Jump to content

Lucky_Luke

Silver members
  • Posts

    3,141
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    19

Everything posted by Lucky_Luke

  1. Με τις αποδοχές που ισχύουν την 15η ημέρα πριν το Πάσχα.
  2. mannikos σωστός. Σήμερα που λήγει η προθεσμία ανεβάσαν βελτιωμένη έκδοση που λύνει αυτό το πρόβλημα. Τι να τους πεις;
  3. Όταν με την εφαρμογή του 16 τα αρχεία δεν έχουν το σωστό μήκος τι μπορεί να φταίει; Ευχαριστώ
  4. Γιατί έδιωξαν τη Σαββαΐδου Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο οι υπουργοί Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ εξηγούσαν ξανά και ξανά και στον γράφοντα γιατί δεν θέλουν ανεξάρτητες αρχές, ειδικά στον τομέα των εσόδων και του φορολογικού ελέγχου. Ο ίδιος ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είχε πει ότι δεν θα μπορούσε να φαντασθεί μια εντελώς ανεξάρτητη αρχή. Ο κ. Βαρουφάκης έλεγε δημόσια στις δηλώσεις του ότι η ΓΓΔΕ ελέγχεται από τις Βρυξέλλες (θυμάστε την ιστορία με την αντιγραφή των στοιχείων του TAXIS). Στο μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι θα «αποπολιτικοποιήσει την δημόσια διοίκηση» και δίνει εγγυήσεις για την ανεξαρτησία της ΓΓΔΕ. Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα στις Βρυξέλλες και ένας αξιωματούχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μου εξηγούσε πώς η κυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου κατέβαλλε μακρόχρονες προσπάθειες να μην περάσει το ΣΔΟΕ στην ΓΓΔΕ. Ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ το θέλει. «Αντιλαμβάνονται τους φόρους ως πολιτικό εργαλείο» πρόσθεσε σκεπτικός. Τώρα το ΣΔΟΕ περνάει στην ΓΓΔΕ –με βάση το Γ' μνημόνιο- και, κατά τον αξιωματούχο των Βρυξελλών, θα μπορεί να συνεχίσει να παίζει το παιχνίδι της «πολιτικής» αν οι αξιωματούχοι της ΓΓΔΕ είναι εξαρτημένοι από την κυβερνητική εξουσία. Η πρώτη δουλειά που έκαναν οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί ήταν να διορίζουν τον διοικητή της ΕΥΠ και του ΣΔΟΕ. Ο κ. Τσίπρας με ό,τι υπέγραψε δεν θα είναι σε θέση να διορίζει τον ΓΓΔΕ. Στην Ελλάδα, όμως, οι πρωθυπουργοί θέλουν να έχουν λόγο και δυνατότητα πίεσης επιχειρηματιών. Στις Βρυξέλλες γνωρίζουν πολύ καλά γιατί η πολιτική στην Ελλάδα δεν επιθυμεί ανεξάρτητη φορολογική διοίκηση. Τα άλλα περί «δημοσίου συμφέροντος» και «επιχειρήσεις της διαπλοκής» της κ. Γεροβασίλη, είνα, απλώς, κουτόχορτο και απόδειξη ότι απλά μόνο τα χρώματα αλλάζουν στις ελληνικές κυβερνήσεις. Η κυβέρνηση επέβαλε τη θέλησή της. Το θέμα είναι, όπως η κυβέρνηση Σαμαρά στην υπόθεση Θεοχάρη, να πληρώσει το υψηλότερο δυνατό πολιτικό κόστος. Και, φυσικά, να βρεθει ένας διάδοχος της Σαββαΐδου που θα αναγκάσει την Αθήνα να συμμορφωθεί με ό,τι έχει υπογράψει. ένα άρθρο των πρωταγωνιστών http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.politiki&id=43546
  5. Ευχαριστώ για την απάντηση. Και όμως είχε συμβεί το απίθανο, η εταιρεία έχει δυο Κωδικούς Χρήστη. Να ευχαριστήσω τα παιδιά στο help desk του ΙΚΑ που ασχολήθηκαν με το πρόβλημα και μου έδωσαν απάντηση μέσα μια μέρα από τη μήνυμα που τους έστειλα μέσω της φόρμας της σελίδας.
