Jump to content
  • entries
    32
  • comments
    92
  • views
    3,462

Πατέρα έλα, πάρε με. Στο Πεδίο του Άρεως. Φέρε να

Sign in to follow this  
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

145 views

Ανέκδοτο διήγημα

Απόσπασμα

Διπλός

Ήταν μια παλλόμενη, τεντωμένη χορδή. Άπαυο το στόμα του, έλεγε, έλεγε με τις ώρες. Στα γύρω παγκάκια είχαν ακροβολιστεί γέροι. Όρθιος εδώ κι εκεί, σε απόσταση ασφαλείας, κάνας αργόσχολος. Ένας που πουλούσε λαχεία σε αναπηρικό καροτσάκι ρούφαγε άπληστα κάθε λέξη του. Έτρεμαν τα ρουθούνια του. Όποιος άρχιζε να τον ακούει, με δυσκολία ξεκόλλαγε. Σαν να 'ριχνε με τα λόγια του δίχτυα μαγγανείας.

Ο νέος άρχισε να δείχνει με χέρι και δάχτυλο τεντωμένα τους γέρους.

"Πόσα έξι χιλιάρικα, εσύ οχτώ, εσύ δέκα, εσύ δώδεκα; Εντάξει τι θα κουβαλάω, θα σκάβω. Δέκα χρόνια στην τράπεζα και μετά βόλτες στα ποταμάκια, στα χωριά. Να ρουφάμε κάνα τσιγαράκι, καμιά μυτιά. Δεν σ' αρέσει; Δεν σ' αρέσει; Κοίτα, δεν μιλάει. Κάθεται έτσι και δεν μιλάει γαμώ τα κοτσύφια του. Μίλα ρε πατέρα".

Όρθωσε έντονα το στήθος, το σώμα του έκανε επικίνδυνη καμπύλη.

"Και ο χρόνος περνάει, το ρολόι γράφει" συνέχισε.

"Πες τα χρυσόστομε" του πέταξε ένας γέρος.

Τον αγνόησε και συνέχισε. "Γράφει το ρολόι αβέρτα. Το καλοκαίρι ξεκουράζεται λίγο στα ποταμάκια". Ξαφνικά έδειξε τον γέρο που μίλησε, άκρως φευγαλέα.

"Θες τίποτα φίλε;" κι αμέσως έστρεψε σ' έναν άλλο.

"Θέλω, ναι" απάντησε μόνος του. "Ζητάω παρεξήγηση. Μ' έχεις πεθάνει καταραμένο καταραμένο καταραμένο. Μ' έφαγες. Μ' έφαγες; Ε, ζήτα παρεξήγηση ρε πατέρα".

Έκανε να ορμήσει πάλι εντελώς ξαφνικά στον πρώτο γέρο, προχωρώντας πλαγιαστά και λοξοκοιτώντας τον με φοβερό νεύρο, αλλά σταμάτησε κάπου στη μέση και άρχισε τα δικά του λόγια.

"Είναι θέαμα αυτό, αυτοί οι ανάπηροι και οι ζητιάνοι; Να τους πάνε κρουαζιέρα. Τι γράφεις ρε αλήτη στις εφημερίδες; Όλους τους αρρώστους σε κρουαζιέρα. Προσωπικό εναλλασσόμενο ανά δεκαπέντε εικοσιτετραωρίες. Αυτί με αυτί στο πεζοδρόμιο, κλοτσιά, τα μάτια από δω, τα μυαλά εκεί, γαμώ το 1940 τους.

"Όχι και το έπος του Σαράντα ρε φίλε" φώναξε σιγανά ένας άλλος γέρος.

"Εγώ λέω τρέλες ρε πατέρα; Τι σας είπε εκείνος ο χαπάκιας διπλός; Διπλό είναι το μάτι του τ' αλλήθωρο που τρέχει στον κατήγορο. Διπλός, δυαρχία, ντούμπλεξ. Είσαι πολλοστός αληταράς ρε τρελογιατρέ. Με στέλνεις δύο χιλιάδες μοίρες μακριά απ' την πραγματικότητα. Και τώρα, αυτήν τη στιγμή, σταματώ το ρολόι, σου κόβω την ενότητα".

Οι γυναίκες, μόλις λίγο καταλάβαιναν, έστρεφαν κι απομακρύνονταν. Αυτές που 'χαν καροτσάκια με μωρά τον ένιωθαν από μεγάλη απόσταση και έκαναν μεταβολή.

"Κόφ' την του του πούστη, γαμώ το φελέκι του" φώναξε ένας γέρος γελώντας.

Του τέντωσε απειλητικά το χέρι. "Μου στέλνετε ραδιοσυχνότητες και με τρελαίνετε. Εγώ ρε σας τρελαίνω; Όχι. Αλλά θα σας εμπλέξω πρώτος εγώ" και λέγοντας αυτά έβγαλε μια κασέτα απ' την τσέπη του, την πλάκωσε με μια πέτρα κι άρχισε τρέχοντας να την ξετυλίγει γύρω απ' τα παγκάκια. Του τέλειωσε η ταινία και τους είπε.

"Τώρα φάτε στην κεφάλα σας ραδιοσυχνότητες απ' το Ακρωτήριο Κανάβεραλ".

Ποιος ξέρεις πόσες ώρες μίλαγε και περιπλανιόταν. Ο ιδρώτας στο πρόσωπό του είχε κάνει λάσπη.

Σήκωσε από κάτω την κασέτα και άρχισε να μιλάει σαν σε τηλέφωνο, πιο σιγά.

