Jump to content

MarinosKab

simple Members
  • Content Count

    18
  • Joined

  • Last visited

About MarinosKab

  • Rank
    *
  • Birthday 03/05/1962

Contact Methods

  • Website URL
    http://

Profile Information

  • Gender
    Male
  • Location
    ΛΑΡΙΣΑ
  1. ΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 3198(ΦΕΚ 98/Α/23-04-1955) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί καταγγελίας της σχέσεως εργασίας διατάξεων. Άρθρο 4 «Εάν δια της καταγγελίας τάσσηται η υπό του άρθρου 1 του Ν. 2112/20 ως ούτος ετροποποιήθη μεταγενεστέρως προβλεπομένη προθεσμία προκειμένου μόνον περί υπαλλήλων, ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλη εις τον απολυόμενον, άμα τη εκπνοή της προθεσμίας ταύτης, το ήμισυ της προβλεπομένης υπό του ως άνω Νόμου αποζημιώσεως δια την περίπτωσιν της απροειδοποίητου καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας. Της αυτής ως άνω αποζημιώσεως δικαιούνται και υπάλληλοι, αποχωρούντες της εργασίας τη συγκαταθέσει του εργοδότου αυτών, διαρκούντος του χρόνου της προμηνύσεως.» Δηλαδή αν κατάλαβα καλά, υπάλληλος με 12 χρόνια υπηρεσίας, προειδοποιείται 4 μήνες πριν την απόλυση, και εφόσον αποχωρήσει στον πρώτο μήνα (ή οποτεδήποτε εντός του διαστήματος των τεσσάρων μηνών) με την συγκατάθεση του εργοδότη, δικαιούται την μισή αποζημίωση (αυτή που θα καταβάλλονταν στο τέλος του τετραμήνου). Πχ. Βρήκε άλλη δουλειά και προκειμένου να την χάσει (σιγα μην υπάρχει μετά απο λιγο καιρο) λεει στον εργοδότη του να φυγει πριν την λήξη του τετραμήνου, και ο εργοδότης συμφωνει με αυτή την πρόταση του υπαλλήλου. Ισχύει το παραπάνω; ή το ερμηνεύω λάθος; Ενώ στην περίπτωση που ο εργοδότης μουλαρώσει και δεν δώσει την συγκατάθεση "προς αποχώρηση", ισχύει το : «Αν συνεπώς ο μισθωτός αποχωρήση οικειοθελώς από την εργασία του κατά την διάρκεια του χρόνου προειδοποιήσεως, θεωρείται ότι έλυσε ο ίδιος τη σύμβαση εργασίας και δεν δικαιούται να λάβη αποζημίωση.» (Απόσπασμα από απάντηση του doctor στο http://www.taxheaven...showtopic=80835 την 05 Μάιος 2011 - 03:38 μμ)
  2. Το μήνυμα του Τσακνή στην Παπαχρήστου Πρώτη καταχώρηση: 26/07/2012 17:48 Βούλα παιδί μου! Επίτρεψέ μου αρχικά, αυτή την προσφώνηση, γιατί ηλικιακά και μόνο θα μπορούσες να ήσουν. Ο δεύτερος γιος μου άλλωστε, γυμναστής και αθλητής ανήκει κι αυτός στην ΑΕΚ όπως κι εσύ. Εσύ στο τριπλούν, εκείνος στο Handball. Ξέρω επομένως, από πρώτο χέρι και τους κόπους και τον ιδρώτα και τις στερήσεις και την αυτοπειθαρχία, που επιτάσσει τρόπον τινά, ο λεγόμενος επαγγελματικός αθλητισμός. Καμαρώνω για τις νίκες σας και συμπάσχω με τις λεγόμενες αποτυχίες ή ήττες σας. Μα πάνω απ’ όλα, σας βλέπω σαν παιδιά μου. Όλους σας. Τι ωραίος αυτός ο συναγωνισμός, (το πρώτο συνθετικό της λέξης, δίνει μέγιστη σημασία στο δεύτερο, τον αγώνα-αν με εννοείς) τι ωραία η επιβράβευση των κόπων και τι μεγαλείο η προσπάθεια για υπέρβαση των ατομικών σας ορίων. Είναι σα να σε ξέρω. Ακούω τον Αναστάση (το γιο μου) να μού λέει «κατέβασα ρολά σήμερα πατέρα» (τερματοφύλακας γαρ) και είναι σαν να ακούω να λες στο δικό σου, «πάτησα τέλεια στο πρώτο μου βήμα μπαμπά.» Να γυρίζεις στο σπίτι «φορτωμένη» με