Jump to content

Lucky_Luke

Silver members
  • Posts

    3,141
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    19

Everything posted by Lucky_Luke

  1. Τριγωνικές συναλλαγές υψηλής επικινδυνότητας Τον Ιούλιο του 2013, το Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Επιχειρήσεων του υπουργείου Οικονομικών, σε φορολογικό έλεγχο που διενήργησε σε μεγάλη ελληνική εταιρεία, προχώρησε σε καταλογισμό πρόσθετων φόρων ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ για τη χρήση του 2010. Η παράβαση αφορούσε τριγωνικές συναλλαγές για την αγορά πρώτων υλών στις οποίες εμπλέκεται χώρα που χαρακτηριζόταν από την ελληνική νομοθεσία ως έχουσα προνομιακό φορολογικό καθεστώς. Βάσει διατάξεων για την καταπολέμηση της εταιρικής φοροαποφυγής, τριγωνικές συναλλαγές με κράτη προνομιακού φορολογικού καθεστώτος εξ ορισμού δεν αναγνωρίζονταν από τις ελληνικές φορολογικές αρχές, με αποτέλεσμα η εταιρεία για τη συγκεκριμένη χρήση να μη μπορεί να αφαιρέσει το κόστος αγοράς πρώτων υλών από το φορολογητέο της εισόδημα. Αυτή και άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις οδήγησαν τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων να εκδώσει εγκύκλιο τον Αύγουστο («Φορολογική μεταχείριση δαπανών αγοράς αγαθών που πραγματοποιούνται από εταιρείες με έδρα σε κράτη μη συνεργάσιμα ή με προνομιακό φορολογικό καθεστώς, μέσω τριγωνικών συναλλαγών») που επιχείρησε να βάλει τάξη στο χάος των σχετικών διατάξεων για τέτοιου είδους ελέγχους. Παράλληλα, η υπόθεση της εταιρείας οδηγείται στην επιτροπή 70Α του υπουργείου Οικονομικών, όπου μπορούσαν να προσφεύγουν (έως τις 31 Ιουλίου του 2013) φορολογούμενοι μεγάλης οικονομικής επιφάνειας για να μειωθούν ή να απαλειφθούν οι οφειλές τους. Η επιτροπή, που έκτοτε έχει καταργηθεί λόγω τεράστιων καθυστερήσεων, αδυνατεί να βγάλει απόφαση και στέλνει την υπόθεση πίσω στις υπηρεσίες του υπουργείου για επανέλεγχο, όπου κανείς δεν θέλει να την αναλάβει. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση προσπαθεί επανειλημμένως, ελπίζοντας ότι δεν θα την πάρει κανείς είδηση, να λύσει αναδρομικά το πρόβλημα – που δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη εταιρεία. Τελικά, προ δέκα ημερών, με τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, δίνεται ξανά η δυνατότητα τεκμηρίωσης δαπανών σε (συγκεκριμένου τύπου) τριγωνικές συναλλαγές με τους λεγόμενους «φορολογικούς παραδείσους». Πολλοί φωνάζουν για τα πλοκάμια της διαπλοκής και για εξυπηρέτηση συμφερόντων. Η πραγματικότητα, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «Κ», είναι αρκετά πιο σύνθετη: έχει περισσότερο να κάνει με τον υπερβάλλοντα ζήλο του νομοθέτη, που αντικατέστησε την ασυδοσία σε θέματα εταιρικής φοροαποφυγής με δρακόντειες διατάξεις αμφιβόλου συνταγματικότητος. Είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της ροπής προς τα άκρα που έχει επιδείξει το πολιτικό σύστημα σε θέματα φορολογίας από το 2010 και μετά: από ένα καθεστώς ασυλίας σε μία αδιάκριτη σκλήρυνση των όρων του παιχνιδιού, σε βαθμό που συχνά καταλήγει να είναι άδικος αλλά και αντιπαραγωγικός. Ας ξεκινήσουμε, όμως, από λίγο πιο πίσω, για να δούμε πώς φτάσαμε εδώ. Μικρές οι πιέσεις στους... φορολογικούς παραδείσους Πριν από το 2010, επικρατούσε ασυδοσία στις συναλλαγές ελληνικών επιχειρήσεων με offshore εταιρείες. Οπως εξηγεί στην «Κ» πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του ελεγκτικού μηχανισμού, ένα μεγάλο μέρος των εισαγωγών στο πλαίσιο της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων έγινε μέσω παρένθετων κυπριακών εταιρειών, εντελώς ανεξέλεγκτα. Ο φόρος εταιρικών κερδών στην Κύπρο τότε, που δεν ήταν ακόμα μέλος της Ε.Ε., ήταν 4,25%. Οι ιατρικές προμήθειες υπήρξαν επίσης πεδίον δόξης λαμπρόν για όσους τις εισήγαν μέσω εξωχώριων προορισμών. Στα επόμενα χρόνια, ως μέλος πια της ευρωπαϊκής οικογένειας, η Λευκωσία θα γίνει πιο συνεργάσιμη σε φορολογικά θέματα και θα αυξήσει σε διψήφιο ποσοστό τον φόρο επί της εταιρικής κερδοφορίας. Καθώς όμως η Δύση και η Ελλάδα απολαμβάνουν τις εφήμερες απολαύσεις της Μεγάλης Φούσκας, η πίεση προς τους φορολογικούς παραδείσους να αλλάξουν πιο δραστικά πρακτικές παραμένει χαμηλής έντασης. Την άνοιξη του 2010, τα πράγματα έχουν αλλάξει αποφασιστικά. Η διεθνής τραπεζική κρίση έχει βυθίσει τη Δύση σε ύφεση και έχει ξεσηκώσει την οργή πολιτών και πολιτικών κατά των φορολογικών παραδείσων. Στην Ελλάδα, με το Μνημόνιο προ το πυλών, ψηφίζεται τον Απρίλιο ο νόμος 3842. Ο νόμος τροποποιεί τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (Ν. 2238/1994) ώστε να μην αναγνωρίζονται δαπάνες εταιρειών προς φορολογουμένους με έδρα σε κράτη που θεωρούνται μη συνεργάσιμα σε φορολογικά θέματα. Αντιστοίχως, δεν αναγνωρίζονται δαπάνες προς χώρες με προνομιακό φορολογικό καθεστώς (το οποίο ορίζεται ως το 50% του ελληνικού φόρου επί των εταιρικών κερδών), «εκτός αν ο ενδιαφερόμενος αποδείξει ότι οι δαπάνες αυτές αφορούν πραγματικές και συνήθεις συναλλαγές και δεν έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταφορά κερδών ή εισοδημάτων ή κεφαλαίου με σκοπό τη φοροαποφυγή ή φοροδιαφυγή» (άρθρο 51Β.2). Επιπλέον, ο νόμος 3842 τροποποιεί το άρθρο 31.1.