Jump to content
  • entries
    36
  • comments
    30
  • views
    2,808

About this blog

Entries in this blog

Το Πιόνι

Πολλάκις βλέποντας να παίζουν σκάκι ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι οπού σιγά, σιγά τον δρόμο βρίσκει και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει. Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ' αρχίσουν η απολαύσεις του κ' η αμοιβές του. Πολλαίς στον δρόμο κακουχίαις βρίσκει. Λόγχαις λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι· τα κάστρα το χτυπούν με ταις πλατειαίς των γραμμαίς· μέσα στα δυο τετράγωνά των γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν με δόλο να το κάμουν να σκαλώση· κ' εδώ κ' εκεί με γω

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

ΤΟ ΚΑΘΡΕΠΤΙΣΜΑ

Αν το καθρέφτισμα αντέξεις της Ηχώ, και τη μετάλλαξη της λίμνης ίσως θεραπευτείς από την πλάνη σου. Αυτή τη νάρκισση αφαίμαξη των αφελώς αγόμενων ψυχών. Αν γνέψεις δειλά στο φώς και αγγίξεις την αλήθεια, μπορεί να πετάξει η δόλια νοθεία, και να΄χει έρεισμα η συγνώμη του προαναγγελθέντος φόνου. Μα δύσκολο τους κόλακες να αφήσεις. Πονάνε βλέπεις οι καθρέπτες όταν βυθίζεσαι εντός τους. Σε μια διαφάνεια αναπαύεται ο κόκκινος μάρτυρας του ψεύδους

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Απιστία:Έξοδος Κινδύνου

Είναι σύνηθες να ακούμε διάφορα περιστατικά όπου ο ένας από τους δυο συντρόφους ή και οι δυο μαζί απατούν ο ένας τον άλλο και κακομεταχειρίζονται την σχέση που έχουν. Όταν μιλάμε για συζύγους ορίζουμε την απιστία ως την παράβαση της συζυγικής πίστης! Άρα, είναι σαφές ότι μιλάμε για την πίστη που δεν εκπληρώνεται. Αυτό κατά κάποιο τρόπο προϋποθέτει ότι και οι δυο σύντροφοι ή σύζυγοι έχουν αποδεχτεί τους “όρους πίστης” κάτι που γίνεται με τα δεσμά του γάμου. Όμως, μιλώντας γενικά οι σύντροφοι μετα

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ ΜΟΥ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΖΩΗ ΜΟΥ Όλα κουράζουν κάποτε μάτια μου ακόμα και οι λύπες. Θα δεις που θα'ρθουν μια μέρα ...όλες κοντά, κοντά θα κάτσουν γλυκά στα γόνατα σου θα σου ζητήσουν να τις χαϊδέψεις για τελευταία φορά και θα σου πουν πως δεν αξίζουν την αγάπη σου. Στο λέω εγώ ο πολύτιμος λίθος στο δαχτυλίδι του αρραβώνα της μοναξιάς σου. με το φως των κεριών... Τάκης Φάβιος

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Φασουλής φιλόσοφος

(απόσπασμα) Και τ’ είσαι, άνθρωπε μωρέ, που φλυαρείς εμπρός μου, αν με τα ζώα τα λοιπά παραβληθείς του κόσμου; Έχεις την χαίτη λιονταριού και το κεντρί της σφήκας; Έχεις πτερά του παγωνιού και της στρουθοκαμήλου; ή του προβάτου το μαλλί, το γάλα της κατσίκας, τα δόντια του ελέφαντος, το στόμα κροκοδείλου; Έχεις το χλιμίντρισμα εκείνο της φοράδας; Έχεις λαγού περπατησιά και κάβουρα ποδάρια, ή του ξιφία την ουρά, ή καν της σουσουράδας, ή καν της πείνας το φαγί και τα μαργαριτάρια; Έχεις

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Η προσευχή του ταπεινού - Καρχαρίας Παπαφαταούλας

Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά και μάτι δεν μας βλέπει βρέχε σωρό διορισμούς στην ταπεινή μου τσέπη. Την προσευχή μου, Κύριε, σου λέω με προθυμία καμιά ψυχή δεν έβλαψα, μονάχα τα Ταμεία. Εκείνοι που με πλήγωσαν ήσαν αγαπημένοι. Που να μην την εβούτηξα θέση καμιά δε μένει. Ήσυχα εγώ κι αθόρυβα τα έργα μου έχω πράξει κι από Γραικύλους και Γραικούς το σύμπαν έχω αρπάξει Στην πόρτα μου άλλος δεν χτυπά κανείς απ’ τον αέρα κι όλες εγώ τις χτύπησα (δουλειά μου κάθε μέρα). Ήμουνα των μικρ

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

"Η ζωή εν τάφω"

Απόσπασμα από το βιβλίο του Στρατή Μυριβήλη Προχώρεσα ως την άκρη του χαρακώματος του λόχου μας. Ως την έβγαση των συρματοπλεγμάτων. Εκεί είναι μια μυστική πόρτα που σφαλνά μ' ένα αδράχτι οπλισμένο με αγκαθωτά τέλια. Επειδή το μέρος είναι ένα νταμάρι όλο πέτρα και δε σκάβεται, σήκωσαν ένα προκάλυμμα με γεώσακους. 'Ετσι λένε κάτι σακιά γεμάτα με χώμα που μ' αυτά οχυρώνουν τα πετρώδικα χαρακώματα. Τα τσουβάλια αυτά κείτουντ' εδώ χρόνον - καιρό έτσι. Θα φάγαν υγρασίες, βροχάδες, χιόνια και ήλιους.

