΊΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ από κάτι "ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΆΣ". ΟΙ ΚΑΘΩΣΠΡΈΠΕΙ ΕΥΓΕΝΕΊΣ ΤΗΣ ΒΙΤΡΊΝΑΣ .Ναι με ενδιαφέρει να μην καίει το σπίτι του γείτονα ούτε να ψηφίσει η κατσίκα του.Ναι με ενδιαφέρει να σε υποστηρίξω όταν κάποιος σε αδικείΝαι μπορώ να ζήσω χωρίς το κινητό το έκανα πολλά χρόνια με επιτυχία.Ναι μπορώ να κυκλοφορώ με yugo αντι για porσche και να έχω και ύφος Γκρέις Κέλι.Ναι με ενδιαφέρει να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου.Ναι με ενδιαφέρει να σε σεβαστώ σαν άνθρωπο ΙΣΌΤΙΜΟ ΜΟΥ.Και πολλά άλλα , Ναι το ξέρω ότι τα παραπάνω που δεν άπτονται αποκλειστικά στην δική μου ευχέρεια δεν είναι εφικτά να εφαρμοστούν ειδικά στην δική μας κοινωνία ,όμως εμένα μ 'αρεσει το συννεφάκι μου και δεν θα κατέβω .Aν τα παραπάνω με κατατάσσουν ως Αριστερή ναι λοιπόν το παραδέχομαι ΕΊΜΑΙ. Τώρα για την ειδησεογραφία ναι είναι μια ,άλλα πάντα στον έντυπο τύπο μου άρεσαν τα άρθρα με τα πολύ μικρά γράμματα στα περιθώρια των σελίδων.. Ευχαριστώ,Ελένη
  7. Αγαπητέ Dr καλησπέρα, Το 2006 που προσπάθησα να γίνω μέλος του φόρουμ με απέρριψε γιατί είχα e-mail το gmail και όχι το otenet αν θυμάμαι καλά που ήταν αποδεκτό. 5 Χρόνια αργότερα έκανα εγγραφή με το ίδιο ακριβώς email και την πήρε Η σχέση μου με το επάγγελμα πιστοποιείτε από τους κωδικούς των ενσήμων μου από το 1996, η παιδεία όμως δεν πιστοποιείτε. Όταν μίλησα με έναν εκ των διαχειριστών γιατί διαγράφηκε ένα σχόλιο μου, και προς τιμήν βέβαια του διαχειριστή που μπήκε στον κόπο να με πάρει τηλέφωνο να μου εξηγήσει , είπα ότι δεν υπήρχε λόγος να το κάνει γιατί κάθε φόρουμ έχει τον δικό του κώδικα δεοντολογίας που οφείλουν όσοι το χρησιμοποιούν να τον σέβονται , προσωπικά εγώ αυτόν τον κώδικα δεν τον διάβασα ποτέ (και θέλω να πιστεύω ότι δεν έχω προσβάλει κάποιον ούτε εν αγνοία μου) . Τέλος διαφωνώ με την λογική του αποκλεισμού γιατί ο καθένας μας χαράζει μόνος του τα όρια στον συνομιλητή του και θέλω να πιστεύω ότι είμαστε μεγάλα παιδιά πια για να χρειαζόμαστε παιδονόμο . Με Εκτίμηση Ελενη Με Εκτίμηση, Ελένη
  8. Αγαπητέ Καλησπέρα, Έχω 2 απορίες : 1)Γιατι δεν περιορίζεστε στην επαγγελματική διάσταση του Φόρουμ ? 2) Γιατί δεν μας παρέθετε και εσείς την ειδησεογραφία που είναι κοντά στην ιδεολογία σας ? Ευχαριστώ, Ελένη
  9. Sunday, February 27, 2011 Για ποιους χτυπάει η καμπάνα;(26/2/2011) «Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, ακέριος μοναχός του.