Jump to content
  • entries
    32
  • comments
    92
  • views
    3,490

Η Αυλή είναι γεμάτη από παράξενους ανθρώπους.

Η Αυλή είναι γεμάτη από παράξενους ανθρώπους.

«Η Αυλή είναι γεμάτη από παράξενους ανθρώπους. Σοφούς που κάθονται με τα κεφάλια χωμένα στα χέρια τους, προσπαθώντας ν’ ανακαλύψουν το νόημα της ζωής. Επιστήμονες που πιστεύουν ότι μπορούν να παρακολουθήσουν την πορεία των άστρων με τα γηραλέα θολά μάτια τους, γιατί πιστεύουν ότι η μοίρα του ανθρώπου αντικατοπτρίζεται στα ουράνια σώματα. Ανθρώπους του σκοινιού και του παλουκιού και τυχοδιώκτες που διαβάζουν τους λιγωμένους στίχους τους στις κυρίες της Αυλής και την αυγή βρίσκονται να ξερνάνε μπρούμυτα σε χαντάκια…

Έκλυτους καλλιτέχνες που γεμίζουν τις εκκλησίες με ευσεβείς ζωγραφιές, γλύπτες και σχεδιαστές που πρόκειται να οικοδομήσουν το καμπαναριό του νέου καθεδρικού ναού, ονειροπόλους και τσαρλατάνους κάθε είδους.

Όλοι αυτοί έρχονται και φεύγουν, σαν περιπλανώμενοι αλήτες που είναι, αλλά μερικοί μένουν πολύ καιρό, λες και ανήκουν εδώ.

Όλοι τους εκμεταλλεύονται την φιλοξενία του Πρίγκιπα.

Είναι ανεξήγητο γιατί μαζεύει όλους αυτούς τους ασήμαντους εδώ κι ακόμα πιο ανεξήγητο γιατί κάθεται κι ακούει το ηλίθιο κουβεντολόι τους.

Μπορώ να καταλάβω γιατί κάθε τόσο ακούει (ο Πρίγκιπας) τους ποιητές ν’ απαγγέλουν στίχους τους… Αυτοί είναι σαν γελωτοποιοί και πάντα η Αυλή ενός πρίγκιπα έχει γελωτοποιούς. Υμνούν την ευγενική αγνότητα της ανθρώπινης ψυχής, μεγάλα ιστορικά γεγονότα κι ηρωικούς άθλους, και δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτά, ιδιαίτερα εάν τα τραγούδια τους υμνούν τον Πρίγκιπα. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την κολακεία αλλιώς δεν εκπληρώνουν το σκοπό τους – ούτε καν μέσα τους. Και τόσο στο παρελθόν, όσο και στο παρόν, έχουν πάρα πολλά ωραία και υψηλόφρονα στοιχεία τα οποία, εάν δεν εξυμνούνταν σωστά, δεν θα ήταν ούτε υψηλόφρονα ούτε ωραία.

(….)

Καταλαβαίνω, επίσης, ότι πρέπει να υπάρχουν καλλιτέχνες που να ζωγραφίζουν θρησκευτικά θέματα για τους ανθρώπους του λαού, ούτως ώστε να λατρέψουν κάτι που δεν είναι τόσο φτωχό και βρώμικο όσο εκείνοι… Ωραίες ζωγραφιές μαρτύρων τους οποίους, για να τιμήσουν μετά την εκτέλεση τους, έχουν ντύσει με ακριβά ενδύματα κι ένα φωτοστέφανο, ακριβώς όπως θα τιμηθούν και οι άνθρωποι του λαού μετά το τέλος της μίζερης ζωής τους. Ζωγραφιές που δείχνουν στον όχλο ότι ο Κύριος τους σταυρώθηκε όταν προσπάθησε να κάνει κάτι εδώ κάτω στη γη, άρα θα πρέπει ο όχλος να καταλάβει ότι εδώ κάτω δεν υπάρχει ελπίδα.

Αυτοί οι απλοϊκοί σχεδιαστές είναι πολύ χρήσιμοι σ’ έναν πρίγκιπα, αλλά δεν ξέρω τι δουλειά έχουν εδώ στο παλάτι. Θα μπορούσαν να τους προσφέρουν ένα άλλο κατάλυμα, ένα ναό, μια ωραία διακοσμημένη αίθουσα βασανιστηρίων, όπου θα είχαν τη δυνατότητα ν’ αποσυρθούν όποτε ήθελαν να ηρεμήσουν, ένα χώρο τέλος πάντων όπου ο Θεός τους θα κρέμεται συνεχώς στο σταυρό Του.