τον προπονητή σου και να μη μιλιέσαι, ή να έχεις να διηγηθείς κάτι καινούριο απ’ την έτσι κι αλλιώς κοπιαστική σου μέρα. Όπως γνωρίζω καλά, και την ανάγκη σου να αποφορτιστείς με το αγόρι ή τους φίλους σου. Μετρημένη όμως πάντα, γιατί αύριο, θα πάρεις τον αθλητικό σάκο σου και θα πρέπει στις 8 να είσαι εκεί, όπως κάθε μέρα. Να γυρίσεις, να συμμαζέψεις τα κομμάτια σου, να λύσεις τις όποιες εκκρεμότητές σου, γιατί και το απόγευμα σε περιμένει η δεύτερη προπόνηση. Τα ξέρω σού λέω… Θα σου πω και κάτι άλλο. Η πολιτική μου τοποθέτηση είναι δηλωμένη και γνωστή. Ανήκω στην Αριστερά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Καταλαβαίνεις λοιπόν, όσο εγωιστικό κι αν ακούγεται, πως τις ίδιες πολιτικές πεποιθήσεις, προσπαθώ να εμπνεύσω στα τέσσερα παιδιά μου. Ο τρόπος της ζωής μου και η καθημερινή μου συμπεριφορά θα τους πείσει όμως, κι όχι τα λόγια και οι θεωρίες. Πολλές φορές, σ’ αυτό το άγιο και λυτρωτικό μεσημεριανό τραπέζι, ακούγονται τα νέα της μέρας του καθένα και συνήθως τα μικρότερα, έχουν να διηγηθούν ένα αστείο ή ένα ανέκδοτο απ’ το σχολείο. Κι οι μεγάλοι δεν πάνε πίσω. Δεν ξέρω γιατί, το υποθέτω μάλλον, όταν πρόκειται για «μαύρα» ή ρατσιστικά ανέκδοτα, ζητούν άδεια! Πάντα τη δίνω βέβαια, για να υπάρξει αφορμή για κουβέντα εκ των υστέρων και άλλα τα «εγκρίνουμε» ως έξυπνα και άλλα, απλώς ως χαζά. Να φανταστείς, αυτό που ανάρτησες στο face book, το είχα ακούσει μια μέρα πριν. Κάποιοι γέλασαν, κάποιοι όχι. Δεν έχει σημασία. Όταν ήσουν πιο μικρή,. τα «μαύρα» ανέκδοτα με τη μικρή Ελενίτσα που πεθαίνει, έδιναν κι έπαιρναν. Με τον Αλβανό επίσης… Παιδί είσαι και κάτι που σού φάνηκε έξυπνο, να το μοιραστείς θέλησες με τους φίλους σου στο φατσοβιβλίο. Κι από δω ξεκινάει το πρόβλημα. Στα μάτια πολλών, υποκριτών ή μη, που ξεπλένουν την ανεπάρκειά τους στη διαπαιδαγώγηση τη νέας γενιάς, παύεις να είσαι ένα νέο έως και αφελές (με την πιο καλή έννοια του όρου) κορίτσι. Γίνεσαι πρέσβειρα του ελληνικού αθλητισμού, γίνεσαι πολιτικό πρόσωπο, γίνεσαι τάχα ο ταχυδρόμος μιας ανεπίδοτης επιστολής στους απανταχού λακέδες των διοργανωτών, των έτσι κι αλλιώς εμπορευματοποιημένων Ολυμπιακών αγώνων. Στην πυρά λοιπόν. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι ιεροεξεταστές ξεπλένουν τις αμαρτίες τους και κοιμούνται ήσυχοι, μια και έπραξαν το καθήκον τους… Ποιοι; Αυτοί οι ίδιοι που εξαπολύουν καθημερινά πογκρόμ διώξεων και συλλήψεων αδιακρίτως; Αυτοί που φτιάχνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης για να μαντρώσουν την ανθρώπινη δυστυχία; Αυτοί που ανέχονται τους ξυλοδαρμούς και τα μαχαιρώματα των αλλοδαπών και καλλιεργούν το μίσος στη διαφορετικότητα; Έτσι είναι μάτια μου. Ακόμα- ακόμα και στην περίπτωση που υιοθετούσες αυτό το με ή χωρίς εισαγωγικά αστείο, πάλι δεν φταις εσύ. Αυτοί που φταίνε μετατρέπονται σε εισαγγελείς για να αποσείσουν από πάνω τους τον εγκληματικό ρόλο της στρεβλής διαπαιδαγώγησης των αθλητών σε όλους τους τομείς: «Φα’ την», «σκίσε την αράπισσα», «λιώσε τη σχιστομάτα». Τα ξέρεις… Ζήτησες συγγνώμη. Εμένα με έπεισες. Δεν ξέρω κι ούτε με νοιάζει να μου δείξεις την πολιτική σου ταυτότητα. Δέχτηκες πως έκανες μια αστοχία, πως