Κάθε άνθρωπος είναι ένα κομμάτι ηπείρου, ένα μέρος στεριάς. Αν η θάλασσα ξεπλύνει ένα σβόλο χώμα, η Ευρώπη γίνεται μικρότερη. Όπως κι αν ξεπλύνει ένα ακρωτήρι ή ένα σπίτι φίλων σου ή δικό σου. Κάθε ανθρώπου ο θάνατος λιγοστεύει εμένα τον ίδιο, γιατί είμαι ένα με την Ανθρωπότητα. Κι έτσι ποτέ σου μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπάει για σένα». Τζον Νταν (1624)ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ στον Έρνεστ Χέμινγουεϊ, μεταξύ άλλων, το γεγονός ότι έκανε διάσημο αυτό το απόσπασμα από έργο του Άγγλου ποιητή και ιερωμένου Τζον Νταν, τοποθετώντας το στην αρχή του βιβλίου του «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα». Το οποίο βιβλίο, αν και αναφέρεται στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και κυκλοφόρησε μετά το τέλος του, άσκησε βαθύτατη επίδραση στην αμερικανική κοινή γνώμη, ιδιαίτερα στην πνευματική της ελίτ, που φλέρταρε με την ιδέα να τηρήσει απόλυτη ουδετερότητα απέναντι στη ναζιστική λαίλαπα στην Ευρώπη. ΩΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟ η ιστορία πάλι επαναλαμβάνεται. Κι είμαστε, μάλιστα, στη φάση που επαναλαμβάνεται όχι ως φάρσα, αλλά ως τραγωδία. Ό,τι συμβαίνει εδώ και σχεδόν τρεις μήνες στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή, ό,τι συγκλονίζει τις αραβικές κοινωνίες, με κορυφαία στιγμή την εξέγερση στη Λιβύη και τη στυγνή αντίδραση του καθεστώτος, το αντιλαμβανόμαστε ως κεραυνό εν αιθρία. Κι εμείς, οι κοινοί θνητοί, είναι πιθανότατα λογικό να το αντιλαμβανόμαστε έτσι. Αλλά δεν δικαιούνται να δηλώνουν έκπληκτοι οι πολιτικοί ηγέτες ή οι χρυσοκάνθαροι των αγορών, οι οποίοι εδώ και μια δεκαετία ζουν τους μήνες και τα χρόνια του μέλιτος με το καθεστώς Καντάφι, επισφραγίζοντας με συμβόλαια πολλών δισεκατομμυρίων την προσέγγισή του. Το κωμικοτραγικό είναι ότι οι ηγεσίες της Δύσης επέλεξαν να αποκαταστήσουν πλήρως τις σχέσεις τους με τα αυταρχικά αραβικά καθεστώτα που για χρόνια περιελάμβαναν στις «μαύρες λίστες» τους, ακριβώς τη στιγμή που αυτά έχαναν και τα τελευταία ίχνη λαϊκών ερεισμάτων. Τι πιο συμβολικό, άλλωστε, από το γεγονός ότι ο «γραφικός» Καντάφι, του οποίου τα εκτός διπλωματικού πρωτοκόλλου βίτσια τηρούσαν με ευλάβεια οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί συνεταίροι του (τσαντίρια στημένα στις αυλές προεδρικών μεγάρων, χαρέμια από νεαρές ένοπλες φρουρούς…), με γαλλικά μαχητικά βομβαρδίζει τους Λίβυους αντιπάλους του. ΑΛΛΑ, για να επιστρέψουμε στον Τζον Νταν και το υπαρξιακό ερώτημα «για ποιον χτυπάει η καμπάνα», ίσως πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο μας ελαττώνουν εδώ -στην Αθήνα, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη- οι θάνατοι στην Πράσινη Πλατεία της Τρίπολης και σε όλες τις πόλεις της Λιβύης, και του Μπαχρέιν, και της Τυνησίας. Πόσο μικραίνει την Ευρώπη, και την Αμερική ή την Ασία, το μακελειό σε βάρος των κοινωνιών που διψάνε για ψωμί κι ελευθερία, είδη σε ανεπάρκεια (έστω και σε διαφορετικές ποσοστώσεις) και στην Ανατολή αλλά και στη Δύση. Αν αντιληφθούμε τις εξελίξεις εδώ κι εκεί σαν τυχαία, παράλληλα περιστατικά, δεν πρόκειται ποτέ να αισθανθούμε αυτή τη βαθύτερη ώσμωση που φέρνουν στα απορημένα, αμήχανα, έκπληκτα μέλη της ανθρωπότητας ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός και οι επικίνδυνοι σπασμοί του. ΕΧΕΙ, ΛΟΙΠΟΝ, σημασία να θυμίσουμε την ακολουθία των γεγονότων που καταλήγουν στην έκρηξη των αραβικών κοινωνιών, έστω κι αν αυτά αποτελούν απλές αφορμές, σταγόνες που ξεχειλίζουν τα ποτήρια. Και την άκρη του νήματος πρέπει να την αναζητήσουμε στις ΗΠΑ, κάπου την άνοιξη του 2007, όταν η κατάρρευση της αγοράς ακινήτων κλονίζει την ψευδαίσθηση οικονομικής ευημερίας. Χιλιάδες ανυποψίαστοι Αμερικανοί προειδοποιούνται με κατάσχεση των ενυπόθηκων ακινήτων τους, τα δανειακά χαρτοφυλάκια των τραπεζών γεμίζουν επισφαλή δάνεια και υποτιμημένα ακίνητα, στεγαστικές και εμπορικές τράπεζες καταρρέουν, ενώ άλλες, επενδυτικές, θησαυρίζουν γιατί στοιχημάτισαν εύστοχα στην κατάρρευση. Τα τοξικά τραπεζικά ομόλογα που καλύπτουν τα επισφαλή τραπεζικά δάνεια των Αμερικανών έχουν πουληθεί σ’ όλο τον κόσμο. Κι ενώ η αμερικανική ηγεσία σπεύδει να σώσει με πακτωλούς κρατικού χρήματος τις τράπεζες, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, ζαλισμένες, ανακαλύπτουν ότι και οι δικές τους «καθωσπρέπει» τράπεζες έχουν γεμίσει τα χαρτοφυλάκιά τους με αμερικανικά τοξικά ομόλογα που «σκάνε» με κρότο. Και φυσικά, σπεύδουν να τις διασώσουν, πάντα με χρήμα των φορολογουμένων που εκτοξεύει το κρατικό χρέος σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Η ηθικολογική φλυαρία για τα άπληστα golden boys των τραπεζών στην αρχή και η «αποκάλυψη» της ελληνικής κρίσης λίγο αργότερα γίνονται τα ιδεώδη προσχήματα για την ταξική επιλογή των ευρωπαϊκών ηγεσιών: σώζουμε τις τράπεζες, έστω κι αν οι κοινωνίες πρέπει να στενάξουν. Στο μεταξύ, ουδείς παρακολουθεί ότι οι ίδιες οι διασωζόμενες αμερικανικές και ευρωπαϊκές τράπεζες, μαζί με τα σκιώδη επενδυτικά κεφάλαια που δρουν χωρίς να γνωρίζουν σύνορα, αναζητούν εναλλακτικές λύσεις για να αναπληρώσουν τα σπασμένα της κρίσης ακόμη και στους όρους επιβίωσης των ανθρώπων: στο ψωμί τους. Οι «καθωσπρέπει» τράπεζες κάνουν το κουμάντο τους στοιχηματίζοντας στο χρηματιστήριο των τροφίμων με κάθε αφορμή. Τη μια είναι οι πλημμύρες στην Αυστραλία, την άλλη οι μουσώνες στην Ασία, την τρίτη φορά οι πυρκαγιές στη Ρωσία. Κάθε τι φυσικό ή αφύσικο συμβαίνει στον πλανήτη γίνεται πρόσχημα για κερδοσκοπία πάνω στα συμβόλαια τροφίμων, των οποίων οι τιμές εκτοξεύονται, φέρνοντας σε απόγνωση τις κοινωνίες που εξαρτούν την επιβίωσή τους από τα στοχειώδη: από το στάρι, το καλαμπόκι, το ρύζι, τη σόγια. Αυτή η έκρηξη τιμών ήταν η θρυαλλίδα που προκάλεσε τις αλλεπάλληλες εκρήξεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Αυτή ήταν η σπίθα που άναψε τη φωτιά που σιγόκαιγε για δεκαετίες. ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ, λοιπόν, τίποτε δεν φαίνεται να συνδέει τον φιλήσυχο Αμερικανό προτεστάντη που η τράπεζα τού πήρε το σπίτι και η επιχείρηση τον έδιωξε από τη δουλειά με τον ανήσυχο Αιγύπτιο μουσουλμάνο που αντιλήφθηκε ότι δεν θα μπορεί πια ούτε το ψωμί να εξασφαλίσει για τα παιδιά του. Τίποτα δεν συνδέει τον Έλληνα εργαζόμενο που έχει εξελιχθεί σε «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης, λοιδορούμενος ως τεμπέλης, αντιπαραγωγικός, άπληστος τρόφιμος του ευρωπαϊκού Πρυτανείου με τον Λίβυο πολίτη που βλέπει την «επαναστατική» ηγεσία της χώρας του να μετατρέπει την οικονομία της σε οικογενειακή μπίζνα με όλους τους αστέρες του δυτικού καπιταλισμού. Τίποτα δεν συνδέει τις πιέσεις που ασκούνται στην Ελλάδα να ξεπουλήσει όσο όσο τον δημόσιο πλούτο της με τον τρόπο που η αραβική νομενκλατούρα ξεπούλησε και λεηλάτησε τον πλούτο των αραβικών κοινωνιών. Τίποτα δεν συνδέει την κερδοσκοπία των ασύδοτων επενδυτικών κεφαλαίων και στο πετρέλαιο και στο κρατικό χρέος των χωρών της Ευρωζώνης που εκτινάσσει τώρα την τιμή του αργού πετρελαίου, αύριο ξανά των spreads των ελληνικών ή των ισπανικών ομολόγων. Και τίποτα δεν συνδέει το πείσμα της γερμανικής και λοιπής ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας να «βομβαρδίζει» με αιώνια λιτότητα τις κοινωνίες της Ε.Ε. με την ανελέητη βία με την οποία τα καθεστώτα τύπου Καντάφι πασχίζουν να κρατηθούν στην εξουσία. Τίποτα δεν συνδέει εμάς με εκείνους. Και ταυτόχρονα μας συνδέουν όλα. ΖΟΥΜΕ μία από εκείνες τις σπάνιες συγκυρίες κατά τις οποίες η ανθρωπότητα, οι υποτελείς τάξεις σε όλες τις κοινωνίες, της Γης οι κολασμένοι, αποκτούν εκείνη την αίσθηση κοινότητας, τη μοναδική και εξόφθαλμα ορατή ενότητα συμφερόντων, ανεξάρτητα από το αν ο Ευρωπαίος δημόσιος υπάλληλος «πέφτει» απότομα από την ευημερία του μισθού των 2.000 ευρώ, ενώ ο Αιγύπτιος λιμοκτονεί για ένα ευρώ τη μέρα. Ζούμε επίσης μία από εκείνες τις σπάνιες συγκυρίες που αποκαλύπτουν πως η «τυραννία» (είτε παίρνει την όψη στυγνών δικτατοριών είτε κρύβεται πίσω από τη δημοκρατία) έχει κοινό πρόσωπο, όνομα και, διεύθυνση – λέγεται «έξυπνο χρήμα», κι ας φέρεται συχνά ως ηλίθιο μια που, καταστρέφοντας τις κοινωνίες αργά ή γρήγορα και το ίδιο θα καταστραφεί. ΖΟΥΜΕ, λοιπόν, μία από εκείνες τις στιγμές της ιστορίας που ο Αμερικανός πολίτης, ο Ευρωπαίος φορολογούμενος, ο Έλληνας μισθωτός, ο Άραβας πένητας ακούνε τις καμπάνες να χτυπούν -στη Λιβύη, στο Μπαχρέιν, στη Σαουδική Αραβία- και μπορούν ν’ αντιληφθούν πως χτυπούν και για τους ίδιους. Κι ας έχουν άλλοτε τον τρομακτικό ήχο του βομβαρδιστικού κι άλλοτε τη φωνή ενός φανατικού προπαγανδιστή της λιτότητας στα τηλεοπτικά δελτία των 8.00. Posted by ΚΙΜΠΙ at 8:11 AM
