Jump to content

ΤΟΝΙΑ X

simple Members
  • Content Count

    18
  • Joined

  • Last visited


Reputation Activity

  1. Upvote
    ΤΟΝΙΑ X reacted to KAROLOS in Συμφωνίες, που συνιστούν ή δεν συνιστούν δάνεια και η σημασία τους, για την, από πλευράς τελών χαρτοσήμου, αντιμετώπισή τους   
    1. Γενικά περί δανείων
    α. Έννοια, αντικείμενο και σκοπός του δανείου. Δάνειο είναι η σύμβαση, κατά την οποία ο ένας από τους συμβαλλόμενους (δανειστής) μεταβιβάζει στον άλλο συμβαλλόμενο (οφειλέτη) κατά κυριότητα χρήματα ή άλλα αντικαταστατά πράγματα, ο, δε, οφειλέτης υποχρεούται να επιστρέψει στον δανειστή πράγματα της ίδιας ποσότητας και ποιότητας (άρθρο 806 Α.Κ.).
    * Αντικείμενο του δανείου μπορεί να είναι χρήματα ή άλλα αντικαταστά πράγματα, των οποίων η κυριότητα μεταβιβάστηκε στον οφειλέτη (Εφ. Αιγ. 76/1980, Α.Π. 660/1979). Το αντικείμενο του δανείου πρέπει να έχει οικονομική αξία. Δεν είναι απαραίτητο το πράγμα να είναι αναλωτό (Ειρ. Αργ. 1581/1969), ούτε ενδιαφέρει ο σκοπός, για τον οποίο πρόκεται να χρησιμοποιηθεί το δάνεισμα (Α.Π. 80/1938).
    * Ο σκοπός του δανείου ποικίλλει. Συνήθως, για τον οφειλέτη αποτελεί άρση μιάς προσωρινής οικονομικής ανάγκης, ενώ, για τον δανειστή, όταν το δάνειο συμφωνείται έντοκο, αποτελεί μία επωφελή τοποθέτηση κεφαλαίου.
    β. Χαρακτηριστικά της σύμβασης δανείου. Η σύμβαση του δανείου παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά:
    1) Η σύμβαση του δανείου είναι σύμβαση παραδοτική και κατατάσσεται στις λεγόμενες «παραδοτικές» (re) συμβάσεις, καθόσον, για την κατάρτιση της σύμβασης αυτής δεν αρκεί μόνο συμφωνία των συμβαλλόμενων, αλλά απαιτείται και παράδοση του πράγματος στον οφειλέτη.
    2) Η σύμβαση του δανείου είναι σύμβαση άτυπη, δηλαδή, είναι σύμβαση, για την οποία δεν απαιτείται έγγραφος τύπος (Εφ. Θεσ. 407/1980).
    3) To δάνειο είναι σύμβαση αιτιώδης, με την έννοια, ότι το κύρος του εξαρτάται από την ύπαρξη και τη νομιμότητα της αιτίας, που είναι η πρόθεση δανεισμού (Φορ. Πρωτ. Ρόδου 6/1966).
    4) Το δάνειο είναι σύμβαση ενοχική και υποσχετική. Με αυτή ο ένας από τους συμβαλλόμενους (δανειστής) μεταβιβάζει την κυριότητα αντικαταστατών πραγμάτων στον άλλο (οφειλέτη), για την απόδοση άλλων πραγμάτων της ίδιας ποσότητας και ποιότητας.
    5) Το δάνειο είναι σύμβαση διαρκής.
    6) Το δάνειο είναι σύμβαση συναινετική, επειδή, για την κατάρτιση αυτού αρκεί η συμφωνία των μερών, η, δε, μεταβίβαση αυτού γίνεται στα πλαίσια της ήδη καταρτισμένης σύμβασης.
    7) Το δάνειο είναι σύμβαση αυστηρά ετεροβαρής, καθόσον γεννά υποχρέωση μόνο, για τον οφειλέτη και δη, για απόδοση άλλων πραγμάτων της ίδιας ποσότητας και ποιότητας (Α.Π. 569/1958, Εφ. Αθ. 161/1962, 419/1970). Τούτο ισχύει στην περίπτωση, που το δάνειο είναι άτοκο. Εάν, όμως, το δάνειο είναι έντοκο, τότε η σύμβαση του δανείου είναι σύμβαση αμφοτεροβαρής, του τόκου επέχοντος θέση ανταλλάγματος (αντιπαροχής).