επέδειξες αφέλεια, άγνοια. Δεν είσαι πολιτικό πρόσωπο, παιδί είσαι. Δικό μου παιδί, δικό μας. Πήρες το μάθημα: Άλλο μια ιδιωτική κουβέντα κι άλλο μια δημόσια δήλωση. Μετράνε αλλιώς. Έτσι είναι. Υποψιάζομαι όμως πως δεν το εννοούσες. Έλα όμως που κάποιοι θέλουν να κρυφτούν πίσω σου και να πουλήσουν εκ του ασφαλούς, τάχα δημοκρατικές ευαισθησίες, τάχα καθωσπρεπισμό και τάχα Ολυμπιακό πνεύμα… Να συνεχίσεις με πείσμα και αγάπη σ’ αυτό που κάνεις. Παραδέχτηκες το λάθος σου, ενώ κάποιοι άλλοι συνεχίζουν να εγκληματούν σε βάρος ενός ολόκληρου λαού με τις πιο ρατσιστικές ταξικές επιθέσεις. Ένας πατέρας ονόματι Διονύσης Τσακνής
  3. Παρελάσεις: Αν το ’21 υπήρχε Mega http://vathikokkino.com/2012/03/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%bf-21-%cf%85%cf%80%ce%ae%cf%81%cf%87%ce%b5-mega/
  4. We blame you!, του Αλκίνοου Ιωαννίδη http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17845:we-blame-you---&catid=102:2011-11-22-16-27-25&Itemid=157
  5. Το μεταφέρω αυτούσιο όπως το διάβασα ... "Διέσωσαν τον 13ο και 14ο μισθό ο οποίος όμως εξανεμίζεται. Με μείωση του βασικού μισθού κατά 22%, απομένει το 78% του ολόκληρου μισθού. Επί 14 μισθούς μας κάνει 10,92 ολόκληρους μισθούς. Ακόμη και αν έκοβαν τον 13ο και 14ο μισθό, χωρίς να πειράξουν τον βασικό, θα περίσσευαν 12 ολόκληροι μισθοί. Λέτε οι βουλευτές της κυβερνητικής τρόικας να ισχυριστούν πως δεν είναι καλοί στα μαθηματικά; Μετά και από αυτό τον θρίαμβο θα πάνε όλο καμάρι στις εκλογικές τους περιφέρειες για να εισπράξουν τα «εύσημα» από τους (πρώην) ψηφοφόρους τους στις τοπικές κοινωνίες την ώρα που θα εξηγούν με πόσο πόνο ψήφισαν όλα τα μέτρα μέχρι τώρα." τα συμπεράσματα δικά σας... όλο το κείμενο στη διεύθυνση http://aristeroblog.gr/node/454
  6. Το καινούριο Τζίπ 4χ4 !!! Kάποιος αγοράζει πανάκριβο και ολοκαίνουργιο τζιπ. Το βράδι το παρκάρει κάτω από το σπίτι του. Περνάει πιτσιρικάς, κοιτάει το τζιπ, του ερχεται φαεινή ιδέα, βγάζει σουγιά και... πλάι στην ένδειξη 4Χ4 χαράζει στη λαμαρίνα =16! Το πρωί ο τύπος τραβάει τα μαλλιά του. Παει στην αντιπροσωπεία, όπου δέχονται να του αλλάξουν το καπώ, μια που δεν συμπλήρωσε ούτε μέρα που πήρε το αμάξι. Το ίδιο βράδι ξαναπερνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4 να αστράφτει πάλί, ξαναβγάζει το σουγια και ξαναχαράζει στη λαμαρίνα =16. Το αλλο πρωί ο ιδιοκτήτης στα πρόθυρα εμφράγματος ξαναπάει στην αντιπροσωπεία." Κοιτάξτε κύριε", του λένε, δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια παλιόπαιδα και το ίδιο πρόβλημα το 'χουν κι αλλοι ιδιοκτήτες τζιπ. Για να μην κάνετε συνέχεια αυτή τη δουλειά λοιπόν, εμείς έχουμε φτιάξει μια πατέντα, όπου κολλάμε ένα μεταλλικό πλαίσιο πάνω στο πίσω καπώ, το οποίο γράφει 4Χ4=16, με όμορφα καλλιτεχνικά γραμματα. Κι έτσι δεν έχουν πια τι να γραψουν και γλιτώνετε. Αν παρατηρήσετε θα δείτε πολλά τζιπ με αυτό το κόλπο. Τι λέτε; Τι να πει, βάζει το μεταλλικό πλαίσιο με 4Χ4=16 και επιστρέφει σπίτι. Το βράδι περνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4=16 και προβληματίζεται. Ξύνει το κεφάλι για λίγο και τελικά βγάζει το σουγιά και χαράζει στο καπώ ακριβώς από κάτω: ΣΩΣΤΟΟΟΟΟΟΟΟΟΣ!!!!!!