γ του Ν. 2238/1994, προσθέτοντας ότι δεν αναγνωρίζονται δαπάνες που «καταβάλλονται ή οφείλονται σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα της οποίας η δραστηριότητα στη συγκεκριμένη συναλλαγή εξαντλήθηκε στην τιμολόγησή της και η παράδοση των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών διενεργήθηκε από τρίτο πρόσωπο». Το σκεπτικό των διατάξεων αυτών ήταν ο περιορισμός της χρήσης φορολογικών παραδείσων από ελληνικές επιχειρήσεις για να μεταφέρουν τα κέρδη τους ή να υπερτιμολογούν τις δαπάνες τους, ελαχιστοποιώντας έτσι τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ευγενής σκοπός, αλλά, όπως εξηγούν στην «Κ» ειδικοί –τόσο από το υπουργείο Οικονομικών όσο και από την αγορά– το νομοθετικό εργαλείο ήταν επικίνδυνα χοντροκομμένο. Στην περίπτωση των συναλλαγών με φορολογικά προνομιακά κράτη, ο νόμος σωστά έριχνε το βάρος της ευθύνης στην ελληνική εταιρεία να αποδείξει ότι είναι «πραγματικές και συνήθεις» και ότι δεν έχουν σκοπό την αποφυγή φόρων. Ωστόσο, συνειδητοποιήθηκε ταχέως ότι ο τρόπος αντιμετώπισης των φορολογικά μη συνεργάσιμων κρατών –ο αποκλεισμός εξ ορισμού της αναγνώρισης των δαπανών, χωρίς τη δυνατότητα τεκμηρίωσης από την εταιρεία ότι αποτελούν νόμιμο μέρος της παραγωγικής της διαδικασίας– ήταν ανεφάρμοστος. Η περίπτωση του μη συνεργάσιμου Χονγκ Κονγκ, μέσω του οποίου διεξάγεται μεγάλο μέρος των εισαγωγών από την Ασία, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση του λάθους. Η διόρθωση έγινε με το Ν. 3943/2011, που επεκτείνει τη δυνατότητα τεκμηρίωσης –τη «μαχητή» φύση του τεκμηρίου– και στις συναλλαγές με φορολογουμένους που εδρεύουν σε φορολογικά μη συνεργάσιμες χώρες. Το πραγματικό χάος όμως σχετίζεται με τις τριγωνικές συναλλαγές. Η αρχική διατύπωση του σχετικού άρθρου οδηγεί σε παρέμβαση της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής, που προειδοποιεί ότι ενδέχεται να παραβιάζει το Κοινοτικό Δίκαιο (ελευθερίες εγκατάστασης, κυκλοφορίας εμπορευμάτων και παροχής υπηρεσιών). Το υπουργείο εκδίδει εγκύκλιο όπου διευκρινίζει ότι «οι νέες διατάξεις δεν αναφέρονται στις τριγωνικές συναλλαγές που πραγματοποιούν εντός της χώρας μας ημεδαπές επιχειρήσεις (π.χ. φασόν), αλλά μόνο σε αυτές που μεσολαβεί εταιρεία με έδρα σε κράτη μη συνεργάσιμα ή με προνομιακό φορολογικό καθεστώς». Ωστόσο, με νέα εγκύκλιο αναφέρει ότι για τις τριγωνικές συναλλαγές –όπως ίσχυε αρχικά με όλες τις συναλλαγές με φορολογικά μη συνεργάσιμα κράτη– το τεκμήριο είναι αμάχητο (δεν δίνεται, δηλαδή, δυνατότητα τεκμηρίωσης των δαπανών). Νομικοί και ειδικοί σε θέματα φορολογίας εξηγούν στην «Κ» ότι η θέσπιση αμάχητου τεκμηρίου έχει πολλάκις κριθεί μη συμβατή με το Σύνταγμα από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επιπλέον, όπως έχει αρθρογραφήσει η Κατερίνα Σαββαΐδου, καθηγήτρια στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, λέκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και senior manager στην PwC: «Η νομολογία του ΕΔΑΔ δέχεται μόνο τα μαχητά τεκμήρια», ενώ «σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), η θέσπιση αμάχητων τεκμηρίων που έχουν ως συνέπεια τη μη δυνατότητα ή τον περιορισμό έκπτωσης ορισμένων δαπανών συνιστά καταρχήν περιορισμό των θεμελιωδών κοινοτικών ελευθεριών». Η διάταξη του Ν. 3842 και η σύγχυση στην αγορά Την Τετάρτη 12 Μαρτίου, εισήχθη μία επιπρόσθετη τροπολογία στο νομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης για τις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις δημοσίων φορέων. Την επόμενη ημέρα, η δημόσια συζήτηση αναφορικά με το νομοσχέδιο επικεντρώθηκε στη διαφωνία του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την κατάργηση του Εθνικού Ινστιτούτου Εργασίας και Ανθρωπίνου Δυναμικού. Χωρίς να υποτιμάται η σημασία του εν λόγω ευαγούς ιδρύματος για την ευημερία της χώρας, ίσως θα άξιζε μια κουβέντα παραπάνω για τη νεότευκτη τροπολογία, που εγκρίθηκε τελικά –στην τρίτη προσπάθεια σε διάστημα 5 μηνών– στις 13 του μηνός. Η τροπολογία αφορά ακριβώς το «μαχητό τεκμήριο» στις τριγωνικές συναλλαγές με χώρες ή περιοχές δικαιοδοσίας που χαρακτηρίζονται φορολογικά προνομιακά καθεστώτα ή μη συνεργάσιμες σε φορολογικά θέματα. «Για λόγους ίσης μεταχείρισης όμοιων περιπτώσεων και φορολογικής δικαιοσύνης», όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, καταργείται «η παράγραφος 12 του άρθρου 11 του Ν. 4110/2013 (Α΄ 17) με την οποία καταργήθηκε το πέμπτο εδάφιο της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του Ν. 2238/1994 (Α΄ 151) από τότε που ίσχυσε και μέχρι 31.12.2013». Λίγο πιο κοντά στα ελληνικά: με την τροπολογία ισχύει αναδρομικά η αρχική διάταξη του Ν. 3842 που απέκλειε την αναγνώριση δαπανών προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα σε φορολογικά προνομιακές ή μη συνεργάσιμες χώρες «των οποίων η δραστηριότητα στη συγκεκριμένη συναλλαγή εξαντλήθηκε στην τιμολόγησή της». Προβλέπεται όμως εξαίρεση –που ισχύει κι αυτή αναδρομικά– για τις κατηγορίες συναλλαγών που είναι «πραγματικές και συνήθεις […] κατά το μέρος που αντιστοιχούν σε τιμές εντός του εύρους των τιμών της ημέρας συναλλαγής, οι οποίες τιμές διαμορφώνονται σε χρηματιστήρια εμπορευμάτων ή σε οργανωμένες χρηματιστηριακές αγορές». Καταργείται αναδρομικά, με άλλα λόγια, η αυτόματη –αμάχητη– μη αναγνώριση δαπανών σε τριγωνικές συναλλαγές με φορολογικούς παραδείσους. Ο όρος είναι οι συναλλαγές να αφορούν προϊόντα των οποίων οι τιμές μπορούν εύκολα να συγκριθούν με τα εύλογα επίπεδα (επειδή διαπραγματεύονται σε χρηματιστήρια εμπορευμάτων ή άλλες οργανωμένες αγορές). Ενα ερώτημα που προκύπτει είναι τι γίνεται με τριγωνικές συναλλαγές που δεν αφορούν τέτοια προϊόντα – ίσως θα πρέπει να αναμένουμε νέα τροπολογία γι’ αυτές τις περιπτώσεις. Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες της «Κ», η διάταξη του Ν. 3842 για τις τριγωνικές συναλλαγές είχε προκαλέσει ευρεία αναστάτωση στην αγορά – πολύ πέρα από τα συμφέροντα μιας ισχυρής εταιρείας, αγγίζοντας ακόμη και τη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα επιχείρησης διανομής προϊόντων που είναι θυγατρική κυπριακής εταιρείας. Η ελληνική θυγατρική, με ετήσιο τζίρο 80 εκατ. ευρώ, εκλήθη πρόσφατα να πληρώσει επιπλέον φόρους 9 εκατ. ευρώ για το 2010 γιατί οι ελεγκτές του υπουργείου επέμεναν ότι η δραστηριότητα της (εισηγμένης στο ΧΑΚ) μητρικής κυπριακής εταιρείας εξαντλήθηκε στην τιμολόγηση. Ανεπαρκώς επεξεργασμένες διατάξεις στη μάχη κατά της φοροαποφυγής Σε πολλά μέτωπα της μάχης κατά της φοροαποφυγής, από το 2010 και μετά, προωθήθηκαν διατάξεις ανεπαρκώς επεξεργασμένες, που προκάλεσαν σύγχυση στην αγορά και οδήγησαν σε διαδοχικές αναδιατυπώσεις. Για παράδειγμα, το όριο που ορίζει το φορολογικά προνομιακό καθεστώς αυξήθηκε από 50% το 2010 σε 60% το 2011, για να επανέλθει στο 50% με τον Ν. 4172/2013 (τον νέο ΚΦΕ). Σε δύο κρίσιμα πεδία, νομοθετικές αλλά και διοικητικές αδυναμίες έχουν περιορίσει την –υπαρκτή– πρόοδο. Σχετικά με τις ενδοομιλικές συναλλαγές (μεταξύ εταιρειών του ιδίου ομίλου, διαφορετικές από τις τριγωνικές), η ομάδα παρακολούθησης που θεσπίστηκε με τον νόμο 4002/2011 ξεκίνησε να λειτουργεί μόλις στις αρχές του 2013 και χρησιμοποιεί εδώ και κάποιους μήνες τη βάση δεδομένων Amadeus (βελγικής εταιρείας) για να συγκρίνει τα ποσοστά κέρδους και τις τιμές προϊόντων εταιρειών του ιδίου κλάδου με την ελεγχόμενη. Στέλεχος της αγοράς λέει στην «Κ» ότι έχει δει «ελεγκτές πολύ ενημερωμένους, αλλά και αστοιχείωτους» σε θέματα ενδοομιλικών συναλλαγών. Πηγή του υπουργείου απαντάει ότι υπήρχε μια γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένων ατόμων, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Οπως λέει, η ομάδα παρακολούθησης των ενδοομιλικών προσπαθεί να εκμεταλλευθεί κάθε ευκαιρία για εκπαίδευση, μέσω της Ομάδας Δράσης του Χ. Ράιχενμπαχ και με ενεργό συμμετοχή στο πρόγραμμα Fiscalis της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανταλλαγή φορολογικής τεχνογνωσίας. Πηγές με γνώση του ζητήματος, πάντως, εξηγούν στην «Κ» ότι η νομοθετική αντιμετώπιση των ενδοομιλικών συναλλαγών είχε τεθεί εξαρχής σε εσφαλμένες βάσεις: την ανέλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης επί Χ. Φώλια ως μέθοδο μείωσης των τιμών καταναλωτή, αντί για μέτρο περιορισμού της φοροαποφυγής. Ο φάκελος τεκμηρίωσης των ενδοομιλικών συναλλαγών σε σχέση με την αρχή των ίσων αποστάσεων εισάγεται μόλις το 2009 (σύμφωνα με την αρχή αυτή, οι «συνδεδεμένες» επιχειρήσεις οφείλουν να συναλλάσσονται σαν μην ανήκαν στον ίδιο όμιλο). Ωστόσο, οι υπουργικές αποφάσεις που θα καθορίσουν τα περιεχόμενα των φακέλων τεκμηρίωσης δεν εκδίδονται ποτέ, με αποτέλεσμα οι έλεγχοι να μένουν στα τυπικά. Μόλις πέρυσι, με τον νόμο 4110, μπήκε μια τάξη: έγινε υποχρεωτική η κατάθεση των φακέλων τεκμηρίωσης, το υπουργείο Οικονομικών πήρε την αποκλειστικότητα στον έλεγχο ενδοομιλικών συναλλαγών, ενώ για τις χρήσεις έως και το 2011 ορίστηκε ότι μπορούν οι ελεγκτικές υπηρεσίες να χρησιμοποιούν τους φακέλους που είχαν προσκομιστεί στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή του υπουργείου Ανάπτυξης. Στο πλαίσιο του ελέγχου των ενδοομιλικών συναλλαγών εντάσσεται και το άρθρο 66 του Ν. 4172 για τις Ελεγχόμενες Αλλοδαπές Εταιρείες. Βάσει του άρθρου, εταιρεία με έδρα σε φορολογικό παράδεισο που δεν διανέμει μέρισμα και που πληροί σωρευτικά μια σειρά κριτηρίων –δεν είναι εισηγμένη, βασικός της μέτοχος είναι ελληνικό φυσικό ή νομικό πρόσωπο και το εισόδημά της προέρχεται από τόκους, δικαιώματα επί πνευματικής ιδιοκτησίας, μετοχές, περιουσιακά στοιχεία και χρηματοοικονομικές δραστηριότητες που συνδέονται με τον βασικό μέτοχο– θα φορολογείται στην Ελλάδα. Το άρθρο αυτό, προειδοποιούν κύκλοι της αγοράς, δημιουργεί αντικίνητρο για τη σύσταση μητρικών εταιρειών στην Ελλάδα, ενώ δεν πιάνει τις εταιρείες χαρτοφυλακίων εξωτερικού εύπορων Ελλήνων, γιατί τα έσοδά τους δεν συνδέονται με τη βασική οικονομική δραστηριότητα των ατόμων αυτών. Ενα δεύτερο ζωτικό μέτωπο είναι η φορολόγηση της ιδιοκτησίας των offshore εταιρειών. Ο νόμος 3842 αύξησε τον συντελεστή φορολόγησης –το τίμημα της ανωνυμίας– για ακίνητα που ανήκουν σε εξωχώριες εταιρείες από 3% σε 15% ετησίως, ένα ισχυρό κίνητρο για να αποκαλύψουν οι πραγματικοί ιδιοκτήτες την ταυτότητά τους. Κατάργησε δε την εξαίρεση που είχε επιβάλει ο προηγούμενος σχετικός νόμος (του 2002) για εξωχώριες εταιρείες που μισθώνουν ακίνητα σε ναυτιλιακές εταιρείες. Επιπλέον, υποχρέωνε τα υποθηκοφυλακεία εντός έξι μηνών να ενημερώσουν τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων για όλα τα ακίνητα αρμοδιότητάς τους που αποτελούν ιδιοκτησία εξωχώριων εταιρειών. Οι διατάξεις του νόμου ήταν σε σημεία υπερβολικές –όπως σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις για την ταυτοποίηση των μετόχων όλων των παρένθετων offshore– και έχουν έκτοτε τροποποιηθεί. Στην πράξη, τα υποθηκοφυλακεία έχουν επιδείξει την παραδοσιακή τους νωχελικότητα (μη διαθέτοντας ακόμη ψηφιακά αρχεία), ενώ και οι έλεγχοι προχωρούσαν μέχρι προσφάτως με ρυθμό χελώνας. Εως τον περασμένο Αύγουστο, είχαν ολοκληρωθεί οι έλεγχοι σε μόλις 34 εταιρείες (από 6.755 αλλοδαπές εταιρείες εκμετάλλευσης ακινήτων στην Ελλάδα) και είχαν βεβαιωθεί 40 εκατ. ευρώ. Στις αρχές του 2014 είχαν ολοκληρωθεί 88 έλεγχοι, είχαν καταλογισθεί φόροι ύψους 71,5 εκατ. ευρώ (είναι άγνωστο πόσα έχουν εισπραχθεί). Σημειώνεται, τέλος, ότι τον περασμένο Δεκέμβριο η κυβέρνηση επιχείρησε να περάσει τροπολογία που θα έδινε αναδρομικές (από 1.1.2010) φοροαπαλλαγές σε offshore που μισθώνουν ακίνητα σε ναυτιλιακές εταιρείες – παραιτούμενη από φόρους άνω των 90 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η τροπολογία τελικά απεσύρθη.