    8) Το δάνειο, και ειδικότερα το χρηματικό δάνειο, είναι πάντοτε πιστωτική σύμβαση (Φορ. Πρ. Ροδ. 6/1966).
    9) Το δάνειο διαφέρει από το χρησιδάνειο, γιατί, σε αντίθεση με το δάνειο, στο χρησιδάνειο δεν μεταβιβάζεται η κυριότητα του πράγματος, αλλά παραχωρείται μόνο η χρήση αυτού. Το δάνειο διαφέρει, επίσης, και από την ανώμαλη παρακαταθήκη στο ότι επί δανείου προέχει το συμφέρον του οφειλέτη, που είναι η χρησιμοποίηση του δανείσματος, σε αντίθεση με την ανώμαλη παρακαταθήκη, στην οποία προέχει, το συμφέρον του παρακαταθέτη (δανειστή), που είναι η ασφαλής φύλαξη των κατατιθέμενων πραγμάτων (χρημάτων, κ.λπ.).
    10) Το δάνειο μπορεί να ασφαλισθεί, διά της παροχής στον δανειστή οποιασδήποτε ασφάλειας (υποθήκης, ενεχύρου, εγγύησης, κ.λπ.). Εξαιρετικά, επί δανείου είναι ανεπίτρεπτη η συνομολόγηση ποινικής ρήτρας (Εφ. Θεσ. 97/1961).
    11) Η εκ δανείου απαίτηση παραγράφεται σε μία εικοσαετία από τότε, που το δάνειο έγινε απαιτητό (Εφ. Αιγ. 71/1969).
    γ. Οφειλόμενο τέλος χαρτοσήμου. Τα δάνεια, ανάλογα με την ιδιότητα των συμβαλλόμενων, υπόκεινται σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου 3% ή 2%, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 1α ή 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου, αντίστοιχα. Εξαιρετικά, το τέλος αυτό δεν οφείλεται εάν με διάταξη νόμου προβλέπεται απαλλαγή από το εν λόγω τέλος χαρτοσήμου.
    2. Συμφωνίες, οι οποίες συνιστούν ή δεν συνιστούν δάνεια
    Στη συναλλακτική πρακτική συνάπτονται συμφωνίες, οι οποίες, ανάλογα με το περιεχόμενό τους, είτε συνιστούν δάνειο, κατά την έννοια του νόμου (Α.Κ.), οπότε υπόκεινται σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου, είτε όχι, οπότε δεν υπόκεινται σε τέλος χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης.
    Κατωτέρω παραθέτουμε περιπτώσεις συμφωνιών, οι οποίες, όπως έχει κριθεί, συνιστούν ή δεν συνιστούν δάνεια, κατά περίπτωση.
    α. Συμφωνίες, οι οποίες συνιστούν δάνεια
    1) Αμοιβές συμβούλων Ανωνύμων Εταιρειών, που καταβάλλονται κατά ποσό μεγαλύτερο από αυτό, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση. Όπως κρίθηκε από τη δικαστηριακή νομολογία (Φορ. Εφ. Πειρ. 290/1965), η αμοιβή συμβούλου ανώνυμης εταιρείας, που καταβάλλεται κατά ποσό μεγαλύτερο από αυτό, που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση της εταιρείας, θεωρείται ως δάνειο.
    2) Πίστωση στα βιβλία εταιρείας οφειλόμενων σε άλλη εταιρεία δικαιωμάτων χρήσης τεχνικής βοήθειας. Η πίστωση αλλοδαπής εταιρείας στα βιβλία ημεδαπής επιχείρισης οφειλόμενων απ' αυτήν προς την αλλοδαπή εταιρεία δικαιωμάτων χρήσης τεχνικής βοήθειας θεωρείται ως δάνειο (Διοικ.Εφ.Αθ. 2174/1979).