  7. (Νύχτα 31ης Δεκέμβρη 2011. Aπ’ το αστυνομικό δελτίο): «Συνελήφθη τα ξημερώματα απ’ τους άντρες του ΣΔΟΕ, ο Αϊ-Βασίλης, ιδιοκτήτης της γνωστής αλυσίδας: “Santa Claus Gifts & Accessories”. Κατηγορείται για διακίνηση εμπορευμάτων χωρίς παραστατικά, παρακώλυση της εναέριου κυκλοφορίας, μη καταβολή ΦΠΑ και άρνηση δήλωσης Πόθεν Έσχες. Όλα αυτά, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Η σύλληψή του πραγματοποιήθηκε την ώρα παράδοσης πακέτου σε νεαρό ανήλικο, στη συμβολή των οδών Χαράς και Ελπίδας στο κέντρο της Αθήνας. Ο νεαρός προσήχθη στην Ασφάλεια και βαρύνεται με την κατηγορία της συνέργειας σε οικονομικό έγκλημα. Μετά την τεράστια επιτυχία των διωκτικών αρχών και σύμφωνα με δηλώσεις του επικεφαλής της ομάδας δίωξης, είναι θέμα χρόνου η εξάρθρωση και η σύλληψη, και των υπολοίπων μελών της χριστουγεννιάτικης οργάνωσης, γνωστών και ως «Οι Τρεις Μάγοι». Το κύκλωμα διακινεί εδώ και δεκαετίες, τεράστιες παρτίδες δώρων, χαράς, ανθρωπιάς και ανάρμοστου για την εποχή –λόγω του ηθικού περιεχομένου του- υλικού, που απευθύνεται κυρίως σε ανηλίκους. Με εντολή του εισαγγελέα, κατασχέθηκαν οι τάρανδοι, το έλκηθρο, τα δώρα, τα παραμύθια, η Άγια Νύχτα, το μαγικό αστέρι, μία φάτνη και η γέννηση του Θεανθρώπου. Άγριο κυνηγητό έχει εξαπολύσει η ειδική μονάδα δίωξης ανθρωπιστικών οργανώσεων, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του «εγκεφάλου» του κυκλώματος, γνωστού ως «Ιωσήφ», καθώς και της νεαρής συνεργού του, με το ψευδώνυμο «Μαρία». Ο Υπουργός Οικονομικών εξήρε τον ηρωισμό των ανδρών της υπηρεσίας του, τονίζοντας ότι -με την ηρωική τους πράξη- έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους φοροδιαφεύγουν και συντηρούν την οικονομική αιμορραγία της χώρας μας. Υπολογίζεται ότι η διακοπή των παράνομων διακινήσεων του Αϊ-Βασίλη, καθώς και η εκ των υστέρων φορολόγηση των δραστηριοτήτων του –για τα τελευταία μόνο χρόνια- θα επιφέρει ένα πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό του κράτους, ύψους περίπου 400 εκ. ευρώ…» Τον εφιάλτη μου διέκοψε απότομα το έντονο χτύπημα του κουδουνιού. Απ’ το διπλανό διαμέρισμα άκουγα ήδη τα τρίγωνα και τις παιδικές φωνούλες να ψάλλουν τα κάλαντα. Το αίσθημα του τρόμου, διαδέχτηκε η ανακούφιση. Η καρδιά μου επανήλθε στη θέση της και έτρεξα ν’ ανοίξω στα παιδιά που περιμένανε να τους ανοίξω. Ολόκληρη χορωδία ήταν παρατεταγμένη στο κεφαλόσκαλο. Χαμογελαστά πρόσωπα, ζεστά χαμόγελα στολισμένα με γιρλάντες από σιδεράκια , κεφάλια τυλιγμένα σε πολύχρωμους σκούφους, τα μάτια τους καρφωμένα στα δικά μου για να τους δώσω το σύνθημα να ξεκινήσουν, τα τρίγωνα και οι μελόντικες περιμένανε απλά το νεύμα μου. «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά…»… Όση ώρα μου χάιδευαν τ’ αυτιά οι μελωδικές φωνούλες τους, τα χαριτωμένα φάλτσα τους, τα γελάκια και τα πειράγματά τους στα πιο μικρά της παρέας που δεν θυμόντουσαν τα λόγια και μουρμουρίζανε απλά το