  10. was dreaming in my dreaming Of an aspect bright and fair And my sleeping it was broken But my dream it lingered near In the form of shining valleys Where the pure air recognized And my senses newly opened I awakened to the cry That the people / have the power To redeem / the work of fools Upon the meek / the graces shower It's decreed / the people rule The people have the power The people have the power The people have the power The people have the power Vengeful aspects became suspect And bending low as if to hear And the armies ceased advancing Because the people had their ear And the shepherds and the soldiers Lay beneath the stars Exchanging visions And laying arms To waste / in the dust In the form of / shining valleys Where the pure air / recognized And my senses / newly opened I awakened / to the cry Refrain Where there were deserts I saw fountains Like cream the waters rise And we strolled there together With none to laugh or criticize And the leopard And the lamb Lay together truly bound I was hoping in my hoping To recall what I had found I was dreaming in my dreaming God knows / a purer view As I surrender to my sleeping I commit my dream to you Refrain The power to dream / to rule To wrestle the world from fools It's decreed the people rule It's decreed the people rule Listen I believe everything we dream Can come to pass through our union We can turn the world around We can turn the earth's revolution We have the power People have the power ... Καληνυχτα σας, Ελενη
  11. Αγαπητέ καλησπέρα, Συμφωνώ ότι πρέπει να ξεφύγουμε από το μονοδιάστατο ,σε ορισμένα γραφόμενα νιώθω οι απαντήσεις να κρύβουν αυτό το "τι να μας πεις και εσύ απ' τη ζωή σου" Με Εκτίμηση,Ελένη
  12. mk83 Καλησπερα, http://waves.pirateparty.gr/content/%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B7-acta-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B5-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%AE%CF%84%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF Ευχαριστω , Ελενη
  13. http://www.youtube.com/watch?v=chUfJcY0B0A Καληνυχτα σας Ελενη
  14. Καληνυχτα σας με Αντωνακη σημερα.......... Ελενη
  15. Αγαπητέ Τάσο , Αν δεν ασχοληθείς δεν θα ακουστεί αντίλογος, και αυτό που θεωρώ εγώ σωστό και λογικό για σένα ίσως είναι παράλογο . Αν δεν ακούσω και την δική σου την γνώμη πως θα αξιολογήσω την κατάσταση? Πως θα βγάλω συμπέρασμα? Πως θα αλλάξω τρόπο σκέψης? Βέβαια στο συγκεκριμένο θέμα δεν χρειάζεται διάλογος γιατί οι πράξεις της ΧΑ ουρλιάζουν από μόνες τους και δεν τίθεται θέμα αξιολόγησης ,έλα όμως που για το οποιοδήποτε έγκλημα κάνουν έχουν και την δικαιολογία έτοιμη σε σημείο που μπορεί να σε ξεγελάσει. Άσε που μπερδεύουν την σιωπή με την αποδοχή. Από ότι πήρε το αφτί μου ετοιμάζουν φεστιβάλ στην Πατρίδα σου κάνε τον κόπο να πας από απόσταση να τα ακούσεις . Με Εκτίμηση, Ελένη
  16. Αγαπητέ Lucky_Luke έτσι είναι πάντα η συζήτηση δεν έχει στενά όρια. Το μόνο όριο που έχει είναι να μην προσβάλει τον συνομιλητή αν και μερικές φορές περνάμε το εσκαμμένο αυτό, ευτυχώς επαναφερόμαστε στην τάξη άμεσα . Ευχαριστω, Ελενη
×
×
  • Create New...