Jump to content

DEBBY

simple Members
  • Posts

    87
  • Joined

  • Last visited

Reputation Activity

  1. Upvote
    DEBBY reacted to ΤΕΟ70 for a blog entry, Greece SOS.gr   
    Μεσημέρι, στο Κολωνάκι
    «Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία. Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση Αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό.
    Πίσω του άλλος μπράβος, τού κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο! Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. «Μπράβος πούρου», επάγγελμα του μέλλοντος.
    Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο. Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν. Έχουν. Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών Ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.
    Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά. Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς. Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δεν δημιουργούν, αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν. Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόντα εγκλήματος. Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.
    Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας: Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι. Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες Πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη, ογκώδης άγνοια. Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.
    Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες. Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες. Ούτε πανεπιστήμια.
    Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός. Κλοπιμαία. Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον… Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν. Ποιός έχει το πιό μεγάλο σπίτι, το πιο μεγάλο κότερο. Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα.
    Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων… Μια δυό γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι, στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.
    Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%. Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ’ οίκον. Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα την ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία. Ένας γάμος τώρα, πριν να ‘ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν. Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife. Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται…
    Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort – συναντάνε γιούς πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.
    Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας.
    Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολλά, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια. Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο; Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η θηλή, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί; Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν. Όλα διορθώνονται όμως.
    Άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ’ το μπαλκόνι. Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα. Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά. Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ. Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις».
  2. Upvote
    DEBBY reacted to KAROLOS for a blog entry, Ο παλαίμαχος της ζωής και το κομπιουτεράκι…   
    Χθές, ήμουν πάλι από πολύ νωρίς στο γραφείο. Η ώρα πέρασε και κάποια στιγμή σταμάτησα για λίγο να σκαλίζω τα βιβλία μου και κατέβηκα στο απέναντι super market. Έπρεπε να πάρω κάτι για να φάω. Με γρήγορο βήμα μπαίνω στο κατάστημα και πηγαίνω στον πάνω όροφο ώστε να πάρω τα απαραίτητα. Είχε ελάχιστο κόσμο, σχεδόν μόνος μου ήμουν. Πήρα αυτά που χρειαζόμουν και καθώς έφευγα είδα έναν ηλικιωμένο κύριο. Πρέπει να ήταν γύρω στα εβδομήντα, ευθυτενής, με άσπρα μαλλιά. Στο ένα του ρυτιδωμένο χέρι κρατούσε ένα μικρό καλαθάκι με τρία – τέσσερα πράγματα μέσα και στο άλλο ένα χαρτάκι κομμένο από σπιράλ τετράδιο. Από την αριστερή τσέπη του φθαρμένου γκρι σακακιού που φορούσε προεξείχε ένα κομπιουτεράκι. Σάστισα όταν το είδα. Το είχε πάρει μαζί του προφανώς από το σπίτι του για να κάνει τη σούμα πριν πάει στο ταμείο. Ήθελε να είναι σίγουρος πως θα του φτάσουν τα λιγοστά χρήματα που είχε μαζί του. Στάθηκα λίγο σε μια άκρη κάνοντας δήθεν πως έψαχνα κάτι στα ράφια. Με κλεφτές ματιές παρατηρούσα τις κινήσεις του. Ακουμπούσε στο πάτωμα για λίγο το καλάθι και απ΄την τσέπη του παντελονιού του έβγαζε τα λίγα χρήματα που κουβαλούσε και τα ξαναμετρούσε. Έκανε και αθροίσεις. Περήφανος άνθρωπος σκέφτηκα. Δεν ήθελε να φτάσει στο ταμείο και να του πει η υπάλληλος πως τα πράγματα που αγόρασε κόστιζαν παραπάνω από τα χρήματα που είχε.
    Αμέσως στη σκέψη μου ήρθαν οι γονείς μου. Παλαίμαχοι και αυτοί της ζωής, ηλικιωμένοι, με πενιχρή σύνταξη κι όμως τα βγάζουν πέρα. Μήπως κι αυτοί παίρνουν μαζί τους κομπιουτεράκι στο super market και δεν το ξέρω; Μήπως τα ψώνια που κάνουν αποτελούν γι΄αυτούς έναν εφιάλτη; Μήπως τρέμουν την ώρα που βρίσκονται στο ταμείο σκεπτόμενοι ότι δεν θα τους φτάσουν τα χρήματα;
    Έφυγα, δεν άντεξα άλλο να βλέπω αυτό το θέαμα. Χιλιάδες σκέψεις τριβέλιζαν το μυαλό μου όταν επέστρεψα στο γραφείο και έπειτα στο σπίτι το βράδυ. Αυτός ο ηλικιωμένος κύριος ήταν ένας από τους πολλούς ανύμπορους συνταξιούχους που γεμάτοι περηφάνεια προσπαθούν να ζήσουν κάνοντας ακόμη και τώρα στα γεράματα θυσίες.
    Μήπως φταίνει κι αυτοί, σκέφτηκα, για τη σημερινή κατάντια; Μήπως είναι συνυπεύθυνοι γι’ αυτούς που ψήφιζαν τόσα χρόνια οι οποίοι μας έφτασαν ως εδώ; Μήπως όμως τους ξεγέλασαν οι πολιτικάντιδες που ποτέ δεν έλειψαν από τούτη τη χώρα; Όπως και να χει το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο.
    Η στενοχώρια μου είναι απερίγραπτη.

  3. Upvote
    DEBBY reacted to KAROLOS for a blog entry, Δε μισεί κανείς κάποιον που περιφρονεί, μισεί κάποιον ίσο του ή ανώτερό του.   
    Δε μισεί κανείς κάποιον που περιφρονεί, μισεί κάποιον ίσο του ή ανώτερό του.
×
×
  • Create New...