ρυθμό, έστησα καυγά με τον εαυτό μου. Γιατί βλέπω παντού εφιάλτες και φαντάσματα; Ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν. Τι δουλειά είχε αυτό το απαίσιο όνειρο να μου μαυρίσει μια τέτοια μέρα; Έτσι θα ξεκινήσω τη χρονιά μου; Τόσο κακοπροαίρετη είμαι τέλος πάντων; Αυτή η μανία μου να τα δαιμονοποιώ όλα, πρέπει να σταματήσει!!! Ναι, θα βάλω ένα τέλος σ’ αυτά. Θα διαγράψω κάθε αρνητική σκέψη και θα δεχτώ ότι κάθε τι που γίνεται, είναι για το καλό μου…. Υπόσχεση πρώτη: «Θα πάψω να τα βλέπω όλα στραβά και μίζερα. Δεν υπάρχουν παρανοϊκοί κυβερνήτες, ούτε παράλογες ενέργειες!..». - «…χαρτί και καλαμάρι/δες και με-δες και με το παλικάρι…» - Το υπόσχομαι! - Τι υπόσχεστε καλέ Κυρία; Δεν θα μας πληρώσετε με μετρητά; - Tι;… Όοοχι βρε παιδιά, κάτι σκεφτόμουν και μονολογούσα. Μη δίνετε σημασία… Φυσικά και θα σας πληρώσω! Τόσο ωραία κάλαντα, είχα ν’ ακούσω πολλά χρόνια. Μπράβο σας και καλή χρονιά να έχετε. Ορίστε, μοιραστείτε τα… - Θέλετε μήπως ρέστα; - Όχι καλέ!!! Τι ρέστα; Σας είπα να τα μοιραστείτε. Και του χρόνου παιδιά! - Μισό λεπτό καλέ Κυρία! Να ολοκληρώσουμε τη συναλλαγή. Ο πιτσιρικάς που –προφανώς- διατελούσε και χρέη ταμία, έσκυψε και ακούμπησε στο χαλάκι της εξώπορτας, ένα μικρό σάκο που κουβάλαγε στην πλάτη του. Τον άνοιξε προσεκτικά και έβγαλε από μέσα μια μικρή ταμειακή μηχανή. Πληκτρολόγησε το ποσόν, έκοψε μία απόδειξη, μου την παρέδωσε και ταυτόχρονα πήρε τα χρήματα. Τον παρακολουθούσα έκπληκτη να την τακτοποιεί ξανά στο σάκο, και να με καλημερίζει ευγενικά. Καθώς περιμένανε το ασανσέρ, γύρισε το κεφαλάκι του και μου ψιθύρισε χαμογελώντας: «Του χρόνου θα δεχόμαστε και πιστωτικές κάρτες. Φέτος, δυστυχώς η τράπεζα δεν μας παρέδωσε εγκαίρως το ειδικό μηχάνημα!»…. Είχα μαρμαρώσει μπροστά στην πόρτα και προς στιγμή, νόμιζα ότι ο εφιάλτης μου συνεχίζεται. Το μικρό χαρτάκι που μου είχε χώσει ο πιτσιρικάς στο χέρι, μου θύμιζε ότι αυτό που ζω είναι πραγματικό γεγονός. Κατάφερα με δυσκολία να ρωτήσω: - Μα καλά… κόβετε αποδείξεις για τα … κάλαντα;;; - Φυσικά! Δεν το ξέρατε; Λάβαμε εγκύκλιο απ’ το Υπουργείο Οικονομικών ότι εμπίπτουν στην κατηγορία «Δημόσια Θεάματα». Είμαστε υποχρεωμένοι να αποδώσουμε 23% ΦΠΑ επί των εισπράξεών μας, στην εφορία της περιοχής μας. - Τι λες παιδάκι μου;;; Τα ξέρει αυτά ο υπουργός μας; - Σσσσσς… μη φωνάζετε καλέ Κυρία! Τον είδα να κόβει βόλτες στην περιοχή μας. Στη διπλανή πολυκατοικία κάναν έφοδο κι επειδή δεν κόβανε αποδείξεις, τους κάνανε κατάσχεση στα τρίγωνα, σ’ ένα φορητό αρμόνιο και στα ψιλά που είχανε μαζέψει απ’ το πρωί. Άντε… γεια σας και καλή χρονιά να έχετε! της Μαρίας Κανελλάκη (απο το http://efagonizesthe...11/12/2011.html)