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Κέρασμα

Ήρθες ξανά και ξύπνησες την όψη στον καθρέπτη Πάνω που σε φυλάκιζα σε μια ρωγμή του χρόνου. Έγειρα τη ρέμβη να γευτώ μιας πρόωρης ανάσας. Μα ήρθε η σιωπή και κάλυψε την άκρη του ονείρου. Στόλισα την εικόνα σου με άναρχη αγάπη. Και την ψυχή μου κέρασα δυό στάλες από ήλιο

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Φοβᾶμαι...

Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἑφτὰ χρόνια ἔκαναν πὼς δὲν εἶχαν πάρει χαμπάρι καὶ μία ὡραία πρωία μεσοῦντος κάποιου Ἰουλίου βγῆκαν στὶς πλατεῖες μὲ σημαιάκια κραυγάζοντας «δῶστε τὴ χούντα στὸ λαό». Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μὲ καταλερωμένη τὴ φωλιὰ πασχίζουν τώρα νὰ βροῦν λεκέδες στὴ δική σου. Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ σοῦ κλείναν τὴν πόρτα μὴν τυχὸν καὶ τοὺς δώσεις κουπόνια καὶ τώρα τοὺς βλέπεις στὸ Πολυτεχνεῖο νὰ καταθέτουν γαρίφαλα καὶ νὰ δακρύζουν. Φοβᾶμαι τοὺς ἀνθρώπους ποὺ γέμιζαν

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Ο Κήπος της Αχαριστίας

Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος. Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία. Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις. Εγώ θα καλλιεργήσω την Αχαριστία. Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα 'ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα π

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Εξερευνώντας την διαφυγή και τους διαφεύγοντες…

Υπάρχουν πολλοί τρόποι διαφυγής. Ο συνηθέστερος είναι η αναβλητικότητα, οι παρατεταμένες σιωπές, η παραπλάνηση, η ασαφής απάντηση. Αυτό που χαρακτηρίζει τον επιχειρούντα την «διαφυγή», είναι ο φόβος και η έλλειψη θάρρους.. Ο φόβος της αποκάλυψης και της έκθεσης, η δειλία εμπρός στην ανάληψη του βάρους της ευθύνης των επιλογών του. Διαφεύγουμε μιλώντας αδιάφορα, αναλισκόμενοι σε γενικεύσεις και χαριτολογώντας. Με μακροπρόθεσμες υποσχέσεις, και παρατεταμένες σιωπές. Με γενικευμένες αναλύσεις, κα

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Λόγος και Σιγή

Λόγος και Σιγή Αζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ. ΑΡΑΒΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ «Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος.» Τις βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν; τις χαυνωθείς Ασιανός παραιτηθείς εις μοίραν τυφλήν, βωβήν, τυφλός, βωβός; Ποίος οικτρός παράφρων ξένος τη ανθρωπότητι, την αρετήν υβρίζων, χίμαιραν είπε την ψυχήν, και άργυρον τον λόγον; Το μόνον μας θεοπρεπές δώρημα, περιέχον τα πάντα - ενθουσιασμόν, λύπην, χαράν, αγάπην• εν τη ζωώδει φύσει μας ανθρώπινον το μόνον!

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Οι "ΕΨΙΛΟΝ ΕΥ", η άλλως οι χυδαίοι "Ελλάνιοι Υιοί Διδάσκαλοι"

Πάντα είμουνα υπέρμαχος της ελεύθερης σκέψης, η έστω προσπαθώ να είμαι. Μα δεν μπορώ να μην εξοργιστώ με τόσο φανατισμό και έπαρση. Ναι υπάρχουν και αλήθειες σε αρκετά γραφόμενα, μα εγώ δεν βλέπω να διαφέρουν σε τίποτα από αυτούς που καταδικάζουν. Η ύβρις και η απαξίωση του ανθρώπου σε όλο της το μεγαλείο. Εδώ για τον γέροντα Παίζιο http://www.omada-epsilon.com/index.php?option=com_content&view=article&id=153&Itemid=167 Και εδώ η κεντρική σελίδα http://www.omada-epsilon.com

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Συνειρμός δεύτερος

Οι δικοί μας άνθρωποι είναι φευγαλέες σκέψεις. Είναι ξέπνοες πράξεις βαλμένες σε σειρά. Σε μυθικές φορεσιές ζωγραφισμένοι, αρμέγουν τον ήλιο στ΄ απέραντα χωράφια. Μέσα σε μνήμες εικονικής συνείδησης, με ήχους απροσάρμοστους κι ακριβές ανάσες. Οι δικοί μας άνθρωποι είναι πάντα ξένοι

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Η καρδιά μου νοσταλγεί...

Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί... Φύγε κι άσε με μοναχό, που βλέπω να πληθαίνει απάνω η νύχτα, και βαθιά να γίνονται τα χάη. Ούτε του πόνου η θύμηση σε λίγο πια δε μένει, κι είμαι άνθος που φυλλοροεί στο χέρι σου και πάει Φύγε καθώς τα χρόνια κείνα εφύγανε, που μόνον μια λέξη σου ήταν, στη ζωή, για μένα σαν παιάνας. Τώρα τα χείλη μου διψούν το φίλημα της μάνας, της μάνας γης, και ανοίγοντας στο γέλιο των αιώνων Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί την άπειρη γαλήνη! Ταράζει και η ανάσα σου τα μα

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ

Κάποτε ούσα αφελής, για άλλους ίσως χαζή, πίστεψα ότι η αγάπη κάνει θαύματα και αλλάζει τους ανθρώπους. Ακολουθώντας τη γραφή της Μάρω Βαμβουνάκη, έδιωξα τα φαντάσματα μακριά. Μα θαύματα δεν γίνονται, και οι φιλίες και αυτές επιφανειακές και πρόσκαιρες παραμένουν, εξυπηρετώντας ανάγκες και παρορμήσεις. Το δώρο που παραμένει σε κάποιο ντουλάπι αραχνιασμένο, έρχεται να θυμίσει την σκοπιμότητα και την ανάγκη. Ναι θέλει αρετή και τόλμη να παραμείνεις πιστός στις αρχές και τα πιστεύω σου. Να υπ

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

Περιμένοντας τους Βαρβάρους -Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι; Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα. -Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία; Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε; -Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα. Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν. -Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη, και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα; -Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμε

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Ο συνειρμός έφερε τη θύμηση...

Μόνο γιατί μ΄αγάπησες Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε χιόνια, δεν τραγουδώ παρά γιατί μ αγάπησες. Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα, μόνο γι αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο κ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα, μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου. Μόνο γιατί τα μάτια σου με κύτταξαν με την ψυχή στο βλέμμα, περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο της ύπαρξής μου στέμμα

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Ο ΠΕΡΙ ΠΡΟΔΟΣΊΑΣ ΛΌΓΟΣ

Ο ΠΕΡΙ ΠΡΟΔΟΣΊΑΣ ΛΌΓΟΣ Ο προδότης είναι πάντα κάποιος που σου μοιάζει και σε προδίδει γιατί δεν πιστεύει ότι του μοιάζεις εσύ αφού δεν είχες την προνοητικότητα να τον προδώσεις πρώτος να του προσφέρεις το άλλοθι ότι σε πρόδωσε αμυνόμενος. Υπάρχει κάποτε και η νοσταλγία της προδοσίας. Η νοσταλγία για τις προσδοκίες που δεν εκπληρώθηκαν. Η νοσταλγία γι αυτό που ήσουν γι αυτό που άξιζες να προδοθείς. Και το κατάλαβες αργά. Η Ιστορία είναι η μαία της Προδοσίας. Η Προδοσία, η επ’ α

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

ΥΠΟΘΗΚΑΙ από τον Κ.Κ.

Οταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς, μπορούνε με χείλιους τρόπους. Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής, όταν ακούσεις ανθρώπους. Οταν ακούσεις ποδοβολητά λύκων, ο Θεός μαζί σου! Ξαπλώσου χάμου με μάτια κλειστά και κράτησε την πνοή σου. Κράτησε κάποιον τόπο μυστικό, στον πλατύ κόσμο μια θέση. Οταν οι άνθρωποι θέλουν το κακό, του δίνουν όψη ν' αρέσει. Του δίνουν λόγια χρυσά, που νικούν με την πειθώ, με το ψέμα, όταν [οι] άνθρωποι διαφιλονικούν τη σάρκα σου και το αίμα. Οταν έχεις μια πα

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

Έγκλημα και τιμωρία...

Πάει καιρός πολύς που άκουσα κάποιον να μου λέει… «εύχομαι να πληρώσω το κακό που σου έκανα»… Και να πούρθε το πλήρωμα του χρόνου, και το θυμήθηκα. Θυμήθηκα την πρώτη σκέψη που πλημμύρισε το νου μου σαν άκουσα αυτά τα λόγια.. Να ένας ανώδυνος τρόπος «διαφυγής» από την αλήθεια, σκέφτηκα. Η μετατόπιση του βάρους από την ενοχή στην «εξιλέωση». Λες και ο πόνος θα αμβλυνθεί ως δια μαγείας με την τιμωρία του υπαίτιου! Άραγε αφορά κάποιον άλλο, εκτός από τον ίδιο τον «ένοχο», η «πληρωμή» της κάθε έ

ΕΙΡΗΝΗ

ΕΙΡΗΝΗ

×
×
  • Create New...