  2. Αχ, τι ωραίο θέμα... Να στε καλά, παιδιά... Μια γλυκιά μελαγχολία με κυρίευσε...
  3. 36ΧΡΟΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ Κατήγγειλε «κύκλωμα» εκβιαστών του ΣΔΟΕ και κέρδισε φορολογική ασυλία 5 ετών Φορολογική ασυλία για 5 χρόνια κέρδισε 36χρονη ιδιοκτήτρια εταιρείας χρυσού, η οποία πριν μία εβδομάδα κατήγγειλε «κύκλωμα» του ΣΔΟΕ το οποίο επιχείρησε να την εκβιάσει. Υπενθυμίζεται πως στις 12 Νοεμβρίου το ΣΔΟΕ έπειτα από έφοδο στην επιχείρηση της 36χρονης στο Σύνταγμα κατάσχεσε 16 κιλά χρυσού, καθώς δεν είχε τα προβλεπόμενα παραστατικά. Σύμφωνα με το «Βήμα», στη συνέχεια η 36χρονη σε κατάθεση που έδωσε στις 15 Νοεμβρίου στους «αδιάφθορους» της ΕΛ.ΑΣ. υποστήριξε ότι «υπάλληλοι του ΣΔΟΕ ζήτησαν 500.000 ευρώ για να κλείσουν την υπόθεση με πρόστιμο μόλις 800 ευρώ, να της επιστρέψουν το χρυσάφι και να αποφύγει άλλο έλεγχο». Εκείνη ωστόσο κατήγγειλε το περιστατικό, είπε ότι διαπραγματεύτηκε το ύψος του ποσού, έριξε την τιμή στις 350.000 ευρώ και με τα προσημειωμένα χαρτονομίσματα συνελήφθησαν δύο δικηγόροι, ο τμηματάρχης του ΣΔΟΕ και ένας μεσάζοντας. Μετά από αυτό κατάφερε να τύχει των ευεργετικών διατάξεων του άρθρου 6 του νόμου 3610. Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, «στην περίπτωση που καταγγελθεί από επιτηδευματία ή άλλο φορολογούμενο, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, και πιστοποιηθεί με συμμετοχή της αστυνομικής ή άλλης αρμόδιας αρχής δωροδοκία τελούμενη από υπάλληλο φορολογικής αρχής κατά την άσκηση των καθηκόντων του γενικώς ή του φορολογικού ελέγχου ειδικότερα, ο επιτηδευματίας ή άλλος φορολογούμενος από τον οποίο ζητήθηκε η παροχή ανταλλάγματος απαλλάσσεται των προστίμων, προσαυξήσεων και ποινικών κυρώσεων για τις παραβάσεις που επιδιωκόταν η συγκάλυψη. Ο έλεγχος ολοκληρώνεται από υπαλλήλους άλλης ελεγκτικής αρχής που ορίζονται με απόφαση του προϊσταμένου της οικείας οικονομικής επιθεώρησης, ο οποίος και προΐσταται του ελέγχου». Ακόμη δίνεται φορολογική ασυλία για 2-5 χρόνια. http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113163651 Αν υποψιαστώ ότι έχει βάλει το δάχτυλό του ο SOULIS αυτό...
  4. Συνελήφθη για φοροδιαφυγή ο γνωστός επιχειρηματίας Βλάσης Σταθοκωστόπουλος - Το απίστευτο κόλπο με τις αποδείξεις στο μαγαζί του Πηγή: Συνελήφθη για φοροδιαφυγή ο γνωστός επιχειρηματίας Βλάσης Σταθοκωστόπουλος - Το απίστευτο κόλπο με τις αποδείξεις στο μαγαζί του | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/131753#ixzz2lOaWFSf8 Για φοροδιαφυγή με τη μέθοδο της «κλωνοποίησης» - αντιγραφής αποδείξεων, συνελήφθη το πρωί στη Γλυφάδα ο γνωστός επιχειρηματίας στο χώρο της εστίασης και διασκέδασης Βλάσης Σταθοκωστόπουλος. Συγκεκριμένα σε επιτόπιο έλεγχο της Οικονομικής Αστυνομίας στους χώρους της εταιρείας του, εντοπίστηκε μηχανισμός επανέκδοσης αποδείξεων που είχαν ήδη εκδοθεί στο παρελθόν. Ο μηχανισμός λειτουργούσε μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή με κατάλληλο λογισμικό υποστήριξης και δυνατότητες επικοινωνίας με τον κεντρικό μηχανισμό έκδοσης αποδείξεων. Μέσω της διασύνδεσης αυτής υπήρχε η δυνατότητα επανέκδοσης παραστατικών «κλώνων» . Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., από τον έλεγχο στα ηλεκτρονικά αρχεία που δημιουργούνται από το λογισμικό υποστήριξης του μηχανισμού, για την διαχειριστική χρήση του 2012, προέκυψε ότι υπήρχε μεγάλος αριθμός αποδείξεων με κοινό αύξοντα αριθμό (Α/Α) και διαφορετική Συμβολοσειρά Σήμανσης. Διαπιστώθηκε ακόμα, ότι οι επανεκδοθείσες αποδείξεις δεν καταχωρούνταν στα βιβλία της επιχείρησης. Συνολικά εντοπίστηκαν 13.671 επανεκδόσεις αποδείξεων, συνολικής καθαρής αξίας πάνω από 79.000 ευρώ και αναλογούντα Φ.Π.Α. που υπερβαίνει τις 18.000 ευρώ Σε βάρος του Βλάση Σταθοκωστόπουλου σχηματίστηκε δικογραφία με τη οποία οδηγήθηκε ενώπιον του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών. Παράλληλα, ενημερώθηκε και η αρμόδια Δ.Ο.Υ. για την εφαρμογή της διοικητικής διαδικασίας και την επιβολή των προβλεπόμενων κυρώσεων. Πηγή: Συνελήφθη για φοροδιαφυγή ο γνωστός επιχειρηματίας Βλάσης Σταθοκωστόπουλος - Το απίστευτο κόλπο με τις αποδείξεις στο μαγαζί του | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/131753#ixzz2lOaZwbir
  5. Είναι σαν τα τσιγάρα. Ξεκινάς με τα βαριά, μεγαλώνοντας δεν τα αντέχεις και το γυρνάς στα light, στο τέλος το κόβεις, αν προλάβεις...