  8. Ο Παπανδρέου απαλλάσσει των καθηκόντων του, τον κ. Παπαδήμο !!! Δηλ. μέχρι να διοριστεί πρωθυπουργός ο Παπαδήμος, ήτανε διορισμένος σύμβουλος του ΓΑΠ. σωστά? Δηλ. ο Παπαδήμος συμβούλευε τον ΓΑΠ για τις ενέργειες της κυβέρνησης που απέτυχε και απολύθηκε. Σωστά? Δηλ. τώρα ο απολυθείς από τον ΓΑΠ Παπαδήμος, θα κάνει από μόνος του, ότι μέχρι χθες συμβούλευε να κάνει η κυβέρνηση του ΓΑΠ που απέτυχε. Σωστά? Κάποιοι μας δουλεύουνε κανονικά? Σωστά! ΕΔΩ ΑΠ' ΕΥΘΕΙΑΣ ΤΟ ΦΕΚ (απο Εθνικο Τυπογραφειο) http://www.et.gr/ido...ZCzSlIwEI-Jw3XC
  9. COLPO GROSSO ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ: To αγγλικό δίκαιο καίει τη “σωτηρία” Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου http://konstantakopoulos.blogspot.com/2011/11/colpo-grosso.html .......................................................................... και Γιατί οι συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου προετοιμάζουν έξοδο από το ευρώ και κατάλυση του ελληικού κράτους Ομιλία του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου σε εκδήλωση-συνέντευξη τύπου που οργανώθηκε στην ΕΣΗΕΑ στις 15.11 με πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη και συμμετοχή του ομότιμου Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργου Κασιμάτη http://konstantakopoulos.blogspot.com/2011/11/26.html
  10. «Όχι στο Ναι των υποταγμένων Ναι στο Όχι των γενναίων» Με δήλωσή του στην «Ε», με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, αναφέρει τα σημαντικά ΟΧΙ «στην προσβολή του ελληνικού λαού». Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξής: Το Οχι του 1940 είναι μία από τις ιερότερες παρακαταθήκες του ελληνικού έθνους. Ενα ιδεώδες που θα πρέπει να το σεβόμαστε, όχι μόνο με γιορτές και παράτες, αλλά με την καθημερινή μας στάση και συμπεριφορά και που κυρίως θα πρέπει να το σέβεται και να το τιμά με τη στάση της και κάθε της πράξη η εξουσία. Το Οχι είναι κανόνας ζωής για τους κοινούς θνητούς και μέτρο αξίας και εντιμότητας για τους αξιωματούχους. Κυρίως όταν πρόκειται για θέματα και περιπτώσεις που αφορούν την τιμή και τα συμφέροντα του λαού. Οχι στην εξαπάτηση του λαού. Οχι στο ψέμα και στη διαφθορά. Οχι στην ατιμωρησία υπουργών και άλλων ισχυρών. Οχι στην παραβίαση του Συντάγματος. Οχι στην εθελοντική παράδοση μέρους της εθνικής μας ακεραιότητας σε ξένους. Οχι στην εξόντωση των εργαζομένων. Οχι στην ερήμωση της χώρας. Οχι στο πρόσφατο «Ναι σε όλα», που καθιστά τη χώρα υποτελή, αναγκασμένη να ξεπουλήσει τον εθνικό μας πλούτο. Και τέλος, Οχι στην προσβολή ενός ολόκληρου λαού. Γιατί προσβολή είναι το να τολμούν να του λένε «σε πήραμε από το 120% του ΑΕΠ και αφού σου αλλάξαμε τα φώτα, σε ρεζιλέψαμε στους ξένους, σε φτωχύναμε, σε διαλύσαμε και σε εξοντώσαμε ολοκληρωτικά, μετά είπαμε το Ναι στη Μέρκελ, γιατί υποτίθεται ότι θα μας βοηθήσει να σε οδηγήσουμε στο σημείο απ' όπου σε παραλάβαμε, δηλ. στο 120% του ΑΕΠ». Δηλαδή σε βασανίζουμε δώδεκα ολόκληρα χρόνια (κι αν τελικά θα είναι δώδεκα), χωρίς κανένα λόγο. Εκτός φυσικά κι αν μέσα σ' αυτό το διάστημα καταφέρουν να μας ξεπουλήσουν και πάλι ολοκληρωτικά και να μας μεταβάλουν στο υπ' αριθμόν 1 προτεκτοράτο