    3) Μεταβίβαση συναλλαγματικής με πίστωση του ποσού αυτής. Επί μεταβιβάσεως συναλλαγματικής δι' οπισθογραφήσεως ο μεταβιβάζων τη συναλλαγματική εισπράττει, όπως είναι γνωστό, το ποσό αυτής μειωμένο κατά το προεξόφλημα. Δεν αποκλείεται, όμως, η μεταβίβαση της συναλλαγματικής να γίνεται χωρίς ταυτόχρονη καταβολή του ποσού της, αλλά με πίστωση του ποσού αυτού, και τούτο προς χρηματική διευκόλυνση εκείνου προς τον οποίο μεταβιβάστηκε η συναλλαγματική, ο οποίος στη συνέχεια προβαίνει στην είσπραξη της αξίας της είτε με οπισθογράφηση, είτε με εξόφληση αυτής από τον αποδέκτη κατά τη λήψη του τίτλου. Στην τελευταία αυτή περίπτωση υφίσταται σχέση δανείου, μεταξύ του μεταβιβάζοντος τη συναλλαγματική και εκείνου προς τον οποίο έγινε η μεταβίβαση αυτής, υποκειμένου σε τέλος χαρτοσήμου 3% ή 2%, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 1α ή 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου, κατά περίπτωση, εφόσον η δανειακή αυτή σχέση αποδεικνύεται από αυτοτελές έγγραφο ή από εγγραφή στα βιβλία (Δ.Δ.Φ. Παρ. 2552/1959).
    4) Συμφωνία με την οποία ορίζεται, ως χρόνος παραγραφής της εκ συναλλαγματικής απαίτησης μακρότερος του νομίμου. Συμβολαιογραφική πράξη, με την οποία οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν, ως χρόνο παραγραφής της εκ συναλλαγματικής αξίωσης μακρότερο του νομίμου, και η οποία είναι άκυρη ως τοιαύτη κατά το άρθρο 275 του Αστικού Κώδικα, αποτελεί νέα σύμβαση, και δη δανειακή, η οποία θα υπαχθεί σε αναλογικό τέλος 3% ή 2%, κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 13 παρ. 1α ή 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου, κατά περίπτωση (Υπ. Οικ. Δ. 6550/1962).
    β. Συμφωνίες, οι οποίες δεν συνιστούν δάνεια
    1) Μερίσματα μη αναλαμβανόμενα από τους δικαιούχους. Η μη ανάληψη μερισμάτων από τους δικαιούχους αυτών και η πίστωση των δικαιούχων με τα ποσά των μερισμάτων δεν συνιστά αυτή καθ' εαυτή δάνειο, ούτε σχέση ανώμαλης παρακαταθήκης, η οποία λογίζεται ως δάνειο, εάν δεν προκύπτει από κάποιο έγγραφο ή από εγγραφή στα βιβλία της εταιρείας, ρητά αναφερόμενης σε σύναψη σύμβασης δανείου ή περιέχουσας τα στοιχειοθετούντα τη σχέση αυτή στοιχεία, ώστε να μπορεί να συναχθεί, ότι η σχέση της εταιρείας και των μετόχων της είναι δανειακής φύσης (Σ.τ.Ε. 314/1987, 703/1988, Διοικ. Εφ. Αθ. 1847/1984, σχετ. Σ.τ.Ε. 353/1976, 3655/1977, 2047/1978, κ.λπ.).
    2) Κέρδη μη αναλαμβανόμενα από τους εταίρους. Η μη ανάληψη από τους εταίρους, για χρονικό διάστημα, των κερδών παρελθουσών χρήσεων δεν συνιστά δάνειο, ούτε ανώμαλη παρακαταθήκη, η οποία κατά το άρθρο 830 του Αστικού Κώδικα λογίζεται ως δάνειο, εφόσον δεν αποδεικνύεται από εγγραφή στα βιβλία της εταιρείας ή από άλλο στοιχείο, ότι η εταιρεία είχε την εξουσία να χρησιμοποιήσει ή ότι χρησιμοποίησε τα χρήματα αυτά (Σ.τ.Ε. 353/1976, 3655/1977, 2047/1978).
    3) Μη αναζήτηση από τον δικαιούχο του χρεωστικού υπολοίπου εκ τόκων. Η μη αναζήτηση από τον δικαιούχο του χρεωστικού υπολοίπου, που προέρχεται από τόκους εκ δοσοληπτικού λογαριασμού μεταξύ συγγενών επιχειρήσεων, δεν σημαίνει, ότι το χρεωστικό υπόλοιπο, που απομένει αζήτητο, αποτελεί δάνειο, εφόσον από σχετική εγγραφή στα βιβλία ή από οποιοδήποτε άλλο στοιχείο δεν προκύπτει, ότι συνήφθη σύμβαση δανείου μεταξύ των δύο συγγενών επιχειρήσεων (Διοικ.Εφ. Πατρών 284/1979).