  6. Άνετα. Και οι ερυθροί χμερ αριστεροί δηλώναν, και το φωτεινό μονοπάτι του Περού, για να αποφύγω εγχώριες αναφορές και ξεφύγουμε...
  7. Η παράταξη μας, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ – ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕ-ΝΟΙ (ΔΗΜ.ΑΡ.Κ.Ο. – Σ. ), είναι μία νέα συλλογική έκφραση συναδέλφων, μελών του Οικονομι-κού Επιμελητηρίου Ελλάδος, που δραστηριοποιούνται στην οικονομική, εργασιακή, κοινωνικήκαι πολιτική λειτουργία της χώρας. Η δράση και η παρουσία πολλών εκ των μελών μας κατα-γράφεται από τις πρώτες κινήσεις, πριν από μερικές δεκαετίες, που στόχευαν στην ίδρυση καιδημιουργία του Οικονομικού Επιμελητηρίου. Από τότε και μέχρι σήμερα, με τη συμμετοχή καιτων νέων συναδέλφων – μελών, δρα και παρεμβαίνει. Τα μέλη μας στοχεύουν στον επανα-προσδιορισμό της λειτουργίας του Ο.Ε.Ε. ώστε:> Να παταχθεί η διαπλοκή, η αδιαφάνεια, να περιορισθούν οι κοινωνικές ανισότητεςκαι αντιθέσεις, να υπάρξει δικαιότερη κατανομή του παραγόμενου πλούτου και ναπροστατευθεί η κοινωνική συνοχή> Να ληφθούν μέτρα και να αναληφθούν πρωτοβουλίες από το Ο.Ε.Ε. για τη στήριξηκαι την προστασία των νέων ανέργων πτυχιούχων Οικονομικών Σχολών (και όχι μόνο)που δε βρίσκουν δουλειά, καθιστούν τα πτυχία χωρίς αντίκρισμα και οδηγούν τουςνέους επιστήμονες στη μετανάστευση.> Να στηριχθούν οι εργαζόμενοι-εργαζόμενες που παράγουν τον υλικό και πνευμα-τικό πλούτο της χώρας και να διασφαλισθεί η κοινωνική τους στήριξη.> Να ληφθούν μέτρα για την οικονομική ανάπτυξη, τη στήριξη της παραγωγικήςδιαδικασίας και της καινοτομίας, με σεβασμό στον άνθρωπο και το περιβάλλον.> Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς των παραδοσιακών παρατάξεων που λειτουρ-γούν στο Ο.Ε.Ε., να ανατρέψουμε τη συντηρητική συναίνεση και αδράνεια, ώστε νααποκτήσει η λειτουργία του Ο.Ε.Ε. μία νέα, ισχυρή, προοδευτική κατεύθυνση, την οποίαέχει ανάγκη η κοινωνία στην παρούσα οικονομικοκοινωνική κατάσταση της χώρας.> Να διεκδικήσουμε με αγωνιστικότητα τις αξίες που μία αριστερά με δημοκρατικόπρόσημο μπορεί να υπηρετήσει. http://dimarko-s.blogspot.gr/
  8. Ευχαριστώ για την απάντηση. Αν κάποιος συνάδελφος έχει κάποια πηγή για να αποφύγω κλωτσοπατινάδες (έστω και λεκτικές)
  9. Η λογιστική όπως ασκείται στην Ελλάδα έχει πολύ λίγη σχέση με τη λογιστική στον υπόλοιπο κόσμο. Εμείς έχουμε πολύ τύπο και ολίγη ουσία, ενώ στους άλλους ισχύει το αντίθετο. Η μισή λογιστική πρακτική είναι βασισμένη σε δημιουργήματα τύπου ΚΒΣ & ΚΦΑΣ, πράγματα άγνωστα στους υπολοίπους. Η καταχώριση παραστατικών, απαλλαγμένη από τυπικότητες είναι πολύ πιο απλή και δε χρήζει ιδιαίτερης εξειδίκευσης, ώστε να υπάρχει ανάγκη εισαγωγής ανθρώπινου δυναμικού. Στη φορολογία υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Αν έχει κάποιος διάθεση να ασχοληθεί με τους φορολογικούς κώδικες μιας άλλης χώρας μπορεί να κάνει κάτι σε αυτόν τον τομέα. Ας μη ξεχνάμε επίσης ότι στις περισσότερες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης έχει προχωρήσει ο θεσμός των μεγάλων λογιστικών γραφείων, για να μη πω "οίκων", τα οποία μέσα από καταμερισμό και εξειδίκευση μπορούν να είναι πιο ανταγωνιστικά.
  10. Οδηγός προσληφθείς 1/5 και απολυθείς 31/10 μου ζήτησε βεβαίωση εποχικότητας για τον ΟΑΕΔ. Η επιχείρηση δεν κλείνει. Μπορεί τους χειμωνιατικούς μήνες να είναι εκτός σαιζόν, αλλά παραμένει σε λειτουργία και πραγματοποιεί πωλήσεις. Απλά, λόγω της μείωσης του τζίρου το χειμώνα δε χρειάζεται ένας επιπλέον οδηγός. Με βάση τα παραπάνω δε νομίζω ότι πρέπει να του δοθεί. Παρακαλώ για επιβεβαίωση και λίγη παραπάνω τεκμηρίωση. (έντυπο - περιεχόμενο κλπ) Κάποια λίγα πράγματα λέγονται κι εδώ: http://www.taxheaven.gr/acforum/index.php?showtopic=75054&page=4
  11. Σωστά. Διότι ως γνωστόν υπάρχει η λαϊκή απατεωνιά που δε μας ενοχλεί, αλλά κεκαλυμμένα μάλλον την υποστηρίζουμε και η καπιταλιστική απατεωνιά της άρχουσας τάξης, την οποία αποκυρήσσουμε με βδελυγμία. Καληνύχτα Κεμάλ...