  6. Σε Λογαριασμό ΙΚΑ που είχε απενεργοποιηθεί λόγω μη απασχόλησης έγιναν όλα κανονικά, νέες προσλήψεις, ΑΠΔ σε μαγνητικό μέσο κλπ. Ο λογαριασμός με το USERNAME που είχα, και που σε αυτόν έκανα και τις προσλήψεις στο ΣΕΠΕ, ξεκλείδωσε στο ΙΚΑ και μπαίνω κανονικά μέσα πάλι. Έλα όμως που το ενημερωτικό mail του ΙΚΑ αναφέρει ότι επανεργοποιήθηκε ο λογαριασμός με διαφορετικό username και ολα τα υπόλοιπα, ΑΜΕ, επωνυμίες τηλέφωνα σωστά. Ξέρει κανείς τι μπορεί να συμβαίνει; Επίσης, ήταν ανάγκη να το δω αυτό το mail;
  7. Στο βασιλόπουλο είχα δει και κάτι λουκάνικα από θαλασσινά. Αυτά 23.
  8. Ναι, Γιάγκο, και το μοσχαρίσιο κρέας στο μειωμένο συντελεστή. Έχει να κάνει με τη μεγάλη ποιητική συλλογή - έπος "η συνδυασμένη ονοματολογία της Ευρ. 'Ενωσης" και σε ποιό στίχο της αναφέρεται το κάθε προϊόν.
  9. Είναι αδύνατον. Ένα από τα καλύτερα παιδιά του taxheaven. Πολλά χρόνια πρίν είχαμε αναπτυύξει ένα δέσιμο μέσα από το site. Βαθiά συντετριμμένος δίνω τα συλλυπητήρια μου και εύχομαι καλή δύναμη στους δικούς του.
  10. Να ευχαριστήσω όσους προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν. Έπιασα γραμμή στο help desk και μου υπέδειξαν να κάνω νέα εγγραφή με άλλο κωδικό. Το πρόβλημα λύθηκε.
  11. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις. Δυστυχώς, συνεχίζει τα ίδια. Αν υπάρχει κάποιος που έχει κάνει τη διαδικασία.....;
  12. Χθες το βράδυ μπήκα στο σάιτ του ΙΚΑ - Πιστοποίηση Οφειλετών - για να κάνω ρύθμιση ΟΑΕΕ ενός εταίρου μιας ΕΠΕ που έχω. Ενώ προχώρησα κανονικά, ΑΜΑ ΟΑΕΕ, επικοινωνία με taxis κλπ, στο τέλος δε μου έβγαλε κάποιο μήνυμα επικύρωσης. Όταν πάω να μπω στην εφαρμογή της ρύθμισης μου βγάζει μήνυμα "Υπήρξε σφάλμα κατά την διαδικασία σύνδεσης. Τα στοιχεία που έχετε εισάγει δεν είναι έγκυρα. Παρακαλούμε προσπαθείστε ξανά." Άμα πάω να κάνω πιστοποίηση πάλι με τους ίδιους κωδικούς μου λέει ότι ο λογαριασμός υπάρχει. Τι μπορεί να πήγε λάθος; Επίσης, πιο κάτω, για επανεγγραφή, κάνει λόγο για κλειδάριθμο. Αυτός από που προκύπτει; Σε ποιά φάση της διαδικασίας έπρεπε να αποκτήσω κλειδάριθμο; Ευχαριστώ
  13. Attack of the bean-counters Lawyers beware: the accountants are coming after your business Mar 21st 2015 | From the print edition CONSULTING has its Big Three; accounting the Big Four; and executive search a Big Five. But there is no corresponding clutch of dominant law firms. None has amassed as much as 0.5% of an industry with global revenues of around $650 billion a year. Even the biggest law firms may be anachronistically inefficient. They are run by lawyers, not professional managers, insist on charging by the “billable hour” rather than by results and use little technology more advanced than e-mail. Nonetheless, most big law firms have continued to be highly profitable. In recent years, clients have begun to rebel against the billable hour, and at being charged senior lawyers’ rates for work done by juniors. Some have started sending basic legal paperwork to cheap, offshore processing centres. But only now is a serious threat to the law firms’ cosy existence emerging. It comes from none other than the Big Four accounting networks (Deloitte, EY, KPMG and PwC), whose combined annual revenues of $120 billion exceed the $89 billion generated by the 100 largest law firms combined (see charts). Having already dipped a toe into the legal business a couple of decades ago, only to retreat, the accountants have been stealthily building up legal-services divisions. These have now reached a size where they outgun most law firms: by headcount, PwC’s legal arm is the world’s tenth-biggest, and all four networks’ law divisions are in the top 40 by this measure. The accountants insist that they do not want to compete with law firms, and that legal services will remain a small chunk of their revenues in the medium term. So far, they have focused on mid-tier, process-oriented work rather than the big deals and lawsuits that elite law firms chase. Moreover, regulation has restricted their growth: they cannot practise law in America, which accounts for over a third of global legal spending, and most European countries restrict their freedom to do so. Only a few countries allow full integration of accounting and law firms (see table). Nonetheless, as the accountants run