    4) Χρηματικές καταβολές αφανών εταίρων αφανούς εταιρείας προς τον εμφανή εταίρο. Οι χρηματικές καταβολές, που γίνονται από τους αφανείς εταίρους αφανούς εταιρείας προς τον ορισθέντα εμφανή εταίρο και διαχειριστή αυτής,για την επίτευξη του σκοπού της εταιρείας, δεν αποτελούν δάνεια, ο, δε, λαβών τις καταβολές αυτές εμφανής εταίρος δεν καθίσταται οφειλέτης του καταβαλόντος αφανούς τοιούτου προς απόδοση των δοθέντων (Α.Π. 280/1953). Συνεπώς, στην περίπτωση αυτή δεν οφείλονται τέλη χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης, καθόσον οι εν λόγω χρηματικές καταβολές δεν πληρούν τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της σύμβασης του δανείου, κατά το άρθρο 806 του Αστικού Κώδικα (Πρβλ. Δευτ.Φορ.Δικ.Αθ. 640/1964).
    Σημειώνεται, ότι, εάν από τις εγγραφές στα βιβλία της αφανούς εταιρείας προκύπτει, ότι οι χρηματικές ως άνω καταβολές των αφανών εταίρων έγιναν προς αυτή με τη μορφή καταθέσεων και χωρίς μνεία της αιτίας καταβολής, τότε, για τις χρηματικές αυτές καταβολές, θα οφείλεται τέλος χαρτοσήμου 1%, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 5γ, τέταρτο εδάφιο, του Κώδικα Χαρτοσήμου.
    5) Παραμονή χρημάτων επί πολύ χρόνο στα χέρια των λαβόντων αυτά. Η καταβολή από εταιρεία σε τρίτο χρημάτων, για την οποία ανεγράφη στο σχετικό ένταλμα πληρωμής η φράση «επί αποδόσει λογαριασμού» και η παραμονή των χρημάτων αυτών επί πολύ χρόνο στα χέρια του λαβόντος αυτά τρίτου, δεν υποδηλοί αυτή και μόνο, κατά νόμον, εξουσία χρησιμοποίησής τους, ώστε να θεωρηθεί ως δάνειο ή ως ανώμαλη παρακαταθήκη, η οποία λογίζεται ως δάνειο (Σ.τ.Ε. 870/1979).
    6) Προκαταβολή τιμήματος αγοραπωλησίας. Κατά τη Διοίκηση (Υπ.Οικ.Εγκ. 63/1955 Α. 12250/1962), η προκαταβολή ολόκληρου ή μέρους του τιμήματος μέλλουσας αγοραπωλησίας δεν συνιστά δάνειο, εφόσον επακολούθησε η πραγματοποίηση της αγοράς ή, σε περίπτωση ματαίωσής της, η επιστροφή της προκαταβολής αυτής. Επίσης, και κατά τη δικαστηριακή νομολογία (Δευτ.Φορ.Δικ.Πατρών 368/1964), η προκαταβολή του τιμήματος μέλλουσας αγοραπωλησίας, που ματαιώθηκε τελικά μετά πάροδο ορισμένου χρόνου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δάνειο, καίτοι η επιχείρηση έκανε χρήση του ποσού της προκαταβολής, για τις ανάγκες της.