του Δ' Ράιχ. Μας τύλιξαν μέσα σε ένα «Μηδενικό», για ποιο λόγο; Ασφαλώς αυτοί και τα αφεντικά τους θα γνωρίζουν το λόγο, όμως δεν μας τον λένε, με την ελπίδα ότι έως τότε θα μας έχουν μεταβάλει σε φυτά... Οχι, κύριε Πρόεδρε, να ανέχεστε να μας κυβερνά και να δεσμεύει το μέλλον της χώρας μια ομολογουμένως κυβερνητική μειοψηφία. Και εάν ακόμα το Σύνταγμα, μετά την αναθεώρησή του από τον Ανδρέα Παπανδρέου δεν σας δίνει το δικαίωμα να διαλύσετε τη Βουλή και να προκηρύξετε εκλογές, εν τούτοις έχετε το ηθικό - προσωπικό σας ανάστημα και λόγω του ανωτάτου αξιώματος που κατέχετε και λόγω της προσωπικής σας ιστορίας, να παρέμβετε για να σταματήσει η ουσιαστικά πραξικοπηματική δράση της παρούσας κυβέρνησης. Και στο κάτω κάτω, ως έσχατη λύση, υπάρχει πάντα ο έντιμος δρόμος της παραίτησης, που θα ήταν ένα ηχηρότατο ράπισμα στο πρόσωπο όλων αυτών που καταστρατηγούν το Σύνταγμα οδηγώντας τη χώρα στην καταστροφή της. Πώς είναι δυνατόν να ζητούν οι σημερινοί κυβερνώντες να τους σεβαστεί ένας λαός που περιμένει το παράδειγμά τους, όταν όλοι ανεξαιρέτως οι υπεύθυνοι για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος και του κράτους αρνούνται να εφαρμόσουν και να επιβάλουν το ζωτικό Οχι σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη ζωή και την τιμή του λαού και του έθνους; Οταν τον εμπαίζουν έχοντας καταντήσει αυτό το μεγάλο Οχι μια τυπική φιέστα, όταν η καθημερινή τους συμπεριφορά βρίσκεται σε μια συνεχή διάσταση μαζί του; Σέβομαι τους θεσμούς, όταν και εκείνοι σέβονται τα ιερά και τα όσια του λαού αναγνωρίζοντάς τον -με πράξεις και όχι μόνο με λόγια- ως υπέρτατη αξία ανώτερη κι από τον ανώτατο αξιωματούχο. Και ο λαός θέλει ειδικά οι κυβερνήτες του να είναι πιστοί θεματοφύλακες της εθνικής τιμής και ακεραιότητας και όχι φορείς τού Ναι και της υποταγής που μας επιβάλλεται εδώ και δύο χρόνια. Οσοι δεν κατάλαβαν ακόμα ότι αυτοί είναι οι λόγοι που μας κατεβάζουν στους δρόμους, θα είναι άξιοι της τύχης τους. Η οργή του λαού οφείλεται στο γεγονός ότι η στάση τους απέναντι στα συμφέροντα του λαού και του έθνους βρίσκεται σε ριζική αντίθεση με το νόημα τού Οχι. Εκείνοι τότε είπαν Οχι αψηφώντας τις θυσίες και το θάνατο. Αυτοί σήμερα υποτάσσονται με δειλία και ανικανότητα στο Ναι. Επομένως δεν έχουν σχέση με το Οχι του λαού των γενναίων αλλά εκφράζουν το Ναι των δειλών και των συμβιβασμένων. Εκείνοι αρνήθηκαν να δώσουν έστω και ένα τετραγωνικό εκατοστό ελληνικής γης. Αυτοί τους προσφέρουν το σύνολο της εθνικής επικράτειας. Ανήκουν στο Ναι και όχι στο Οχι. Το Οχι ανήκει στους ελεύθερους και ανεξάρτητους Ελληνες. Αθήνα, 29.10.2011 http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=322141