(….)

Αλλ’ αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω καθόλου είναι πως μπορεί κανείς ν’ ακούει εκείνους που μιλάνε για το νόημα της ζωής, και τους φιλόσοφους με τις καθυστερημένες τους απόψεις για τη ζωή και το θάνατο και τα αιώνια προβλήματα, όλες αυτές τις εξεζητημένες αναλύσεις για την αρετή, την τιμή και την μεγαλοψυχία.

(….)

Όλοι τους είναι γελωτοποιοί, αν και δεν το ξέρουν, όπως δεν το ξέρει κανένας άλλος. Κανένας δεν τους κοροϊδεύει, κανένας δεν γελάει με τις φαντασιώσεις τους, κανένας δεν έχει την παραμικρή ιδέα γιατί προσκλήθηκαν εδώ στην Αυλή. Όμως ο Πρίγκιπας τους ακούει με προσοχή, σαν να ήταν τα λόγια τους γεμάτα σημασία, και συλλογισμένος χαϊδεύει τη γενειάδα του.

(…..)

Υπάρχει μια εξήγηση για το ενδιαφέρον που δείχνει ο Πρίγκιπας προς όλους τους ερευνητές, καλλιτέχνες, φιλοσόφους και οιονεί αστρολόγους, μια πολύ απλή εξήγηση… Θέλει να είναι η Αυλή του ξακουστή, ονομαστή, κι ο ίδιος να θεωρείται όσο γίνεται πιο σεβαστός και λαμπρός άρχοντας. Θέλει να επιτύχει κάτι που να το βλέπει ο καθένας, κάτι που να ζηλεύει όλη η οικουμένη.

(….)

Οι εργασίες στο καμπαναριό έχουν αρχίσει και πήγαμε να δούμε πως προχωρούσαν… Θα δεσπόζει πάνω από τον τρούλο του καθεδρικού ναού, κι όταν χτυπούν οι καμπάνες του, θ’ αντηχούν μέχρι τον ουρανό…Αυτή είναι θαυμάσια ιδέα, όπως πρέπει να είναι οι ιδέες. Οι καμπάνες θα είναι οι ψηλότερα κρεμασμένες σ’ όλη την Πόλη…

(….)

Ο Πρίγκιπας δείχνει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για το κτίσμα αυτό…

(….)

Ίσως το έργο δε τελειώσει ποτέ. Πολλά από τα οικοδομικά εγχειρήματα του Πρίγκιπα δεν ολοκληρώνονται ποτέ. Ορθώνονται ημιτελή, ωραία σαν ερείπια κάποιας μεγαλοφυούς ιδέας.

Αλλά τα ερείπια είναι και υπομνηστικά του δημιουργού τους και εγώ (ο νάνος του πρίγκιπα) ποτέ δεν αμφισβήτησα ότι είναι μέγας ο άρχοντας μου. Όταν περπατάει στον δρόμο, δεν έχω καμία αντίρρηση να περπατάω δίπλα του. ‘Όλοι κοιτάζουν ψηλά αυτόν, κανένας δεν με βλέπει εμένα τον νάνο... Ούτε και θέλει κανένας να με δει. Τον χαιρετούν με σεβασμό, σαν να τον θεωρούν ανώτερο ον, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή είναι όλοι τους κόλακες και δειλοί, όχι επειδή τον αγαπούν και τον εκτιμούν, όπως αυτός πιστεύει.

Όταν περπατάω μόνος μου στην πόλη, αμέσως με βλέπουνε και μ’ αρχίζουν στις κοροϊδίες: « Κοίτα, ο νάνος του !!» (….) Μου πετάνε ψόφια ποντίκια και βρωμιές… Κι όταν εγώ τραβάω το σπαθί μου, εκείνοι ξεκαρδίζονται στα γέλια. Εγώ δεν προλαβαίνω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου… Πρέπει να το βάλω στα πόδια με τα ρούχα μου γεμάτα βρωμιές..»

Σημείωση: Επιλεκτικά αποσπάσματα από το βιβλίο του Σουηδού Νομπελίστα Περ Λάγκερκβιστ «Ο Νάνος»…

Σταυρουλάκης Αρτ. Κωνσταντίνος - Οικονομολόγος Α.Β.Σ.Θ.

Editorial 16ου Εβδομαδιαίου Οικονομικού Ε(κ)θετου στην εφημερίδα "Χανιώτικά Νέα"

Χανιά 24 Αυγούστου 1010



0 Comments


Recommended Comments

There are no comments to display.

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×