    7) Πίστωση τιμήματος πώλησης αγαθών. Η πίστωση του τιμήματος επί πωλήσεως αγαθών με πίστωση, ως αφορώσα απλώς στην τροποποίηση του κανόνα της ταυτόχρονης εκπλήρωσης των εκατέρωθεν ιστάμενων παροχών, δεν μεταβάλλει το χαρακτήρα της πώλησης σε δάνειο (Ζέπος). Συνεπώς, η πίστωση του τιμήματος πώλησης αγαθών, μη συνιστώσα αυτοτελή σύμβαση δανείου, δεν υπόκειται σε ιδιαίτερη χαρτοσήμανση, εφόσον η σύμβαση της πώλησης αποδεικνύεται δεόντως (Πρωτ. Φορ. Δικ. Αθ. 1817/1963, Υπ. Οικ. Μ. 1487/1935, Εγκ. 61/1955, Ν.Σ.Κ. γνωμ. 986/1962). Εάν, για ασφάλεια πληρωμής του πιστωθέντος τιμήματος ο αγοραστής αποδέχτηκε συναλλαγματικές και ο πωλητής προεξόφλησε αυτές σε τράπεζα, και μετά την προεξόφληση ακυρώθηκε η πώληση, δεν υπάρχει, στην προκειμένη περίπτωση, σχέση δανείου, εφόσον οι συναλλαγματικές αυτές εξοφλήθηκαν από τον πωλητή (εκδότη) και όχι από τον αποδέκτη (Υπ.Οικ. Π. 20787/1961). Εάν λάβει χώρα εκχώρηση του πιστωθέντος τιμήματος, η εκχώρηση αυτή δεν μπορεί να δημιουργήσει ούτε τεκμήριο περί συνομολογήσεως δανείου (Υπ.Οικ.Ν. 10232/1962, Ν.Σ.Κ. γνωμ. 986/1962). Στην περίπτωση αυτή οφείλεται τέλος χαρτοσήμου σύμβασης εκχωρήσεως.
    8) Το έγγραφο της συναλλαγματικής δεν αποδεικνύει σύμβαση δανείου. Η συναλλαγματική συνιστά αφηρημένη (αναιτιώδη) υπόσχεση πληρωμής, ανεξάρτητη από κάθε άλλη σύμβαση ή δικαιοπραξία, η οποία αποτελεί την αιτία της έκδοσής της. Κατόπιν αυτού, η έκδοση της συναλλαγματικής μόνο ως τεκμήριο περί συνομολογήσεως δανείου θα μπορούσε να θεωρηθεί, ενώ αυτό τούτο το έγγραφο της συναλλαγματικής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έγγραφο, που αποδεικνύει τη σύμβαση δανείου, και συνεπώς δεν μπορεί να υπαχθεί σε τέλος χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης, λόγω του αναιτιώδους χαρακτήρα αυτής (Ν.Σ.Κ. ολομ. 907/1962, Υπ.Οικ.Σ. 4090/1965).
    9) Εγγραφή στα βιβλία επιτηδευματιών περί υπάρξεως συναλλαγματικής. Μόνη η εγγραφή στα βιβλία επιτηδευματιών περί της υπάρξεως συναλλαγματικής δεν αποδεικνύει αυτή καθ' εαυτή και άνευ ετέρου την ύπαρξη δανειακής σχέσης (Σ.τ.Ε. 3498/1976). Αν η εγγραφή στα βιβλία αναφέρει μόνο έκδοση ή προεξόφληση συναλλαγματικής ή γραμματίου σε διαταγή δεν οφείλεται τέλος χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης. Το τέλος αυτό οφείλεται μόνο εάν από αυτή ταύτη την εγγραφή στα βιβλία αποδεικνύεται η συνομολόγηση μιάς τέτοιας σύμβασης (Ν.Σ.Κ. ολομ. 907/1962).
    10) Έκδοση συναλλαγματικής, για ασφάλεια τιμήματος πώλησης αγαθών. Η έκδοση της συναλλαγματικής, που γίνεται, για ασφάλεια τιμήματος πώλησης αγαθών, δεν αποδεικνύει σύμβαση δανείου και, συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν θα οφείλεται τέλος δανειακής σύμβασης, καθόσον τέτοια σύμβαση δεν συνομολογείται (Υπ.Οικ.Π. 6264/1961).
    11) 'Εκδοση συναλλαγματικών ευκολίας. Μόνη η έκδοση συναλλαγματικών ευκολίας δεν αποδεικνύει σύμβαση δανείου, εφόσον από κάποιο άλλο έγγραφο ή από εγγραφή στα βιβλία των επιτηδευματιών δεν προκύπτει η σύμβαση του δανείου. Συνεπώς, επί των συναλλαγματικών αυτών, οι οποίες αποτελούν γνήσια πλην, όμως, αναληθούς κατ' ουσία περιεχομένου έγγραφα, δεν οφείλεται τέλος χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης. Η καταχώριση των συναλλαγματικών αυτών στα βιβλία δεν μπορεί να δικαιολογήσει επιβολή τέλους χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης, καθόσον η καταχώριση αυτή έγινε μόνο χάριν λογιστικής απεικόνισης και ενημέρωσης των βιβλίων από άποψη διατάξεων του Κ.Β.Σ. (Πρβλ. Σ.τ.Ε. 2504/1972, 2505/1972, 2450/1983, Φορ.Εφ. Αθ. 3884/1964, 420/1969, Φορ.Εφ. Πατρ. 137/1967, κ.λπ.). Επίσης, η συναλλαγματική ευκολίας δεν χαρτοσημαίνεται με τέλος δανείου, έστω και αν ο εκδότης τη μεταβίβασε σε τρίτο και εισέπραξε την αξία της (Σ.τ.Ε. 1068/1983).