  12. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ 1. Έκκληση - πρόσκληση Αυτό δεν είναι Διακήρυξη δημιουργίας νέου κόμματος. Είναι έκκληση και πρόσκληση. Απευθύνεται στους πολίτες, στα κόμματα, στις συλλογικότητες, στα πολιτικά πρόσωπα, στις συνδικαλιστικές, τις αυτοδιοικητικές και τις πνευματικές δυνάμεις που κινούνται στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, της πολιτικής οικολογίας, του προοδευτικού ευρωπαϊσμού. Προσκαλεί όλους να συνεργαστούν για την ανασυγκρότηση του χώρου. Χωρίς αποκλεισμούς. Χωρίς ηγεμονισμούς. Υπάρχουν στιγμές στην πορεία ενός έθνους που οι ιστορικές πολιτικές παρατάξεις είναι υποχρεωμένες να επαναθεμελιωθούν, να ορίσουν ξανά την παρουσία τους στην πολιτική ζωή του τόπου. Αλλιώς παρακμάζουν και εξαφανίζονται. Η επαναθεμελίωση δεν γίνεται μόνο με προτάσεις, τεχνοκρατική επάρκεια, στόχους και εργαλεία. Χρειάζεται μια στρατηγική που να προβάλει τους εαυτούς μας στο μέλλον. Σε έναν Κόσμο που μεταβάλλεται, σε έναν χαοτικό καπιταλισμό και μιαν Ευρώπη που αναζητά την προοπτική της. Χρειάζεται μια εικόνα της Ελλάδας στο μέλλον, βγαλμένη από την ιστορία της, που θα προσανατολίζει και θα συνθέτει όσες κοινωνικές και πνευματικές δυνάμεις κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. 2. Στην εποχή της εθνικής ανασυγκρότησης Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια τέτοια στιγμή. Η κρίση εξακολουθεί να είναι βαθιά, όμως αλλάζει φάση και χαρακτήρα. Οι οικονομικοί κίνδυνοι παραμένουν, αλλά οι πολιτικοί παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η υπέρβαση της κρίσης έρχονται σε πρώτο πλάνο. Η εποχή των μνημονίων φαίνεται να φτάνει στο τέλος της. Το τραύμα της εθνικής πόλωσης δεν θα σβήσει εύκολα, θα χρειαστεί μάλιστα πολύ κουράγιο και συμφιλιωτική επιμονή απ’ όλες τις πλευρές για να ξεπεραστεί. Όμως, η πολιτική δραστηριότητα δεν θα περιορίζεται στην αντίθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Μετά από μια καταστροφή, η Ελλάδα ξαναποκτά τη δυνατότητα και τα μέσα να σχεδιάσει το μέλλον της. Να ορίσει ρεαλιστικά τη μελλοντική θέση που θέλει να καταλάβει στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και να κινηθεί δυναμικά για να την κατακτήσει. Η Εθνική Ανασυγκρότηση είναι το ζητούμενο της νέας φάσης στην οποία έχουμε ήδη μπει. Και είναι ένα πρόβλημα πολιτικό, παραγωγικό και πολιτισμικό. 3. Ποιά ανάπτυξη θέλουμε; Δικαιούμαστε να αποφασίσουμε Μετά έξι χρόνια συνεχούς ύφεσης οι πολίτες με το δίκιο τους ελπίζουν και ζητούν να δουν την απαρχή της ανάκαμψης, να βεβαιωθούν ότι ξεκολλάμε από τον πάτο. Η κρίση όμως μας έμαθε με τραγικό τρόπο ότι οι άμεσες οικονομικές προσδοκίες εξαρτώνται από κεντρικότερες στρατηγικές επιλογές. Τι ανάπτυξη θα έχουμε την προσεχή δεκαετία; Θα είναι μια ανάπτυξη ρηχή, ασθενική; Θα βασίζεται στη φτηνή εργατική δύναμη, στην άγρια ανασφάλεια και στην κυνική αποδοχή των μεγάλων ανισοτήτων; Θα αδιαφορεί για τις υποδομές και θα περιφρονεί το περιβάλλον; Θα είναι η επανάληψη ενός κρατισμού και μιας προσοδοθηρίας για φτωχούς; Ή θα σταθούμε ικανοί να αλλάξουμε ριζικά το κράτος και το παραγωγικό μοντέλο ώστε η Ελλάδα να πετύχει μια δυναμική και βιώσιμη ανάπτυξη που θα δώσει πολλές και καλές θέσεις εργασίας; Που θα δώσει ευκαιρίες για όλους χωρίς μεσάζοντες, παρέες και τον ραγιαδισμό του ρουσφετιού; Που θα αναβαθμίσει το κράτος δικαίου και θα αναδιοργανώσει εκ βάθρων τη δημόσια διοίκηση; Και αν το πετύχουμε, ποιος θα διαχειριστεί την κατανομή των πόρων ώστε να ενισχύεται σταθερά η κοινωνική συνοχή και η κοινωνική δικαιοσύνη; Το πολιτικό σύστημα με βάση παλαιές εξαρτήσεις και νέες υποσχέσεις; Ή μια κοινωνική συμφωνία των πολιτών που θα στηρίζει τους πραγματικά αδύναμους και όχι μόνον εκείνους που έχουν πιο δυνατή φωνή; Η αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου απαιτεί τη μέγιστη διανοητική και συναισθηματική προσπάθεια σε συνδυασμό με την τεχνοκρατική και διοικητική γνώση. Πρωτίστως όμως χρειάζεται να γίνει έργο και κτήμα ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, στις οποίες θα έχουν κεντρικό ρόλο η μισθωτή εργασία του ιδιωτικού τομέα ώστε να ενισχυθεί ξανά η διαπραγματευτική της δύναμη. Τα δικαιώματα των σημερινών παιδιών αφού αυτά προπάντων θα βιώσουν τις ωδίνες της ανασυγκρότησης. Η εξωστρεφής και καινοτόμος επιχειρηματικότητα. Η νέα προηγμένη αγροτική παραγωγή. Ο δημόσιος υπάλληλος που θέλει να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια της εργασίας του μέσα από τη ριζική μεταρρύθμιση του κράτους. Η μεσαία τάξη που θα θελήσει να ανασυνταχθεί σεβόμενη τις υποχρεώσεις προς την κοινωνία, δηλαδή πληρώνοντας τους φόρους που της αναλογούν. Η ανασύσταση του κράτους πρόνοιας ως συμμαχία των λαϊκών και των μεσαίων στρωμάτων, έτσι ώστε να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες που γέννησαν η ανεργία, η περιθωριοποίηση και η ανασφάλεια. Η καθιέρωση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. 4. Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε Η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα εθνική αυτογνωσία και σε μια νέα πατριωτική υπερηφάνεια. Χωρίς την κομπλεξική εθνικιστική αλαζονεία γι’ αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε ενώ δεν είμαστε. Χωρίς ντροπή γι αυτό που είμαστε. Στην κρίση οι Έλληνες δεν είναι ούτε αμαρτωλοί ούτε θύματα. Είναι υπεύθυνοι και άτυχοι. Υπεύθυνοι για τις εθνικές ολιγωρίες, άτυχοι γιατί στη δύσκολη στιγμή βρήκαν απέναντι τους μια Ευρωπαϊκή Ένωση αιφνιδιασμένη, μυωπική, συντηρητική, διαιρεμένη και αναδιπλωμένη στους εθνικισμούς της. Την ίδια όμως στιγμή, οι Έλληνες κράτησαν όρθιο το φρόνημα του πολίτη, αντέχοντας μέχρι σήμερα τις ασφυκτικές πιέσεις από πολλά μέτωπα. Από την ίδια την κρίση, τα λάθη της συνταγής που δόθηκε για τη θεραπεία, την κοινωνική περιθωριοποίηση, την ευρωπαϊκή αμφισημία, την επιθετικότητα των