out of room to grow in other businesses, they will have trouble resisting this inefficient and lucrative market. And the law firms will find it hard to fend them off. To Michael Roch of Kerma Partners, an outfit that advises professional-services firms, the Big Four are “the biggest underestimated threat to the legal profession today”. The idea of accounting firms doing legal work is hardly new. The Big Four have long employed lawyers to work on European clients’ tax returns. In the 1990s the then Big Five, led by the late, unlamented Arthur Andersen, sought to diversify from auditing and tax by expanding into both consulting and law. With America off-limits, all but Deloitte founded or acquired law firms in Britain. That trend ended abruptly when the Enron scandal took down Andersen in 2002. Garretts, an English legal practice it had affiliated with, suffered a harrowing dissolution, in which its staff had to find new jobs and its partners faced personal bankruptcy. Observers attributed Andersen’s demise to conflicts of interest between its consulting and audit arms. The accountants’ legal divisions were seen as presenting similar risks. Moreover, the Sarbanes-Oxley corporate-governance reform America passed in the wake of the scandal transformed the business environment for the surviving Big Four. Besides restricting the auxiliary services they could offer to audit clients, it granted them a windfall in new regulatory work. In response, the accountants mostly closed or sold their non-tax legal practices. Over the following decade, however, incentives increased for the firms to revisit their abandoned experiment. Revenues in their audit and tax divisions flatlined, forcing them to seek new business lines to keep growing. As their corporate clients globalised, the Big Four’s international scale—together, they employ about 700,000 people in more than 150 countries—became an increasingly valuable selling-point. The recession following the 2008 financial crisis prompted businesses’ general counsels to rebel against the padded bills they get from the law firms they use. In the same decade, several countries passed laws opening up their legal industries. Britain and Australia authorised “multidisciplinary practices” (MDPs), which let attorneys share profits, without restriction, with members of other professions. So, the Big Four moved back in, buying small law firms, poaching partners from others and recruiting on campuses. With the flexibility to offer discounted, fixed fees, they started to win lots of corporate legal work. In recent years the quartet’s combined legal revenues have grown at double-digit rates. Since 2013 EY Legal has expanded from 23 countries to 64. It merged with a Chinese law firm, Chen & Co, and hired a partner from Freshfields, one of the “Magic Circle” of posh London solicitors. In 2012 Deloitte scooped up Raupach & Wollert-Elmendorff in Germany, while PwC recently took over an immigration-law boutique, Bomza, in Canada. KPMG was the first of the four to register an MDP in Britain, which lets it give its lawyers there full-fledged partnerships in the firm. Now, as a proportion of the combined revenues of the ten largest firms in each country, Kerma Partners calculates that the Big Four’s aggregate market penetration ranges from 4% in China and 6% in Britain to 20% in Germany and 30% in Spain. The Big Four are taking a more focused approach this time. Rather than building full-service firms, they are concentrating on areas of law that complement their existing services: immigration, which sits nicely with expatriate tax work; labour, which goes with human-resources consulting; compliance; commercial contracts; and due diligence. So far they have resisted taking on the priciest law firms for high-value work on capital-markets transactions or mergers and acquisitions. They are also steering clear of non-tax litigation, which could result in them suing potential audit or consulting clients. But they are seeking to build broader practices in under-lawyered emerging markets where the international law firms do not have a presence but the accountants do. Kill billable hours For now the Big Four seem content with stealthy growth. By tiptoeing around the