    12) Εγγυητική επιστολή τράπεζας. Η εγγυητική επιστολή τράπεζας, ως έννομη σχέση παρεπόμενη κυρίας σύμβασης, δεν συνιστά παραστατικό έγγραφο δανεισμού (Σ.τ.Ε. 924/1955).
    13) Χρηματοδότηση από το κεντρικό κατάστημα αλλοδαπής επιχείρησης προς το υποκατάστημά της, που βρίσκεται στην Ελλάδα. Η χρηματοδότηση, που γίνεται από το κεντρικό κατάστημα αλλοδαπής επιχείρησης προς το υποκατάστημά της, που βρίσκεται στην Ελλάδα, δεν συνιστά σύμβαση δανείου, καθόσον μεταξύ του κεντρικού και του υποκαταστήματος δεν συνάπτεται καμιά σύμβαση και ειδικότερα δανειακή, προϋπόθεση απαραίτητη,για την καταβολή τέλους χαρτοσήμου, δοθέντος, ότι η σύμβαση προϋποθέτει την ύπαρξη επιχειρήσεων με ίδια και ανεξάρτητη νομική προσωπικότητα, πράγμα που δεν συμβαίνει επί υποκαταστημάτων (Δευτ. Πειρ. 994/1963, Υπ. Οικ. Σ. 948 /150/Πολ. 80/1987).
    14) Παροχή χρημάτων από τρίτους σε παραγωγό κινηματογραφικής ταινίας, έναντι συμμετοχής στα έσοδα, που θα πραγματοποιηθούν από την εκμετάλλευση της ταινίας αυτής. Η παροχή αυτή των χρημάτων δεν συνιστά δάνειο, αλλά ιδιότυπη εμπορική σύμβαση, η οποία υπόκειται σε τέλος χαρτοσήμου 2%, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου (Πρωτ. Αθ. 3162/1965).
    15) Αντασφαλιστικό απόθεμα. Η συμφωνία μεταξύ ασφαλιστή και αντασφαλιστή, κατά την οποία ο πρώτος παρακρατεί μέρος των οφειλόμενων στον δεύτερο ληξιπρόθεσμων και απαιτητών αντασφαλίστρων ως αποθεματικό, το οποίο φέρει σε πίστωση του αντασφαλιστή, και επί του οποίου υπολογίζεται ορισμένο ποσοστό, που καταβάλλεται σ' αυτόν, δεν συνιστά αυτοτελή σχέση δανείου του αντασφαλιστή προς τον πρωτασφαλιστή, αλλά παρεπόμενη σχέση, η οποία απορροφάται στην κύρια σχέση, η οποία δημιουργείται από τη σύμβαση της αντασφάλισης, και, συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν οφείλεται τέλος χαρτοσήμου δανειακής σύμβασης (βλ. Σ.τ.Ε. 331/1968, 332/1968, Δευτ.Φορ.Δικ. Αθ. 4033/1966, Φορ. Πρωτ. Αθ. 13206/1963, 8950/1964, 5880/1965, κ.λπ.).