"Πατέρα έλα, πάρε με. Στο Πεδίο του Άρεως. Φέρε να πιω ρε πατέρα. Αυτό που σου λέω εγώ. Φέρε ξίδια, τα 'χω ανάγκη". Έσπασε η φωνή του. "Έλα πατέρα, να πάτε να βοηθάτε τον Χρίστο στο καφενείο στην Πλάκα. Να κάνετε καφέδες πατέρα. Να κάνετε πατέρα καφέδες. Να κάνετε καφέδες πατέρα. Να κάνετε πατέρα καφέδες. Να κάνετε καφέδες πατέρα. Να κάνετε πατέρα καφέδες. Να κάνετε καφέδες πατέρα. Καλό χειμώνα πατέρα. Πατέρα καλό χειμώνα. Καλό χειμώνα πατέρα. Πατέρα καλό χειμώνα. Καλό χειμώνα πατέρα…".

Εκείνη την στιγμή ένα παιδάκι έξι μ' εφτά χρονών, που ήταν με μια γυναίκα που 'χε κοντοσταθεί, έκανε να πάει κοντά του. Αυτή επιχείρησε να το κρατήσει, την έσπρωξε και άρχισε να τρέχει προς το παλικάρι. Έφτασε, τον αγκάλιασε στον μηρό σφιχτά, σφιχτότατα και έκρυψε το πρόσωπό του στο μπούτι του.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Sign in to follow this  


4 Comments


Recommended Comments

Είναι όντως καταπληκτικό!

Μέσα σε λίγες γραμμές περιγράφει την ουσία της ζωής.

Δείχνει την περιθωριοποίηση ατόμων που αρνούνται να ενταχθούν στο κατεστημένο, ανθρώπους που αρνούνται να ακολουθήσουν τους θεμελιώδεις κανόνες της Ψυχιατρικής αυτής που τελικά μας υποδεικνύει ποιοι είναι οι λογικοί και ποιοι όχι(αλήθεια από ποια ακριβώς οπτική γωνία?)

Και τέλος το μωρό, είναι το μόνο που ακριβώς γιαυτον τον λόγο ως μη ακόμη τυποποιημένο στρατιωτάκι σε νόμους και πρέπει, είναι το μόνο που τον «δέχεται».

Ο χειμώνας έχει έρθει σε αυτόν γιατί ξέρει ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ενταχθεί σε μια κοινωνία που δεν τον αποδέχεται ως διαφορετικό.

Ο ίδιος δεν νιώθει να ξεχωρίζει και δεν θέλει να χάσει τον εαυτό του(αυτό το παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας).O Χειμώνας γιαυτον είναι το πάγωμα του μυαλού του για να μην χάσει την Ψυχή του

Προτιμά να νεκρωθεί παρά να χάσει την ταυτότητα του, μια επιλογή που του "κόστισε "ίσως για μας αλλά ο ιδιος δεν έχει πρόβλημα....

Ο Πατέρας είναι γιαυτόν όπως και για όλους μας ο άνθρωπος που οφείλει να μας εντάξει στην κοινωνία ......για να επιβιωσουμε....

Δεν ξέρω αν μετέφρασα σωστά τον Δημήτριου....

Έτσι εγώ το εξέλαβα και σε μεγάλο ποσοστό εκφράζει και τις δικές μου απόψεις για αυτά που ονομάζουμε «διαφορετικά» άτομα.

Είναι θέμα οπτικής γωνίας της ζωής....της ΔΙΚΗΣ μας ζωης....

Share this comment


Link to comment

Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου Βούλα....

Με ανάγκασε να το διαβάσω περίπου 4 φορές συνεχόμενα...

...μόλις τελείωσα την 3 φορά και αναγκάστηκα να το ξαναδιαβάσω 4η συνειδητοποίησα άλλη μαι φορά τι δύναμη μπορεί να έχει ένα κείμενο..πόση εικόνα, πόση γνώση, πόση (φιλο)σοφία, πόση αλήθεια, χωράνε μέσα..

Share this comment


Link to comment

... και όταν άρχισε να το "χοντραίνει" και τα έβαλε με το έπος του 40 για το οποίο είμαστε υπερήφανοι ενώ δεν κάναμε απολύτως τίποτα;

... ένας από τους τρελούς της Αθήνας, γνωστός μου. Πτυχιούχος τριών σχολών, σάλταρε από το διάβασμα και τα οικογενειακά προβλήματα.

Περιφέρεται και αγορεύει και χαζεύεις.

Υπακούει στους δικούς του κανόνες.

Πήγε καλόγερος για ένα φεγγάρι, έμπασε γκόμενα μέσα, τον έδιωξαν:

- Γιατί ρε καργιόληδες τι έκανα; Γαμώ τον Παύλο σας τον μαζόχα που σκότωσε τον Χριστό...

Μου τα έλεγε παραμονή πρωτοχρονιάς που τον πέτυχα στο Σύνταγμα.

Σήμερα που διάβαζα την "πραγματεία περί αθεολογίας" του Michel Onfray, κατάλαβα ότι ο Γιάννης είναι σε άλλο μήκος κύματος, ανώτερο. Δεν τον πιάνουν οι αργόσχολοι οι γέροι και οι mainstream άνθρωποι-πιόνια...

http://www.papasotiriou.gr/product.gbook.a...&deid=10701

doctor

Υ.Γ. Βούλα καλή χρονιά είπαμε;

Share this comment


Link to comment

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×