Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φωτογραφία

ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΕΞΩΣΗ ΜΙΣΘΩΤΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ.ΜΗ ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΙΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 81 παρ. 3 Ν.2238/94

- - - - -

  • Please log in to reply
Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτό το θέμα

#1
KAROLOS

KAROLOS

    Κωνσταντίνος

  • Διαχειριστής
  • 5.146 Δημοσιεύσεις:
  • Gender:Male
  • Location:Αθήνα, εξ Άρτης ορμώμενος
  • Interests:Αθλητισμός,διάβασμα.
Αγωγή για έξωση μισθωτή ακινήτου. Το πιστοποιητικό του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. περί
δηλώσεως των μισθωμάτων στην αρμόδια ΔΟΥ δεν αποτελεί πρόσθετη προϋπόθεση του
παραδεκτού της συγκεκριμένης αγωγής
, η δε μή προσκομιδή του δεν στοιχειοθετεί
ούτε τον αναιρετικό λόγο του άρ. 559 περ. 14 ή του 559 περ. 1
. (Επικυρώνει
την 1329/2004 ΕφΘεσ/κης).



Αριθμός 205/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ` Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:…………………………………………………………

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2005, με
την παρουσία και της Γραμματέως ………………, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ................... , κατοίκων Θεσσαλονίκης, οι οποίοι
εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ε. Α.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. έως και 8. , κατοίκου Θεσσαλονίκης, οι οποίοι
εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους ……………………, με
δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Δεκεμβρίου 2002 αγωγή των ήδη
αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30.055/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και
1329/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας
απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2 Ιουλίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι
διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης
…………………., ανάγνωσε την από 18 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία
εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των
αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου
μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 του ν. 2238/1994 κύρωση του Κώδικα
Φορολογίας Εισοδήματος, τα δικαστήρια απέχουν να δικάσουν αγωγή για έξωση
μισθωτή ακινήτου αν δεν προσκομισθεί το κατά των παρ. 1 πιστοποιητικό του
προϊσταμένου της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας από το οποίο να
προκύπτει ότι τα μισθώματα του ακινήτου δηλώθηκαν στη φορολογία εισοδήματος
κατά την τελευταία διετία κ.λ.π. Η διάταξη αυτή είναι φορολογικής φύσης και
θεσπίσθηκε για να διασφαλιστεί το φορολογικό δικαίωμα του Δημοσίου, η δε
παράβαση της δεν δημιουργεί διαδικαστικό απαράδεκτο, ένεκα του οποίου να
θεμελιώνεται ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, που αναφέρεται
σε απαράδεκτα που οδηγούν στην απόρριψη του ενδίκου βοηθήματος (Ολ. ΑΠ
1331/85). Ούτε εξάλλου η παράβαση της εν λόγω διάταξης ιδρύει λόγο αναίρεσης
εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ που προϋποθέτει παράβαση κανόνα ουσιαστικού
δικαίου και όχι δικονομικής φύσης διατάξεων φορολογικών νόμων. Ενόψει αυτών ο
πρώτος λόγος αναίρεσης κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση με το να
απορρίψει τον πρώτο λόγο έφεσης των αναιρεσειόντων ότι η συζήτηση της ένδικης
αγωγής των αναιρεσιβλήτων, περί απόδοσης του αναφερομένου μισθίου ακινήτου
ήταν απαράδεκτη, λόγω μη προσκομιδής από τους αναιρεσιβλήτους βεβαίωσης του
άρθρου 81 παρ. 1, 3 του ν. 2238/1994 από τον αρμόδιο οικονομικό έφορο και για
την μη διάδικο Ε. Δ., η οποία κατά παράβαση του νόμου θεωρήθηκε
συνεκμισθώτρια του ακινήτου ενώ αυτή έχει αποβιώσει από την 9-6-1996, ούτε οι
προσκομισθείσες από τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους βεβαιώσεις καλύπτουν όλα τα
μισθώματα του μισθίου για την τελευταία διετία, παραβίασε την άνω διάταξη και
υπέπεσε στη πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, όπως αναγράφεται στο
αναιρετήριο, η, κατ` εκτίμηση, στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ,
είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος.

ΙΙ. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 παρ. 4, 566 παρ. 1, 577
παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν η αγωγή κρίθηκε κατ` ουσίαν βάσιμη ή
αβάσιμη, για τα είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης με τον
οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η πλημμέλεια ότι η απόφαση δεν
έχει νόμιμη βάση λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών (άρθρ. 559 αρ. 19 ΚΠολΔ) δεν
αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος
πραγματικό μέρος της υπόθεσης, αλλά πρέπει εκτός άλλων να καθορίζεται η
ουσιαστικού δικαίου διάταξη που παραβιάσθηκε εκ πλαγίου και το νομικό σφάλμα
του δικαστηρίου και να εκτίθενται οι παραδοχές αυτού, δηλαδή τα πραγματικά
περιστατικά που δέχθηκε και ενόψει των οποίων εξέφερε την κρίση του για τη
βασιμότητα ή μη της αγωγής και να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται η
ανεπάρκεια αυτών, δηλαδή ποίες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η
απόφαση. Η έκθεση στο αναιρετήριο των παραδοχών του δικαστηρίου είναι
αναγκαία προκειμένου να ελεγχθεί αν τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν
την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού εκτίθενται επαρκώς ώστε να
αποβαίνει εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, συνακόλουθα
δε και ο έλεγχος της ορθότητας του διατακτικού της απόφασης από την οποία
τελικά εξαρτάται και η ευδοκίμηση της αναίρεσης (Ολ. ΑΠ. 27/1998).