    16) Προεμβάσματα αγοράς καπνών. Τα προεμβάσματα, που αποστέλλονται από την αλλοδαπή σε ημεδαπές επιχειρήσεις, για την αγορά και επεξεργασία εγχώριων καπνών, και την αποστολή τους στη συνέχεια στην αλλοδαπή εταιρεία, που έστειλε τα προεμβάσματα, ή σε άλλα πρόσωπα υποδεικνυόμενα απ' αυτή, δεν συνιστούν σύμβαση δανείου, αλλά σύμβαση παραγγελίας, και ως εκ τούτου τα προεμβάσματα αυτά δεν υπόκεινται σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου. Αν, όμως, ο παραλήπτης των προεμβασμάτων, κατόπιν συμφωνίας με τον αποστολέα αυτών, χρησιμοποιεί αυτά, για την αγορά και πώληση καπνών, για ίδιο λογαριασμό ή για την ικανοποίηση των ταμειακών του αναγκών, τότε η χρηματοδότηση αυτή, με τη μορφή προεμβασμάτων, συνιστά σύμβαση δανείου, που καταρτίζεται στην Ελλάδα και υπόκειται στο αναλογικό τέλος χαρτοσήμου της διάταξης του άρθρου 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου, εφόσον η σύμβαση αυτή αποδεικνύεται από σχετική εγγραφή στα βιβλία ή από άλλο έγγραφο (Υπ. Οικ. Α. 21459/1962, Ε. 380/29/11/1965, Ν.Σ.Κ. 859/1962).
    17) Αλλες περιπτώσεις, που δεν συνιστούν δάνεια. Κατά τη δικαστηριακή νομολογία, δεν συνιστούν σύμβαση δανείου, χωρίς την ύπαρξη άλλων στοιχείων:
    Η κατάθεση ποσών στην εταιρεία από τα μέλη της, τα οποία (ποσά) εμφανίζονται σε ειδικούς λογαριασμούς χρηματοδοτήσεων (Σ.τ.Ε. 3646/1979). Η κατάθεση αυτή δημιουργεί υποχρέωση καταβολής τέλους χαρτοσήμου 1%, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 15 παρ. 5γ' του Κώδικα Χαρτοσήμου, όπως ισχύει.
    Η απλή εγγραφή στα βιβλία επιχείρησης με τίτλο «προχρηματοδοτήσεις» ή «προεξοφλήσεις» (Σ.τ.Ε. 3646/1979, 2810/1981).
    Η απλή εγγραφή τόκων σε λογαριασμό, καθόσον το στοιχείο της καταβολής τόκων υπάρχει και με άλλες σχέσεις μη δανειακές (Σ.τ.Ε.1288/1989).
    Οι λογαριασμοί στα βιβλία επιχείρησης με τους γενικούς τίτλους «χρηματοδοτήσεις εισαγωγών» και «προμηθευτές - πιστωτές», καθόσον από τους λογαριασμούς αυτούς δεν προκύπτουν τα στοιχεία, που απαιτούνται κατά το άρθρο 806 του Αστικού Κώδικα, για την ύπαρξη δανειακής σύμβασης (Σ.τ.Ε. 1288/1989).
    Ο λογαριασμός στα βιβλία επιχείρησης με γενικό τίτλο «Διάφοροι», ο οποίος εμφανίζει εκατέρωθεν καταβολές μετρητών, κ.λπ. (Σ.τ.Ε. 2761/1982).
    Ο λογαριασμός στα βιβλία επιχείρησης με τον τίτλο «Γραμμάτια δανειστικά», εφόσον δεν προκύπτουν τα στοιχεία του άρθρου 806 του Αστικού Κώδικα (Σ.τ.Ε. 4292/1980).
    Οι δεδουλευμένοι και απαιτητοί τόκοι, οι οποίοι δεν αναλήφθηκαν από τον δανειστή, κατόπιν συμφωνίας αυτού με τον οφειλέτη, αλλά ήχθησαν σε πίστωση του δανειστή (Φορ.Εφ.Αθ. 139/1969) (contra Φορ. Πρωτ. Αθ. 2162/1967).
    Η προεξόφληση απαιτήσεων, επειδή αυτή γίνεται σε εξόφληση οφειλής, που δεν έχει γεννηθεί.
    του Παναγιώτη Θ. Pέππα,
    τ. Διευθυντή υπ. Oικονομικών
    Πηγή :
    ΔΕΛΤΙΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
    ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
    Έτος 60ο, Tόμος 60ος, Aριθ. 1352, Β' Δεκαπενθήμερο ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2006
  2. Upvote
  3. Upvote
    ΤΟΝΙΑ X reacted to parmgr in δημοτικα τελη 2% και πως πληρωνονται   
    απο 1/1/1960 εως 31/12/2008 με 2%
    απο 1/1/2009 εως σημερα 0,50%
×
×
  • Create New...