διεθνών κερδοσκόπων, τους διάσημους «προφήτες» της καταστροφής μας. Από τα λάθη και τη μετριότητα των κυβερνητικών χειρισμών, την ιδιοτελή ολιγωρία του πολιτικού συστήματος, τη διχαστική ατμόσφαιρα, τους δεξιούς και αριστερούς κήρυκες μιας νέας αλλά εξίσου απεχθούς εθνικοφροσύνης που αμφισβητούσε την ελληνικότητα του αντίπαλου. Από την ακραία δημαγωγική στάση των ποικίλων αντιπολιτεύσεων, τη χυδαία λαϊκιστική δημοσιογραφία, τον κυνισμό και την λοιδορία των διεθνών ΜΜΕ, τους συνωμοσιολόγους και τους ψευδολόγους που μοίραζαν φρούδες ελπίδες και μαγικές λύσεις. Είμαστε ως λαός ανθεκτικοί και θυμωμένοι, θυμωμένοι και στοχαστικοί, στοχαστικοί και όχι ηττημένοι. Μέσα στο καμίνι της κρίσης, μπορεί να κατακτηθεί μια νέα εθνική αυτογνωσία, να χτιστεί και πάλι ένα αίσθημα λαϊκής υπερηφάνειας, που η σεμνότητά της θα την απομακρύνει από τον λαϊκισμό και η πατριωτική της ρίζα από τον εθνικισμό. Για να βγει η Ελλάδα από τη θέση του κράτους-παρία, να επανακτήσει τη διεθνή της αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει ρόλο στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ενοποίησης που θα επιταχυνθούν. Για μια Ενωμένη Ευρώπη που δεν θα είναι, γιατί δεν μπορεί πια να είναι, πολιτικό σχέδιο των ελίτ, αφού η κρίση πολιτικοποίησε στο έπακρο τη διαδικασία ενοποίησης. Για έναν ευρωπαϊσμό, όχι μόνο προοδευτικό αλλά και λαϊκό. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να περιορίσουμε στην αρχή και να αντιστρέψουμε αργότερα τον διαχεόμενο ευρωσκεπτικισμό. 5. Ούτε δεξιά ούτε νεοκομμουνιστική αριστερά Αυτός είναι ο νέος ρόλος της ιστορικής παράταξης της σοσιαλδημοκρατίας, της δημοκρατικής αριστεράς, του φιλελεύθερου κέντρου, όλου του κεντροαριστερού χώρου: Εθνική Ανασυγκρότηση - αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου – νέα συμπόρευση της εθνικής αυτογνωσίας με τον προοδευτικό λαϊκό ευρωπαϊσμό. Όρος για την εκπλήρωσή του είναι η σύγκλιση και η συνεργασία όλων εκείνων των συλλογικών μορφών και των πολιτών που δεν αναγνωρίζονται ούτε στη δεξιά ούτε στη νεοκομμουνιστική-εθνολαϊκιστική αριστερά. Η σύγκλιση πρέπει να γίνει με τρόπο που να διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα από την οποία πρωτίστως πλέον εξαρτάται η ανάκαμψη της οικονομίας, η διασφάλιση του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας και η ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων. Η συγκρότηση της νέας προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης θα συμβάλλει στη σταθερότητα και την πολιτική ανανέωση. Η κατάρρευση του μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος έχει οδηγήσει σε ένα ασταθές ακόμα κομματικό σκηνικό, με ανησυχητικά χαρακτηριστικά. Ο μικρός δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικά στείρος, προγραμματικά οπισθοδρομικός και ιδεολογικά συντηρητικός. Εγκλωβίζει, δεν απελευθερώνει τις δυνάμεις της χώρας, δεν οδηγεί σε βιώσιμη ανάπτυξη. Η τερατογένεση της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής εξελίχτηκε σε σαράκι της δημοκρατίας. Η αποτρόπαιη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι έκρουσε τον κώδωνα ενός κινδύνου που ήταν εδώ και καιρό προφανής. Η άμυνα της Πολιτείας έναντι της εγκληματικής οργάνωσης είναι επιβεβλημένη. Η ισχυροποίηση της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης θα αποσυμπιέσει τη σημερινή αίσθηση της εμφύλιας αντιπαράθεσης. Θα συμβάλει στην αποκατάσταση μιας ελάχιστης εθνικής συναίνεσης ώστε ο πολιτικός αντίπαλος να μην γίνει πάλι εσωτερικός εχθρός. Θα επαναφέρει την πολιτική και κοινωνική δυναμική στον αστερισμό της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. Θα συνδέσει την εθνική ανασυγκρότηση με ένα προοδευτικό και ρεαλιστικό πρόγραμμα αλλαγών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Θα ενισχύσει τις φιλελεύθερες εκσυγχρονιστικές φωνές στη ΝΔ και τις δημοκρατικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Η κοινωνία αρχίζει να αισθάνεται το κενό. Γι’ αυτό υπάρχει μια ρητή αλλά και μια σιωπηλή ζήτηση των πολιτών για κάτι καινούργιο στον ευρύτερο δημοκρατικό προοδευτικό χώρο. Γι’ αυτό δημιουργείται η κοινή συνείδηση ότι κάτι μπορεί να γίνει τώρα, σύντομα. 6. Πρόσκληση για Ιδρυτική Συνέλευση Με αυτή την αγωνία απευθύνουμε έκκληση στις δυνάμεις της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, στο ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τις δυνάμεις της οικολογίας, της αυτοδιοίκησης, τις πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες και προσωπικότητες, να συνεργαστούν για την ανασυγκρότηση του χώρου. Η ανασυγκρότηση δεν θα είναι μόνο οργανωτική, αλλά βαθιά πολιτική. Θα είναι αυτοκριτική για την ως τώρα πορεία, προγραμματική για το μέλλον, και κυρίως θα στοχεύσει στην ανάδειξη νέων ανθρώπων που θα ανανεώσουν την πολιτική ηγεσία της παράταξης και της χώρας. Προτείνουμε τη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού φορέα που θα συστεγάσει όλους, χωρίς να απαιτήσει τη διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων και συλλογικοτήτων. Ο φορέας μπορεί να συσταθεί τους προσεχείς μήνες μέσα από μια Ιδρυτική Συνέλευση, με συμφωνημένες διαδικασίες και να εξελιχθεί στο κέντρο των κοινών επεξεργασιών για το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, με προτεραιότητα στο πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις κινήσεις που κάνουν ξεχωριστά το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, θεωρώντας όμως ότι αυτές πρέπει να συγκλίνουν και να συναντηθούν στο άμεσο μέλλον. Η κοινή αναφορά στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, η ανταπόκριση στο ενωτικό τους κάλεσμα, διευκολύνει τη διαδικασία. Χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία των «5 Δημάρχων» και άλλων αυτοδιοικητικών φορέων του ίδιου χώρου, που δείχνουν ένα δρόμο συνεργασίας στη βάση αξιών που συμμεριζόμαστε. Δεν είναι δικιά μας δουλειά να προκαταλάβουμε τους τρόπους και τις διαδικασίες της ανασυγκρότησης. Υπάρχουν πολλές διεθνείς και ελληνικές εμπειρίες και υπάρχουν πολλοί που τις ξέρουν καλύτερα από εμάς. Το μόνο που θέλουμε είναι να καλέσουμε τους ενδιαφερόμενους επιτέλους να προχωρήσουν. Προτάσσοντας την κοινή μοίρα, όχι την ιδιοτέλεια. Αναλαμβάνοντας αποφασιστικά την ευθύνη, όχι απαριθμώντας τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Και υπογράφουμε την πρόσκληση αυτή, πολίτες με διαφορετικές εμπειρίες και αφετηρίες αλλά με κοινές αγωνίες, με μόνο το δικαίωμα που μας δίνει η πολύχρονη παρουσία και έγνοια μας για αυτόν τον ευρύτερο πολιτικό χώρο και αυτόν τον τόπο. ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ Αγανίδης Πασχάλης, οικονομολόγος Αγριαντώνη Χριστίνα, καθηγήτρια πανεπιστημίου Θεσσαλίας Αλιβιζάτος Νίκος, καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών Αντωνίου Γιάννης, εκπαιδευτικός Ασημακόπουλος Δημήτρης,επιχειρηματίας, τ.πρόεδρος ΓΣΕΒΕ Αυγερινός Παρασκευάς Βαμβακάς Βασίλης, λέκτορας ΑΠΘ Βασιλάκη Μαρία, καθηγήτρια πανεπιστημίου Θεσσαλίας Βερνίκος Γιώργος, επιχειρηματίας Βλαχάκης Ηλίας, επιχειρηματίας, γ.γ. ΕΣΕΕ Βούλγαρης Γιάννης, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου Γεωργάτος Γεράσιμος, εκπαιδευτικός Γκορίτσας Σωτήρης, κινηματογραφιστής Γκουρτσογιάννη Μελίττα, αρχιτέκτονας Γραβάνης Αχιλλέας, καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης Γραμματικάκης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης Δέλκος Κώστας, ηλεκτρολόγος μηχανικός Δερβένης Χρήστος, γιατρός Δοξιάδης Αρίστος, οικονομολόγος Δρέττα Αθηνά,οδοντογιατρός Ευθυμιόπουλος Ηλίας, περιβαλλοντολόγος Θεοδωρόπουλος Κώστας,κίνημα τυφλών Καλογήρου Γιάννης, καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Καλοκαιρινός Αλέξης, καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης Καούνης Γιάννης, δικηγόρος Καρακωστάκη Χαριτίνη, κοινωνιολόγος Καστανάς Λεωνίδας, εκπαιδευτικός, μπλόγκερ Καστρινάκη Αγγέλα, πεζογράφος, καθηγήτρια πανεπιστημίου Κρήτης Κουρουζίδης Σάκης, δρ. σεισμολόγος Λιβαδάς Σταύρος, μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος Μάρκαρης Πέτρος, συγγραφέας Ματσαγγάνης Μάνος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών Μεϊμάρογλου Γιάννης, εκδότης του περιοδικού «Μεταρρύθμιση» Μήτρου Λίλιαν, καθηγήτρια πανεπιστημίου Αιγαίου Μουζέλης Νίκος, ομότιμος καθηγητής London School of Economics Μπέζος Γιάννης, ηθοποιός Μπένος Σταύρος, πρόεδρος σωματείου ΔΙΑΖΩΜΑ Μπίστης Νίκος, δικηγόρος Παγουλάτος Γιώργος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών Παναγιωτόπουλος Παναγής,καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών Πανταζόπουλος Ανδρέας, επ.καθηγητής ΑΠΘ Παπαδάκη Ελίζα, οικονομική αναλύτρια Παπαδημητρίου - Τσάτσου Άννα, Παππάς Φίλιππος, δρ. φιλολογίας, μπλόγκερ Παυλίδου Νιόβη, καθηγήτρια ΑΠΘ Πολίτης Αλέξης, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Κρήτης Πορτοκάλογλου Νίκος, μουσικός Ράπτης Νίκος,εκπαιδευτικός, μπλόγκερ Ρεσβάνης Κώστας, δημοσιογράφος Ροζάκης Χρήστος, ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών Σαββάκης Μπάμπης,καθηγητής,πρόεδρος του ερευνητικού Κέντρου Φλεμινγκ Σκάλκος Δημήτρης, πολιτικός επιστήμονας - διεθνολόγος Σαμαντάς Τέλης, κριτικός κινηματογράφου Τριανταφύλλου Σώτη, συγγραφέας Τσικαρδάνη Δώρα, δικηγόρος Χατζημπίρος Κίμων, καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου Χειμωνάς θανάσης, συγγραφέας Χριστοδουλάκης Νίκος, καθηγητής οικονομικού πανεπιστημίου Αθηνών http://mhmadas.blogspot.gr/2013/10/blog-post_14.html
  13. Το 1,2 δεν ισχύει πουθενά αλλού εκτός από κάπιους λογιστικούς τυφλοσούρτες. Αυτό που ισχύει είναι η εύρεση του ημερομίσθιου και η αναγωγή του με όρους πρώτης και πρώτης ειδικής ασφαλιστικής κλάσης. Γνωστά πράγματα, να μην επαναλαμβανόμαστε...
  14. Υπάρχει πιο κακογραμμένος νόμος από τον 3850; Δεν πρέπει... Εν πάσει περιπτώσει... Εμπορική επιχείρηση 15 εργαζομένων με ψυκτικούς θαλάμους. (Β΄Κατηγορία) Διοίκηση από τους γιούς με πτυχία ανωτάτης, εκτός τεχνικού πεδίου, οι οποίοι διαδέχθηκαν πρόσφατα τον πατέρα, και δεν έχουν καν δικαίωμα σεμιναρίου, αλλά πρέπει να προσλάβουν εξωτερικό συνεργάτη για τεχνικό ασφαλείας; Στέκει αυτό; Μπορεί κάποιος να επιβεβαιώσει;
  15. Όλη μου η έννοια αυτή ήταν. Να δείξω την υπεροχή του καπιταλισμού έναντι του σοσιαλισμού. Είναι λάθος να νομίζουμε ότι όσο περισσότερο ταυτίζουμε το φασισμό με τον καπιταλισμό τόσο θα τον νικάμε. Μάλλον του δίνουμε λόγο ύπαρξης. Εξ άλλου και από την αντίπερα όχθη υπάρχουν πάρα πολλοί Σταλινομπεριοτσαουσέσκηδες που δεν υστερούσαν καθόλου σε φασιστική νοοτροπία. Δυστυχώς οι μαρτυρίες πλέον είναι συντριπτικές υπερ αυτού του ισχυρισμού. Ο φασισμός όμως είναι ενάντια στην κοινωνία είτε καπιταλιστική είναι αυτή, είτε σοσιαλιστική, είτε οτιδήποτε άλλο θέλει να ονομάζεται. Και είναι το σύνολο της κοινωνίας που πρέπει να εναντιωθεί σε αυτόν, και όχι μόνον όσοι θέλουν ανόητα κατά τη γνώμη μου, να αυτοπακαλούνται "αντικαπιταλίστες". Αυτά τα ολίγα. ΥΓ. Με τη Δημ Αρ έχουν χωρίσει οι δρόμοι μας πλέον.
  16. Οι περισσότεροι από τους συναδέλφους που μιλάν για ισχυρό και δυναμικό συνδικαλισμό, έχουν στο μυαλό τους ένα όργανο που θα βοηθά περισσότερο στο κλείσιμο και στον κρατικό προστατευτισμό του επαγγέλματος. Κρατικά θεσμοθετημένους τιμοκαταλόγους, αυστηρότερα όρια εισόδου κλπ κλπ. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το πως είναι διαμορφωμένη η κοινωνική γεωγραφία των ελλήνων λογιστών και η πραγματική ανάπτυξη του επαγγέλματος, και αυτή νομίζω είναι και η αιτία που δεν πρόκειται να γίνει ποτέ τίποτε ιδιαίτερο σε αυτήν την κατεύθυνση.
  17. Επίτηδες το κάνουν. Αυτή ακριβώς είναι η πρακτική τους. Και δυστυχώς είναι δοκιμασμένη ιστορικά. Γιατί εκτός των άλλων είναι χαμερπείς και ύπουλοι.
×
×
  • Create New...