Στη προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου κατά το πρώτο
μέρος του, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αρ. 19
ΚΠολΔ πλημμέλεια της έλλειψης επαρκών αιτιολογιών όσον αφορά την απόρριψη των
ισχυρισμών των αναιρεσειόντων, που αποτέλεσαν και λόγους της έφεσης αυτών
κατά της απόφασης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που δέχθηκε την ένδικη, περί
αποδόσεως του αναφερομένου μισθίου ακινήτου, αγωγή των αναιρεσιβλήτων, με
τους οποίους οι αναιρεσείοντες αμφισβήτησαν ότι εκμισθωτές του επίδικου
μισθίου ήσαν και έτεροι εκτός των τρίτης και τέταρτης των αναιρεσιβλήτων.

Ομως, εκτός από τους εν λόγω αρνητικούς της ένδικης αγωγής, ισχυρισμούς των
αναιρεσειόντων και πως αυτοί αποδεικνύονται βάσιμοι, στο αναιρετήριο δεν
αναφέρονται η διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, ούτε εκτίθεται
με πληρότητα, αλλά εντελώς αποσπασματικά τα πραγματικά περιστατικά που
δέχθηκε το δικαστήριο προκειμένου να στηρίξει την επί των άνω ισχυρισμών (και
λόγων έφεσης) απορριπτική κρίση του. Ενόψει των ελλείψεων αυτών του
αναιρετηρίου, ένεκα των οποίων δεν καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος
του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης από την άποψη της εκ πλαγίου
παραβιάσεως συγκεκριμένης διάταξης του ουσιαστικού δικαίου, ο άνω λόγος
αναίρεσης πρέπει, λόγω της αοριστίας του, ν` απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΙΙΙ. Ο από το άρθρο 559 αρ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου
ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε σφάλμα ανάγνωσης και
αποδίδει σε αποδεικτικό κατά τα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο, διαφορετικό
περιεχόμενο από εκείνο που πραγματικά έχει και ακολούθως καταλήγει,
στηριζόμενο στο έγγραφο αυτό ή κυρίως σε αυτό σε επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα
για πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στη δίκη. Αντίθετα ο άνω λόγος δεν
ιδρύεται όταν το δικαστήριο αξιολογώντας το περιεχόμενο του εγγράφου όπως
είναι πραγματικά, καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που
ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο του
αναιρετηρίου κατά το δεύτερο μέρος του αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση
η εκ της άνω διάταξης πλημμέλεια, της παραμορφώσεως δηλαδή του περιεχομένου
του από 1.12.1994 μισθωτηρίου στο οποίο κατά τους αναιρεσείοντες, ρητά
αναφέρεται ότι η τρίτη και τέταρτη των αναιρεσιβλήτων συμβλήθηκαν ατομικά ως
μοναδικές συνεκμισθώτριες χωρίς να εκπροσωπούν κανένα άλλο και ότι ο
....................... (πατέρας τους) ήταν ο αρχικός εκμισθωτής και ότι
αυτές μετά τον θάνατό του (26.2.1983) υπεισήλθαν και αποδέχθηκαν την αρχική
μισθωτική σχέση του εκμισθωτή, με το να δεχθεί ότι το από 1.12.1994 ιδιωτικό
συμφωνητικό είχε απολύτως ταυτόσημο περιεχόμενο με το αρχικό, από 21.3.1981
ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως και «συνεπώς δεν πρόκειται περί καταρτίσεως
νέας συμβάσεως μισθώσεως, αφού αυτή ούτε μεταξύ διαφορετικών συμβαλλομένων
καταρτίσθηκε, αλλά αντίθετα ρητά προβλέφθηκε ότι αποτελεί συνέχεια της
αρχικής». Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος και τούτο γιατί από το
ίδιο το περιεχόμενό του, αλλά και από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης
απόφασης προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στο παραπάνω
συμπέρασμά του, όχι από λάθος ανάγνωση του σχετικού μισθωτηρίου, αλλά από
εκτίμηση μαζί με άλλες αποδείξεις του περιεχομένου αυτού.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει ν`
απορριφθεί. Περαιτέρω οι αναιρεσείοντες, ως ηττώμενοι πρέπει να καταδικασθούν
στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά το σχετικό αίτημα αυτών (176,
183 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 2.7.2004 αίτηση των ........................ και
................... για αναίρεση της 1329/2004 απόφασης του Εφετείου
Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα
οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2005. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 3 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
" Άφηνε τις πράξεις σου να μιλούν για σένα, αλλά να είσαι συνεχώς σε επιφυλακή και να αποφεύγεις τις τρομερές παγίδες της ματαιοδοξίας και της έπαρσης που μπορούν να εμποδίσουν την πρόοδό σου. Την επόμενη φορά που θα μπεις στον πειρασμό να κομπάσεις, βάλε τη γροθιά σου μέσα σε έναν κουβά με νερό, και η τρύπα που θα μείνει όταν τη βγάλεις, θα σου δείξει το μέτρο της σπουδαιότητάς σου ". &

" Ουδείς Αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος "




0 χρήστες διαβάζουν αυτό το θέμα

0 μέλη, 0 επισκέπτες, 0 ανώνυμοι χρήστες