  11. Πρόβα παρέλασης, του Γιάννη Κιμπουρόπουλου …Λοιπόν, κάντε τετράδες. Οι άριστοι μπροστά, τα στουρνάρια πίσω. Έτσι. Θα κάνουμε βήμα για την παρέλαση. Δεν θα ακούω «κιχ». Άχνα! Μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος. Θα ακούγεται μόνο το ποδοβολητό σας. Εν-δυο, εν-δυο…. Με περηφάνια. Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή. Ψηλά τα κεφάλια, άδεια είναι έτσι κι αλλιώς, δεν τα βαραίνει τίποτα. Λοιπόν… Σας είπαν, βέβαια, οι δασκάλες για την επέτειο. Έχετε καταλάβει γιατί θα παρελάσουμε; Επέτειος του «όχι». Πριν από εβδομήντα χρόνια οι παππούδες, οι προπαππούδες σας, όσοι ζούσαν τέλος πάντων από τους προγόνους σας- ρωτήστε τις μανάδες σας ποιοί- είπαν «όχι» στους Ιταλούς. Αν θέλετε τη γνώμη μου, μαλακία έκαναν. Τα καλύτερα «όχι» είναι τα «ναι». Θέλω να πω, δεν μπορείς να είσαι μόνο στείρα άρνηση. Πρέπει να έχεις θετική πρόταση. Δηλαδή, ας έλεγαν στους Ιταλούς «θέλετε να περάσετε; Ωραία! Πόσα δίνετε;» Ή, να τους πουν «γιατί από την Αλβανία, ρε παιδιά», δεν πάτε απ’ τον άλλο δρόμο ή με το καράβι. Τέλος πάντων, δεν είχαν θετική σκέψη, το φάγανε το κεφάλι τους. Συγκεντρωθείτε στο βήμα! Εν-δυο, εν –δυο, τρία κι εμπλοκή, εν-δυο, εν-δυο, τρία κι αλλαγή! Τι θες Κωστάκη; Τουαλέτα; Να κρατηθείς! Να μάθετε να ελέγχετε τους σφιγκτήρες σας. Η πατρίδα αυτό απαιτεί σήμερα από σας. Εγκράτεια. Τι είν’ η πατρίδα μας; Ξεχάστε και τους κάμπους και τα βουνά και τα ποτάμια. Αυτά τα βάλαμε υποθήκη. Θα τα δώσουμε στους Γερμανούς, στους Γάλλους, στους Άραβες, στους Κινέζους, σ’ όσους φιλάνθρωπους μας προστρέχουν με δάνεια. Εμ, τι να σας κάνω; Τόσα χρόνια δανεικά κι αγύριστα… Όλοι μαζί δεν τα φάγαμε; Τρέξτε τώρα! Τι θες Γιαννάκη; Άλλα σου λέει ο μπαμπάς σου; Βγες απ’ τη γραμμή και πάρε 20 κάμψεις. Και μην ακούσω ανάσα. Εν-δυο, εν δυο, τρία κι εμπλοκή! Ψηλά το κεφάλι, μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος! Σημαιοφόρε! Τι νομίζεις πως κρατάς, ομπρέλα για τη βροχή; Σημαία κρατάς, βρε βούρλο! Την κυανοκίτρινη. Για δες την καλύτερα. Μπλε φόντο και 12 κίτρινα αστεράκια. Αυτή είναι η πατρίδα σου, βλαμμένο! Πατρίδα είναι η ισοτιμία του ευρώ, το γκισέ της τράπεζας, οι δόσεις του δανείου της τρόικας, τα τοκοχρεολύσια των πιστωτών! Τι θαρρείς πως είναι πατριωτισμός, χαζοχαρούμενο πιστιρίκι; Να πληρώνεις τη δόση του στεγαστικού σου δανείου, να δίνεις τη δόση της εφορίας, να μη ρωτάς γιατί αυξήθηκε πάλι ο ΦΠΑ, να μη διαμαρτύρεσαι όταν απολύεσαι, να υπογράφεις τη σύμβαση εργασίας με κλειστά μάτια, να έχεις πίστη στον εργοδότη, να μην υπονομεύεις την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας. Τι θες Σαλίκ; Διώξανε τον μπαμπά σου απ’ την οικοδομή και σκέφτεστε να γυρίστε Αλβανία; Χέστηκα! Και ποιος σας κρατάει; Τον τόπο πιάνετε! Εν –δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή! Τι είναι, Ελενίτσα; Σε προσβάλλουν αυτά που λέω; Βγες απ’ τη γραμμή, κάνε είκοσι φορές τον περίβολο κι αύριο μου φέρνεις είκοσι σελίδες πυκνογραμμένες με τη φράση «Ζήτω το έθνος, ζήτω η τρόικα, ζήτω το μνημόνιο»! Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι αλλαγή! Από το «Δρόμο», 23/10/2010 tvxs.gr/node/46880
×
×
  • Create New...