strongest firms, they have planted a flag on the margins of the profession without setting off alarms. “I don’t think we disrupt the existing law business that much,” says Leon Flavell, the head of PwC Legal. But his goal is to more than double its revenues by 2020, to $1 billion a year. The legal business is not growing fast enough for PwC and the other three accounting giants to reach this sort of turnover unnoticed. Eventually, they will go head-to-head with law firms. So far, law firms have been sanguine about this looming risk. Those in America can afford to be complacent: the accountants’ lobbyists are too busy advancing the interests of their existing businesses to push for an opening of the legal profession. Even if they tried, America’s legislative bodies are infested with lawyers, who would surely fight back. This should ensure that the market remains protected for the foreseeable future. Similarly, the Magic Circle firms in London can rest easy for now: Europe’s finest lawyers can still name their price for the most challenging, “bet-the-company” work. Those most at risk from the attack of the bean-counters are the profusion of mid-tier legal firms in liberalised markets. Since their profit margins are already low, they cannot afford even a modest loss of market share. Unfortunately for them, much of their business is high-volume, repetitive tasks—just the sort of work that the Big Four excel at standardising and automating. Most of these vulnerable law firms have been slow to react. That may be because their clients are telling them not to worry: in a recent survey by American Lawyer magazine, 90% of companies’ general counsels did not think their business would buy legal advice from an accounting network. However, those general counsels may themselves be cut out of the loop, as the Big Four sell their companies’ finance departments a “one-stop shop” service, with legal work bundled together with consulting and tax filing. A handful of innovative law firms have tried to “self-disrupt”, to pre-empt new entrants. In 2011 Allen & Overy, a Magic Circle member, set up a service centre in Belfast to handle routine aspects of big deals. It now employs almost 400 people there, including 70 lawyers, at a fraction of London salaries and rent. At the other end of the market, in recent years groups of mid-tier firms across the globe have linked up to form loosely integrated networks. In January Dacheng of China joined a Western confederation, Dentons, to create an alliance that employs 6,600 attorneys. Although the giants of the legal world have sought to mimic the accountants’ cost and scale advantages, they remain minnows compared with the Big Four. Only the likes of PwC and Deloitte can muster the capital and technology (and relatively cheap labour) to industrialise the artisanal model of legal practice that has endured so long. Businesses that spend heavily on legal advice stand to save a fortune. But law firms that are sub-scale and inefficient risk ruin. The Walmarts and Amazons of professional services are at their gates, and the legal industry’s halting pace of creative destruction is set to accelerate as a result. From the print edition: Business http://www.economist.com/news/business/21646741-lawyers-beware-accountants-are-coming-after-your-business-attack-bean-counters?fsrc=scn/gp/wl/pe/attackofthebeancounters
  14. Μπράβο στα παιδιά που συμμετείχαν στη συνάντηση. Είναι προφανές ότι του 2014 δεν τις γλυτώνουμε με τίποτα όμως κάποια στιγμή, με τον τρόπο που ισχύουν. Τουλάχιστον να γίνει καλή διαπραγμάτευση για το 2015 και μετά.
  15. Στο εξώδικο τι του λέει; Πόσους μήνες είναι στην εργασία; Καταγγελία σύμβασης χωρίς αποζημίωση μόνο για λιγότερο από 12 μήνες. Αλλιώς οικειοθελής αποχώρηση.
  16. Ευχαριστώ. Κάθε μέρα γιατί να γράφω; Το ωράριο εργασίας θα είναι το ίδιο (ώσπου να ξαναλλάξει ) Και πρόγραμμα εργασίας με ποιό ε4 να στείλω; Αφού εδώ http://www.taxheaven.gr/laws/circular/view/id/18483 λέει ότι : Άρα;
  17. Συνάδελφοι, προς επιβεβαίωση Η σειρά των κινήσεων είναι η εξής: 1) Καταχώριση του νέου ωραρίου στο Ειδικό Βιβλίο τροποποίησης ωραρίου εργασίας και υπερωριών 2) Σε 8 ημέρες κατάθεση Ε9 3) Σε 15 ημέρες Ε4 τροποποιητικό αποδοχών Ευχαριστώ
×
×
  • Create New...